Axef®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU AXEF® (AKSEF®)

Skład:

substancja czynna: cefuroxime;

1 tabletka zawiera cefuroximum acetylosum odpowiadające 250 mg lub 500 mg cefuroximum;

substancje pomocnicze: krochmal prażelatynizowany, crospovidon, sodowa sól kroskarboksymetylocelulozy, sodowa sóp laurylosiarczanu, stearynian magnezu, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, powłoka Sepifilm LP 770: hipromeloza, celuloza mikrokryształowa, kwas stearynowy, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki wydłużone, powlekane, białego koloru, z ryflowaniem po jednej stronie i oznaczeniem NOBEL po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego. Antybiotyki beta-laktamowe.

Kod ATC J01D C02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cefuroksymu aksetyl – doustna forma bakteryjnego antybiotyku z grupy cefalosporyn cefuroksymu, który jest odporny na działanie większości β-laktamaz i wykazuje aktywność wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Działanie bakteryjne cefuroksymu wynika z hamowania syntezy ściany komórkowej mikroorganizmów.

Odporność nabyta na antybiotyk różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie, a u poszczególnych szczepów może istotnie się różnić. Wskazane jest, jeśli to możliwe, korzystanie z lokalnych danych dotyczących wrażliwości na antybiotyk, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji.

Cefuroksym zazwyczaj wykazuje aktywność in vitro wobec następujących mikroorganizmów:

*Wszystkie metycylinoodporne S. aureus są odporne na cefuroksym.

Farmakokinetyka.

Po doustnym podaniu cefuroksymu aksetyl jest wchłaniany w jelitach, ulega hydrolizie w błonie śluzowej i w postaci cefuroksymu dostaje się do krwiobiegu.

Optymalne wchłanianie obserwuje się bezpośrednio po przyjęciu posiłku. Maksymalny poziom cefuroksymu w surowicy krwi występuje około 2–3 godziny po podaniu leku. Okres półwydalenia leku wynosi około 1–1,5 godziny. Poziom wiązania z białkami wynosi 33–55%, w zależności od metody oznaczania. Cefuroksym wydzielany jest przez nerki w niezmienionej postaci drogą sekrecji kanalikowej i filtracji kłębuszkowej.

Jednoczesne stosowanie probenecydu zwiększa pole pod krzywą stężenia w surowicy o 50%.

Poziom cefuroksymu w surowicy krwi zmniejsza się w wyniku dializy.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek jest wskazany w leczeniu infekcji wymienionych poniżej u dorosłych oraz dzieci od 3. miesiąca życia:

• ostre streptokokowe zapalenie migdałków i gardła,
• ostre bakteryjne zapalenie zatok,
• ostre zapalenie ucha środkowego,
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołane drobnoustrojami wrażliwymi na aksetylocefuroksym,
• zapalenie pęcherza,
• zapalenie nerek,
• niepowikłane infekcje skóry i tkanek miękkich,
• wczesne objawy choroby Lyme’a.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, cefuroksym oraz którykolwiek z pozostałych składników leku. Ciężkie reakcje nadwrażliwościowe w wywiadzie (np. reakcje anafilaktyczne) na inne typy antybiotyków beta-laktamowych (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki obniżające kwasowość soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność leku oraz mogą eliminować efekt poprawionej absorpcji po przyjęciu pokarmu.

Podobnie jak inne środki przeciwbakteryjne, cefuroksym może wpływać na mikroflorę jelitową, co prowadzi do zmniejszenia resorpcji estrogenów i obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych kombinowanych.

Ponieważ w teście z ferrocyjankiem może wystąpić fałszywie negatywny wynik, u pacjentów leczonych aksetylocefuroksymem do oznaczania stężenia glukozy we krwi i osoczu zaleca się stosowanie metod glukozo-oksytazowej lub hekso-kinazowej. Cefuroksym nie wpływa na oznaczanie kreatyniny metodą alkaliczno-pikratową.

Jednoczesne stosowanie z probenekcydą prowadzi do istotnego zmniejszenia stężenia maksymalnego, pola pod krzywą „stężenie w surowicy – czas” oraz okresu półtrwania cefuroksymu. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania z probenekcydą.

Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi może prowadzić do wzrostu wartości INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego).

Wpływ na testy diagnostyczne

Stężenie cefuroksymu w surowicy krwi zmniejsza się w wyniku przeprowadzenia dializy.

Podczas leczenia cefalosporynami zgłaszano pozytywny wynik testu Coombsa. Ten fenomen może wpływać na krzyżową próbę zgodności krwi.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Reakcje nadwrażliwości

Lekarstwo należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów, u których wcześniej obserwowano reakcje nadwrażliwości na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej. Jak również przy stosowaniu wszystkich innych leków przeciwbakteryjnych z grupy beta-laktamów, odnotowano poważne, a także pojedyncze przypadki śmiertelne reakcji nadwrażliwości. Opisywano przypadki reakcji nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa – ostrego alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, który może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Efekty uboczne”). W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie cefuroksymem i podać pacjentowi odpowiednią pomoc medyczną.

Przed rozpoczęciem terapii należy ustalić, czy u pacjenta w przeszłości obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości na cefuroksym, inne cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe. Cefuroksym należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpiły łagodne reakcje nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe.

Ciężkie reakcje skórne (TSHPR)

Zarejestrowano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SSJ), toksyczny epidermalny nekroliozy (TEN) oraz zespół DRESS, które mogą być zagrażające życiu lub mieć śmiertelny skutek, związane z leczeniem cefuroksymem (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Podczas stosowania leku pacjentów należy poinformować o objawach i objawach oraz dokładnie monitorować reakcje skórne. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie cefuroksymu i rozważyć leczenie alternatywne. Jeśli u pacjenta podczas stosowania cefuroksymu rozwinęła się poważna reakcja, taka jak SSJ, TEN lub zespół DRESS, ponownego leczenia cefuroksymem nie można u tego pacjenta w żadnym wypadku prowadzić.

Przerost organizmów opornych

Stosowanie cefuroksymu aksetylu (tak samo jak innych antybiotyków) może prowadzić do nadmiernego wzrostu Candida. Długotrwałe leczenie może również prowadzić do nadmiernego wzrostu innych organizmów opornych (np. Enterococci, Clostridium difficile), co z kolei może wymagać przerwania leczenia.

Podczas stosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania może wystąpić kolit pseudomembranowy, który może przebiegać od łagodnej formy do stanu zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze, jeśli u pacjentów występuje ciężka biegunka podczas lub po terapii antybakteryjnej. W przypadku wystąpienia długotrwałej lub nasilonej biegunki lub ostrych, kolikowych bóli brzucha, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentowi należy przeprowadzić dokładne badanie.

Reakcja Jarischa-Herxhejmara

Podczas leczenia choroby Lyme cefuroksymem aksetylem obserwowano reakcję Jarischa-Herxhejmara, która pojawia się bezpośrednio w wyniku działania bakteriobójczego cefuroksymu aksetylu na patogen powodujący chorobę Lyme – Borrelia burgdorferi. Pacjentom należy wyjaśnić, że jest to normalny skutek antybiotykoterapii choroby Lyme, który ustępuje bez leczenia.

Podczas prowadzenia terapii sekwencyjnej czas przejścia z terapii dożylnej na doustną zależy od ciężkości infekcji, stanu klinicznego pacjenta oraz wrażliwości patogenu. W przypadku braku poprawy klinicznej w ciągu 72 godzin należy kontynuować terapię dożyciową. Przed rozpoczęciem terapii sekwencyjnej należy zapoznać się z odpowiednią instrukcją do stosowania medycznego cefuroksymu sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania cefuroksymu u ciężarnych są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu cefuroksymu aksetylu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród ani rozwój noworodka. Lek należy przepisywać ciężarnym tylko wtedy, gdy korzyści z jego stosowania przewyższają potencjalne ryzyko.

Okres karmienia piersią

Cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Po zastosowaniu dawek terapeutycznych nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych, jednak nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia biegunki lub infekcji grzybiczych błon śluzowych. W związku z tym może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy również wziąć pod uwagę możliwość działania sensybilizującego leku. Cefuroksym należy przepisywać w czasie karmienia piersią tylko po ocenie przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka jego stosowania.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu cefuroksymu sodu na płodność u ludzi. W badaniach funkcji rozrodczej przeprowadzonych na zwierzętach nie stwierdzono wpływu tego leku na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Ponieważ lek może powodować zawroty głowy, pacjenta należy uprzedzić, że prowadzenie samochodu i praca z innymi mechanizmami powinny odbywać się z ostrożnością.

Sposób stosowania i dawki.

Wrażliwość na antybiotyk różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skonsultować lokalne dane dotyczące wrażliwości na antybiotyk. Zwykle leczenie trwa 7 dni (może trwać od 5 do 10 dni).

W celu lepszego wchłaniania lek zaleca się przyjmować po posiłku.

Dawkowanie leku dla dorosłych i dzieci w zależności od infekcji przedstawiono w tabelach 1, 2.

Dorośli i dzieci (≥40 kg) Tabela 1.

Dzieci (<40 kg) Tabela 2.

Dzieciom zaleca się stosowanie leku w formie zawiesiny.

Tabletki cefuroksymu acetylu oraz granulki cefuroksymu acetylu do sporządzania zawiesiny nie są wzajemnie bioekwiwalentne, dlatego formy te nie są wzajemnie zamiennymi przy przeliczaniu na miligramy.

Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej do stosowania parenteralnego. Umożliwia to prowadzenie terapii sekwencyjnej tym samym antybiotykiem podczas przejścia ze stosowania parenteralnego na doustne, jeśli istnieją wskazania kliniczne.

Lek jest skuteczny w leczeniu sekwencyjnym zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli po wcześniejszym stosowaniu parenteralnym cefuroksymu sodu.

Terapia sekwencyjna

Zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli: 750 mg leku w formie wstrząsów 2–3 razy dziennie (dożylnie lub domięśniowo) przez 48–72 godziny, a następnie lek w formie tabletek 500 mg 2 razy dziennie doustnie przez 5–10 dni. Czas trwania zarówno leczenia parenteralnego, jak i doustnego zależy od ciężkości infekcji oraz stanu pacjenta.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie z moczem. U pacjentów z wyraźnym zaburzeniem czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki cefuroksymu w celu skompensowania wolniejszego wydalania (patrz tabela poniżej).

Zalecane dawki leku przy zaburzeniach czynności nerek Tabela 3.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Brak danych dotyczących stosowania tego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego oczekuje się, że istniejące zaburzenia funkcji wątroby nie będą wpływać na farmakokinetykę cefuroksymu.

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie ma specjalnych ostrzeżeń dla tej grupy pacjentów. Stosować dawki standardowe, maksymalnie 1 g na dobę.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u dzieci poniżej 3. miesiąca życia.

Nie zaleca się przepisywania leku Axef® w formie tabletek dzieciom poniżej 3. roku życia.

Dzieciom zaleca się stosowanie leku w formie zawiesiny.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu cefalosporyn można zaobserwować podrażnienie mózgu oraz powikłania neurologiczne, w tym encefalopatię, drgawki i śpiączkę. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, jeśli dawka leku nie została odpowiednio skorygowana u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Poziom cefuroksymu we krwi można obniżyć poprzez dializę krwi oraz dializę opornicową.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane związane z zastosowaniem cefuroksymu aksetylu są umiarkowane i mają głównie odwracalny charakter.

Reakcje niepożądane, o których wiadomości zawarte są poniżej, sklasyfikowane są według narządów i układów oraz częstości występowania. Według częstości występowania podzielono je na następujące kategorie:

bardzo często (≥ 1 na 10), często (≥ 1 na 100 i < 1 na 10), rzadko (≥ 1 na 1000 i < 1 na 100), bardzo rzadko (≥ 1 na 10000 i < 1 na 1000), bardzo rzadko (< 1 na 10000).

Zakażenia i inwazje

Często: nadmierne rozmnażanie się Candida.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie się Clostridium difficile.

Z boku serca

Nieznane: zespół Kuniša.

Z boku krwi i układu limfatycznego

Często: eozynofilia.

Rzadko: dodatni test Coombsa, trombocytopenia, leukopenia (czasem głęboka).

Bardzo rzadko: anemia hemolityczna.

Cefalosporyny jako grupa leków mają właściwość adsorbowania się na powierzchni błony erytrocytów i oddziaływania tam z przeciwciałami, co może prowadzić do dodatniego testu Coombsa (wpływ na oznaczenie zgodności krwi) oraz (bardzo rzadko) do anemii hemolitycznej.

Z boku układu odpornościowego

Reakcje nadwrażliwościowe, w tym:

Często: wysypka skórna.

Rzadko: pokrzywka, swędzenie.

Bardzo rzadko: gorączka lekowa, choroba surowicza, anafilaksja.

Nieznane: reakcja Jarischa-Herxheimer’a.

Z boku układu nerwowego

Często: ból głowy, zawroty głowy.

Z boku przewodu pokarmowego

Często: biegunka, nudności, ból brzucha.

Rzadko: wymioty.

Bardzo rzadko: kolit pseudobłoniasty (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Z boku układu wątrobowo-żółciowego

Często: przejściowe podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (ALT, AST, LDH).

Bardzo rzadko: żółtaczka (głównie cholestata), zapalenie wątroby.

Z boku skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko: erytema wielopostaciowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (zespół Lyella),

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespoł DRESS).

Dzieci.

Profil bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu u dzieci odpowiada profilowi u dorosłych pacjentów.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze.

Po 1 lub 2 blisterach w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

NOBEL ILLAC SANAYI VE TICARET A.S.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Dziedzin Sancaqlar, al. Eskije Akczakodża, nr 299, 81100, miasto Düzce, Turcja.