Almiba

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ALMIBA (ALMIBA)

Skład:

substancja czynna: levocarnitine;

1 ampułka (5 ml) zawiera levocarnitine 1 g;

substancje pomocnicze: kwas chlorowodorowy, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Aminokwasy i ich pochodne. Levocarnitine. Kod ATC A16AA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Lewokarnityna występuje naturalnie jako składnik tkanek zwierząt, mikroorganizmów i roślin. U człowieka fizjologiczne zapotrzebowanie na karnitynę jest uzupełniane poprzez spożycie pokarmów zawierających karnitynę oraz przez endogenną syntezę w wątrobie. Tylko izomer L jest biologicznie aktywny. Lewokarnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie lipidów, a także w metabolizmie ciał ketonowych. Lewokarnityna jest niezbędna do transportu długich łańcuchów kwasów tłuszczowych do mitochondriów w celu ich dalszego utleniania typu beta. Poprzez uwolnienie koenzymu A ze złożonych tiowęglanów, lewokarnityna wzmacnia również utlenianie węglowodanów w cyklu kwasów trikarboksylowych Krebsa, stymuluje aktywność kluczowego enzymu glikolizy – pirogronian dehydrogenazy, a także w mięśniach szkieletowych – utlenianie aminokwasów o łańcuchu rozgałęzionym. W ten sposób lewokarnityna bezpośrednio lub pośrednio uczestniczy w większości procesów energetycznych; jej obecność jest konieczna do utleniania kwasów tłuszczowych, aminokwasów, glukozy oraz ciał ketonowych.

Farmakokinetyka.

Wchłonięta lewokarnityna jest transportowana przez krew do różnych narządów i układów. Obecność białek związanych z błoną w niektórych tkankach organizmu, w tym w czerwonych krwinkach, które wiążą karnitynę, pozwala przypuszczać, że istnieją systemy transportowe we krwi oraz komórkowe mechanizmy niezbędne do jej aktywnego wchłaniania w niektórych tkankach.

Stężenie lewokarnityny w osoczu krwi i tkankach zależy od aktywności procesów metabolicznych, szybkości biosyntezy lewokarnityny, cech odżywiania, transportu lewokarnityny do i z tkanki oraz szybkości jej metabolizmu i wydalania. Wszystkie te czynniki mogą wpływać na stężenie karnityny w tkankach.

Wchłanianie

Lewokarnityna jest wchłaniana przez komórki nabłonka jelita cienkiego i stosunkowo powoli przechodzi do krwiobiegu; prawdopodobnie wchłanianie wiąże się z aktywnym mechanizmem transluminalnym. Wchłanianie po podaniu doustnym jest ograniczone (< 10%) i zmiennicze.

Rozkład

Wchłonięta lewokarnityna jest transportowana przez krew do różnych narządów; uważa się, że w procesie transportu zaangażowany jest system transportowy erytrocytów.

Wydalanie

Lewokarnityna jest wydalana głównie z moczem. Szybkość wydalania jest wprost proporcjonalna do stężenia karnityny we krwi.

Metabolizm

Lewokarnityna prawie nie ulega metabolizmowi w organizmie.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie pierwotnego i wtórnego niedoboru karnityny u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków i niemowląt.

Wtórny niedobór karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Podejrzenie wtórnego niedoboru karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie w następujących przypadkach:

• silne i trwające skurcze mięśni i/lub epizody hipotensji podczas dializy;
• deficyt energetyczny prowadzący do istotnego negatywnego wpływu na jakość życia;
• osłabienie mięśni i/lub miopatia;
• kardiopatia;
• anemia oporna na leczenie erytropoetyną lub wymagająca wysokich dawek erytropoetyny;
• utrata masy mięśniowej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów prowadzi do gromadzenia się lewokarnityny w tkankach organizmu (z wyjątkiem wątroby). Inne środki anaboliczne nasilają działanie Almiby.

W niektórych przypadkach jednoczesne stosowanie lewokarnityny z antykoagulantami z grupy kumaryn może prowadzić do zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizowanego (INR), dlatego należy zachować ostrożność. INR lub inne testy krzepnięcia należy kontrolować co tydzień, aż do ustabilizowania wyników, a następnie co miesiąc u pacjentów przyjmujących takie antykoagulanty razem z lewokarnityną.

Szczególne środki ostrożności stosowania.

Lewokarnityna poprawia wchłanianie glukozy, dlatego stosowanie jej u pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami obniżającymi poziom cukru może prowadzić do hipoglikemii. W takich przypadkach należy regularnie monitorować poziom glukozy we krwi w celu odpowiedniej korekty terapii.

Długotrwałe doustne stosowanie wysokich dawek lewokarnityny u pacjentów z ciężkimi formami zaburzeń funkcji nerek lub w terminalnym stadium niewydolności nerek (NNN) nie jest zalecane, ponieważ może prowadzić do gromadzenia się w krwi potencjalnie toksycznych metabolitów, takich jak trimetyloamina (TMA) i trimetyloamina-N-utlenek (TMAO), z powodu niedostatecznego wydalania przez nerki. Takie gromadzenie się prowadzi do zwiększenia stężenia TMA w moczu.

Pojawiały się doniesienia o pojedynczych przypadkach zmiany międzynarodowego współczynnika normalizowanego INR u pacjentów, którym jednocześnie podawano lewokarnitynę i przeciwkrzepliwe leki z grupy kumaryn. W przypadku jednoczesnego stosowania leków z grupy kumaryn konieczne jest odpowiednie monitorowanie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Badania reprodukcyjne przeprowadzono na szczurach i królikach. W toku badań przedklinicznych nie stwierdzono działania teratogennego u obu gatunków. Po podaniu najwyższej badanej dawki 600 mg/kg masy ciała u królików zaobserwowano statystycznie nieistotne zwiększenie częstości późnozaimplantacyjnej śmierci płodu we wczesnym okresie ciąży. Znaczenie tych wyników dla człowieka jest nieznane. Nie ma doświadczeń z zastosowania Almiba u ciężarnych pacjentek z pierwotnym systemowym niedoborem karnityny.

Uwzględniając poważne konsekwencje niedoboru karnityny dla ciężarnej kobiety, ryzyko przerwania leczenia lekiem u matki uważa się za większe niż teoretyczne ryzyko dla płodu w przypadku kontynuowania terapii.

Stosowanie lewokarnityny u kobiet karmiących piersią nie było badane. Lewokarnityna jest naturalnym składnikiem ludzkiego mleka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Nieznane.

Sposób stosowania i dawki.

Almiba podaje się dożylnie powoli w ciągu 2–3 minut.

Stosowanie w wrodzonym zaburzeniu metabolizmu.

Podczas terapii zaleca się kontrolowanie stężenia karnityny i acylkarnityny zarówno we krwi, jak i w moczu.

Niezbędna dawka zależy od specyfiki wrodzonego zaburzenia metabolizmu oraz ciężkości przebiegu choroby.

W przypadku ostrej dekompenzacji zalecana dawka może wynosić do 100 mg/kg na dobę w 3–4 dawkach. W razie potrzeby można stosować wyższe dawki, jednak może to nasilić działania niepożądane, w szczególności biegunkę.

Wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Przed rozpoczęciem terapii Almibą należy kontrolować stężenie karnityny w osoczu krwi.

Wtórny deficyt karnityny rozpoznaje się przy stosunku acylkarnityny do wolnej karnityny we krwi większym niż 0,4 oraz/lub przy stężeniu wolnej karnityny mniejszym niż 20 µmol/l.

Dawkę 20 mg/kg należy podawać dożylnie we wlewie na końcu każdego seansu dializy. Odpowiedź terapeutyczną należy oceniać poprzez monitorowanie stężeń acylkarnityny i wolnej karnityny we krwi oraz ocenę stanu pacjenta. Normalizacja zawartości karnityny w tkance mięśniowej i kardiomiocytach następuje około 3 miesięcy po osiągnięciu normalnego stężenia karnityny w osoczu krwi. Po przerwaniu podawania karnityny jej stężenia nieuchronnie zaczną ponownie spadać. Konieczność ponownego cyklu nasycenia ustala się poprzez ilościowe oznaczanie stężenia karnityny we krwi w regularnych odstępach czasu oraz monitorowanie stanu pacjenta.

Hemodializa – terapia wspomagająca

Po cyklu nasycenia dożylnej lewokarnityny stosuje się dawkę utrzymującą – 1 g leku na dobę doustnie. W dniu dializy lek podaje się doustnie w dawce 1 g bezpośrednio po zakończeniu kolejnego seansu.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków toksyczności lewokarnityny w przypadku przedawkowania. W leczeniu przedawkowania należy stosować terapię wspomagającą. Duże dawki leku mogą powodować biegunkę. Lewokarnityna jest łatwo usuwana z osocza krwi w trakcie dializy. Leczenie: należy podjąć działania mające na celu usunięcie leku z przewodu pokarmowego w przypadku przyjęcia doustnego, a także przeprowadzić terapię objawową i wspomagającą. Nie odnotowano przypadków przedawkowania zagrażających życiu.

Niepożądane działania.

Umiarkowane zaburzenia przewodu pokarmowego obserwowano przy długotrwałym stosowaniu doustnej lewokarnityny, w tym przemijające nudności i wymioty, ból brzucha oraz biegunkę. Obniżenie dawki często zmniejsza lub likwiduje objawy ze strony przewodu pokarmowego. Przy długotrwałym stosowaniu lewokarnityny doustnej należy kontrolować specyficzny zapach ciała (obniżenie dawki osłabia lub likwiduje zapach wywołany lekiem). Stosowanie lewokarnityny z przeciwkrzepliwymi lekami z grupy kumaryn może prowadzić do zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizowanego INR. Należy dokładnie kontrolować tolerancję Almiby w ciągu pierwszego tygodnia stosowania oraz po każdej zmianie dawki. Wstrząsywne stosowanie lewokarnityny jest zazwyczaj dobrze tolerowane.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5 ml w ampułce, 5 ampułek w tackie, 1 lub 2 tacki w pudełku z tektury.

Kategoria farmaceutyczna.

Na receptę.

Producent.

Mefar Ilac San A.Ş./Mefar Ilac San. A.S.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ramazanoglu Mah. Ensar Cad. No. 20, Kurtkoy, Pendik, Stambuł, 34906, Turcja/Ramazanoglu Mah. Ensar Cad. No. 20, Kurtkoy, Pendik, Istanbul, 34906, Turkey.

Wnioskodawca.

Grand Medical Group AG.

Adres wnioskodawcy.

Kornmarkt 10, CH-6004, Luzern, Szwajcaria/Kornmarkt 10, CH-6004, Luzern, Switzerland.