Cesera®

ULOTKA DO STOSOWANIA LĘKU CESERA® (CEZERA®)

Skład:

substancja czynna: 1 tabletka powlekana zawiera 5 mg lewocytrizyny dihydrochloroku;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, celuloza mikrokryształowa, ditlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, Opadray biały 33G28707 (zawiera hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), laktoza monohydrat, makrogol, triacetyna).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, białe, podwójnie wypukłe tabletki powlekane, ze ściętymi krawędziami.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATX R06A E09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levocytyzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cytyzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1-histaminowych. Powinowactwo do receptorów H1-histaminowych levocytyzyny jest 2 razy wyższe niż cytyzyny. Wpływa na histaminozależny etap reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofilów, przepuszczalność naczyń oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i łagodzi przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyegzudatywne, przeciwświądowe i przeciwzapalne, niemal nie wykazuje działania antycholinergicznego i antyserotonowego. W dawkach terapeutycznych praktycznie nie wykazuje efektu sedytywnego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytyzyny wykazują zależność liniową i niemal nie różnią się od tych dla cytyzyny.

Absorpcja

Lek jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania, ale zmniejsza jego szybkość; biodostępność osiąga 100%. U 50% pacjentów działanie leku rozwija się już po 12 minutach od podania dawki pojedynczej, a u 95% – w ciągu 0,5–1 godziny. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 50 minutach od jednorazowego przyjęcia dawki terapeutycznej i utrzymuje się przez 2 dni. Cmax wynosi 207 ng/ml po jednorazowym podaniu oraz 308 ng/ml po powtarzalnym podaniu w dawce 5 mg, odpowiednio.

Rozkład

Brak informacji dotyczącej rozkładu leku w tkankach oraz przenikania levocytyzyny przez barierę krew-mózg.

Biotransformacja

W organizmie człowieka metabolizm ulega około 14% levocytyzyny. Proces ten obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP3A4, natomiast w procesie oksydacji zaangażowana jest szereg izoform cytochromów. Levocytyzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromowych 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach nawet przekraczających szczytowe po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Ze względu na niski stopień metabolizmu oraz brak nasilenia działania hamującego, interakcje levocytyzyny z innymi lekami (i na odwrót) są mało prawdopodobne.

Eliminacja

Wydalanie leku odbywa się głównie poprzez filtrację kłębuszkową oraz aktywną sekrecję kanalikową. Okres półwydalenia (T1/2) wynosi 7,9 ± 1,9 godziny, całkowity klirens – 0,63 ml/min/kg. Nie kumuluje się, całkowicie wydala z organizmu w ciągu 96 godzin. 85,4% dawki leku wydala się w niezmienionej formie z moczem, około 12,9% – z kałem.

Zaburzenia funkcji nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) klirens leku zmniejsza się, a T1/2 wydłuża się (u pacjentów poddawanych hemodializie całkowity klirens zmniejsza się o 80%), co wymaga doboru odpowiedniego trybu dawkowania. Podczas standardowego 4-godzinnego hemodializowania usuwana jest niewielka część (mniej niż 10%) levocytyzyny. Przenika do mleka matki.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym rocznego rinitis alergicznego) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na lewocytrizynę, inne pochodne piperazyny lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Pacjenci z niewydolnością nerek w stadium końcowym z oszacowaną szybkością filtracji kłębuszkowej (eGFR) poniżej 15 ml/min (wymagającą dializy).
• Rzadkie, dziedziczne zaburzenia nietolerancji galaktozy, niedobór laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji z lewocytrizyną (w tym z induktorami CYP3A4) nie były prowadzone. Badania z cytrizyną (związek racematu) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cyklotymidyną, diazepanem, erytromycyną, glipizydem, ketokonazolem lub pseudofedryną nie wykazuje klinicznie istotnego niekorzystnego wpływu. W badaniu wielokrotnego stosowania przy jednoczesnym podawaniu z teofiliną (400 mg na dobę) obserwowano niewielki spadek (o 16%) klirensu cytrizyny (rozkład teofiliny nie ulegał zmianie). W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cytrizyny (10 mg na dobę) stwierdzono wzrost ekspozycji na cytrizynę o około 40%, natomiast przy współczesnym stosowaniu cytrizyny rozkład rytonawiru ulegał nieco zmniejszeniu (-11%).

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania leku, ale zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cytrizyny lub lewocytrizyny z alkoholem lub innymi depresjantami układu nerwowego u wrażliwych pacjentów może powodować dodatkowe zmniejszenie uwagi oraz zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne wskazania.

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania) oraz u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). Podczas stosowania tego leku należy powstrzymać się od spożycia alkoholu.

U pacjentów z obecnością pewnych czynników sprzyjających zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerośnięcie gruczołu krokowego) należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku, ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lewocetyryzynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z epilepsją oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ jej stosowanie może prowadzić do nasilenia napadu.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać przyjmowanie leku 3 dni przed jego wykonaniem (okres eliminacji).

Może wystąpić swędzenie po odstawieniu lewocetyryzyny, nawet jeśli objaw ten nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Objaw ten może ustąpić samorzutnie. W niektórych przypadkach objaw może być nasilony i może pojawić się konieczność ponownego leczenia. Objaw powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Leku w postaci tabletów nie należy stosować u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie umożliwia odpowiedniej korekty dawkowania. W tej grupie wiekowej zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania leku.

Ponieważ lek zawiera laktozę, nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, ciężka niedostateczność laktazy lub niedostateczność wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lewocetyryzyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży. Cetyryzyna przenika do mleka matki, dlatego w razie potrzeby stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Fekundacja

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocetyryzyny na fekundację.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Porównawcze badania kliniczne nie wykazały żadnych dowodów na to, że lewocetyryzyna w zalecanych dawkach zaburza koncentrację uwagi, szybkość reakcji lub zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie maszyn. Niemniej niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas stosowania lewocetyryzyny. Dlatego pacjenci zamierzający prowadzić samochód, uprawiać potencjalnie niebezpieczne zajęcia lub pracować z maszynami powinni brać pod uwagę swoją reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować u dorosłych i dzieci od 6. roku życia doustnie, w dawce dobowej 5 mg, 1 razy na dobę. Tabletkę należy przyjmować niezależnie od spożycia pokarmu. Tabletkę należy połknąć całą, zapijając niewielką ilością wody.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym z prawidłową funkcją nerek nie jest wymagana korekta dawki leku.

Korekta dawki jest zalecana u pacjentów w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz sekcja „Niewydolność nerek*”* ).

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dobór dawki należy przeprowadzić z uwzględnieniem stopnia zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny) zgodnie z poniższą tabelą.

W celu zastosowania tej tabeli dawkowania należy oszacować klirens kreatyniny (Klkr) pacjenta w ml/min. Klkr (ml/min) należy oszacować na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl) za pomocą następującego wzoru:

Dostosowanie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

U dzieci z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy i masę ciała. Brak specyficznych danych dotyczących stosowania u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Zaburzenia wątrobowe

U pacjentów wyłącznie z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka powlekana).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki leku w tej postaci leku (tabletki powlekane). Zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Czas trwania leczenia: pacjentów z przemijającym nieżytą nosa alergicznym (czas trwania objawów choroby < 4 dni w tygodniu lub krócej niż 4 tygodnie) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem medycznym; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a ponownie wznowić w przypadku ich nawrotu. W przypadku nieżytu nosa alergicznego przewlekłego (czas trwania objawów choroby > 4 dni w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. W przypadku przewlekłych chorób (przewlekły nieżyt nosa alergicznego, przewlekła pokrzywka) czas trwania leczenia może wynosić do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania racematu).

Dzieci.

Nie należy stosować leku w postaci tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Tym pacjentom zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie.

Objawy: objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększona drażliwość, a następnie senność u dzieci.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po zażyciu leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania lewocetyryzyny z organizmu.

Niepożądane działania.

Częstość występowania niepożądanych działań określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000 – < 1/1000), nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu odpornościowego

Nieznana: nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania

Nieznana: zwiększone apetyt.

Zaburzenia psychiczne

Nieznana: senność, zaburzenia snu, pobudzenie, agresja, halucynacje, depresja, bezsenność, myśli samobójcze, przerażające sny.

Zaburzenia układu nerwowego

Nieznana: ból głowy, zwiększona zmęczalność, osłabienie, osłabienie ogólne, drgawki, parestezja, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Zaburzenia narządu słuchu i równowagi

Nieznana: zawroty głowy.

Zaburzenia narządu wzroku

Nieznana: zaburzenia wzroku, nieostre widzenie, okulogiracja.

Zaburzenia serca

Nieznana: kołatanie serca, tachykardia.

Zaburzenia układu oddechowego, jamy piersiowej i śródpiersia

Nieznana: duszność.

Zaburzenia układu pokarmowego

Nieznana: nudności, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, biegunka, ból brzucha.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Nieznana: zapalenie wątroby.

Zaburzenia nerek i układu moczowego

Nieznana: zaburzenia oddawania moczu, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych

Nieznana: obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Zaburzenia układu mięśniowego i kostnego

Nieznana: mięsoból, ból stawów.

Zaburzenia ogólne oraz stan w miejscu podania

Nieznana: obrzęk.

Wyniki badań

Nieznana: przyrost masy ciała, odchylenia funkcji wątroby od normy.

Opis wybranych niepożądanych działań

Zgłaszano świąd po zakończeniu stosowania lewocytryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych działań oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie są wymagane specjalne warunki przechowywania leku.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blisterze; po 1, 2 lub 3 blisterach w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Bez recepty.

Producent.

KRKA, d.d., Ново место, Słowenia/KRKA, d.d., Novo mesto, Slovenia.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby jego działalności.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia/Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia.