Cetrimak

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU CETRIMAC (CETRIMAC)

Skład:

substancja czynna: lewocytrizyny dihydrochloran;

1 tabletka zawiera lewocytrizyny dihydrochloranu 5 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, sodowa sol kroskarboksymetelowcellulozy, laktoza jednowodna, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, powłoka Instacoat Universal WhiteA05G10679: hipromeloza, glikol polietylenowy, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletka powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: dwuwypukłe tabletki o kształcie owalnym, powleczone powłoką filmową, od białego do prawie białego koloru, z oznaczeniem „M” i „17” oddzielonymi linią podziału na jednej stronie oraz z linią podziału na drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny. Lewocytrizyna.

Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocytryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R-cytryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1-histaminowych. Powinowactwo do receptorów H1-histaminowych u levocytryzyny jest 2 razy większe niż u cytryzyny. Wpływa na histaminozależny etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń krwionych oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i łagodzi przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyegzudatywne, przeciwświądowe i przeciwzapalne, niemal nie wykazując działania antycholinergicznego i antyserotoninowego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytryzyny mają charakter liniowy i prawie nie różnią się od parametrów cytryzyny.

Absorpcja

Levocytryzyna jest szybko i intensywnie wchłaniana po doustnym podaniu. Stopień wchłaniania leku nie zależy od dawki ani od przyjmowania pokarmu, jednak maksymalne stężenie (Cmax) leku jest niższe i osiągane później. Biologiczna dostępność wynosi 100%.

Działanie leku rozwija się już po 12 minutach od przyjęcia pojedynczej dawki u 50% chorych, a po 0,5–1 godzinie – u 95% chorych. U dorosłych maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu osiągane jest około 50 minut po przyjęciu tabletki doustnie. Stężenie równowagowe w krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania leku. Cmax wynosi zazwyczaj 270 ng/ml i 308 ng/ml po pojedynczym i powtarzanym stosowaniu 5 mg 1 raz dziennie, odpowiednio.

Rozprzestrzenienie

Brak informacji dotyczącej rozprzestrzenienia leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytryzyny przez barierę krew-mózg. W badaniach na zwierzętach najwyższe stężenia stwierdzono w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach układu nerwowego centralnego (UKZ). Rozprzestrzenienie levocytryzyny jest ograniczone, ponieważ objętość rozprzestrzenienia wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi człowieka wynosi 90%.

Metabolizm

Stopień metabolizmu levocytryzyny u ludzi wynosi około 14%. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, natomiast w procesie oksydacji uczestniczą liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocytryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromu 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne, po doustnym podaniu dawki 5 mg. Ze względu na niski stopień metabolizmu i brak zdolności do hamowania metabolizmu, wzajemne oddziaływanie levocytryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) jest mało prawdopodobne.

Wydalanie

Okres półtrwania leku z osocza krwi u dorosłych (T1/2) wynosi 7,9 ± 1,9 godziny. T1/2 leku jest krótszy u dzieci. Całkowity klirens u dorosłych wynosi około 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocytryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (średnio 85,4% podanej dawki leku). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki. Levocytryzyna wydzielana jest zarówno przez filtrację kłębuszkową, jak i dzięki aktywnej sekrecji kanalikowej.

U chorych z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) klirens leku jest zmniejszony, a T1/2 wydłużony (u chorych poddawanych hemodializie całkowity klirens zmniejsza się o 80%), co wymaga doboru odpowiedniego trybu dawkowania. Ilość levocytryzyny wydalonej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosi < 10%.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitu alergicznego (w tym rinitu sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, dowolny inny składnik leku lub pochodne piperazyny.

Ciężka postać przewlekłej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min). Wymóg prowadzenia hemodializy.

Rzadkie, dziedziczne zaburzenia nietolerancji galaktozy, niedoboru laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lewocetyryzyny, w tym badań dotyczących enzymów CYP3A4.

Badania z wykorzystaniem racematu cetyryzyny wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cyklotymidyną, diazepamem, erytromycyną, glipizydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji.

Zauważono obniżenie (~16%) klirensu cetyryzyny spowodowane współczesnym stosowaniem z 400 mg teofiliny. Bardzo możliwe, że wyższe dawki teofiliny mogą wywołać silniejszy efekt.

Podczas badania wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg 2 razy dziennie) i cetyryzyny (10 mg dziennie) stężenie ekspozycji na cetyryzynę wzrosło o około 40%, natomiast rozkład rytonawiru uległ nieznacznej zmianie (-11%) w porównaniu do równoległego stosowania cetyryzyny.

Stopień wchłaniania lewocetyryzyny nie zmniejsza się pod wpływem pożywienia, aczkolwiek zmniejsza się szybkość absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny oraz alkoholu lub innych środków depresyjnych ośrodkowego układu nerwowego u podatnych pacjentów może prowadzić do dodatkowego obniżenia czujności i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Podczas stosowania leku należy powstrzymać się od spożycia alkoholu (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji”).

Z ostrożnością stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana korekta dawkowania) oraz u starszych pacjentów z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej).

Należy uwzględnić obecność u pacjentów pewnych czynników sprzyjających zatrzymaniu moczu (takich jak urazy rdzenia kręgowego, przerost prostaty) przy przepisywaniu leku, ponieważ lewocytrizyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lewocytrizynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia drgawek, ponieważ jej zastosowanie może prowadzić do nasilenia napadów.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać przyjmowanie leku 3 dni przed wykonaniem testu (okres eliminacji).

Może wystąpić swędzenie po zakończeniu stosowania lewocytrizyny, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Objaw może ustąpić samorzutnie. W niektórych przypadkach objaw może być nasilony i może pojawić się potrzeba ponownego leczenia. Objaw powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Nie stosować leku w postaci tabletów u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednią korektę dawkowania. W tej grupie wiekowej zaleca się stosowanie lewocytrizyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Ponieważ lek zawiera laktozę, nie zaleca się stosowania pacjentom z rozpoznaną nietolerancją niektórych cukrów. Należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera 0,015 mmol (czyli 0,35 mg)/dawkę sodu, co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lewocytrizyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży. Cytrizyna przenika do mleka matki, dlatego w razie potrzeby stosowania leku w czasie karmienia piersią należy je przerwać.

Fertylność

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocytrizyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Porównawcze badania kliniczne nie wykazały dowodów na to, że lewocytrizyna w zalecanej dawce pogarsza czujność psychiczną, reaktywność ani zdolność prowadzenia pojazdów. Niemniej niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas terapii lewocytrizyną. Dlatego pacjenci zamierzający prowadzić samochód, zajmować się potencjalnie niebezpieczną działalnością lub obsługiwać maszyny powinni brać pod uwagę swoją reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować dorosłym i dzieciom od 6. roku życia.

Zalecane dawki

Dorośli i dzieci od 12. roku życia: dawka dobową stanowi 5 mg (1 tabletka powlekana) 1 raz na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym

Chorym w wieku podeszłym z prawidłową czynnością nerek nie jest wymagana korekta dawki leku.

Korekta dawki jest zalecana pacjentom w wieku podeszłym z zaburzeniami czynności nerek od umiarkowanego do ciężkiego stopnia (patrz rozdział „Niewydolność nerek”).

Niewydolność nerek

Chorym z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy obliczać z uwzględnieniem stopnia zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny) zgodnie z tabelą (patrz tabela poniżej).

W tym celu należy określić klirens kreatyniny (KLkr) pacjenta w ml/min wg stężenia kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl), stosując następujący wzór:

Dostosowanie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Dawkę leku u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy pacjenta oraz jego masę ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania leku u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dzienna to 5 mg (1 tabletka powlekana).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki leku w postaci tabletek powlekanych. Zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do stosowania w pediatrii.

Sposób stosowania

Tabletkę należy przyjmować doustnie, niezależnie od spożycia pokarmu. Tabletkę należy połknąć całą, popijając niewielką ilością wody. Zaleca się stosowanie dobowej dawki w jednym zastrzyku.

Czas trwania stosowania

Pacjentów z przemijającym nieżytą nosa alergicznym (objawy choroby trwają mniej niż 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem medycznym: leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie przy nawrocie objawów. W przypadku nieżytu nosa alergicznego przewlekłego (objawy choroby trwają więcej niż 4 dni w tygodniu lub więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia stała. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocetyryzyny przez co najmniej 6-miesięczny okres leczenia. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły nieżyt nosa alergicznego, przewlekłe pokrzywki) czas trwania leczenia wynosi do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania racematu).

Dzieci.

Nie należy stosować leku w postaci tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do stosowania w pediatrii.

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz pobudzenie nerwowe i niepokój u dzieci, które mogą zmieniać się sennością.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po przyjęciu leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania lewocetyryzyny z organizmu.

Działania niepożądane.

Zgłaszano następujące działania niepożądane występujące podczas badań klinicznych lewocytryzyny u co najmniej 1 % pacjentów (często (≥ 1/100, < 1/10)) w wieku od 12 do 71 roku:

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: ból głowy, senność;

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: suchość w ustach;

Zaburzenia ogólne: zwiększona uczucie zmęczenia.

Rzadziej (≥ 1/1000, < 1/100) zgłaszano również osłabienie (astenię) oraz ból brzucha.

Zgłaszano następujące działania niepożądane występujące podczas badań klinicznych lewocytryzyny u co najmniej 1 % niemowląt w wieku 6–11 miesięcy oraz dzieci w wieku od 1 do 6 lat:

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: biegunka, wymioty, zaparcia;

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: senność;

Zaburzenia ze strony psychiki: zaburzenia snu.

Zgłaszano następujące działania niepożądane występujące podczas badań klinicznych lewocytryzyny u co najmniej 1 % dzieci w wieku od 6 do 12 lat:

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: ból głowy, senność.

Poniżej przedstawiono podsumowanie głównych działań niepożądanych oraz ich częstości ustalonych w trakcie badań klinicznych i/lub na podstawie doświadczeń pogwarancyjnych.

Częstość klasyfikowana jest następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – <1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), niezwykle rzadko (≥1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Zaburzenia odżywiania i przemiany materii: częstość nieznana – zwiększony apetyt.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: częstość nieznana – senność, ból głowy, zwiększona uczucie zmęczenia, osłabienie, astenia, drgawki, parestezja, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Zaburzenia ze strony psychiki: częstość nieznana – zaburzenia snu, pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, przerażające sny.

Zaburzenia ze strony serca: częstość nieznana – przyspieszone tętno, tachykardia.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku: częstość nieznana – zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, ruchy oczu typu drgawkowego.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi: częstość nieznana – zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych: częstość nieznana – zapalenie wątroby.

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego: częstość nieznana – dysuria, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i oskrzeli: częstość nieznana – duszność.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: częstość nieznana – nudności, biegunka, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, ból brzucha.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: częstość nieznana – mialgia, artralgia.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: częstość nieznana – obrzęk.

Wyniki badań: częstość nieznana – przyrost masy ciała, odchylenia wyników badań czynności wątroby od normy.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zgłaszano świąd po zaprzestaniu stosowania lewocytryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma bardzo duże znaczenie. Umożliwia ono ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z lekiem. Osoby pracujące zawodowo w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30°C w opakowaniu pierwotnym.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze, po 1 lub 3 blisterów w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. MACLEODS PHARMACEUTICALS LIMITED.

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Willage Theda, P.O. Lodhiamaira, Tehsil Baddi, District Solan, Himachal Pradesh, 174101, Indie.