Augmentin (BD)

INSTRUKCJA dot. stosowania leku AUGMENTIN (BD) [AUGMENTIN (BD)]

Skład:

substancje czynne: amoksycylina i kwas klawulanowy;

1 tabletka zawiera amoksycylinę (w postaci trihydratu amoksycyliny) 875 mg, kwas klawulanowy (w postaci klawulanianu potasu) 125 mg;

substancje pomocnicze: stearynian magnezu, skrobioglikolan sodu (typ A), dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, celuloza mikrokryształowa, dimetykon;

otoczka tabletki: dwutlenek tytanu (E 171), hydroksypropylometyloceluloza (5 cps), hydroksypropylometyloceluloza (15 cps), makrogol 4000, makrogol 6000.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki w kształcie kapsułki, białe lub białe z odcieniem koloru, powlekane otoczką filmową, z ryflowaniem po jednej stronie i monogramami A C po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamowe antybiotyki, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz.

Kod ATC J01C R02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), która hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje mikroorganizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek PK/PD

Czas utrzymywania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego wzrost (C > MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa główne mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP, która zmniejsza powinowactwo leku przeciwbakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy eflluksowej może powodować oporność bakterii lub ją wspomagać, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Punkty odniesienia

Punkty odniesienia MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji. W razie potrzeby, gdy lokalne rozpowszechnienie oporności jest takie, że korzyść ze stosowania leku wywołuje wątpliwości, przynajmniej w odniesieniu do niektórych typów infekcji, powinien być uzyskany zespółowy wywiad ekspertów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym poziomie pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Bio dostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70% po podaniu doustnym. Profile obu składników we krwi są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia we krwi (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu kombinacji amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po podaniu doustnym równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podanych oddzielnie.

Rozkład. Około 25% całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18% całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami. Urojony wolumen rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykryto w pęcherzu żółciowym, jamie otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie rozkłada się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów znaczącego gromadzenia się substancji pochodzących od któregokolwiek składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielka ilość kwasu klawulanowego może również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biodegradacja. Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicylowego w ilościach odpowiadających 10–25% dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydalany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydalany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85% dla amoksycyliny i 27–60% dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. Największa ilość kwasu klawulanowego jest wydalana w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie opóźnia wydalania nerkowego kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Wiek. Okres półwydalania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobrać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Zmniejszenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny jest wydalana przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu gromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularny monitoring funkcji wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie u dorosłych i dzieci zakażeń bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Augmentin (BD), takich jak:

• potwierdzony bakteryjny zatkanie przewodów nosowych;
• ostry zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• pozaszpitalne zapalenie płuc;
• zapalenie pęcherza moczowego;
• zapalenie nerek;
• zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie ropnie pochodzenia zębiennego z rozszerzonym cellulitis;
• zakażenia kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

Wywiad wskazujący na ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję) związane z zastosowaniem innych środków β-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

Wywiad wskazujący na żółtaczkę lub zaburzenia funkcji wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwzakrzepowe doustne

Leki przeciwzakrzepowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym podano leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy starannie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) przy rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwzakrzepowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne wskazania” i „Działania niepożądane”).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Jednoczesnego stosowania probenecydu nie zaleca się. Probenecyd zmniejsza kanalikowe wydzielanie amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu utrzymywania się amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolanu mykofenolatu

U pacjentów leczonych mikofenolanem mykofenolatu po rozpoczęciu doustnego leczenia amoksycyliną z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddawkowania aktywnego metabolitu – kwasu mikofenolowego – o około 50 %. Ta zmiana stężenia przeddawkowania może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. W związku z tym zmiana dawkowania mikofenolanu mykofenolatu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi potwierdzenie kliniczne dysfunkcji przeszczepu. Jednak konieczna jest staranna obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu leczenia antybiotykiem.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną/ kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje o wcześniejszych reakcjach nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Zgłaszano poważne i w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować w kierunku zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wywiadem nadwrażliwości na penicylinę oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu enterokolitu wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół enterokolitu wywołanego lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) bez towarzyszących objawów alergicznych skóry lub dróg oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępujące do wstrząsu.

Jeśli potwierdzono, że infekcja wywołana jest przez mikroorganizm(y) wrażliwy(e) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Nie należy stosować tej postaci leku Augmentin, jeśli istnieje wysokie ryzyko, że prawdopodobne patogeny choroby wykazują obniżoną wrażliwość lub oporność na leki beta-laktamowe, która nie jest pośrednictwem beta-laktamaz wrażliwych na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku do leczenia pacjentów, u których chorobę wywołuje Streptococcus pneumoniae oporny na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ połączenie z amoksycyliną wiąże się z wystąpieniem wysypki przypominającej różyczkę.

Jednoczesne przyjmowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia alergicznych reakcji skórnych.

Długotrwałe stosowanie może w pojedynczych przypadkach prowadzić do nadmiernego rozmnażania mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączki i uogólnionej rumieniowatej wysypki z pęcherzykami może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (AHS) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Augmentinu i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Zgłaszano powikłania ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O takich powikłaniach u dzieci informowano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy pojawiają się zazwyczaj podczas lub po zakończeniu leczenia, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach od jego zakończenia. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, a w pojedynczych przypadkach śmiertelne. Zjawiska te obserwowano niemal wyłącznie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki, których stosowanie wiąże się z ryzykiem powikłań wątrobowych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, zgłaszano kolit asocjowany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrażającej życiu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby uwzględnić tę diagnozę u pacjentów z biegunką występującą podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Augmentinu, skonsultować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwwstrząsowych w takim przypadku jest przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresową ocenę funkcji narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy rzadko zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrzepliwych należy prowadzić odpowiednią kontrolę. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania pożądanego poziomu przeciwkrzeplenia (patrz sekcje „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy oddziaływania” i „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i dobre wydzielanie moczu w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy użyciu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Augmentin może prowadzić do niespecyficznego wiązania IgG i albuminy na błonach erytrocytów, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki próby Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później stwierdzono brak infekcji Aspergillus. Zgłaszano reakcje krzyżowe z polysacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas przeprowadzania immunoenzymatycznego testu z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego pozytywne wyniki testów u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionu/pleta, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w ciąży nie wskazują na zwiększony ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. W jednym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem pęcherza płodowego stwierdzono, że leczenie profilaktyczne amoksycyliną/kwasem klawulanowym może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia u noworodków enterokolitu nekrotycznego. Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba substancje czynne leku wydzielane są z mlekiem matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią podczas przyjmowania leku. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego w czasie karmienia piersią jest możliwe jedynie po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i pracy z innymi maszynami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych skutków (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi maszynami (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy wyborze dawki Augmentinu do leczenia konkretnej infekcji należy wziąć pod uwagę:

• przewidywane patogeny i ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• stopień ciężkości i lokalizację infekcji;
• wiek, masę ciała i funkcję nerek pacjenta, jak podano poniżej.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Augmentin (tzn. takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub różne stosunki zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Farmakodynamika”).

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg całkowita dzienna dawka wynosi 1750 mg amoksycyliny/250 mg kwasu klawulanowego (2 tabletki), dzienną dawkę podzielić na 2 dawki. Dla dzieci o masie ciała < 40 kg maksymalna dzienna dawka wynosi 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego, zgodnie z zaleceniami podanymi poniżej.

Jeśli do leczenia wymagane są wyższe dawki amoksycyliny, należy stosować inne postaci Augmentinu, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Farmakodynamika”).

Czas trwania leczenia ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” dotycząca długotrwałej terapii).

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Zalecana dawka standardowa (dla wszystkich wskazań): 875 mg/125 mg dwa razy dziennie.

Dzieci o masie ciała od 25 do 40 kg

Leczenie może być prowadzone lekiem Augmentin w postaci tabletek lub zawiesiny.

Zalecane dawki:

• 25 mg/3,6 mg/kg masy ciała/doba do 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała/doba, podzielone na 2 dawki;
• do leczenia niektórych infekcji (np. zapalenia ucha środkowego, zatok, infekcji dróg oddechowych dolnych) można stosować do 70 mg/10 mg/kg masy ciała/doba, podzielone na 2 dawki.

Ponieważ tabletki nie można dzielić, tej postaci leku Augmentin nie należy przepisywać dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

W poniższej tabeli podano dawkę w mg/kg masy ciała, jaką otrzymuje dziecko o masie ciała od 25 kg do 40 kg przy stosowaniu jednej tabletki Augmentin 875/125 mg.

Dzieciom o masie ciała mniejszej niż 25 kg zaleca się leczenie lekiem Augmentin w postaci zawiesiny.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania dawek leków w formach Augmentinu 7:1 przekraczających 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała na dobę u dzieci w wieku do 2 lat.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leków w formach Augmentinu 7:1 u dzieci w wieku do 2 miesięcy. W związku z tym nie ma rekomendacji dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki nie jest wymagana.

Dawkowanie w zaburzeniach funkcji nerek

Pacjentom z klirem kreatyniny (CrCl) powyżej 30 ml/min korekta dawki nie jest wymagana. Pacjentom z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min nie zaleca się stosowania leków w formach Augmentinu o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1, ponieważ brak jest rekomendacji dotyczących korekty dawki.

Dawkowanie w zaburzeniach funkcji wątroby

Stosować ostrożnie, należy kontrolować funkcję wątroby w regularnych odstępach czasu (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Sposób stosowania

Lek przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Tabletkę należy połykać całą, nie żując. W razie potrzeby tabletkę można podzielić na pół i połknąć połówki, nie żując.

Lek należy przyjmować podczas jedzenia, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Terapię można rozpocząć od podania dożylnego zgodnie z instrukcją do stosowania medycznego formy do wstrzykiwania Augmentinu, a następnie kontynuować formami doustnymi.

Dzieci.

Lek w tej dawce i formie leku nie jest zalecany do leczenia dzieci o masie ciała mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy

Może występować objawy charakterystyczne dla zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, co w pojedynczych przypadkach prowadziło do rozwoju niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe wystąpienie drgawek.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w katetrach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylnym podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepustowość kateterów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę płynów/elektrolitów.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą dializy hemodyfuzyjnej.

Reakcje niepożądane.

Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę znanych niepożądanych reakcji na lek, znanych z badań klinicznych Augmentinu i nadzoru pozarejestracyjnego, sklasyfikowanych według systemowo-organicznych klas MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

bardzo rzadko ≥ 1/10000 i < 1/1000;

ekstremalnie rzadko < 1/10000;

nieznane (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i indeksu protrombinowego¹.

Zaburzenia serca.

Nieznane: zespół Kounisa.

Zaburzenia układu odpornościowego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, stan podobny do choroby surowicy, zapalenie naczyń alergicznego pochodzenia.

Zaburzenia układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadpobudliwość i drgawki², oponówka ostra.

Zaburzenia ze strony układu pokarmowego.

Bardzo często: biegunka.

Często: nudności³, wymioty.

Nieczęsto: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, czarny owłosiony język, zespół zapalenia jelita spowodowany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Nieczęsto: podwyższenie stężenia AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenie wątroby⁶ i żółtaczka cholesteryczna⁶.

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych⁷.

Nieczęsto: wysypka skórna, świąd, pokrzywka.

Rzadko: różokształtna rumień.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzowe choroby eksfoliatywne skóry, ostra ogólna pustuloza egzantematyczna⁹, reakcja na leki z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), choroba liniowa immunoglobuliny A (IgA).

Zaburzenia nerek i dróg moczowych.

Nieznane: zapalenie wątrobowate nerek, krystaluria⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

¹ Zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

² Zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

³ Nudności są częstsze po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia reakcji ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć, przyjmując Augmentin podczas posiłku.

⁴ W tym kolit pseudomembranowy i kolit krwotoczny (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

⁵ Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

⁶ Zjawiska te obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cephalosporyn (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

⁷ W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

⁸ Zob. sekcję „Przedawkowanie”.

⁹ Zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

¹⁰ Zob. sekcje „Preciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Okres ważności. 3 lata. Po otwarciu opakowania – 30 dni.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25 °C w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 7 tabletek w blistrze; 1 blister umieszczony w folii aluminiowej, gdzie dodatkowo umieszczono torebkę z higroskopijnymi granulkami; 2 opakowania w pudełku tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Glaxo Wellcome Production, Francja/

Glaxo Wellcome Production, France.

Miejsce produkcji i adres siedziby.

Glaxo Wellcome Production, ZI de la Peyenniere, 53100 Mayenne, Francja/

Glaxo Wellcome Production, ZI de la Peyenniere, 53100 Mayenne, France.

ULOTKA

do użytku medycznego

AUGMENTIN (BD)

[AUGMENTIN (BD)]

Skład:

substancje czynne: amoksycylina i kwas klawulanowy;

1 tabletka zawiera amoksycylinę (w postaci trihydrażu amoksycyliny) 875 mg, kwas klawulanowy (w postaci klawulanianu potasu) 125 mg;

substancje pomocnicze: stearynian magnezu, sodowy glikolian skrobi (typ A), dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, celuloza mikrokryształowa, dimetykon;

otoczka tabletki: dwutlenek tytanu (E 171), hydroksypropyloceluloza (5 cps), hydroksypropyloceluloza (15 cps), makrogol 4000, makrogol 6000.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki w kształcie kapsułki, białe lub w odcieniu białego, powlekane, z ryflowaną linią po jednej stronie oraz monogramami A C po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz.

Kod ATC J01C R02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksy cy lina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), która hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizysą i śmiercią komórek.

Amoksy cy lina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksy cy liny jako monoterapii nie obejmuje mikroorganizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie spokrewnionym z penicylinami. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksy cy liny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek PK/PD

Czas utrzymywania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (C> MIC), uznawany jest za główny czynnik określający skuteczność amoksy cy liny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa główne mechanizmy oporności na amoksy cy linę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP, prowadząca do zmniejszenia powinowactwa leku przeciwbakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy efliuksowej może powodować lub sprzyjać oporności bakterii, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Punkty odniesienia

Punkty odniesienia MIC dla amoksy cy liny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Określania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności może się zmieniać w zależności od regionu geograficznego i czasu dla poszczególnych gatunków, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych danych dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. W razie potrzeby, gdy lokalne rozprzestrzenienie oporności jest takie, że korzyść ze stosowania leku wywołuje wątpliwości, przynajmniej w odniesieniu do niektórych typów infekcji, należy uzyskać opinię eksperta.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Bio dostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70% po podaniu doustnym. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu kombinacji amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po podaniu doustnym równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego oddzielnie.

Rozkład. około 25% całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu oraz 18% całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Uczynny objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzu żółciowym, jamie brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie rozkłada się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodzących od któregokolwiek składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biodegradacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicylowego w ilościach odpowiadających 10–25% początkowej dawki. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydzielany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalenia amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/godz. Różne badania wykazały, że wydalenie z moczem wynosi 50–85% dla amoksycyliny oraz 27–60% dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. Największa ilość kwasu klawulanowego wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie nerkowe kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wiek. Okres półwydalenia amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowiczy amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyraźne dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu gromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularny monitoring funkcji wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie u dorosłych i dzieci infekcji bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Augmentin (BD), takich jak:

• potwierdzony bakteryjny zapalenie zatok (ostre);
• ostre zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc nabyte spoza szpitala;
• zapalenia pęcherza (cystity);
• zapalenia nerek (pielonefryty);
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zębiaki z rozszerzonym cellulitis;
• infekcje kości i stawów, w tym osteomyelity.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

Wywiad wskazujący na ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję) związane ze stosowaniem innych środków β-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

Wywiad wskazujący na żółtaczkę lub zaburzenia funkcji wątroby związane ze stosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwzakrzepowe doustne

Leki przeciwzakrzepowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym podano leczenie amoksycyliną. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) przy wprowadzaniu lub odstawianiu amoksycyliny. Ponadto może być konieczna korekta dawki leków przeciwzakrzepowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Efekty niepożądane”).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu. Probenecyd zmniejsza kanalikowe wydzielanie amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu trwania obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolanu myfetylu

U chorych leczonych mikofenolanem myfetylu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddozowego aktywnego metabolitu – kwasu mikofenolowego – o około 50%. Zmiana ta w stężeniu przeddozowym może nie w pełni odzwierciedlać zmiany całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mikofenolanu myfetylu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak wymagane jest staranne monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną/ kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Efekty niepożądane”).

Zgłaszano poważne i w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne efekty niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelita wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Zespół zapalenia jelita wywołany lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po podaniu leku) bez towarzyszących objawów skórnych lub dróg oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępujące do szoku.

Jeśli wykazano, że infekcja jest spowodowana mikroorganizmem(-ami) wrażliwym(-ymi) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Nie należy stosować tej postaci leku Augmentin, jeśli istnieje wysokie ryzyko, że prawdopodobne patogeny choroby mają obniżoną wrażliwość lub oporność na leki beta-laktamowe, która nie jest pośrednictwem beta-laktamaz wrażliwych na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku u pacjentów z chorobą wywołaną Streptococcus pneumoniae opornym na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tej sytuacji stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki przypominającej ospę wietrzną.

Jednoczesne przyjmowanie alopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych skórnych.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernego rozmnażania mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączkowej, uogólnionej czerwieni z pęcherzykami może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (AGEP) (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Augmentinu i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Efekty niepożądane”).

Zgłaszano powikłania ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O powikłaniach u dzieci zgłaszano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy zazwyczaj pojawiają się podczas lub po zakończeniu leczenia, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero kilka tygodni po zakończeniu terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, w pojedynczych przypadkach – śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano niemal zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki, których stosowanie może prowadzić do powikłań ze strony wątroby (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Podczas stosowania prawie wszystkich antybiotyków, w tym amoksycyliny, zgłaszano kolit związany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z biegunką występującą podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Augmentinu, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwwspolczynnościowych w takiej sytuacji jest przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe oceny funkcji układów narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy w pojedynczych przypadkach zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwzakrzepowych należy prowadzić odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwzakrzepowych w celu utrzymania pożądanego poziomu antykoagulacji (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” i „Efekty niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano kryształurowość (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie spożycie płynów i diurezę w celu zmniejszenia ryzyka kryształurowości związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Efekty niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje możliwość uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Augmentin może prowadzić do niemianowanego wiązania IgG i albuminy na błonach erytrocytów, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki próby Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później wykluczono infekcję Aspergillus. Zgłaszano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego pozytywne wyniki testów u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionalny/rozwojowy płodu, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w czasie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. W jednym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych zgłoszono, że leczenie profilaktyczne amoksycyliną/kwasem klawulanowym może być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia enterokolitu u noworodków. Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba substancje czynne leku wydzielają się do mleka matki (brak informacji dotyczącej wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią podczas przyjmowania leku. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego w czasie karmienia piersią jest możliwe tylko po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i pracy z innymi urządzeniami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych efektów (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy doborze dawki Augmentinu do leczenia konkretnej infekcji należy uwzględnić:

• przypuszczalne patogeny choroby oraz ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”);
• stopień ciężkości i lokalizację infekcji;
• wiek, masę ciała i funkcję nerek pacjenta, jak wskazano poniżej.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania innych postaci leku Augmentin (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne proporcje zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg ogólna dzienna dawka wynosi 1750 mg amoksycyliny/250 mg kwasu klawulanowego (2 tabletki), dzienna dawka podzielona na 2 dawki. Dla dzieci o masie ciała < 40 kg maksymalna dzienna dawka wynosi 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego, stosowane zgodnie z poniższymi wskazaniami.

Jeśli do leczenia konieczne są wyższe dawki amoksycyliny, należy stosować inne postacie Augmentinu, aby uniknąć niepotrzebnie wysokich dawek kwasu klawulanowego (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Czas trwania leczenia ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” dotycząca długotrwałej terapii).

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Zalecana dawka standardowa (dla wszystkich wskazań): 875 mg/125 mg dwa razy dziennie.

Dzieci o masie ciała od 25 do 40 kg

Leczenie może być prowadzone w postaci tabletek lub zawiesiny Augmentin.

Zalecane dawki:

• 25 mg/3,6 mg/kg masy ciała/doba do 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała/doba, podzielone na 2 dawki;
• do leczenia niektórych infekcji (takich jak zapalenie ucha środkowego, zatkanie zatok lub infekcje dróg oddechowych dolnych) można stosować do 70 mg/10 mg/kg masy ciała/doba, podzielone na 2 dawki.

Ponieważ tabletki nie można dzielić, tej postaci Augmentinu nie przepisuje się dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

W poniższej tabeli podano dawkę w mg/kg masy ciała, którą otrzymuje dziecko o masie ciała od 25 kg do 40 kg przy stosowaniu jednej tabletki Augmentin 875/125 mg.

Dzieciom o masie ciała mniejszej niż 25 kg zaleca się leczenie lekiem Augmentin w postaci zawiesiny.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania dawek leków Augmentin o stosunku 7:1 przekraczających 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała na dobę u dzieci w wieku do 2 lat.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leków Augmentin o stosunku 7:1 u dzieci w wieku do 2 miesięcy. W związku z tym nie podano zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki nie jest wymagana.

Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek

Pacjentom z klirem kreatyniny (CrCl) powyżej 30 ml/min korekta dawki nie jest wymagana. Pacjentom z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min nie zaleca się stosowania leków Augmentin o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1, ponieważ brak jest zaleceń dotyczących korekty dawki.

Dawkowanie w zaburzeniach czynności wątroby

Stosować ostrożnie, należy kontrolować czynność wątroby w regularnych odstępach czasu (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Sposób stosowania

Lek przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Tabletkę należy połykać całą, nie żując. W razie potrzeby tabletkę można podzielić na pół i połykać połówki, nie żując.

Lek należy przyjmować podczas jedzenia, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Terapię można rozpocząć od podania drogą dożylną zgodnie z instrukcją do stosowania medycznego formy do wstrzykiwań Augmentin, a następnie kontynuować formami doustnymi.

Dzieci.

Lek w tej dawce i formie farmaceutycznej nie jest zalecany w leczeniu dzieci o masie ciała mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy

Można zaobserwować objawy charakterystyczne dla zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylnym podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepływ cewnika (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylina i kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Efekty uboczne.

Najczęściej zgłaszanymi efektami ubocznymi leku były biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę niepożądanych reakcji znanych z badań klinicznych Augmentinu i nadzoru pozarejestracyjnego, sklasyfikowanych według klasyfikacji układowo-organowej MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

w rzadkie przypadkach ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego¹.

Zaburzenia ze strony serca.

Nieznane: zespół Kounisa.

Zaburzenia układu odpornościowego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowicy, alergicznego zapalenia naczyń.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Rzadko: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadaktywność i drgawki², oponiak bezobjawowy.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Bardzo często: biegunka.

Często: nudności³, wymioty.

Rzadko: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, czarny owłosiony język, zespół zapalenia jelita i jelita spowodowany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Rzadko: wzrost stężenia AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenia wątroby⁶ i żółtaczka cholestatyczna⁶.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷.

Rzadko: wysypka skórna, świąd, pokrzywka.

W rzadkich przypadkach: zakaźna czerwieniela wielopostaciowa.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzykowy odwarstwiający zapalenie skóry, ostra ogólnoustrojowa pustulka egzantematyczna⁹, reakcja na leki z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), choroba liniowego immunoglobuliny A (IgA).

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych.

Nieznane: nefryt międzywątrobowy, kryształuromia⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

¹ Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

² Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

³ Nudności są częściej związane z przyjmowaniem wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia reakcji ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Augmentinu podczas jedzenia.

⁴ W tym kolit pseudomembranacyjny i kolit krwotoczny (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

⁵ Umiarkowany wzrost stężenia AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

⁶ Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cephalosporyn (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

⁷ W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

⁸ Zob. rozdział „Przedawkowanie”.

⁹ Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

¹⁰ Zob. rozdziały „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

Okres ważności. 3 lata. Po otwarciu opakowania – 30 dni.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 7 tabletek w blistrze; 1 blister umieszczony w folii aluminiowej, w której dodatkowo znajduje się saszetka z granulatami chłonnymi; 2 opakowania w pudełku tekturowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Wielka Brytania /
SmithKline Beecham Pharmaceuticals, United Kingdom.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

SmithKline Beecham Pharmaceuticals, Clarendon Road, Worthing, BN14 8QH, United Kingdom.