Cetrylew ODT

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Cetrylew ODT

Skład:

substancja czynna: lewocetyryzyny dihydrochloranek;

1 tabletka dozwodna zawiera 5 mg lewocetyryzyny dihydrochloranku;

substancje pomocnicze: polakrylin potasu; Pharmaburst B2 (manitol (E 421), polipłasdon, sorbitol (E 420), syloid); laktoza jednowodna; aspartam (E 951); dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; aromat "czarna porzeczka"; stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki dozwodne.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, od białego do niemal białego koloru, płaskie, z zaokrąglonymi krawędziami, gładkie po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocytryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cytryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1-histaminowych. Powinowactwo levocytryzyny do receptorów H1-histaminowych jest 2 razy wyższe niż cytryzyny. Działa na histaminozależny etap reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń krwionośnych oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i hamuje przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyegzudatywne, przeciwwąskowe oraz przeciwzapalne, niemal nie wykazuje działania antycholinergicznego i antyserotonowego. W dawkach terapeutycznych niemal nie wykazuje działania sedytywnego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytryzyny mają charakter zależności liniowej i niemal nie różnią się od parametrów cytryzyny.

Absorpcja

Levocytryzyna jest szybko i intensywnie wchłaniana po podaniu doustnym. Stopień wchłaniania leku nie zależy od dawki ani nie zmienia się wraz z przyjmowaniem pokarmu, jednak maksymalne stężenie leku (Cmax) jest niższe i osiągane później. Bio dostępność wynosi 100%.

U 50% chorych działanie leku rozwija się już po 12 minutach od podania dawki pojedynczej, a u 95% — w ciągu 0,5–1 godziny. Cmax w osoczu osiągane jest po 50 minutach od jednorazowego przyjęcia doustnego dawki terapeutycznej. Stężenie równowagowe w krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania leku. Cmax wynosi 270 ng/ml po jednorazowym zastosowaniu i 308 ng/ml po wielokrotnym stosowaniu w dawce 5 mg, odpowiednio.

Rozkład

Brak informacji dotyczącej rozkładu leku w tkankach organizmu człowieka oraz przenikania levocytryzyny przez barierę krew-mózg. W badaniach na zwierzętach najwyższe stężenia odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe — w tkankach układu nerwowego centralnego. Objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi — 90%.

Metabolizm

Stopień metabolizmu levocytryzyny u ludzi wynosi około 14%. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, natomiast w procesie oksydacji uczestniczą liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocytryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromu 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne, po doustnym podaniu dawki 5 mg. Ze względu na niski stopień metabolizmu oraz brak zdolności do hamowania metabolizmu, interakcje levocytryzyny z innymi substancjami są mało prawdopodobne.

Wydalanie

Okres półtrwania leku z osocza krwi u dorosłych (T1/2) wynosi 7,9 ± 1,9 godziny. T1/2 leku jest krótszy u dzieci młodszych. Całkowity klirens u dorosłych — 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocytryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (średnio 85,4% podanej dawki leku). Z kałem wydalone jest jedynie 12,9% podanej dawki leku. Wydalanie leku odbywa się głównie dzięki filtracji kłębuszkowej oraz sekrecji kanalikowej.

Średni całkowity klirens wynosi 0,63 ml/min/kg. Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępu między dawkami levocytryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. W przypadku anurii w końcowej, terminalnej fazie choroby nerek całkowity klirens organizmu pacjentów, w porównaniu do całkowitego klirensu organizmu u osób bez takich zaburzeń, zmniejsza się o około 80%. Ilość levocytryzyny wydalonej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10%.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym sezonowej i rozołowej rinitis alergicznej) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocytrizynę, cytrizynę, hydroksyzynę, jakiekolwiek inne pochodne piperazyny lub jakikolwiek inny składnik pomocniczy leku.

Ostateczny etap niewydolności nerek z oszacowanym współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (eGFR) poniżej 15 ml/min (wymagający leczenia dializą).

Rzadkie dziedziczne zaburzenia nietolerancji galaktozy, niedostateczność laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji z lewocytrizyną (w tym badania z induktorami CYP3A4) nie były przeprowadzane. Badania z racemicznym związkiem cytrizyną wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cyklotymidyną, diazepanem, erytromycyną, glipizydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji. W przypadku jednoczesnego stosowania z teofiliną (400 mg na dobę) zaobserwowano niewielki spadek (o 16%) klirensu cytrizyny (rozkład teofiliny nie ulegał zmianie). W badaniu wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cytrizyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cytrizynę wzrosła o około 40%, natomiast rozkład rytonawiru uległ nieco zmniejszeniu (-11%) przy jednoczesnym stosowaniu z cytrizyną.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania leku.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania leku, ale jednoczesne spożycie pokarmu obniża szybkość jego absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cytrizyny lub lewocytrizyny oraz alkoholu lub innych środków depresyjnych ośrodkowego układu nerwowego u podatnych pacjentów może prowadzić do dodatkowego obniżenia czujności i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Podczas stosowania leku należy powstrzymać się od spożycia alkoholu (zob. rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Przy przepisywaniu leku należy zwrócić uwagę na obecność pewnych czynników sprzyjających zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerośnięcie gruczołu krokowego), ponieważ lewocytrizyna zwiększa ryzyko zatrzymania moczu.

Lewocytrizynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ stosowanie leku może prowadzić do nasilenia napadów.

Pacjentom z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, całkowitą niedostatecznością laktozy lub niedostatecznością wchłaniania glukozy i galaktozy nie należy stosować lewocytrizyny.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w próbie alergicznej na skórę; należy przerwać przyjmowanie leku trzy dni przed wykonaniem tej próby (okres eliminacji).

Może wystąpić swędzenie po odstawieniu lewocytrizyny, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Objaw może ustąpić samorzutnie. W niektórych przypadkach objaw może być silny i może pojawić się potrzeba ponownego leczenia. Objaw powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak lub ograniczone dane dotyczące stosowania lewocytrizyny u ciężarnych kobiet (mniej niż 300 przypadków ciąży). Jednak w odniesieniu do cytrizyny, racematu lewocytrizyny, istnieje szeroki zbiór danych (ponad 1000 przypadków ciąży) u ciężarnych kobiet, które nie wskazują na działanie teratogenne ani fetotoksyczne/neonatotoksyczne. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwojowy płodu, poród ani rozwój poporodowy.

W razie potrzeby można rozważyć możliwość stosowania lewocytrizyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Wykazano, że cytrizyna, racemat lewocytrizyny, wydostaje się do mleka matki. Dlatego istnieje prawdopodobieństwo wydzielania lewocytrizyny do mleka matki. Reakcje niepożądane związane z lewocytrizyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. Dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu lewocytrizyny kobietom karmiącym piersią.

Plodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lewocytrizyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Badania kliniczne nie wykazały żadnych dowodów na to, że lewocytrizyna w dawce zalecanej pogarsza czujność psychiczną, reakcje ani zdolność prowadzenia pojazdów.

Niemniej niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas leczenia lewocytrizyną. Dlatego pacjenci, którzy zamierzają prowadzić samochód, zajmować się potencjalnie niebezpiecznymi czynnościami lub pracować z maszynami, powinni brać pod uwagę swoją reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecane dawki

Lek stosuje się u dorosłych oraz dzieci od 6. roku życia. Podaje się doustnie w dawce dobowej 5 mg 1 raz dziennie.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym z prawidłową funkcją nerek nie jest wymagana korekta dawki leku.

Korekta dawki jest zalecana u pacjentów w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanej do ciężkiej (patrz sekcja „Niewydolność nerek*”* ).

Niewydolność nerek

Interwały dawkowania należy dobrać indywidualnie, w zależności od funkcji nerek pacjenta (rGFR – rozważana szybkość filtracji kłębuszkowej), patrz tabela 1 w zakresie korekty dawki.

Tabela 1

Korekta dawki leku u chorych z zaburzeniami funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami czynności nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy oraz masę ciała.

Brak specyficznych danych dotyczących stosowania leku u dzieci z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Pacjentom z samą niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. Pacjentom z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować schemat dawkowania zgodnie z informacjami zawartymi w tabeli 1.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dobowa – 5 mg (1 tabletka dozwolona do rozpuszczenia w jamie ustnej).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki leku w postaci tabletek dozwolonych do rozpuszczenia w jamie ustnej. Zaleca się podawanie lewocytyryzyny w postaci leku odpowiedniej do stosowania w pediatrii.

Sposób stosowania

Tabletkę dozwoloną do rozpuszczenia w jamie ustnej należy położyć na język i rozpuścić, a nie żuć do całkowitego rozpadu. Otrzymaną zawiesinę należy przełknąć wraz ze śliną. Tabletkę dozwoloną do rozpuszczenia w jamie ustnej można przyjmować z wodą lub bez wody, a także z posiłkiem lub bez posiłku. Zaleca się stosowanie dawki dobowej w jednym dawkowaniu.

Czas trwania stosowania

Pacjentów z przemijającym nieżytą nosa alergicznym (trwanie objawów choroby < 4 dni w tygodniu lub < 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku ponownego wystąpienia objawów. W przypadku przewlekłego nieżytu nosa alergicznego (trwanie objawów choroby > 4 dni w tygodniu i > 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne z zastosowania lewocytyryzyny przez co najmniej 6-miesięczny okres leczenia. W przypadku przewlekłych chorób (przewlekły nieżyt nosa alergiczny, przewlekłe pokrzywki) czas trwania leczenia może wynosić do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania cytyryzyny (racymeratu)).

Dzieci.

Leku nie stosuje się dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie schematu dawkowania. Wskazanej kategorii pacjentów zaleca się lewocytyryzynę w postaci leku odpowiedniej do stosowania w pediatrii.

Przedawkowanie.

Objawy: objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększoną drażliwość, a następnie senność u dzieci.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocytyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po podaniu leku. Hemodializa nie jest skutecznym sposobem eliminacji lewocytyryzyny z organizmu.

Niepożądane działania.

Badania kliniczne

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

W badaniach terapeutycznych z udziałem kobiet i mężczyzn w wieku od 12 do 71 lat, 15,1 % pacjentów w grupie stosujących lewocytrizynę w dawce 5 mg miało co najmniej jedno niepożądane działanie w porównaniu z 11,3 % w grupie stosującej placebo. 91,6 % tych niepożądanych działań miało charakter łagodny do umiarkowanego.

W badaniach terapeutycznych częstość odstawień z powodu działań niepożądanych wynosiła 1,0 % (9/935) przy stosowaniu lewocytrizyny w dawce 5 mg i 1,8 % (14/771) przy stosowaniu placebo.

Kliniczne badania terapeutyczne lewocytrizyny obejmowały 935 pacjentów, którzy otrzymywali ten lek w zalecanej dawce 5 mg na dobę. W tych badaniach zgłaszano poniżej wymienione niepożądane działania, które występowały z częstością 1 % lub więcej (często: ≥ 1/100 do < 1/10) przy stosowaniu lewocytrizyny 5 mg lub placebo (patrz tabela 2).

Tabela 2

Rzadko (≥ 1/1000, < 1/100) zgłaszano również osłabienie i ból brzucha.

Częstość występowania odczynów niepożądanych o działaniu uspokajającym, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie wyższa (8,1 %) przy stosowaniu lewocytrizyny w dawce 5 mg niż przy stosowaniu placebo (3,1 %).

Populacja pediatryczna

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem pediatrycznych pacjentów w wieku od 6 do 11 miesięcy oraz w wieku od 1 do 6 lat, 159 uczestników otrzymywało lewocytrizynę w dawce 1,25 mg dziennie przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy dziennie odpowiednio. Częstość występowania niepożądanych odczynów po podaniu lewocytrizyny lub placebo wynosiła 1 % lub więcej (patrz tabela 3).

Tabela 3

W badaniach podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo, w których uczestniczyły dzieci w wieku od 6 do 12 lat, 243 dzieci otrzymywały 5 mg lewocetyzyny na dobę przez różne okresy czasu: od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni. Zgłaszane były następujące działania niepożądane, które występowały z częstością 1% lub wyższą przy stosowaniu lewocetyzyny lub placebo (patrz tabela 4).

Tabela 4

Doświadczenie pogonowe

Częstotliwość klasyfikowana jest następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstotliwość nieznana (nie można ustalić częstotliwości na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego: częstotliwość nieznana: nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Zaburzenia spożywania i przemiany materii: częstotliwość nieznana: podwyższony apetyt.

Ze strony układu nerwowego: częstotliwość nieznana: drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Ze strony psychiki: częstotliwość nieznana: pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, koszmary sennne.

Ze strony serca: przyspieszone bicie serca, tachykardia.

Ze strony narządów wzroku: częstotliwość nieznana: zaburzenia wzroku, nieostre widzenie, okulogiracja.

Ze strony narządów słuchu i równowagi: częstotliwość nieznana: zawroty głowy.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: częstotliwość nieznana: zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: częstotliwość nieznana: zaburzenia mikcji, zatrzymanie moczu.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy międzybłoniastej: częstotliwość nieznana: duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: częstotliwość nieznana: biegunka, wymioty, nudności.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: częstotliwość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: częstotliwość nieznana: mialgia, artrealgia.

Wyniki badań: częstotliwość nieznana: zwiększenie masy ciała, odchylenia wyników funkcji wątroby od normy.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: częstotliwość nieznana: obrzęk.

Opis wybranych reakcji niepożądanych

Zgłaszano świąd po zakończeniu stosowania lewocytryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, jak również pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Dla leku nie są wymagane specjalne warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 10 tabletek w blisterze; 1 lub 3 blisterów w pudełku kartonowym.

10 tabletek w blisterze; 1 blister w pudełku kartonowym; 10 pudełek kartonowych w pudełku kartonowym nr 100 (10x1x10).

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent.

Athena Drug Delivery Solutions Pvt. Ltd.

Miejsce produkcji i adres siedziby prowadzącego działalność.

Plot A1-A5, MIDC, Chemical Zone, Ambernath (West), Maharashtra, 421 501, Indie.