Cardiket Retard

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Cardiket Retard

Skład:

substancja czynna: isosorbide dinitrate;

1 tabletka o przedłużonym działaniu zawiera 20 mg lub 40 mg dinitrany izosorbidu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; talk; stearynian magnezu; octan poliwinylu; skrobia ziemniaczana.

Postać leku. Tabletki o przedłużonym działaniu.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletka o białym kolorze.

Strona górna: płaska z krągłym brzegiem i linią złamania, grawer: „IR” po jednej stronie linii złamania, po drugiej – „20” lub „40”.

Strona odwrotna: wypukła, napis „SCHWARZ PHARMA”.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy. Leki stosowane w kardiologii. Leki rozszerzające naczynia stosowane w kardiologii. Nitraty organiczne. Dinitrany izosorbidu. Kod ATC C01D A08.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Podobnie jak wszystkie nitraty organiczne, dinitrat izosorbidu (ISDN) działa jako donator tlenku azotu (NO). Tlenek azotu prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich naczyń krwionośnych poprzez stymulację guanyloocyklazy i dalsze zwiększenie stężenia cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP) wewnątrzkomórkowego. W ten sposób stymulowana jest kinaza białkowa zależna od cGMP, co prowadzi do zmian fosforylacji różnych białek w komórkach mięśni gładkich. W konsekwencji dochodzi do defosforylacji lekkich łańcuchów miozyny i obniżenia ich skurczowości.

Skutek farmakodynamiczny

ISDN powoduje rozluźnienie mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do wazodylatacji. Działanie dinitratu izosorbidu obejmuje naczynia żylne i tętnicze obwodowe, co sprzyja magazynowaniu krwi w żyłach i zmniejsza przypływ żylny do serca; w ten sposób zmniejsza się ciśnienie przedskurczowe komory serca i jej objętość (obciążenie wstępne).

Działanie na tętnice, a przy wyższych dawkach także na tętniczki, prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego ogólnego (obciążenie końcowe). To z kolei zmniejsza obciążenie serca.

Wpływ zarówno na obciążenie wstępne, jak i końcowe prowadzi do dalszego zmniejszenia zużycia tlenu przez serce.

Ponadto ISDN powoduje przegrupowanie przepływu krwi do warstw subendokardialnych serca, gdy krążenie wieńcowe jest częściowo utrudnione przez zmiany miażdżycowe. Ostatni efekt może być wyjaśniony selektywną dilatacją dużych naczyń wieńcowych. Dilatacja naczyń wieńcowych spowodowana przez nitraty może poprawiać perfuzję mięśnia sercowego. Ponadto nitraty poszerzają światło w miejscu zwężenia ekscentrycznego, ponieważ mają właściwości przeciwstawiające się możliwym czynnikom konstrykcyjnym wpływającym na częściowo zachowaną mięśniówkę gładką naczynia wieńcowego w miejscu zwężenia. Ponadto nitraty osłabiają skurcz wieńcowy.

U pacjentów z niewydolnością serca zastojową nitraty poprawiają hemodynamikę w stanie spoczynku i podczas wysiłku. Ten pozytywny efekt rozwija się w wyniku szeregu mechanizmów, w tym zmniejszenia regurgitacji zastawkowej (poprzez zmniejszenie rozszerzenia komory) oraz obniżenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

Zatem zwiększenie dopływu tlenu przy jednoczesnym zmniejszeniu zapotrzebowania na niego przez mięsień sercowy zmniejsza obszar uszkodzenia mięśnia sercowego. Dlatego dinitrat izosorbidu może być użyteczny u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego.

Wpływ na inne układy narządów obejmuje rozluźnienie mięśni oskrzeli, mięśni przewodu pokarmowego oraz mięśni dróg żółciowych i moczowych; istnieją doniesienia o efekcie rozluźnienia mięśni gładkich macicy.

Farmakokinetyka.

W przewodzie pokarmowym dinitrat izosorbidu uwalnia się z tabletek o przedłużonym działaniu powoli, przez kilka godzin. Lek jest szybko wchłaniany, począwszy od błony śluzowej jamy ustnej. Terapeutyczny efekt leku w postaci tabletek 20 mg i 40 mg pojawia się odpowiednio po 1 min i 2 min, maksymalna stężenie terapeutyczne w osoczu osiągane jest odpowiednio po 6 min i 10 min. W przewodzie pokarmowym wchłanianie przebiega nieco wolniej (początek działania leku – po 15–30 min), czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Cmax) – od 15 min do 1–2 godzin. Absorpcja substancji czynnej jest wysoka. Wiązanie z białkami osocza – 30%.

Efekt pierwszego przejścia jest wyższy przy doustnym stosowaniu.

ISDN ulega metabolizmowi w wątrobie z powstaniem izosorbidu-2-mononitratu (T1/2 – 1,5–2 godziny) i izosorbidu-5-mononitratu (T1/2 – 4–6 godzin). Oba metabolity są farmakologicznie aktywne.

Dostępność biologiczna

Względna dostępność biologiczna leku Cardiket Retard przy doustnym stosowaniu wynosi około 80% w porównaniu z dostępnością dinitratu izosorbidu w postaci tabletek nie przedłużonych. Po pierwszym przejściu przez wątrobę dostępność biologiczna wynosi 15–30%.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Profilaktyka i długotrwałe leczenie choroby wieńcowej.

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany:

• w przypadku nadwrażliwości na izosorbidy dinitrat, inne związki nitrowe lub którykolwiek ze składników pomocniczych;

• w ostrym niewydolności krążenia (wstrząs, kolaps naczyniowy);

• w przypadku wstrząsu kardiogennego (jeśli nie prowadzi się odpowiednich działań wspierających wystarczający poziom ciśnienia w końcowym okresie rozkurczu);

• w przerośnięciu przerostowym z przeszkodą w pracy serca;

• w zapaleniu osierdzia typu constrictivum;

• w tamponadzie serca;

• w ciężkiej hipotensji (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg);

• w ciężkiej anemii;

• w ciężkiej hipowolemii.

• Podczas terapii nitratami nie wolno stosować inhibitorów fosfodiesterazy, np. syldenafilu, tadalafilu, wardenafilu (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

• Podczas terapii nitratami nie wolno stosować rozpuszczalnego stymulatora guanylocyklazy – ryocyguatu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Działanie hipotensyjne leku może być nasilane przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających ciśnienie (np. z blokerami β, diuretykami, blokerami kanałów wapniowych, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)), z vazodylatatorami, neuroleptykami, trójcyklicznymi lekami przeciwdziałającymi depresji oraz przy spożyciu alkoholu.

Interakcja przy jednoczesnym stosowaniu izosorbidy mononitratu z inhibitorami ACE lub vazodylatatorami tętniczymi może być pożądana, o ile efekt hipotensyjny nie jest nadmierny i gdy konieczne jest obniżenie dawki jednego lub obu leków.

Działanie hipotensyjne leku nasila się przy jednoczesnym przyjmowaniu inhibitorów fosfodiesterazy (takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil), co może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Nie wolno stosować terapii izosorbidy dinitratem jednocześnie z inhibitorami fosfodiesterazy (takimi jak syldenafil, tadalafil, wardenafil).

Stosowanie leku Cardiket Retard w połączeniu z ryocyguatem, rozpuszczalnym stymulatorem guanylocyklazy, jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), ponieważ jednoczesne stosowanie tych środków może spowodować hipotensję tętniczą.

Pacjentom, którzy niedawno otrzymywali terapię inhibitorami fosfodiesterazy (np. syldenafilem, wardenafilem, tadalafilami), nie wolno stosować izosorbidy dinitratu w leczeniu stanów ostrych w ciągu 24 godzin po zakończeniu stosowania syldenafilo i wardenafilo oraz w ciągu 48 godzin po zakończeniu stosowania tadalafilu.

Istnieją doniesienia, że jednoczesne stosowanie leku z dihydroergotaminy może prowadzić do zwiększenia stężenia dihydroergotaminy we krwi i w ten sposób nasilić jej działanie.

Sapropteryna (tetrahydrobiopteryna, BH4) – kofaktor syntetazy tlenku azotu. Z ostrożnością zaleca się stosowanie leków zawierających sapropterynę jednocześnie z dowolnymi vazodylatatorami, których mechanizm działania również wiąże się z wpływem na metabolizm tlenku azotu lub które są również klasycznymi donatorami tlenku azotu (w tym z nitrogliceryną (GTN), izosorbidy dinitratem (ISDN), izosorbidy mononitratem (ISMN)).

Szczególne środki ostrożności.

Lek należy stosować z dużą ostrożnością i pod kontrolą lekarza w następujących przypadkach:

• przy niskim ciśnieniu wypełnienia, w tym przy ostrym zawałcie mięśnia sercowego z zaburzoną czynnością lewej komory (niewydolność lewej komory). Należy utrzymywać ciśnienie nie niższe niż 90 mm Hg;
• przy zwężeniu aortalnym i/lub mitralnym;
• przy ortostatycznej niewydolności;
• przy chorobach wiążących się ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym (możliwe dalsze zwiększenie ciśnienia. Dotychczas takie objawy obserwowano wyłącznie po wewnątrzżylnej aplikacji wysokich dawek nitrogliceryny);
• przy ciężkich chorobach wątroby.

Preparat nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów стенokardii.

Opisano rozwój tolerancji (spadek skuteczności), a także tolerancji krzyżowej do innych leków z grupy nitratów (zmniejszenie działania, jeśli pacjent wcześniej przyjmował inny nitrat). Aby zapobiec zmniejszeniu się lub utracie działania, należy unikać długotrwałego przyjmowania wysokich dawek (120 mg na dobę).

Pacjentom leczonym поддерживающим leczeniem przy użyciu tego leku należy poinformować, że nie wolno im przyjmować leków zawierających inhibitory fosfodiesterazy (np. syldenafil, tadalfil, wardenafil) z powodu ryzyka wystąpienia niekontrolowanej hipotensji tętniczej.

Nie stosuje się tego leku jako szybkiej pomocy pacjentom, którzy niedawno stosowali inhibitory fosfodiesterazy (np. w ciągu 24 godzin po zakończeniu stosowania syldenafili lub wardenafili oraz w ciągu 48 godzin po zakończeniu stosowania tadalfilu), patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy oddziaływań”.

Nie można przerywać terapii ISDN w celu przyjęcia leków zawierających inhibitory fosfodiesterazy (np. syldenafil, tadalfil, wardenafil) z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia napadu стенокардии (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy oddziaływań”).

Ponieważ preparat zawiera laktozę, nie można go przepisywać pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi chorobami, takimi jak nietolerancja galaktozy, wrodzony deficyt laktozy Lappego, malabsorpcja glukozy-galaktozy.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksjemią i zaburzeniem wentylacji/perfuzji spowodowanym chorobami płuc lub niedokrwieniową niewydolnością serca.

Jako silny lek rozkurczowy, dinitrat izosorbidu może prowadzić do zwiększenia perfuzji słabo wentylowanych obszarów, pogorszenia wentylacji/perfuzji oraz dalszego obniżenia parcjalnego ciśnienia tlenu w tętnicach.

Podczas leczenia dinitratem izosorbidu należy unikać spożycia alkoholu, ponieważ może to nasilić działanie hipotensyjne leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Badania toksyczności rozrodczej u zwierząt po podaniu dinitratu izosorbidu w dawkach toksycznych dla dorosłych osobników nie wykazały dowodów toksycznego wpływu na płód. Jednakże brakuje odpowiednich i kontrolowanych badań u kobiet w ciąży.

Ponieważ badania na zwierzętach nie zawsze mogą przewidzieć wpływ na człowieka, lek należy stosować w czasie ciąży wyłącznie w przypadku nagłej potrzeby i pod stałym nadzorem lekarza.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy dinitrat izosorbidu przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się przepisywania tego leku kobietom w okresie karmienia piersią.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu dinitratu izosorbidu na płodność człowieka.

Wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów silnikowych lub innych urządzeń.

Takie działania niepożądane, jak ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy, mogą obniżać szybkość reakcji lub powodować zawroty głowy, dlatego należy wstrzymać się od prowadzenia pojazdów silnikowych lub innych urządzeń w czasie leczenia.

Dotyczy to szczególnie przypadków jednoczesnego przyjmowania leku i spożycia alkoholu.

Sposób stosowania i dawki.

Cardiket Retard, 20 mg: po 1 tabletce 2 razy na dobę (równoważne 40 mg dinitratu izosorbidu). Drugą/kolejną dawkę należy przyjmować nie wcześniej niż po upływie 6–8 godzin od przyjęcia pierwszej dawki.

W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na leki nitrowe, dawkę dobową można zwiększyć do 1 tabletki 3 razy na dobę, zapewniając jednak 12-godzinny odstęp do następnego przyjęcia leku w ciągu 24 godzin.

Cardiket Retard, 40 mg: po 1 tabletce 1 raz na dobę (równoważne 40 mg dinitratu izosorbidu). W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na leki nitrowe, dawkę dobową można zwiększyć do 1 tabletki 2 razy na dobę (równoważne 80 mg dinitratu izosorbidu), zapewniając jednak 12-godzinny odstęp do następnego przyjęcia leku w ciągu 24 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma dowodów na potrzebę zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Populacja pediatryczna

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania dinitratu izosorbidu u dzieci nie zostały ustalone.

Sposób stosowania

Tabletki należy połykać nie rozgniatając i nie żując, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody).

Leczenie należy rozpoczynać od najniższych dawek, stopniowo zwiększając dawkę do maksymalnej skutecznej. Czas trwania leczenia określa lekarz.

Ponieważ Cardiket Retard to tabletki matrycowe, w pojedynczych przypadkach może obserwować się wydalanie z kałem szkieletu matrycy bez substancji czynnej.

Dzieci. Nie stosować u dzieci.

Przedawkowanie.

Doświadczenie uzyskane w badaniach na zwierzętach

U myszy zaobserwowano znaczną śmiertelność (LD50) po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym leku w dawce 33,4 mg/kg.

Objawy przedawkowania u człowieka:

• obniżenie ciśnienia tętniczego ≤ 90 mmHg;
• bladość;
• pocenie się;
• słabe napełnienie tętna;
• tachykardia;
• zawroty głowy (reakcje ortostatyczne przy zmianie pozycji ciała);
• ból głowy;
• osłabienie;
• słabość;
• zawroty głowy;
• nudności;
• wymioty;
• biegunka;
• u pacjentów przyjmujących inne nitraty organiczne opisywano przypadki metahemoglobinemii. Podczas biotransformacji mononitratu izosorbidu uwalniają się jony nitrytowe, które mogą indukować metahemoglobinemię i cyjanoz, a następnie tachypneę, uczucie lęku, utratę przytomności oraz zatrzymanie serca. Nie można wykluczyć możliwości tej niepożądanej reakcji przy przedawkowaniu dinitratu izosorbidu;
• nadmierne dawki mogą podnosić ciśnienie śródczaszkowe, co czasem powoduje objawy neurologiczne.

Ogólne środki zaradcze w przypadku przedawkowania:

• przerwać przyjmowanie leku;
• ogólne środki stosowane w przypadku spowodowanej nitratami hipotensji tętniczej:
  • ustawić pacjenta w pozycji poziomej z niskim położeniem głowy i uniesionymi kończynami dolnymi;
  • zapewnić podanie tlenu;
  • zwiększyć objętość osocza (wlew dożylny);
  • przeprowadzić specjalistyczną terapię przeciw wstrząsowi (pacjent powinien przebywać w oddziale intensywnej terapii!).

Specjalne środki zaradcze w przypadku przedawkowania:

• w przypadku silnego obniżenia ciśnienia należy podjąć działania mające na celu jego podniesienie;
• leków wazopresyjnych (zwężających naczynia) należy stosować wtedy, gdy u pacjenta nie występuje odpowiedni efekt terapii płynami.

Leczenie metahemoglobinemii będącej skutkiem przedawkowania:

• terapia odnowa z witaminą C, błękitem metylenowym lub błękitem toluidynowym – do wyboru;

• stosowanie tlenu (w razie potrzeby);

• rozpocząć sztuczną wentylację płuc, rozważyć przetaczanie krwi (w razie potrzeby);

• hemodializa (w razie potrzeby).

Środki resuscytacyjne:

• w przypadku objawów zatrzymania oddychania lub krążenia należy natychmiast podjąć środki resuscytacyjne.

Niepożądane działania.

Częstotliwość działań niepożądanych można określić jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznane (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Podczas stosowania leku możliwe są następujące działania niepożądane.

Z udziałem układu nerwowego: bardzo często – ból głowy („ból głowy nitratowy”); często – zawroty głowy, senność.

Z udziałem układu sercowego: często – tachykardia; rzadko – nasilenie objawów dławicy piersiowej.

Z udziałem układu naczyniowego: często – hipotensja ortostatyczna; rzadko – wstrząs naczyniowy (czasem towarzyszy mu bradyarytmia i utrata przytomności); nieznane – hipotensja.

Z udziałem przewodu pokarmowego: rzadko – nudności, wymioty; bardzo rzadko – zgaga.

Z udziałem skóry i tkanki podskórnej: rzadko – alergiczne reakcje skórne (np. wysypka), rumień; bardzo rzadko – obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona; nieznane – egfoliatywny zapalenie skóry.

Ogólne zaburzenia: często – osłabienie.

Podczas stosowania nitratów organicznych zgłaszano ciężkie reakcje hipotensyjne, towarzyszące nudnościom, wymiotom, uczuciu niepokoju, bladości i nadmiernemu poceniu się.

Podczas leczenia lekiem może wystąpić tymczasowa hipoksemia spowodowana względnym przepływem krwi do alveolarnych stref z hipowentylacją. W szczególności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca może to prowadzić do hipoksji mięśnia sercowego.

Zwiększenie dawki i/lub zmiana odstępu między dawkami może prowadzić do zmniejszenia skuteczności lub braku działania.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z tym lekiem. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze. Po 5 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

AesculaPharmaceuticals GmbH, Niemcy.

Adres miejsca produkcji.

Alfred-Nobel-Str. 10, 40789 Monheim am Rhein, Niemcy.

Wniosek składający:

Zentiva k.s.

Adres wnioskodawcy:

Praga-10 Dolní Měcholupy, U Kabelovny 130, kod pocztowy 102 37, Republika Czeska.