Controloc®

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: suchy proszek od białego do białawego koloru.

Przygotowany roztwór – przezroczysty, żółtawy roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w chorobach zależnych od kwasu. Inhibitory pompy protonowej. Pantoprazol. Kod ATC A02B C02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika . Mechanizm działania. Pantoprazol – zastępczy benzimidazol, który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne blokowanie pomp protonowych komórek okładzinowych.

Pantoprazol przekształca się w formę aktywną w kwaśnym środowisku w komórkach okładzinowych, gdzie hamuje enzym H+-K+-ATPazę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Hamowanie to zależy od dawki i dotyczy zarówno wydzielania kwasu podstawowego, jak i stymulowanego. U większości pacjentów objawy ustępują w ciągu 2 tygodni. Stosowanie pantoprazolu, tak jak innych inhibitorów pompy protonowej (IPP) i inhibitorów receptorów H2, zmniejsza kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do zmniejszenia kwasowości. Zwiększenie wydzielania gastryny jest odwracalne. Ponieważ pantoprazol wiąże się z enzymem poniżej komórkowego receptora, może hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt po podaniu doustnym i dożylnej jest taki sam.

Stosowanie pantoprazolu zwiększa poziom gastryny na czczo. Przy krótkotrwałym stosowaniu w większości przypadków nie przekracza on górnej granicy normy. W przypadku długotrwałego leczenia poziom gastryny w większości przypadków wzrasta dwukrotnie. Nadmierne zwiększenie występuje tylko w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji przy długotrwałym leczeniu obserwuje się czasem słabe lub umiarkowane zwiększenie liczby specyficznych endokrynnych komórek (ECL) w żołądku (podobne do hiperplazji adenoidalnej). Jednakże, zgodnie z przeprowadzonymi dotychczas badaniami, tworzenie się komórek prekursorowych nowotworów neuroendokrynnych (hiperplazja atypowa) lub nowotworów neuroendokrynnych żołądka, które zaobserwowano w badaniach na zwierzętach, u ludzi nie występuje.

Ze względu na wyniki badań na zwierzętach, nie można całkowicie wykluczyć wpływu długotrwałego (ponad jeden rok) leczenia pantoprazolem na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi poziom gastryny w osoczu krwi wzrasta w odpowiedzi na zmniejszenie wydzielania kwasu. Ponadto, ze względu na zmniejszenie kwasowości żołądka, zwiększa się poziom chromograniny A (CgA). Podwyższony poziom CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed pomiarą poziomu CgA. Pozwala to na powrót poziomu CgA, który może być fałszywie podwyższony po leczeniu IPP, do zakresu wartości normalnych.

Farmakokinetyka.

Właściwości farmakokinetyczne nie zmieniają się po pojedynczym ani powtarzalnym podaniu. W zakresie dawek od 10 do 80 mg farmakokinetyka pantoprazolu w osoczu pozostaje liniowa zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnej.

Rozkład. Wiązanie pantoprazolu z białkami osocza wynosi około 98%. Objętość rozkładu – około 0,15 l/kg.

Biotransformacja. Substancja metabolizowana jest niemal wyłącznie w wątrobie. Główną drogą metaboliczną jest demetylowanie za pomocą CYP2C19 z późniejszą koniugacją siarczanową; do innych dróg metabolicznych należy utlenianie za pomocą CYP3A4.

Wydalanie. Okres półtrwania końcowego wynosi około 1 godziny, a klirens – 0,1 l/godz/kg. Zaobserwowano kilka przypadków opóźnienia wydalania. Ze względu na specyficzne wiązanie pantoprazolu z pompami protonowymi komórek okładzinowych, okres półtrwania nie koreluje z znacznie dłuższym czasem działania (hamowanie wydzielania kwasu).

Główna część metabolitów pantoprazolu wydalana jest z moczem (około 80%), reszta z kałem. Głównym metabolitem zarówno w osoczu, jak i w moczu jest desmetylopantoprazol, skoniugowany z siarczanem. Okres półtrwania głównego metabolitu (około 1,5 godz) nieco przekracza okres półtrwania pantoprazolu.

Osobliwe grupy pacjentów.

Wolni metabolizatorzy. około 3% Europejczyków ma niską aktywność funkcjonalną enzymu CYP2C19; nazywa się ich wolnymi metabolizatorami. U tych osób metabolizm pantoprazolu prawdopodobnie głównie katalizowany jest przez enzym CYP3A4. Po podaniu jednej dawki 40 mg pantoprazolu średnie pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie w osoczu – czas” było około 6 razy większe u wolnych metabolizatorów niż u osób z funkcjonalnie aktywnym enzymem CYP2C19 (szybkie metabolizatory). Średnie stężenie szczytowe w osoczu wzrosło o około 60%. Te wyniki nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

Upośledzenie funkcji nerek . Nie ma zaleceń dotyczących zmniejszenia dawki przy podawaniu pantoprazolu pacjentom ze zmniejszoną funkcją nerek (w tym pacjentom na dializie). Tak jak u zdrowych ochotników, okres półtrwania pantoprazolu u nich jest krótki. Dializowane są jedynie bardzo niewielkie ilości pantoprazolu. Pomimo że główny metabolit ma umiarkowanie długi okres półtrwania (2–3 godz), wydalanie jest nadal szybkie, więc nie dochodzi do kumulacji.

Upośledzenie funkcji wątroby . Chociaż u pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg Childa-Pugh) okres półtrwania wzrasta do 7–9 godzin, a AUC wzrasta 5–7 razy, maksymalne stężenie w osoczu wzrasta jedynie nieznacznie – 1,5 razy – w porównaniu z takim u zdrowych ochotników.

Pacjenci w podeszłym wieku. Niewielkie zwiększenie AUC i Cmax u ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z młodszych ochotników nie ma również znaczenia klinicznego.

Dzieci. Po pojedynczym dożylnej podaniu pantoprazolu w dawkach 0,8 lub 1,6 mg/kg dzieciom w wieku od 2 do 16 lat nie zaobserwowano istotnej zależności między klirensą pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta. AUC i objętość rozkładu odpowiadały danym uzyskanym podczas badań z udziałem dorosłych.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Controloc® wskazany jest do stosowania u dorosłych w przypadku:

• refluksu przełyku,
• żołądka i dwunastnicy,
• zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów hipersekrecyjnych.

Przeciwwskazania. Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne benzimidazolu lub którykolwiek składnik leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki, których wchłanianie zależy od pH . Ze względu na całkowite i długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego pantoprazol może wpływać na wchłanianie leków, dla których wartość pH soku żołądkowego jest ważnym czynnikiem ich bio dostępności (np. niektórych leków przeciwgrzybiczych, takich jak keto konazol, itrakonazol, pozakonazol, lub innych leków, takich jak erlotynib).

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (takimi jak atazanawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich bio dostępności (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy HIV z inhibitorami pompy protonowej, zaleca się staranne monitorowanie kliniczne (np. obciążenie wirusem). Nie należy przekraczać dobowej dawki pantoprazolu 20 mg. Może być konieczna korekta dawki inhibitorów proteazy HIV.

Kumaryny antykoagulacyjne (fenprokumon i warfaryna).

Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny, fenprokumonu lub INR (międzynarodowy wskaźnik znormalizowany). Jednak donoszono o zwiększeniu INR i wydłużeniu czasu protrombinowego u pacjentów, którzy jednoczesnie stosowali IPP i warfarynę lub fenprokumon. Zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombinowego może prowadzić do rozwoju patologicznego krwawienia i nawet śmierci. W przypadku takiego jednoczesnego stosowania konieczne jest monitorowanie INR i czasu protrombinowego.

Metotreksat. Donoszono, że jednoczesne stosowanie wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) i inhibitorów pompy protonowej zwiększa poziom metotreksatu we krwi u niektórych pacjentów. Pacjentom stosującym wysokie dawki metotreksatu, np. chorym na raka lub łuszczycę, zaleca się tymczasowe przerwanie leczenia pantoprazolem.

Inne interakcje. Pantoprazol metabolizowany jest w znacznej mierze w wątrobie poprzez system enzymów cytochromu P450. Główną drogą metabolizmu jest demetylowanie za pomocą CYP2C19, inne drogi metaboliczne obejmują utlenianie enzymem CYP3A4. Badania z lekami, które również metabolizowane są za pomocą tych dróg, takimi jak karbamazepina, diazepan, glibenklamid, nifedypina i doustne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel i etynylowy estradiol, nie wykazały klinicznie istotnych interakcji.

Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami, które metabolizowane są przez ten sam system enzymatyczny.

Wyniki szeregu badań dotyczących możliwych interakcji wskazują, że pantoprazol nie wpływa na metabolizm substancji czynnych metabolizowanych za pomocą CYP1A2 (np. kofeiny, teofiliny), CYP2C9 (np. piroksykam, diklofenak, naproksen), CYP2D6 (np. metoprolol), CYP2E1 (np. etanol), nie wpływa na glikoproteinę P, która jest związana z wchłanianiem cyklosporyny.

Nie wykazano interakcji z jednoczesnie podawanymi lekami przeciwdrgawkowymi.

Przeprowadzono również badania interakcji pantoprazolu z jednoczesnie podawanymi pewnymi antybiotykami (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Leki hamujące lub indukujące CYP2C19. Inhibitory CYP2C19, takie jak fluwoksymina, mogą zwiększać wpływ systemowy pantoprazolu. Należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki leku u pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię pantoprazolem w wysokich dawkach oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Induktory enzymów wpływające na CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampicyna i dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum ), mogą zmniejszać stężenia plazmatyczne IPP, które metabolizowane są przez te systemy enzymatyczne.

Interakcje między lekami a badaniami laboratoryjnymi. Donoszono o fałszywie dodatnich wynikach niektórych badań przesiewowych moczu na obecność tetrahydrokanabinolu u pacjentów stosujących pantoprazol. Aby potwierdzić dodatnie wyniki, należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych metod potwierdzających.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Nowotwory złośliwe żołądka. Objawowa odpowiedź na stosowanie pantoprazolu może maskować objawy nowotworów złośliwych żołądka i opóźniać ich diagnozę. W przypadku występowania alarmujących objawów (np. istotnej utraty masy ciała, okresowego wymiotowania, dysfagii, wymiotowania krwią, anemii, meliny), a także przy podejrzeniu lub obecności wrzodu żołądka należy wykluczyć obecność procesu złośliwego.

Jeśli objawy utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego badania.

Upośledzenie funkcji wątroby . Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych. W przypadku wzrostu poziomu enzymów wątrobowych leczenie lekiem należy przerwać (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (takimi jak atazanawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich bio dostępności (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zakażenia przewodu pokarmowego spowodowane bakteriami. Leczenie lekiem Controloc® może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego spowodowanych takimi bakteriami, jak Salmonella i Campylobacter lub C. Difficile.

Sód . Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w fiolce, czyli jest w zasadzie lekiem bez sodowym.

Hipomagnezemia. Donoszono o rzadkich przypadkach ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów, którzy otrzymywali inhibitory pompy protonowej (IPP), takie jak pantoprazol, przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków przez rok. Mogą wystąpić i początkowo niezauważalnie się rozwijać poważne objawy kliniczne hipomagnezemii: zmęczenie, tężyczka, delirium, drgawki, zawroty głowy i arytmia komorowa. Hipomagnezemia może prowadzić do rozwoju hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz sekcja „Efekty uboczne”). W przypadku hipomagnezemii (oraz hipokalcemii i/lub hipokaliemii związanej z hipomagnezemią) w większości przypadków stan pacjentów poprawiał się po zastępczym leczeniu korekcyjnym preparatami magnezu i przerwaniu przyjmowania IPP.

Pacjentom, którzy wymagają długotrwałej terapii, lub pacjentom przyjmującym IPP jednocześnie z cyklosporyną lub lekami, które mogą spowodować hipomagnezemię (np. diuretykami), należy określić poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia IPP i okresowo podczas leczenia.

Złamania kości. Długotrwałe leczenie (ponad 1 rok) wysokimi dawkami inhibitorów pompy protonowej może umiarkowanie zwiększyć ryzyko złamania kości udowej, nadgarstka i kręgosłupa, głównie u pacjentów w podeszłym wieku lub przy obecności innych czynników ryzyka.

Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie inhibitorów pompy protonowej może zwiększyć ogólne ryzyko złamania o 10–40%. Niektóre z nich mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem rozwoju osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi i spożywać wystarczającą ilość witaminy D i wapnia.

Ciężkie reakcje skórne. Donoszono o ciężkich reakcjach skórnych związanych ze stosowaniem pantoprazolu o nieznanej częstości występowania (patrz sekcja „Efekty uboczne”), które mogą zagrozić życiu lub prowadzić do skutku śmiertelnego, takich jak zespół wielopostaciowej erytemy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza i reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (zespołu DRESS). Pacjentów należy poinformować o objawach i objawach tych reakcji skórnych i starannie obserwować pacjentów pod kątem ich rozwoju. Jeśli pojawiają się objawy i objawy wskazujące na te reakcje, stosowanie pantoprazolu należy natychmiast przerwać i rozważyć możliwość alternatywnego leczenia.

Podostre układowe toczeń rumieniowaty. Stosowanie inhibitorów pompy protonowej wiązane jest z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego układowego toczenia rumieniowatego. Jeśli występuje uszkodzenie, szczególnie w obszarach narażonych na działanie światła słonecznego, i towarzyszy mu artreagia, pacjent musi natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy konieczność przerwania stosowania leku Controloc®. Wystąpienie podostrego układowego toczenia rumieniowatego u pacjentów podczas poprzedniej terapii inhibitorami pompy protonowej może zwiększyć ryzyko jego rozwoju przy stosowaniu innych inhibitorów pompy protonowej.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

Zwiększony poziom chromograniny A (CgA) może wpływać na wyniki badań przy diagnozowaniu nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, leczenie lekiem Controloc® należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed przeprowadzeniem oceny poziomu CgA (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do zakresu wartości normalnych po wstępnym pomiarze, należy przeprowadzić ponowne pomiary po 14 dniach od odstawienia leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dostępne dane dotyczące stosowania pantoprazolu u ciężarnych kobiet (około 300–1000 doniesień o wynikach ciąży) wskazują na brak toksyczności embrionalnej lub fetu/neonatalnej pantoprazolu. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczność rozrodczą. Jako środki ostrożności należy unikać stosowania leku Controloc® u ciężarnych kobiet.

Karmienie piersią. Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie pantoprazolu do mleka matki. Brakuje danych dotyczących wydzielania pantoprazolu do mleka matki u ludzi, jednakże o takim wydzielaniu donoszono. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/odmowie leczenia lekiem Controloc® należy podjąć z uwzględnieniem korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia lekiem Controloc® dla kobiety.

Plodność . Pantoprazol nie zaburzał płodności w badaniach na zwierzętach.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń. Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo nieznaczny wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń. Należy wziąć pod uwagę możliwość rozwoju efektów ubocznych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia wzroku (patrz sekcja „Efekty uboczne”). W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani pracować z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się zgodnie z zaleceniem lekarza i pod odpowiednim nadzorem medycznym.

Stosowanie dożylne leku zaleca się tylko w przypadku niemożności stosowania doustnego. Istnieją dane dotyczące długości leczenia dożylnej do 7 dni. Dlatego, gdy tylko możliwe staje się stosowanie doustne pantoprazolu, należy przejść z dożylnej podania leku Controloc® do doustnego stosowania pantoprazolu w dawce 40 mg.

Refluks przełyku, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka.

Zalecana dawka wynosi 40 mg pantoprazolu (1 fiolka) na dobę dożylnej.

Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów hipersekrecyjnych.

Do długotrwałego leczenia zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów hipersekrecyjnych zalecana dawka początkowa leku Controloc® wynosi 80 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można dozować, zwiększając lub zmniejszając, w zależności od wskaźników wydzielania kwasu w żołądku. Dawki przekraczające 80 mg na dobę należy podzielić na dwa podania. Możliwe jest tymczasowe zwiększenie dawki pantoprazolu do więcej niż 160 mg, ale długość stosowania powinna być ograniczona tylko do okresu niezbędnego do odpowiedniego kontrolowania wydzielania kwasu.

Jeśli konieczne jest szybkie zmniejszenie kwasowości, dla większości pacjentów wystarczająca jest dawka początkowa 2 × 80 mg, aby osiągnąć pożądany poziom (< 10 mEq/godz) w ciągu 1 godz.

Przygotowanie do stosowania.

Proszek rozpuszcza się w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, dodanego do fiolki. Roztwór można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu z 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy w plastikowych lub szklanych butelkach.

Po rozcieńczeniu stabilność chemiczna i fizyczna leku zachowuje się przez 12 godzin w temperaturze 25 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany lek należy użyć natychmiast.

Controloc® nie można przygotowywać ani mieszać z innymi rozpuszczalnikami poza wymienionymi powyżej.

Podawanie dożylne leku należy przeprowadzać przez 2–15 min.

Fiolka przeznaczona jest tylko do jednorazowego użytku. Odpadki leku lub lek, którego właściwości fizykochemiczne uległy zmianie (w szczególności zmienił się kolor, pojawił się osad), należy zutylizować zgodnie z wymogami lokalnego prawa.

Przygotowany roztwór powinien mieć przezroczysty, żółtawy kolor.

Niewydolność wątroby . Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie należy przekraczać dawki dobowej 20 mg (½ fiolki leku Controloc®, proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań 40 mg) (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Niewydolność nerek. Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają korekty dawki.

Dzieci. Controloc®, proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań, nie zaleca się stosować dzieciom (do 18 roku życia), ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leku dla tej grupy wiekowej są ograniczone. Dostępne dane opisano w sekcji „Farmakokinetyka”, jednakże zaleceń dotyczących dawkowania nie można podać.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane.

Dawki do 240 mg przy podaniu dożylnej przez 2 minuty były dobrze tolerowane. Ponieważ pantoprazol intensywnie wiąże się z białkami, nie należy do leków łatwo usuwanych za pomocą dializy.

W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zatrucia stosuje się leczenie objawowe i wspierające. Nie ma zaleceń dotyczących specyficznego leczenia.

Efekty uboczne.

Wystąpienie efektów ubocznych może być oczekiwane u około 5% pacjentów.

Niepożądane efekty według częstości występowania klasyfikuje się na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznane (częstość nieokreślona na podstawie dostępnych danych).

Dla wszystkich efektów ubocznych, o których donoszono w okresie postmarketingowym, niemożliwe jest określenie częstości, dlatego podane są z częstością „nieznane”.

W ramach każdej kategorii częstości efekty uboczne podane są w kolejności zmniejszania się powagi.

Z boku krwi i układu limfatycznego.

Rzadko: agranulocytoza.

Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Z boku układu odpornościowego .

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Metabolizm i zaburzenia przemiany materii.

Rzadko: hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała.

Nieznane: hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), hipokalcemia1, hipokaliemia1.

Zaburzenia psychiczne.

Nieczęsto: zaburzenia snu.

Rzadko: depresja (w tym nasilenie).

Bardzo rzadko: dezorientacja (w tym nasilenie).

Nieznane: halucynacje, dezorientacja (szczególnie u pacjentów z podatnością na takie zaburzenia, a także nasilenie tych objawów w przypadku ich wcześniejszego istnienia).

Z boku układu nerwowego.

Nieczęsto: ból głowy, zawroty głowy.

Rzadko: zaburzenia smaku.

Nieznane: parestezje.

Z boku narządów wzroku .

Rzadko: zaburzenia wzroku/ zamazanie widzenia.

Z boku przewodu pokarmowego.

Często: polipy z gruczołów podstawnych (łagodne).

Nieczęsto: biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach, ból brzucha i dyskomfort.

Nieznane: mikroskopowe zapalenie okrężnicy.

Z boku układu wątrobowo-pęcherzykowego.

Nieczęsto: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, γ-GT).

Rzadko: podwyższenie poziomu bilirubiny.

Nieznane: uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątrobowo-komórkowa.

Z boku skóry i tkanek podskórnych.

Nieczęsto: wysypka skórna, egzema, świąd.

Rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (toksyczny epidermalny nekrolioza), reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), zespół wielopostaciowej erytemy, nadwrażliwość na światło, podostre układowe toczenie rumieniowate (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Z boku układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej.

Nieczęsto: złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Rzadko: artreagia, mięsienie.

Nieznane: skurcze mięśni2.

Z boku nerek i układu moczowego.

Nieznane: nefryt nacyniowo-śródmiąższowy (z możliwym rozwojem niewydolności nerek).

Z boku układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Rzadko: ginekomastia.

Zaburzenia ogólne.

Często: tromboflebita w miejscu podania.

Nieczęsto: osłabienie, zmęczenie, niedobój.

Rzadko: podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

1 Hipokalcemia i/lub hipokaliemia mogą być związane z wystąpieniem hipomagnezemii (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

2 Skurcze mięśni jako skutek zaburzenia równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzanych efektów ubocznych

Zgłaszanie efektów ubocznych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Pozwala to na prowadzenie monitoringu stosunku korzyści do ryzyka przy stosowaniu tego leku. Pracownikom medycznym i farmaceutycznym, a także pacjentom lub ich prawnym przedstawicielom, należy zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych efektów ubocznych i braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego (https://aisf.dec.gov.ua).

Okres ważności. 2 lata.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany lek należy użyć natychmiast. Jednakże stabilność fizykochemiczna przygotowanego leku zachowuje się przez 12 godzin w temperaturze 25 °C.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie. Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań w fiolce. Po 1 fiolce w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Takeda GmbH, Niemcy / Takeda GmbH, Germany.

Lokalizacja producenta i jego adres miejsca prowadzenia działalności. Robert-Bosch-Strasse 8, 78224 Singen, Niemcy / Robert-Bosch-Strasse 8, 78224 Singen, Germany.