Amoxiclav® 2H

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LĘKU AMOKSIKLAV® 2H (AMOKSIKLAV®2H)

Skład:

Substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

1 tabletka zawiera 500 mg amoksycyliny w formie trihydrażu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w formie soli potasowej;

Substancje pomocnicze: dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, skrobioglikolan sodu (typ A), celuloza mikrokryształowa PH-112;

Opowłonienie: cytrynian trietylu, hipromeloza 2910, talk, dwutlenek tytanu (E 171), wodna dyspersja etylocelulozy.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane o barwie od białej do lekko żółtawej, z oznaczeniem GG N6 po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamowe antybiotyki, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Amoksycylina jest półsyntetycznym penicylinem (antybiotykiem beta-laktamowym), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, stanowiącego nieodzowny strukturalny komponent ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy produkowane przez oporne bakterie, zatem zakres działania amoksycyliny stosowanej jako monoterapia nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie spokrewnionym z penicylinami. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Zależność PK/PD. Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C>T>MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności.

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja białek wiążących penicylinę, co zmniejsza powinowactwo leku do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej mogą powodować oporność bakterii lub sprzyjać jej powstawaniu, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości odcięcia.

Wartości odcięcia MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na środki przeciwbakteryjne (EUCAST):

Rozprzestrzenienie oporności może się różnić geograficznie i zmieniać w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby zalecane jest uzyskanie opinii specjalisty, jeśli lokalne rozpowszechnienie oporności jest takie, że korzyść z leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biologiczna dostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70% po podaniu doustnym. Profile obu składników we krwi są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym przyjęciu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podawanych oddzielnie.

Rozkład. około 25% całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18% całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Ustalony objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po podaniu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzyku żółciowym, tkance otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodnych któregokolwiek składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Wiadomo, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biogotransformacja. Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25% dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydalany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydalany jest zarówno przez nerki, jak i drogami pozanerkowymi.

U zdrowych ochotników średni okres półtrwania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około 1 godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/godz. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85% dla amoksycyliny i 27–60% dla kwasu klawulanowego w ciągu 24 godzin. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na nerkową ekspozycję kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półtrwania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u przedwcześnie urodzonych niemowląt) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać 2 razy na dobę ze względu na niepełny rozwój drogi wydalniczej nerek. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens osoczowy amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny jest wydalana przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie wystarczający poziom kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie infekcji bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na lek:

• potwierdzony ostry bakteryjny zatokowy zapalenie zatok,
• ostre zapalenie ucha środkowego,
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli,
• zapalenie płuc nabyte spoza szpitala,
• zapalenie pęcherza moczowego,
• zapalenie nerek,
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zatoki zębowe z rozległym cellulitis,
• infekcje kości i stawów, w tym zapalenie kości i szpiku.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym anafilaksja) związane z zastosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W wywiadzie żółtaczka lub zaburzenia funkcji wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwątrobowe do stosowania doustnego.

Leki przeciwwątrobowe do stosowania doustnego oraz antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub INR podczas wprowadzania lub odstawiania amoksycyliny. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwwątrobowych do stosowania doustnego (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Jednoczesne stosowanie probencydy nie jest zalecane. Probencyd zmniejsza kanalikową sekrecję amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probencydu może prowadzić do zwiększenia i przedłużonego utrzymywania się stężenia amoksycyliny we krwi.

Jednoczesne stosowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną może zwiększyć ryzyko wystąpienia alergicznych reakcji skórnych. Brak danych dotyczących jednoczesnego stosowania allopurinolu i Amoxiclav® 2H.

Podobnie jak inne antybiotyki, Amoxiclav® 2H może wpływać na florę jelitową, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów i obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych kombinowanych.

Amoxiclav® 2H nie powinien być stosowany razem z bakteriostatycznymi lekami chemioterapeutycznymi/antybiotykami (chloramfenikol, makrolidy, tetracykliny lub sulfonamidy), ponieważ in vitro przy takich kombinacjach obserwowano efekt antagonizmu.

Metotreksat. Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Mofetylowy kwas mykofenolowy. U pacjentów leczonych mofetylowym kwasem mykofenolowym po rozpoczęciu doustnego stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddozowego aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego o około 50 %. Ta zmiana stężenia przeddozowego może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mykofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mofetylu mykofenolanu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak konieczna jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem należy dokładnie ustalić wywiad dotyczący nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny oraz inne leki beta-laktamowe (patrz rozdziały „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Zgłaszano poważne reakcje nadwrażliwości, które w pojedynczych przypadkach prowadziły do śmierci (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicyliną. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu Stevensa-Johnsona – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz rozdział „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wywiadem nadwrażliwości na penicylinę oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie amoksycyliny i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Jeśli potwierdzono, że infekcja wywołana jest przez mikroorganizmy wrażliwe na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z kombinacji amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Nie należy stosować tej postaci leku w przypadku wysokiego ryzyka oporności patogenów na beta-laktamy oraz nie należy jej stosować w leczeniu zapalenia płuc wywołanego szczepami S. pneumoniae opornymi na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

Nie należy przepisywać leku w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ przy stosowaniu amoksycyliny w tej chorobie obserwowano przypadki wysypek przypominających wysypkę korpową.

Jednoczesne stosowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych skórnych.

Długotrwałe stosowanie leku może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroflory opornej na Amoxiclav® 2H oraz do rozwoju kolitu pseudomembranoznego o różnym stopniu nasilenia. W przypadku wystąpienia ciężkiej, trwającej biegunki po zastosowaniu środków przeciwbakteryjnych ważne jest wykluczenie tej patologii. Leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać leczenie, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednią terapię.

Przy długotrwałym stosowaniu leku, jak i innych antybiotyków o szerokim spektrum działania, możliwe jest wystąpienie suprainfekcji przez bakterie i grzyby oporne (Pseudomonas spp., Candida albicans), co wymaga przerwania terapii i zastosowania innych leków.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe oceny funkcji narządów i układów organizmu, w tym funkcji nerek, wątroby oraz układu krwiotwórczego.

Rozwój rumienia wielopostaciowego z pęcherzami na początku leczenia może być objawem ostrzego ogólnoustrojowego rumienia pęcherzykowego (AGEP). W takim przypadku należy przerwać leczenie i w przyszłości przeciwwskazane jest stosowanie amoksycyliny.

Rzadko u pacjentów przyjmujących Amoxiclav® 2H oraz doustne leki przeciwkrzepliwe może obserwować się nadmiernie przedłużony czas protrombinowy (wzrost wartości INR). W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwkrzepliwych wymagany jest odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu przeciwkrzepnięcia.

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z objawami niewydolności wątroby (patrz rozdziały „Przeciwwskazania”, „Sposób stosowania i dawki”, „Działania niepożądane”). Działania niepożądane ze strony wątroby występowały głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku oraz były związane z długotrwałym leczeniem. U dzieci o takie zjawiska zgłaszano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy i znaki pojawiały się zazwyczaj podczas lub bezpośrednio po leczeniu, ale w niektórych przypadkach pojawiały się kilka miesięcy po jego zakończeniu. Ogólnie rzecz biorąc, te zjawiska były odwracalne. Działania niepożądane ze strony wątroby mogą być ciężkie i bardzo rzadko kończyć się śmiercią. Zawsze występowały u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub przy jednoczesnym stosowaniu leków znanych z potencjalnego negatywnego wpływu na wątrobę (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczem rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i dobowy przepływ moczu w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii amoksycylinowej. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz rozdziały „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Przy stosowaniu wysokich dawek amoksycylina może wytrącać się w cewniku wprowadzonym do pęcherza moczowego. W takich przypadkach wymagany jest regularny monitoring stanu cewnika.

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczenia poziomu glukozy w moczu należy stosować reakcje enzymatyczne z wykorzystaniem glukozo-oksydazy, ponieważ inne metody mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki.

Obecność kwasu klawulanowego w leku może powodować niespecyficzne wiązanie IgG i albuminy na błonach erytrocytów, co może prowadzić do fałszywie dodatniego wyniku testu Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później potwierdzono brak infekcji Aspergillus. Wiadomo o reakcjach krzyżowych z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas przeprowadzania testu immunoenzymatycznego z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego takie pozytywne wyniki u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu enterokolitu wywołanego lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz rozdział „Działania niepożądane”). Zespół enterokolitu wywołanego lekiem – reakcja alergiczna z głównym objawem – długotrwałe wymioty (1-4 godziny po <przyjęciu> <użyciu> leku) w braku objawów alergicznych skóry lub układu oddechowego. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępujące do szoku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania reprodukcyjne na zwierzętach z doustnych i dożylnych form leku nie wykazały żadnego działania teratogennego. W jednym z badań z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych zgłoszono, że profilaktyczne stosowanie leku może być związane ze zwiększonym ryzykiem enterokolitu nekrotycznego u noworodków. Jak w przypadku stosowania innych leków, należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna takie stosowanie za konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się w mleku matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybiczych infekcji błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Lek można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub innych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi antybiotykoterapii oraz lokalną wrażliwością na antybiotyk. Wrażliwość na amoksycylinę/klawulanian różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skorzystać z danych dotyczących lokalnej wrażliwości oraz, jeśli to konieczne, przeprowadzić mikrobiologiczne oznaczenie i test wrażliwości. Zakres proponowanych dawek zależy od oczekiwanych patogenów i ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne, ciężkości choroby, lokalizacji infekcji, wieku, masy ciała i funkcji nerek pacjenta.

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg dawka dzienna wynosi 1500 mg amoksycyliny/375 mg kwasu klawulanowego (3 tabletki) przy podawaniu zgodnie z poniższym opisem.

Dla dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg maksymalna dawka dzienna wynosi 2400 mg amoksycyliny/600 mg kwasu klawulanowego (4 tabletki) przy podawaniu zgodnie z poniższym opisem.

Jeśli w celu leczenia konieczne jest podanie wyższych dawek amoksycyliny, należy stosować inne formy leku, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia ustala lekarz, biorąc pod uwagę kliniczną odpowiedź pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg: 1 tabletka 500 mg/125 mg 3 razy dziennie.

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg: dawka od 20 mg/5 mg/kg masy ciała/doba do 60 mg/15 mg/kg masy ciała/doba, podzielona na 3 dawki.

Ponieważ tabletki nie można dzielić, nie należy przepisywać tej formy leku dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

Pacjenci w podeszłym wieku. Korekty dawki u pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się. W razie potrzeby dawkę należy dostosować w zależności od funkcji nerek.

Dawkowanie przy zaburzeniach funkcji nerek. Dawkowanie opiera się na obliczeniu maksymalnego stężenia amoksycyliny. Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z klirem kreatyniny > 30 ml/min.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg.

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg. Ze względu na niemożność podziału tabletu, nie należy stosować tej postaci leku u dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min ani u dzieci poddawanych hemodializie.

Dawkowanie w zaburzeniach funkcji wątroby. Stosować ostrożnie, należy regularnie kontrolować funkcję wątroby.

Tabletkę należy połykać całą, nie żuwając. W celu optymalnej absorpcji i zmniejszenia możliwych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego lek należy przyjmować na początku posiłku.

Długość leczenia określa lekarz indywidualnie. Leczenia nie należy kontynuować dłużej niż przez 14 dni bez oceny stanu pacjenta.

Leczenie można rozpocząć od podania dożylnej, a następnie kontynuować doustne stosowanie.

Dzieci.

Lek w tej dawce można stosować u dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała nie mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy. Możliwe wystąpienie objawów zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano kryształomocz amoksycylowy, który w niektórych przypadkach prowadził do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano wytrącanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylowym podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepustowość cewników (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Leczenie. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Niepożądane działania.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę znanych niepożądanych reakcji na lek, pochodzących z badań klinicznych i nadzoru pogwarancyjnego, sklasyfikowanych według systemowo-organowego klasyfikatora MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 i < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100); rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje. Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Częstość nieznana: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego. Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia. Częstość nieznana: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego¹.

Ze strony układu nerwowego. Rzadko: zawroty głowy, ból głowy. Częstość nieznana: odwracalna nadaktywność i drgawki², ostra oponiak bezobjawowa.

Ze strony układu sercowego. Częstość nieznana: zespół Kojeńskiego.

Ze strony przewodu pokarmowego. Często: biegunka, nudności³, wymioty. Rzadko: zaburzenia żołądka.

Częstość nieznana: kolit związany z antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹, zespół zapalenia jelita wywołany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne. Rzadko: podwyższenie stężenia AST i/lub ALT⁵. Częstość nieznana: zapalenie wątroby⁶ i żółtaczka cholestatyczna⁶.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷. Rzadko: wysypka skórna, świąd, pokrzywka. Rzadko: wielopostaciowa rumień. Częstość nieznana: zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzowe odspajanie się naskórka, ostra ogólnoustrojowa pustulosis egzantematyczna⁸, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS), choroba IgA (immunoglobuliny A) w postaci linijkowej.

Ze strony nerek i dróg moczowych. Bardzo rzadko: zapalenie nerek międzyczynnikowe,

Częstość nieznana: kryształy w moczu⁹ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

Ze strony układu odpornościowego¹⁰. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, naczyniak alergicznego typu.

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

3 Nudności częściej występują po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć, przyjmując lek podczas posiłku.

4 W tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

5 Umiarkowane podwyższenie stężenia AST i/lub ALT częściej obserwowano u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Zjawiska te obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (dermatytu) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

8 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

9 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

10 Patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 tabletek w blisterze lub pasku; po 2 (7 × 2) blisterów lub pasków w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Sandoz GmbH – Zakład Produkcyjny: Antyinfekcyjne GLZ i Chemiczne Operacje Kundl (AIHO GLZ Kundl).

Miejsce produkcji i adres działalności.

Biochemiestrasse 10, 6250 Kundl, Austria.