Ambroksol

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU AMBROKSOL

Skład:

substancja czynna: ambroksol,

1 tabletka zawiera 30 mg chlorowodorku ambroksolu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokryształowa, stearynian magnezu, dwutlenek krzemu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki białe lub prawie białe, o płaskiej powierzchni, z ryflowaniem i faską.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne.

Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Udowodniono w badaniach przedklinicznych, że substancja czynna leku Ambroksol, tabletki 30 mg – chlorowodorek ambroksolu – zwiększa udział sekretu oskrzelowego w postaci płynu surowiczego. Ambroksol nasila wydzielanie surfaktantu płucnego poprzez bezpośredni wpływ na pneumocyty typu II w pęcherzykach oraz komórki Clara w oskrzelikach, a także stymuluje aktywność rzęsek, co prowadzi do obniżenia lepkości wydzieliny i poprawia jej wydalenie (klirens mukocyliarny). Poprawa klirensu mukocyliarnego została potwierdzona podczas badań kliniczno-farmakologicznych.

Aktywacja wydzielania, obniżenie lepkości sekretu oraz poprawa klirensu mukocyliarnego sprzyjają eliminacji śluzu i ułatwiają odkrztuszanie.

U pacjentów z POChP, którzy przyjmowali chlorowodorek ambroksolu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg przez 6 miesięcy, zaobserwowano istotne zmniejszenie liczby zaostrzeń w porównaniu do placebo, począwszy od końca drugiego miesiąca leczenia. U pacjentów leczonych chlorowodorkiem ambroksolu choroba trwała istotnie krócej, a także wymagała mniejszej liczby dni terapii antybiotykami. W porównaniu do placebo leczenie chlorowodorkiem ambroksolu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu wykazało statystycznie istotne polepszenie stanu pacjenta pod względem trudności z odkrztuszaniem, kaszlu, duszności oraz danych z badania podsłuchowego.

W modelu oka królika zaobserwowano miejscowy efekt znieczulający chlorowodorku ambroksolu, co może wynikać z właściwości blokowania kanałów sodowych. Badania in vitro wykazały, że chlorowodorek ambroksolu blokuje zależne od potencjału neuronalne kanały sodowe; wiązanie było odwracalne i zależne od stężenia.

Chlorowodorek ambroksolu wykazał działanie przeciwzapalne in vitro. W ten sposób chlorowodorek ambroksolu istotnie zmniejsza uwalnianie cytokin z monocytów i komórek obojętnodziedziczych krwi oraz tkanek.

W wyniku badań klinicznych z udziałem pacjentów z zapaleniem gardła potwierdzono istotne zmniejszenie bólu i zaczerwienienia gardła po zastosowaniu chlorowodorku ambroksolu.

Dzięki właściwościom farmakologicznym ambroksolu szybko ustępuje ból podczas leczenia chorób górnych dróg oddechowych, co obserwowano w badaniach skuteczności klinicznej form do inhalacji ambroksolu.

Stosowanie chlorowodorku ambroksolu zwiększa stężenia antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny i doksycykliny) w секрęcie oskrzelowo-płucnym i w plwocinie. Kliniczna istotność tego efektu nie została jeszcze ustalona.

Właściwości przeciwwirusowe in vitro oraz w eksperymentalnych modelach zwierzęcych

W badaniach in vitro na komórkach nabłonka tchawicy człowieka zaobserwowano zmniejszenie replikacji wirusa rhinowirusa (RV 14). W modelu dróg oddechowych myszy po wstępnym zastosowaniu ambroksolu zaobserwowano zmniejszenie replikacji wirusa grypy A.

Obecnie istotność kliniczna tego efektu nie została potwierdzona.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Wchłanianie chlorowodorku ambroksolu z doustnych form o natychmiastowym uwalnianiu jest szybkie i wystarczająco pełne, z zależnością liniową od dawki w zakresie terapeutycznym. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 1–2,5 godziny po przyjęciu doustnych form o szybkim uwalnianiu oraz średnio po 6,5 godziny po zastosowaniu form o wolnym uwalnianiu.

Rozeranie. Po doustnym przyjęciu rozkład chlorowodorku ambroksolu z krwi do tkanek jest szybki i znaczny, z najwyższą koncentracją substancji czynnej w płucach. Objętość rozkładu po doustnym przyjęciu wynosi 552 l. W osoczu krwi w zakresie terapeutycznym około 90 % leku wiąże się z białkami.

Metabolizm i wydalanie. Oколо 30 % dawki po podaniu doustnym wydala się poprzez presystemowy metabolizm. Chlorowodorek ambroksolu metabolizuje się głównie w wątrobie drogą glukuronidacji oraz rozpadu do kwasu dibromantrolinowego (około 10 % dawki). Badania na mikrosomach wątroby człowieka wykazały, że CYP3A4 odpowiada za metabolizm chlorowodorku ambroksolu do kwasu dibromantrolinowego.

W ciągu 3 dni po doustnym przyjęciu około 6 % dawki wydala się z moczem w niezmienionej formie, natomiast około 26 % dawki – w formie skoniugowanej.

Okres półtrwania wydalania z osocza wynosi około 10 godzin. Całkowity klirens wynosi około 660 ml/min. Klirens nerkowy stanowi około 8 % całkowitego klirensu. W ciągu 5 dni około 83 % całkowitej dawki wydala się z moczem.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach chorych. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby wydalanie chlorowodorku ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje 1,3–2-krotne zwiększenie stężenia w osoczu krwi. Ze względu na wystarczająco szeroki zakres terapeutyczny chlorowodorku ambroksolu nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Wiek i płeć nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę chlorowodorku ambroksolu, dlatego nie jest wymagana żadna korekta dawki.

Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność chlorowodorku ambroksolu.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Terapia sekretolityczna w ostrych i przewlekłych chorobach oskrzelowo-płucnych związanych z zaburzeniami sekrecji oskrzelowej oraz osłabieniem przesuwania śluzu.

Przeciwwskazania.

Ambroksol, tabletki 30 mg, nie należy stosować u pacjentów znaną nadwrażliwością na chlorowodorek ambroksolu lub na inne składniki leku.

Ambroksol, tabletki 30 mg, nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku do 6 lat ze względu na dawkowanie. Dzieciom w wieku do 6 lat zaleca się stosowanie ambroksolu w postaci syropu 15 mg/5 ml.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie leku Ambroksol, tabletki 30 mg, oraz leków hamujących kaszel może prowadzić do nadmiernego nagromadzenia się śluzu w wyniku uciskania odruchu kasłowego. Dlatego taka kombinacja jest możliwa tylko po dokładnej ocenie przez lekarza stosunku oczekiwanej korzyści do możliwego ryzyka związanego ze stosowaniem.

Właściwości stosowania.

Nadeszły doniesienia o ciężkich uszkodzeniach skóry: wielopostaciowa rumień, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ)/toksyczne nekrolytyczne zapalenie nabłonka (TEN) oraz ostrą ogólnoustrojową pustulozę egzematyczną (AGEP) związane z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu. W przypadku wystąpienia objawów postępującego wysypki na skórze (czasem związanej z pęcherzami lub uszkodzeniem błon śluzowych) należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

Ambroksol, tabletki 30 mg, zawierają 147 mg laktozy w maksymalnej zalecanej dawce dobowej (120 mg). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi stanami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Ponieważ ambroksol może nasilać wydzielanie śluzu, lek Ambroksol, tabletki 30 mg, należy stosować ostrożnie w przypadku zaburzeń motoryki oskrzeli i nasilenia wydzielania śluzu (np. przy takiej rzadkiej chorobie jak pierwotna dyskineza rzęsek).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek lub ciężkim stopniem niewydolności wątroby powinni przyjmować Ambroksol, tabletki 30 mg, wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Podczas stosowania ambroksolu, tak jak innych substancji czynnych metabolizowanych w wątrobie, a następnie wydalanych z moczem, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dochodzi do gromadzenia się metabolitów powstających w wątrobie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Chlorowodorek ambroksolu przenika barierę łożyskową. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny/rozwój płodu, poród czy rozwój poporodowy.

W wyniku badań klinicznych zastosowania leku po 28. tygodniu ciąży nie stwierdzono żadnego szkodliwego wpływu na płód.

Należy jednak przestrzegać ogólnych ostrzeżeń dotyczących przyjmowania leków w czasie ciąży. W szczególności w I trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania Ambroksolu, tabletek 30 mg.

Karmienie piersią. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka matki. Ambroksol, tabletki 30 mg, nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Plodność. Badania przedkliniczne nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na płodność.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn.

Brak danych dotyczących wpływu na szybkość reakcji podczas kierowania pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami. Odpowiednich badań nie przeprowadzono.

Sposób stosowania i dawki.

Jeśli nie zalecono inaczej, zalecana dawka leku Ambroksol, tabletki jest następująca:

dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zazwyczaj dawka wynosi 1/2 tabletu 2–3 razy na dobę (równoważne 30–45 mg chlorku ambroksolu/24 godziny);

dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: zazwyczaj dawka wynosi 1 tablet 3 razy na dobę przez pierwsze 2–3 dni (równoważne 90 mg chlorku ambroksolu/24 godziny). Leczenie należy kontynuować stosując 1 tablet 2 razy na dobę (równoważne 60 mg chlorku ambroksolu/24 godziny).

W razie potrzeby działanie terapeutyczne u dorosłych i dzieci w wieku od 12 lat można wzmocnić poprzez stosowanie 2 tabletek 2 razy na dobę (równoważne 120 mg chlorku ambroksolu/24 godziny).

Tabletki należy połykać całkowicie, popijając odpowiednią ilością płynu (np. wodą, herbatą lub sokiem owocowym), podczas jedzenia lub niezależnie od posiłku.

Ogólnie nie ma ograniczeń co do długości stosowania, jednak leczenie długoterminowe należy prowadzić pod kontrolą lekarską.

Ambroksol, tabletki 30 mg, nie powinno się stosować dłużej niż 4–5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci od 6. roku życia, które nie tolerują syropu lub roztworu do inhalacji i do stosowania doustnego.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania u ludzi. Objawy znane z pojedynczych doniesień o przedawkowaniu i/lub przypadkach błędnego zastrzeżenia leku odpowiadają znanym działaniom niepożądanym ambroksolu tabletek 30 mg w zalecanych dawkach i wymagają leczenia objawowego.

Efekty uboczne.

Do oceny częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości;

nieznane – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

rzadko – wysypka, pokrzywka;

nieznane – poważne reakcje uboczne ze strony skóry (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona / toksyczne nekrolizy epidermy oraz ostra ogólna pustulopatia egzantematyczna).

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – nudności;

rzadko – wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha;

bardzo rzadko – ślinotok.

Ze strony układu oddechowego, organów klatki piersiowej i przestrzeni międzyłojowej:

nieznane – duszność (jako objaw reakcji nadwrażliwości).

Ogólne zaburzenia:

rzadko – gorączka, reakcje ze strony błon śluzowych.

Przekazywanie podejrzeń o wystąpienie działań niepożądanych

Przekazywanie podejrzeń o wystąpienie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważnym procederem. Pozwala ono na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego produktu leczniczego. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszystkich niepożądanych reakcji poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Tabletki № 20 (10 × 2) w blistrach.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent/Wnioskodawca.

TOV «Ternofarm».

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca wykonywania jego działalności.

TOV «Ternofarm».

Ukraina, 46010, miasto Tarnopol, ul. Fabryczna 4.

Tel./faks: (0352) 521-444, http://www.ternopharm.com.ua