Controlflex

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Controlflex (CONTROLFLEX)

SkÅ ad:

substancja czynna: thiocolchicoside;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera thiocolchicoside 2 mg;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, acidum hydrochloricum (rozkÄ czynione lub stÄ czne), aqua pro injectione.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne cechy fizykochemiczne: przezroczysta ciecz żółtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Miorelaksanta. Miorelaksanta dziaÅ‚ajÄ ca na oÅ›rodkowy ukÅ‚ad nerwowy. Inne Å›rodki dziaÅ‚ajÄ ce na oÅ›rodek. Thiocolchicoside. Kod ATC M03BX05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Tiokolchikozid to półsyntetyczna związek siarkowy pochodny kolchikozidu o działaniu farmakologicznym miorelaksacyjnym.

W badaniach in vitro tiokolchikozid wiąże się wyłącznie z receptorem kwasu γ-aminomasłowego (GABA) i receptorem glicynowym wrażliwym na strychninę. W badaniach autoradiograficznych tiokolchikozid wypiera wiązanie [3H] strychniny, głównie w mózgowiu i rdzeniu kręgowym szczura. W badaniach elektrofizjologicznych na native lub rekombinowanych receptorach GABA tiokolchikozid nie wykazywał efektu, ale antoganizował indukowane przez GABA kanały chlorkowe.

Tiokolchikozid nie wywierał istotnego wpływu na indukowane przez glicynę kanały motoneuronowe w przekrojach rdzenia kręgowego młodych (10-dniowych) szczurów.

Wykazano, że in vivo tiokolchikozid przeciwdziała wywołanemu strychniną refleksowi lingwo-mandibularnemu u znieczulonych samców królików. Otrzymane wyniki są zgodne z hipotezą działania poprzez mechanizm glicynowy.

W modelu zwierzęcym dwie wstrzyknięcia tiokolchikozidu do jamy brzusznej zmniejszały refleks napięcia u szczurów z drgawkami, natomiast wstrzyknięcia w dawce 10 mg/kg do jamy brzusznej lub 1 mg/kg wewnątrzmięśniowo, albo 10 mg/kg doustnie zmniejszały refleks postsynaptyczny u zdrowych szczurów o 60%. Tiokolchikozid nie wykazuje działania uspokajającego.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po wstrzyknięciu tiokolchikozidu w sposób wewnątrzmięśniowy maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest w ciągu 30 minut i wynosi 113 ng/ml przy dawce 4 mg oraz 175 ng/ml przy dawce 8 mg. Wartości pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) wynoszą odpowiednio 283 ng·h/ml oraz 417 ng·h/ml.

Farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 również jest wykrywany w niższym stężeniu Cmax wynoszącym 11,7 ng/ml, osiąganym po 5 godzinach od podania dawki, oraz AUC wynoszącym 83 ng·h/ml. Brak dostępnych danych dotyczących nieaktywnego metabolitu SL59.0955.

Rozkład

Objętość rozkładu tiokolchikozidu wynosi około 42,7 l po wstrzyknięciu wewnątrzmięśniowym dawki 8 mg. Dane dotyczące obu metabolitów są niedostępne.

Eliminacja

Po wstrzyknięciu wewnątrzmięśniowym oczekiwany okres półtrwania (T1/2) tiokolchikozidu wynosi 1,5 godziny, a klirens osocza – 19,2 l/h.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

W leczeniu wspomagającym bolesnych kurczów mięśniowych towarzyszących ostrym stanom chorobowym kręgosłupa u dorosłych oraz u młodzieży w wieku od 16 lat.

Przeciwwskazania.

Leku Controlflex nie należy stosować:

• u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku;
• w przypadku porażenia mięśniowego, hipotonia mięśniowej;
• przez cały okres ciąży;
• w okresie karmienia piersią;
• u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich metod antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez jeden miesiąc po zakończeniu leczenia lekiem Controlflex;
• u mężczyzn, którzy nie stosują odpowiednich metod antykoncepcji w trakcie leczenia lekiem Controlflex oraz przez trzy miesiące po zakończeniu leczenia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak informacji o interakcjach tiokolchicozydu z innymi lekami.

Szczególne środki ostrożności.

W przypadku wystąpienia biegunki należy przerwać leczenie lekiem Controlflex (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Tiocholkokosyd może powodować napady padaczkowe u pacjentów z padaczką lub chorobami towarzyszącymi ryzyku wystąpienia drgawek padaczkowych (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Zgłaszano przypadki omdlenia wazowaginalnego. Należy obserwować pacjenta po wstrzyknięciu leku do mięśnia (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Potencjalna genotoksyczność

Badania przedkliniczne wykazały, że jeden z metabolitów tiocholkokosydu (SL59.0955) powoduje aneuploidię (zmiana liczby chromosomów podczas podziału komórek) w stężeniach zbliżonych do stężeń uzyskiwanych po podawaniu dawki 8 mg dwa razy dziennie doustnie, które wywierały podobny wpływ na człowieka. Aneuploidia jest uważana za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/pleceni, poronienia, zaburzeń płodności u mężczyzn oraz potencjalny czynnik ryzyka rozwoju nowotworów. W celu zapobiegania należy unikać przekraczania zalecanej dawki leku lub jego długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Sposób i dawki stosowania”).

Pacjenci (zarówno kobiety, jak i mężczyźni) powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku stosowania leku w okresie ciąży oraz o konieczności stosowania skutecznych metod antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

W doniesieniach z okresu po wprowadzeniu na rynek zgłaszano zaburzenia funkcji wątroby związane z przyjmowaniem tiocholkokosydu. U pacjentów stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) lub paracetamol odnotowano poważne przypadki zaburzeń funkcji wątroby (np. zapalenie wątroby fulminans). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

Po wstrzyknięciu tiocholkokosydu do mięśnia zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym martwicę w miejscu wstrzyknięcia oraz embolię lekową skóry, znane również jako zespół Nicolau oraz dermatyt lividoidny (patrz sekcja „Efekty uboczne”). Podczas wstrzykiwania tiocholkokosydu do mięśnia należy przestrzegać właściwej techniki wstrzykiwania.

Substancje pomocnicze

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Antykoncepcja u kobiet i mężczyzn

Tiocholkokosyd jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, którzy nie stosują skutecznych metod antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Z uwagi na potencjał aneugenny tiocholkokosydu i jego metabolitów kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia tiocholkokosydem oraz przez jeden miesiąc po jego zakończeniu.

Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia tiocholkokosydem oraz przez trzy miesiące po jego zakończeniu, a także powstrzymać się od zapładniania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ciąża

Informacje dotyczące stosowania tiocholkokosydu u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne tiocholkokosydu. Lek Controlflex jest przeciwwskazany w ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Karmienie piersią

Stosowanie tiocholkokosydu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią, ponieważ przenika on do mleka matki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Płodność

Tiocholkokosyd i jego metabolity wykazują aktywność aneugenną na różnych poziomach stężeń, co stanowi czynnik ryzyka zaburzeń płodności u człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Brak danych dotyczących wpływu tiocholkokosydu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania skomplikowanych urządzeń.

Badania kliniczne wykazały, że tiocholkokosyd nie wpływa na umiejętności psychomotoryczne. Może jednak wystąpić senność, co należy uwzględnić podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek KONTROLFLEX podaje się do wewnątrzmięśniowo.

Zalecana maksymalna dawka dobową wynosi 4 mg co 12 godzin (czyli 8 mg na dobę). Leczenie nie powinno przekraczać 5 kolejnych dni.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani długości stosowania (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Dzieci.

Leku nie zaleca się stosować dzieciom i młodzieży do 16 roku życia.

Przedawkowanie.

Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania u pacjentów stosujących tiokolchikozid.

W przypadku przedawkowania zaleca się staranne nadzór medyczny oraz stosowanie terapii objawowej.

Reakcje niepożądane.

Częstotliwość występowania reakcji niepożądanych określono następująco: bardzo często (> 1/10), często (od > 1/100 do < 1/10), rzadko (od > 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od > 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana – nie można określić na podstawie dostępnych informacji.

Ze strony układu odpornościowego: rzadko – pokrzywka; bardzo rzadko – obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny po wstrzyknięciu do mięśnia, bardzo rzadko – hipotensja; nieznana – reakcje anafilaktyczne.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko – zaczerwienienie po wstrzyknięciu do mięśnia.

Ogólne zaburzenia i stan związany z miejscem wstrzyknięcia: nieznana – reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból wokół miejsca wstrzyknięcia oraz zespół Nicolau („embolia lekowa skóry” i „dermatyt lividoidowy”) po wstrzyknięciu do mięśnia.

Ze strony układu nerwowego: często – senność; rzadko – pobudzenie lub krótkotrwała dezorientacja; nieznana – omdlenie wazowagalne występujące w ciągu pierwszych kilku minut po wstrzyknięciu do mięśnia, drgawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Ze strony przewodu pokarmowego: często – biegunka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), ból brzucha; rzadko – nudności, wymioty; bardzo rzadko – zgaga.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego i dróg żółciowych: nieznana – zaburzenia funkcji wątroby (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Raportowanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Raportowanie podejrzewanych reakcji niepożądanych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z lekiem. Osoby pracujące w systemie opieki zdrowotnej powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane reakcje niepożądane poprzez krajowy system farmakologii.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 2 ml w ampułkach, po 5 ampułek w blisterze, po 1 lub 2 blistry w kartonie.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

TOV NVF „MIKROCHIM” (odpowiedzialny za wprowadzenie serii do obrotu, bez kontroli/testowania serii)

AT „Halychfarm” (odpowiedzialny za produkcję oraz kontrolę/testowanie serii, bez wprowadzenia serii do obrotu)

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budindustrii 5 (TOV NVF „MIKROCHIM”).

Ukraina, 79024, obwód lwowski, miasto Lwów, ul. Opryshkowska 6/8 (AT „Halychfarm”).

Wnioskodawca.

TOV NVF „MIKROCHIM”.

Adres wnioskodawcy.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budindustrii 5.

INSTRUKCJA

do stosowania leku w medycynie

CONTROLFLEX

(CONTROLFLEX)

Skład:

substancja czynna: thiocolchicoside;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera thiocolchicoside 2 mg;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, kwas chlorowodorowy rozcieńczony lub stężony, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysty żółty płyn.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Miorelaksanta. Miorelaksanta o działaniu centralnym. Inne leki o działaniu centralnym. Thiocolchicoside. Kod ATC M03BX05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tiokolkichozid to półsyntetyczna pochodna siarkowa kolkichozidu o działaniu miorelaksacyjnym.

W badaniach in vitro tiokolkichozid wiąże się wyłącznie z receptorem kwasu γ-aminomasłowego (GABA) i receptorami glicynowymi wrażliwymi na strychninę. W badaniach autoradiograficznych tiokolkichozid wypiera wiązanie [3H]strychniny, głównie w pniu mózgu i rdzeniu kręgowym szczura. W badaniach elektrofizjologicznych na naturalnych lub rekombinowanych receptorach GABA tiokolkichozid nie wykazywał efektu, ale antagonizował indukowane przez GABA kanały chlorkowe.

Tiokolkichozid nie wywierał istotnego wpływu na indukowane przez glicynę kanały motoneuronowe w przekrojach rdzenia kręgowego młodych (10-dniowych) szczurów.

Wykazano, że in vivo tiokolkichozid przeciwdziała indukowanemu strychniną odruchowi lingwo-mandibularnemu u znieczulonych samców królików. Otrzymane wyniki potwierdzają hipotezę o mechanizmie działania glicynowym.

W modelu zwierzęcym dwie wstrzyknięcia tiokolkichozidu do jamy otrzewnowej obniżały odruch napięcia u szczurów z drgawkami. Wstrzyknięcia tiokolkichozidu w dawce 10 mg/kg do jamy otrzewnowej lub 1 mg/kg w dawce do wewnątrzmięśniowej lub 10 mg/kg doustnie obniżały o 60 % odruch postsynaptyczny u zdrowych szczurów. Tiokolkichozid nie wykazuje działania sedyacyjnego.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po wstrzyknięciu do mięśnia tiokolkichozid osiąga maksymalne stężenie (Cmax) w ciągu 30 minut i wynosi 113 ng/ml przy dawce 4 mg oraz 175 ng/ml przy dawce 8 mg. Wartości pola pod krzywą stężenie-czas (AUC) wynoszą odpowiednio 283 ng·h/ml i 417 ng·h/ml.

Farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 występuje również w niższym stężeniu Cmax 11,7 ng/ml, osiąganym po 5 godzinach od podania dawki, oraz AUC 83 ng·h/ml. Brak dostępnych danych dotyczących nieaktywnego metabolitu SL59.0955.

Rozkład

Udzielny objętość rozkładu tiokolkichozidu wynosi około 42,7 l po wstrzyknięciu do mięśnia dawki 8 mg. Dane dotyczące obu metabolitów są niedostępne.

Eliminacja

Po wstrzyknięciu do mięśnia okres półtrwania (T1/2) tiokolkichozidu wynosi 1,5 godziny, a klirens osocza – 19,2 l/h.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Do terapii wspomagającej bolesne skurcze mięśniowe towarzyszące ostrym stanom patologicznym kręgosłupa u dorosłych oraz u młodzieży od 16. roku życia.

Przeciwwskazania.

Lek Controlflex jest przeciwwskazany:

• u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy leku;
• w przypadku porażenia mięśniowego, hipotonii mięśniowej;
• przez cały okres ciąży;
• w okresie karmienia piersią;
• u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia oraz przez okres jednego miesiąca po zakończeniu leczenia lekiem Controlflex;
• u mężczyzn, którzy nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lekiem Controlflex oraz przez okres trzech miesięcy po zakończeniu leczenia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak informacji o interakcjach tiokolchykocydu z innymi lekami.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadku wystąpienia biegunki należy przerwać leczenie lekiem Controlflex (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Tiocholchicozid może powodować napady padaczki u pacjentów z padaczką lub chorobami towarzyszącymi ryzyku wystąpienia napadów padaczkowych (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Zgłaszano przypadki omdlenia wazowaginalnego. Po wstrzyknięciu leku do mięśnia należy obserwować pacjenta (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Potencjalna genotoksyczność

Badania przedkliniczne wykazały, że jeden z metabolitów tiocholchicozidu (SL59.0955) powoduje aneuploidię (zmiana liczby chromosomów podczas podziału komórek) w stężeniach zbliżonych do stężeń osiąganych po podawaniu 8 mg dwa razy dziennie doustnie, co wywiera podobny wpływ na człowieka. Aneuploidia jest uważana za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/pleta, poronienia, zaburzeń płodności u mężczyzn oraz potencjalny czynnik ryzyka rozwoju nowotworów. W celu zapobiegania należy unikać przekraczania zalecanej dawki leku lub jego długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Pacjenci (zarówno kobiety, jak i mężczyźni) powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku stosowania leku w okresie ciąży oraz o konieczności stosowania skutecznych metod antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży lub laktacji”).

W doniesieniach z okresu po wprowadzeniu na rynek zgłaszano zaburzenia funkcji wątroby związane z przyjmowaniem tiocholchicozidu. U pacjentów stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub paracetamol odnotowano poważne przypadki zaburzeń funkcji wątroby (np. fulminantny zapalenie wątroby). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i skonsultowanie się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

Po wstrzyknięciu tiocholchicozidu do mięśnia zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym martwicę w miejscu wstrzyknięcia oraz embolię lekową skóry, znane również jako zespół Nicolau i dermatyt livedoidowy (patrz sekcja „Efekty uboczne”). Podczas wstrzykiwania tiocholchicozidu do mięśnia należy przestrzegać właściwej techniki wstrzykiwania.

Składniki pomocnicze

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub laktacji

Antykoncepcja u kobiet i mężczyzn

Tiocholchicozid jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym i mężczyzn, którzy nie stosują skutecznych metod antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ze względu na potencjał aneugenny tiocholchicozidu i jego metabolitów kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia tiocholchicozidem oraz przez jeden miesiąc po jego zakończeniu.

Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia tiocholchicozidem oraz przez trzy miesiące po jego zakończeniu, a także powstrzymać się od zapładniania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ciąża

Dane dotyczące stosowania tiocholchicozidu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne tiocholchicozidu. Lek Controlflex jest przeciwwskazany w ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Laktacja

Stosowanie tiocholchicozidu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią, ponieważ przenika on do mleka matki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Płodność

Tiocholchicozid i jego metabolity wykazują aktywność aneugenną przy różnych stężeniach, co stanowi czynnik ryzyka zaburzeń płodności u ludzi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych dotyczących wpływu tiocholchicozidu na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Badania kliniczne wykazały, że tiocholchicozid nie wpływa na umiejętności psychomotoryczne. Może jednak wystąpić senność, którą należy brać pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Controlflex podaje się do wewnątrzmięśniowo.

Zalecana maksymalna dawka dzienna wynosi 4 mg co 12 godzin (czyli 8 mg na dobę). Leczenie nie powinno przekraczać 5 kolejnych dni.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani długości stosowania (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”).

Dzieci.

Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży do 16 roku życia.

Przedawkowanie.

Nie obserwowano przypadków przedawkowania u pacjentów stosujących tiokolchikozid.

W przypadku przedawkowania zaleca się staranne nadzorowanie medyczne oraz leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

Częstotliwość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (> 1/10), często (od > 1/100 do < 1/10), rzadko (od > 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od > 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstotliwość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego: rzadko – pokrzywka; bardzo rzadko – obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny po wstrzyknięciu domięśniowym, bardzo rzadko – hipotensja; częstotliwość nieznana – reakcje anafilaktyczne.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko – rumień po wstrzyknięciu domięśniowym.

Stan ogólny i zaburzenia w miejscu podania: częstotliwość nieznana – reakcje w miejscu iniekcji, w tym obrzęk, rumień, świąd, ból w okolicy miejsca iniekcji oraz zespół Nicolau („embolia lekowa skóry” i „dermatyt lividoidowy”) po iniekcji domięśniowej.

Ze strony układu nerwowego: często – senność; rzadko – pobudzenie lub krótkotrwała dezorientacja; częstotliwość nieznana – omdlenie wazowaginalne występujące w ciągu pierwszych kilku minut po wstrzyknięciu domięśniowym, drgawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Ze strony przewodu pokarmowego: często – biegunka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”), ból brzucha; rzadko – nudności, wymioty; bardzo rzadko – zgaga.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego i dróg żółciowych: częstotliwo游戏副本