Augmentin

Ukraina
Nazwa handlowa Augmentin
Postać farmaceutyczna proszek do sporządzania zawiesiny doustnej
Substancja czynna / Dawkowanie
amoksycylina · 400 mg/5 ml
kwas klawulanowy · 57 mg/5 ml
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/0987/05/02
Augmentin proszek do sporządzania zawiesiny doustnej

INSTRUKCJA dotycząca stosowania leku AUGMENTIN (AUGMENTIN)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

5 ml zawiesiny zawiera amoksycyliny (w postaci trihydrażu amoksycyliny) 400 mg i kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu) 57 mg;

substancje pomocnicze: guma ksyloglukanowa, aspartam (E 951), kwas bursztynowy, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, hydroksypropylometyloceluloza, aromaty suszone pomarańczowe (1 i 2), aromat suszony malinowy, aromat suszony „Słodka melasa”, dwutlenek krzemu.

Postać farmaceutyczna. Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały, swobodnie przesypujący się proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.

Antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksyycylina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu, niezbędnego strukturalnego składnika ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksyycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy wytwarzane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania amoksyycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów wytwarzających te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksyycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek FK/FD

Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C > MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksyycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksyycylinę/kwas klawulanowy:

  • inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
  • modyfikacja PBP, co zmniejsza powinność leku przeciwbakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej mogą powodować oporność bakterii lub sprzyjać jej powstawaniu, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe

Wartości progowe MIC dla amoksyycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Organizmy mikrobiologiczne

Granice wrażliwości (µg/ml)

Wrażliwe

Umiarkowanie wrażliwe

Odporno

Haemophilus influenzae1

≤1

-

> 1

Moraxella catarrhalis1

≤1

-

> 1

Staphylococcus aureus 2

≤2

-

>2

Kokobakterie koagulazo-ujemne 2

≤ 0,25

> 0,25

Enterococcus1

≤4

8

> 8

Streptococcus A, B, C, G5

≤ 0,25

-

> 0,25

Streptococcus pneumoniae3

≤ 0,5

1–2

>2

Bakterie z rodziny Enterobacteriaceae 1, 4

-

-

> 8

Bakterie beztlenowe Gram-ujemne 1

≤4

8

> 8

Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie 1

≤4

8

> 8

Granice nieodnoszące się do konkretnych gatunków 1

≤2

4–8

> 8

1 Podane wartości dotyczą stężeń amoksycyliny. W celu testowania wrażliwości stężenie kwasu klawulanowego ustalono na 2 mg/l.

2 Podane wartości dotyczą stężeń oksacyliny.

3 Granice podane w tabeli obliczono na podstawie granic dla ampicyliny.

4 Granica odporności R>8 mg/l oznacza, że wszystkie szczepy z mechanizmami oporności są klasyfikowane jako oporne.

5 Granice podane w tabeli obliczono na podstawie granic dla penicyliny benzylowej.

Zasięg oporności może się różnić geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego zaleca się uzyskanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby, gdy lokalny zasięg oporności jest taki, że korzyść z leku wywołuje wątpliwości, przynajmniej w odniesieniu do niektórych typów zakażeń, należy uzyskać opinię eksperta.

Wrażliwe gatunki

Aerobowe bakterie Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, Gardnerella vaginalis, Staphylococcus aureus

(wrażliwy na metycylinę)£, Coagulase-negative staphylococci (wrażliwe na metycylinę), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae1, Streptococcus pyogenes oraz inne streptokoki beta-hemolityczne, grupa Streptococcus viridans.

Aerobowe bakterie Gram-ujemne: Capnocytophaga spp., Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae2, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida.

Beztlenowce: Bacteroides fragilis, Fusobacterium nucleatum, Prevotella spp.

Gatunki, w przypadku których nabyta oporność może stanowić problem

Aerobowe bakterie Gram-dodatnie: Enterococcus faecium$.

Aerobowe bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris.

Wrodzenie oporne mikroorganizmy

Aerobowe bakterie Gram-ujemne: Acinetobacter sp., Citrobacter freundii, Enterobacter sp., Legionella pneumophila, Morganella morganii, Providencia spp., Pseudomonas sp., Serratia sp., Stenotrophomonas maltophilia.

Inne mikroorganizmy:

Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Coxiella burnetii, Mycoplasma pneumoniae

$ Wrodzona umiarkowana wrażliwość przy braku nabytej oporności.

£ Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na amoksycylina/ kwas klawulanowy.

1 Streptococcus pneumoniae oporny na penicylinę nie powinien być leczony tą postacią leku amoksycylina/kwas klawulanowy (patrz punkty „Sposób stosowania i dawki”

i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

2 Szczepy o obniżonej wrażliwości zostały zarejestrowane w niektórych krajach UE z częstością powyżej 10%.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie zdysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego po podaniu doustnym wynosi około 70%. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po podaniu doustnym odpowiednich dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego oddzielnie.

Rozkład. Oколо 25% całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu oraz 18% całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Wyglądałowy objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzyku żółciowym, tkance otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodnych któregoś ze składników leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotransformacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25% dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydzielany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Eliminacja. Główną drogą eliminacji amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półtrwania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalenie z moczem wynosi 50–85% dla amoksycyliny oraz 27–60% dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Równoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego z moczem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wiek. Okres półtrwania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u noworodków przedwczesnych) w pierwszym tygodniu życia dawka nie powinna być podawana częściej niż dwa razy dziennie ze względu na niedojrzałość drogi wydalania nerkowego. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej narażeni na obniżenie funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Naruszenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Naruszenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie u dorosłych i dzieci infekcji bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Augmentin, takich jak:

  • potwierdzony zatrudnie bakteryjny;
  • ostry zapalenie ucha środkowego;
  • potwierdzone zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
  • zapalenie płuc nabyte pozaszpitalnie;
  • zapalenia pęcherza;
  • zapalenia nerek;
  • infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zębinowe abscesy z rozszerzonym cellulitis;
  • infekcje kości i stawów, w tym osteomyelity.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja) związane z zastosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cephalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W wywiadzie żółtaczka lub zaburzenia funkcji wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwstrząsowe doustne

Leki przeciwwstrząsowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Opisano jednak przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym zalecono leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) podczas wprowadzania lub kończenia leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwwstrząsowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).

Metylotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metylotreksatu, co może prowadzić do zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolanu myfetylu

U pacjentów leczonych mikofenolanem myfetylu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddozowego aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddozowego może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mikofenolanu myfetylu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak konieczna jest baczna obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególności stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycylina/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cephalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Donoszono o poważnych i w pojedynczych przypadkach śmiertelnych reakcjach nadwrażliwości (w tym reakcjach anafilaktycznych i ciężkich skórnych działaniach niepożądanych) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Donoszono o przypadkach wystąpienia zespołu zapalenia jelita wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół zapalenia jelita wywołany lekami to reakcja alergiczna z głównym objawem – długotrwałym wymiotowaniem (1–4 godziny po przyjęciu leku) bez obecności skórnych lub oddechowych objawów alergicznych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępujące do szoku.

W przypadku stwierdzenia, że infekcja wywołana jest przez mikroorganizm(-y) wrażliwy(-e) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Forma leku Augmentin nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka, że prawdopodobne patogeny choroby są oporne na leki beta-laktamowe, których oporność nie jest pośredniona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej formy leku do leczenia S. pneumoniae opornego na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ przyjmowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki przypominającej ospę wietrzna.

Jednoczesne przyjmowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych ze strony skóry.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernego rozmnażania mikroorganizmów opornych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączki towarzyszącej uogólnionej rumieniowatej wysypce z pęcherzykami może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (AGEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Augmentinu i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Donoszono o powikłaniach ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O powikłaniach u dzieci donoszono bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy zazwyczaj pojawiają się podczas lub zaraz po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą ujawniać się dopiero po kilku tygodniach od zakończenia terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, w wyjątkowo rzadkich przypadkach śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie prowadzącym do powikłań ze strony wątroby (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, donoszono o kolicie związanym z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od lekkiej do zagrażającej życiu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Augmentinu, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwwstrząsowych jest wtedy przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji układów organizmu, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy w rzadkich przypadkach donoszono o wydłużeniu protrombinowego czasu krzepnięcia. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrzepliwych należy prowadzić odpowiednią kontrolę. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania pożądanego poziomu przeciwkrzeplenia (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” oraz „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy utrzymywać odpowiednie nawodnienie i wydzielanie moczu w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcja „Działania niepożądane” oraz „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozuria w badaniach na obecność glukozy w moczu, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Augmentin może prowadzić do niestosunkowego wiązania IgG i albuminy przez błony erytrocytów, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa.

Donoszono o dodatnich wynikach enzymatycznego testu immunologicznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus produkcji Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później potwierdzono brak infekcji Aspergillus. Donoszono o reakcjach krzyżowych z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania enzymatycznego testu immunologicznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus produkcji Bio-Rad Laboratories. Dlatego dodatnie wyniki badań u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Zawiesina Augmentin 457 mg/5 ml zawiera aspartam (E 951) 2,5 mg/ml – źródło fenyloalaniny, dlatego lek należy przepisywać ostrożnie pacjentom z fenyloketonurią.

Lek zawiera maltodekstrynę (glukozę). Nie stosować leku u pacjentów z rzadkim zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. W jedynym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych donoszono, że leczenie profilaktyczne amoksycyliną/kwasem klawulanowym może być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia u noworodków zapalenia jelita z martwicą. Należy unikać stosowania leku w ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią. Obie substancje wydzielają się w mleku matki (brak danych dotyczących wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego podczas przyjmowania leku należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego w okresie karmienia piersią jest możliwe tylko po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Możliwość wpływu na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi innych maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia samochodu lub pracy z innymi maszynami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych działań (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi urządzeniami (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy doborze dawki Augmentinu w leczeniu konkretnej infekcji należy uwzględnić:

  • przewidywane patogeny i ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”);
  • stopień nasilenia i lokalizację infekcji;
  • wiek, masę ciała oraz funkcję nerek pacjenta, zgodnie z poniższym opisem.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Augmentin (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne proporcje zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz działy „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania” oraz „Farmakodynamika”).

Dla dzieci o masie ciała <40 kg niniejsza postać leku Augmentin zapewnia maksymalną dobową dawkę 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego, przy założeniu stosowania zgodnie z zaleceniami poniżej. Jeśli konieczne jest podanie wyższej dawki amoksycyliny, zaleca się wybór innej postaci leku Augmentin w celu uniknięcia przyjmowania nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego (patrz działy „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania” oraz „Farmakodynamika”).

Czas trwania leczenia ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta. W przypadku niektórych infekcji (np. osteomyelitis) konieczne jest dłuższe leczenie. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania” w odniesieniu do długotrwałej terapii).

Dzieci o masie ciała ≥ 40 kg: należy stosować inne postaci leku Augmentin.

Dzieci o masie ciała <40 kg

Zalecane dawki:

  • od 25 mg/3,6 mg/kg/24 h do 45 mg/6,4 mg/kg/24 h, podzielone na dwa dawki;
  • w leczeniu niektórych infekcji (takich jak zapalenie ucha środkowego, zatok, infekcje dróg oddechowych dolnych) dzieciom od 2. roku życia można podawać dawkę do 70 mg/10 mg/kg/24 h, podzieloną na dwa dawki.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Augmentin 7:1 w dawkach wyższych niż 45 mg/6,4 mg/kg/24 h u pacjentów poniżej 2. roku życia.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Augmentin 7:1 u pacjentów w wieku do 2 miesięcy. W związku z tym nie ma zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie jest wymagana korekta dawki.

Upośledzenie funkcji nerek

U pacjentów z klirem kreatyniny (CrCl) powyżej 30 ml/min korekta dawki nie jest wymagana.

U pacjentów z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min nie zaleca się stosowania postaci leku Augmentin o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1, ponieważ nie ma dostępnych zaleceń dotyczących korekty dawki.

Upośledzenie funkcji wątroby

Zaleca się ostrożność oraz regularne monitorowanie funkcji wątroby (patrz działy „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Sposób stosowania

Augmentin™ przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Lek należy przyjmować podczas jedzenia, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Terapię można rozpocząć drogą dożylną, zgodnie z instrukcją dla formy do stosowania parenteralnego leku Augmentin, a następnie kontynuować lekiem do stosowania doustnego.

Instrukcja przygotowania zawiesiny.

Przed użyciem należy sprawdzić integralność uszczelnienia na kapslu. Potrząsnąć fiolką, aby rozluźnić proszek. Dodać odpowiednią ilość wody (zgodnie z poniższymi wskazówkami), odwrócić fiolkę i dokładnie wymieszać. Alternatywny sposób: napełnić fiolkę wodą nieco poniżej oznaczenia na etykiecie, odwrócić i dokładnie wymieszać, następnie dolać wody do oznaczenia, odwrócić i ponownie dokładnie wymieszać.

Dozowanie

Objętość wody, którą należy dodać w celu rozpuszczenia (ml)

Ostateczna objętość rozpuszczonej zawiesiny doustnej (ml)

400 mg/57 mg/5 ml

62

70

Przed każdym zastosowaniem fiolkę należy dokładnie potrząsnąć.

Dzieci. Lek stosuje się dzieciom od 2. miesiąca życia. Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg przepisuje się lek w innej postaci lekowej.

Przedawkowanie.

Objawy

Można zaobserwować objawy zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi cieczy i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z amoksycyliną, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano wytrącanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po dożylnej podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepuszczalność cewników (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę cieczy/elektrolitów.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Niepożądane działania.

Najczęściej zgłaszane niepożądane działania związane z lekiem (ND) to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono wykaz znanych niepożądanych działań związanych z lekiem, znanych z badań klinicznych Augmentinu i nadzoru posrejestracyjnego, sklasyfikowanych według klasyfikacji MedDRA wg układów narządów.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

nieczęsto ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i indeksu protrombinowego1.

Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego.

Nieznane: zespół Kounisa.

Zaburzenia układu immunologicznego10.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, stan podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergicznego typu.

Zaburzenia układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadpobudliwość i drgawki2, oponowe zapalenie ośrodkowego układu nerwowego (aseptyczny zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności3, wymioty.

Nieczęsto: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit spowodowany antybiotykiem4, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów11, zespół zapalenia jelita spowodowany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostre zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe.

Nieczęsto: podwyższenie stężenia AST i/lub ALAT5.

Nieznane: zapalenia wątroby6 i żółtaczka cholestatyczna6.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych7.

Nieczęsto: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka.

Rzadko: wielopostaciowa rumień.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzykowy odwarstwiający się zapalenie skóry, ostra ogólna egzantematyczna pustulosis9, reakcja na leki z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), choroba IgA liniowego typu.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: nefropatia śródmiąższowa, kryształomocz8 (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

3 Nudności występują częściej po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Augmentinu podczas posiłku.

4 W tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

5 Umiarkowane podwyższenie stężenia AST i/lub ALAT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać leczenie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

10 Patrz sekcja „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

11 O zmianie zabarwienia szkliwa zębów bardzo rzadko zgłaszano u dzieci. Staranne higieny jamy ustnej można zapobiec tej zmianie, ponieważ zjawisko to ustępuje po szczotkowaniu zębów.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Oryginalne opakowania przechowywać zamknięte w temperaturze poniżej 25 °C w suchym miejscu. Przygotowaną zawiesinę przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 °C przez 7 dni. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Proszek do sporządzenia 70 ml zawiesiny w fiolkach z przezroczystego szkła z metalową zakrętką (z kontrolą pierwszego otwarcia i folią polimerową umieszczoną wewnątrz) razem z dozownikiem lub miarką w postaci nakrętki, lub łyżką dozującą, umieszczony w tekturowym pudełku lub z pokrywką zabezpieczoną przed otwarciem przez dzieci, razem z dozownikiem lub łyżką dozującą, umieszczony w tekturowym pudełku.

Kategoria użycia. Na receptę.

Producent. Glaxo Wellcome Production, Francja.

Glaxo Wellcome Production, France

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Glaxo Wellcome Production, ZI de la Peyenniere, 53100 Mayenne, Francja.

Glaxo Wellcome Production, ZI de la Peyenniere, 53100 Mayenne, France.

INSTRUKCJA

dla zastosowania medycznego leku

AUGMENTIN

(AUGMENTIN)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

5 ml zawiesiny zawierają amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trihydrażu) 400 mg i kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu) 57 mg;

substance pomocnicze: guma ksantanowa, aspartam (E 951), kwas bursztynowy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, hydroksypropylometyloceluloza, aromaty suszone pomarańczowe (1 i 2), aromat suszony malinowy, aromat suszony „Light treacle”, dwutlenek krzemu.

Postać farmaceutyczna. Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały, swobodnie przesypujący się proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.

Beta-laktamowe antybiotyki, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01C R02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicylinem (antybiotykiem beta-laktamowym), który hamuje jeden lub więcej enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizysą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek FK/FD

Czas przekraczający minimalne stężenie hamujące (C>MIC) uważany jest za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

  • inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
  • modyfikacja PBP, co zmniejsza powinność leku przeciwbakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej mogą powodować lub sprzyjać oporności bakterii, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości odniesienia

Wartości odniesienia MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Mikroorganizmy

Granice wrażliwości (µg/ml)

Wrażliwe

Umiarkowanie wrażliwe

Odporno

Haemophilus influenzae1

≤1

-

> 1

Moraxella catarrhalis1

≤1

-

> 1

Staphylococcus aureus 2

≤2

-

>2

Kokobakterie koagulazo-ujemne 2

≤ 0,25

> 0,25

Enterococcus1

≤4

8

> 8

Streptococcus A, B, C, G5

≤ 0,25

-

> 0,25

Streptococcus pneumoniae3

≤ 0,5

1–2

>2

Bakterie z rodziny Enterobacteriaceae 1, 4

-

-

> 8

Bakterie beztlenowe Gram-ujemne 1

≤4

8

> 8

Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie 1

≤4

8

> 8

Granice wrażliwości nienależące do określonych gatunków 1

≤2

4–8

> 8

1 Podane wartości dotyczą stężeń amoksycyliny. W celu badania wrażliwości stężenie kwasu klawulanowego ustalone na poziomie 2 mg/l.

2 Podane wartości dotyczą stężeń oksacyliny.

3 Granice wrażliwości podane w tabeli obliczono na podstawie granic wrażliwości dla aminopenicyliny.

4 Granica odporności R>8 mg/l oznacza, że wszystkie szczepy z mechanizmami oporności uznaje się za odporne.

5 Granice wrażliwości podane w tabeli obliczono na podstawie granic wrażliwości dla penicyliny benzylowej.

Zasięg oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego zalecane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. W razie potrzeby wymagana jest konsultacja specjalisty, jeśli lokalny zasięg oporności jest taki, że korzyść ze stosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów infekcji, budzi wątpliwości.

Wrażliwe gatunki

Dodatnie względem Grama aeroby: Enterococcus faecalis, Gardnerella vaginalis, Staphylococcus aureus

(wrażliwy na metycylinę)£, Coagulase-negative staphylococci (wrażliwe na metycylinę), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae1, Streptococcus pyogenes oraz inne streptokoki beta-hemolityczne, grupa Streptococcus viridans.

Ujemne względem Grama aeroby: Capnocytophaga spp., Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae2, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida.

Beztlenowce: Bacteroides fragilis, Fusobacterium nucleatum, Prevotella spp.

Gatunki, u których nabyta oporność może stanowić problem

Dodatnie względem Grama aeroby: Enterococcus faecium$.

Ujemne względem Grama aeroby: Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris.

Występująca naturalnie oporność mikroorganizmów

Ujemne względem Grama aeroby: Acinetobacter sp., Citrobacter freundii, Enterobacter sp., Legionella pneumophila, Morganella morganii, Providencia spp., Pseudomonas sp., Serratia sp., Stenotrophomonas maltophilia.

Inne mikroorganizmy:

Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Coxiella burnetii, Mycoplasma pneumoniae

$ Naturalna umiarkowana wrażliwość przy braku nabytego mechanizmu oporności.

£ Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na amoksycylinę/kwas klawulanowy.

1 Streptococcus pneumoniae oporny na penicylinę nie powinien być leczony tą postacią leku amoksycylina/kwas klawulanowy (patrz punkty „Sposób stosowania i dawki”

i „Szczególne wskazania”).

2 Odmiany o obniżonej wrażliwości zostały zarejestrowane w niektórych krajach UE z częstością przekraczającą 10%.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego po podaniu doustnym wynosi około 70%. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym podaniu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podawanych oddzielnie.

Rozkład. około 25% całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18% całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami. Uczynny objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykryto w pęcherzu żółciowym, tkankach brzusznych, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie stawowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodnych któregoś składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotransformacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicylowego w ilościach odpowiadających 10–25% dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydzielany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i drogą pozanerkową.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85% dla amoksycyliny i 27–60% dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Równoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego z moczem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półwydalania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać dwóch razy dziennie ze względu na niepełny rozwój drogi wydalniczej nerki. Ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej narażeni na obniżoną funkcję nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie, zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest z moczem. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie u dorosłych i dzieci zakażeń bakteryjnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na Augmentin, takich jak:

  • potwierdzony ostry bakteryjny zatokowy;
  • ostry zapalenie ucha środkowego;
  • potwierdzone zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
  • zapalenie płuc nabyte spoza szpitala;
  • zapalenia pęcherza;
  • zapalenia nerek;
  • infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zatoki zęba z rozszerzonym cellulitis;
  • infekcje kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja) związane ze stosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W wywiadzie żółtaczka lub zaburzenia funkcji wątroby związane ze stosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwpłytkowe do stosowania doustnego

Leki przeciwpłytkowe do stosowania doustnego i antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować wskaźnik protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) przy rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwpłytkowych do stosowania doustnego (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Jednoczesne stosowanie probenecydu nie jest zalecane. Probenecyd zmniejsza kanalikowe wydzielanie amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolan mykofenolowy

U pacjentów leczonych mikofenolanem mykofenolowym po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przedawkowania aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przedawkowania może nie odpowiadać w pełni zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. Z tego powodu zmiana dawki mikofenolanu mykofenolowego zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Jednak konieczna jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem leczenia amoksycylina/kwas klawulanowy należy dokładnie zbadać wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Efekty niepożądane”).

Zgłaszano poważne, a w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne efekty niepożądane) u pacjentów otrzymujących leczenie penicyliną. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergiczną, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u pacjentów z wywiadem nadwrażliwości na penicylinę oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zamienną.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelita wywołanego lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Zespół zapalenia jelita wywołany lekiem to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po podaniu leku), bez obecności skórnych lub oddechowych objawów alergicznych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępujące do szoku.

Jeśli wykazano, że infekcja wywołana jest przez mikroorganizm(-y) wrażliwy(-e) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Ta postać leku Augmentin nie jest odpowiednia do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka występowania patogenów opornych na leki beta-laktamowe, których oporność nie jest pośredniona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku do leczenia S. pneumoniae opornego na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tej sytuacji stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki przypominającej różyczkę.

Jednoczesne przyjmowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych skórnych.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernego rozmnażania mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączkowego, uogólnionego zaczerwienienia z towarzyszącym powstawaniem pęcherzy może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (GGEП) (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Augmentinu i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Amoksycylinę/kwas klawulanowy należy stosować z ostrożnością u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Efekty niepożądane”).

Zgłaszano powikłania ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O rzadkich przypadkach takich powikłań u dzieci również zgłaszano. U wszystkich grup pacjentów objawy pojawiają się zazwyczaj podczas lub wkrótce po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą ujawniać się dopiero po kilku tygodniach od zakończenia terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, a w wyjątkowo rzadkich przypadkach – śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie toksycznym na wątrobę (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich antybiotyków, w tym amoksycyliny, zgłaszano kolit związany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od lekkiej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z występującą biegunką podczas lub po zakończeniu przyjmowania jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Augmentinu, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jest w tej sytuacji przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe oceny funkcji narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy rzadko zgłaszano wydłużenie wskaźnika protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrzepliwych należy prowadzić odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania pożądanego poziomu antykoagulacji (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Efekty niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowynieniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i moczowynienie w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Efekty niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy użyciu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Augmentin może prowadzić do niespecyficznego wiązania IgG i albuminy z membranami erytrocytów, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki próby Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu enzymatycznego immunologicznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później potwierdzono brak infekcji Aspergillus. Obserwowano reakcje krzyżowe z polysacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania testu enzymatycznego immunologicznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego pozytywne wyniki badań u pacjentów otrzymujących leczenie amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Zawiesina Augmentin 457 mg/5 ml zawiera aspartam (E 951) – 2,5 mg/ml – źródło fenyloalaniny, dlatego lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z fenyloketonurią.

Lek zawiera maltodekstrynę (glukozę). Nie stosować leku u pacjentów z rzadkim zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionalny/płodowy, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w czasie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. W jedynym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych zgłaszano, że leczenie profilaktyczne amoksycyliną/kwasem klawulanowym może być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia u noworodków zapalenia jelita nekrotycznego. Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią. Obie substancje wydzielają się w mleku matki (brak danych dotyczących wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego podczas przyjmowania leku należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego w czasie karmienia piersią jest możliwe jedynie po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych efektów (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami mechanicznymi (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy doborze dawki Augmentinu do leczenia konkretnej infekcji należy wziąć pod uwagę:

  • prawdopodobne patogeny choroby oraz ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”);
  • stopień ciężkości i lokalizację infekcji;
  • wiek, masę ciała i funkcję nerek pacjenta, zgodnie z poniższym opisem.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Augmentin (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne proporcje zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakodynamika”).

U dzieci o masie ciała <40 kg niniejsza postać leku Augmentin zapewnia maksymalną dawkę dobową 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego przy założeniu stosowania zgodnie z poniższymi zaleceniami. Jeśli konieczne jest podanie wyższej dawki amoksycyliny, zaleca się wybór innej postaci leku Augmentin w celu uniknięcia nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakodynamika”).

Czas trwania leczenia ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta. W przypadku niektórych infekcji (np. osteomielitu) konieczne jest dłuższe leczenie. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” dotycząca długotrwałej terapii).

Dzieci o masie ciała ≥ 40 kg: należy stosować inne postaci Augmentinu.

Dzieci o masie ciała <40 kg

Zalecane dawki:

  • od 25 mg/3,6 mg/kg masy ciała/doba do 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała/doba, podzielone na dwa dawki;
  • w leczeniu niektórych infekcji (np. zapalenia ucha środkowego, zatok, infekcji dróg oddechowych dolnych) dzieciom od 2. roku życia można podawać dawkę do 70 mg/10 mg/kg masy ciała/doba, podzieloną na dwa dawki.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Augmentin 7:1 w dawkach wyższych niż 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała/doba u pacjentów poniżej 2. roku życia.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Augmentin 7:1 u pacjentów w wieku do 2 miesięcy. W związku z tym brak zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekty dawki nie wymaga.

Zaburzenia funkcji nerek

U pacjentów z klirem kreatyniny (CrCl) powyżej 30 ml/min korekta dawki nie jest wymagana.

U pacjentów z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min nie zaleca się stosowania postaci leku Augmentin o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1, ponieważ nie ma dostępnych zaleceń dotyczących korekty dawki.

Zaburzenia funkcji wątroby

Zaleca się ostrożne stosowanie i regularne monitorowanie funkcji wątroby (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Sposób stosowania

Augmentin™ przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Lek należy przyjmować podczas posiłku, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Terapię można rozpocząć drogą dożylną zgodnie z instrukcją dla formy do stosowania parenteralnego Augmentinu, a następnie kontynuować lekiem doustnym.

Instrukcja przygotowania zawiesiny.

Przed zastosowaniem należy sprawdzić integralność uszczelnienia na kapslu. Potrząsnąć fiolką, aby poluzować proszek. Dodać odpowiednią ilość wody (jak podano poniżej), odwrócić i dokładnie potrząsnąć. Alternatywny sposób: napełnić fiolkę wodą nieco poniżej oznaczenia na etykiecie, odwrócić i dokładnie potrząsnąć, następnie dolać wody do oznaczenia, odwrócić i ponownie dokładnie potrząsnąć.

Dozowanie

Objętość wody, którą należy dodać do rozpuszczenia (ml)

Ostateczna objętość rozpuszczonej zawiesiny doustnej (ml)

400 mg/57 mg/5 ml

62

70

Przed każdym użyciem butelkę należy dokładnie wstrząsnąć.

Dzieci. Lek stosuje się dzieciom od 2. miesiąca życia. Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg przepisuje się lek w innej postaci lekowej.

Przedawkowanie.

Objawy

Można zaobserwować objawy zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi wody i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z amoksycyliną, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano wytrącanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylnym podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepustowość cewników (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wody/elektrolitów.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (DN) związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę znanych działań niepożądanych pochodzących z badań klinicznych Augmentinu i nadzoru pogwarancyjnego, sklasyfikowanych według systemowo-organowego klasyfikatora MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

nieczęsto ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i indeksu protrombinowego(^1).

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Nieznane: zespół Koilungsi.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego(^{10}).

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, stan podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergiczne.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadaktywność i drgawki(^2), oponiak bezobjawowy.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności(^3), wymioty.

Rzadko: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit związany z antybiotykiem(^4), „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów(^{11}), zespół lekowego zapalenia jelita (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Nieczęsto: podwyższenie stężenia AST i/lub ALT(^5).

Nieznane: zapalenia wątroby(^6) i żółtaczka cholesteryczna(^6).

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych(^7).

Nieczęsto: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka.

Rzadko: zmienna czerwień.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze odłuszczenie nabłonka, odłuszczające zapalenie skóry, ostra ogólna wypryskowa pustulka(^9), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), choroba liniowego immunoglobuliny A (IgA).

Zaburzenia nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zapalenie międzykomórkowe nerek, krystaluria(^8) (w tym ostre uszkodzenie nerek).

(^1) Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

(^2) Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

(^3) Nudności występują częściej po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Augmentinu podczas posiłku.

(^4) W tym kolit pseudomembranowy i kolit krwotoczny (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

(^5) Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

(^6) Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

(^7) W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

(^8) Zob. rozdział „Przedawkowanie”.

(^9) Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

(^{10}) Zob. rozdział „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

(^{11}) Zmiana zabarwienia szkliwa zębów rzadko zgłaszana była u dzieci. Staranne higieny jamy ustnej może zapobiec tej zmianie, ponieważ zjawisko to można usunąć przez szczotkowanie zębów.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Oryginalne opakowania przechowywać zamknięte w temperaturze poniżej 25 °C w suchym miejscu. Przygotowaną zawiesinę przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 °C przez 7 dni. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Proszek do sporządzenia 70 ml zawiesiny w fiolkach z przezroczystego szkła z metalową zakrętką (z kontrolą pierwszego otwarcia i polimerową warstwą wewnętrzną) wraz z dozownikiem lub łyżeczką miarową, umieszczony w tekturowym pudełku lub z pokrywką zabezpieczoną przed otwarciem przez dzieci wraz z dozownikiem lub łyżeczką miarową, umieszczony w tekturowym pudełku.

Kategoria recepturowa. Na receptę.

Producent. SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Wielka Brytania.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, United Kingdom.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Clarendon Road, Worthing, BN14 8QH, United Kingdom. SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Clarendon Road, Worthing, BN14 8QH, Wielka Brytania.