Aimafix

INSTRUKCJA stosowania leku Aimafix

Skład:

substancja czynna: czynnik krzepnięcia krwi ludzkiej IX;

1 fiolka z proszkiem zawiera 500 J.M. lub 1000 J.M. czynnika krzepnięcia krwi ludzkiej IX;

substancje pomocnicze: chloro sodu, cytrynian sodu, glicyna, heparyna sodowa, antytrombina III;

fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera wodę do wstrzykiwań – 10 ml.

Odtworzony roztwór zawiera 50 J.M./ml (500 J.M./10 ml) lub 100 J.M./ml (1000 J.M./10 ml) czynnika krzepnięcia krwi ludzkiej IX.

Specyficzna aktywność leku Aimafix wynosi około 100 J.M./mg białka.

Aktywność (J.M.) oznacza się metodą koagulacyjną zgodnie z Europejską Farmakopeą.

Ogólna zawartość białka nie przekracza 8 mg/fiolka lub 16 mg/fiolka.

Postać farmaceutyczna. Proszyk i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek: biały lub bladożółty higroskopijny proszek lub krucha masa; rozpuszczalnik: klarowna, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwkrwotoczne, czynnik krzepnięcia krwi IX.

Kod ATC B02B D04.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Czynnik IX to jednolancuchowy glikoprotein o masie cząsteczkowej około 68 000 daltonów. Jest syntetyzowany w wątrobie i jest czynnikiem krzepnięcia zależnym od witaminy K. Czynnik IX jest aktywowany przez czynnik XIa drogą wewnętrznego krzepnięcia oraz przez kompleks czynnik VII/tkankowy czynnik krzepnięcia drogą zewnętrznego krzepnięcia. Aktywowany czynnik IX w kompleksie z aktywowanym czynnikiem VIII aktywuje czynnik X. Aktywowany czynnik X przekształca protrombinę w trombinę. Następnie trombina przekształca fibrynogen w fibrynę, w wyniku czego powstaje skrzep.

Hemofilia B to uwarunkowane genetycznie, związane z płcią zaburzenie krzepnięcia krwi, spowodowane obniżonym poziomem czynnika IX, prowadzące do obfitych krwawień do stawów, mięśni lub narządów wewnętrznych, które występują spontanicznie lub jako wynik urazów czy zabiegów chirurgicznych. Dzięki terapii substytucyjnej poziom czynnika IX wzrasta, co prowadzi do czasowej korekty niedoboru czynnika i zmniejszenia skłonności do krwawień.

Dzieci

Chociaż brak specyficznych danych dotyczących stosowania u dzieci, opublikowane wyniki badań nie wykazały istotnych różnic pod względem skuteczności i bezpieczeństwa pomiędzy dorosłymi a dziećmi z tym samym schorzeniem.

Farmakokinetyka.

Podanie skoncentrowanego czynnika krzepnięcia krwi człowieka IX pacjentom z hemofilią B prowadzi do przywrócenia aktywności czynnika IX w osoczu do poziomu 30–60%. Okres półtrwania czynnika IX w osoczu wynosi 16–30 godzin, średnio 24 godziny.

Dzieci

Chociaż brak specyficznych danych dotyczących stosowania u dzieci, opublikowane wyniki badań nie wykazały istotnych różnic pod względem skuteczności i bezpieczeństwa pomiędzy dorosłymi a dziećmi z tym samym schorzeniem.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Czynnik krzepnięcia krwi człowieka IX jest naturalnym składnikiem osocza człowieka i działa podobnie jak endogenny czynnik IX.

Badania toksyczności pojedynczej dawki nie są istotne, ponieważ wysokie dawki powodują hipervolemię.

Badania toksyczności przy powtarzanych (wielokrotnych) podaniach u zwierząt nie są możliwe z powodu interferencji przeciwciał powstających przeciwko białku heterologicznemu.

Nawet dawki znacznie przekraczające zalecane dla człowieka na 1 kg masy ciała nie wykazują żadnego działania toksycznego u zwierząt badawczych.

Ponieważ doświadczenie kliniczne z zastosowania czynnika krzepnięcia krwi człowieka IX nie potwierdziło jego działania kancerogennego ani mutagennego, przeprowadzenie badań eksperymentalnych, w szczególności z udziałem gatunków heterologicznych, nie jest uważane za konieczne.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie i zapobieganie krwawieniom u pacjentów z hemofilią B (wrodzony niedobór czynnika IX).

Lek może być stosowany w leczeniu nabytego niedoboru czynnika IX.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Nie zgłaszano interakcji leków czynnika krzepnięcia krwi ludzkiej IX z innymi lekami.

Dzieci

Brak specyficznych danych dotyczących dzieci.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Śledzenie produktu

W celu poprawy śledzenia produktów biologicznych zaleca się zapisywanie nazwy i numeru serii produktu Aimafix za każdym razem, gdy jest on podawany pacjentowi.

Zwiększona wrażliwość

Podczas stosowania produktu Aimafix możliwe są reakcje alergiczne związane ze zwiększonym wrażliwością.

Oprócz czynnika IX produkt zawiera śladowe ilości innych białek ludzkich. W przypadku wystąpienia objawów zwiększonej wrażliwości pacjentom należy zalecić natychmiastowe przerwanie podawania leku i skontaktowanie się z lekarzem. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, w tym o wysypce, uogólnionej pokrzywce, ucisku w klatce piersiowej, świstach podczas oddychania, hipotensji i reakcjach anafilaktycznych. W przypadku wystąpienia wstrząsu należy stosować się do obowiązujących standardów medycznych leczenia wstrząsu.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych w leku Aimafix

Ten lek zawiera do 41 mg sodu w fiolce (10 ml), co stanowi 2,05% zalecanego dziennego maksymalnego spożycia sodu dla dorosłych według WHO, wynoszącego 2 g.

Ten lek zawiera do 10 MI/ml heparyny. Heparyna może powodować reakcje alergiczne oraz zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, co może wpływać na krzepnięcie krwi. Pacjenci z wywiadem alergii wywołanej heparyną powinni unikać stosowania leków zawierających heparynę.

Inhibitory

Po leczeniu wielokrotnym lekami zawierającymi czynnik krzepnięcia krwi IX należy monitorować pacjentów pod kątem pojawienia się przeciwciał neutralizujących (inhibitorów), które ilościowo wyrażane są w jednostkach Bethesda (JB) za pomocą odpowiednich testów biologicznych.

Opublikowano doniesienia o związku między pojawieniem się inhibitorów czynnika IX a wystąpieniem reakcji alergicznych. Dlatego pacjentów z reakcjami alergicznymi należy sprawdzić pod kątem obecności inhibitorów. Należy zauważyć, że pacjenci z inhibitorami czynnika IX mają zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznej po ponownym podaniu czynnika IX.

Z uwagi na potencjalne ryzyko reakcji alergicznych podczas stosowania skoncentrowanych preparatów czynnika IX, pierwsze podania czynnika IX powinny być wykonywane na receptę lekarza pod nadzorem medycznym, aby zapewnić odpowiednią pomoc medyczną w razie wystąpienia reakcji alergicznych.

Zakrzepica i zatorowość

Z uwagi na potencjalne ryzyko powikłań zakrzepowych podczas podawania tego leku pacjentom z chorobami wątroby, pacjentom w okresie popooperacyjnym oraz pacjentom z ryzykiem zjawisk zakrzepowych lub zespołem DIC, należy rozpocząć obserwację kliniczną z wykonaniem odpowiednich badań biologicznych w celu wykrycia wczesnych objawów zakrzepicy i koagulopatii zużyciowej. W każdym z tych przypadków korzyści z leczenia lekiem Aimafix należy porównać z ryzykiem wystąpienia tych powikłań.

Zjawiska sercowo-naczyniowe

U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego terapia zastępcza czynnikiem IX może zwiększyć to ryzyko.

Powikłania związane z użyciem kaniuli

W przypadku potrzeby dostępu do żyły centralnej należy wziąć pod uwagę ryzyko powikłań związanych z użyciem urządzenia, w tym infekcji miejscowych, bakteriemii i zakrzepicy w miejscu wprowadzenia kaniuli.

Bezpieczeństwo wirusowe

Standardowe środki zapobiegania infekcjom wynikającym ze stosowania leków pochodzących z krwi lub osocza ludzkiego obejmują wybór dawców, badania (screening) indywidualnych partii i pul osocza pod kątem obecności specyficznych markerów infekcji oraz skuteczne metody inaktywacji/usuwania wirusów w trakcie produkcji.

Pomimo tych środków nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników infekcyjnych podczas podawania leków pochodzących z krwi lub osocza ludzkiego. Dotyczy to również nieznanych lub nowych wirusów oraz innych patogenów.

Przyjęte środki uważane są za skuteczne wobec wirusów o powłoce lipidowej, takich jak wirus HIV (ludzkiego zespołu niedoboru odporności), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), jak również wobec wirusów bez powłoki lipidowej, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV). Przyjęte środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bez powłoki lipidowej, takich jak parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może mieć ciężki przebieg u kobiet w ciąży (zakażenie płodu) oraz u pacjentów z niedoborem odporności lub nasilonym erytropoezą (np. przy anemii hemolitycznej).

Należy rozważyć możliwość przeprowadzenia odpowiedniej szczepionki (przeciwko zapaleniu wątroby typu A i B) u pacjentów, którym regularnie podaje się leki zawierające czynnik krzepnięcia krwi ludzkiej IX.

Zdecydowanie zaleca się zapisywanie nazwy i numeru serii produktu Aimafix za każdym razem, gdy jest on podawany pacjentowi, w celu zapewnienia śledzenia związku między stanem pacjenta a konkretną serią produktu.

Dzieci

Brakuje wystarczających danych, aby zalecić stosowanie produktu Aimafix dzieciom poniżej 6. roku życia. Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podane w tym rozdziale dotyczą dorosłych i dzieci.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań wpływu czynnika IX na funkcję rozrodczą u zwierząt. Ze względu na niską częstość występowania hemofilii typu B u kobiet brakuje doświadczeń z zastosowania czynnika IX u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dlatego czynnik IX należy stosować w czasie ciąży i karmienia piersią wyłącznie w przypadku wyraźnych wskazań.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Wpływ leku Aimafix na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn jest nieznaczny lub nieistotny.

Sposób stosowania i dawki

Leczenie należy rozpoczynać pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu hemofilii.

Pacjenci, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Aimafix u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia, nie zostały jeszcze ustalone.

Kontrola leczenia

W trakcie leczenia zaleca się odpowiednie oznaczanie poziomów czynnika IX, aby ustalić odpowiednią dawkę oraz częstotliwość powtórnego wlewu. Odpowiedź na czynnik IX może różnić się u poszczególnych pacjentów, co objawia się różnym okresem półwydalenia z organizmu oraz czasem rekonwalescencji.

Dawkę ustaloną według masy ciała może być konieczne skorygować u pacjentów z niedowagą lub nadwagą. Szczególnie w przypadku przeprowadzania rozległych zabiegów chirurgicznych konieczny i obligatoryjny jest dokładny nadzór terapii zastępczej poprzez analizę krzepnięcia krwi (aktywność czynnika IX w osoczu krwi).

W przypadku stosowania jednoetapowego testu krzepnięcia krwi in vitro opartego na czasie częściowej tromboplastyny (APTT) do oznaczania aktywności czynnika IX w próbkach krwi pacjentów, wyniki aktywności czynnika IX mogą znacznie zależeć zarówno od rodzaju zastosowanego odczynnika APTT, jak i od zastosowanego standardu porównawczego. Jest to szczególnie istotne przy zmianie laboratorium i/lub odczynników stosowanych do analizy.

Dawkowanie

Dawkowanie i długość trwania terapii zastępczej zależą od stopnia ciężkości niedoboru czynnika IX, lokalizacji i nasilenia krwawienia, a także od stanu klinicznego pacjenta.

Ilość podanych jednostek czynnika IX wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.) zgodnie z obowiązującym standardem WHO dla preparatów czynnika IX. Aktywność czynnika IX w osoczu wyraża się w procentach (w stosunku do normalnego osocza ludzkiego) lub w jednostkach międzynarodowych (zgodnie z międzynarodowym standardem dla czynnika krzepnięcia krwi IX).

Aktywność jednej jednostki międzynarodowej (j.m.) czynnika IX odpowiada ilości czynnika IX zawartej w 1 ml normalnego osocza ludzkiego.

Leczenie na żądanie

Obliczenie wymaganej dawki czynnika IX opiera się na danych uzyskanych drogą empiryczną. 1 jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika IX na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika IX w osoczu o 0,8% aktywności normalnej. Wymaganą dawkę określa się według następującego wzoru:

Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) × pożądane zwiększenie czynnika IX (%) (j.m./dl) × (odwrotność wskaźnika przyrostu, jaki zazwyczaj obserwuje się po wlewie czynnika)

Ilość podawanego leku oraz częstotliwość podawania powinny zawsze być dostosowane do skuteczności klinicznej w każdym konkretnym przypadku. W poniższych przypadkach krwawień aktywność czynnika IX nie powinna być niższa niż wskazany poziom aktywności we krwi (w % normy) w odpowiednim okresie. Tabelę 1 można wykorzystać jako wskazówkę dotyczącą dawkowania w przypadku krwawień i zabiegów chirurgicznych.

Tabela 1

Profilaktyka

Dla długoterminowej profilaktyki krwawień pacjentom z ciężką postacią hemofilii B zwykle przepisuje się dawki od 20 do 40 JМ faktora IX na 1 kg masy ciała, co 3–4 dni.

W niektórych przypadkach, szczególnie u młodych pacjentów, mogą być wymagane krótsze odstępy między dawkami lub wyższe dawki.

Sposób stosowania

Stosuje się dożylnie w postaci wstrzyknięcia lub powolnej infuzji.

Zaleca się podawanie nie więcej niż 100 JМ/kg masy ciała na dobę.

Szybkość podania należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta.

Odtworzenie proszku za pomocą rozpuszczalnika

1. Doprowadź do temperatury pokojowej fiolkę z proszkiem oraz fiolkę z rozpuszczalnikiem.
2. Utrzymuj temperaturę pokojową przez cały czas odtwarzania (rozpuszczania) (maksymalnie 10 minut).
3. Zdejmij ochronne nakładki z fiolki z proszkiem i fiolki z rozpuszczalnikiem.
4. Przetnij powierzchnie sept obu fiolkek alkoholem etylowym.
5. Otwórz opakowanie urządzenia zgodnie z rysunkiem A, nie dotykając przy tym wewnętrznej części opakowania (rys. A).
6. Nie wyciągaj urządzenia z opakowania.
7. Odwróć opakowanie z urządzeniem i przebij plastikowym kolcem urządzenia septum fiolki z rozpuszczalnikiem, tak aby niebieska część urządzenia połączyła się z fiolką z rozpuszczalnikiem (rys. B).
8. Trzymając za krawędź opakowania urządzenia, usuń je, nie dotykając samego urządzenia (rys. C).
9. Upewnij się, że fiolka z proszkiem znajduje się na stabilnej powierzchni; odwróć fiolkę z rozpuszczalnikiem z dołączonym urządzeniem, tak aby fiolka z rozpuszczalnikiem znalazła się nad urządzeniem; naciśnij na przezroczysty adapter na septum fiolki z proszkiem, aby plastikowy kolec przebił septum fiolki z proszkiem; rozpuszczalnik automatycznie zacznie przepływać do fiolki z proszkiem (rys. D).
10. Po przetoczeniu rozpuszczalnika odkręć niebieską część systemu, do której podłączona jest fiolka z rozpuszczalnikiem, i usuń ją (rys. E).
11. Delikatnie potrząśnij fiolką aż do całkowitego rozpuszczenia proszku (rys. F). Nie wstrząsaj fiolką zbyt intensywnie, aby uniknąć pienienia.

Upewnij się, że proszek został całkowicie rozpuszczony, w przeciwnym razie lek będzie mniej aktywny.

Wprowadzenie roztworu

Przed podaniem roztwór należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząsteczek lub zmiany barwy. Roztwór powinien być klarowny lub lekko opalescencyjny. Nie należy stosować roztworu, jeśli jest on zmętniały lub zawiera osad.

1. Za pomocą strzykawki zasysnąć powietrze, przesuwając tłok do tyłu; dołączyć strzykawkę do urządzenia i wprowadzić powietrze z strzykawki do fiolki z odtworzonym roztworem (rys. E).
2. Trzymając tłok, odwrócić układ, tak aby fiolka z odtworzonym roztworem znajdowała się nad urządzeniem. Powoli przesuwając tłok do tyłu, zasysać stężenie do strzykawki (rys. Ż).
3. Odłączyć strzykawkę, obracając ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
4. Wizualnie sprawdzić roztwór w strzykawce, który powinien być klarowny lub lekko opalescencyjny oraz nie zawierać cząsteczek.
5. Do strzykawki dołączyć igłę motylkową i podać lek dożylnie w formie infuzji lub powolnej iniekcji.

Po otwarciu zawartość fiolki należy użyć natychmiast.

Roztwór po rekonstytucji, pobrany do strzykawki, należy użyć natychmiast.

Zawartość fiolki należy użyć tylko do jednego podania.

Zabronione jest stosowanie leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Nieużywany lek lub odpady powstałe po jego zastosowaniu należy zniszczyć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Aimafix u dzieci poniżej 6. roku życia.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania czynnikiem krzepnięcia krwi ludzkiej IX.

Efekty uboczne.

Krótki opis profilu bezpieczeństwa

Reakcje nadwrażliwości lub alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i ostry ból w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, uczucie ciepła, pokrzywka uogólniona, ból głowy, wysypka, hipotonia, letargia, nudności, niepokój, tachykardia, uczucie ściskania w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty i świsty podczas oddychania) występują rzadko i w niektórych przypadkach mogą postępować do ciężkiej anafilaksji (w tym wstrząsu). W niektórych przypadkach te reakcje nasilały się do ciężkiej anafilaksji i występowały w ścisłym związku czasowym z powstawaniem inhibitorów czynnika IX (patrz także sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Zgłaszano rozwój zespołu nerczycowego podczas próby indukcji tolerancji immunologicznej u pacjentów z hemofilią B z inhibitorami czynnika IX i alergiczną reakcją w wywiadzie.

U pacjentów z hemofilią B mogą rozwijać się obojętniejące przeciwciała (inhibitory) przeciwko czynnikowi IX. Pojawienie się takich inhibitorów objawia się niewystarczającą odpowiedzią kliniczną. W takich przypadkach zaleca się skontaktowanie się ze specjalistycznym ośrodkiem hemofilii.

Po zastosowaniu leków zawierających czynnik IX istnieje potencjalne ryzyko powikłań tromboembolicznych, przy czym ryzyko to jest wyższe w przypadku stosowania leków o niskim stopniu oczyszczenia. Po zastosowaniu leków czynnika IX o niskim stopniu oczyszczenia obserwowano przypadki zawału mięśnia sercowego, rozsianej wewnątrznaczyniowej koagulopatii (DIC), zakrzepicy żył i zakrzembicy płucnej. Stosowanie leków czynnika IX o wysokim stopniu oczyszczenia rzadko prowadzi do takich efektów ubocznych.

Informacje dotyczące bezpieczeństwa w zakresie ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych znajdują się w sekcji „Szczególne środki ostrożności”.

Lista efektów ubocznych w formie tabeli

Efekty uboczne, które mogą wystąpić podczas stosowania czynnika krzepnięcia krwi ludzkiej IX, przedstawiono w tabeli 2 zgodnie z klasyfikacją układów narządów według MedDRA [Medical Dictionary for Regulatory Activities] oraz terminów preferowanego użytku.

Częstotliwość została oszacowana według następujących kategorii umownych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1 000 do < 1/100); niezwykle rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Nie ma potwierdzonych danych dotyczących częstotliwości reakcji niepożądanych w badaniach klinicznych.

Poniższe dane oparte są na profilu bezpieczeństwa leków czynnika IX i częściowo obserwowano je w okresie postmarketingowym; ponieważ zgłoszenia dotyczące reakcji niepożądanych w okresie postmarketingowym są dobrowolne i dotyczą populacji o nieznanej liczebności, nie ma możliwości oszacowania częstotliwości tych reakcji.

Tabela 2

* Te reakcje na leki zawierające czynnik IX obserwowano również w okresie pogwarancyjnym.

Jeśli nie ma zgodności między opisem działania niepożądanego a preferowanym terminem MedDRA, ten ostatni podano w nawiasie.

Dzieci

Brak danych specyficznych dla dzieci.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Roztwórnik (woda do wstrzykiwań): 5 lat.

Po rozpuszczeniu lek należy użyć natychmiast.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2 do 8 °C). Nie zamarzać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Ze względu na brak badań zgodności niniejszy lek nie może być mieszany z innymi lekami.

Należy stosować wyłącznie zestaw do wstrzykiwań/infuzji dołączony do opakowania, ponieważ leczenie może być nieskuteczne z powodu adsorpcji czynnika krzepnięcia krwi ludzkiej IX na wewnętrznych powierzchniach innego urządzenia do podania.

Opakowanie.

Po 500 JI lub 1000 JI w fiolce nr 1 w zestawie z rozcieńczalnikiem (woda do wstrzykiwań) po 10 ml w fiolce nr 1 oraz zestawem do rozpuszczania i podania w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

KEDRION S.P.A.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

VIA PROVINCIALE (lok. BOLOGNANA) - 55027 GALLICANO (LU), Włochy.