Acetal solubil

Ukraina
Nazwa handlowa Acetal solubil
Postać farmaceutyczna tabletki, szybko rozpuszczalne
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty bez recepty
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/17357/01/01
Acetal solubil tabletki, szybko rozpuszczalne

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku Acetal solubil

Skład:

substancja czynna: acetylocysteina;

1 tabletka zawiera acetylocysteiny 200 mg;

substancje pomocnicze: wodorowęglan sodu, kwas cytrynowy, aspartam (E 951), aromat "cytrynowy" zawierający maltodekstrynę; gumę arabską (E 414); kwas cytrynowy.

Postać leku. Tabletki nadżowe.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białego koloru, o kształcie okrągłym, z płaską powierzchnią, ze skośnymi krawędziami i rowkiem po jednej stronie, o charakterystycznym cytrynowym i lekko siarkowym zapachu. Po rozpuszczeniu w wodzie obserwuje się wydzielanie pęcherzyków gazu. Dopuszczalna jest lekka odbłyskowość oraz charakterystyczny cytrynowy i lekko siarkowy zapach.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki mukolityczne. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (NAC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-ropne dzięki depolimeryzacji kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom mukoidowym i ropnym wydzieliny oraz innym sekretom. Właściwości dodatkowe: obniżenie indukowanej hiperplazji mucozytów, zwiększenie produkcji surfaktantu dzięki stymulacji pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukochłonnego, co sprzyja poprawie klirensu mukochłonnego.

N-acetylo-L-cysteina wywiera również bezpośrednie działanie przeciwutleniające dzięki obecności nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników utleniających. Szczególnie interesujący jest fakt, że NAC zapobiega inaktywacji α1-antytrypsyny – enzymu hamującego elastazę – przez kwas podchlorawy (HOCl), silny utleniacz produkowany przez aktywne fagocyty.

Ponadto, struktura cząsteczkowa NAC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki NAC ulega deacetylowaniu z powstaniem L-cysteiny, aminokwasu niezbędnego do syntezy glutationu. Ponadto NAC, będąca prekursorem glutationu, wykazuje pośrednie działanie przeciwutleniające. Glutation to wysokoaktywny tripeptyd występujący w różnych tkankach zwierzęcych, niezbędny do zachowania zdolności funkcjonalnych komórki oraz jej integralności morfologicznej. W rzeczywistości stanowi on część najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami utleniającymi, zarówno egzogenymi, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez postępujące obniżanie stężenia glutationu. NAC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, w ten sposób wzmocniając ochronę komórkową. W rezultacie NAC stanowi specyficzny antydoot w zatruciach paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), przyjmowanie 1200 mg NAC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego zwiększenia objętości wdechu oraz przewidywanej pojemności życiowej płuc (FVC), być może wskutek zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U chorych na idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) stosowanie acetylocysteiny doustnie w dawce 600 mg trzykrotnie dziennie przez rok w połączeniu ze standardową terapią IPF (prednizolon i azatiopryna) sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (VC) oraz zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą jednorazowego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez rok, NAC sprzyjała spowolnieniu postępu choroby u chorych na IPF.

Przy zastosowaniu w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u chorych na mukowiscydozę, NAC nie wykazywała istotnego działania toksycznego.

Efektywność przeciwutleniająca NAC wiązana jest z wyraźnym obniżeniem aktywności elastazy w wydzielinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u chorych na mukowiscydozę. Ponadto, w trakcie leczenia obserwowano zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz zmniejszenie liczby neutrofili aktywnie wydzielających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. U człowieka po podaniu doustnym acetylocysteina jest całkowicie wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ściankach jelita i efekt pierwszego przejścia, biodostępność acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie stwierdzono różnic między różnymi postaciami lekarskimi. U chorych z różnymi chorobami oddechowymi i sercowymi maksymalne stężenie NAC w osoczu osiągane jest po 1–3 godzinach od podania i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład. Acetylocysteina rozkłada się w organizmie zarówno w formie niezmienionej (20%), jak i w formie metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym stwierdza się jej obecność głównie w wątrobie, nerkach, płucach i sekrecie oskrzelowym. Objętość rozkładu NAC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% po 4 godzinach od podania i maleje do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie. Po podaniu doustnym NAC szybko i intensywnie metabolizowana jest w ściankach jelita i w wątrobie. Powstały metabolit, cysteina, uznawany jest za aktywny. Następnie acetylocysteina i cysteina metabolizowane są tą samą drogą. Około 30% dawki wydzielane jest z moczem. T½ NAC wynosi 6,25 (4,59–10,6) godziny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie ostrych i przewlekłych chorób układu oskrzelowo-płucnego towarzyszących zwiększonemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przedawkowanie paracetamolu.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetyle cysteiny lub którykolwiek ze składników pomocniczych leku.

Wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwawienie z płuc, krwawienie płucne.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji prowadzono wyłącznie u dorosłych.

Stosowanie środków przeciwwkłutowych razem z acetylem cysteiną może nasilić staz wydzieliny z powodu uciskania odruchu kaszlowego.

Węgiel aktywowany obniża skuteczność acetyle cysteiny.

Doniesienia o inaktywacji antybiotyków przez acetyle cysteinę pochodzą dotychczas wyłącznie z badań in vitro przy bezpośrednim mieszaniu substancji. W razie potrzeby jednoczesnego stosowania acetyle cysteiny i jakichkolwiek leków doustnych (w tym antybiotyków) należy je przyjmować w odstępie co najmniej 2 godzin. Nie dotyczy to cefaksymu i lorakarbefu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny zaobserwowano istotne obniżenie ciśnienia tętniczego i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie potrzeby jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny u pacjentów należy kontrolować obniżenie ciśnienia tętniczego, które może mieć ciężki przebieg; należy również uprzedzić ich o możliwości wystąpienia bólu głowy.

Jednoczesne stosowanie acetyle cysteiny i karbamazepiny może prowadzić do wystąpienia subterapeutycznego poziomu karbamazepiny.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetyle cysteina może wpływać na badanie kolorymetryczne salicylanów oraz na oznaczanie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Pacjentów z astmą oskrzelową należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia ze względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli leczenie acetylocysteiny należy natychmiast przerwać.

Należy zachować ostrożność przy podawaniu leku pacjentom z wywiadem choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków podrażniających błonę śluzową żołądka.

Acetylocysteinę należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylocysteina wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy stosować długotrwałej terapii u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (ból głowy, katar wazomotoryczny, świąd).

Stosowanie acetylocysteiny, głównie na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeżeli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i bronchoaspiracja.

Lekki zapach siarkowodoru nie jest objawem zmiany leku, lecz jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Środki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia. Z powodu cech fizjologicznych układu oddechowego u dzieci tej grupy wiekowej zdolność samoistnego oczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny jest ograniczona. Dlatego nie należy stosować leków mukolitycznych dzieciom poniżej 2. roku życia.

Lek zawiera aspartam, pochodną fenyloalaniny, która stanowi zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Niniejszy lek zawiera 5,94 mmol (lub 136,86 mg) sodu w dawce 200 mg. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów stosujących dietę o ograniczonej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylocysteiny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na toksyczność reprodukcyjną.

Ze względów zapobiegawczych należy unikać stosowania leku w czasie ciąży.

Przed zastosowaniem leku w czasie ciąży należy porównać potencjalne ryzyko z oczekiwaną korzyścią.

Karmienie piersią.

Brak informacji na temat przenikania leku do mleka matki. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka.

Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu stosowania leku, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla kobiety.

Plodność.

Brak danych dotyczących wpływu acetylocysteiny na płodność człowieka. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność człowieka przy stosowaniu leku w dawkach zalecanych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie stwierdzono, aby acetylocysteina wpływała na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dzieci w wieku od 2 do 6 lat: przyjmować po ½ tabletki 200 mg (100 mg acetylocysteiny) 2–3 razy na dobę (200–300 mg acetylocysteiny na dobę).

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: przyjmować po 1 tabletce 200 mg 2 razy na dobę (400 mg acetylocysteiny na dobę).

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: przyjmować po 1 tabletce 200 mg 2–3 razy na dobę (400–600 mg acetylocysteiny na dobę).

Czas trwania leczenia lekarz ustala indywidualnie, w zależności od charakteru choroby (ostra lub przewlekła).

Przedawkowanie paracetamolem

W ciągu pierwszych 10 godzin po przyjęciu substancji toksycznej lek należy podać jak najszybciej w dawce 140 mg/kg, następnie – po 70 mg/kg co 4 godziny przez 1–3 dni.

Lek należy przyjąć bez zwłoki, bezpośrednio po rozpuszczeniu w szklance wody.

Nie zgłaszano danych o interakcji leku z pożywieniem; brak zaleceń dotyczących stosowania leku w odniesieniu do spożycia pokarmu.

Dzieci. Można stosować u dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przypadków przedawkowania leków zawierających acetylocysteinę stosowane doustnie.

Wiadomo, że ochotnicy przyjmowali 11,2 g acetylocysteiny na dobę przez 3 miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych działań niepożądanych.

Acetylocysteina w dawkach do 500 mg/kg/dobę nie powoduje przedawkowania.

Objawy.

Przedawkowanie może objawiać się dolegliwościami przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka.

Leczenie.

Nie ma specyficznego antydota w zatruciu acetylocysteiną; leczenie jest objawowe.

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane związane z doustnym przyjmowaniem acetylocysteiny to reakcje ze strony układu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd, występowały rzadziej.

Poniżej wymienione działania niepożądane zostały uporządkowane według klas układów narządów i częstości występowania (bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie działania niepożądane wymieniono w kolejności zmniejszania się ich nasilenia.

Ze strony układu odpornościowego: nieczęsto – nadwrażliwość; bardzo rzadko – wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne.

Ze strony krwi i układu chłonnego: częstość nieznana – anemia.

Ze strony układu nerwowego: nieczęsto – ból głowy.

Ze strony narządów słuchu i błędnika: nieczęsto – szumy w uszach.

Ze strony serca: nieczęsto – tachykardia.

Ze strony układu naczyniowego: bardzo rzadko – krwawienia.

Ze strony klatki piersiowej i śródpiersia: rzadko – skurcz oskrzeli, duszność.

Ze strony układu oddechowego: częstość nieznana – rhinorrhea.

Ze strony układu pokarmowego: nieczęsto – wymioty, biegunka, stomatyt, ból brzucha, nudności; rzadko – dyspepsja; częstość nieznana – nieprzyjemny zapach z ust.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: nieczęsto – pokrzywka, wysypka, obrzęk Quinckego, świąd; częstość nieznana – egzema.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania: nieczęsto – hipertermia; częstość nieznana – obrzęk twarzy.

Badania: nieczęsto – obniżenie ciśnienia tętniczego.

W bardzo rzadkich przypadkach po przyjmowaniu acetylocysteiny donoszono o ciężkich reakcjach skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy zespół Lyella. W większości przypadków przynajmniej jeden inny lek może z większym prawdopodobieństwem być przyczyną wystąpienia zespołu skórno-słuzówkowego. Dlatego przy pojawieniu się jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy skonsultować się z lekarzem i natychmiast przerwać przyjmowanie acetylocysteiny.

Zgłaszano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało ustalone.

Zgłaszanie działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki musujące № 10 (2x5), № 20 (2x10) w blisterze w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, dom 22.