Bimoptik Plus Rompharm

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku Bimoptik Plus Rompharm

SkÅ ad:

substancje czynne: bimatoprost, timolol (w postaci maÅ anianu timololu);

1 ml kropli do oczu, roztwór zawiera bimatoprostu 0,3 mg; timololu 5,0 mg (w postaci maŠanianu timololu 6,8 mg);

substancje pomocnicze: kwas cytrynowy, monohydrat; dwuhydrosforan sodu, heptahydrat; chlorek sodu; benzalkonium chlorid; 1 M roztwór wodorotlenku sodu lub kwasu chlorowodorowego; woda do wstrzykiwania.

PostaÄ lekowa. Kropie do oczu, roztwór.

GŠówne wŠasciwoŠci fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko ŠzóŠty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Å rodki stosowane w okulistyce. Å rodki przeciwdziaÅ ajÄ ce jaskrze i Å rodki miozyjne. Blokery beta-adrenoreceptorów. Timolol, kombinacje.

Kod ATC S01E D51.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Bimoptik Plus Rompharm to lek o działaniu kombinowanym, zawierający bimatoprost i maleinian timololu, które obniżają śródgałkowe ciśnienie oczne (ŚGO) dzięki działaniu synergicznemu, umożliwiając osiągnięcie silniejszego efektu w porównaniu z działaniem każdej substancji oddzielnie. Bimoptik Plus Rompharm to lek działający szybko.

Bimatoprost jest silną substancją czynną o działaniu hipotensyjnym na oko.

Bimatoprost – środek okulistyczny obniżający ŚGO – należy do grupy syntetycznych prostamidów, strukturalnie chemicznie do prostaglandyn F2α (PGF2α); bimatoprost nie wpływa na żaden znany typ receptorów prostaglandynowych.

Bimatoprost selektywnie naśladuje działanie nowo odkrytych, biosyntetyzowanych substancji – prostamidów. Receptory prostamidów nie zostały jednak jeszcze strukturalnie zidentyfikowane.

Mechanizm obniżania ŚGO przez bimatoprost obejmuje zwiększenie odpływu płynu wewnątrzgałkowego przez kanały trabekularne i z odcinków uveoskleralnych oka.

Timolol to nieselektywny bloker β1- i β2-adrenoreceptorów, bez wewnętrznego działania sympatymimetycznego, stabilizującego błonę lub bezpośredniego działania depresyjnego na mięsień sercowy czy działania miejscowo znieczulającego.

Timolol obniża ŚGO poprzez zmniejszenie produkcji płynu wewnątrzgałkowego. Dokładny mechanizm działania timololu nie został ustalony, możliwe, że wiąże się z hamowaniem syntezy cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) wywołanego przez endogenną stymulację receptorów β-adrenergicznych.

Działania kliniczne.

Skuteczność leku bimatoprost/timolol w obniżaniu ŚGO jest porównywalna z efektami uzyskanymi w terapii skojarzonej z zastosowaniem bimatoprostu (1 raza na dobę) i timololu (2 razy na dobę).

Zgodnie z opublikowanymi danymi, przyjmuje się, że stosowanie leku bimatoprost/timolol wieczorem może być bardziej skuteczne w obniżaniu ŚGO niż stosowanie rano. Należy jednak wziąć pod uwagę potencjalne problemy z przestrzeganiem zaleceń lekarskich przy wyborze czasu podawania – rannego lub wieczornego.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stałej kombinacji bimatoprost/timolol u dzieci w wieku od 0 do 18 roku życia nie zostały ustalone.

Farmakokinetyka.

Lek Bimoptik Plus Rompharm

Stężenia bimatoprostu i timololu we krwi osoczu oznaczano w trakcie badania krzyżowego, w którym porównywano monoterapię z terapią lekiem bimatoprost/timolol u zdrowych ochotników.

Wchłanianie systemowe leku jest minimalne i nie różni się zarówno w przypadku terapii skojarzonej, jak i przy podawaniu każdego składnika oddzielnie.

Wyniki dwóch 12-miesięcznych badań oceniających wchłanianie systemowe nie wykazały kumulacji żadnego składnika.

Bimatoprost

Badania in vitro wykazały, że bimatoprost dobrze przenika przez rogówkę i twardówkę oka. Po miejscowym stosowaniu kropli okulistycznych zawierających bimatoprost działanie systemowe jest bardzo niskie, bez kumulacji. Po wstawieniu 1 kropli 0,03% roztworu bimatoprostu do obu oczu 1 raza na dobę przez 2 tygodnie u zdrowych ochotników maksymalne stężenie bimatoprostu we krwi osoczu osiągano w ciągu 10 minut po podaniu, a po 1,5 godziny stężenie w osoczu spadało poniżej granicy oznaczalności (0,025 ng/ml). Średnie wartości Cmax oraz pola pod krzywą „stężenie-czas” (AUC0-24 h) bimatoprostu były podobne w 7. i 14. dniu leczenia i wynosiły odpowiednio 0,08 ng/ml i 0,09 ng•h/ml, co wskazuje, że stężenie równowagowe bimatoprostu osiągane jest w ciągu pierwszego tygodnia miejscowego stosowania.

Bimatoprost umiarkowanie rozkłada się w tkankach, a objętość rozkładu ogólnoustrojowego u człowieka w stanie stężenia równowagowego wynosiła 0,67 l/kg. Bimatoprost znajduje się głównie we krwi osoczu. Wiązanie bimatoprostu z białkami osocza wynosi około 88%.

Bimatoprost nie jest intensywnie metabolizowany w ludzkim oku i jest jedną z głównych substancji krążących we krwi po dostaniu się do krwiobiegu ogólnoustrojowego po miejscowym stosowaniu. Następnie bimatoprost poddawany jest glukuronidacji, utlenieniu, N-dietylowaniu i deamidacji, tworząc różne metabolity.

Bimatoprost wydalany jest głównie z moczem: około 67% dawki bimatoprostu podanej dożylnie wydalało się z moczem, 25% dawki wydalało się przez przewód pokarmowy. Okres półwylugowania określony po podaniu dożylnym wynosił około 45 minut; całkowity klirens z osocza wynosił 1,5 l/h/kg.

Pacjenci w wieku podeszłym

Po codziennym stosowaniu 2 razy na dobę średnia wartość pola pod krzywą „stężenie-czas” (AUC0-24 h) wynosiła 0,0634 ng•h/ml u pacjentów w wieku podeszłym (65 lat i starszych) i była statystycznie istotnie wyższa niż u młodszych badanych (0,0218 ng•h/ml). Jednak ten wynik nie jest uważany za klinicznie istotny, ponieważ wpływ systemowy był nieznaczny zarówno u młodych pacjentów, jak i u pacjentów w wieku podeszłym po stosowaniu kropli okulistycznych. Nie obserwowano nagromadzania bimatoprostu we krwi, a skuteczność i bezpieczeństwo leku były porównywalne u młodych pacjentów i u osób starszych.

Timolol

U chorych poddawanych operacji zaćmy po wstawieniu kropli okulistycznych w postaci 0,5% roztworu, szczytowe stężenie timololu w płynie wewnątrzgałkowym po 1 godzinie wynosiło 898 ng/ml.

Część substancji leku dostaje się do krwiobiegu ogólnoustrojowego i jest metabolizowana w wątrobie. Okres półtrwania timololu w osoczu wynosi około 4–6 godzin. Timolol jest częściowo metabolizowany w wątrobie, a jego metabolity wydalane są z moczem. Timolol w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza.

Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Badania toksyczności wielokrotnych dawek bimatoprost/timolol dla oka nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka. Oczny i ogólnoustrojowy profil bezpieczeństwa poszczególnych składników jest dobrze poznany.

Bimatoprost

Dane przedkliniczne nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka na podstawie tradycyjnych badań bezpieczeństwa z zakresu farmakologii, genotoksyczności i potencjału kancerogennego. Badania na gryzoniach doprowadziły do gatunkowo specyficznego poronienia przy poziomach oddziaływania systemowego, które były 33–97 razy wyższe niż poziom osiągany u ludzi po miejscowym stosowaniu do oka.

Małpy, którym lokalnie podawano 0,03% krople okulistyczne bimatoprostu codziennie przez 1 rok, wykazywały zwiększenie pigmentacji tęczówki oraz odwracalne, zależne od dawki efekty okołookowe, charakteryzujące się widoczną bruzdą górną i/lub dolną oraz poszerzeniem szpary powiekowej. Zwiększenie pigmentacji tęczówki wydaje się wynikać ze zwiększonej stymulacji produkcji melaniny w melanocytach, a nie ze zwiększeniem liczby melanocytów. Nie obserwowano żadnych zmian funkcjonalnych ani mikroskopowych związanych z efektami okołowymi, a mechanizm działania okołowym zmian jest nieznany.

Timolol

Dane przedkliniczne nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka na podstawie standardowych badań farmakologicznej bezpieczeństwa, toksyczności wielokrotnych dawek, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz toksyczności dla funkcji rozrodczych.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) u dorosłych pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym, gdy nie wystarcza skuteczność monoterapii lekami z grupy beta-adrenoblokatorów lub analogami prostaglandyn do stosowania miejscowego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na timolol, bimatoprost lub substancje pomocnicze wchodzące w skład leku.

Zespół nadreaktywności dróg oddechowych, w tym napady astmy oskrzelowej w okresie zaostrzenia lub epizody w wywiadzie, ciężkie przewlekłe obturacyjne choroby oskrzeli i płuc (POChP).

Tętno zatokowe powolne, zespół słabości węzła zatokowego, blokada zatokowo-komorowa, blokada przedsionkowo-komorowa II i III stopnia nie kontrolowana za pomocą stymulatora serca, wyrażona niewydolność serca, szok kardiogenny.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji stałej kombinacji bimatoprostu/timololu w postaci kropli do oczu.

Leki przeciwhypotensyjne/glikozydy serca. Istnieje możliwość efektów addytywnych, które mogą prowadzić do hipotensji tętniczej i/lub wyrażonego spowolnienia tętna, przy jednoczesnym stosowaniu kropli do oczu zawierających beta-adrenoblokatory oraz blokerów kanałów wapniowych, guanetydyny, beta-blokatorów, parasympatykomimetyków, leków przeciwardrytmicznych (w tym amiodaronu) i glikozydów digitalis.

Inhibitory CYP2D6. Opisywano przypadki nasilenia się systemowego działania beta-blokady (np. obniżenie częstości skurczów serca, depresja) podczas leczenia skojarzonego z zastosowaniem inhibitorów CYP2D6 (np. chinidyny, fluoksetyny, paroksetyny) i timololu.

Środki midriatyczne. Rozszerzenie źrenicy w wyniku jednoczesnego stosowania kropli do oczu zawierających beta-blokatory i adrenaliny (epinefryny) obserwowano rzadko.

Szczególne środki ostrożności.

Tak jak inne leki do stosowania w oku, bimatoprost/timolol może przenikać do krwiobiegu ogólnoustrojowego. Nie obserwowano nasilenia ogólnoustrojowego wchłaniania poszczególnych substancji czynnych. Ze względu na obecność timololu, składnika beta-adrenergicznego, mogą występować podobne rodzaje działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego, układu oddechowego i innych, jak przy stosowaniu beta-blokatorów ogólnoustrojowych. Częstość występowania działań niepożądanych przy miejscowym stosowaniu leku jest niższa niż przy jego stosowaniu ogólnoustrojowym. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego znajdują się w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Lek bimatoprost/timolol należy stosować ostrożnie:

• u pacjentów z ostrym zapaleniem oka (np. uweitą), ze względu na możliwość nasilenia stanu zapalnego;
• u pacjentów z ryzykiem wystąpienia obrzęku makuli, w tym obrzęku cystoidalnego makuli. Bimoptik Plus Rompharm należy stosować ostrożnie u pacjentów z afakią, pseudofakią z pęknięciem tylnej torebki soczewki, u pacjentów z znanym ryzykiem obrzęku makuli (np. po operacjach wewnątrzgałkowych, przy zatorze żyły siatkówki, stanach zapalnych oka i retinopatii cukrzycowej).

Choroby serca. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, niewydolność serca) oraz pacjenci leczeni hipotensyjnie beta-blokatorami powinni zostać dokładnie zbadani. Zaleca się rozważyć terapię z użyciem innych substancji czynnych.

Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinni być pod stałą kontrolą w celu wykrycia objawów pogorszenia tych chorób oraz działań niepożądanych.

Ze względu na negatywny wpływ na czas przewodzenia impulsu, beta-blokatory należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów z blokadą serca I stopnia.

Zaburzenia naczyniowe. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami/chorobami obwodowego krążenia (np. ciężkie postacie choroby Raynauda lub zespół Raynauda).

Zaburzenia ze strony układu oddechowego. Opisywano zaburzenia ze strony układu oddechowego, w tym śmiertelne przypadki spowodowane przez skurcz oskrzeli, u pacjentów z astmą po stosowaniu niektórych ocznych beta-blokatorów.

Bimoptik Plus Rompharm należy stosować ostrożnie u pacjentów z przewlekłymi obturacyjnymi chorobami oskrzeli i płuc (POChP) lekkiego lub średniego nasilenia i tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla pacjenta.

Zaburzenia endokrynologiczne. Leki będące blokerami beta-adrenergicznych receptorów należy stosować ostrożnie u pacjentów z samorzutną hipoglikemią lub z niestabilną cukrzycą, ponieważ beta-blokery mogą maskować objawy i symptomy ostrej hipoglikemii.

Beta-adrenergiczne blokery mogą również maskować objawy nadczynności tarczycy.

Choroby rogówki. Beta-blokery do stosowania okulistycznego mogą powodować suchość oczu, dlatego należy ostrożnie przepisywać je pacjentom z chorobami rogówki.

Reakcje anafilaktyczne. U pacjentów z chorobami atopowymi lub z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi w wywiadzie, stosowanie beta-blokerów może zwiększyć podatność na ponowne wprowadzenie alergenów i może prowadzić do braku reakcji na zwyczajową dawkę adrenaliny stosowaną w leczeniu reakcji anafilaktycznych.

Odwarstwienie siatkówki. Opisywano odwarstwienie siatkówki podczas stosowania leków hamujących wydzielanie płynu (np. timolol, acetylozolamid) po zabiegach filtracyjnych.

Wstrząs chirurgiczny. Oczne leki beta-blokujące mogą blokować działanie ogólnoustrojowych beta-agonistów, np. adrenaliny. W przypadku przyjmowania przez pacjenta timololu należy poinformować o tym anestezjologa.

Wpływ na funkcje wątroby. U pacjentów z chorobą wątroby o lekkim przebiegu lub wczesnym wzrostem aktywności enzymów wątrobowych – alaninotransaminazy (ALT), asparginotransaminazy (AST) i/lub bilirubiny całkowitej – bimatoprost nie wpływa na funkcje wątroby w okresie obserwacji przekraczającym 24 miesiące.

Nie ma danych o działaniach niepożądanych ocznego timololu na funkcje wątroby.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy poinformować o możliwym wzroście rzęs, przebarwieniu powiek lub okolicy okołookowej oraz nasileniu pigmentacji tęczówki oka (na kolor brązowy), ponieważ takie reakcje obserwowano podczas leczenia bimatoprostem i Bimoptik Plus Rompharm. Zwiększona pigmentacja tęczówki może mieć charakter trwały i może prowadzić do różnic w wyglądzie oczu, jeśli leczono tylko jedno oko. Po przerwaniu stosowania Bimoptik Plus Rompharm pigmentacja tęczówki może być trwała.

W wyniku leczenia lekiem przez 12 miesięcy pigmentacja tęczówki odnotowano u 0,2 % chorych. W wyniku leczenia przez 12 miesięcy samym bimatoprostem w postaci kropli do oczu – u 1,5 %, dalszego wzrostu częstości tego efektu nie obserwowano w ciągu 3 lat terapii. Nasilenie pigmentacji tęczówki oka wynika ze zwiększenia zawartości melaniny w melanocytach, a nie ze zwiększenia ich liczby. Nie wiadomo o długoterminowym wpływie zwiększonej pigmentacji tęczówki. Zmiana koloru tęczówki podczas leczenia bimatoprostem w postaci kropli do oczu może nie ujawniać się przez okres od kilku miesięcy do kilku lat. Leczenie nie wpływa na plamy wrodzone ani plamki pigmentacyjne tęczówki. U niektórych pacjentów zanikała pigmentacja skóry w okolicach oczu.

Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni zostać poinformowani o możliwości wystąpienia periorbitopatii związanej z prostaglandyną (PAP) oraz zwiększonej pigmentacji tęczówki oka, ponieważ te zaburzenia obserwowano podczas leczenia lekiem Bimoptik Plus Rompharm. Niektóre z tych zaburzeń mogą być nieodwracalne i mogą prowadzić do zmian pola widzenia oraz różnic w wyglądzie zewnętrznym oczu, jeśli leczono tylko jedno oko (patrz „Działania niepożądane”).

Zaburzenia ze strony skóry.

Możliwy jest wzrost włosów w miejscach, gdzie Bimoptik Plus Rompharm wielokrotnie ma kontakt z powierzchnią skóry. Dlatego ważne jest stosowanie leku Bimoptik Plus Rompharm zgodnie z instrukcją, aby uniknąć jego ściekania po policzku lub innych obszarach skóry.

Inne beta-blokery. Wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) lub znane efekty ogólnoustrojowej blokady beta mogą być nasilone, jeśli timolol jest stosowany u pacjentów, którzy już przyjmują systemowe leki beta-blokujące. Należy bardzo uważnie obserwować reakcję takich pacjentów na leczenie. Jednoczesne stosowanie dwóch miejscowo działających leków beta-adrenergicznych nie jest zalecane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Substancje pomocnicze.

Konserwant benzalkonium chloroek, zawarty w składzie leku Bimoptik Plus Rompharm, może powodować podrażnienie oczu.

Pacjentów noszących miękkie soczewki kontaktowe należy poinformować, że należy je zdejmować przed instylacją leku, a ponownie założyć można je po 15 minutach od zastosowania kropli do oczu.

Benzalkonium chloroek może odbarwiać miękkie soczewki kontaktowe. Należy unikać kontaktu leku z miękkimi soczewkami kontaktowymi.

Opisywano, że benzalkonium chloroek może powodować keratopatię punktową i/lub toksyczną keratopatię wrzodziejącą. Dlatego należy monitorować stan pacjentów z zespołem suchego oka lub z uszkodzoną rogówką, jeśli Bimoptik Plus Rompharm jest im stosowany często lub przez dłuższy czas.

Inne.

Nie badano stosowania leku u pacjentów z zapalnymi chorobami oka, neowaskularną, zapalną, pierwotnie zamkniętą kątem jaskrą, wrodzoną jaskrą i jaskrą z wąskim kątem.

Na podstawie wyników badań 0,03 % roztworu ocznego bimatoprostu u pacjentów z jaskrą i nadciśnieniem ocznym wykazano, że częste stosowanie więcej niż jednej dawki bimatoprostu na dobę może zmniejszyć efekt hipotensyjny. Pacjentom stosującym Bimoptik Plus Rompharm z innymi analogami prostaglandyn należy monitorować zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania stałej kombinacji bimatoprostu/timololu u kobiet w ciąży. Bimoptik Plus Rompharm należy stosować w czasie ciąży tylko w przypadku absolutnej konieczności. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego znajdują się w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Bimatoprost

Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały obecność toksyczności reprodukcyjnej przy stosowaniu wysokich dawek (patrz „Dane dokliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).

Timolol

Badania epidemiologiczne nie wykazały efektów teratogennych, ale wskazały na ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego przy doustnym stosowaniu beta-blokerów. Ponadto u noworodków obserwowano objawy beta-blokady (np. bradykardię, hipotensję tętniczą, niewydolność oddechową i hipoglikemię), jeśli beta-blokery były stosowane przed porodem. Z tego powodu noworodki powinny być pod ścisłą kontrolą w pierwszych dniach życia. Badania na zwierzętach z zastosowaniem timololu wykazały toksyczność reprodukcyjną przy dawkach znacznie wyższych niż te stosowane w praktyce klinicznej (patrz „Dane dokliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).

Karmienie piersią

Timolol

Beta-blokery przenikają do mleka matki. Jednak przy stosowaniu terapeutycznych dawek timololu w postaci kropli do oczu obecność istotnej ilości substancji w mleku matki, powodującej objawy blokady beta-adrenergicznych receptorów u noworodków, jest mało prawdopodobna. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego znajdują się w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Bimatoprost

Nie wiadomo, czy bimatoprost przenika do mleka matki, ale badania na szczurach wykazały obecność bimatoprostu w mleku karmiących szczurów. Bimoptik Plus Rompharm nie należy stosować kobietom karmiącym piersią.

Fertylność

Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Bimoptik Plus Rompharm ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Tak jak przy stosowaniu innych leków okulistycznych, jeśli po zakraplaniu występuje tymczasowe zamazanie widzenia, należy poczekać na przywrócenie ostrości widzenia przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Bimoptik Plus Rompharm stosuje się miejscowo do oka.

Dawka

Zalecana dawka dla dorosłych (w tym osób starszych)

Zalecaną dawką jest 1 kropla do worka spojówkowego chorych oczu 1 raz na dobę, rano lub wieczorem. Lek należy stosować o tej samej porze każdego dnia.

Dostępne dane literaturowe wskazują, że dawkowanie wieczorne może być bardziej skuteczne w obniżaniu IOP niż dawkowanie poranne. Jednak przy wyborze dawkowania rannego lub wieczornego należy uwzględnić prawdopodobieństwo kompliancji (patrz „Farmakodynamika”).

Jeśli pominięto podanie kolejnej dawki, następną dawkę leku należy podać zgodnie z harmonogramem. Nie zaleca się przekraczania dawki – 1 podanie 1 raz na dobę, dawka nie powinna przekraczać jednej kropli do chorych oczu (oczów) codziennie.

Zastosowanie okluzji nosowo-słzowej lub zamknięcie oczu przez 2 minuty może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego. Może to z kolei prowadzić do zmniejszenia ogólnoustrojowych działań niepożądanych i zwiększenia działania miejscowego leku.

Sposób stosowania

Jeśli lek stosuje się razem z innymi lekami okulistycznymi, należy zachować 5-minutową przerwę między instylacjami poszczególnych leków.

Aby uniknąć urazów oczu i zanieczyszczenia kropli do oczu, należy unikać kontaktu końcówki dozownika z okiem lub tkankami wokół oka.

Niewydolność nerek i wątroby.

Bimoptik Plus Rompharm nie był badany u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia takich pacjentów.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku są podobne do danych dotyczących dorosłych.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Bimoptik Plus Rompharm u dzieci w wieku od 0 do 18 lat nie były badane, brak danych.

Leku nie należy stosować pacjentom w wieku do 18 lat.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie miejscowe bimatoprostu/timololu jest mało prawdopodobne i nie wiąże się z toksycznością.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania leku Bimoptik Plus Rompharm u ludzi.

W przypadku przedawkowania należy zastosować terapię objawową i wspierającą.

Bimatoprost

Jeśli pacjent przypadkowo połknie lek Bimoptik Plus Rompharm, następujące informacje mogą być przydatne: w dwutygodniowych badaniach podania doustnego u szczurów i myszy dawki bimatoprostu do 100 mg/kg/masa ciała/dzień nie wywołały żadnej toksyczności. Dawkę tę wyrażoną w mg/m2 przekracza co najmniej 70-krotnie przypadkowa dawka jednego flakonu Bimoptik Plus Rompharm u dziecka o masie ciała 10 kg.

Timolol

W przypadku przedawkowania timololu obserwuje się takie objawy jak: bradykardia, hipotensja tętnicza, skurcz oskrzeli, ból głowy, zawroty głowy, duszność, zatrzymanie akcji serca. W przypadku niewydolności nerek timolol nie jest całkowicie usuwany w trakcie hemodializy. Badania u pacjentów z niewydolnością nerek wykazały, że timolol słabo poddaje się dializie.

Niepożądane działania.

Wyniki badania bezpieczeństwa leku.

Niepożądane działania obserwowane podczas badań klinicznych z zastosowaniem leku bimatroprost/tymolol ograniczały się do działań niepożądanych, które wcześniej zaobserwowano przy stosowaniu substancji czynnych – bimatroprostu i tymololu – oddzielnie. Podczas badań klinicznych nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych charakterystycznych wyłącznie dla leku bimatroprost/tymolol.

Większość niepożądanych działań obserwowanych podczas badań klinicznych z zastosowaniem leku bimatroprost/tymolol dotyczyła oka i była łagodna w ciężkości. Żadne z niepożądanych działań nie było ciężkie. Według danych klinicznych z 12 miesięcy najczęstszym niepożądanym działaniem była hiperemia spojówek (w większości przypadków bardzo łagodna lub umiarkowana i najprawdopodobniej niezapalna), która występowała u około 26% pacjentów i prowadziła do przerwania leczenia u 1,5% pacjentów.

Wykaz niepożądanych działań podano w poniższych tabelach.

W tabeli 1 przedstawiono niepożądane działania zgłaszane podczas badań klinicznych stosowania leku bimatroprost/tymolol lub w okresie posrejestracyjnym (dla każdej częstości działania niepożądane są uporządkowane według nasilenia – od najcięższych do najłagodniejszych).

Częstość występowania działań niepożądanych określono według następujących kryteriów:

Tabela 1

Jak i inne leki okulistyczne działające miejscowo, Bimoptik Plus Rompharm przedostaje się do krwiogu ogólnego. Wchłanianie tymlololu może powodować takie same działania niepożądane, jak w przypadku stosowania beta-blokatorów ogólnych. Częstość występowania działań niepożądanych systemowych po miejscowym stosowaniu na oko jest niższa niż przy podawaniu ogólnym. W celu zmniejszenia wchłaniania ogólnego należy zapoznać się z informacjami w sekcji „Sposób dawkowania i stosowania”.

Dodatkowe działania niepożądane, które obserwowano podczas stosowania substancji czynnych (bimatoprost lub tymlolol) i które mogą potencjalnie wystąpić podczas stosowania leku, przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2.

1 Reakcje niepożądane obserwowane podczas stosowania timololu.

2 Reakcje niepożądane obserwowane podczas stosowania bimatoprostu.

Patologia periorbitarna związana z prostaglandynami (PAP)

Analogi prostaglandyn, w tym Bimoptik Plus Rompharm, mogą powodować periorbitarne zaburzenia lipodystroficzne, które mogą prowadzić do pogłębienia oczodołu, ptosis, enoftalmosu, retrakcji powiek, inwolucji dermatohalazji oraz widoczności dolnej twardówki. Zaburzenia te są zazwyczaj łagodne i mogą wystąpić już miesiąc po rozpoczęciu leczenia lekiem Bimoptik Plus Rompharm, powodując zmiany pola widzenia nawet bez obecności objawów u pacjenta. PAP wiąże się również z hiperpigmentacją lub depigmentacją skóry w okolicach okołookolicznych oraz hipertrychozą. Stwierdzono, że wszystkie zmiany są częściowo lub całkowicie odwracalne po zaprzestaniu stosowania leku lub przejściu na alternatywne metody leczenia.

Reakcje niepożądane po kroplach do oczu zawierających fosforany.

Bardzo rzadko opisywano przypadki kalcyfikacji rogówki związane ze stosowaniem kropli do oczu zawierających fosforany u pacjentów z istotnie uszkodzoną rogówką.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Okres ważności po pierwszym otwarciu fiolki – 28 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

3 ml w fiolce z kapturkiem-kroplówką i tece kartonowej.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

K. T. ROMPHARM COMPANY S.R.L. / S.C. ROMPHARM COMPANY S.R.L.

Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Eroilor nr 1A, miasto Otopeni, 075100, okręg Ilfov, Rumunia – budynek Rompharm 1 i Rompharm 2 / Eroilor str. No 1A, Otopeni city, 075100, county Ilfov, Romania – building Rompharm 1 and Rompharm 2.