Brufen®
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leku BRUFEN® (BRUFEN®)
Skład:
substancja czynna: ibuprofen;
5 ml syropu zawierają ibuprofenu 100 mg;
substancje pomocnicze: metyloestru kwasu parahydroksybenzoesowego (E 218); propyloestru kwasu parahydroksybenzoesowego (E 216); kwas cytrynowy, monohydrat; glikol glicerynowy; roztwór sorbitolu niestającej się (E 420); sacharoza; benzoesan sodu (E 211); barwnik pomarańczowy żółty (E 110); aromat pomarańczowy (D717 BBA); polisorbaty; agar; woda oczyszczona.
Postać leku. Syrop.
Główne właściwości fizykochemiczne: ciecz o konsystencji syropu, pomarańczowego koloru, o zapachu pomarańczy.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki niesteroidowe przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Ibuprofen. Kod ATC M01A E01.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Ibuprofen jest pochodną kwasu propionowego, niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NSAID), który wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwgorączkowe. Ponadto ibuprofen odwracalnie hamuje agregację płytek krwi. Uważa się, że efekt terapeutyczny leku wynika z hamowania enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do znacznego zmniejszenia syntezy prostaglandyn. Działania te zapewniają ulgę w objawach zapalenia, bólu oraz gorączki.
Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny na agregację płytek krwi, gdy oba leki są stosowane jednocześnie. Niektóre badania farmakodynamiczne wskazują, że jednorazowe podanie ibuprofenu w dawce 400 mg, 8 godzin przed lub 30 minut po podaniu kwasu acetylosalicylowego/aspiryny w formie o szybkim uwalnianiu (w dawce 81 mg), zmniejszało wpływ kwasu acetylosalicylowego/aspiryny na powstawanie tromboksanu lub agregację płytek krwi.
Chociaż istnieją niepewności związane z ekstrapolacją uzyskanych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć możliwości, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny. Klinicznie istotne efekty są mało prawdopodobne przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu.
Farmakokinetyka.
Ibuprofen jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Po podaniu leku na czczo maksymalne stężenia w osoczu osiągane są w ciągu około 45 minut.
Podanie tej samej dawki po posiłku wykazało, że wchłanianie przebiega wolniej, a maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 1,5 – 3 godzinach. Okres półtrwania w osoczu wynosi 2 godziny. Ibuprofen ulega metabolizmowi w wątrobie z utworzeniem dwóch nieaktywnych metabolitów, które razem z niezmienionym ibuprofenem są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej lub jako koniugaty.
Wydalenie jest szybkie, stężenia w osoczu nie wykazują żadnych objawów kumulacji. 44 % dawki ibuprofenu wydalane jest z moczem w postaci dwóch farmakologicznie nieaktywnych metabolitów oraz 20 % w postaci niezmienionej.
Charakterystyki kliniczne.
Wskazania. Krótkotrwałe leczenie gorączki i bólu u dzieci.
Przeciwwskazania.
Znana nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek inny składnik leku.
Wywiad reakcji nadwrażliwości (takich jak astma oskrzelowa, katar, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Podwyższona skłonność do krwawień lub aktywne krwawienie.
Aktywna lub nawracająca w wywiadzie choroba wrzodowa lub krwawienie żołądkowo-jelitowe (2 lub więcej potwierdzonych epizodów powstawania wrzodów lub krwawień).
Krwiaki żołądkowo-jelitowe lub perforacja w wywiadzie związane z przyjmowaniem NLPZ.
Ciężka niewydolność serca (klasa czynnościowa IV wg kryteriów New York Heart Association (NYHA)).
Ciężka niewydolność wątroby.
Ciężka niewydolność nerek (filtracja kłębuszkowa < 30 ml/min).
Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niedostatecznym spożyciem płynów).
Trzeci trymestr ciąży.
Krwiaki mózgowe lub inne krwawienia.
Zaburzenia krzepnięcia krwi lub krwiotwórcze.
Dziedziczna nietolerancja fruktozy.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu poniższych leków z ibuprofenem, ponieważ u niektórych pacjentów opisywano ich wzajemne oddziaływanie.
Diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery i antagoniści receptorów angiotensyny II. NLPZ mogą zmniejszać działanie diuretyków i innych leków przeciwciśnieniowych. Diuretyki mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności związanej z przyjmowaniem NLPZ. U niektórych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (np. u odwodnionych pacjentów lub u osób starszych z zaburzeniami funkcji nerek) jednoczesne przyjmowanie inhibitorów ACE, beta-blokerów lub antagonistów receptorów angiotensyny II z inhibitorami cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj jest odwracalna. Dlatego takie kombinacje należy stosować z ostrożnością, szczególnie u osób starszych.
Pacjenci powinni przyjmować odpowiednią ilość wody, a funkcję nerek należy kontrolować na początku jednoczesnej terapii oraz okresowo po jej rozpoczęciu.
Glikozydy serca. NLPZ mogą pogarszać dekompensację serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów serca (np. dигокsyny) we krwi. Zaleca się monitorowanie stężenia glikozydów w surowicy.
Lit. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i leków litu prowadzi do podwyższenia stężenia tych ostatnich w osoczu krwi.
Metotreksat. NLPZ mogą hamować wydzielanie metotreksatu przez kanaliki nerkowe, zmniejszać klirens metotreksatu i zwiększać ryzyko toksyczności.
Moklobemid zwiększa działanie ibuprofenu;
Cyklosporyna zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek przez NLPZ. Nie można wykluczyć tego efektu dla kombinacji cyklosporyny i ibuprofenu.
Mifepryston. Teoretycznie może dojść do zmniejszenia skuteczności leku z powodu właściwości przeciwprostaglandynowych NLPZ, w szczególności kwasu acetylosalicylowego. Ograniczone dane pozwalają przewidzieć, że jednoczesne stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie zmienia wpływu mifeprystonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy ani kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności lekowego przerwania ciąży.
Kortykosteroidy. Ibuprofen należy przepisywać z ostrożnością w połączeniu z kortykosteroidami ze względu na możliwość zwiększenia ryzyka działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego (wrzody żołądkowo-jelitowe lub krwawienia, patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Antykoagulancy. NLPZ mogą nasilać działanie antykoagulantów, takich jak warfaryna (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Kwas acetylosalicylowy. Nie zaleca się stosowania ibuprofenu jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym/aspiryną, ani z innymi lekami zawierającymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny na agregację płytek krwi przy jednoczesnym stosowaniu. Jednak pomimo niepewności co do możliwości ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć prawdopodobieństwa, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny. Nie stwierdza się istotnych klinicznie efektów przy nieregularnym przyjmowaniu ibuprofenu (patrz sekcja „Farmakodynamika”).
Sulfonamidy doustne. NLPZ mogą wzmacniać działanie leków z grupy sulfonamidów doustnych. Rzadko opisywano wystąpienie hipoglikemii u pacjentów przyjmujących sulfonamidy doustne po podaniu ibuprofenu. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi.
Zydowudyna. NLPZ zwiększają ryzyko toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym stosowaniu z zydowudyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozów i krwotoków u pacjentów zakażonych HIV, cierpiących na hemofilię, po podaniu ibuprofenu na tle przyjmowania zydowudyny. Zaleca się badanie hematologiczne po 1–2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia.
Inne NLPZ, w tym salicylany i selektywne inhibitory COX-2. Jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia wrzodów żołądkowo-jelitowych i krwawień z powodu rozwoju efektu synergistycznego. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Aminoglikozydy. NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów.
Kolestyramina. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kolestyraminy może zmniejszyć wchłanianie ibuprofenu w przewodzie pokarmowym. Jednak znaczenie kliniczne tej interakcji jest nieznane.
Takrolimus. Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu obu leków.
Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny zwiększają ryzyko krwawień żołądkowo-jelitowych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ekstrakty roślinne. Ginkgo biloba może nasilać ryzyko krwawień związanych z NLPZ.
Antybiotyki chinolonowe. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek związanych z przyjmowaniem antybiotyków chinolonowych. Pacjenci przyjmujący jednocześnie NLPZ i chinolony mają zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek.
Inhibitory CYP2C9. Jednoczesne przepisywanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W jednym badaniu wykazano, że worykonazol i flukonazol ( inhibitory CYP2C9) zwiększały ekspozycję na S(+) ibuprofen o około 80–100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP2C9, szczególnie przy przepisywaniu wysokich dawek ibuprofenu pacjentom przyjmującym worykonazol lub fluikonazol.
Szczególne ostrzeżenia
Ogólne ostrzeżenia
Niepożądane działanie można zminimalizować poprzez stosowanie najniższej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas konieczny do kontrolowania objawów (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki” oraz wpływ na przewód pokarmowy i układ sercowo-naczyniowy opisany poniżej).
Należy unikać stosowania ibuprofenu w połączeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na możliwość wystąpienia działania addytywnego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).
Ibuprofen może tymczasowo hamować funkcję płytek krwi (agregację płytek krwi).
Przy długotrwałym stosowaniu dowolnych leków przeciwbólowych może wystąpić ból głowy, którego nie należy leczyć zwiększonymi dawkami tego leku.
W przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu podczas przyjmowania leków przeciwzapalnych niesteroidowych (NSAID) może zwiększać się niebezpieczeństwo wystąpienia niepożądanych efektów wywołanych przez substancję czynną, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego lub układu nerwowego.
Pacjenci w wieku podeszłym
U pacjentów w wieku podeszłym obserwuje się zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania leków przeciwzapalnych niesteroidowych, szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacji, które mogą być śmiertelne.
Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego
Należy zachować ostrożność (skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą) przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ zgłaszano retencję płynów i obrzęki podczas stosowania leków przeciwzapalnych niesteroidowych.
Leki przeciwzapalne niesteroidowe mogą zmniejszać skuteczność działania diuretyków i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).
Dane z badań klinicznych wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), może nieco zwiększać ryzyko wystąpienia zdarzeń tętniczych zakrzepowych (np. zawału mięśnia serca lub udaru mózgu). Ogólnie rzecz biorąc, według danych z badań epidemiologicznych, niska dawka ibuprofenu (np. ≤1200 mg na dobę) nie zwiększa ryzyka wystąpienia zdarzeń tętniczych zakrzepowych. Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca (klasa funkcjonalna II–III według kryteriów NYHA), ustaloną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi należy przepisywać ibuprofen z dużą ostrożnością, unikając stosowania wysokich dawek ibuprofenu (2400 mg na dobę). Z należytą ostrożnością należy podejść do długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń sercowo-naczyniowych (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), szczególnie jeśli konieczne jest stosowanie wysokich dawek (2400 mg na dobę) ibuprofenu.
Zgłaszano przypadki zespołu Kounisa u pacjentów leczonych ibuprofenem. Zespół Kounisa charakteryzuje się objawami sercowo-naczyniowymi spowodowanymi reakcją alergiczną lub reakcją nadwrażliwościową związaną z zwężeniem tętnic wieńcowych, co potencjalnie może prowadzić do zawału mięśnia serca.
Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego
Podczas stosowania wszystkich leków przeciwzapalnych niesteroidowych w dowolnym etapie leczenia zgłaszano przypadki krwawień, perforacji lub owrzodzeń przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Takie zjawiska pojawiały się niezależnie od obecności objawów ostrzegawczych lub poważnych zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego w wywiadzie.
U pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, szczególnie w przypadku powikłań krwawieniem lub perforacją (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), oraz u pacjentów w wieku podeszłym, zwiększenie dawek leków przeciwzapalnych niesteroidowych zwiększa ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego, powstawania owrzodzeń lub perforacji. Leczenie tych pacjentów należy rozpoczynać od najniższej dostępnej dawki.
Dla takich pacjentów, jak również dla pacjentów wymagających jednoczesnej terapii niskimi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub innymi lekami, które mogą zwiększać ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, należy rozważyć możliwość zastosowania terapii wspomagającej z wykorzystaniem leków ochronnych (np. misoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).
Pacjentów z toksycznością przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie pacjentów w wieku podeszłym, należy poinformować o konieczności zgłaszania wszelkich nietypowych objawów brzusznych (szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego), szczególnie na wczesnych etapach leczenia.
Należy ostrożnie przepisywać ibuprofen pacjentom przyjmującym leki współistniejące, które mogą zwiększać ryzyko powstawania owrzodzeń lub krwawień, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwkrzepliwe, np. warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).
W przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia żołądka leczenie ibuprofenem należy przerwać.
Pacjentom z wrzodami trawiennymi i innymi chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, takimi jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna, należy przepisywać leki przeciwzapalne niesteroidowe z ostrożnością ze względu na możliwość nasilenia tych chorób (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi.
Objawy ze strony nerek
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z odwodnieniem, szczególnie dzieciom, młodzieży i osobom w wieku podeszłym, ze względu na ryzyko rozwoju niewydolności nerek.
Stałe przyjmowanie leków przeciwbólowych, szczególnie przy jednoczesnej terapii kilkoma substancjami działającymi przeciwbólowo, może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerek z ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). To ryzyko może wzrastać w warunkach obciążenia fizycznego towarzyszącego utracie soli i odwodnieniu. Należy więc tego unikać.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub zaburzeniami serca ze względu na możliwe pogorszenie funkcji nerek (patrz sekcja „Działania niepożądane” i „Przeciwwskazania”).
Może dojść do rozwoju kwasicy nerkowej i hipokaliemii po ostrym przedawkowaniu oraz u pacjentów stosujących wysokie dawki ibuprofenu przez dłuższy czas (zazwyczaj dłużej niż 4 tygodnie), w tym dawki przekraczające zalecaną dawkę dzienną.
Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, tak jak innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych, wiązano z nekrozą brodawek nerkowych i innymi patologicznymi zaburzeniami funkcji nerek.
U pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają rolę kompensacyjną w utrzymaniu perfuzji nerek, stwierdzono toksyczne uszkodzenie nerek. Stosowanie leków przeciwzapalnych niesteroidowych u tych pacjentów może prowadzić do zależnego od dawki obniżenia produkcji prostaglandyn i, jako efekt wtórny, do zmniejszenia przepływu krwi przez nerki, co może szybko prowadzić do dekompensacji funkcji nerek.
Najwyższe ryzyko takich reakcji występuje u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, dekompenzacją serca, dysfunkcją wątroby, pacjentów w wieku podeszłym oraz u osób przyjmujących diuretyki i inhibitory ACE. Przerywanie leczenia lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi zazwyczaj wiąże się z powrotem do stanu sprzed leczenia.
Objawy ze strony dróg oddechowych
Należy ostrożnie przepisywać ibuprofen pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym zapaleniem nosa, chorobami alergicznymi, w tym w wywiadzie, ponieważ u takich pacjentów odnotowano przypadki skurczu oskrzeli, pokrzywki lub obrzęku Quinckego wywołane stosowaniem leków przeciwzapalnych niesteroidowych.
Objawy dermatologiczne
Ciężkie objawy skórne (CO)
Ciężkie objawy skórne (CO), w tym odłuszczeniowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczne martwicze zapalenie naskórka (TMN), lekowe eozynofilowe zapalenie z objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS) oraz ostrze ogólne pustulopatyczne (OOP), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, odnotowano podczas stosowania ibuprofenu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Większość takich reakcji pojawiała się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na te reakcje, ibuprofen należy natychmiast odstawić i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby).
W wyjątkowych przypadkach poważne powikłania infekcyjne ze strony skóry i tkanek miękkich mogą być spowodowane ospą wietrzną.
Obecnie nie można wykluczyć wpływu leków przeciwzapalnych niesteroidowych na nasilenie tych infekcji. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania ibuprofenu u pacjentów z ospą wietrzną.
Łupus erytematodes systemowy (ŁES) i mieszane choroby tkanki łącznej
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z łupusem erytematodesem systemowym (ŁES) i mieszanymi chorobami tkanki łącznej. Istnieje zwiększone ryzyko rozwoju oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Zaburzenia funkcji serca, nerek i wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia chorych z zaburzeniami funkcji serca, wątroby i nerek, ponieważ stosowanie leków przeciwzapalnych niesteroidowych może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek.
Regularne jednoczesne stosowanie leków przeciwbólowych może zwiększyć to ryzyko. Pacjenci z zaburzeniami funkcji serca, wątroby i nerek powinni otrzymywać leczenie w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas i należy okresowo kontrolować ich wskaźniki kliniczne i laboratoryjne, szczególnie podczas długotrwałego leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Objawy hematologiczne
Tak jak inne leki przeciwzapalne niesteroidowe, ibuprofen może hamować agregację płytek krwi i wykazał dowody wydłużenia czasu krwawienia u zdrowych ochotników. Dlatego pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub pacjentów leczonych lekami przeciwkrzepliwymi należy dokładnie monitorować.
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
W rzadkich przypadkach objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych obserwowano u pacjentów przyjmujących ibuprofen.
Chociaż jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z łupusem erytematodesem systemowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, obserwowano to również u pacjentów bez objawów przewlekłych chorób (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Ibuprofen może maskować objawy infekcji (gorączka, ból i obrzęk).
Stosowanie leku Brufen® oraz każdego innego inhibitora syntezy prostaglandyn i cyklooksygenazy jest przeciwwskazane kobietom planującym zajście w ciążę (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”). Stosowanie leku Brufen® należy przerwać kobietom z problemami z płodnością lub tym, które poddają się badaniom płodności.
Reakcje alergiczne
Ciężkie ostre reakcje nadwrażliwościowe (np. wstrząs anafilaktyczny) występują bardzo rzadko. W przypadku pojawienia się pierwszych objawów reakcji nadwrażliwościowej po przyjęciu ibuprofenu należy natychmiast przerwać leczenie i wezwać wykwalifikowany personel medyczny do podjęcia działań medycznych zgodnie z objawami.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu ibuprofenu pacjentom, u których wcześniej obserwowano reakcje nadwrażliwościowe lub alergiczne na inne substancje, takie jak inne leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ponieważ znajdują się oni w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwościowych podczas stosowania ibuprofenu.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu ibuprofenu pacjentom z nadreaktywnością oskrzeli (astma), gorączką sianą, polipami nosa lub przewlekłymi chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych lub wcześniejszymi epizodami obrzęku naczynioruchowego, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych u tych pacjentów. Mogą one objawiać się napadami astmy (tzw. astma przeciwbólowa), obrzękiem Quinckego lub pokrzywką.
Maskowanie objawów podstawowych infekcji
Tak jak inne leki przeciwzapalne niesteroidowe, ibuprofen może maskować objawy choroby infekcyjnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym utrudnić przebieg choroby infekcyjnej. Obserwowano to przy bakteryjnej zapaleniu płuc pozaszpitalnym i bakteryjnych powikłaniach ospy wietrznej. Gdy ibuprofen stosuje się przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas choroby infekcyjnej, zaleca się monitorowanie tej choroby. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien udać się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.
Informacja dotycząca substancji pomocniczych
Lek zawiera sacharozę i sorbitol. Dlatego nie należy go przepisywać pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi stanami nietolerancji fruktozy, niedostateczności sacharazy-izomaltazy lub zespolem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Te czynniki należy uwzględnić również podczas leczenia pacjentów z cukrzycą. Preparat może być szkodliwy dla zębów.
Lek zawiera metyloparaben i propyloparaben, które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwie opóźnione w czasie).
Lek zawiera barwnik żółto-pomarańczowy (E 110), który może powodować reakcje alergiczne.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Wpływ na płodność
Istnieją dane wskazujące, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyn zaburzają płodność kobiet, wpływając na owulację. Ten proces jest odwracalny po odstawieniu leczenia.
Ciąża
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i/lub rozwój embrionalny/płodowy. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, rozwoju wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Ryzyko wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i długości trwania terapii. U zwierząt stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powodowało zwiększenie strat przed i po implantacji oraz śmiertelność embrionalną/płodową. Ponadto zwiększała się częstość powstawania różnych wad rozwojowych, w tym układu sercowo-naczyniowego u zwierząt, które otrzymywały inhibitor syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Ta patologia może pojawić się wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zazwyczaj jest odwracalna po jego przerwaniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości przypadków ustępowało po przerwaniu leczenia. Dlatego ibuprofen nie powinien być przepisywany w pierwszym i drugim trymestrze ciąży bez konieczności. W przypadku przepisania ibuprofenu kobietom planującym zajście w ciążę lub w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, należy stosować możliwie najniższą dawkę przez najkrótszy możliwy czas.
Może być wskazane monitorowanie okołoporodowe pod kątem oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego po wpływie ibuprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku zawierającego ibuprofen należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.
Stosowanie jakichkolwiek inhibitorów prostaglandyn w trzecim trymestrze ciąży może wpływać na płód, powodując:
- rozwój toksyczności sercowo-płucnej (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
- dysfunkcję nerek (patrz wyżej).
Pod koniec ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na stan matki i dziecka:
- możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwkrzepliwy, który może wystąpić nawet przy bardzo niskich dawkach;
- hamowanie skurczów macicy, co może wiązać się z opóźnieniem i przedłużeniem porodu.
W związku z tym stosowanie ibuprofenu w trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Poród
Nie zaleca się stosowania ibuprofenu podczas porodu. Możliwe są opóźnienie i przedłużenie porodu, jak również wydłużenie czasu krwawienia u matki i dziecka.
Stosowanie w okresie karmienia piersią
W ograniczonej liczbie badań ibuprofen wykrywano w mleku matki w bardzo niskich stężeniach. Ibuprofen nie jest zalecany kobietom karmiącym piersią.
Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.
Stosowanie ibuprofenu może wpływać na szybkość reakcji pacjentów, ponieważ może występować cefalea, senność, zawroty głowy, zmęczenie i zaburzenia wzroku. Należy to uwzględnić podczas wykonywania czynności wymagających zwiększonej koncentracji, np. przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. W szczególności dotyczy to jednoczesnego przyjmowania ibuprofenu i alkoholu.
Sposób stosowania i dawki.
Dawki
Tylko do doustnego stosowania i krótkotrwałego leczenia.
Niepożądane działania można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas konieczny do złagodzenia objawów (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).
Dawka ibuprofenu zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Maksymalna pojedyncza dawka dla nastolatków nie powinna przekraczać 400 mg ibuprofenu.
Pojedyncza dawka przekraczająca 400 mg nie zapewnia lepszego działania przeciwbólowego. Odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 4 godziny.
Całkowita dawka dla nastolatków nie powinna przekraczać 1200 mg ibuprofenu w ciągu 24 godzin.
Nastolatkowie (od 12 roku życia)
200–400 mg (10–20 ml) jako pojedyncza dawka lub 3–4 razy na dobę.
Dla dzieci dawka dzienna wynosi 20 mg/kg masy ciała na dobę, podzielona na 3–4 dawki, jak opisano w poniższej tabeli (dane w tabeli podano jako przykład dla dzieci o masie ciała od 7 kg do 30 kg, ale nie ograniczają się do nich).
W celu prawidłowego obliczenia dobowej dawki leku przyjmuje się, że na 1 kg masy ciała dziecka przypada 1 ml syropu, co odpowiada 20 mg ibuprofenu (na przykład dla dziecka o masie ciała 9 kg stosuje się 9 ml syropu na dobę, co odpowiada 180 mg ibuprofenu). Aby obliczyć pojedynczą dawkę, dzienną dawkę należy podzielić na 3–4 dawki.
Brufen®, syrop 20 mg/ml, nie jest zalecany do stosowania u dzieci o masie ciała poniżej 7 kg.
Syrop można stosować za pomocą dołączonego do opakowania strzykawki dozującej.
| Masa ciała, kg |
Ilość ibuprofenu (miligramy na dawkę) |
Częstotliwość stosowania na dobę |
Odpowiedniość w mililitrach na dawkę |
| 7 |
46,7 |
3 razy |
2,3 |
| 9 |
60 |
3–4 razy |
3 |
| 12 |
80 |
3–4 razy |
4 |
| 15 |
100 |
3–4 razy |
5 |
| 18 |
120 |
3–4 razy |
6 |
| 21 |
140 |
3–4 razy |
7 |
| 24 |
160 |
3–4 razy |
8 |
| 27 |
180 |
3–4 razy |
9 |
| 30 |
200 |
3–4 razy |
10 |
Lek można stosować na czczo – w celu szybkiego osiągnięcia działania leku. Pacjentom cierpiącym na choroby przewodu pokarmowego lek należy przyjmować podczas jedzenia.
Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących tego, czy należy popijać lek.
Bez konsultacji z lekarzem lek można stosować nie dłużej niż przez 3 dni.
Dzieci w wieku do 6 miesięcy: jeśli objawy nasilają się lub utrzymują dłużej niż 24 godziny od rozpoczęcia leczenia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeśli u dzieci w wieku od 6 miesięcy oraz u nastolatków objawy utrzymują się dłużej niż 3 dni od rozpoczęcia leczenia lub nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem.
Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek
Pacjentom z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek należy stosować najniższą możliwą dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do kontrolowania objawów, a funkcję nerek należy kontrolować (u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”)
U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby należy stosować najniższą możliwą dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do kontrolowania objawów, a funkcję wątroby należy kontrolować. Brufen® jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Dzieci.
Lek stosuje się u dzieci o masie ciała od 7 kg.
Przedawkowanie.
Toksykologia
Objawy toksyczności u dzieci lub dorosłych zazwyczaj nie występowały przy dawkach poniżej 100 mg/kg. Jednakże w niektórych przypadkach mogą być wymagane działania wspomagające. U dzieci objawy toksyczności obserwowano po przyjęciu leku w dawce 400 mg/kg i więcej. U dorosłych zależność działania od dawki jest mniej wyraźna. Okres półwydalenia przy przedawkowaniu wynosi 1,5 – 3 godziny.
Objawy
U większości pacjentów objawy przedawkowania ibuprofenu pojawiają się w ciągu 4 – 6 godzin od przyjęcia leku.
Najczęstsze objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, letargię i senność.
Objawy ze strony układu nerwowego centralnego (UKZ) obejmują ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utratę przytomności.
Rzadko donoszono o wystąpieniu niestagmu, kwasicy metabolicznej, hipotermii, objawach ze strony nerek, krwawieniu z przewodu pokarmowego, śpiączce, apnei, depresji UKZ i układu oddechowego.
Donoszono o toksyczności sercowo-naczyniowej, w tym rozwoju hipotensji tętniczej, bradykardii i tachykardii. W przypadku znacznego przedawkowania możliwe jest uszkodzenie nerek i wątroby. Znaczne przedawkowanie jest zazwyczaj dobrze tolerowane, jeśli nie stosuje się innych leków. Przy ciężkich zatruciach może wystąpić kwasica metaboliczna oraz wydłużenie czasu protrombinowego/stosunku normatywnego międzynarodowego (INR), prawdopodobnie z powodu interakcji z krążącymi czynnikami krzepnięcia krwi. Długotrwałe stosowanie w dawkach wyższych niż zalecane może prowadzić do ciężkiej hipokaliemii i kwasicy kanalikowej nerek. Objawy mogą obejmować obniżenie poziomu przytomności i ogólną osłabienie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).
Leczenie
Nie istnieje specyficzny antydot na przedawkowanie ibuprofenu. Pacjentom należy zapewnić leczenie objawowe. W ciągu jednej godziny od przyjęcia potencjalnie toksycznej ilości leku należy rozważyć możliwość zastosowania węgla aktywowanego. W razie potrzeby należy skorygować równowagę elektrolitową surowicy krwi. Jeśli przyjęta ilość leku przekracza 400 mg/kg, zaleca się w ciągu jednej godziny po przyjęciu leku płukanie/opróżnienie żołądka, po którym należy kontynuować leczenie objawowe. Leczenie powinno obejmować zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i podstawowych parametrów życiowych aż do ustabilizowania stanu pacjenta. W celu uzyskania najnowszych informacji należy skontaktować się z lokalnym ośrodkiem toksykologicznym.
Działania niepożądane.
Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego. Istnieje ryzyko wystąpienia wrzodów trawiennych, perforacji lub krwawienia z przewodu pokarmowego, czasem zakończonych śmiercią, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”). Po przyjęciu leku zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, melene, krwawienie z jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nasilenie objawów zapalenia okrężnicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).
Rzadziej zgłaszano rozwój zapalenia żołądka.
Podczas przyjmowania leku może wystąpić tymczasowe uczucie pieczenia w jamie ustnej lub gardle.
- Podatność alergiczną
Podczas leczenia lekami przeciwbólowymi niesteroidowymi (NLPZ) obserwowano reakcje nadwrażliwościowe. Obejmują one niespecyficzne reakcje alergiczne i objawy anafilaksji, reakcje ze strony układu oddechowego, w tym astmę oskrzelową, nasilenie objawów astmy oskrzelowej, oskrzelowe ściszenie lub duszność, a także zmieszane objawy skórne, w tym wysypkę różnego typu, świąd, pokrzywkę, purpurę, obrzęk naczynioruchowy, a w bardzo rzadkich przypadkach – zespół wielopostaciowej erytemy, a także choroby pęcherzykowe skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny zespół martwicy).
- Infekcje i inwazje
Zgłaszano przypadki nasilenia stanów zapalnych skóry spowodowanych infekcją (np. rozwój faszcyty nękrotycznej) podczas stosowania NLPZ. Jeśli podczas przyjmowania ibuprofenu pojawiają się lub nasilają się objawy infekcji, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
- Uszkodzenia skóry i tkanki podskórnej
W wyjątkowych przypadkach podczas ospowicy wietrznej mogą wystąpić ciężkie infekcje skóry i powikłania ze strony tkanek miękkich (patrz także „Infekcje i inwazje” oraz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).
- Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego
Dane badań klinicznych wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), może nieco zwiększać ryzyko wystąpienia zjawisk trombotycznych tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).
Poniżej wymieniono działania niepożądane, które mogą być związane z ibuprofenem i zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządów zgodnie z MedRA. Wyróżnia się następujące grupy częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), rzadko (≥1/1000 do <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000 do <1/1000), nieznana częstość (częstość tych reakcji nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).
Podana częstość dotyczy krótkoterminowego stosowania leku w dawce dobowej nie przekraczającej 1200 mg ibuprofenu w postaciach leku do stosowania doustnego.
Infekcje i inwazje
Rzadko: katar.
Bardzo rzadko: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych bezprątkowe.
Ze strony układu krwi i układu limfatycznego
Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna i anemia hemolityczna.
Pierwsze objawy to: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne osłabienie, krwawienia i siniaki nieznanej etiologii.
Ze strony układu odpornościowego
Rzadko: nadwrażliwość.
Bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwościowe.
Objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardię, hipotensję (anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs).
Zaburzenia psychiczne
Rzadko: bezsenność, niepokój.
Często: depresja, dezorientacja, halucynacje.
Ze strony układu nerwowego
Często: zawroty głowy.
Rzadko: ból głowy, parestezje, senność.
Bardzo rzadko: zapalenie nerwu wzrokowego.
Ze strony narządów wzroku
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Bardzo rzadko: toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego.
Ze strony narządów słuchu i układu przedsionkowego
Rzadko: zaburzenia słuchu.
Bardzo rzadko: dzwonienie w uszach, zawroty głowy.
Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko: astma oskrzelowa, oskrzelowe ściszenie, duszność.
Ze strony przewodu pokarmowego
Często: niestrawność, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, melena, krwawienie z jamy ustnej, krwawienie z przewodu pokarmowego.
Rzadko: zapalenie żołądka, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, perforacja przewodu pokarmowego.
Bardzo rzadko: zapalenie trzustki.
Nieznana częstość: zapalenie okrężnicy i choroba Leśniowskiego-Crohna.
Ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego
Rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby.
Bardzo rzadko: uszkodzenie wątroby.
Częstość nieznana: niewydolność wątroby.
Ze strony skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka, pokrzywka, świąd, purpura.
Bardzo rzadko: choroby pęcherzykowe skóry, ciężkie działania niepożądane skórne (w tym dermatyt odłuszczający, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny zespół martwicy epidermy i wielopostaciowa erytema).
Częstość nieznana: reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespołem DRESS), ogólnoustrojowy pęcherzykowy wyprysk ostre (ГГЕП), reakcje fotouczulenia.
Zaburzenia ze strony przemiany materii i odżywiania
Częstość nieznana: zmniejszenie apetytu, hipokaliemia*.
Ze strony nerek i układu moczowego
Bardzo rzadko: zapalenie nerek typu kanalikowo-wiązkowego, zespół nerczycowy i niewydolność nerek.
Ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych (szczególnie przy długotrwałym stosowaniu), towarzysząca wzrostowi stężenia mocznika we krwi.
Częstość nieznana: kolki nerkowe, dyzuria, kwasica nerkowa*.
Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania
Często: zmęczenie.
Rzadko: obrzęk.
Ze strony układu sercowo-naczyniowego
Bardzo rzadko: niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”), nadciśnienie.
Częstość nieznana: zespół Koynisa.
* O kwasicy nerkowej i hipokaliemii zgłaszano w okresie postmarketingowym, zazwyczaj po długotrwałym stosowaniu ibuprofenu w dawkach przekraczających zalecane.
Okres ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
Opakowanie.
100 ml syropu w butelce, 1 butelka z strzykawką dozującą w pudełku tekturowym.
Kategoria wydawania.
Bez recepty.
Producent.
AbbVie S.r.l. / AbbVie S.r.l.
Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności. S.R. 148 Pontina KM 52, SNC - Campoverde di Aprilia (loc. Aprilia) - 04011 Aprilia (LT), Włochy / S.R. 148 Pontina KM 52, SNC - Campoverde di Aprilia (loc. Aprilia) - 04011 Aprilia (LT), Italy.