Cetrylewa

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Cetrylewa (CETRILEV)

Skład:

substancja czynna: lewocytryzyna;

1 tabletka zawiera 5 mg lewocytryzyny dihydrochloroku;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, laktoza jednowodna, sodowa croscarmeloza, talk, stearynian magnezu, hydroksypropyloceluloza, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, povidon K-30, dwutlenek tytanu (E171), polietylenoglikol 400, lak żółci chinoliny (E104).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane, żółte, gładkie z obu stron.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocytryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cytryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1 histaminy. Powinowactwo levocytryzyny do receptorów H1 histaminy jest 2 razy większe niż cytryzyny. Wpływa na histaminozależny etap reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofilów, przepuszczalność naczyń oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i złagadza przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyegzudatowe, przeciwswędzące i przeciwzapalne, niemal nie wykazuje działania antycholinergicznego i antyserotonowego. W dawkach terapeutycznych niemal nie wykazuje działania sedyacyjnego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytryzyny wykazują zależność liniową i nie zależą od dawki ani czasu, a także charakteryzują się niską zmiennością u różnych pacjentów. Profil farmakokinetyczny po podaniu pojedynczego enancjomeru jest taki sam, jak przy stosowaniu cytryzyny. W trakcie absorpcji ani wydalania nie obserwuje się inwersji chiralnej.

Absorpcja. Po doustnym podaniu lek jest szybko i intensywnie wchłaniany. Stopień wchłonięcia leku nie zależy od dawki ani od przyjmowania pokarmu, jednak maksymalne stężenie (Cmax) leku jest niższe i osiąga szczyt później. Bio dostępność osiąga 100%.

U 50% chorych działanie leku rozwija się już po 12 minutach od przyjęcia pojedynczej dawki, a u 95% – w ciągu 0,5–1 godziny. Cmax w osoczu osiągane jest po 50 minutach od jednorazowego przyjęcia dawki terapeutycznej. Stężenie równowagowe w krwi osiągane jest po dwóch dniach stosowania leku. Cmax wynosi 270 ng/ml po jednorazowym zastosowaniu i 308 ng/ml – po powtarzanym zastosowaniu w dawce 5 mg, odpowiednio.

Rozkład. Brak informacji dotyczącej rozkładu leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytryzyny przez barierę krew–mózg. W badaniach na zwierzętach najwyższe stężenia odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi – 90%.

Biotransformacja. W organizmie człowieka metabolizm ulega około 14% levocytryzyny. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, natomiast w procesie oksydacji uczestniczą liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocytryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromowych 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Ze względu na niski stopień metabolizmu i brak zdolności do hamowania metabolizmu, interakcje levocytryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) są mało prawdopodobne.

Wydalanie. Wydalanie leku odbywa się dwiema drogami – poprzez filtrację kłębuszkową i aktywną sekrecję kanalikową. Okres półtrwania leku w osoczu u dorosłych (T1/2) wynosi 7,9±1,9 godziny. Okres półtrwania leku jest krótszy u małych dzieci. Całkowity klirens u dorosłych – 0,63 ml/min/kg. Wydalanie levocytryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się głównie z moczem (średnio wydala się 85,4% podanej dawki leku). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki leku.

Grupy specjalne

Naruszenia funkcji nerek

Wyraźny klirens levocytryzyny w organizmie koreluje z klirensiem kreatyniny. Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępów między dawkami levocytryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. W przypadku anurii w końcowej, terminalnej fazie choroby nerek całkowity klirens organizmu u pacjentów, w porównaniu do całkowitego klirensu u osób bez takich zaburzeń, zmniejsza się o około 80%. Ilość levocytryzyny wydalanej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10%.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe sezonowego nieżytu alergicznego (w tym nieżytu alergicznego o długotrwałym przebiegu) oraz przewlekłego pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny lub którykolwiek ze składników pomocniczych preparatu.

Rzadkie, dziedziczne zaburzenia nietolerancji galaktozy, niedobór laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy.

Pacjenci w terminalnym stadium niewydolności nerek z oszacowaną szybkością filtracji kłębuszkowej (eGFR) poniżej 15 ml/min (wymagający leczenia dializą).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji z lewocetyryzyną (w tym z induktorami CYP3A4) nie były przeprowadzane. Badania z cetyryzyną (r-racemat) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azytromycyną, cymetrydyną, diazepamem, erytromycyną, glipezydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji. W badaniu wielokrotnego dawkowania przy jednoczesnym stosowaniu z teofiliną (400 mg na dobę) zaobserwowano niewielki spadek (o 16%) klirensu cetyryzyny (rozkład teofiliny nie uległ zmianie). W badaniu wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) stężenie ekspozycji na cetyryzynę wzrosło o około 40%, natomiast rozkład rytonawiru uległ nieznacznej zmianie (-11%) w porównaniu z równoległym stosowaniem cetyryzyny.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania preparatu.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania preparatu, ale jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny oraz alkoholu lub innych środków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy u pacjentów wrażliwych może powodować dodatkowe zmniejszenie czujności i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania); u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). Podczas stosowania leku należy wstrzymać się od spożycia alkoholu (patrz: rozdział „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Przy przepisywaniu leku pacjentom z określonymi czynnikami sprzyjającymi zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerost prostaty) należy zachować ostrożność, ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lewocetyryzynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ jej stosowanie może prowadzić do nasilenia napadów.

Leki przeciwhistaminowe tłumią skórną reakcję alergiczną, dlatego przed wykonaniem próby alergicznego testu skórnego należy przerwać przyjmowanie leku trzy dni przed badaniem (okres eliminacji).

Świerdzenie może wystąpić po przerwaniu stosowania lewocetyryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. Objawy mogą zniknąć samorzutnie. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być konieczne ponowne zastosowanie leczenia po jego przerwaniu. Leczenie można wznowić dopiero po ustąpieniu objawów.

Leku w postaci tabletek nie należy stosować dzieciom w wieku do 6 lat, ponieważ przy użyciu tej postaci leku nie można przeprowadzić wymaganej korekty dawkowania. W tej grupie wiekowej zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych lub są one ograniczone (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczące stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży. Jednakże dane dotyczące cetiryzyny, racematu lewocetyryzyny, obejmujące dużą liczbę przypadków (ponad 1000 wyników ciąży) u kobiet w ciąży, nie wskazują na działanie teratogenne ani fetotoksyczne/neonatotoksyczne. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwój płodu, poród ani rozwój poporodowy.

W razie potrzeby można rozważyć możliwość stosowania lewocetyryzyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Wykazano, że cetiryzyna, racemat lewocetyryzyny, wydostaje się do mleka matki. Istnieje zatem prawdopodobieństwo wydzielania lewocetyryzyny z mlekiem matki. Reakcje niepożądane związane z lewocetyryzyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. Dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu lewocetyryzyny kobietom karmiącym piersią.

Fertylność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Badania kliniczne porównawcze nie wykazały żadnych dowodów na to, że lewocetyryzyna w zalecanym dawce pogarsza czujność psychiczną, reaktywność ani zdolność kierowania pojazdami.

Niemożliwe jednak wykluczyć, że niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas terapii lewocetyryzyną. Dlatego pacjenci zamierzający kierować samochodem, uprawiać potencjalnie niebezpieczne zajęcia lub obsługiwać maszyny powinni brać pod uwagę swoją indywidualną reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek jest wskazany dla dorosłych i dzieci od 12. roku życia.

Zalecane dawki:

Dorośli i młodzież od 12. roku życia: dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) 1 raz dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki jest zalecana u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanego do ciężkiego stopnia (patrz sekcja „Niewydolność nerek”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Interwały dawkowania należy dobrać indywidualnie w zależności od funkcji nerek (eGFR – oszacowane tempo filtracji kłębuszkowej). Zapoznaj się z tabelą i dostosuj dawkę zgodnie z zaleceniami.

Korekta dawki leku u chorych z zaburzeniami funkcji nerek

Dawkowanie u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek powinno być dostosowywane indywidualnie, z uwzględnieniem klirensu nerkowego pacjenta oraz jego masy ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania leku u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dobową to 5 mg (1 tabletka).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki leku w tej postaci leku. Zaleca się stosowanie lewocytreryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Sposób stosowania

Lek należy przyjmować doustnie, niezależnie od przyjmowania pokarmu. Tabletkę należy połknąć całkowicie, popijając niewielką ilością wody. Zaleca się stosowanie dawki dobowej w jednym zastrzyku.

Czas trwania stosowania

Pacjentów z okresowym nieżytami alergicznymi (czas trwania objawów choroby wynosi mniej niż 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem: leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a ponownie wznowić w przypadku ponownego wystąpienia objawów. W przypadku przewlekłego nieżytu alergicznego (czas trwania objawów choroby wynosi więcej niż 4 dni w tygodniu lub więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocytreryzyny przez co najmniej 6-miesięczny okres leczenia. W przypadku przewlekłych chorób (przewlekły nieżyt alergiczny, przewlekłe pokrzywienie) czas trwania leczenia wynosi do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania cytreryzyny (racymeratu)).

Dzieci.

Stosowanie leku w postaci tabletek nie jest zalecane u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocytreryzyny w innej postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz pobudzenie nerwowe i niepokój u dzieci, które zmieniają się sennością.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocytreryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po przyjęciu leku. Hemodializa w celu usunięcia lewocytreryzyny z organizmu nie jest skuteczna.

Niepożądane działania

Badania kliniczne

Dorośli i nastolatkowie powyżej 12. roku życia

W badaniach terapeutycznych z udziałem kobiet i mężczyzn w wieku od 12 do 71 lat, 15,1% pacjentów w grupie lewoceetyryzyny 5 mg doświadczyło co najmniej jednego niepożądanego działania w porównaniu do 11,3% w grupie placebo. 91,6% tych działań niepożądanych miało charakter od łagodnego do umiarkowanego.

W badaniach terapeutycznych częstość wycofania z powodu niepożądanych zjawisk wynosiła 1,0% (9/935) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg i 1,8% (14/771) przy stosowaniu placebo.

Kliniczne badania terapeutyczne lewoceetyryzyny obejmowały 935 pacjentów, którzy otrzymywali lek w zalecanej dawce 5 mg na dobę. W tej grupie zgłaszano następujące niepożądane działania z częstością 1% lub większą (często: ≥1/100 do <1/10) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg lub placebo:

Rzadko (≥ 1/1000, < 1/100) zgłaszano również osłabienie i ból brzucha.

Częstotliwość reakcji niepożądanych o działaniu uspokajającym, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie wyższa (8,1%) przy stosowaniu lewocytryzyny 5 mg niż przy stosowaniu placebo (3,1%).

Populacja pediatryczna

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 do 11 miesięcy oraz w wieku od 1 roku do 6 lat, 159 uczestników otrzymywało lewocytryzynę w dawce 1,25 mg raz dziennie przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy dziennie odpowiednio. Częstotliwość występowania niepożądanych reakcji związanych z przyjmowaniem lewocytryzyny lub placebo wynosiła 1% lub więcej.

U dzieci w wieku od 6 do 12 lat przeprowadzono podwójne ślepe, placebo kontrolowane badania, w których 243 dzieci otrzymywało 5 mg lewocytryzyny na dobę przez różne okresy od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni. Zgłaszano następujące częstości działań niepożądanych po zastosowaniu lewocytryzyny lub placebo z częstością 0,01 lub więcej.

Doświadczenie pogonowe

Częstotliwość klasyfikowana jest w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), niezwykle rzadko (< 1/10000), nieznana (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: nieznana: nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Zaburzenia odżywiania i przemiany materii: nieznana: zwiększony apetyt.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: nieznana: senność, ból głowy, zwiększona zmęczalność, osłabienie, osłabienie ogólne, drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Zaburzenia ze strony psychiki: nieznana: zaburzenia snu, pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, koszmary senni.

Zaburzenia ze strony serca: przyspieszone bicie serca, tachykardia.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: nieznana: zaburzenia wzroku, nieostre widzenie, okulogiracja.

Zaburzenia ze strony narządów słuchu i równowagi: nieznana: zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych: nieznana: zapalenie wątroby.

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego: nieznana: dysuria, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej: nieznana: duszność.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: nieznana: biegunka, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, nudności, ból brzucha.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: nieznana: obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: nieznana: miastenia, artrealgia.

Wyniki badań: nieznana: przyrost masy ciała, odchylenia wskazań funkcji wątroby od normy.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: nieznana: obrzęk.

Opis poszczególnych działań niepożądanych

Zgłaszano świąd po zakończeniu stosowania lewocytryzyny.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 1, po 3 lub po 10 blisterów w pudełku kartonowym.

Po 10 tabletek w blistrze; po 1 blistrze w pudełku kartonowym, po 10 pudełek kartonowych w pudełku kartonowym nr 100 (10x1x10).

Na blisterze znajduje się hologramowa taśma z nazwą zakładu producenta.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. FDS Limited.

Miejsce produkcji i adres miejsca prowadzenia działalności.

L-121B, Faza III/A, Werna Industrial Estate, Werna, Salcete, Goa - 403 722, Indie.