Acetal solubil

INSTRUKCJA dotyczĄca stosowania lekowego leku Acetal solubil (ACETAL SOLUBLE)

Skład:

substancja czynna: acetylocysteina;

1 tabletka zawiera acetylocysteiny 600 mg;

substancje pomocnicze: sodowa wodorowÄ™glanek, kwas cytrynowy, aspartam (E 951), aromat „cytrynowy” zawierajÄ…cy maltodekstrynÄ™; gumÄ™ arabskÄ… (E 414); kwas cytrynowy.

Postać leku. Tabletki musujące.

Główne fizykochemiczne właściwości: tabletki białego koloru, o kształcie okrągłym, z płaską powierzchnią, z zaokrąglonymi krawędziami, o charakterystycznym cytrynowym i lekko śróbliwym zapachu. Podczas rozpuszczania w wodzie obserwuje się wydzielanie bąbelków gazu. Dopuszczalne jest lekkie świecenie i charakterystyczny cytrynowy oraz lekko śróbliwy zapach.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki mucołityczne. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-ropne poprzez depolimeryzację kompleksów mukoproteidowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom mokrej i ropnej wydzieliny oraz innym sekretom. Dodatkowe właściwości: zmniejszenie indukowanej hiperplazji mucozytów, zwiększenie produkcji surfaktantu poprzez stymulację pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukochłonnego, co sprzyja poprawie klirensu mukochłonnego.

N-acetylo-L-cysteina wywiera również bezpośrednie działanie antyoksydacyjne dzięki obecności nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników tlenowych. Szczególnie interesujące jest, że AC zapobiega inaktywacji α1-antytrypsyny – enzymu hamującego elastazę – przez kwas podchlorowy (HOCl), silny utleniacz produkowany przez mieloperoksydazę aktywnych fagocytów.

Ponadto struktura cząsteczkowa AC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylacji z utworzeniem L-cysteiny, aminokwasu niezbędnego do syntezy glutationu. Dodatkowo AC, będąc prekursorem glutationu, wykazuje pośrednie działanie antyoksydacyjne. Glutation jest bardzo aktywnym tripeptydem występującym w różnych tkankach zwierząt, niezwykle ważnym dla zachowania funkcjonalności komórki i jej integralności morfologicznej. W rzeczywistości stanowi on część najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami tlenowymi, zarówno egzo-, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez postępujące obniżanie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, w ten sposób wzmacniając ochronę komórkową. W rezultacie AC stanowi specyficzny antydotum w zatruciach paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego wzrostu objętości wdechu i pojemności życiowej płuc (FZEL), być może wskutek zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U chorych na idiopatyczne włóknienie płuc (IWP) stosowanie acetylocysteiny doustnie, 600 mg 3 razy na dobę przez 1 rok, w połączeniu ze standardową terapią IWP (prednizolon i azatiopryna), sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (PZP) oraz zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą jednorazowego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez 1 rok AC sprzyjał zmniejszeniu nasilenia postępu choroby u chorych na IWP.

Przy zastosowaniu w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u chorych na mukowiscydozę AC nie wykazywał istotnego działania toksycznego.

Efektywność antyoksydacyjna AC wiąże się z wyraźnym obniżeniem aktywności elastazy w wydzielinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u chorych na mukowiscydozę. Ponadto podczas leczenia zaobserwowano zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz zmniejszenie liczby neutrofili aktywnie wydzielających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. U człowieka po podaniu doustnym acetylocysteina jest całkowicie wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ścianach jelita oraz efekt pierwszego przejścia, dostępność biologiczna acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie stwierdzono różnic między różnymi postaciami leku. U chorych z różnymi chorobami układu oddechowego i sercowo-naczyniowego maksymalne stężenie AC w osoczu osiągane jest po 1–3 godzinach od podania i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozprzestrzenienie. Acetylocysteina rozprzestrzenia się w organizmie zarówno w formie niezmienionej (20%), jak i w formie metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym głównie stwierdza się ją w wątrobie, nerkach, płucach i sekrecie oskrzowym. Objętość rozprzestrzenienia AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% po 4 godzinach od podania i zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie. Po podaniu doustnym AC szybko i intensywnie metabolizuje się w ścianach jelita i w wątrobie. Powstały metabolit, cysteina, uznaje się za aktywny. Następnie acetylocysteina i cysteina metabolizowane są tą samą drogą. Około 30% dawki wydala się z moczem. Okres półtrwania (T½) AC wynosi 6,25 (4,59–10,6) godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie ostrych i przewlekłych chorób układu oskrzelowo-płucnego towarzyszących nadmiernemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przedawkowanie paracetamolu.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetyle cysteiny lub dowolny składnik pomocniczy leku.

Wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwioplucie, krwawienie płucne.

Wiek dziecięcy do 12 lat. Nie stanowi to przeciwwskazania do stosowania w leczeniu przedawkowania paracetamolu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji prowadzono wyłącznie z udziałem dorosłych.

Stosowanie leków przeciwhistaminowych razem z acetylem cysteiny może nasilać stasis wydzieliny z powodu ucisku odruchu kasłowego.

Węgiel aktywowany zmniejsza skuteczność acetyle cysteiny.

Dane dotyczące inaktywacji antybiotyków przez acetyle cysteiny pochodzą do tej pory wyłącznie z badań in vitro przy bezpośrednim mieszaniu substancji. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania acetyle cysteiny i dowolnych leków doustnych (w tym antybiotyków) należy je przyjmować z odstępem co najmniej 2 godziny. Nie dotyczy to cefiximu i lorakarbefu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny zaobserwowano znaczące hipotensję tętniczą i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie konieczności jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny u pacjentów należy kontrolować ciśnienie tętnicze, które może mieć ciężki przebieg; należy również uprzedzić ich o możliwości wystąpienia bólu głowy.

Jednoczesne stosowanie acetyle cysteiny i karbamazepiny może prowadzić do wystąpienia subterapeutycznego poziomu karbamazepiny.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetyle cysteina może wpływać na oznaczenie salicylanów metodą kolorymetryczną oraz na oznaczenie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne środki ostrożności.

Pacjenci z astmą oskrzelową powinni być pod ścisłym nadzorem podczas leczenia z uwagi na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli leczenie acetylcysteinem należy natychmiast przerwać.

Należy zachować ostrożność przy podawaniu leku pacjentom z wrzodą żołądka lub dwunastniczki w wywiadzie, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków drażniących błonę śluzową żołądka.

Acetylcystein należy podawać z ostrożnością pacjentom z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylcystein wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy stosować długotrwałej terapii u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (ból głowy, katar naczynioruchowy, świąd).

Stosowanie acetylcysteiny, szczególnie na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeśli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i bronchoaspiracja.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, lecz jest specyficzny dla substancji czynnej.

Preparat zawiera aspartam, pochodną fenyloalaniny, co stanowi zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Ten lek zawiera 6,84 mmol (lub 157,19 mg) sodu w dawce 600 mg. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety ograniczonej w sodzie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylcysteiny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na toksyczność rozrodczą.

Z powodu środków ostrożności należy unikać stosowania leku w czasie ciąży.

Przed zastosowaniem leku w czasie ciąży należy porównać potencjalne ryzyko z oczekiwaną korzyścią.

Okres karmienia piersią

Brak informacji o przenikaniu leku do mleka matki. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka.

Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu stosowania leku, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści terapeutyczne dla kobiety.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu acetylcysteiny na płodność człowieka. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność człowieka przy stosowaniu leku w dawkach zalecanych.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Nie ma potwierdzenia, że acetylcysteina wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia. Tabletkę nadzwińską 600 mg rozpuścić w 1/3 szklanki wody i przyjmować 1 raz dziennie. Czas trwania leczenia lekarz ustala indywidualnie, w zależności od charakteru choroby (ostra lub przewlekła).

Przedawkowanie paracetamolem.

W ciągu pierwszych 10 godzin po przyjęciu substancji toksycznej należy jak najszybciej podać lek w dawce 140 mg/kg, następnie co 4 godziny – 70 mg/kg przez 1–3 dni.

Lek należy podać natychmiast, zaraz po przygotowaniu roztworu.

Nie zgłaszano informacji o oddziaływaniu leku z pożywieniem; nie ma zaleceń dotyczących stosowania leku w zależności od spożycia pokarmu.

Dzieci. Lek można stosować dzieciom od 12. roku życia.

Przedawkowanie. Nie ma danych na temat przypadków przedawkowania leków zawierających acetylocysteina przeznaczonych do doustnego przyjmowania.

Wiadomo, że ochotnicy przyjmowali 11,2 g acetylocysteiny na dobę przez 3 miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych działań niepożądanych.

Acetylocysteina w dawce 500 mg/kg/24 godz. nie powoduje przedawkowania.

Objawy. Przedawkowanie może objawiać się dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka.

Leczenie.

Nie istnieje specyficzny antydot na zatrucie acetylocysteiną; leczenie jest objawowe.

Efekty uboczne.

Najczęstsze reakcje uboczne związane z doustnym przyjmowaniem acetylocysteiny to działania niepożądane ze strony układu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd, występowały rzadziej.

Poniższe działania niepożądane są wymienione według klas narządów i częstości występowania (bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1 000 do < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie działania niepożądane są wymienione w kolejności malejącej ich nasilenia.

Ze strony układu odpornościowego: rzadko – nadwrażliwość; bardzo rzadko – wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne.

Ze strony krwi i układu chłonnego: nieznana częstość – anemia.

Ze strony układu nerwowego: rzadko – ból głowy.

Ze strony narządów słuchu i błędnika: rzadko – szum w uszach.

Ze strony serca: rzadko – tachykardia.

Ze strony układu naczyniowego: bardzo rzadko – krwawienia.

Ze strony klatki piersiowej i przepony: rzadko – skurcz oskrzeli, duszność.

Ze strony układu oddechowego: nieznana częstość – rhinorrhea.

Ze strony przewodu pokarmowego: rzadko – wymioty, biegunka, stomatyt, ból brzucha, nudności; bardzo rzadko – dyspepsja; nieznana częstość – nieprzyjemny zapach z ust.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: rzadko – pokrzywka, wysypka, obrzęk Quinckego, świąd; nieznana częstość – egzema.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania: rzadko – hipertermia; nieznana częstość – obrzęk twarzy.

Badania: rzadko – obniżenie ciśnienia tętniczego.

W bardzo rzadkich przypadkach po przyjmowaniu acetylocysteiny zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub zespół Lyella. W większości przypadków przynajmniej jeden inny lek może z większym prawdopodobieństwem być przyczyną wystąpienia zespołu skórno-słuzówkowego. Dlatego przy wystąpieniu jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy skonsultować się z lekarzem i natychmiast przerwać przyjmowanie acetylocysteiny.

Zgłaszano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest ustalone.

Zgłaszanie działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki musujące nr 10 (2x5), nr 20 (2x10) w pasku w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności. Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.