Ambroksol

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku AMBROKSOLO (AMBROXOL)

SkÅ ad:

substancja czynna: ambroxol;

jedna tabletka zawiera 30 mg chlorowodorku ambroksolu;

substancje pomocnicze: dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, sodowa sol kroskarboksylenowa celulozy, celuloza mikrokryształyczna, stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

GÅówne cechy fizykochemiczne: biaÅ e, koÅ owate tabletki z ryÅ kÄ na jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane przy kaszlu i przeziÄ bieniach. Å rodki mukolityczne. Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Hydrochloran ambroksolu jest pochodną benzylaminową i metabolitem bromheksyny. Wykazano, że hydrochloran ambroksolu zwiększa produkcję składnika surowiczego sekretu oskrzowego oraz pobudza wydzielanie surfaktantu płucnego poprzez bezpośredni wpływ na pneumocyty typu II w pęcherzykach płucnych i komórki Clara w oskrzelikach. Ponadto hydrochloran ambroksolu stymuluje aktywność rzęsek, co prowadzi do obniżenia lepkości wydzieliny i poprawy jej usuwania (klirensu mokocylarnego). Poprawę klirensu mokocylarnego potwierdzono w badaniach kliniczno-farmakologicznych.

Zwiększone wytwarzanie surowiczego sekretu oraz wzmocnienie klirensu mokocylarnego ułatwiają odkrztuszanie i zmniejszają kaszel.

Długotrwałe stosowanie (6 miesięcy) hydrochloranu ambroksolu (w postaci doustnej o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg) u chorych z POChP skutkowało istotnym zmniejszeniem liczby zaostrzeń po okresie leczenia trwającym dwa miesiące. U pacjentów leczonych hydrochloranem ambroksolu czas trwania zaostrzeń i potrzeba terapii antybiotykiem były istotnie krótsze. W porównaniu z placebo leczenie hydrochloranem ambroksolu w formie doustnej o przedłużonym uwalnianiu wykazało statystycznie istotną poprawę objawów związanych z trudnościami w odkrztuszaniu, kaszlem, dusznością oraz objawami auskultacyjnymi.

Miejscowy efekt znieczulający hydrochloranu ambroksolu, który może wynikać z właściwości blokujących kanały sodowe, obserwowano w modelu oka królika.

Badania in vitro wykazały, że hydrochloran ambroksolu blokuje neuronowe kanały sodowe; wiązanie było odwracalne i zależne od stężenia.

Hydrochloran ambroksolu wykazał działanie przeciwzapalne in vitro. W ten sposób znacząco zmniejsza on uwalnianie cytokin z mononuklearnych i polimorfnonuklearnych komórek krwi i tkanek.

W wyniku badań klinicznych z udziałem pacjentów z zapaleniem gardła wykazano istotne zmniejszenie bólu i zaczerwienienia gardła po zastosowaniu leku.

Dzięki właściwościom farmakologicznym ambroksol szybko złagodził ból podczas leczenia chorób górnych dróg oddechowych, co obserwowano w badaniach skuteczności klinicznej form inhalacyjnych ambroksolu.

Stosowanie hydrochloranu ambroksolu zwiększa stężenie antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny i doksycykliny) w секрęcie oskrzelowo-płucnym i w plwocie. Obecnie nie wykazano klinicznego znaczenia tego faktu.

Właściwości przeciwwirusowe in vitro oraz w eksperymentalnych modelach zwierzęcych

W badaniach in vitro na komórkach nabłonka tchawicy człowieka zaobserwowano zmniejszenie replikacji wirusa rynowirusa (RV 14). W modelu dróg oddechowych myszy po wstępnym zastosowaniu ambroksolu zaobserwowano zmniejszenie replikacji wirusa grypy A.

Obecnie znaczenie kliniczne tego efektu nie jest potwierdzone.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Absorpcja hydrochloranu ambroksolu z doustnych form o uwalnianiu natychmiastowym jest szybka i pełna, z zależnością liniową od dawki w zakresie terapeutycznym. Maksymalny poziom w osoczu osiągany jest po 1–2,5 godziny po przyjęciu doustnym form o szybkim uwalnianiu i średnio po 6,5 godziny po zastosowaniu form o przedłużonym uwalnianiu.

Biologiczna dostępność po podaniu tabletki 30 mg wynosi 79%.

Rozkład. Po podaniu doustnym rozkład hydrochloranu ambroksolu z krwi do tkanek jest szybki i znaczny, z najwyższą koncentracją substancji czynnej w płucach. Oczekiwany objętość rozkładu po podaniu doustnym wynosi 552 l. W osoczu, w zakresie terapeutycznym dawek, około 90% leku wiąże się z białkami osocza.

Metabolizm i wydalanie. Około 30% dawki po podaniu doustnym wydala się drogą przedukładową (presystemicznego metabolizmu). Hydrochloran ambroksolu metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez glukuronidację i rozpad do kwasu dibromoantranilowego (około 10% dawki). Metabolizm hydrochloranu ambroksolu do kwasu dibromoantranilowego zachodzi przy udziale CYP3A4. Po trzech dniach doustnego przyjmowania około 6% dawki wydala się z moczem w niezmienionej formie, około 26% dawki – w formie skoniugowanej.

Okres półtrwania z osocza wynosi około 10 godzin. Całkowity klirens wynosi około 660 ml/min. Klirens nerkowy stanowi około 8% całkowitego klirensu. Po pięciu dniach około 83% całkowitej dawki wydala się z moczem.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach chorych. U pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby wydalanie hydrochloranu ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje 1,3–2-krotne zwiększenie stężenia we krwi. Ze względu na wystarczająco szeroki zakres terapeutyczny hydrochloranu ambroksolu nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Wiek i płeć nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę hydrochloranu ambroksolu, dlatego nie jest wymagana korekta dawki.

Spożycie pokarmu nie wpływa na biologiczną dostępność hydrochloranu ambroksolu.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Terapia sekretolityczna w ostrych i przewlekłych chorobach oskrzowo-płucnych związanych z zaburzeniami sekrecji oskrzowej i osłabieniem przesuwania śluzu.

Przeciwwskazania.

Ambroksol, tabletki nie należy stosować u pacjentów znanie wrażliwych na chlorowodorek ambroksolu lub na inne składniki leku.

Ambroksol, tabletki nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku do 6 lat. Dzieciom w wieku do 6 lat zaleca się stosowanie ambroksolu w odpowiedniej dawce.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas stosowania leku Ambroksol, tabletki 30 mg w połączeniu z lekami przeciwhistaminowymi u pacjentów z istniejącymi chorobami układu oddechowego związanymi z nadmierną sekrecją śluzu, takimi jak mukowiscydoza lub choroba oskrzaków, może dojść do (niebezpiecznego) gromadzenia się sekretu w wyniku ucisku odruchu kasłowego.

Особliwości stosowania.

Nadeszły doniesienia o ciężkich uszkodzeniach skóry: wielopostaciowa rumień, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczne uogólnione nekrolizy naskórka (TEN) oraz ostra ogólnoustrojowa pęcherzyczka egzantematyczna (AGEP) związane z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu. Jeśli występują objawy lub oznaki postępującego wysypki na skórze (czasem związane z pojawieniem się pęcherzy lub uszkodzeniem błon śluzowych), należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

W przypadku zaburzeń motoryki oskrzelowej i zwiększonego wydzielania śluzu (np. przy rzadkim schorzeniu takim jak pierwotna dyskineza rzęsek) lek ambroksol należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko wspomagania gromadzenia się wydzieliny.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek lub ciężkim stopniem niewydolności wątroby powinni przyjmować lek ambroksol, tabletki, wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Podczas stosowania chlorowodorku ambroksolu, tak jak każdej substancji czynnej metabolizowanej w wątrobie, a następnie wydzielanej przez nerki, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dochodzi do gromadzenia się metabolitów powstających w wątrobie.

Dodatkowe substancje.

Środek leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, tj. jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Chlorowodórek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. Badania przedkliniczne nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród czy rozwój poporodowy.

Wyniki badań klinicznych dotyczące stosowania chlorowodorku ambroksolu po 28. tygodniu ciąży nie wykazały żadnego szkodliwego wpływu na płód. Należy jednak przestrzegać zwykłych środków ostrożności związanych z przyjmowaniem leków w czasie ciąży. W szczególności w I trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania leku Ambroksol, tabletki.

Karmienie piersią. Chlorowodórek ambroksolu przenika do mleka matki. Lek Ambroksol, tabletki nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Niepłodność. Badania przedkliniczne nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ chlorowodorku ambroksolu na płodność.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Brak danych dotyczących wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Nie przeprowadzono badań wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Jeśli nie zapisano inaczej, zalecana dawka leku Ambroksol, tabletki, jest następująca:

dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zwykle dawka wynosi 1/2 tabletu 2–3 razy na dobę (równoważnie 30–45 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę);

dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: zwykle dawka wynosi 1 tablet 3 razy na dobę przez pierwsze 2–3 dni (równoważnie 90 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę). Leczenie należy kontynuować stosując 1 tablet 2 razy na dobę (równoważnie 60 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).

W razie potrzeby działanie terapeutyczne u dorosłych i dzieci w wieku od 12 lat może być wzmocnione przez stosowanie 2 tabletek 2 razy na dobę (równoważnie 120 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).

Tabletki należy połykać całkowicie, z odpowiednią ilością płynu (np. woda, herbata lub sok owocowy), niezależnie od posiłków.

Ogólnie nie ma ograniczeń dotyczących długości stosowania, jednak leczenia długotrwałego należy prowadzić pod nadzorem medycznym.

Tabletki Ambroksol nie powinny być stosowane dłużej niż przez 4–5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci.

Stosować u dzieci od 6. roku życia, które nie tolerują syropu lub roztworu do inhalacji i do stosowania doustnego.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania. Objawy znane z pojedynczych doniesień o przedawkowaniu i/lub przypadkach błędnego zażycia leku odpowiadają znanym działaniom niepożądanym chlorowodorku ambroksolu w dawkach zalecanych i wymagają leczenia objawowego.

Działania niepożądane.

Poniżej wymieniono działania niepożądane według układów narządów i częstości występowania:

bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000, w tym pojedyncze przypadki), częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie działania niepożądane wymieniono w kolejności zmniejszania się ich ciężkości.

Ze strony układu odpornościowego: rzadko – reakcje nadwrażliwości; częstość nieznana – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko – wysypka, pokrzywka; częstość nieznana – poważne działania niepożądane skórne (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne nekrolityczne zapalenie nabłonka (zespołu Lyella), ostre ogólnikowe zakaźne pustulowacenie.

Ze strony układu nerwowego: częstość nieznana – dyshewzja (zaburzenia smaku).

Ze strony przewodu pokarmowego: często – nudności; rzadko – wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha; rzadko – suchość w gardle; bardzo rzadko – ślinotok; częstość nieznana – zmniejszona wrażliwość w jamie ustnej, suchość w ustach, zgaga, zaparcia.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej: częstość nieznana – duszność (jako objaw reakcji nadwrażliwości), duszność i skurcz oskrzeli, rzężenie nosa, suchość dróg oddechowych, zmniejszona wrażliwość w gardle.

Ze strony układu moczowego: częstość nieznana – dyzuria.

Zaburzenia ogólne: rzadko – reakcje ze strony błon śluzowych, gorączka.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowo upoważnieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 2 blistery w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

KUSUM HEALTHCARE PVT LTD.

Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

SP-289 (A), RIICO Industrial area, Chopanki, Bhiwadi, Dist. Alwar (Rajasthan), India.