Cyjanokobalamina (witamina B12)

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Cyjanokobalamina (witamina B12) [CYANOCOBALAMIN (VITAMIN B12)]

Skład:

substancja czynna: cyanocobalamin;

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg cyjanokobalaminy;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, woda do wstrząsów.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta, jasnoczerwona ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Witamina B12 (cyjanokobalamina i jej analogi).

Kod ATC B03B A01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Witamina B12 (cyjanokobalamina) wykazuje działanie metaboliczne i hemopoetyczne. W organizmie (głównie w wątrobie) przekształca się w formę kofenzymatyczną – adenozylkobalamidę, czyli kowamidę, która jest aktywną formą witaminy B12. Kowamida wchodzi w skład licznych enzymów, w tym reduktazy odtwarzającej kwas foliowy do tetrahydrofolianu. Wykazuje wysoką aktywność biologiczną. Kowamida uczestniczy w przenoszeniu grup metylowych i innych fragmentów jednowęglowych, dlatego jest niezbędna do syntezy deoksyrybozy i DNA, kreatyny, metioniny – donora grup metylowych, do syntezy czynnika lipotropowego – choliny, do przekształcania kwasu metylomalonowego w kwas bursztynowy, który wchodzi w skład mieliny, oraz do wykorzystania kwasu propionowego. Kowamida jest niezbędna do prawidłowego krwiotworzenia, ponieważ sprzyja dojrzewaniu erytrocytów. Uczestniczy w syntezie i gromadzeniu w erytrocytach związków zawierających grupy sulfhydrylowe, co zwiększa ich odporność na hemolizę. Aktywuje układ krzepnięcia krwi, w wysokich dawkach zwiększa aktywność tromboplastyczną i aktywność protrombiny. Obniża poziom cholesterolu we krwi. Oddziałuje pozytywnie na funkcję wątroby i układu nerwowego. Zwiększa zdolność tkanek do regeneracji.

Farmakokinetyka.

Po podaniu parenteralnym witamina B12 szybko przedostaje się do krwiobiegu ogólnego. We krwi wiąże się z transkobalaminami I i II, które transportują ją do tkanek. Gromadzi się głównie w wątrobie. Wiązanie z białkami osocza – 90%. Czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (T*max*) po podaniu podskórnie lub wewnątrzmięśniowo wynosi około 1 godziny. Z wątroby wydzielana jest z żółcią do jelita i ponownie wchłania się do krwi. Okres półwyluwania (T*1/2*) z wątroby – 500 dni. Wydalanie przy prawidłowej funkcji nerek – 7–10% przez nerki, około 50% – z kałem; przy obniżonej funkcji nerek – 0–7% przez nerki, 70–100% – z kałem. Przenika przez barierę łożyskową.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie anemii złośliwych, posthematycznych i niedokrwistości spowodowanych niedoborem żelaza, anemii aplastycznych u dzieci, anemii alimentarnych wywołanych substancjami toksycznymi i lekami, związanych z niedoborem witaminy B12 niezależnie od przyczyny niedoboru (resekcja żołądka, inwazje pasożytnicze, zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, ciąża). Polineuropatie, neuralgie nerwu trójdzielnego, zapalenie korzeni nerwowych, kauzalgia, migrena, neuropatie cukrzycowe, stwardnienie boczne zanikowe, dziecięcy mózgowy paraliż, zespół Downa, alkoholowy deliryj. Stosuje się przy wychudzeniu u dzieci, po przebytych chorobach zakaźnych, przy sprue (w połączeniu z kwasem foliowym), chorobach wątroby (zapalenia wątroby, marskość, choroba Botkina), chorobie popromiennej, łuszczycy, dermatycie herpetiformnej, neurodermitach, fotoderatozach.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku. Erytremia, erytrocytoza. Nowotwory, z wyjątkiem przypadków towarzyszących anemii megaloblastycznej i niedoborowi witaminy B12. Ostre choroby zakrzepowo-zatorowe. Choroba wieńcowa, napięcie wysokiego klasy czynnościowej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Aminoglikozydy, salicylany, leki przeciwpadaczkowe, kolchicyna, leki potasu obniżają wchłanianie leku, wpływają na jego kinetykę. Przy jednoczesnym stosowaniu z kanamycyną, neomycyną, polimyksynami, tetracyklinami wchłanianie cyjanokobalaminy jest zmniejszone. Niezgodny farmaceutycznie z kwasem askorbinowym, solami metali ciężkich (inaktywacja cyjanokobalaminy), bromkiem tiamina, pirydoksyną, ryboflawina (jon kobaltu zawarty w cząsteczce cyjanokobalaminy niszczy inne witaminy).

Przy jednoczesnym stosowaniu z tiaminą zwiększa się ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych wywołanych tiaminą.

Chloramfenikol obniża odpowiedź hematopojetyczną na lek.

Przy jednoczesnym stosowaniu z cytamemem zmniejsza się działanie cytamenu.

Środki antykoncepcyjne doustne obniżają stężenie cyjanokobalaminy we krwi.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Nie wolno stosować cyjanokobalaminy z lekami, które zwiększają krzepnięcie krwi. W okresie leczenia cyjanokobalamina należy kontrolować parametry krwi obwodowej: w 5–8. dniu leczenia oznacza się zawartość retikulocytów i stężenie żelaza. Liczbę erytrocytów, hemoglobiny oraz wskaźnik barwny należy kontrolować przez 1 miesiąc 1–2 razy w tygodniu, a następnie – 2–4 razy w miesiącu. Remisja osiągana jest przy wzroście liczby erytrocytów do 4,0–4,5*10¹²/l, przy osiągnięciu normalnych rozmiarów erytrocytów, zaniku anizocytozy i pojkilocytozy oraz normalizacji zawartości retikulocytów po retikulocytarnym kryzysie. Po osiągnięciu remisji hematologicznej kontrolę krwi obwodowej przeprowadza się nie rzadziej niż raz na 4–6 miesięcy.

U pacjentów z predyspozycją do trombozy oraz u chorych na chorobę wieńcową w trakcie leczenia należy zachować ostrożność i kontrolować krzepnięcie krwi.

W przypadku tendencji do rozwoju leuko- i erytrocytozy należy zmniejszyć dawkę leku lub tymczasowo wstrzymać leczenie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie w okresie ciąży możliwe jest wyłącznie pod nadzorem lekarza, z zachowaniem ostrożności i po uwzględnieniu stosunku ryzyko/korzyść (istnieją pojedyncze doniesienia dotyczące działania teratogennego witaminy B12 w wysokich dawkach). Stosowanie w okresie karmienia piersią możliwe jest wyłącznie po ocenie stosunku ryzyko/korzyść.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi innych maszyn.

W trakcie leczenia należy wstrzymać się od prowadzenia pojazdów oraz od wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających zwiększonej uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Cyjanokobalamina jest podawana do wewnątrz mięśni, podskórnie lub do wewnątrtrznie, a w przypadku bocznego mielopatii grzbietowej i stwardnienia bocznego zanikowego także do kanału rdzeniowego.

Dorośli.

W przypadku anemii spowodowanych niedoborem witaminy B12 lek stosuje się w dawkach 100–200 µg (0,1–0,2 mg) co drugi dzień aż do uzyskania remisji.

W przypadku wystąpienia objawów mielopatii grzbietowej oraz anemii makrocytarnych z uszkodzeniem układu nerwowego cyjanokobalamina stosowana jest w dawce pojedynczej 400–500 µg (0,4–0,5 mg) lub więcej. W pierwszym tygodniu podaje się codziennie, następnie w odstępach 5–7 dni (jednocześnie podaje się kwas foliowy). W przypadkach ciężkich lek podaje się do kanału rdzeniowego, rozpoczynając od dawki pojedynczej 15–30 µg, a następnie z każdą kolejną iniekcją zwiększa się dawkę (50, 100, 150, 200 µg). Iniekcje do kanału rdzeniowego wykonuje się co 3 dni, w ciągu cyklu należy wykonać 8–10 iniekcji. W okresie remisji, przy braku objawów mielopatii grzbietowej, terapia wspomagająca polega na podawaniu 100 µg dwa razy miesięcznie; przy obecności objawów neurologicznych – 200–400 µg 2–4 razy w ciągu miesiąca.

W przypadku stwardnienia bocznego zanikowego, encefalomielitu oraz chorób neurologicznych z zespołem bólowym lek podaje się w dawkach wzrastających od 200 do 500 µg na iniekcję (w przypadku poprawy – 100 µg dziennie). Cykl leczenia trwa 14 dni. W przypadku urazów nerwów obwodowych podaje się 200–400 µg raz na 2 dni przez 40–45 dni.

W przypadku zapalenia wątroby i marskości wątroby dorosłym podaje się 15–30 µg dziennie lub 100 µg co drugi dzień przez 25–40 dni.

W przypadku neuropatii cukrzycowej, celiakii i choroby wypromieniowania podaje się 60–100 µg dziennie przez 20–30 dni.

W przypadku niedoboru witaminy B12 leczenie polega na podawaniu wewnątrzmięśniowym lub dożylnym po 1 mg każdego dnia przez 1–2 tygodnie; dawka utrzymująca – 1–2 mg wewnątrzmięśniowo lub dożylnie, od razu w tygodniu do razu miesięcznie. Czas trwania leczenia cyjanokobalamina oraz konieczność powtarzania cykli zależy od przebiegu choroby i skuteczności terapii.

Dzieci.

Podawanie tylko podskórne.

W przypadku anemii popołogowej i anemii spowodowanej niedoborem żelaza podaje się 30–100 µg 2–3 razy w tygodniu. W przypadku anemii aplastycznych u dzieci podaje się po 100 µg aż do uzyskania poprawy kliniczno-hematologicznej. W przypadku anemii alimentarnych u dzieci podaje się 30 µg przez 15 dni.

W przypadku dystrofii u dzieci w wieku wczesnym, zespołu Downa i dziecięcego porażenia mózgowego podaje się 15–30 µg co drugi dzień.

W przypadku zapalenia wątroby i marskości wątroby dzieciom podaje się 15–30 µg dziennie lub 100 µg co drugi dzień przez 25–40 dni.

Dzieci.

W tej postaci leku i w tej dawce lek nie stosuje się u dzieci poniżej 3. roku życia. Podawanie tylko podskórne.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe są obrzęk płuc, niewydolność serca zastoinowa, zakrzepica naczyń obwodowych. Leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Ze strony krwi: hiperkoagulacja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, ból w okolicy serca.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, pobudzenie nerwowe.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne, w tym objawy skórne (zakrzepica, pokrzywka, wysypka, świąd, zapalenie skóry), obrzęki, w tym obrzęk Quinckego; zaburzenia oddychania, w tym napady duszności, szok anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne.

Ze strony metabolizmu: trądzik, wysypka pęcherzowa, nudności, potliwość, zaburzenia metabolizmu puryn.

Ze strony przewodu pokarmowego: osłabienie wypróżnień.

Zaburzenia ogólne: niedobór samopoczucia, gorączka.

Reakcje miejscowe: zaczerwienienie, świąd, ból, obrzęk, zaciekleństwo i martwica w miejscu wstrzyknięcia.

Niezgodność.

Przy stosowaniu w jednym roztworze cyjanokobalaminy z kwasem askorbinowym i pirydoksyną dochodzi do wzajemnego niszczenia witamin, z kwasem nikotynowym – do niszczenia cyjanokobalaminy, z ryboflawiną – do gromadzenia się jonów kobaltu.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 1 ml w ampułkach. Po 10 ampułek w pasku z przegródkami; lub po 5 ampułek w jednostronnym blisterze, po 2 blisterach w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna „Lekchim-Charków”.

Miejsce położenia producenta oraz jego adres siedziby działalności.

Ukraina, 61115, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Seweryna Potockiego 36.