Ambroksol

INSTRUKCJA dot. stosowania leku AMBROKSOLOWY (AMBROXOL)

Skład:

substancja czynna: ambroksol (ambroxol);

1 tabletka zawiera ambroksolu chlorowodorku w przeliczeniu na substancję 100 % – 30 mg;

substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana; laktoza jednowodna; stearynian wapnia.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białe lub białe z żółtawym odcieniem, o kształcie okrągłym, z powierzchnią płaską, z rowkiem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne. Ambroksol. Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Udowodniono w badaniach przedklinicznych, że chlorowodorek ambroksolu zwiększa produkcję składnika surowiczego sekretu oskrzelowego. Ambroksol poprzez bezpośredni wpływ na pneumocyty (typ II) w pęcherzykach płucnych oraz komórki Clara w oskrzelikach zwiększa wydzielanie surfaktantu płucnego, a także stymuluje aktywność rzęsek, co prowadzi do obniżenia lepkości wydzieliny i poprawia jej odprowadzenie (klirens mokocylarny). Poprawa klirensu mokocylarnego została potwierdzona w badaniach kliniczno-farmakologicznych.

Zwiększone wydzielanie surowiczego sekretu oraz wzmocnienie klirensu mokocylarnego ułatwiają odkrztuszanie i zmniejszają kaszel.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, którzy przyjmowali kapsułki chlorowodorku ambroksolu o przedłużonym działaniu w dawce 75 mg przez 6 miesięcy, zaobserwowano istotne zmniejszenie liczby zaostrzeń w porównaniu z placebo, już na końcu 2. miesiąca leczenia. U pacjentów leczonych chlorowodorkiem ambroksolu choroba trwała istotnie krócej, a także wymagała mniejszej liczby dni terapii antybiotykami. U tych pacjentów zaobserwowano również istotne statystycznie zmniejszenie nasilenia objawów takich jak trudności w odkrztuszaniu, kaszel, duszność oraz dźwięki słyszalne podczas auskultacji w porównaniu z grupą placebo.

Miejscowy efekt znieczulający chlorowodorku ambroksolu obserwowano w modelu króliczego oka, co można wyjaśnić właściwościami blokowania kanałów sodowych. Badania in vitro wykazały, że chlorowodorek ambroksolu blokuje neuronowe kanały sodowe; wiązanie było odwracalne i zależne od stężenia.

Chlorowodorek ambroksolu wykazał działanie przeciwzapalne in vitro. W ten sposób chlorowodorek ambroksolu istotnie zmniejsza uwalnianie cytokin z mononuklearnych i polimorfonuklearnych komórek krwi oraz tkanek.

W wyniku badań klinicznych z udziałem pacjentów z zapaleniem gardła potwierdzono istotne zmniejszenie bólu i zaczerwienienia gardła po zastosowaniu leku.

Dzięki właściwościom farmakologicznym ambroksolu szybko ustępuje ból w trakcie leczenia chorób górnych dróg oddechowych, co obserwowano w trakcie badań skuteczności form inhalacyjnych ambroksolu.

Zastosowanie chlorowodorku ambroksolu zwiększa stężenie antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny i doksycykliny) w секрęcie oskrzelowo-płucnym i w plwocinie. Do chwili obecnej nie stwierdzono żadnej klinicznej istotności tego faktu.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Wchłanianie chlorowodorku ambroksolu z doustnych form o natychmiastowym uwalnianiu jest szybkie i pełne, z zależnością liniową od dawki w zakresie terapeutycznym. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1–2,5 godziny po doustnym przyjęciu form o szybkim uwalnianiu i średnio po 6,5 godziny po zastosowaniu form o powolnym uwalnianiu. Biodostępność absolutna po przyjęciu tabletki 30 mg wynosi 79%.

Rozkład. Po doustnym przyjęciu rozkład chlorowodorku ambroksolu z krwi do tkanek jest szybki i znaczny, z najwyższą koncentracją substancji czynnej w płucach. Oczekiwany objętość rozkładu po podaniu doustnym wynosi 552 l. W osoczu, w zakresie terapeutycznym dawek, około 90% chlorowodorku ambroksolu wiąże się z białkami osocza.

Metabolizm i wydalanie. Około 30% dawki po podaniu doustnym wydala się w wyniku presystemowego metabolizmu. Chlorowodorek ambroksolu metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez glukuronidację oraz rozszczepienie do kwasu dibromoantrolinowego (około 10% dawki). Badania na mikrosomach wątroby człowieka wykazały, że CYP3A4 odpowiada za metabolizm chlorowodorku ambroksolu do kwasu dibromoantrolinowego.

Po 3 dniach doustnego przyjmowania około 6% dawki wydala się z moczem w niezmienionej formie, a około 26% dawki – w formie skoniugowanej.

Okres półtrwania wydalania z osocza wynosi około 10 godzin. Całkowity klirens wynosi około 660 ml/min. Klirens nerkowy stanowi około 8% całkowitego klirensu. Po 5 dniach około 83% całkowitej dawki wydala się z moczem.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach chorych. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby wydalanie chlorowodorku ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje stężenie w osoczu wyższe o 1,3–2 razy. Ze względu na wystarczająco szeroki zakres terapeutyczny chlorowodorku ambroksolu nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Wiek i płeć nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę chlorowodorku ambroksolu, dlatego nie jest wymagana żadna korekta dawki.

Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność chlorowodorku ambroksolu.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Terapia sekretolityczna w ostrych i przewlekłych chorobach oskrzelowo-płucnych związanych z zaburzeniami sekrecji oskrzelowej oraz osłabieniem przesuwania się śluzu.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku u pacjentów znanie wrażliwych na chlorowodorek ambroksolu lub na inne składniki leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie ambroksolu i leków przeciwbólowych może prowadzić do nadmiernego nagromadzania się śluzu w wyniku stłumienia odruchu kaszlowego. Dlatego taką kombinację można stosować tylko po dokładnej ocenie przez lekarza stosunku oczekiwanej korzyści do możliwego ryzyka zastosowania.

Szczególności stosowania.

Nadeszły doniesienia o ciężkich uszkodzeniach skóry: zioła wielopostaciowe, zespół Stevensa – Johnsona (ZSJ)/toksyczne nekrolizy epidermalne (TEN) oraz ostrą ogólnoustrojową pustulozę egzantematyczną (OGPE), powiązane ze stosowaniem chlorowodorku ambroksolu. W przypadku wystąpienia objawów postępującego wysypki na skórze (czasem związanej z pojawieniem się pęcherzy lub uszkodzeniem błon śluzowych) należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

Tabletki Ambroksol zawierają 176 mg laktozy w maksymalnej zalecanej dawce dobowej (120 mg).

Nie należy stosować tego leku u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy.

Lek Ambroksol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami motoryki oskrzeli lub zwiększoną sekrecją śluzu (np. przy takiej rzadkiej chorobie jak pierwotna dyskineza rzęsek), ze względu na ryzyko sprzyjania gromadzeniu się wydzieliny.

Pacjenci z zaburzonymi funkcjami nerek lub ciężkim stopniem niewydolności wątroby powinni przyjmować tabletki Ambroksol tylko po konsultacji z lekarzem. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek przy stosowaniu ambroksolu, tak jak przy każdym innym leku przemienianym w wątrobie, a następnie wydalanym z moczem, dochodzi do gromadzenia się metabolitów powstających w wątrobie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Chlorowodorek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród czy rozwój poporodowy.

W wyniku badań klinicznych nie stwierdzono szkodliwego wpływu leku na płód po 28. tygodniu ciąży.

Należy jednak przestrzegać zwykłych środków ostrożności przy stosowaniu leków w czasie ciąży. W szczególności w I trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania leku.

Okres karmienia piersią. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka matki. Leku nie zaleca się stosować w okresie karmienia piersią.

Niepłodność. Badania przedkliniczne nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Brak danych dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami. Odpowiednich badań nie przeprowadzano.

Sposób stosowania i dawki.

Jeśli nie zalecono inaczej, zalecana dawka leku Ambroksol, tabletki jest następująca:

dorośli i dzieci od 12. roku życia: zazwyczaj dawka wynosi 1 tabletę 3 razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni (równoważne 90 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godziny). Leczenie należy kontynuować stosując 1 tabletę 2 razy na dobę (równoważne 60 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godziny).

W razie potrzeby efekt terapeutyczny u dorosłych i dzieci od 12. roku życia można wzmocnić, stosując 2 tabletki 2 razy na dobę (równoważne 120 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godziny).

Tabletki należy połykać całe, popijając odpowiednią ilością płynu (np. wodą, herbatą lub sokiem owocowym), podczas lub niezależnie od posiłku.

Ogólnie nie ma ograniczeń dotyczących długości stosowania, jednak leczenie długotrwałe należy prowadzić pod nadzorem medycznym.

Ambroksol, tabletki, nie powinno się stosować dłużej niż przez 4-5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci. Ambroksol w tej postaci leku jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania u ludzi. Objawy znane z pojedynczych doniesień o przedawkowaniu i/lub przypadkach błędnego zażycia leku odpowiadają znanym działaniom niepożadanym leku w dawkach zalecanych i wymagają leczenia objawowego.

Działania niepożądane.

Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości;

częstość nieznana – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

rzadko – wysypka, pokrzywka;

częstość nieznana – poważne reakcje skórne (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona/nekroliza epidermy toksycznej i pęcherzykowy egzantem ogólny ostry).

Ze strony układu pokarmowego:

często – nudności;

rzadko – wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha;

bardzo rzadko – ślinotok.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy międzybłoniastej:

częstość nieznana – duszność (jako reakcja nadwrażliwości).

Zaburzenia ogólne:

rzadko – gorączka, reakcje ze strony błon śluzowych.

Przekazywanie podejrzeń o działania niepożądane

Przekazywanie informacji o podejrzeniach działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Lekarze, pracownicy farmacji, pacjenci oraz ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzenia działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blisterze, 2 blistery w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

SPÓŁKA AKCYJNA „Kijewmedpreparat”.

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „MARIFARM”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącej działalność.

Ukraina, 01032, miasto Kijów, ul. Saksaganskiego 139.

ul. Minarikova, 8, Maribor, 2000, Słowenia.