Boromentol

INSTRUKCJA stosowania leku Boromentol

Skład:

substancje czynne: kwas borowy, mentol;

1 g maści zawiera kwasu borowego 0,05 g, mentolu 0,005 g;

substancja pomocnicza: parafina alba miękka.

Postać leku. Maść.

Główne właściwości fizykochemiczne: maść w kolorze białym lub jasnożółtym o charakterystycznym zapachu. Maść powinna być jednolita pod względem wyglądu zewnętrznego.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki zawierające kwas borowy. Kod ATC D08AD.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Lek kombinowany do stosowania miejscowego. Wykazuje działanie antyseptyczne i przeciwbólowe.

Farmakokinetyka. Podczas stosowania zewnętrznego Boromentol praktycznie nie jest wchłaniany do krążenia ogólnoustrojowego.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Świąd skóry, neuralgie, katar.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia funkcji nerek.

Środki ostrożności.

Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Należy unikać dostania się leku do oczu; nie stosować leku na duże powierzchnie skóry; nie wcierać do nosa.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie stwierdzono.

Właściwości użycia.

Nie nanosić na błonę śluzową nosa.

Zastosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. W okresie karmienia piersią stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Lek nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Maść należy nakładać w niewielkich ilościach na zmienione chorobowo obszary skóry, w przypadku rinitis – na skórę skrzydeł nosa, delikatnie wcierając. Częstotliwość stosowania oraz długość leczenia zależy od osiągniętego efektu i skuteczności tolerancji leku.

Dzieci.

Przeciwwskazany u dzieci poniżej 3. roku życia. U tej grupy wiekowej możliwe jest wystąpienie odruchowego zahamowania oddychania.

Przedawkowanie.

Przy długotrwałym stosowaniu leków do użytku zewnętrznego na duże powierzchnie zmienione chorobowo możliwe są objawy ostrego zatrucia, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia krążenia oraz depresja ośrodkowego układu nerwowego, obniżenie temperatury ciała, wysypka rumieniowa, wstrząs, śpiączka. Przy długotrwałym stosowaniu możliwe są objawy przewlekłego zatrucia: wyczerpanie, stomatyt, egzema, obrzęk tkanki w miejscu aplikacji, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, anemia, drgawki, łysienie.

Leczenie objawowe. Wskazane są transfuzje krwi, dializa hemato- i dializa do jamy otrzewnowej. W przypadku przypadkowego przyjęcia leku doustnie należy wykonać przewodowe przemywanie żołądka, podać doustnie leki przeczyszczające sole, enterosorbenty (węgiel aktywny), leczenie objawowe. W przypadku ciężkiego zatrucia należy podjąć działania wspierające funkcje życiowe organizmu.

Działania niepożądane.

Możliwe są reakcje alergiczne, w tym zaczerwienienie skóry, świąd, pokrzywkę, wysypkę, obrzęk, kontaktowe zapalenie skóry, rozwój reakcji anafilaktycznych, w tym szoku, odłamywanie się nabłonka. Przy naniesieniu na duże powierzchnie skóry możliwe są wymioty, biegunka, ból głowy, dezorientacja, niewydolność nerek.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 25 g w tubach aluminiowych w pudełkach z tektury lub bez pudełek z tektury.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent/Wniosekodawca.

Sp. z o.o. „Ternofarm”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby działalności gospodarczej producenta/miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

Ukraina, 46010, miasto Tarnopol, ul. Fabryczna 4.