TUZNUE

Włochy
Nazwa handlowa TUZNUE
Postać farmaceutyczna proszek do sporządzania koncentratu do roztworu do wlewu
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Recepta ograniczona – nieodnawialna, wydawana na receptę szpitalną lub specjalistyczną
Kod ATC
Numer rejestracyjny 051620
TUZNUE proszek do sporządzania koncentratu do roztworu do wlewu

Ulotka: informacja dla użytkownika

Tuznue 150 mg proszek do sporządzenia koncentratu do roztworu do wlewania, 420 mg proszek do sporządzenia koncentratu do roztworu do wlewania

trastuzumab
Lek poddawany dodatkowemu nadzorowi. Umożliwia to szybkie wykrycie nowych informacji dotyczących bezpieczeństwa. Możesz wnieść swój wkład, zgłaszając wszelkie niepożądane odczyny, które wystąpiły podczas przyjmowania tego leku. Zobacz koniec punktu 4, aby uzyskać informacje na temat sposobu zgłaszania niepożądanych odczynów.
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
  • W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
  • W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych odczynów, w tym tych niewymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki

  1. Co to jest Tuznue i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed podaniem Tuznue
  3. Jak stosuje się Tuznue
  4. Możliwe niepożądane odczyny
  5. Jak przechowywać Tuznue
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Tuznue i do czego służy

Tuznue zawiera substancję czynną trastuzumab, która jest przeciwciałem monoklonalnym. Przeciwciała monoklonalne wiążą się z określonymi białkami lub antygenami. Trastuzumab został zaprojektowany tak, aby selektywnie wiązać się z antygenem zwanym ludzkim receptorem 2 czynnika wzrostu nabłonka (HER2). HER2 występuje w dużych ilościach na powierzchni niektórych komórek nowotworowych i stymuluje ich wzrost. Gdy Tuznue wiąże się z HER2, blokuje wzrost tych komórek i prowadzi do ich śmierci. Lekarz może przepisać Tuznue do leczenia raka piersi lub raka żołądka, jeśli:

  • ma raka piersi w stadium wczesnym z wysokim poziomem białka zwanego HER2,
  • ma przerzutowy rak piersi (rak piersi, który rozprzestrzenił się poza pierwotne miejsce guza) z wysokim poziomem HER2. Tuznue może być przepisane w połączeniu z lekami przeciwnowotworowymi takimi jak paklitaksel lub doksorubicyna jako pierwsze leczenie przerzutowego raka piersi lub może być stosowane samodzielnie, jeśli inne terapie okazały się nieskuteczne. Jest również stosowane w połączeniu z lekami zwanymi inhibitorem aromatazy w leczeniu pacjentów z wysokim poziomem HER2 i przerzutowym rakiem piersi z receptorami hormonalnymi dodatnimi (rak wrażliwy na obecność żeńskich hormonów płciowych),
  • ma przerzutowy rak żołądka z wysokim poziomem HER2, w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi takimi jak kapacytabina lub 5-fluorouracyl oraz cisplatyna.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Tuznue

Nie stosuj Tuznue, jeśli

  • jest alergiczny na trastuzumab, białka mysie (mysi) lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  • ma ciężkie problemy z oddychaniem w spoczynku spowodowane nowotworem lub wymaga leczenia tlenem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Lekarz będzie dokładnie nadzorował przebieg terapii.
Badania serca
Leczenie Tuznue podawanym samodzielnie lub w połączeniu z taxanem może wpływać na serce,
szczególnie jeśli wcześniej stosowano antracyklinę (taxany i antracykliny to dwa inne rodzaje leków
stosowanych w leczeniu nowotworów). Skutki mogą być od umiarkowanych do ciężkich i mogą prowadzić do
śmierci. Funkcję serca należy zatem kontrolować przed, w trakcie (co trzy miesiące) i po zakończeniu (do
dwóch–pięciu lat) leczenia Tuznue. Jeśli wystąpią objawy niewydolności serca (czyli niewystarczającego pompowania krwi przez serce), może być konieczna częstsza kontrola funkcji serca (co sześć–osiem tygodni), leczenie niewydolności serca lub przerwanie leczenia Tuznue.
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem Tuznue, jeśli:

  • miałeś/aś niewydolność serca, chorobę wieńcową, chorobę zastawkową serca (szmer serca), podwyższone ciśnienie krwi lub przyjmujesz lub przyjmowałeś/aś leki na nadciśnienie tętnicze.
  • przyjmujesz lub przyjmowałeś/aś lek zwany doksorubicyną lub epirubicyną (leki stosowane w leczeniu nowotworów). Te leki (lub inne antracykliny) mogą uszkadzać mięsień sercowy i zwiększać ryzyko powikłań sercowych podczas leczenia Tuznue.
  • cierpisz na duszność, szczególnie jeśli aktualnie przyjmujesz taxan. Tuznue może powodować trudności w oddychaniu, szczególnie przy pierwszym podaniu. Może to być szczególnie poważne, jeśli już cierpisz na duszność. Bardzo rzadko pacjenci z ciężkimi trudnościami w oddychaniu przed leczeniem umierali po podaniu Tuznue.
  • otrzymałeś/aś inne leczenia przeciwnowotworowe.

Jeśli leczysz się Tuznue w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu nowotworów, takimi jak paklitaksel, doksorubicyna, inhibitor aromatazy, kapacytabina, 5-fluorouracyl lub cisplatyna, należy również zapoznać się z ulotką dołączoną do tych leków.
Dzieci i młodzież
Tuznue nie jest zalecane u osób poniżej 18. roku życia.
Inne leki i Tuznue
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś/aś lub możesz przyjmować inne leki.
Może upłynąć nawet 7 miesięcy, zanim Tuznue zostanie całkowicie wyeliminowane z organizmu. Dlatego powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, że otrzymałeś/aś Tuznue, jeśli zaczynasz przyjmować nowy lek w ciągu 7 miesięcy po zakończeniu leczenia.
Ciąża

  • Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę przed zażyciem tego leku.
  • Należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w trakcie leczenia Tuznue oraz przez co najmniej 7 miesięcy po zakończeniu leczenia.
  • Lekarz omówi z Tobą ryzyko i korzyści związane z przyjmowaniem Tuznue w czasie ciąży. W rzadkich przypadkach u kobiet w ciąży leczonych trastuzumabem zaobserwowano zmniejszenie ilości płynu owodniowego otaczającego rozwijające się dziecko w macicy. Ten stan może być szkodliwy dla płodu i był związany z niepełną dojrzałością płuc, co prowadziło do śmierci płodu.

Karmienie piersią
Nie karm piersią w czasie przyjmowania Tuznue oraz przez 7 miesięcy po podaniu ostatniej dawki Tuznue, ponieważ Tuznue może przechodzić do mleka matki.
A Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem jakiegokolwiek leku.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Tuznue może wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub korzystania z maszyn. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią objawy takie jak zawroty głowy, senność, dreszcze lub gorączka, nie powinieneś/aś kierować pojazdów ani korzystać z maszyn, dopóki objawy te nie ustąpią.

3. Jak stosować Tuznue

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz określi ilość HER2 w guzie. Tylko pacjenci z wysokim poziomem HER2 będą leczeni lekiem Tuznue. Lek ten może być podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz ustali odpowiednią dla Pani/Pana dawkę i schemat leczenia. Dawkę Tuznue dobiera się na podstawie masy ciała.
Tuznue podaje się jako wlew dożylny (infuzję dożylną, „kroplówkę”). Ta postać dożylna nie jest przeznaczona do podawania podskórnie i należy ją podawać wyłącznie za pomocą infuzji dożylnej.
Pierwszą dawkę leku podaje się w ciągu 90 minut, podczas których Pani/Pana będzie obserwował personel medyczny, aby w razie wystąpienia działań niepożądanych można było podjąć odpowiednie działania (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jeśli pierwsza dawka zostanie dobrze zniesiona, kolejne dawki mogą być podawane w ciągu 30 minut. Liczba infuzji, które otrzyma, zależy od odpowiedzi na leczenie. Lekarz omówi to z Panią/Panem.
Aby uniknąć błędów terapeutycznych, ważne jest, aby sprawdzić etykiety na fiolkach i upewnić się, że przygotowywany i podawany lek to Tuznue (trastuzumab), a nie inny lek zawierający trastuzumab (np. trastuzumab emtansine lub trastuzumab deruxtecan).
U pacjentów z rakiem piersi w stadium wczesnym, przerzutowym rakiem piersi oraz przerzutowym rakiem żołądka Tuznue podaje się co 3 tygodnie. Ten lek może być również podawany raz w tygodniu w leczeniu przerzutowego raka piersi.
Jeśli przerwie się leczenie lekiem Tuznue
Nie przerywaj przyjmowania tego leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Wszystkie dawki należy przyjmować w odpowiednim czasie – co tydzień lub co trzy tygodnie (w zależności od przyjętego schematu podawania). Dzięki temu lek będzie działał w sposób najskuteczniejszy.
Lek może być wydalany z organizmu nawet do 7 miesięcy. Dlatego lekarz może zdecydować o kontynuowaniu kontroli czynności serca również po zakończeniu leczenia.
Jeśli ma Pani/Pan jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Niektóre z tych działań niepożądanych mogą być poważne i mogą wymagać hospitalizacji.
Podczas wlewu Tuznue mogą wystąpić reakcje takie jak dreszcze, gorączka i inne objawy przypominające grypę. Te działania są bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10).
Inne objawy związane z wlewem to: nudności, wymioty, ból, zwiększona napięcie mięśniowe i drżenie, ból głowy, zawroty głowy, trudności z oddychaniem, wysokie lub niskie ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca (kołatanie serca, przyspieszone lub nieregularne bicie serca), obrzęk twarzy lub warg, wysypka i uczucie zmęczenia. Niektóre z tych objawów mogą być poważne, a niektórzy pacjenci zmarli (zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Te objawy występują głównie podczas pierwszego wlewu dożylnego („kroplówka” do żyły) i w ciągu pierwszych godzin po rozpoczęciu wlewu. Ogólnie są one tymczasowe. Będzie Pan(i) obserwowany(a) przez personel medyczny podczas wlewu i przez co najmniej sześć godzin po rozpoczęciu pierwszego wlewu oraz przez dwie godziny od rozpoczęcia kolejnych wlewów. Jeśli wystąpi reakcja, wlew zostanie spowolniony lub przerwany, a może zostać Panu(i) podane leczenie przeciwdziałające działaniom niepożądanym. Wlew może być wznowiony po poprawie objawów.
Czasami objawy pojawiają się ponad sześć godzin po rozpoczęciu wlewu. Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Czasem objawy mogą się poprawić, a następnie pogorszyć później.
Poważne działania niepożądane
Inne działania niepożądane mogą wystąpić w dowolnym momencie podczas leczenia tym lekiem, nie tylko w związku z wlewem. Należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpi dowolne z następujących działań niepożądanych:

  • Czasami podczas leczenia i rzadziej po jego zakończeniu mogą wystąpić potencjalnie poważne problemy z sercem. Obejmują one osłabienie mięśnia sercowego, które może prowadzić do niewydolności serca, zapalenie osierdzia i zaburzenia rytmu serca. Mogą one powodować objawy takie jak duszność (również w nocy), kaszel, zatrzymanie płynu (obrzęk) w nogach lub ramionach oraz kołatanie serca (przyspieszone lub nieregularne bicie serca) (zobacz punkt 2, „Badania serca”).

Lekarz będzie regularnie monitorował stan serca podczas i po leczeniu, jednak należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów.

  • Zespół lizy nowotworowej (grupa powikłań metabolicznych pojawiających się po leczeniu przeciwnowotworowym, charakteryzujących się wysokim poziomem potasu i fosforanu we krwi oraz niskim poziomem wapnia we krwi). Objawy mogą obejmować problemy z nerkami (osłabienie, duszność, zmęczenie i stan dezorientacji), problemy z sercem (przyspieszone lub spowolnione bicie serca), drgawki, wymioty lub biegunkę oraz mrowienie w okolicy ust, rąk lub stóp.

Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów po zakończeniu leczenia Tuznue, należy udać się do lekarza i poinformować go o wcześniejszym leczeniu Tuznue.
Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • infekcje
  • biegunka
  • zaparcia
  • uczucie palenia za mostkiem (dyspepsja)
  • zmęczenie
  • wysypka
  • ból w klatce piersiowej
  • ból brzucha
  • ból stawów
  • niskie liczby czerwonych krwinek i białych krwinek (które pomagają w walce z infekcjami), czasem towarzyszy im gorączka
  • ból mięśni
  • zapalenie spojówek
  • nadmierne wydzielanie łez
  • krwawienie z nosa
  • katar
  • wypadanie włosów
  • drżenie
  • napady gorąca
  • zawroty głowy
  • problemy z paznokciami
  • utrata masy ciała
  • utrata apetytu
  • niemożność zasnięcia (bezsenność)
  • zmieniony smak
  • niską liczbę płytek krwi
  • siniaki
  • mrowienie lub drętwienie palców rąk i stóp, czasem rozprzestrzeniające się na inne części kończyn
  • zaczerwienienie, obrzęk lub pęcherze w jamie ustnej i/lub gardle
  • ból, obrzęk, zaczerwienienie lub drętwienie rąk i/lub stóp
  • duszność
  • ból głowy
  • kaszel
  • wymioty
  • nudności

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

  • reakcje alergiczne
  • infekcje gardła
  • infekcje pęcherza i skóry
  • zapalenie zatok
  • zapalenie wątroby
  • zaburzenia nerek
  • zwiększone napięcie mięśniowe (hipertonia)
  • ból rąk i/lub nóg
  • swędząca wysypka
  • senność
  • hemoroidy
  • swędzenie
  • suchość jamy ustnej i skóry
  • suchość oczu
  • pocenie się
  • zmęczenie i niedyspozycja
  • stany lękowe
  • depresja
  • astma
  • infekcja płuc
  • zaburzenia płucne
  • ból pleców
  • ból szyi
  • ból kości
  • trądzik
  • skurcze nóg

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

  • głuchota
  • wysypka z plamami
  • świsty w klatce piersiowej
  • zapalenie lub bliznowacenie płuc (fibroza)

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000):

  • żółtaczka
  • reakcje anafilaktyczne

Inne działania niepożądane, o których doniesiono (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • zaburzenia krzepnięcia krwi
  • wysoki poziom potasu
  • obrzęk lub krwawienie w głębokich częściach oka
  • szok
  • nieregularny rytm serca
  • niewydolność oddechowa
  • niewydolność oddechowa
  • nagromadzenie płynu w płucach
  • nagłe zwężenie dróg oddechowych
  • nieprawidłowo niski poziom tlenu we krwi
  • trudności z oddychaniem w pozycji leżącej
  • uszkodzenie wątroby
  • obrzęk twarzy, warg i gardła
  • niewydolność nerek
  • nieprawidłowo niski poziom płynu wokół płodu w macicy
  • niedostateczny rozwój płuc płodu w macicy
  • nieprawidłowy rozwój nerek płodu w macicy

Niektóre z występujących działań niepożądanych mogą być spowodowane nowotworem. Jeśli otrzymuje się Tuznue w połączeniu z chemioterapią, niektóre z tych działań niepożądanych mogą również wynikać z chemioterapii.
Jeśli wystąpią u Pana(i) jakiekolwiek działania niepożądane, należy powiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, które nie są wymienione w niniejszym ulotniku, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Tuznue

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu i etykiecie
fiolki po napisie „Przydatny do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).
Roztwory do wlewu należy stosować natychmiast po rozcieńczeniu. Nie należy stosować tego
leku, jeśli tuż przed podaniem zauważysz w roztworze zmiany barwy lub obecność cząsteczek.
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do zwykłych śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą w ten sposób chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Tuznue

  • Substancją czynną jest trastuzumab. Każda fiolka zawiera:
    • 150 mg trastuzumabu, które należy rozpuścić w 7,2 mL wody do wstrzykiwań, lub
    • 420 mg trastuzumabu, które należy rozpuścić w 20,0 mL wody do wstrzykiwań. Otrzymany roztwór zawiera około 21 mg/mL trastuzumabu.
  • Pozostałe składniki to: L-histydyna chlorowodorek monohydrat, L-histydyna, α,α-treozę diwodną, polisorbat 20.

Opis wyglądu Tuznue i zawartości opakowania
Tuznue to proszek do sporządzenia stężonego roztworu do infuzji, dostarczany w fiolce z szkła
zamkniętej za pomocą korka gumowego, zawierającej 150 mg lub 420 mg trastuzumabu. Proszek ma postać
bryłki o barwie od białej do jasnożółtej.
Każde opakowanie zawiera 1 fiolkę z proszkiem.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Prestige Biopharma Belgium BVBA
Terhulpensesteenweg 449
3090 Overijse, Belgia
Producent
Kymos Pharma Services, S.L.
Parc Tecnològic del Vallès, Ronda Can Fatjó,
7B, Cerdanyola del Vallès,
08290 Barcelona, Hiszpania
Laboratorio Reig Jofre, S.A.
Gran Capitán, 10, Sant Joan Despí,
08970 Barcelona, Hiszpania
Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji
Leków: https://www.ema.europa.eu .
Ten ulotka jest dostępna we wszystkich językach Unii Europejskiej / Europejskiego Obszaru Gospodarczego na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków.

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Tuznue do wstrzykiwań dożylnych jest dostarczane w jednorazowych, sterylnych, bezpajechowych fiolkach bez dodatku środków konserwujących.
W celu uniknięcia błędów podczas podawania leku oraz zapewnienia, że przygotowywany i podawany lek to Tuznue (trastuzumab), a nie inny produkt zawierający trastuzumab (np. trastuzumab emtansine lub trastuzumab deruxtecan), należy dokładnie sprawdzić etykietę fiolki.
Lek należy przechowywać zawsze w zamkniętym oryginalnym opakowaniu w temperaturze 2 °C – 8 °C w lodówce.
Fiolek Tuznue, odnowiony aseptycznie za pomocą wody do wstrzykiwań (nie dołączanej), pozostaje stabilny przez 48 godzin w temperaturze 2 °C – 8 °C po odnowieniu i nie powinien być zamrażany.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwór odnowiony oraz roztwór do infuzji Tuznue należy stosować natychmiast. Produktu nie należy przechowywać po odnowieniu i rozcieńczeniu, chyba że zostało to wykonane w warunkach kontrolowanej i zweryfikowanej aseptyki. Jeśli produkt nie jest stosowany natychmiast, okres i warunki przechowywania w trakcie użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika.
Należy przestrzegać odpowiednich technik aseptycznych podczas procedur odnowienia i rozcieńczania. Należy zachować ostrożność, aby zagwarantować sterylność przygotowanych roztworów. Lek nie zawiera środków konserwujących przeciwbakteryjnych ani bakteriostatycznych, dlatego należy stosować techniki aseptyczne.

Przygotowanie, manipulacja i aseptyczne przechowywanie:
Należy zapewnić aseptyczne postępowanie z lekiem podczas przygotowania infuzji. Przygotowanie powinno:

  • być wykonywane przez wykwalifikowany personel zgodnie z zasadami dobrej praktyki wytwarzania, w szczególności z zachowaniem technik aseptycznych przygotowywania leków dożylnych;
  • być wykonywane w szafkach laminarnych lub w środowiskach biologicznie bezpiecznych, z zastosowaniem standardowych środków ostrożności podczas bezpiecznej manipulacji lekami dożylnymi;
  • być uzupełnione odpowiednim aseptycznym przechowywaniem roztworu do infuzji dożylnej, zapewniając zachowanie warunków aseptycznych.

Tuznue należy ostrożnie manipulować podczas procedury odnowienia. Nadmierne wydzielanie się piany podczas odnowienia lub wstrząsanie odnowionego roztworu Tuznue może prowadzić do problemów z ilością Tuznue, którą można pobrać z fiolki.

Tuznue 150 mg proszek do sporządzenia koncentratu do roztworu do wstrzykiwań dożylnych
Należy przestrzegać odpowiednich technik aseptycznych. Każdą fiolkę Tuznue o zawartości 150 mg odnowia się poprzez dodanie 7,2 ml wody do wstrzykiwań (nie dołączanej). Należy unikać stosowania innych rozcieńczali do odnowienia. Otrzymuje się wówczas 7,4 ml roztworu na pojedynczą dawkę, zawierającego około 21 mg/ml trastuzumabu. Nadmiar objętości wynoszący 4% gwarantuje możliwość odessania zaplanowanej dawki 150 mg z fiolki.

Tuznue 420 mg proszek do sporządzenia koncentratu do roztworu do wstrzykiwań dożylnych
Należy przestrzegać odpowiednich technik aseptycznych. Każdą fiolkę Tuznue o zawartości 420 mg odnowia się poprzez dodanie 20 ml wody do wstrzykiwań (nie dołączanej). Należy unikać stosowania innych rozcieńczali do odnowienia. Otrzymuje się wówczas 21 ml roztworu na pojedynczą dawkę, zawierającego około 21 mg/ml trastuzumabu. Nadmiar objętości wynoszący 4,8% gwarantuje możliwość odessania zaplanowanej dawki 420 mg z fiolki.

Mała fiolka TuznueObjętość wody jałowej do sporządzania roztworów do wstrzykiwańStężenie końcowe
Fiolka 150 mg+7,2 mL=21 mg/mL
Fiolka 420 mg+20 mL=21 mg/mL

Instrukcje dotyczące rekonstytucji:

  1. Za pomocą sterylnej strzykawki powoli wstrzyknąć odpowiednią objętość (jak wskazano powyżej)
    wody do wstrzykiwania (nie dołączona) do fiolki zawierającej liofilizat Tuznue, kierując strumień
    na liofilizat.
  2. Powoli obracać fiolkę, aby ułatwić rekonstytucję. NIE WSTRZĄSAĆ!
    Niewielkie powstawanie piany podczas rekonstytucji nie jest rzeczą niezwykłą. Pozostawić fiolkę w pozycji pionowej na około 5 minut. Po rekonstytucji Tuznue ma postać klarownego roztworu, bezbarwnego lub lekko żółtego, całkowicie pozbawionego widocznych cząstek.
    Instrukcje dotyczące bezpiecznego rozcieńczenia roztworu po rekonstytucji:
    Określić objętość potrzebnego roztworu:
  • na podstawie dawki ładującej 4 mg trastuzumabu/kg masy ciała lub dawki tygodniowej utrzymania 2 mg trastuzumabu/kg masy ciała:

Masa ciała (kg) × dawka ( 4 mg/kg dla dawki ładującej lub 2 mg/kg dla dawki utrzymania)
Objętość (mL) =
21 (mg/mL, stężenie rekonstytuowanego roztworu)

  • na podstawie dawki ładującej 8 mg trastuzumabu/kg masy ciała lub dawki utrzymania 6 mg trastuzumabu/kg masy ciała co 3 tygodnie:

Masa ciała (kg) × dawka ( 8 mg/kg dla dawki ładującej lub 6 mg/kg dla dawki utrzymania)
Objętość (mL) =
21 (mg/mL, stężenie rekonstytuowanego roztworu)
Za pomocą sterylnej igły i strzykawki odpipetować wymaganą ilość roztworu z fiolki i dodać ją do worka do wlewu z polipropylenu zawierającego 250 mL roztworu chlorku sodu 0,9%. Nie należy stosować roztworów zawierających glukozę. Worek należy ostrożnie odwrócić, aby wymieszać roztwór, unikając powstawania piany. Roztwory do podania dożylnego należy zawsze sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząstek lub zmiany barwy przed podaniem. Po przygotowaniu infuzję należy podawać natychmiast. Jeżeli rozcieńczono w warunkach aseptycznych, można ją przechowywać przez 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 30 °C.