Augmentin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DO ZASTOSOWANIA MEDYCZNEGO AUGMENTIN (AUGMENTIN)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

1 tabletka zawiera amoksycylinę (w formie trihydrażu amoksycyliny) 500 mg, kwas klawulanowy (w formie klawulanianu potasu) 125 mg;

substancje pomocnicze: dwutlenek krzemu bezwodny koloidalny, skrobioglikolan sodu (typ A), stearynian magnezu, celuloza mikrokryształowa, dwutlenek tytanu (E 171), hydroksypropylometyloceluloza, makrogol 4000, makrogol 6000, dimetykon.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe lub o odcieniu białego tabletki o kształcie owalnym, powlekane, z oznaczeniem „AC” oraz z rowkiem podziałowym po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamowe antybiotyki, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną (antybiotykiem z grupy beta-laktamów), która hamuje jeden lub więcej enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, stanowiącego niezbędną strukturalną składową ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy wytwarzane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów wytwarzających te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek PK/PD

Czas przekraczający minimalne stężenie hamujące (C > MIC) uznaje się za główny czynnik decydujący o skuteczności amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP, co zmniejsza powinność leku do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy eflluksowej może powodować lub sprzyjać oporności bakterii, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości odcięcia

Wartości odcięcia MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na środki przeciwbakteryjne (EUCAST)

Zasięg oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego zalecane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. W razie potrzeby wymagana jest opinia eksperta, jeśli lokalny zasięg oporności jest taki, że korzyść ze stosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów infekcji, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksy cyllina i kwas klawlanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biologiczna dostępność amoksy cylliny i kwasu klawlanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksy cylliny i kwasu klawlanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksy cylliny/kwasu klawlanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym podaniu równoważnych dawek amoksy cylliny lub kwasu klawlanowego podawanych oddzielnie.

Rozkład. Około 25 % całkowitej ilości kwasu klawlanowego w osoczu oraz 18 % całkowitej ilości amoksy cylliny w osoczu wiąże się z białkami. Uczynny objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksy cylliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawlanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksy cyllina i kwas klawlanowy wykryto w pęcherzu żółciowym, tkance brzusza, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i płynie opłucnowym, żółci i ropie. Amoksy cyllina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodnych któregoś ze składników leku w tkankach organizmu. Amoksy cyllina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawlanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksy cyllina, jak i kwas klawlanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotransformacja. Amoksy cyllina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawlanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydzielany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksy cylliny są nerki, natomiast kwas klawlanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półtrwania amoksy cylliny/kwasu klawlanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksy cylliny oraz 27–60 % dla kwasu klawlanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawlanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Równoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksy cylliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawlanowego przez nerki (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półtrwania amoksy cylliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u noworodków przedwczesnych) w pierwszym tygodniu życia dawki nie należy podawać częściej niż dwa razy dziennie ze względu na niepełny rozwój drogi wydalniczej nerki. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej narażeni na obniżenie funkcji nerek, dawkowanie należy dobrać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksy cylliny/kwasu klawlanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyraźne dla amoksy cylliny niż dla kwasu klawlanowego, ponieważ większa część amoksy cylliny wydalana jest przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksy cylliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawlanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie infekcji bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Augmentin, takimi jak:

• potwierdzony ostry bakteryjny zatkan;
• ostry zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzone zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc nabyte pozaszpitalnie;
• zapalenia pęcherza;
• zapalenia nerek;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zębiaki z rozlucznym cellulitis;
• infekcje kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub na inne środki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

Wywiad wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym anafilaksji) związanych z zastosowaniem innych leków beta-laktamowych (w tym cephalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

Wywiad wystąpienia żółtaczki lub zaburzeń funkcji wątroby związanych z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwkrzepliwe doustne

Leki przeciwkrzepliwe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o istotnych interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acenokumarol lub warfarynę, którym podawano leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) podczas rozpoczęcia lub zakończenia leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepliwych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Niepożądane reakcje”).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Jednoczesnego stosowania probenecydu nie zaleca się. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i przedłużenia czasu obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolan pofetylu

U pacjentów leczonych mikofenolanem pofetylu po rozpoczęciu doustnego stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia się stężenia przedawkowania aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50%. Zmiana ta może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. Dlatego zmiana dawki mikofenolanu pofetylu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak wymagane jest ścisłe monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne środki ostrożności.

Przed rozpoczęciem leczenia amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano poważne, a w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu DRESS (reakcji nadwrażliwości z objawami ze strony narządów wewnętrznych) – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Opisywano przypadki wystąpienia zespołu enterokolitu wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół enterokolitu wywołanego lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po podaniu leku) bez towarzyszących objawów skórnych lub dróg oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępowanie do szoku.

Jeśli stwierdzono, że infekcja jest spowodowana przez mikroorganizm(y) wrażliwy(e) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z obowiązującymi wytycznymi.

Forma leku Augmentin nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka występowania patogenów o obniżonej wrażliwości lub oporności na leki beta-laktamowe, której nie powodują beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej formy leku w celu leczenia opornych na penicylinę szczepów S. pneumoniae.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tym przypadku stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki przypominającej różyczkę.

Jednoczesne przyjmowanie allopurynolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia skórnych reakcji alergicznych.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernej proliferacji mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączki i uogólnionej rumieniowatej wysypki z pęcherzykami może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (AGEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Augmentin i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano powiknienia ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O powikłaniach u dzieci informowano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy pojawiają się zazwyczaj podczas lub wkrótce po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero kilka tygodni po jego zakończeniu. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, a w wyjątkowo rzadkich przypadkach – śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano niemal zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie hepatotoksycznym (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, opisywano kolit związany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Augmentin, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jest w tej sytuacji przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy w rzadkich przypadkach opisywano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrzepliwych należy prowadzić odpowiednią kontrolę. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania pożądanego poziomu antykoagulacji (patrz sekcje „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” oraz „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie spożycie płynów i dobre wydalanie moczu w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Augmentin może prowadzić do niespecyficznego wiązania IgG i albuminy z błonami czerwonych krwinek, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa.

Opisywano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później stwierdzono brak infekcji Aspergillus. Opisywano reakcje krzyżowe z polysacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories.

Dlatego wyniki pozytywne u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania reprodukcyjne na zwierzętach z doustną i dojelitową formą Augmentin nie wykazały żadnego działania teratogennego. W jednym badaniu z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych stwierdzono, że profilaktyczne stosowanie Augmentin może być związane ze zwiększonym ryzykiem enterokolitu nekrotyzującego u noworodków. Jak w przypadku stosowania innych leków, należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna takie zastosowanie za konieczne.

Karmienie piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się do mleka matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybiczych infekcji błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Augmentin można stosować w czasie karmienia piersią tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych skutków (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami mechanicznymi (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki

Lek należy stosować zgodnie z obowiązującymi zaleceniami dotyczącymi terapii antybiotykowej oraz lokalną wrażliwością na antybiotyki. Wrażliwość na amoksycylinę/klawulanian różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skorzystać z danych dotyczących lokalnej wrażliwości i, jeśli to konieczne, przeprowadzić mikrobiologiczne oznaczenie oraz test wrażliwości.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci Augmentinu (tj. takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne stosunki zawartości amoksycyliny do kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakodynamika”).

Zakres proponowanych dawek zależy od oczekiwanych patogenów i ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne, ciężkości choroby i lokalizacji infekcji, wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta.

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg ogólna dawka dobową wynosi 1500 mg amoksycyliny/375 mg kwasu klawulanowego (3 tabletki) przy podawaniu, jak podano poniżej.

Dla dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg maksymalna dawka dobową wynosi 2400 mg amoksycyliny/600 mg kwasu klawulanowego (4 tabletki) przy podawaniu, jak podano poniżej.

Jeśli do leczenia konieczne jest zastosowanie wyższych dawek amoksycyliny, należy stosować inne postaci Augmentinu, aby uniknąć nadmiernego podawania wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” dotyczące długotrwałej terapii).

• Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg *

1 tabletka Augmentinu 500 mg/125 mg trzy razy dziennie.

• Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg *

Dawka od 20 mg/5 mg/kg masy ciała/doba do 60 mg/15 mg/kg masy ciała/doba, podzielona na trzy dawki.

Ponieważ tabletki nie można dzielić, tej postaci Augmentinu nie przepisuje się dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

• Pacjenci w podeszłym wieku *

Korekty dawki u pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się. W razie potrzeby dawkę dostosowuje się w zależności od czynności nerek.

• Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek *

Dawkowanie opiera się na obliczeniu maksymalnego stężenia amoksycyliny. Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z klirem kreatyniny > 30 ml/min.

• Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg *

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg

Ze względu na niemożność podziału tabletu, tej formy Augmentinu nie należy stosować dzieciom o masie ciała od 25 do 40 kg z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min ani dzieciom poddawanym hemodializie.

Dawkowanie przy zaburzeniach funkcji wątrody

Stosować ostrożnie; należy regularnie monitorować funkcję wątrody.

Tabletkę należy połykać całą, nie żując. W razie potrzeby, w celu ułatwienia połknięcia, tabletkę można złamać na pół i połykać połówki, nie żując.

Lek należy przyjmować podczas posiłku, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Długość leczenia ustala się indywidualnie. Leczenia nie należy kontynuować dłużej niż przez 14 dni bez oceny stanu pacjenta.

Leczenie można rozpocząć drogą dożylną, a następnie kontynuować doustnie.

Dzieci.

Tę formę Augmentinu stosuje się dzieciom od 6. roku życia o masie ciała nie mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy

Może wystąpić zaburzenia przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku może wystąpić drgawki.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylnym podawaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepuszczalność cewników (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylina/ kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (DN) związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę znanych działań niepożądanych związanych z lekiem, pochodzących z badań klinicznych Augmentinu oraz z nadzoru pozarejestrowego, sklasyfikowanych według systemowo-organowego klasyfikacji MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

nieczęsto ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstość niemożliwa do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego¹.

Zaburzenia serca.

Nieznane: zespół Kounis.

Zaburzenia układu immunologicznego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergiczne.

Zaburzenia układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadpobudliwość i drgawki², oponiak bezobjawowy.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności³, wymioty.

Nieczęsto: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolitis związany z antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹, zespół zapalenia jelita wywołany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostra zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Nieczęsto: podwyższenie poziomu AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenie wątroby⁶ i żółtaczka cholestatyczna⁶.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷.

Nieczęsto: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka.

Rzadko: rumień wielopostaciowy.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka, pęcherzykowe stwardnienie naskórka, ostra ogólnoustrojowa egzantematyczna pustulacja⁹, reakcja na leki z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), choroba liniowego immunoglobuliny A (IgA).

Zaburzenia nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zapalenie nerek śródmiąższowe, krystaluria⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

3 Nudności występują częściej po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Augmentinu podczas posiłku.

4 W tym kolitis ułudkowy i kolitis krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

5 Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (dermatytu) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

10 Patrz sekcja „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

11 O zmianie zabarwienia szkliwa zębów bardzo rzadko zgłaszano u dzieci. Staranne higieny jamy ustnej może zapobiec tej zmianie, ponieważ zjawisko to można usunąć przez szczotkowanie zębów.

Okres ważności.

3 lata. Po otwarciu foliowego opakowania – 30 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 tabletek w blistrze w foliowym opakowaniu razem z żelowymi granulkami ochronnymi przed wilgocią. Po 2 blistery w opakowaniach w opakowaniu tekturowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Glaxo Wellcome Production, Francja.

Glaxo Wellcome Production, France.

Miejsce produkcji i adres działalności.

Glaxo Wellcome Production, ZI de la Peyenniere, 53100 Mayenne, France.

Glaxo Wellcome Production, ZI de la Peyenniere, 53100 Mayenne, Francja.

ULOTKA DLA PACJENTA

do leku ludzkiego

AUGMENTIN

(AUGMENTIN)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawanowy;

1 tabletka zawiera amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trihydrażu) 500 mg, kwasu klawanowego (w postaci klawulanianu potasu) 125 mg;

substancje pomocnicze: ditlenek krzemu koloidalny bezwodny, sodowa skrobioglikolian (typ A), stearyna magnezu, celuloza mikrokryształowa, dwutlenek tytanu (E 171), hydroksypropylometyloceluloza, makrogol 4000, makrogol 6000, dimetykon.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe lub o odcieniu białego tabletki o kształcie owalnym, powlekane, z oznaczeniem „AC” oraz rowkiem podziałowym po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamowe antybiotyki, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicylinem (antybiotykiem beta-laktamowym), który hamuje jeden lub więcej enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizysą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania antybakteryjnego.

Stosunek FK/FD

Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C > MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP prowadząca do zmniejszenia powinowactwa leku antybakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej (efluksowej) może powodować lub sprzyjać oporności bakterii, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe

Wartości progowe MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Zasięg oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby wymagana jest konsultacja specjalisty, jeśli lokalny zasięg oporności jest taki, że korzyść ze stosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po doustnym podaniu. Bio dostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym przyjęciu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podawanych oddzielnie.

Rozdział. około 25 % całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18 % całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami. Uczynny objętość rozdziału wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykryto w pęcherzu żółciowym, tkance otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie maziowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie rozprowadza się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodnych któregoś ze składników leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielka ilość kwasu klawulanowego może również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biodegradacja. Amoksycylina częściowo wydala się z moczem w postaci nieaktywnej kwasy penicylowej w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydala się z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydala się zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens wynosi około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny oraz 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24 godzin. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydala się w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego przez nerki (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półwydalania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u przedwczesnych noworodków) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać dwóch razy na dobę ze względu na niedojrzałość drogi wydalniczej nerek. Ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie, zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydala się przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu gromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie zakażeń bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Augmentin, takich jak:

• potwierdzony bakteryjny zapalenie zatok przynosowych;
• ostre zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc nabyte pozaszpitalnie;
• zapalenia pęcherza moczowego;
• zapalenia nerek;
• zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zębowo-jamiste abscesy z rozlężnym cellulitis;
• zakażenia kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

Wywiad wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym anafilaksji) związanych z podawaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cephalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

Wywiad wystąpienia żółtaczki lub zaburzeń funkcji wątroby związanych z podawaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwąskrzewne doustne

Leki przeciwwąskrzewne doustne i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym podawano leczenie amoksycyliną. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków należy starannie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) podczas rozpoczęcia lub zakończenia leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwwąskrzewnych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty uboczne”).

Metylotreksat

Penicyliny mogą obniżać wydalanie metylotreksatu, co może potencjalnie zwiększyć jego toksyczność.

Probenecyd

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu. Probenecyd zmniejsza kanalikowe wydalenie amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu trwania obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolan mofetylu

U pacjentów leczonych mikofenolanem mofetylu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddozowego aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddozowego może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. Dlatego zmiana dawki mikofenolanu mofetylu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak konieczna jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu leczenia antybiotykiem.

Особливости stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano poważne i w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę oraz u pacjentów z chorobami alergicznymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelita wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół zapalenia jelita wywołany lekami to reakcja alergiczna z głównym objawem – długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) bez towarzyszących skórnych lub objawów dróg oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępowanie do szoku.

W przypadku potwierdzenia, że infekcja jest spowodowana mikroorganizmem(-ami) wrażliwym(-imi) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Ta postać leku Augmentin nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka, że prawdopodobne patogeny choroby mają obniżoną wrażliwość lub oporność na leki beta-laktamowe, która nie jest pośredniczona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku w leczeniu S. pneumoniae opornego na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tym przypadku stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki rumieniowej.

Jednoczesne przyjmowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia alergicznych reakcji skórnych.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernego namnażania się mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączkowego, uogólnionego rumienia z pęcherzykami może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (GEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Augmentin i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Zgłaszano powikłania ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O powikłaniach u dzieci zgłaszano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy zazwyczaj pojawiają się podczas lub zaraz po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero kilka tygodni po zakończeniu terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, w wyjątkowo rzadkich przypadkach – śmiertelne. Takie zjawiska niemal zawsze obserwowano u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie hepatotoksynym, które mogą prowadzić do powikłań ze strony wątroby (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, zgłaszano zapalenie jelita związane z antybiotykiem, którego ciężkość może się wahać od łagodnego do zagrożenia życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia zapalenia jelita związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Augmentin, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jest w tej sytuacji przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji układów narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy rzadko zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrzepliwych należy prowadzić odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepliwych stosowanych doustnie w celu utrzymania pożądanego poziomu przeciwkrzepliwego działania (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” oraz „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym diurezą bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostry zespół nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i diurezę w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcja „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu metodą glukooksydazy, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Augmentin może prowadzić do niemianowanego wiązania IgG i albuminy z błonami czerwonych krwinek, co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników testu Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus produkcji Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później wykluczono infekcję Aspergillus. Zgłaszano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus produkcji Bio-Rad Laboratories.

Dlatego wyniki pozytywne u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania reprodukcyjne na zwierzętach z doustną i parenteralną formą Augmentin nie wykazały żadnego działania teratogennego. W jednym badaniu z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych zgłaszano, że profilaktyczne stosowanie Augmentin może być związane ze zwiększonym ryzykiem nekrotyzującego zapalenia jelita u noworodków. Jak w przypadku stosowania innych leków, należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy według lekarza jest to konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się do mleka matki (brak informacji dotyczącej wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybiczych infekcji błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Augmentin można stosować w czasie karmienia piersią tylko wtedy, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych działań (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi terapii antybiotykami oraz lokalną wrażliwością na antybiotyki. Wrażliwość na amoksycylinę/klawulanian różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skorzystać z danych dotyczących lokalnej wrażliwości oraz przeprowadzić mikrobiologiczne oznaczenie i test wrażliwości.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Augmentin (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne stosunki zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Zakres proponowanych dawek zależy od oczekiwanych patogenów i ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne, ciężkości choroby, lokalizacji infekcji, wieku, masy ciała i funkcji nerek pacjenta.

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg ogólna dzienna dawka wynosi 1500 mg amoksycyliny/375 mg kwasu klawulanowego (3 tabletki) przy dawkowaniu, jak podano poniżej.

Dla dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg maksymalna dzienna dawka wynosi 2400 mg amoksycyliny/600 mg kwasu klawulanowego (4 tabletki) przy dawkowaniu, jak podano poniżej.

Jeśli do leczenia konieczne jest zastosowanie wyższych dawek amoksycyliny, należy stosować inne postaci Augmentinu, aby uniknąć nadmiernego przyjmowania wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia ustala się na podstawie klinicznej odpowiedzi pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” dotycząca długotrwałej terapii).

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

1 tabletka Augmentin 500 mg/125 mg 3 razy dziennie.

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg

Dawka od 20 mg/5 mg/kg masy ciała/doba do 60 mg/15 mg/kg masy ciała/doba, podzielona na 3 dawki.

Ponieważ tabletki nie można dzielić, tej postaci Augmentinu nie należy przepisywać dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekty dawki u pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się. W razie potrzeby dawkę należy dostosować w zależności od funkcji nerek.

Dawkowanie przy zaburzeniach funkcji nerek

Dawkowanie oparte jest na obliczeniu maksymalnego stężenia amoksycyliny. Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z klirem kreatyniny > 30 ml/min.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg

Ponieważ tabletki nie można dzielić, nie należy stosować tej postaci Augmentin u dzieci o masie ciała od 25 do 40 kg z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min lub u dzieci poddawanych hemodializie.

Dawkowanie w zaburzeniach funkcji wątroby

Stosować ostrożnie; konieczna jest regularna kontrola funkcji wątroby.

Tabletkę należy połykać całą, nie żując. W razie potrzeby, w celu ułatwienia połknięcia, tabletkę można złamać na pół i połknąć obie połówki, nie żując.

Lek należy przyjmować podczas posiłku, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Czas trwania leczenia ustala się indywidualnie. Leczenia nie należy kontynuować dłużej niż przez 14 dni bez oceny stanu pacjenta.

Leczenie można rozpocząć drogą dożyciową, a następnie kontynuować doustnie.

Dzieci.

Tę postać Augmentin stosuje się u dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała nie mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy

Może wystąpić objawy zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w kaniulach pęcherza moczowego, głównie po dożylnej podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepustowość kaniul (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

<Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylina i kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Efekty uboczne.

Najczęściej zgłaszane efekty uboczne związane z lekiem (PU) to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę znanych niepożądanych reakcji na lek, znanych z badań klinicznych Augmentinu i nadzoru posyrejestracyjnego, sklasyfikowanych według systemowo-organowego klasyfikacji MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

nieczęsto ≥ 1/1000 i < 1/100;

rzadko ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstość niemożliwa do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wskaźnika¹.

Zaburzenia ze strony serca.

Nieznane: Zespół Kounisa.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowicy, zapalenie naczyń alergicznego pochodzenia.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadpobudliwość i drgawki², oponowe zapalenie opon mózgowych.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności³, wymioty.

Nieczęsto: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹, zespół lekowego enterokolitu (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostre zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Nieczęsto: podwyższenie stężenia AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenia wątroby⁶ i żółtaczka cholesteryczna⁶.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷.

Nieczęsto: wysypka skórna, świąd, pokrzywka.

Rzadko: wielopostaciowa rumień.

Nieznane: zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne uogólnione martwicze zapalenie naskórka, bulozne odspajające zapalenie skóry, ostre ogólnikowe pęcherzykowe zapalenie skóry⁹, reakcja na leki z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), choroba liniowego immunoglobuliny A (IgA).

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zapalenie wątrobu nerkowego, krystaluria⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

3 Nudności częściej związane są z przyjmowaniem wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Augmentinu podczas posiłku.

4 W tym kolit pseudomembranowy i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

5 Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

10 Patrz sekcja „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

11 O zmianie zabarwienia szkliwa zębów bardzo rzadko zgłaszano u dzieci. Staranne higieny jamy ustnej można zapobiec tej zmianie zabarwienia, ponieważ zjawisko to można usunąć poprzez szczotkowanie zębów.

Okres ważności.

3 lata. Po otwarciu foliowego opakowania – 30 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 tabletek w blistrze w foliowym opakowaniu razem z higroskopijnymi granulkami typu saszetka. Dwa blisterzy w opakowaniach z folii w opakowaniu tekturowym.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Wielka Brytania.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, United Kingdom.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Clarendon Road, Worthing, BN14 8QH, United Kingdom.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Clarendon Road, Worthing, BN14 8QH, Wielka Brytania.