Bikalutamid Dzhenefarm

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU BIKALUTAMID DZHENEFARM (BICALUTAMIDE GENEPHARM)

Skład:

substancja czynna: bicalutamid;

1 tabletka powlekana zawiera 50 mg bicalutamidu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; povidon K-25; sodowa skrobioglikolan (typ A); stearynian magnezu;

powłoka tabletki: hipromeloza (5cP); dwutlenek tytanu (E 171); glikol propylenowy.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o białej barwie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwdziałające androgenom. Kod ATX L02B B03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Bikalutamid Dzhenefarm jest niesteroidowym antyandrogenem, który nie wywiera innego wpływu na układ endokrynny. Lek wiąże się z receptorami androgenowymi, nie aktywując ekspresji genów, w ten sposób hamując stymulację androgenową. W wyniku takiego hamowania obserwuje się regresję guza gruczołu krokowego. Po odstawieniu Bikalutamidu Dzhenefarm u części pacjentów może wystąpić zespół odstawienia.

Bikalutamid Dzhenefarm jest mieszaniną racemiczną o działaniu antyandrogenowym, które jest wywierane niemal wyłącznie przez enancjomer (R).

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Bikalutamid jest dobrze wchłaniany po podaniu doustnym. Brak dowodów klinicznie istotnego wpływu przyjmowania pokarmu na biodostępność leku.

Rozkład

Bikalutamid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami (mieszanina racemiczna – 96 %, enancjomer (R) – > 99 %) i podlega intensywnemu metabolizmowi (poprzez utlenianie i glukuronidację); jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w przybliżeniu w równych ilościach.

Biotransformacja

Enancjomer (S) jest bardzo szybko wydalany w porównaniu z enancjomerycznym (R); okres półtrwania ostatniego w osoczu wynosi około 1 tygodnia.

Podczas codziennego przyjmowania Bikalutamidu Dzhenefarm enancjomer (R) z powodu długiego okresu półtrwania kumuluje się w osoczu krwi w stężeniu 10-krotnie wyższym.

Stężenie stacjonarne enancjomeru (R) na poziomie około 9 μg/ml obserwuje się po podaniu dobowej dawki 50 mg bikalutamidu. W fazie ustalonej na udział głównie aktywnego enancjomeru (R) przypada 99 % całkowitej ilości krążących enancjomerów.

Eliminacja (wydalanie)

Podczas badania klinicznego średnie stężenie (R)-bikalutamidu w nasieniu mężczyzn przyjmujących bikalutamid w dawce 150 mg wynosiło 4,9 μg/ml. Ilość bikalutamidu, która potencjalnie może przedostać się do organizmu partnerki podczas stosunku płciowego, jest niska i może wynosić około 0,3 μg/ml, co jest poniżej poziomu, który u zwierząt laboratoryjnych wpływa na potomstwo.

Grupy specjalne pacjentów

Farmakokinetyka enancjomeru (R) nie zależy od wieku, obecności uszkodzenia nerek ani od obecności lekkiego lub umiarkowanego uszkodzenia wątroby. Istnieją dowody, że u pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami wątroby enancjomer (R) jest wolniej wydalany z osocza krwi.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie zaawansowanego raka gruczołu krokowego w połączeniu z analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH) lub zabiegiem chirurgicznym polegającym na kastracji.

Przeciwwskazania.

Bikalutamid Dzhenefarm jest przeciwwskazany w stosowaniu u kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży i laktacji”).

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Jednoczesne stosowanie bikalutamidu Dzhenefarm z terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Nie stwierdzono dowodów interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych pomiędzy bikalutamidem a analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH).

Badania in vitro wykazały, że R-bikalutamid jest inhibitorem CYP3A4 oraz wywiera mniejszy efekt hamujący na aktywność CYP 2C9, 2C19 oraz 2D6.

Chociaż badania kliniczne, w których antypiryna była stosowana jako marker aktywności cytochromu P450 (CYP), nie wskazują na potencjalną interakcję z bikalutamidem, średni stężenie midazolamu (pole pod krzywą farmakokinetyczną) zwiększyło się o 80% po jednoczesnym stosowaniu przez 28 dni z bikalutamidem. W przypadku leków o wąskim zakresie terapeutycznym takie zwiększenie może mieć duże znaczenie. W związku z tym jednoczesne stosowanie z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Bikalutamid należy również stosować z ostrożnością w połączeniu z takimi związkami jak cyklosporyna i blokery kanałów wapniowych. Może być konieczna redukcja dawki tych leków, szczególnie jeśli występują objawy nasilenia działania leku lub pojawiają się działania niepożądane po jego zastosowaniu.

W przypadku stosowania cyklosporyny zaleca się dokładne monitorowanie jej stężenia w osoczu oraz stanu klinicznego pacjenta po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia bikalutamidem Dzhenefarm.

Bikalutamid Dzhenefarm należy stosować z ostrożnością w połączeniu z lekami, które mogą hamować metabolizm leków, takimi jak cyklotydyna, ketokonazol. Teoretycznie może to prowadzić do zwiększenia stężenia bikalutamidu w osoczu, co może nasilić działania niepożądane leku.

Badania in vitro wykazały, że bikalutamid może wypierać kumarynowy lek przeciwkrzepliwy warfarynę z miejsc wiązania z białkami osocza. Opisywano nasilenie działania warfaryny i innych kumarynowych leków przeciwkrzepliwych przy jednoczesnym stosowaniu z bikalutamidem. Dlatego podczas stosowania bikalutamidu Dzhenefarm u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują kumarynowe leki przeciwkrzepliwe, zaleca się dokładne monitorowanie czasu protrombinowego (PT) i międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) — może być konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepliwych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).

Ponieważ terapia antyandrogenowa może wydłużać odcinek QT, należy z ostrożnością przepisywać bikalutamid Dzhenefarm jednocześnie z lekami, które mogą wydłużać odcinek QT lub powodować wystąpienie komorowej tachyarytmii typu torsade de pointes, takimi jak leki przeciwnadżeniowe klasy IA (chinidyna, dysopyryd) lub klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylyd), metadon, moxifloksacyna, neuroleptyki itp. (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dzieci.

Badania interakcji prowadzono wyłącznie na dorosłych.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania

Leczenie lekiem należy rozpoczynać pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Bikalutamid jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. Istnieją dane wskazujące, że u pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami wątroby wydalanie leku może być opóźnione, co może prowadzić do jego kumulacji. Dlatego bikalutamid należy stosować z ostrożnością u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi uszkodzeniami wątroby.

Z uwagi na możliwość zaburzeń funkcji wątroby należy okresowo kontrolować próby wątrobowe. Oczekuje się, że większość zmian może wystąpić w ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania BIKALUTAMID DZHENEFARM.

Rzadko podczas stosowania bikalutamidu obserwowano ciężkie zaburzenia funkcji wątroby, znane są również przypadki śmiertelne (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń funkcji wątroby należy przerwać leczenie BIKALUTAMID DZHENEFARM.

U pacjentów, u których stwierdzono obiektywne postępowanie choroby wraz ze wzrostem stężenia specyficznego dla prostaty antygenu (PSA), należy rozważyć możliwość przerwania terapii bikalutamidem.

U mężczyzn przyjmujących agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH) obniża się tolerancja na glukozę. Może to objawiać się cukrzycą lub utratą kontroli glikemii u pacjentów z już rozpoznaną cukrzycą. Z tego powodu należy kontrolować poziom glukozy we krwi u pacjentów otrzymujących BIKALUTAMID DZHENEFARM w połączeniu z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący.

Wykazano, że bikalutamid hamuje aktywność CYP3A4, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami, które są metabolizowane głównie przez CYP3A4 (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, wrodzoną niedostatecznością laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Terapia antyandrogenami może prowadzić do wydłużenia odstępu QT.

U pacjentów z czynnikami ryzyka lub z wywiadem wydłużonego odstępu QT, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki mogące wydłużać odstęp QT (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”), lekarz powinien przed rozpoczęciem leczenia BIKALUTAMID DZHENEFARM ocenić stosunek ryzyka do korzyści, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko wystąpienia tachykardii komorowej typu torsade de pointes.

Terapia antyandrogenowa może powodować zmiany w morfologii plemników. Chociaż wpływ bikalutamidu na morfologię plemników nie był oceniany i nie zgłaszano takich zmian u pacjentów przyjmujących bikalutamid, pacjentom oraz/lub ich partnerkom należy zalecić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji podczas leczenia i przez 130 dni po zakończeniu terapii lekiem BIKALUTAMID DZHENEFARM.

Zgłaszano nasilenie działania kumarynowych leków przeciwkrzepliwych u pacjentów jednoczesnie przyjmujących bikalutamid, co może prowadzić do wydłużenia czasu protrombinowego (PT) i międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR). Niektóre przypadki wiązały się z ryzykiem krwawień. Zaleca się dokładne monitorowanie poziomu PT/INR oraz ocenę potrzeby dostosowania dawki leków przeciwkrzepliwych (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji” i „Efekty niepożądane”).

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży i laktacji

Ciąża. BIKALUTAMID DZHENEFARM jest przeciwwskazany w stosowaniu u kobiet. Przeciwwskazany jest w okresie ciąży.

Laktacja. BIKALUTAMID DZHENEFARM jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Plodność. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano odwracalne zaburzenia płodności u samców. Należy zakładać, że u mężczyzn może również wystąpić okres niedostateczności funkcji rozrodczej lub bezpłodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn

BIKALUTAMID DZHENEFARM nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z złożonymi mechanizmami. Należy jednak pamiętać, że często może występować senność, bardzo często – zawroty głowy (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Pacjenci przyjmujący ten lek powinni zachować ostrożność.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Dorośli mężczyźni, w tym pacjenci w wieku podeszłym: jedna tabletka (50 mg) jeden raz dziennie.

Leczenie lekiem Bikalutamid Dzhenefarm należy rozpocząć co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem terapii analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący lub równocześnie z kastracją chirurgiczną.

Niewydolność nerek: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby.

Możliwa jest zwiększona akumulacja u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Dzieci

Bikalutamid Dzhenefarm jest przeciwwskazany u dzieci.

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przedawkowania u ludzi. Nie istnieje specyficzny antydotum; leczenie jest objawowe. Dializa może być nieskuteczna, ponieważ bikalutamid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza i nie wydostaje się w postaci niezmienionej z moczem. W przypadku przedawkowania wskazane jest ogólne leczenie wspierające, w tym monitorowanie wskaźników życiowych.

Efekty uboczne.

Częstotliwość występowania efektów ubocznych określa się następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do ≤1/100), bardzo rzadko (od ≥1/10000 do ≤1/1000), niezwykle rzadko (≤1/10 000), częstotliwość nieznana (na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest ustalenie częstości występowania).

1 Zmiany ze strony wątroby rzadko bywają ciężkie i często ustępują lub osłabiewają podczas kontynuowania leczenia lub po jego zakończeniu.

2 Uwzględniono w zestawieniu niepożądanych reakcji na lek po przeanalizowaniu danych z okresu po rejestracji. Częstość została określona na podstawie liczby zgłoszeń dotyczących niewydolności wątroby u pacjentów leczonych bikalutamidem w dawce 150 mg w badaniach otwartych programu Early Prostate Cancer (EPC).

3 Może zmniejszyć się przy współistniejącej kastracji.

4 Obserwowano podczas farmakoepidemiologicznego badania stosowania agonistów hormonu uwalniającego hormon luteinizujący oraz antyandrogenów w leczeniu raka gruczołu krokowego. Ryzyko zwiększało się, gdy stosowano bikalutamid w dawce 50 mg w połączeniu z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący, jednakże zwiększenia ryzyka nie zaobserwowano przy stosowaniu bikalutamidu w dawce 150 mg jako monoterapii w leczeniu raka gruczołu krokowego.

5 Uwzględniono w zestawieniu niepożądanych reakcji na lek po przeanalizowaniu danych z okresu po rejestracji. Częstość została określona na podstawie liczby zgłoszeń dotyczących zapalenia śródmiąższowego jako niepożądane zjawisko u pacjentów leczonych bikalutamidem w dawce 150 mg w badaniach otwartych EPC.

Zwiększenie INR/aPTT: w raportach z okresu po rejestracji zgłaszano interakcję antykoagulantów z grupy kumaryny z bikalutamidem (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności w stosowaniu” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji.

Istotne jest zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji po rejestracji leku. Pozwala to na dalsze monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane niepożądane reakcje.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Opakowanie. Po 14 tabletów w blisterze, 2 blistry w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Dzhenefarm S.A., Grecja

Miejsce produkcji oraz adres siedziby przedsiębiorstwa.

18-й km Maratonos Ave, Pallini Attiki, 15351, Grecja