SELEDIE

Ulotka: informacja dla pacjenta

SELEDIE 11 400 J. antyXa/0,6 ml roztwór do wstrzykiwań, 15 200 J. antyXa/0,8 ml roztwór do wstrzykiwań, 19 000 J. antyXa/1 ml roztwór do wstrzykiwań

Nadroparyna calcica
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest SELEDIE i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem SELEDIE
3. Jak stosować SELEDIE
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać SELEDIE
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest SELEDIE i do czego służy

SELEDIE zawiera substancję czynną nadroparynę wapniową, lek przeciwpłytkowy pochodzenia heparynowego stosowany w celu zapobiegania powstawaniu skrzepliny w krwi.
SELEDIE stosuje się w leczeniu głębokiego zakrzepienia żył.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem SELEDIE

Nie stosuj SELEDIE

• jeśli jesteś uczulony na substancję czynną nadroparynę, heparynę lub produkt podobny (np. enoksaparynę, bemiparynę, dalteparynę) lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli miałeś(-aś) w przeszłości trombocytopenię (niski poziom płytek krwi, komórek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi) (zobacz także „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• jeśli masz większe ryzyko krwawień związanych z zaburzeniami krzepnięcia, z wyjątkiem rozsianej wewnątrznaczyniowej koagulopatii (ciężki stan prowadzący do krzepnięcia krwi w wielu naczyniach krwionośnych) nie wywołanej heparyną.
• jeśli masz zmiany chorobowe z ryzykiem krwawienia (aktywne owrzodzenie żołądka – owrzodzenie ściany żołądka).
• jeśli cierpisz (lub cierpiałeś(-aś)) na retinopatię (choroby siatkówki, błony pokrywającej wewnętrzną powierzchnię oka).
• jeśli cierpisz (lub cierpiałeś(-aś)) na chorobę krwotoczną.
• jeśli cierpisz (lub cierpiałeś(-aś)) na krwawienie do mózgu (krwotok mózgowy).
• jeśli cierpisz (lub cierpiałeś(-aś)) na zakażenie wsierdzia (ostrą infekcyjną endokardytę).
• jeśli cierpisz na ciężką niewydolność nerek i jesteś leczony(-a) z powodu zakrzepicy żył głębokich.
• jeśli cierpisz na ciężkie choroby nerek lub trzustki.
• jeśli cierpisz na nadciśnienie tętnicze (ciężkie nadciśnienie tętnicze).
• jeśli niedawno przeszedłeś(-aś) operację z powodu urazu głowy (uraz czaszki leczony operacyjnie).
• w przypadku znieczulenia lokalnego lub regionalnego podczas zabiegów chirurgicznych.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem SELEDIE.
Możesz rozwinąć wywołaną heparyną trombocytopenię, dlatego podczas całego leczenia nadroparyną należy monitorować liczbę płytek krwi.
Zarejestrowano rzadkie przypadki trombocytopenii, czasem ciężkiej, która może być związana z zakrzepicą tętniczą lub żylną. Taką diagnozę należy rozważyć w następujących sytuacjach:

• trombocytopenia
• każdy istotny spadek liczby płytek krwi
• pogorszenie się pierwotnej trombozy podczas leczenia
• wystąpienie trombozy w trakcie leczenia
• rozsiana wewnątrznaczyniowa koagulopatia.

W takich przypadkach leczenie nadroparyną należy przerwać.
W przypadku wystąpienia trombocytopenii spowodowanej leczeniem heparyną (zarówno standardową, jak i o niskiej masie cząsteczkowej) lekarz może rozważyć:

• w razie potrzeby kontynuację leczenia nadroparyną.
• zastąpienie jej lekiem przeciwpłytkowym z innej klasy.
• jeśli nie jest to możliwe, ale mimo to konieczne jest podawanie heparyny, zastąpienie jej inną heparyną o niskiej masie cząsteczkowej. W takich przypadkach lekarz musi monitorować liczbę płytek krwi co najmniej codziennie, a jeśli wystąpi trombocytopenia, leczenie należy natychmiast przerwać (zobacz „Nie stosuj SELEDIE”).

Nadroparynę należy stosować z ostrożnością w następujących sytuacjach, które mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem krwawienia:

• niewydolność wątroby (niewydolność wątroby)
• nadciśnienie tętnicze (nadciśnienie tętnicze)
• wywiad kliniczny dotyczący owrzodzenia żołądka (owrzodzenie peptyczne) lub innych zmian organicznych z ryzykiem krwawienia
• choroby naczyń krwionośnych koroidu i siatkówki (części oka bogatej w naczynia krwionośne)
• w okresie pooperacyjnym po zabiegach neurochirurgicznych, operacjach kręgosłupa lub oka oraz po urazach głowy.

Zwróć szczególną uwagę:

• jeśli masz zaburzoną funkcję nerek: masz większe ryzyko krwawienia i należy leczyć z ostrożnością.

• jeśli jesteś osobą starszą: lekarz powinien sprawdzić funkcję nerek przed rozpoczęciem leczenia (zobacz „Nie stosuj SELEDIE”).

• jeśli masz podwyższony poziom potasu we krwi lub jesteś narażony(-a) na wzrost stężenia potasu, np. jeśli cierpisz na cukrzycę, przewlekłą niewydolność nerek, istniejącą metaboliczną acidozę (zaburzenia stężenia gazów i soli we krwi) lub jeśli przyjmujesz leki, które mogą zwiększać poziom potasu we krwi (np. inhibitory ACE, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), heparyna może hamować produkcję aldosteronu (hormonu regulującego stężenie soli we krwi), co prowadzi do wzrostu poziomu potasu we krwi. Wydaje się, że to ryzyko rośnie wraz z długością trwania leczenia, ale zazwyczaj jest odwracalne.

• jeśli poddajesz się znieczuleniu podpajęczynówkowemu lub zewnątrzopajęczynówkowemu, stosowanie heparyny o niskiej masie cząsteczkowej może wiązać się z krwotokami, które mogą prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia kończyn dolnych. Należy więc często kontrolować objawy zaburzeń neurologicznych, takie jak ból pleców, zaburzenia czucia i ruchu (drętwienie i osłabienie kończyn dolnych), dysfunkcję jelitową i/lub pęcherza moczowego. Należy natychmiast powiadomić lekarza lub personel medyczny, jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów. Ryzyko krwotoków kręgowych/epiduralnych zwiększa się w przypadku stosowania cewnika umieszczonego w rdzeniu kręgowym (cewnik zewnątrzopajęczynówkowy) lub jednoczesnego przyjmowania innych leków wpływających na krzepnięcie krwi, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), inhibitory agregacji płytek krwi lub inne leki przeciwkrzepliwe. Ryzyko zwiększa się również w przypadku urazów lub wielokrotnych nakłuć lędźwiowych.

• jeśli zauważysz objawy takie jak ciemnoczerwone zabarwienie skóry (purpura cutanea) lub naciekowe, bolesne plamy rumieniowe, z lub bez ogólnych objawów, ponieważ mogą one wskazywać na martwicę skóry (czyli śmierć tkanek skóry). W takich przypadkach lekarz natychmiastowo przerwie leczenie. Alergia na lateks Osłonka ochronna igły strzykawki wstępnie napełnionej może zawierać lateks. Może powodować ciężkie reakcje alergiczne.

Inne leki i SELEDIE
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś(-aś) lub możesz potrzebować przyjmować inne leki.
Nadroparynę należy podawać z ostrożnością, jeśli przyjmujesz:

• doustne leki przeciwkrzepliwe, ponieważ jednoczesne podawanie może nasilić działanie przeciwkrzepliwe.
• (gluko-)kortykosteroidy systemowe (kortyzon i podobne), ponieważ jednoczesne podawanie może zwiększyć ryzyko krwawienia.
• dekstrany (substancje stosowane w celu zwiększenia objętości krwi), ponieważ jednoczesne podawanie może zwiększyć ryzyko krwawienia.
• kwas askorbinowy, antyhistaminiki, digitalis, penicyliny i.v., tetracykliny lub fenytoazyny, ponieważ może dojść do zmniejszenia aktywności leku. SELEDIE jest niewskazane, jeśli przyjmujesz następujące leki, ponieważ w tych przypadkach ryzyko krwawienia wzrasta:
• kwas acetylosalicylowy i inne salicylany, niesteroidowe leki przeciwzapalne – NSAID (doustnie). Stosuj inne substancje w celu uzyskania działania przeciwbólowego lub przeciwgorączkowego.
• tyklopidynę (doustny lek przeciwkrzepliwy).
• inne leki przeciwpłytkowe (klopidogrel, dipirydamol, sulfinpirazon itp.).

Ciąża, laktacja i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Stosowanie nadroparyny w czasie ciąży nie jest zalecane, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają możliwe ryzyko.
Laktacja
Dane dotyczące wydzielania nadroparyny z mlekiem matki są ograniczone. Z powodu środków ostrożności kobietom karmiącym piersią i otrzymującym nadroparynę, należy doradzić nie karmienie piersią.
Płodność
Nie ma badań dotyczących wpływu nadroparyny na płodność.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

3. Jak stosować SELEDIE

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Nie mieszać kalcynianu nadroparyny z innymi preparatami.
Szczególną uwagę należy zwrócić na instrukcje dotyczące dawkowania, które różnią się w zależności od marki
heparyny o niskiej masie cząsteczkowej, ponieważ dla każdej z heparyn o niskiej masie cząsteczkowej stosuje się inne systemy jednostek do wyrażania dawek (jednostki lub mg).
W związku z tym nadroparyna nie powinna być stosowana zamiennie z innymi heparynami o niskiej masie cząsteczkowej w trakcie leczenia.
Nadroparyny nie należy podawać do mięśnia.
Podawanie nadroparyny w okresie bezpośrednio poprzedzającym lub po zastosowaniu znieczulenia rzęskowego/epiduralnego lub punkcji lędźwiowej powinno odbywać się zgodnie z określonymi zaleceniami (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Technika podania do podskórza
Gdy nadroparyna jest podawana do podskórza, zastrzyk należy wykonywać w części przednio-bocznej lub tylno-bocznej ściany brzusznej, naprzemiennie po stronie prawej i lewej. Rejon uda może stanowić miejsce alternatywne.
W celu uniknięcia utraty roztworu podczas stosowania strzykawek wstępnie napełnionych, nie należy usuwać pęcherzyka powietrza ze strzykawki przed wykonaniem zastrzyku.
Igła należy w całości wprowadzić pod kątem prostym (czyli pod kątem 90 stopni do brzucha), a nie stycznie, w fałd skóry utworzony między kciukiem a palcem wskazującym operatora.
Fałd skóry należy utrzymywać przez cały czas trwania zastrzyku. Po zakończeniu zastrzyku nie należy masować miejsca wstrzyknięcia, a jedynie wywierać delikatny nacisk.
W przypadku dawkowania dostosowanego do masy ciała należy dostosować objętość do podania, ustawiając tłok na odpowiedniej znaczce, trzymając strzykawkę w pozycji pionowej.
Strzykawki przeznaczone są do jednorazowego użycia, a cała niezużyta zawartość każdej strzykawki powinna zostać usunięta. Nie należy mieszać roztworów z innymi preparatami ani powtórnie podawać.
Dla strzykawek z systemem zabezpieczającym igłę:

Leczenie zakrzepicy żył głębokich
Podanie do podskórza
Zalecana dawka to jeden zastrzyk dziennie przez 10 dni w dawce 171 j. aXa/kg.
Jeśli nie ma przeciwwskazań, należy jak najszybciej rozpocząć doustne leczenie przeciwkrzepliwe.
Należy monitorować liczbę płytek krwi przez cały okres leczenia nadroparyną (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nadroparyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, które pozwoliłyby ustalić dawkę u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Osoby starsze
Nie jest wymagana korekta dawki u osób starszych, chyba że występuje zaburzenie czynności nerek.
Lekarz sprawdzi czynność nerek przed rozpoczęciem leczenia (patrz poniżej „Niewydolność nerek”).
Niewydolność nerek
Jeśli cierpisz na łagodną niewydolność nerek i przyjmujesz nadroparynę w celu leczenia tego stanu, nie jest wymagana redukcja dawki.
Jeśli cierpisz na umiarkowaną lub ciężką niewydolność nerek, istnieje większe ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych i krwawienia.
Jeśli lekarz uzna za stosowne zmniejszenie dawki, biorąc pod uwagę indywidualne czynniki ryzyka krwawienia i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w przypadku umiarkowanej niewydolności nerek dawkę należy odpowiednio zmniejszyć (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
SELEDIE jest przeciwwskazany, jeśli cierpisz na ciężką niewydolność nerek.
Niewydolność wątroby
Nie przeprowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby.
Jeśli przyjmiesz więcej SELEDIE niż powinieneś
W przypadku przypadkowego przyjęcia nadmiarowej dawki SELEDIE, natychmiast powiadom lekarza
lub udaj się do najbliższego szpitala.
Najbardziej widocznym objawem przedawkowania, zarówno po podaniu do podskórza, jak i dożylnym, jest krwawienie. W takim przypadku lekarz powinien wykonać liczbę płytek krwi i zmierzyć inne parametry krzepnięcia.
Lekkie krwawienia rzadko wymagają specjalistycznego leczenia i zazwyczaj wystarczy zmniejszenie lub odłożenie następnych dawek nadroparyny.
Jeśli przerwiesz leczenie SELEDIE
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, to lekarstwo może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Działania niepożądane są wymienione poniżej według częstości występowania:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• Objawy krwawienia w różnych miejscach (w tym przypadki krwawienia do rdzenia), częściej u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka (zobacz „Nie należy stosować SELEDIE” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Siniaki w miejscu wstrzyknięcia: w niektórych przypadkach mogą pojawić się twarde guzki. Zazwyczaj guzki te zanikają po kilku dniach.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Podwyższenie stężenia transaminaz (enzymów wytwarzanych przez wątrobę), zazwyczaj przejściowe.
• Reakcja w miejscu wstrzyknięcia.

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• Trombocytopenia, czyli zmniejszenie liczby płytek krwi (w tym wywołana heparyną), (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”), trombocytoza (zwiększenie liczby płytek krwi).
• Wysypka skórna, pokrzywka, zaczerwienienie, świąd.
• Kalcynoza (naciekanie solami wapnia) w miejscu wstrzyknięcia. Kalcynoza występuje częściej u pacjentów z nieprawidłową produkcją fosforanu wapnia, jak również w niektórych przypadkach przewlekłej niewydolności nerek.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• Eozynofilia, czyli zwiększenie liczby jednego z rodzajów białych krwinek we krwi, odwracalne po przerwaniu leczenia.
• Reakcje nadwrażliwościowe (w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje skórne), reakcja anafilaktyczna.
• Przejściowe zwiększenie stężenia potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Priapizm (nieprawidłowe, długotrwałe i bolesne erekcje).
• Martwica skóry (śmierć tkanki skórnej), zazwyczaj w miejscu wstrzyknięcia (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Bóle głowy, migrena
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać SELEDIE

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu Ważny do.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Wskazana data ważności dotyczy produktu w nieuszkodzonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Nie stosuj tego leku, jeśli zauważysz obecność materiału cząstkowego (czyli stałych cząstek w cieczy) lub zmianę koloru roztworu do wstrzykiwań zawierającego nadroparynę. Jeśli zauważysz jakiekolwiek widoczne zmiany, roztwór należy usunąć.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie zamarzać. Nie przechowywać w lodówce, ponieważ zbyt zimne zastrzyki mogą być bolesne.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera SELEDIE

• Substancją czynną jest nadroparyna wapniowa (j.p. antyXa). Jedna strzykawka wypełniona wstępnie zawiera:
  o 0,6 ml SELEDIE 11 400 j.p. antyXa;
  o 0,8 ml SELEDIE 15 200 j.p. antyXa;
  o 1 ml SELEDIE 19 000 j.p. antyXa.
• Pozostałe składniki to: wapnia wodorotlenek, roztwór lub kwas solny, stężenie rozcieńczone – woda do preparatów do wstrzykiwania.

Wygląd SELEDIE i zawartość opakowania
Roztwór do wstrzykiwania do stosowania podskórnie.

• Pudełko kartonowe zawierające 2 lub 10 strzykawek wypełnionych wstępnie o pojemności 0,6 ml z szkła bezbarwnego Typu I SELEDIE 11 400 j.p. antyXa/0,6 ml roztwór do wstrzykiwania z lub bez systemu ochronnego, w opakowaniach blisterowych
• Pudełko kartonowe zawierające 2 lub 10 strzykawek wypełnionych wstępnie o pojemności 0,8 ml z szkła bezbarwnego Typu I SELEDIE 15 200 j.p. antyXa/0,8 ml roztwór do wstrzykiwania z lub bez systemu ochronnego, w opakowaniach blisterowych
• Pudełko kartonowe zawierające 2 lub 10 strzykawek wypełnionych wstępnie o pojemności 1 ml z szkła bezbarwnego Typu I SELEDIE 19 000 j.p. antyXa/1 ml roztwór do wstrzykiwania z lub bez systemu ochronnego, w opakowaniach blisterowych
  Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Viatris Italia S.r.l. Via Vittor Pisani, 20, 20124 Milano, Włochy
Producent
Italfarmaco S.p.A. Viale Fulvio Testi, 330 Milano - Włochy
Aspen Notre Dame de Bondeville - 1, Rue de l’Abbaye – 76960 Notre Dame de Bondeville - (Francja)

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego

Nie mieszać kalcynianu nadroparyny z innymi preparatami.
Należy zwrócić szczególną uwagę na instrukcje dotyczące dawkowania, specyficzne dla różnych marek heparyn o niskiej masie cząsteczkowej, ponieważ dla każdej z heparyn o niskiej masie cząsteczkowej stosuje się inne systemy pomiarowe do wyrażania dawek (jednostki lub mg).
Dlatego kalcynian nadroparyny nie powinien być stosowany zamiennie z innymi heparynami o niskiej masie cząsteczkowej w trakcie leczenia.
Kalcynian nadroparyny nie powinien być podawany do mięśni.
Podawanie kalcynianu nadroparyny w okresie bezpośrednio poprzedzającym lub po zastosowaniu znieczulenia rzęsiowego/epiduralnego lub nakłuciu lędźwiowym musi odbywać się zgodnie ze specjalnymi zaleceniami (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Leczenie zakrzepicy żył głębokich
Podawanie podskórne
Jedna iniekcja dziennie przez 10 dni w dawce 171 j. aXa/kg.
Dla przykładu i w zależności od masy ciała pacjenta, dawki do podania są następujące.
Należy monitorować liczbę płytek krwi przez cały okres leczenia kalcynianem nadroparyny (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jeśli nie ma przeciwwskazań, należy jak najszybciej rozpocząć doustne leczenie antykoagulacyjne.
Nie należy przerywać leczenia nadroparyną przed osiągnięciem wymaganego INR (Międzynarodowego Stosunku Znormalizowanego).
Podczas całego leczenia nadroparyną należy monitorować liczbę płytek krwi (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
U pacjentów poddawanych nakłuciu lędźwiowemu, znieczuleniu podpajęczynówkowemu lub zewnątrzoponowemu, pomiędzy wstrzyknięciem nadroparyny w dawce profilaktycznej a wprowadzeniem lub usunięciem kaniuli lub igły podpajęczynówkowej/zewnątrzoponowej musi upłynąć co najmniej 12 godzin, a w przypadku wstrzyknięcia nadroparyny w dawce terapeutycznej – co najmniej 24 godziny, z uwzględnieniem charakterystyki produktu i profilu pacjenta.
U pacjentów z niewydolnością nerek należy rozważyć dłuższe odstępy czasu.
Kolejnej dawki nie należy podawać wcześniej niż po upływie co najmniej 4 godzin. Ponowne podanie nadroparyny należy opóźnić do momentu zakończenia zabiegu chirurgicznego.
W przypadku podejrzenia objawów lub objawów krwotoku do rdzenia kręgowego należy niezwłocznie postawić rozpoznanie i zastosować leczenie, w tym dekompresję rdzenia kręgowego.
Jeśli podczas wprowadzania kaniuli wystąpiło znaczące lub widoczne krwawienie, przed rozpoczęciem/wznowieniem terapii heparyną należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka.

Przedawkowanie
Leczenie
Tylko w ciężkich przypadkach należy rozważyć zastosowanie siarczanu protaminy, który w znacznym stopniu neutralizuje działanie przeciwkrzepliwe nadroparyny, choć część aktywności przeciwciała Xa pozostaje.
0,6 ml siarczanu protaminy neutralizuje około 950 J.P. przeciwciała Xa nadroparyny. Przy określaniu dawki siarczanu protaminy należy wziąć pod uwagę czas, który upłynął od wstrzyknięcia heparyny, a w razie potrzeby zmniejszyć dawkę protaminy.