Darfen® Kids Forte

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku leczniczego Darfen® Kids Forte

Skład:

substancja czynna: ibuprofen;

5 ml zawiesiny zawiera ibuprofen 200 mg;

substancje pomocnicze: benzoesan sodu, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian sodu, sacharyna sodowa, chlorek sodu, hipromeloza 15 cP, guma ksantanowa, sorbitol ciecz, glikol glicerynowy (E 422), taumatyna, aromat truskawkowy, woda oczyszczona.

Postać leku. Zawiesina doustna.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: lepka zawiesina bez obcych wtrętów, biała lub prawie biała, o charakterystycznym zapachu truskawkowym.

Grupa farmakoterapeutyczna

Leki przeciwzapalne niesteroidowe i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Ibuprofen. Kod ATC M01A E01.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Ibuprofen to niesteroidowy lek przeciwbólowy i przeciwzapalny (NLPZ), pochodna kwasu propionowego, który wykazał skuteczność w hamowaniu syntezy prostaglandyn. Ibuprofen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz przeciwzapalne. Początek działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego ibuprofenu występuje w ciągu 30 minut. Ponadto ibuprofen odwracalnie hamuje agregację płytek krwi.

Skuteczność kliniczną ibuprofenu wykazano w leczeniu objawowym łagodnego i umiarkowanego bólu, takiego jak ból zęba, ból głowy, oraz w leczeniu objawowym gorączki.

Dawkę przeciwbólową dla dzieci ustala się w zakresie od 7 do 10 mg/kg masy ciała, przy maksymalnym dawce 30 mg/kg/dobę. W badaniu otwartym wykazano, że działanie przeciwgorączkowe ibuprofenu zaczyna się już po 15 minutach od podania, a obniżenie temperatury ciała u dzieci utrzymuje się do 8 godzin.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może hamować działanie niskiej dawki kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków. W jednym z badań, gdy jednorazową dawkę ibuprofenu 400 mg przyjmowano w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego o szybkim uwalnianiu (81 mg), zaobserwowano osłabienie działania kwasu acetylosalicylowego na produkcję tromboksanu oraz agregację płytek krwi. Jednak ograniczona liczba danych oraz niepewność co do ekstrapolacji wyników ex vivo na obraz kliniczny nie pozwalają na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków dotyczących długotrwałego stosowania ibuprofenu. Przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu takie klinicznie istotne efekty uznaje się za mało prawdopodobne.

Farmakokinetyka

Ibuprofen jest szybko wchłaniany po podaniu i równomiernie rozprowadzany w całym organizmie. Wyprowadzanie odbywa się szybko i w pełni, głównie przez nerki.

Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 45 minutach po doustnym podaniu na czczo. Po podaniu z posiłkiem szczytowe stężenia występują po 1–2 godzinach.

Czas ten może się różnić w zależności od formy leku.

Okres półwydalenia wynosi około 2 godziny.

W ograniczonych badaniach stwierdzono obecność ibuprofenu w mleku matki w bardzo niskich stężeniach.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania. Leczenie objawowe gorączki i bólu różnego pochodzenia u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat o masie ciała nie mniejszej niż 8 kg (w tym gorączkę po szczepieniach, przy ostrych infekcjach wirusowych układu oddechowego, grypie, bólu podczas przebijania się zębów, bólu po usunięciu zęba, bólu zęba, bólu głowy, bólu gardła, bólu spowodowanego rozciąganiem więzadeł oraz innych rodzajów bólu, w tym zapalnego pochodzenia).

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na ibuprofen lub którykolwiek składnik leku.
• W wywiadzie reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, astma, katar, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ.
• Aktywna choroba wrzodowa żołądka i dwunastniczki / krwawienie żołądkowo-jelitowe lub nawroty w wywiadzie (dwa lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonej choroby wrzodowej lub krwawienia).
• W wywiadzie krwawienie żołądkowo-jelitowe lub perforacja związane z zastosowaniem NLPZ.
• Aktywna postać zapalnego schorzenia jelita.
• Krwawienia mózgowe lub inne krwawienia.
• Diateza krwotoczna lub inne zaburzenia krzepnięcia krwi.
• Ciężka niewydolność serca (klasa IV wg NYHA [New York Heart Association]), ciężka niewydolność wątroby lub ciężka niewydolność nerek.
• Trzeci trymestr ciąży.
• Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niedostatecznym spożyciem płynów).
• Dziedziczna nietolerancja fruktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, nie powinien być stosowany w połączeniu z:

− kwasem acetylosalicylowym, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, z wyjątkiem przypadków, gdy kwas acetylosalicylowy (dawka nie wyższa niż 75 mg na dobę) został przepisany przez lekarza. Dane z badań eksperymentalnych wskazują, że współczesne stosowanie ibuprofenu może hamować działanie przeciwagregacyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Ograniczoność tych danych oraz niepewność związane z ekstrapolacją danych ex vivo na obraz kliniczny nie pozwalają na jednoznaczne wnioski dotyczące systematycznego stosowania ibuprofenu. Przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu takie klinicznie istotne efekty są uważane za mało prawdopodobne;

− innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ponieważ zwiększa to ryzyko działań niepożądanych.

Z ostrożnością należy stosować ibuprofen w połączeniu z następującymi lekami:

− lekami przeciwkrzepliwymi: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwkrzepliwych, takich jak warfaryna;

− lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę [ACE], blokery beta-adrenergiczne oraz antagoniści angiotensyny II): NLPZ mogą zmniejszać skuteczność tych leków. U niektórych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (np. pacjentów odwodnionych lub starszych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek) jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, blokerów beta-adrenergicznych lub antagonistów angiotensyny II oraz inhibitorów cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj jest odwracalna. Dlatego taką kombinację należy stosować z ostrożnością, szczególnie u starszych pacjentów. Pacjenci powinni spożywać wystarczającą ilość płynów, a funkcja nerek powinna być kontrolowana po rozpoczęciu wspomagającej terapii oraz okresowo później;

− kortykosteroidami: zwiększony ryzyko powstawania wrzodów i krwawień w przewodzie pokarmowym;

− lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami ponownego wychwytu serotoniny (SSRI): zwiększony ryzyko wystąpienia krwawienia żołądkowo-jelitowego;

− glikozydami nasercowymi, np. derywaty dypityny: NLPZ mogą nasilać zaburzenia czynności serca, zmniejszać filtrację kłębuszkową nerek oraz zwiększać stężenie glikozydów w osoczu. NLPZ mogą zwiększać stężenie dypityny w osoczu krwi, co z kolei zwiększa ryzyko toksyczności dypityny;

− pentoksyfiliną: u pacjentów leczonych ibuprofenem w połączeniu z pentoksyfiliną zwiększa się ryzyko krwawienia;

− litem: NLPZ mogą zwiększać stężenie litu w osoczu krwi, najprawdopodobniej ze względu na zmniejszenie klirensu nerkowego. Jednoczesne stosowanie tych leków należy unikać, jeśli poziom litu nie jest kontrolowany. Wskazane może być rozważenie zmniejszenia dawki litu;

− metotreksatem w dawce 15 mg/tydzień lub wyższej: stosowanie NLPZ w ciągu 24 godzin przed lub po podaniu metotreksatu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu krwi (prawdopodobnie z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu pod wpływem NLPZ) oraz dalszego nasilenia jego działania toksycznego. Dlatego należy unikać stosowania ibuprofenu u pacjentów otrzymujących wysokie dawki metotreksatu;

− metotreksatem w dawce niższej niż 15 mg/tydzień: ibuprofen zwiększa stężenie metotreksatu. Przy stosowaniu ibuprofenu w połączeniu z niskimi dawkami metotreksatu należy dokładnie monitorować obraz krwi pacjenta. Kontrolę należy nasilić w przypadku pogarszania się funkcji nerek, nawet minimalnego, oraz u starszych pacjentów, a także kontrolować funkcję nerek w celu zapobiegania możliwemu zmniejszeniu klirensu metotreksatu;

− cyklosporyną i tarkolimusem: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ ze względu na zmniejszenie nerkowej syntezy prostaglandyn. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z NLPZ należy dokładnie kontrolować funkcję nerek;

− mifeprystonem: NLPZ nie powinny być stosowane wcześniej niż po upływie 8–12 dni od zastosowania mifeprystonu, ponieważ mogą one zmniejszyć jego skuteczność;

− lekami z grupy sulfonamidów: obserwowano interakcję NLPZ z lekami hipoglikemizującymi (sulfonamidami). NLPZ mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków z grupy sulfonamidów poprzez wypieranie ich z wiązania z białkami osocza; zaleca się kontrolowanie poziomu glukozy we krwi przy jednoczesnym stosowaniu leków z grupy sulfonamidów z ibuprofenem;

− probenecydem i sulfinpirazonem: możliwe zwiększenie stężenia ibuprofenu w osoczu krwi oraz opóźnienie jego wydalania; może to być spowodowane mechanizmem inhibitorowym w miejscu wydzielania nerkowego i glukuronidacji; w związku z tym może być konieczna korekta dawki ibuprofenu;

− baklofenem: istnieje ryzyko rozwoju toksyczności baklofenu po rozpoczęciu stosowania ibuprofenu;

− rytonawirem: możliwe zwiększenie stężenia NLPZ w osoczu krwi;

− aminoglikozydami: NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów;

− kaptoprylem: badania eksperymentalne wykazały, że ibuprofen hamuje działanie kaptoprylu w zakresie wydalania sodu;

− worykonazolem i flukenazolem (inhibitory CYP2C9): jednoczesne stosowanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 może nasilać działanie ibuprofenu (substrat CYP2C9). W badaniach z wykorzystaniem worykonazolu i flukenazolu (inhibitory CYP2C9) zaobserwowano zwiększenie działania S(+)-ibuprofenu o około 80–100%. Przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofenu z silnymi inhibitorami CYP2C9 zaleca się zmniejszenie dawki ibuprofenu, szczególnie jeśli konieczne jest stosowanie wysokich dawek ibuprofenu w połączeniu z worykonazolem lub flukenazolem;

− cholestryminą: ibuprofen i cholestryminę należy przyjmować z odstępem kilku godzin ze względu na opóźnienie i zmniejszenie (o 25%) wchłaniania ibuprofenu przy jednoczesnym stosowaniu; − zydowudyną: zwiększony ryzyko toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym stosowaniu zydowudyny i NLPZ. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozy i hematomi u pacjentów zakażonych HIV z hemofilią w przypadku wspomagającego leczenia zydowudyną i ibuprofenem; − ekstraktami roślinnymi: przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ Ginkgo biloba może nasilać ryzyko krwawienia;

− antybiotykami chinolonowymi: dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ zwiększają ryzyko napadów drgawkowych związanych z zastosowaniem antybiotyków chinolonowych. Pacjenci przyjmujący NLPZ i chinolony mogą mieć zwiększone ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych;

− hydantoinami i sulfamidami: możliwe nasilenie działania toksycznego tych leków. Stężenie fenytyny w osoczu krwi może wzrosnąć przy jednoczesnym leczeniu ibuprofenem. Przy prawidłowym stosowaniu (maksymalnie przez 4 dni) kontrola stężenia fenytyny w surowicy krwi zazwyczaj nie jest konieczna;

− tiazydami, substancjami tiazydopodobnymi, moczopędne pętlowe oraz moczopędne zatrzymujące potas: NLPZ mogą przeciwdziałać działaniu moczopędnemu tych leków. Jednoczesne stosowanie NLPZ i moczopędnego zwiększa ryzyko nefrotoksyczności spowodowanej przez NLPZ (np. u pacjentów odwodnionych lub u starszych pacjentów z zaburzoną funkcją nerek) w wyniku pogorszenia przepływu krwi przez nerki. Dlatego taką kombinację należy stosować z ostrożnością, szczególnie u starszych pacjentów. Pacjenci powinni spożywać wystarczającą ilość płynów, a funkcja nerek powinna być kontrolowana po rozpoczęciu wspomagającej terapii oraz okresowo później. Podobnie jak w przypadku stosowania innych NLPZ, terapia wspomagająca moczopędnymi zatrzymującymi potas może wiązać się ze zwiększonym poziomem potasu, dlatego należy kontrolować poziom potasu w osoczu krwi.

Stosowanie ibuprofenu podczas jedzenia opóźnia wchłanianie, choć nie wpływa na stopień wchłaniania (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

Działania niepożądane związane z terapią ibuprofenem można minimalizować stosując najniższą skuteczną dawkę, niezbędną do leczenia objawów, przez najkrótszy możliwy czas.

Pacjenci w podeszłym wieku mają zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z NSAID, szczególnie krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą mieć charakter śmiertelny. U pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększony ryzyko powikłań wynikających z działań niepożądanych. Nie zaleca się długotrwałego stosowania NSAID u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku długotrwałej terapii należy regularnie monitorować stan pacjenta.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z następującymi stanami:

− toczeniem rumieniem układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej — ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych niebakteryjnych;

− wrodzonym zaburzeniem metabolizmu porfiryny, np. ostrą porfirią intermitentną;

− zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego oraz przewlekłym zapalnym schorzeniem jelit (colitis ulcerosa, choroba Leśniowskiego-Crohna);

− występowaniem w wywiadzie nadciśnienia tętniczego i/lub niewydolności serca — ze względu na doniesienia o retencji płynu i obrzękach związanych z terapią NSAID;

− niewydolnością nerek — ze względu na możliwość pogorszenia funkcji nerek;

− zaburzeniami funkcji wątroby;

− bezpośrednio po rozległych zabiegach chirurgicznych;

− katarze siennym, polipowatości nosa lub przewlekłych chorobach obturacyjnych dróg oddechowych — ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, w tym napadów astmy (tzw. astma analgetyczna), obrzęku Quincka lub pokrzywki;

− występowaniem w wywiadzie reakcji alergicznych na inne substancje — ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na ibuprofen.

Wpływ na układ oddechowy

U pacjentów cierpiących na astmę oskrzelową lub choroby alergiczne, a także u pacjentów z takimi schorzeniami w wywiadzie, może dojść do wystąpienia skurczu oskrzeli.

Inne NSAID

Należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NSAID, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Tak jak inne NSAID, ibuprofen może powodować reakcje alergiczne, takie jak reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne, nawet przy pierwszym stosowaniu leku.

Toczeń rumieniowy układowy i mieszaną chorobę tkanki łącznej

Ibuprofen należy stosować z ostrożnością u pacjentów z toczniem rumieniowym układowym i mieszaną chorobą tkanki łącznej ze względu na zwiększone ryzyko oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych niebakteryjnych.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w wywiadzie należy ostrożnie rozpoczynać leczenie (wymagana konsultacja lekarza), ponieważ w trakcie terapii ibuprofenem, podobnie jak przy innych NSAID, obserwowano przypadki retencji płynu, rozwoju nadciśnienia tętniczego i obrzęków.

Badania kliniczne oraz dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę) i przy długotrwałym leczeniu, może powodować niewielki wzrost ryzyka wystąpienia powikłań trombotycznych tętniczych (takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu). Badania epidemiologiczne nie wykazały, że stosowanie niskich dawek ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg na dobę) zwiększa ryzyko zawału mięśnia sercowego.

Zgłaszano przypadki zespołu Coatsa u pacjentów przyjmujących lek Darfen® Kids Forte. Zespół Coatsa objawia się objawami sercowo-naczyniowymi związanymi z zwężeniem tętnic wieńcowych w wyniku reakcji alergicznej lub nadwrażliwości, co potencjalnie może prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą niewydolnością serca (klasa II–III wg klasyfikacji NYHA), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi powinni przyjmować ibuprofen wyłącznie po dokładnej ocenie stanu klinicznego. Należy unikać wysokich dawek (2400 mg na dobę).

Należy również dokładnie ocenić stan kliniczny przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), szczególnie jeśli konieczne są wysokie dawki ibuprofenu (2400 mg na dobę).

Wpływ na nerki i wątrobę

Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek ze względu na możliwość pogorszenia funkcji nerek. Ibuprofen należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą nerek lub wątroby, szczególnie podczas terapii wspomaganej diuretykami, ponieważ hamowanie prostaglandyn może prowadzić do retencji płynu i dalszego pogorszenia funkcji nerek. Takim pacjentom należy podawać najniższą możliwą dawkę ibuprofenu i regularnie monitorować funkcję nerek. W przypadku odwodnienia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. Istnieje ryzyko niewydolności nerek u dzieci i młodzieży z odwodnieniem.

Długotrwałe przyjmowanie środków przeciwbólowych, szczególnie kombinacji różnych leków przeciwbólowych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia analgetyczna). Najwyższe ryzyko tej reakcji występuje u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z niewydolnością nerek, niewydolnością serca i niewydolnością wątroby, a także u osób leczonych diuretykami lub inhibitorami ACE. Po zakończeniu terapii NSAID funkcja nerek zazwyczaj powraca do stanu obserwowanego przed leczeniem.

Możliwe jest zaburzenie funkcji wątroby. Tak jak inne NSAID, ibuprofen może powodować tymczasowy wzrost niektórych wskaźników funkcji wątroby, a także istotne zwiększenie stężenia aspartaminotransferazy (AST) i alaninaminotransferazy (ALT). W przypadku istotnego wzrostu tych wskaźników leczenie należy przerwać.

Wpływ na przewód pokarmowy

NSAID należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (colitis ulcerosa, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ ich stan może się nasilić. Takim pacjentom należy skonsultować się z lekarzem.

Zgłaszano przypadki krwawień przewodu pokarmowego, perforacji, owrzodzeń, potencjalnie śmiertelnych, które pojawiały się na każdym etapie leczenia NSAID niezależnie od obecności objawów ostrzegawczych lub ciężkich zaburzeń przewodu pokarmowego w wywiadzie.

Ryzyko krwawienia przewodu pokarmowego, perforacji lub owrzodzeń zwiększa się wraz ze wzrostem dawek NSAID, obecnością w wywiadzie choroby wrzodowej, szczególnie skomplikowanej krwawieniem lub perforacją, oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Takim pacjentom należy rozpocząć leczenie od najniższych dawek. Takim pacjentom, a także pacjentom wymagającym jednoczesnego stosowania niskich dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaleca się terapię wspomaganą lekami ochronnymi (np. misoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej).

Pacjenci z toksycznością przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie osoby w podeszłym wieku, powinni informować o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu przewodu pokarmowego), szczególnie na początku leczenia.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują leki zwiększające ryzyko powstawania owrzodzeń lub krwawień, w tym kortykosteroidy doustne, leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy).

W przypadku krwawienia przewodu pokarmowego lub owrzodzeń u pacjentów przyjmujących ibuprofen, leczenie należy natychmiast przerwać.

Ciężkie reakcje skórne

Podczas stosowania ibuprofenu odnotowano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym egzfoliatywny odmęczycę, eritemę wielopostaciową, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczny nekroliz epidermy, reakcję lekową z eozynofilią i objawami systemowymi (zespołem DRESS) oraz ostrą ogólną pustulozę egzantematyczną, które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do skutku śmiertelnego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Większość takich reakcji pojawiała się w ciągu pierwszego miesiąca.

W przypadku pojawienia się objawów i sygnałów wskazujących na te reakcje, należy natychmiast odstawić ibuprofen i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby).

Bardzo rzadko obserwowano ciężkie reakcje ostrej nadwrażliwości (np. szok anafilaktyczny). W przypadku pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po zastosowaniu ibuprofenu, terapię należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

W wyjątkowych przypadkach ospa może prowadzić do ciężkich powikłań infekcyjnych ze strony skóry i tkanek miękkich. Nie można wykluczyć wpływu NSAID na pogorszenie tych infekcji, dlatego zaleca się unikanie stosowania ibuprofenu w przypadku ospy.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji

NSAID mogą maskować objawy infekcji i gorączki.

Darfen® Kids Forte może maskować objawy choroby zakaźnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym utrudnić przebieg choroby. Zjawisko to obserwowano przy bakteryjnej zapaleniu płuc pozaszpitalnym i bakteryjnych powikłaniach ospy. Gdy ibuprofen stosuje się przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie choroby zakaźnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Ibuprofen może tymczasowo hamować agregację płytek krwi. Dlatego zaleca się dokładne monitorowanie stanu pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi.

Przy długotrwałym stosowaniu ibuprofenu należy regularnie kontrolować wskaźniki funkcji wątroby, funkcję nerek oraz parametry hematologiczne / morfologię krwi.

Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek środków przeciwbólowych w leczeniu bólu głowy może nasilić ten stan. W takich przypadkach należy skontaktować się z lekarzem i przerwać leczenie. Należy rozważyć możliwość wystąpienia bólu głowy spowodowanego nadużyciem leku u pacjentów cierpiących na częste lub codzienne bóle głowy mimo regularnego stosowania leków przeciwbólowych.

Współistnienie alkoholu i stosowanie NSAID może nasilić niepożądane reakcje związane z substancją czynną, szczególnie te dotyczące przewodu pokarmowego lub układu nerwowego.

Przed zażyciem tego leku należy skonsultować się z lekarzem: kobietom w ciąży, kobietom próbującym zajść w ciążę, osobom w podeszłym wieku, palaczom.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych:

− czas krwawienia może się wydłużać do jednego dnia po zakończeniu leczenia;

− stężenie glukozy we krwi może się obniżać;

− klirens kreatyniny może się obniżać;

− hematokryt lub poziom hemoglobiny może się obniżać;

− stężenie azotu moczanego we krwi oraz stężenia kreatyniny i potasu w osoczu mogą wzrastać;

− wskaźniki funkcji wątroby: wzrost poziomu transaminaz.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych

Ze względu na zawartość płynnego maltitolu ten lek może wywoływać łagodne działanie przeczyszczające. Wartość energetyczna 1 g maltitolu to 2,3 kcal. Nie należy przepisywać go pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami tolerancji fruktozy.

Lek zawiera związki sodu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety niskosodowej.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionu/pleta. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz ze wzrostem dawki i długości trwania terapii. Bezwzględne ryzyko wad sercowo-naczyniowych wzrastało z mniej niż 1 % do około 1,5 %.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do oligohydramnios w wyniku zaburzeń funkcji nerek u płodu. To zaburzenie może wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zazwyczaj ustępuje po przerwaniu terapii. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Ibuprofen nie powinien być stosowany w I i II trymestrze ciąży, chyba że potencjalna korzyść dla pacjentki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu według oceny lekarza. Jeśli ibuprofen stosuje kobieta próbująca zajść w ciążę lub kobieta w I i II trymestrze ciąży, należy stosować najniższą możliwą dawkę przez najkrótszy możliwy czas.

Monitorowanie prenatalne oligohydramnios i zwężenia przewodu tętniczego należy rozważyć po wpływie ibuprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku Darfen® Kids Forte należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować następujące ryzyka:

dla płodu :

• toksyczność sercowo-płucna (przedwczesne zwężenie /zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
• dysfunkcja nerek (patrz wyżej );

dla matki na końcu ciąży i noworodka : wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwpłytkowy, który może rozwijać się nawet przy bardzo niskich dawkach; hamowanie skurczów macicy prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu; zwiększone ryzyko powstawania obrzęków u matki.

Dlatego ibuprofen jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Karmienie piersią. Ibuprofen i jego metabolity przenikają do mleka matki w niskich stężeniach. Obecnie brak informacji o negatywnym wpływie na niemowlę, dlatego przy krótkotrwałym leczeniu bólu i gorączki zalecanymi dawkami zazwyczaj nie trzeba przerywać karmienia piersią.

Fertylność. Istnieją ograniczone dane, że inhibitory syntezy cyklooksygenazy/prostaglandyn mogą pogarszać płodność u kobiet, wpływając na owulację. Ten efekt jest odwracalny po odstawieniu leku. Stosowanie ibuprofenu nie jest zalecane kobietom próbującym zajść w ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom z powodu niepłodności, należy rozważyć odstawienie tego leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn

Pacjentom, u których pojawiają się zawroty głowy, zawroty, zaburzenia widzenia lub inne zaburzenia ze strony układu nerwowego centralnego podczas stosowania ibuprofenu, należy unikać prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami podczas terapii tym lekiem.

Przy stosowaniu pojedynczej dawki ibuprofenu lub krótkotrwałym stosowaniu leku nie są wymagane szczególne środki ostrożności.

Sposób stosowania i dawki

Skutki uboczne można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę niezbędną do kontrolowania objawów, przez najkrótszy możliwy czas.

Do doustnego stosowania. Lek można przyjmować rozcieńczony wodą lub bez rozcieńczania. Zalecana dawka dzienna leku wynosi 20–30 mg na 1 kg masy ciała, podzielona na równe dawki, przyjmowane w odstępach 6–8 godzin. W celu zapewnienia dokładnego dawkowania należy używać strzykawki dawkowej zawartej w opakowaniu. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Tylko do stosowania krótkoterminowego. Przed użyciem wstrząsnąć.

Jeśli objawy u dziecka utrzymują się dłużej niż 3 dni od rozpoczęcia leczenia lub nasilają się, należy skontaktować się z lekarzem.

Osobom z wrażliwym żołądkiem lek należy przyjmować podczas jedzenia.

Osoby z określonymi kategoriami pacjentów

Leki przeciwbólowe niesteroidowe (NLPZ) należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, ponieważ ibuprofen jest wydalany głównie z moczem. U pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek należy stosować niższe dawki.

Ibuprofen nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Chociaż nie zaobserwowano różnic w profilu farmakokinetycznym ibuprofenu u pacjentów z niewydolnością wątroby, NLPZ należy stosować z ostrożnością u tych pacjentów. U pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby należy rozpocząć leczenie od niskich dawek i dokładnie monitorować stan. Ibuprofen nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają się podczas leczenia.

W przypadku przyjęcia dawki przekraczającej zalecaną należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Dzieci. Lek można stosować u dzieci od 6. miesiąca życia, których masa ciała wynosi co najmniej 8 kg, do 12. roku życia.

Przedawkowanie

U dzieci objawy przedawkowania mogą wystąpić po przyjęciu dawki ibuprofenu przekraczającej 400 mg/kg. U dorosłych reakcje na dawkę są mniej wyraźne. Okres półwydalenia przy przedawkowaniu wynosi 1,5–3 godziny.

Objawy. U większości pacjentów przyjęcie klinicznie istotnej ilości NLPZ powodowało jedynie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu lub rzadziej – biegunkę. Możliwe są również szumy w uszach, ból głowy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku cięższego zatrucia możliwe są toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, zawroty głowy, senność, czasem stan pobudzenia, dezorientacja lub śpiączka. Czasem u pacjentów występują drgawki. Długotrwałe stosowanie w dawkach wyższych niż zalecane lub przedawkowanie może prowadzić do kwasicy kanalikowej nerek i hipokaliemii. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić hipotermia oraz wydłużenie czasu protrombinowego / międzynarodowego wskaźnika normalizowanego [INR] (prawdopodobnie z powodu interakcji z czynnikami krzepnięcia krwi krążącymi w krwiobiegu). Może również dojść do ostrej niewydolności nerek, uszkodzenia wątroby, hipotensji, niedodmy oddechowej i cyjanózy. U chorych na astmę oskrzelową możliwe jest nasilenie objawów astmy. Mogą również wystąpić niestagmus, zaburzenia ostrości widzenia oraz utrata przytomności.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydot. Leczenie jest objawowe i wspierające, obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, monitorowanie czynności serca i podstawowych parametrów życiowych aż do ustabilizowania stanu pacjenta. Należy rozważyć konieczność podania doustnego węgla aktywowanego lub przepłukania żołądka, jeśli od przyjęcia potencjalnie toksycznej dawki leku upłynęło nie więcej niż 1 godzina. Jeśli ibuprofen został już wchłonięty, można stosować substancje zasadowe sprzyjające wydalaniu kwasowego ibuprofenu z moczem. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy podawać leki przeciwhistaminowe dożylnie (np. diazepamu lub lorazepamu). W przypadku astmy oskrzelowej należy stosować leki rozszerzające oskrzela. Należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania pomocy medycznej.

Działania niepożądane

Lista działań niepożądanych obejmuje wszystkie niepożądane reakcje zgłaszane podczas leczenia ibuprofenem, w tym te obserwowane przy stosowaniu wysokich dawek w długotrwałej terapii pacjentów z reumatyzmem. Wskazana częstość wykraczająca poza doniesienia bardzo rzadkie dotyczy krótkotrwałego stosowania doustnych postaci leku (maksymalnie 1200 mg ibuprofenu na dobę).

Działania niepożądane występujące podczas stosowania ibuprofenu wymienione są poniżej według układów narządów i częstości ich występowania. Częstość działań niepożądanych określana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do <1/100), niezbyt często (od ≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W ramach każdej grupy częstości działania niepożądane są wymienione według malejącego stopnia ciężkości.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane ze strony układu pokarmowego. Działania niepożądane są zazwyczaj zależne od dawki, w szczególności ryzyko wystąpienia krwawienia żołądkowo-jelitowego zależy od dawki i długości trwania leczenia. Mogą pojawić się owrzodzenia żołądka i jelit, perforacja lub krwawienie żołądkowo-jelitowe, czasem śmiertelne, szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym. Zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, melenu, krwawe wymioty, owrzodzenie jamy ustnej, nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna po zastosowaniu ibuprofenu. Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka.

Zgłaszano obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca związane z leczeniem lekami przeciwbólowymi przeciwzapalnymi niesteroidowymi (NLPZ).

Dane badań klinicznych wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokiej dawce 2400 mg na dobę i przy długotrwałym leczeniu, może być związane ze zwiększonym ryzykiem powikłań tromboembolii tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Opisano przypadki nasilenia stanów zapalnych związanych z infekcją, np. rozwoju faszcytu nekrotycznego, które czasowo pokrywały się ze stosowaniem NLPZ. Może to być związane z mechanizmem działania NLPZ.

W przypadku pojawienia się lub nasilenia objawów infekcji podczas stosowania ibuprofenu pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Należy rozważyć wskazania do terapii środkami przeciwbakteryjnymi/antybiotykami.

W przypadku długotrwałej terapii należy regularnie wykonywać morfologię krwi.

Pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie ibuprofenu w przypadku wystąpienia któregokolwiek z objawów reakcji nadwrażliwości, które mogą się rozwinąć nawet przy pierwszym zastosowaniu leku. W takich przypadkach wymagana jest natychmiastowa pomoc medyczna.

W przypadku wystąpienia silnego bólu w nadbrzuszu, meleny lub krwawych wymiotów należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Ze strony narządów wzroku:

nieznana częstość: przy długotrwałym leczeniu mogą występować zaburzenia wzroku, zapalenie nerwu wzrokowego.

Ze strony narządów słuchu i aparatu przedsionkowego:

nieznana częstość: przy długotrwałym leczeniu może występować zawroty głowy;

rzadko: szumy w uszach.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej:

nieznana częstość: nadwrażliwość dróg oddechowych, w tym astma, skurcz oskrzeli lub duszność1.

Ze strony układu pokarmowego:

często: ból brzucha, nudności, niestrawność, biegunka, wzdęcia, zaparcia, nadżeranie, wymioty oraz niewielkie krwawienia żołądkowo-jelitowe, które wyjątkowo mogą prowadzić do anemii;

rzadko: choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, perforacje lub krwawienia żołądkowo-jelitowe, melena, krwawe wymioty, czasem śmiertelne (szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym), owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie żołądka, nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna;

bardzo rzadko: zapalenie przełyku, powstawanie zwężeń jelita typu przeponowego, zapalenie trzustki.

Ze strony wątroby:

bardzo rzadko: zaburzenia funkcji wątroby, uszkodzenie wątroby, szczególnie przy długotrwałym leczeniu, niewydolność wątroby, ostry zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego:

rzadko: ostre zaburzenia funkcji nerek, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu NLPZ, w połączeniu ze wzrostem stężenia mocznika we krwi i powstawaniem obrzęków; papillonekroza;

bardzo rzadko: powstawanie obrzęków, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek, zespół nerczy, zapalenie nerek typu międzywistowatego, które może towarzyszyć ostrej niewydolności nerek.

Ze strony układu nerwowego:

rzadko: ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość lub zmęczenie;

bardzo rzadko: ostra oponiakowica bezprzyczynowa2.

Ze strony psychiki:

bardzo rzadko: reakcje psychotyczne, depresja; tylko przy długotrwałym stosowaniu: halucynacje, dezorientacja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego:

bardzo rzadko: niewydolność serca, przyspieszone bicie serca, obrzęki, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń;

nieznana częstość: zespół Coatsa.

Ze strony krwi i układu chłonnego:

bardzo rzadko: zaburzenia krwiotworzenia (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza). Pierwszymi objawami są: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia w jamie ustnej, objawy podobne do grypy, silne osłabienie, krwawienia z nosa i skóry, siniaki.

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko: reakcje nadwrażliwości1, pokrzywka i swędzenie;

bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości, których objawy mogą obejmować obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardię, hipotensję tętniczą (reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs)1. Nasilenie objawów astmy.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

rzadko: różne wysypki skórne1;

bardzo rzadko: ciężkie działania niepożądane skórne (w tym wielopostaciowa czerwieniucha, odłuszczający zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekrolioza1), łysienie;

nieznana częstość: reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS), ostra ogólna pęcherzykowa egzantema, reakcje fotouczulenia.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania:

nieznana częstość: niedoból i zmęczenie.

Wskaźniki laboratoryjne:

rzadko: obniżenie stężenia hemoglobiny.

Infekcje i inwazje:

bardzo rzadko: nasilenie stanu zapalnego związanego z infekcją (np. rozwój faszcytu nekrotycznego, wyjątkowo ospa wietrzna może prowadzić do ciężkich powikłań infekcyjnych skóry i tkanek miękkich).

1 Istnieją doniesienia o wystąpieniu reakcji nadwrażliwości po leczeniu ibuprofenem. Do takich reakcji należą:

− niemerytoryczne reakcje alergiczne i anafilaksja;

− reakcje ze strony dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa, nasilenie objawów astmy, skurcz oskrzeli lub duszność;

− różne zaburzenia ze strony skóry, w tym wysypki różnego typu, swędzenie, pokrzywka, purpura, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadziej — odłuszczające i pęcherzykowe zapalenia skóry (w tym nekroliza epidermy, zespół Stevensa-Johnsona i wielopostaciowa czerwieniucha).

2 Mechanizm patogenezy oponiakowicy bezprzyczynowej wywołanej lekiem nie jest w pełni poznany. Jednak dostępne dane dotyczące oponiakowicy bezprzyczynowej związanej ze stosowaniem NLPZ wskazują na reakcję nadwrażliwości (ze względu na związek czasowy z przyjmowaniem leku oraz ustępowanie objawów po odstawieniu leku). W szczególności podczas leczenia ibuprofenem u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszane choroby tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki oponiakowicy bezprzyczynowej (takie jak sztywność mięśni potylicznych, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w stosowaniu tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i/lub braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata. Po pierwszym otwarciu butelki — 6 miesięcy.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 100 ml w butelce; 1 butelka w zestawie z dozownikiem strzykawkowym w pudełku.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent

1. Delpharm Bladel B.V. / Delpharm Bladel B.V.
2. Edefarm, S.L. / Edefarm, S.L.
3. Farmalider S.A. / Farmalider S.A.

Miejsce produkcji i adres działalności

1. Industrieweg 1, Bladel, 5531 AD, Holandia / Industrieweg 1, Bladel, 5531 AD, Netherlands.
2. Polígono Industrial Enchilagar del Rullo, 117, C.P. 46191 Villamarchante, Valencia, Hiszpania / Polígono Industrial Enchilagar del Rullo, 117, C.P. 46191 Villamarchante, Valencia, Spain.
3. Calle De Los Aragoneses 2, Poligono Industrial Calabozos, Alcobendas, 28108, Hiszpania / Calle De Los Aragoneses 2, Poligono Industrial Calabozos, Alcobendas, 28108, Spain.

Wnioskodawca. Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne „Darница” JSC.

Miejsce zamieszkania wnioskodawcy i adres działalności. Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Boryspilska 13.