Acetylocysteina

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ACETYLOCYSTEINA (Acetylcysteine)

Skład:

substancja czynna: acetylocysteina;

1 saszetka (3,0 g proszku) zawiera 200 mg acetylocysteiny;

substancje pomocnicze: sacharoza, aromat borówkowy (stężony sok z czarnej porzeczki, octan etylu, terpinen-4-ol naturalny, D-kamfora, hepta-2,4-dienal, dekstryna, octan gliceryny, dekstryna, kwas octowy), kwas askorbinowy, sacharyna sodowa.

Postać leku. Proszyk do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek krystaliczny od jasnoróżowego do różowego koloru, mogą występować aglomeraty łatwo się rozpadające, zapach lasowych jagód.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki mukolityczne. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-gnojne dzięki depolimeryzacji kompleksów mukoproteidowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom hialinowym i ropnym wydzieliny oraz innym sekretom. Dodatkowe właściwości: obniżenie indukowanej hiperplazji mucozytów, zwiększenie produkcji surfaktantu dzięki stymulacji pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukocyliarnego, co sprzyja poprawie klirensu mukocyliarnego.

AC wykazuje również bezpośrednie działanie przeciwutleniające dzięki obecności nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), zdolnej do bezpośredniego oddziaływania z grupami elektrofilowymi rodników utleniających. Szczególnie interesujące jest, że AC zapobiega inaktywacji a-1-antytrypsyny – enzymu hamującego elastazę – przez kwas chlorowcowy (HOCl), silny utleniacz produkowany przez mieloperoksydazę aktywnych fagocytów.

Ponadto, struktura molekularna AC umożliwia mu łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylowaniu z powstaniem L-cysteiny, aminokwasu niezbędnego do syntezy glutationu. Dodatkowo AC, będący prekursorem glutationu, wykazuje pośrednie działanie przeciwutleniające. Glutation jest wysokoaktywnym tripeptydem występującym w różnych tkankach zwierzęcych, niezastąpionym dla zachowania funkcjonalności komórki i jej morfologicznej integralności. W rzeczywistości jest częścią najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami utleniającymi, zarówno egzo-, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez postępujące obniżanie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, w ten sposób wzmocniając ochronę komórkową. W związku z tym AC stanowi specyficzny antydotum w zatruciach paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego wzrostu objętości wdechu i pojemności życiowej płuc (FVC), prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) stosowanie acetylocysteiny doustnie po 600 mg trzy razy na dobę przez rok w połączeniu ze standardową terapią IPF (prednizolon i azatiopryna) sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (VC) i zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą pojedynczego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez rok AC sprzyjał zmniejszeniu nasilenia postępu choroby u pacjentów z IPF.

Przy stosowaniu w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u pacjentów z mukowiscydozą AC nie wykazywał istotnego działania toksycznego.

Efektywność przeciwutleniająca AC wiąże się z wyraźnym obniżeniem aktywności elastazy w wydzielinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Ponadto, podczas leczenia zaobserwowano zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz liczby neutrofili aktywnie wydzielających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

U człowieka po przyjęciu doustnym acetylocysteina jest w pełni wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ścianie jelita i efekt pierwszego przejścia, biodostępność acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie stwierdzono różnic między różnymi postaciami leku. U pacjentów z różnymi chorobami oddechowymi i serca maksymalne stężenie AC w osoczu osiągane jest po 1–3 godzinach po przyjęciu i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład

Acetylocysteina rozkłada się w organizmie zarówno w niezmienionej postaci (20%), jak i w postaci aktywnych metabolitów (80%), przy czym głównie wykrywana jest w wątrobie, nerkach, płucach i sekrecie oskrzelowym. Objętość rozkładu AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% po 4 godzinach od przyjęcia i zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie

Po podaniu doustnym AC szybko i intensywnie metabolizuje się w ścianie jelita i w wątrobie. Powstały metabolit, cysteina, uznaje się za aktywny. Następnie acetylocysteina i cysteina metabolizowane są tą samą drogą. Około 30% dawki wydala się z moczem. Okres półwydalenia (T1/2) AC wynosi 6,25 godziny.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie chorób ostro przewlekłych układu oskrzelowo-płucnego towarzyszących zwiększonemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przedawkowanie paracetamolem.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetylocysteinę lub którykolwiek z substancji pomocniczych środka leczniczego.

Wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwioplucie, krwawienie płucne.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Stosowanie środków przeciwbólowych w połączeniu z acetylocysteiną może nasilić staz wydzieliny z powodu uciskania odruchu kaszlowego.

Węgiel aktywny obniża skuteczność acetylocysteiny.

Podczas jednoczesnego stosowania z takimi antybiotykami jak tetracykliny (z wyjątkiem doksycykliny), ampicilina, amfoterycyna B, cefalosporyny, aminoglikozydy, możliwe jest ich oddziaływanie z grupą tiolową acetylocysteiny, co prowadzi do obniżenia aktywności obu leków. Dlatego odstęp czasu między stosowaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 2 godziny. Nie dotyczy to cefiksymu i lorakarbefu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetylocysteiny stwierdzono znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie konieczności jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetylocysteiny u pacjentów należy kontrolować hipotensję, która może mieć ciężki przebieg, a także należy ich uprzedzić o możliwości wystąpienia bólu głowy.

Acetylocysteina może być donorem cysteiny i zwiększać poziom glutationu, który sprzyja detoksykacji wolnych rodników tlenu i niektórych toksycznych substancji w organizmie.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetylocysteina może wpływać na badanie kolorymetryczne salicylanów oraz na oznaczenie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Pacjenci z astmą oskrzelową powinni być pod ścisłym nadzorem podczas leczenia lekiem z powodu możliwości wystąpienia skurczu oskrzeli. Podczas wsypywania zawartości saszetek do naczynia w celu przygotowania roztworu proszek może przedostać się do powietrza i drażnić błonę śluzową nosa, co może spowodować odruchowy skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli leczenie acetylocysteiną należy natychmiast przerwać.

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z wrzodem żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków drażniących błonę śluzową żołądka.

Acetylocysteinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylocysteina wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy stosować długotrwałej terapii u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (bóle głowy, katar naczynioruchowy, świąd).

Stosowanie acetylocysteiny, głównie na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeśli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i aspiracja oskrzeli.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, a jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Środki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia. Z powodu cech fizjologicznych układu oddechowego u dzieci tej grupy wiekowej zdolność do usuwania wydzieliny z dróg oddechowych jest ograniczona. Dlatego nie należy stosować mukolityków u dzieci poniżej 2. roku życia.

Lek zawiera sacharozę, dlatego nie należy go stosować pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji fruktozy, niedoborem sacharazy-izomalatazy lub zespołem niemogącego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Środek leczniczy zawiera 0,048 mmol (lub 1,12 mg)/dawkę sodu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylocysteiny u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy.

Okres karmienia piersią

Brak informacji o przenikaniu środka leczniczego do mleka matki.

Leku należy przyjmować w czasie ciąży i karmienia piersią tylko po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie ma potwierdzenia, że acetylocysteina wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli

400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki w zależności od stanu klinicznego.

Dzieci

2–6 lat: 200–400 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;

6–12 lat: 400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;

od 12 roku życia – dawki jak u dorosłych.

Proszek rozpuszcza się w ½ szklanki wody.

Czas trwania leczenia lekarz ustala indywidualnie, w zależności od charakteru choroby (ostra lub przewlekła).

Przedawkowanie paracetamolem

W ciągu pierwszych 10 godzin po przyjęciu substancji toksycznej należy jak najszybciej podać Acetylocysteinę w dawce 140 mg/kg, następnie – 70 mg/kg co 4 godziny przez 1–3 dni.

Acetylocysteinę należy podać bez opóźnienia, natychmiast po przygotowaniu roztworu.

Dzieci.

Zastosowanie u dzieci od 2 roku życia.

Przedawkowanie.

Brak doniesień o przypadkach przedawkowania postaci lekarskich acetylocysteiny przeznaczonych do przyjmowania doustnego.

Dostępne dane dotyczące stosowania leku u ochotników, którzy przyjmowali 11,6 g acetylocysteiny na dobę przez trzy miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych działań niepożądanych.

Acetylocysteina w dawkach do 500 mg/kg/dobę nie powoduje przedawkowania.

Objawy

Przedawkowanie może objawiać się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum w zatruciu acetylocysteiną, leczenie jest objawowe.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania występujące po stosowaniu acetylocysteiny do przyjmowania doustnego.

W bardzo rzadkich przypadkach po podaniu acetylocysteiny donoszono o ciężkich reakcjach skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella. W większości przypadków przynajmniej jeden inny lek może z większym prawdopodobieństwem być przyczyną wystąpienia zespołu skórno-słuzawkowego. Dlatego w przypadku pojawienia się jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy skonsultować się z lekarzem i natychmiast przerwać stosowanie acetylocysteiny.

Zarejestrowano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało ustalone.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Podczas rozpuszczania acetylocysteiny należy używać szklanego naczynia, unikając kontaktu z powierzchniami metalowymi i gumowymi.

Nie zaleca się rozpuszczania acetylocysteiny w jednym kubku z innymi lekami.

Opakowanie.

Po 3 g proszku w saszetkach, po 20 saszetek w pudełku z tektury.

Kategoria sprzedaży. Bez recepty.

Producent/zgłoszeniowca. Sp. z o.o. „Ternofarm”.

Adres siedziby producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej/ adres zgłoszeniowcy.

Ukraina, 46010, miasto Tarnopol, ul. Fabryczna 4.

Tel./faks: (0352) 521-444, www.ternopharm.com.ua