Bryzoton®
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Bryzoton® (BRIZOTON)
SkÅ ad:
substancje czynne: brinzolamid, maleinian timololu;
1 ml zawiesiny zawiera brinzolamidu 10 mg, maleinianu timololu (przeliczony na 100% substancjÄ ) 6,84 mg, co odpowiada 5 mg timololu;
substancje pomocnicze: tyloxapol, karbomer, dinatrium edetyan, chlorek benzalkoniu, sorbitol (E 421), chlorek sodu, 1 M roztwór wodorotlenku sodu, 1 M roztwór kwasu chlorowodorowego, woda do wstrzykiwań.
Postać leku. Kropelki do oczu.
Główne fizykochemiczne właściwości: biała lub prawie biała jednorodna zawiesina.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwwżdÅ‚okowe i Å›rodki miozy. Blokery β. Kod ATC S01E D51.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Mechanizm działania
Krople do oczu Bryzoton® zawierają dwie substancje czynne: brinzolamid i maleinian timololu. Oba składniki zmniejszają podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (CWG) poprzez zmniejszenie wydzielania płynu wewnątrzgałkowego, ale działają za pomocą różnych mechanizmów. Łączne działanie tych dwóch substancji czynnych prowadzi do dodatkowego zmniejszenia CWG w porównaniu z efektem uzyskiwanym po zastosowaniu jednej z tych substancji oddzielnie.
Brinzolamid to silny inhibitor ludzkiej karboanhydrazy II (KA II), będącej dominującym izoenzymem w oku. Hamowanie karboanhydrazy w wyrostkach ciała rzęskowego oka zmniejsza wydzielanie płynu wewnątrzgałkowego, głównie poprzez spowolnienie tworzenia się jonów wodorowęglanowych, co prowadzi do zmniejszenia transportu sodu i płynu.
Timolol to nieselektywny bloker β-adrenergicznych receptorów, nie wykazujący wewnętrznej sympatymimetycznej ani stabilizującej błonę aktywności, a także nie działający bezpośrednio hamująco na mięsień sercowy. Tonografia i badania fluorofotometryczne u ludzi potwierdziły, że jego główne działanie wiąże się ze zmniejszeniem produkcji płynu wewnątrzgałkowego oraz niewielkim zwiększeniem jego odpływu.
Farmakodynamiczne działanie
Działanie kliniczne
W dwunastomiesięcznym kontrolowanym badaniu klinicznym u pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub nadciśnieniem ocznym, u których według badaczy istniała korzyść z zastosowania terapii kombinowanej i u których średnie CWG wynosiło od 25 do 27 mm Hg, średnie zmniejszenie CWG po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu 2 razy dziennie wynosiło od 7 do 9 mm Hg. We wszystkich punktach czasowych podczas wszystkich wizyt pacjentów średnie zmniejszenie CWG po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol nie przekraczało efektu uzyskanego po zastosowaniu kombinacji dorzolamid 20 mg/ml + timolol 5 mg/ml.
W sześciomiesięcznym kontrolowanym badaniu klinicznym u pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub nadciśnieniem ocznym ze średnią wartością CWG od 25 do 27 mm Hg, średnie zmniejszenie CWG po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu 2 razy dziennie wynosiło od 8 do 9 mm Hg, co o 3 mm Hg przewyższało efekt po zastosowaniu brinzolamidu 10 mg/ml 2 razy dziennie oraz o 2 mm Hg przewyższało efekt po zastosowaniu timololu 5 mg/ml 2 razy dziennie. Obserwowano statystycznie istotne zmniejszenie średniego CWG w porównaniu z zastosowaniem brinzolamidu i timololu podczas wszystkich wizyt w trakcie badania.
W trzech kontrolowanych badaniach klinicznych dyskomfort oczny po instylacji kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu był istotnie mniejszy niż po zastosowaniu kombinacji dorzolamid 20 mg/ml + timolol 5 mg/ml.
Farmakokinetyka.
Wchłanianie
Po miejscowym stosowaniu do oka brinzolamid i timolol są wchłaniane przez rogówkę do krążenia ogólnoustrojowego. W badaniu farmakokinetycznym zdrowi ochotnicy przyjmowali doustnie brinzolamid w dawce 1 mg 2 razy dziennie przez 2 tygodnie, aby skrócić czas osiągnięcia stężenia stacjonarnego przed rozpoczęciem stosowania kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu. Po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu 2 razy dziennie przez 13 tygodni, stężenie brinzolamidu w czerwonych krwinkach (CK) wynosiło średnio 18,8 ± 3,29 μM, 18,1 ± 2,68 μM oraz 18,4 ± 3,01 μM odpowiednio po 4, 10 i 15 tygodniach, co wskazuje na utrzymanie stałego stężenia brinzolamidu w CK.
Po osiągnięciu stężenia stacjonarnego po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu, średnie wartości maksymalnego stężenia (Cmax) timololu we krwi oraz wartości „stężenie-czas” (AUC0-12h) były odpowiednio o 27 % i 28 % niższe (Cmax: 0,824 ± 0,453 ng/ml; AUC0-12h: 4,71 ± 4,29 ng•h/ml) w porównaniu ze zastosowaniem timololu 5 mg/ml (Cmax: 1,13 ± 0,494 ng/ml; AUC0-12h: 6,58 ± 3,18 ng•h/ml). Niski ogólnoustrojowy wpływ timololu po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu nie ma znaczenia klinicznego. Po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu średnie Cmax timololu we krwi osiągane było po 0,79 ± 0,45 godziny.
Rozkład
Wiązanie brinzolamidu z białkami osocza jest umiarkowane (około 60 %). Dzięki wysokiej powinności do KA-II oraz w mniejszym stopniu do KA-I, brinzolamid przenika do CK. Jego aktywny metabolit N-dezetylobrinzolamid również gromadzi się w CK, gdzie głównie wiąże się z KA-I. Powinność brinzolamidu i jego metabolitu do CK oraz KA tkanek prowadzi do niskiego stężenia we krwi.
Dane dotyczące rozkładu w tkankach oka u królików wykazały, że timolol może być ilościowo oznaczony w płynie wewnątrzgałkowym przez 48 godzin po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu. Po osiągnięciu stężenia stacjonarnego timolol może być oznaczony we krwi człowieka przez 12 godzin po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu.
Metabolizm
Ścieżki metabolizmu brinzolamidu obejmują N-dealkilację, O-dealkilację oraz utlenienie jego bocznego łańcucha N-propylowego. N-dezetylobrinzolamid jest głównym metabolitem brinzolamidu powstającym u ludzi, który również wiąże się z KA-I w obecności brinzolamidu i gromadzi się w CK. Badania in vitro wykazały, że metabolizm brinzolamidu jest głównie związany z CYP3A4, a także przynajmniej z czterema innymi izoenzymami (CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8 i CYP2C9).
Timolol metabolizowany jest dwiema drogami. Pierwsza związana jest z tworzeniem bocznego łańcucha etanolowego w pierścieniu tiadiazolowym, a druga z tworzeniem bocznego łańcucha etanolowego w azocie morfoliny oraz drugiego podobnego bocznego łańcucha z grupą karbonylową sąsiadującą z azotem. Metabolizm timololu jest głównie związany z CYP2D6.
Wydalanie
Brinzolamid wydalany jest głównie przez nerki (około 60 %). Prawie 20 % dawki wykryto w moczu w formie metabolitu. Brinzolamid i N-dezetylobrinzolamid są głównymi składnikami wykrywanymi w moczu, razem ze śladami metabolitów N-dezmetoksypropylo i O-dezetylu (< 1 %).
Timolol i jego metabolity wydalane są głównie przez nerki. Oколо 20 % dawki timololu wydalane jest z moczem w niezmienionej formie, a reszta również z moczem w formie metabolitów. Okres półtrwania timololu w osoczu krwi (t1/2) wynosi 4,8 godziny po zastosowaniu kombinacji brinzolamid/timolol w kroplach do oczu.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa
Brinzolamid
Dane przedkliniczne wskazują, że nie istnieje żadne ryzyko dla człowieka przy stosowaniu brinzolamidu, co potwierdzają badania farmakologiczne toksyczności przy jednorazowym podaniu, badania toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz badania miejscowego podrażnienia oczu.
W trakcie badań toksyczności na królikach po podaniu doustnych dawek brinzolamidu do 6 mg/kg/dzień (214 razy więcej niż zalecana dzienna dawka kliniczna wynosząca 28 μg/kg/dzień) nie stwierdzono wpływu na rozwój płodu, mimo istotnego toksycznego wpływu na samice. Podobne badania na szczurach wykazały nieznaczne zmniejszenie osifikacji kości czaszki i mostka płodu u samic otrzymujących brinzolamid w dawce 18 mg/kg/dzień (642 razy więcej niż zalecana dzienna dawka kliniczna). Jednak u samic otrzymujących 6 mg/kg/dzień tego efektu nie obserwowano. Wyniki te uzyskano przy dawkach, które spowodowały kwasicę metaboliczną, zmniejszenie przyrostu masy ciała samic oraz zmniejszenie masy płodu. Obserwowano zależne od dawki zmniejszenie masy płodu u samic otrzymujących brinzolamid doustnie: od nieznacznego zmniejszenia (około 5-6 %) przy dawce 2 mg/kg/dzień do około 14 % przy dawce 18 mg/kg/dzień. W okresie laktacji po zastosowaniu 5 mg/kg/dzień nie zaobserwowano działań niepożądanych na płód.
Timolol
Dane przedkliniczne wskazują, że nie istnieje żadne ryzyko dla człowieka przy stosowaniu timololu, co potwierdzają badania toksyczności przy jednorazowym podaniu, badania toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz badania miejscowego podrażnienia oczu.
Badania toksycznego wpływu timololu na funkcję rozrodczą wykazały opóźnioną osifikację płodu u szczurów bez działań niepożądanych w okresie poporodowym (przy dawce 50 mg/kg/dzień, co jest 3500 razy więcej niż dzienna dawka kliniczna 14 μg/kg/dzień) oraz zwiększoną resorpcję płodu u królików (przy podaniu dawki 90 mg/kg/dzień, co jest 6400 razy więcej niż dzienna dawka kliniczna).
Dane kliniczne.
Wskazania.
Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałazowego u dorosłych pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub z nadciśnieniem ocznym, u których leczenie monoterapią nie zapewniło wystarczającego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałazowego.
Przeciwwskazania.
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.
- Nadwrażliwość na inne leki z grupy β-blokerów.
- Nadwrażliwość na sulfonamidy (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
- Stany towarzyszące nadreaktywności dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa lub w wywiadzie astma oskrzelowa, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
- Bradykardia zatokowa, zespół słabości węzła zatokowego, blok zatokowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia nie kontrolowany za pomocą stymulatora serca. Ciężka niewydolność serca, szok kardiogenny.
- Ciężki alergiczny nieżyt nosa.
- Kwasica hiperchloranemiczna (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).
- Ciężka niewydolność nerek.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji kropli do oczu Bryzoton® z innymi lekami.
Mimo że krople do oczu Bryzoton®, zawierające brinzolamid, inhibitor węglanowej anhydrazy, stosuje się miejscowo, lek ten ulega wchłanianiu ogólnoustrojowemu. W przypadku doustnego stosowania inhibitorów węglanowej anhydrazy obserwowano zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. U pacjentów stosujących krople do oczu Bryzoton® należy uwzględnić możliwość wystąpienia tego rodzaju interakcji.
Istnieje możliwość wystąpienia efektu addytywnego na tle znanych już ogólnoustrojowych działań inhibitorów węglanowej anhydrazy u pacjentów przyjmujących doustnie inhibitory węglanowej anhydrazy oraz krople do oczu zawierające brinzolamid. Jednoczesnego stosowania kropli do oczu zawierających brinzolamid i doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy nie zaleca się.
Izoenzymy cytochromu P450 odpowiedzialne za metabolizm brinzolamidu to CYP3A4 (główny), CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8 oraz CYP2C9. Oczekuje się, że inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klotrymazol, rytonawir i troleandomycyna, będą hamować metabolizm brinzolamidu związany z izoenzymem CYP3A4. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4. Jednakże nagromadzenie brinzolamidu jest mało prawdopodobne, ponieważ substancja ta wydalana jest głównie z moczem. Brinzolamid nie jest inhibitorem izoenzymów cytochromu P450.
Istnieje możliwość wystąpienia efektów addytywnych prowadzących do hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii podczas jednoczesnego stosowania kropli do oczu zawierających β-blokery oraz doustnych lub dożylnych blokerów kanałów wapniowych (dyltiazem), β-blokerów, leków przeciwarytmicznych (w tym amiodaronu), glikozydów naparstnika, parasympatykomimetyków, guanetydyny oraz rezerpiny.
β-blokery mogą obniżać wrażliwość na adrenalina w trakcie leczenia reakcji anafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z atopią lub anafilaksją w wywiadzie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Podczas stosowania β-blokerów może nasilać się reakcja nadciśnieniowa w przypadku nagłego zaprzestania leczenia klonidyną. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu kropli do oczu Bryzoton® i klonidyny.
W trakcie leczenia skojarzonego inhibitorami CYP2D6 (np. chinidyną, fluoksetyną, paroksetyną) i timololem obserwowano nasilenie działania ogólnoustrojowego β-blokerów (np. obniżenie częstości rytmu serca, depresję). Zaleca się stosowanie takich kombinacji z ostrożnością.
β-blokery mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych. Mogą one również maskować objawy i objawy hipoglikemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Czasem zgłaszano wystąpienie midriazy podczas jednoczesnego stosowania β-blokerów okulistyki i adrenaliny (epinefryny).
Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.
Skutki systemowe
Brinzolamid i timolol są wchłaniane systemowo. Ze względu na obecność β-adrenergicznego składnika aktywnego – timololu – przy stosowaniu leku mogą wystąpić takie same działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, płuc i inne działania niepożądane, jak przy stosowaniu doustnych leków blokujących receptory β-adrenergiczne. Częstość występowania działań niepożądanych o charakterze systemowym przy miejscowym stosowaniu okulistycznym jest niższa niż przy stosowaniu systemowym. Aby zmniejszyć wchłanianie systemowe, należy zapoznać się z sekcją „Sposób stosowania i dawki”.
Ze względu na systemowe wchłanianie leku u pacjentów stosujących krople do oczu Bryzoton® możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości charakterystycznych dla wszystkich pochodnych sulfonamidów, w tym zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego zespół martwicy nabłonka. Pacjentów leczonych kroplami do oczu Bryzoton® należy poinformować o objawach i objawach reakcji nadwrażliwości oraz o konieczności dokładnego monitorowania stanu skóry.
Zaburzenia serca
Leki blokujące receptory β-adrenergiczne należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa Prinzmetala, niewydolność serca), z niskim ciśnieniem tętniczym oraz należy rozważyć możliwość leczenia innymi lekami. Pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy dokładnie monitorować, aby nie przegapić objawów pogorszenia się tych chorób oraz działań niepożądanych.
Ze względu na negatywny wpływ na czas przewodzenia impulsu leki blokujące receptory β-adrenergiczne należy stosować z ostrożnością wyłącznie u pacjentów z blokadą serca I stopnia.
Zaburzenia naczyniowe
Leczenie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami/chorobami krążenia obwodowego (np. ciężkie postacie choroby Raynauda lub zespół Raynauda) należy prowadzić z ostrożnością.
Wole nadczynna
Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą maskować objawy nadczynnej tarczycy.
Słabość mięśni
Donoszono o nasileniu objawów słabości mięśniowej związanej z objawami miastenii (np. podwójne widzenie, opadanie powieki, ogólna słabość), które występowały po stosowaniu leków blokujących receptory β-adrenergiczne.
Zaburzenia funkcji układu oddechowego
Opisywano reakcje ze strony układu oddechowego, w tym przypadki śmiertelne, spowodowane wystąpieniem oskrzelowego skurczu u pacjentów z astmą po stosowaniu niektórych leków blokujących receptory β-adrenergiczne do miejscowego stosowania okulistycznego.
Krople do oczu Bryzoton® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym przewlekłym niedrożnościowym schorzeniem płuc (POChP) i tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.
Hipoglikemia/cukrzyca
Leki blokujące receptory β-adrenergiczne należy stosować z ostrożnością u pacjentów narażonych na samoistną hipoglikemię lub z dekompensowaną cukrzycą, ponieważ leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą maskować objawy i oznaki ostrej hipoglikemii.
Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
Krople do oczu Bryzoton® zawierają brinzolamid, który jest sulfonamidem. Przy miejscowym stosowaniu leku mogą wystąpić takie same działania niepożądane, jak przy stosowaniu innych sulfonamidów. Opisywano zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej po doustnym stosowaniu inhibitorów węglanowej anhydrazy. Ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej, lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ryzykiem uszkodzenia nerek. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich reakcji lub podwyższonej wrażliwości należy przerwać stosowanie leku.
Aktywność umysłowa
Inhibitory węglanowej anhydrazy stosowane doustnie mogą pogarszać zdolność do wykonywania czynności wymagających aktywności umysłowej i/lub koordynacji fizycznej. Krople do oczu Bryzoton® są wchłaniane systemowo, dlatego wskazane efekty mogą wystąpić również przy miejscowym stosowaniu kropli.
Reakcje anafilaktyczne
Podczas stosowania leków blokujących receptory β-adrenergiczne pacjenci z atopią w wywiadzie lub z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne alergeny w wywiadzie mogą bardziej intensywnie reagować na ponowne narażenie na te alergeny i nie odpowiadać na standardowe dawki adrenaliny stosowanej w leczeniu reakcji anafilaktycznych.
Odwarstwienie tuniczki naczyniowej oka
Opisywano odwarstwienie tuniczki naczyniowej oka u pacjentów leczonych lekami zmniejszającymi wydzielanie płynu wewnątrzgałkowego (np. timolol, acetylozolamid) po trabekulotomii.
Wstrząs chirurgiczny
Przy miejscowym stosowaniu do oka leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą blokować systemowe działanie agonistyczne β-adrenergiczne, np. adrenaliny. Jeśli pacjent otrzymuje timolol, anestezjolog powinien być o tym poinformowany.
Jednoczesne stosowanie
Wpływ na IOP lub znane skutki systemowe leków β-blokujących mogą być nasilone przy stosowaniu timololu u pacjentów, którzy już otrzymują leki β-blokujące stosowane systemowo. Takich pacjentów należy dokładnie monitorować. Nie zaleca się stosowania dwóch miejscowych leków β-blokujących ani dwóch miejscowych inhibitorów węglanowej anhydrazy (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Istnieje możliwość wystąpienia efektu addytywnego znanych skutków systemowych inhibitorów węglanowej anhydrazy u pacjentów, którzy przyjmują doustne inhibitory węglanowej anhydrazy i krople do oczu Bryzoton®. Jednoczesnego stosowania kropli do oczu Bryzoton® i doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy nie badano, dlatego nie jest zalecane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).
Skutki okulistyczne
Doświadczenie stosowania kombinacji brinzolamidu/timololu w kroplach do oczu w leczeniu pacjentów z glaukomą pseudoeksfoliacyjną lub glaukomą pigmentarną jest ograniczone. Należy zachować ostrożność przy leczeniu takich pacjentów, zaleca się ciągły monitoring IOP.
Po przerwaniu stosowania leku oczekuje się, że obniżenie IOP będzie trwać przez 5–7 dni, a potencjalnie może wystąpić efekt odstawienia.
Krople do oczu Bryzoton® nie były badane u pacjentów z pierwotnie zamkniętym kątem przesączania, dlatego ich stosowanie u tej grupy pacjentów nie jest zalecane.
Miejscowe leki β-blokujące mogą powodować suchość oczu. Pacjentów z chorobami rogówki należy leczyć z ostrożnością.
Nie badano możliwego wpływu brinzolamidu na funkcję nabłonka rogówki u pacjentów z uszkodzoną rogówką (w szczególności u pacjentów z niską liczbą komórek nabłonkowych).
Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów noszących soczewki kontaktowe, ponieważ nie przeprowadzono badań u tej grupy pacjentów. Dlatego zaleca się dokładne monitorowanie takich pacjentów przy stosowaniu brinzolamidu, ponieważ inhibitory węglanowej anhydrazy mogą wpływać na nawodnienie rogówki. Może to prowadzić do obrzęku i dekompensacji rogówki, dlatego stosowanie soczewek kontaktowych może zwiększyć ryzyko uszkodzenia rogówki. W przypadku innych uszkodzeń rogówki, np. u pacjentów z cukrzycą lub dystrofią rogówki, również zaleca się dokładne monitorowanie.
Krople do oczu Bryzoton® można stosować podczas noszenia soczewek kontaktowych pod ścisłą kontrolą (patrz poniżej sekcja „Chlorek benzalkoniu”).
Chlorek benzalkoniu
Krople do oczu Bryzoton® zawierają chlorek benzalkoniu, który może powodować podrażnienie oka i wybielać miękkie soczewki kontaktowe. Należy unikać kontaktu leku z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Pacjentów należy poinstruować, aby przed zakapaniem kropli do oczu Bryzoton® zdjęli soczewki kontaktowe i odczekali 15 minut po instylacji, zanim ponownie założą soczewki kontaktowe.
Opisywano, że chlorek benzalkoniu może powodować punktową keratopatię i/lub toksyczną keratopatię wrzodziejącą. Konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów przy częstym lub długotrwałym stosowaniu kropli.
Zaburzenia funkcji wątroby
Lek Bryzoton® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Ciąża
Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania brinzolamidu i timololu u kobiet w ciąży. Badania brinzolamidu na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na funkcję rozrodczą (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”). Krople do oczu Bryzoton® nie powinny być stosowane w czasie ciąży. Aby zmniejszyć wchłanianie systemowe, należy zapoznać się z sekcją „Sposób stosowania i dawki”.
Badania epidemiologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu, jednak przy doustnym stosowaniu leków β-blokujących stwierdzono ryzyko dla rozwoju wewnątrzmacierznego. Ponadto po stosowaniu leków β-blokujących przed porodem u noworodków obserwowano objawy i objawy blokady β (np. bradykardię, niskie ciśnienie tętnicze, niewydolność oddechową i hipoglikemię). Noworodki powinny być pod ścisłą kontrolą w pierwszych dniach życia, jeśli matka stosowała krople do oczu Bryzoton® przed porodem.
Biorąc pod uwagę brak danych lub ograniczoną liczbę danych dotyczących stosowania brinzolamidu u kobiet w ciąży oraz wyniki badań na zwierzętach wykazujące toksyczny wpływ na funkcję rozrodczą, nie należy przepisywać tego leku w czasie ciąży ani kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują środków antykoncepcyjnych.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy brinzolamid przenika do mleka matki. Badania na zwierzętach wykazały wydalanie brinzolamidu z mlekiem matki po doustnym stosowaniu (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).
Leki β-blokujące przenikają do mleka matki. Jednak przy stosowaniu terapeutycznych dawek timololu do oka mało prawdopodobne jest, że jego obecność w mleku matki będzie wystarczająca, aby spowodować objawy kliniczne blokady β u niemowląt. Aby zmniejszyć wchłanianie systemowe, należy zapoznać się z sekcją „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”. Niemniej jednak nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka w okresie karmienia piersią. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub zaniechaniu stosowania kropli do oczu Bryzoton® powinien podjąć lekarz, biorąc pod uwagę korzyści dla kobiety i ryzyko dla dziecka.
Funkcja rozrodcza
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na funkcję rozrodczą człowieka przy miejscowym stosowaniu okulistycznym leku Bryzoton® w postaci kropli do oczu.
Dane przedkliniczne nie wykazały żadnego wpływu brinzolamidu ani timololu na funkcję rozrodczą u mężczyzn ani kobiet po doustnym stosowaniu.
Przy stosowaniu kropli do oczu Bryzoton® nie oczekuje się żadnego wpływu na funkcję rozrodczą mężczyzn ani kobiet.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Krople do oczu Bryzoton® mają minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.
Tymczasowe zamglenie widzenia lub zaburzenia wzroku mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Jeśli po zakapaniu wystąpi zamglenie widzenia, pacjent powinien odczekać, aż jego wzrok się rozjaśni, zanim zacznie prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.
Inhibitory węglanowej anhydrazy mogą pogarszać zdolność do wykonywania zadań wymagających aktywności umysłowej i/lub koordynacji fizycznej (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania”).
Sposób stosowania i dawki
Stosowanie u dorosłych, w tym u pacjentów w wieku podeszłym
Dawka wynosi 1 kroplę kropli do oczu Bryzoton® do worka spojówkowego porażonego oka (lub oczu) 2 razy na dobę.
Wchłanianie systemowe można zmniejszyć, naciskając na okolice przewodu nosowo-słzawego lub zamykając powieki. Ma to na celu ograniczenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych systemowych i zwiększenie działania miejscowego (patrz punkt «Szczególne środki ostrożności»).
Jeśli pominięto dawkę, leczenie należy kontynuować, stosując następną dawkę zgodnie z ustalonym schematem. Dawka nie powinna przekraczać 1 kropli do porażonego oka (lub oczu) 2 razy na dobę.
W przypadku zastąpienia innego leku przeciwwąglankowego kroplami do oczu Bryzoton®, należy zaprzestać stosowania poprzedniego leku i rozpocząć stosowanie kropli do oczu Bryzoton® od następnego dnia.
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek
Nie przeprowadzono badań leku Bryzoton® ani kropli do oczu z tymlolem 5 mg/ml u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby ani u pacjentów z niewydolnością nerek o lekkim lub średnim stopniu nasilenia.
Nie prowadzono badań leku Bryzoton® u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ani u pacjentów z hiperchlorowym kwasem metabolicznym (patrz punkt «Przeciwwskazania»). Ponieważ brinzolamid i jego główny metabolit są wydalane głównie przez nerki, lek Bryzoton® jest przeciwwskazany u tej grupy pacjentów (patrz punkt «Przeciwwskazania»).
Lek Bryzoton® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby (patrz punkt «Szczególne środki ostrożności»).
Sposób stosowania
Do stosowania miejscowego w oku.
Pacjentowi należy zalecić dobrze potrząsnąć fiolkę przed użyciem.
Po pierwszym otwarciu fiolki należy usunąć pierścień kontrolny pierwszego otwarcia.
Aby uniknąć zanieczyszczenia końcówki kroplówki i zawartości fiolki, należy zachować ostrożność i nie dotykać powiek, okolic oczu ani innych powierzchni końcówką fiolki-kroplówki. Pacjentowi należy zalecić szczelne zamknięcie fiolki po zastosowaniu kropli.
Jeśli stosuje się więcej niż jeden lek do oczu, odstęp między ich stosowaniem powinien wynosić co najmniej 5 minut. Maści do oczu stosuje się jako ostatnie.
Dzieci
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kropli do oczu Bryzoton® u dzieci poniżej 18. roku życia. Brak danych dotyczących tej grupy pacjentów.
Przedawkowanie
Przy przypadkowym połknięciu zawartości fiolki objawy przedawkowania leków z grupy blokerów β mogą obejmować bradykardię, hipotensję tętniczą, niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli.
W przypadku przedawkowania kropli do oczu Bryzoton® leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspierający. Ze względu na zawartość brinzolamidu może wystąpić zaburzenie równowagi elektrolitowej, stan kwasowy oraz możliwe działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Należy monitorować poziom elektrolitów we krwi (szczególnie potasu) oraz wartość pH krwi. Badania wykazały, że tymlol trudno usunąć z organizmu metodą dializy.
Efekty uboczne.
Skrócony przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych najczęściej występującymi efektami ubocznymi były zamazanie widzenia, podrażnienie oka i ból oka, które występowały u około 2–7% pacjentów.
Skrócony przegląd efektów ubocznych przedstawionych w formie tabeli
Podczas badań klinicznych kombinacji brinzolamidu/tymololu w postaci kropli do oczu oraz składników brinzolamidu i tymololu, a także w okresie pogwarancyjnym, zgłaszano następujące efekty uboczne, sklasyfikowane jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), nieczęsto (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W ramach każdej grupy efekty uboczne są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.
| Wskazania organów i układów |
Reakcje niepożądane(odpowiedni termin MedDRA (wersja 18.0)) |
| Choroby zakaźne i pasożytnicze |
Częstość nieznana: rynofaryngit3, faryngit3, zatokowy3, rinit3 |
| Choroby układu krwiotwórczego i limfatycznego |
Nieczęsto: obniżenie liczby leukocytów1. Częstość nieznana: obniżenie liczby erytrocytów3, podwyższenie stężenia chlorków we krwi3 |
| Zaburzenia ze strony układu odpornościowego |
Częstość nieznana: anafilaksja2, szok anafilaktyczny1, ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy2, wysypka lokalna i uogólniona2, podwyższona wrażliwość1, pokrzywka2, świąd2 |
| Zaburzenia metaboliczne |
Częstość nieznana: hipoglikemia2 |
| Zaburzenia psychiczne |
Rzadko: bezsenność1. Częstość nieznana: halucynacje2, depresja1, utrata pamięci2, apatia3, obniżenie nastroju3, zmniejszenie libidou3, koszmary senne2,3, niepokój3 |
| Zaburzenia ze strony układu nerwowego |
Często: dysgezja1. Częstość nieznana: niedokrwienie mózgu2, udar mózgu2, utrata przytomności2, nasilenie objawów miastenii gravis 2, senność3, zaburzenia motoryki3, amnezja3, pogorszenie pamięci3, parestezje2,3, drżenie3, hipestezja3, utrata smaku3, zawroty głowy1,2, ból głowy1 |
| Zaburzenia oczne |
Często: punktowy zapalenie rogówki1, zamazanie widzenia1, ból oczu1, podrażnienie oczu1. Nieczęsto: zapalenie rogówki1,2,3, suchość oczu1, zabarwienie rogówki1, wydzielina z oczu1, świąd oczu1,3, uczucie ciała obcego w oku1, nadżerki spojówek1, hiperemia spojówek1. Rzadko: erozja rogówki1, opalescencja w komorze przedniej oka1, fotofobia1, nadmierne łzawienie1, hiperemia twardówki1, rumień powiek1, łuszczenie się brzegów powiek1. Częstość nieznana: powiększenie wyrzynienia tarczy nerwu wzrokowego3, odwarstwienie tuniczki naczyniowej oka po trabekulotomii2 (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”), keratopatia3, defekt nabłonka rogówki3, zaburzenia nabłonka rogówki3, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe3, preprecypitaty w oku3, zabarwienie rogówki3, obrzęk rogówki3, obniżenie wrażliwości rogówki2, zapalenie spojówek3, zapalenie gruczołów Meiboma3, podwójne widzenie2,3, podwyższona wrażliwość na jasne światło3, fotopsje3, obniżenie ostrości wzroku2,3, pogorszenie widzenia1, pterygium3, dyskomfort oczny3, suchy keratokonjunktewityt3, hipestezja oka3, pigmentacja twardówki3, torbiel podspojówkowa3, zaburzenia wzroku3, obrzęk oczu3, objawy alergiczne oczu3, madarosis3, zaburzenia powiek3, obrzęk powiek1, ptosis2 |
| Zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi |
Częstość nieznana: zawroty głowy3, szumy w uszach3 |
| Zaburzenia układu sercowego |
Często: obniżenie częstości skurczów serca/spadek tępu1. Częstość nieznana: zatrzymanie akcji serca2, pogorszenie funkcji serca2, niewydolność serca zastoinowa2, blok przedsionkowo-komorowy2, niewydolność sercowo-oddechowa3, dławica piersiowa3, bradykardia2,3, nieregularność częstości skurczów serca3, arytmia2,3, przyspieszone bicie serca2,3, tachykardia3, podwyższona częstość skurczów serca3, ból w klatce piersiowej2, obrzęk2 |
| Zaburzenia naczyniowe |
Nieczęsto: obniżenie ciśnienia tętniczego1. Częstość nieznana: hipotensja tętnicza2, nadciśnienie tętnicze3, podwyższenie ciśnienia tętniczego1, zespół Raynauda2, uczucie zimna kończyn2 |
| Zaburzenia ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersia |
Nieczęsto: kaszel1. Rzadko: ból w gardle1, rynoreja1. Częstość nieznana: skurcz oskrzeli2 (głównie u pacjentów z wcześniejszymi chorobami oskrzelowymi), duszność1, astma3, krwawienie z nosa1, nadreaktywność oskrzeli3, podrażnienie gardła3, zatkany nos3, zastój w górnych drogach oddechowych3, nadmierna sekrecja śluzu z nosogardła3, kichanie3, suchość nosa3 |
| Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego |
Częstość nieznana: wymioty2,3, ból w górnej części brzucha1,3, ból brzucha2, biegunka1,3, suchość w ustach1, nudności1, zapalenie przełyku3, wzdęcia2,3, dyskomfort brzuszny3, dyskomfort żołądka3, nasilenie perystaltyki jelit3, zaburzenia przewodu pokarmowego3, hipestezja jamy ustnej3, parestezje jamy ustnej3, wzdęcia3 |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych |
Częstość nieznana: odchylenie od normy wyników badań wątrobowych3 |
| Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych |
Częstość nieznana: pokrzywka3, wysypka makulopapularna2,3, uogólniony świąd3, zgrubienie skóry3, zapalenie skóry3, łysienie1, wysypka przypominająca łuszczycę lub nasilenie łuszczycy2, wysypka1, rumień1,3, zespół Stevensa-Johnsona1 / toksyczny epidermalny nekrolioza1 |
| Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej |
Częstość nieznana: mialgia1, skurcze mięśni3, ból stawów3, ból pleców3, ból kończyn3 |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych |
Nieczęsto: obecność krwi w moczu1. Częstość nieznana: ból w okolicy nerek3, polakiuria3 |
| Zaburzenia funkcji rozrodczej i gruczołu mlekowego |
Częstość nieznana: zaburzenia erekcji3, dysfunkcja seksualna2, zmniejszenie libidou2 |
| Zaburzenia ogólne i stanów związanych z miejscem podania |
Nieczęsto: niedowagę1,3. Częstość nieznana: ból w klatce piersiowej1, ból3, zwiększona zmęczalność1,2, osłabienie2,3, dyskomfort w klatce piersiowej3, uczucie niepokoju3, drażliwość3, obrzęk obwodowy3, pozostałości leku3 |
| Wskazania laboratoryjne |
Nieczęsto: podwyższenie stężenia potasu we krwi1, podwyższenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej we krwi1 |
1 Reakcje niepożądane obserwowane podczas stosowania kombinacji brinzolamidu/tymololu w postaci kropli do oczu.
2 Dodatkowe reakcje niepożądane obserwowane podczas stosowania tymololu jako monoterapii.
3 Dodatkowe reakcje niepożądane obserwowane podczas stosowania brinzolamidu jako monoterapii.
Opis niektórych reakcji niepożądanych
Dysgezja (gorzki lub nietypowy smak w ustach po zakapaniu) była reakcją niepożądaną ogólnoustrojową związaną ze stosowaniem kombinacji brinzolamidu/tymololu w postaci kropli do oczu, o której często raportowano w badaniach klinicznych. Reakcja ta była najprawdopodobniej związana z brinzolamidem i spowodowana przedostawaniem się kropli do oczu do gardła przez przewód nososłzowy. Naciskanie w okolicy przewodu nososłzowego lub ostrożne zamknięcie powiek po zakapaniu może zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).
Krople do oczu Bryzoton® zawierają brinzolamid, który należy do grupy sulfonamidowych inhibitorów węglanowej anhydrazy, ulegający wchłanianiu systemowemu. Zazwyczaj stosowanie ogólnoustrojowych inhibitorów węglanowej anhydrazy powoduje zaburzenia przewodu pokarmowego, nerwowe, hematologiczne, nerkowe oraz metaboliczne. Podobne typy reakcji niepożądanych charakterystyczne dla doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy mogą również wystąpić po ich miejscowym stosowaniu.
Tymolol ulega wchłanianiu do krwiobiegu ogólnoustrojowego. Może to powodować takie same reakcje niepożądane, jak przy stosowaniu ogólnoustrojowych β-blokerów. Wymienione reakcje niepożądane obejmują objawy charakterystyczne dla klasy okulistycznych β-blokerów.
Powyżej wymieniono dodatkowe reakcje niepożądane związane ze stosowaniem pojedynczych składników, które mogą potencjalnie wystąpić podczas stosowania kropli do oczu Bryzoton®. Częstość występowania reakcji niepożądanych ogólnoustrojowych po miejscowym stosowaniu okulistycznym jest niższa niż przy stosowaniu ogólnoustrojowym. Aby zmniejszyć wchłanianie systemowe, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.
Zgłaszano następujące reakcje niepożądane podczas terapii z systemowym stosowaniem tymololu: obrzęk płuc, obniżenie tolerancji wysiłku fizycznego, nasilone pocenie się, egzfoliatywny zapalenie skóry, obniżona koncentracja, trudności z oddawaniem moczu, hiperglikemia, świsty, niemiana purpura małopłytkowa.
Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych
Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.
Okres ważności.
2 lata.
Okres ważności po pierwszym otwarciu flakonu – 28 dni.
Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.
Warunki przechowywania.
Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
5 ml w flakonie. 1 flakon w opakowaniu.
Kategoria wydania. Na receptę.
Producent. A.T. „Farmak”.
Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.
Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.