Ulotka: informacje dla pacjenta

PROCIFLOR 250 mg tabletki powlekane, 500 mg tabletki powlekane, 750 mg tabletki powlekane

Ciprofloxacina
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczna ponowna lektura.
W razie jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest PROCIFLOR i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem PROCIFLOR
Jak stosować PROCIFLOR
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać PROCIFLOR
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest PROCIFLOR i do czego służy

PROCIFLOR zawiera substancję czynną ciproflokacynę. PROCIFLOR jest antybiotykiem należącym do grupy fluorochinolonów. Ciprofloksacyna działa bakteriobójczo, eliminując bakterie powodujące infekcje. Działa jedynie na określone szczepy bakterii.
Dorośli
PROCIFLOR stosuje się u dorosłych w leczeniu następujących infekcji bakteryjnych:

infekcje dróg oddechowych
przewlekłe lub nawracające infekcje ucha lub zatok przynosowych
infekcje dróg moczowych
infekcje narządów płciowych u mężczyzn i kobiet
infekcje przewodu pokarmowego i jamy brzusznej
infekcje skóry i tkanek miękkich
infekcje kości i stawów
zapobieganie infekcjom wywołanym przez bakterię Neisseria meningitidis
narażenie na wdychanie zarodników antraksu

Ciprofloksacyna może być stosowana u pacjentów z obniżoną liczbą białych krwinek (neutropenia), u których występuje gorączka podejrzana o pochodzenie bakteryjne.
Jeśli infekcja jest ciężka lub spowodowana przez więcej niż jeden rodzaj bakterii, może zostać dodatkowo przepisany inny antybiotyk oprócz PROCIFLOR.
Dzieci i młodzież
PROCIFLOR stosuje się u dzieci i młodzieży pod kontrolą specjalisty w leczeniu następujących infekcji bakteryjnych:

infekcje płuc i oskrzeli u dzieci i młodzieży z towarzyszącą mukowiscydozą
skomplikowane infekcje dróg moczowych, w tym infekcje dotykające nerki (naczyniakowate zapalenie nerek)
narażenie na wdychanie zarodników antraksu

PROCIFLOR może być również stosowany w leczeniu innych ciężkich, szczególnych infekcji u dzieci i młodzieży, gdy lekarz uzna to za konieczne.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem PROCIFLOR

Nie przyjmuj PROCIFLOR, jeśli:

jesteś uczulony na substancję czynną, inne chinolony lub którykolwiek z substancji pomocniczych tego leku wymienionych w punkcie 6
przyjmujesz tizanidyne (zobacz punkt 2 „Inne leki i PROCIFLOR”)

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem PROCIFLOR.
Powiadom lekarza, jeśli:

miałeś problemy z nerkami, ponieważ może być konieczna dostosowanie leczenia
cierpisz na epilepsję lub inne zaburzenia neurologiczne
miałeś problemy z ścięgnami podczas poprzedniego leczenia antybiotykami takimi jak PROCIFLOR
jesteś chory na cukrzycę, ponieważ przy stosowaniu cyprofloksacyny może wystąpić ryzyko hipoglikemii lub hiper- glikemii
cierpisz na ciężką miastenię (typ osłabienia mięśni), ponieważ objawy mogą się nasilić
masz problemy sercowe. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu PROCIFLOR, jeśli urodziłeś się z przedłużonym odstępnem QT (widocznym w EKG, zapisie elektrycznym serca), masz rodzinne przypadki przedłużonego odstępu QT, masz zaburzenia elektrolitowe we krwi (szczególnie niski poziom potasu lub magnezu we krwi), bardzo powolny rytm serca (tzw. bradykardia), słabe serce (niewydolność serca), miałeś zawał serca (infarkt mięśnia sercowego), jesteś kobietą lub pacjentem starszym, lub przyjmujesz inne leki, które mogą powodować nieprawidłowe zmiany w EKG (zobacz punkt 2 „Inne leki i PROCIFLOR”)
został Ci zdiagnozowany wzrost lub „rozdęcie” dużego naczynia krwionośnego (aneurizma aorty lub aneurizma obwodowego dużego naczynia krwionośnego)
miałeś wcześniej przypadki rozwarstwienia aorty (pęknięcie ściany aorty)
został Ci zdiagnozowany niedostateczność jednej z zastawek serca (rzucenie aortalne i mitralne)
masz rodzinne przypadki aneuryzmy lub rozwarstwienia aorty lub wrodzonej choroby zastawek serca, lub inne czynniki ryzyka lub stan predysponujący (np. zaburzenia tkanki łącznej takie jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, zespół Sjögrena [choroba autoimmunologiczna zapalna], lub zaburzenia naczyniowe takie jak tętniak Takayasu, tętniak z komórkami olbrzymimi, zespół Behçeta, nadciśnienie tętnicze lub znana miażdżyca, reumatoidalne zapalenie stawów [choroba autoimmunologiczna zapalna] lub zapalenie wsierdzia [zapalenie serca])

Nie należy przyjmować leków przeciwbakteryjnych zawierających chinolony/fluorochinolony, w tym Prociflor,
jeśli wcześniej miałeś jakąkolwiek poważną reakcję niepożądaną podczas leczenia chinolonem lub fluorochinolonem.
W takim przypadku, powiadom lekarza jak najszybciej.
Powiadom lekarza, jeśli Ty lub członek Twojej rodziny cierpi na niedobór glukoza-6-fosforan dehydrogenazy
(G6PD), ponieważ może wystąpić ryzyko anemii przy stosowaniu cyprofloksacyny.
Antybiotyki chinolonowe mogą powodować wzrost poziomu cukru we krwi powyżej normalnych wartości
(hiperglikemia) lub spadek poniżej normalnych wartości cukru we krwi, co w ciężkich przypadkach może potencjalnie prowadzić do utraty przytomności (hipoglikemiczny śpiączka) (zobacz punkt 4). Jest to ważne dla osób chorych na cukrzycę. Jeśli
cierpisz na cukrzycę, poziom cukru we krwi musi być dokładnie monitorowany.
Do leczenia niektórych infekcji dróg rodnych lekarz może przepisać Ci dodatkowy antybiotyk oprócz cyprofloksacyny. Jeśli po 3 dniach leczenia nie ma objawów poprawy, skontaktuj się z lekarzem.
Podczas przyjmowania PROCIFLOR
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli podczas przyjmowania PROCIFLOR wystąpi którykolwiek z poniższych stanów. Lekarz zadecyduje, czy należy przerwać leczenie PROCIFLOR.

Ciężka i nagła reakcja alergiczną (reakcja anafilaktyczna/szok anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy). Istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia ciężkiej i nagłej reakcji alergicznej już po pierwszej dawce, z następującymi objawami: uczucie ściskania w klatce piersiowej, zawroty głowy, nudności lub omdlenia, zawroty głowy w pozycji stojącej. W takim przypadku przerwij leczenie PROCIFLOR i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Rzadko mogą wystąpić ból i obrzęk stawów oraz zapalenie lub pęknięcie ścięgien. Ryzyko jest większe, jeśli jesteś starszy (ponad 60 lat), jeśli przeszczepiono Ci narząd, jeśli masz problemy z nerkami lub przyjmujesz kortykosteroidy. Zapalenie i pęknięcie ścięgien mogą wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia i nawet kilka miesięcy po zakończeniu terapii PROCIFLOR. Przy pierwszych objawach bólu lub zapalenia ścięgna (np. w kostce, nadgarstku, łokciu, ramieniu lub kolanie), przerwij leczenie PROCIFLOR, skontaktuj się z lekarzem i odpoczywaj. Unikaj niepotrzebnych ruchów, ponieważ ryzyko pęknięcia ścięgna może wzrosnąć. Jeśli cierpisz na epilepsję lub inne zaburzenia neurologiczne, takie jak niedokrwienie mózgu lub udar, możesz doświadczyć niepożądanych działań na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku napadów przerwij leczenie PROCIFLOR i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Rzadko mogą wystąpić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatia), takie jak ból, palenie, mrowienie, zdrętwienie i/lub osłabienie, szczególnie w stopach i nogach lub rękach i ramionach. W takim przypadku przerwij leczenie PROCIFLOR i natychmiast powiadom lekarza, aby uniknąć trwałego uszkodzenia nerwów.
Może wystąpić reakcja psychiatryczna przy pierwszym przyjmowaniu PROCIFLOR. Jeśli cierpisz na depresję lub psychozę, objawy mogą się nasilić podczas leczenia PROCIFLOR. W rzadkich przypadkach depresja i psychoza mogą prowadzić do myśli samobójczych, prób samobójczych lub samobójstwa. W takim przypadku natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Hipoglikemia była często zgłaszana u pacjentów chorych na cukrzycę, szczególnie u populacji starszej. Jeśli do tego dojdzie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Podczas leczenia antybiotykami, w tym PROCIFLOR, lub nawet kilka tygodni później, może rozwinąć się biegunka. Jeśli się nasila lub utrzymuje, lub jeśli zauważysz krew lub śluz w stolcu, przerwij przyjmowanie PROCIFLOR i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, ponieważ może to być stan zagrażający życiu. Nie przyjmuj leków blokujących lub zmniejszających ruchy jelitowe.
Jeśli Twoje wzroku zmniejszy się lub jeśli oczy w inny sposób ulegną uszkodzeniu, natychmiast skonsultuj się z okulistą.
Podczas przyjmowania PROCIFLOR skóra staje się bardziej wrażliwa na światło słoneczne lub ultrafioletowe (UV). Unikaj narażenia na intensywne światło słoneczne i sztuczne światło UV, takie jak z opalarni.
Powiadom lekarza lub personel laboratorium, że przyjmujesz PROCIFLOR, jeśli masz wykonać badania krwi lub moczu.
Jeśli cierpisz na problemy nerkowe, powiadom o tym swojego lekarza, ponieważ może być konieczna zmiana dawki.
PROCIFLOR może powodować uszkodzenie wątroby. Jeśli zauważysz objawy takie jak utrata apetytu, żółtaczka (żółknięcie skóry), ciemny mocz, świąd lub ból brzucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
PROCIFLOR może powodować zmniejszenie liczby białych krwinek, co może prowadzić do zmniejszonej odporności na infekcje. Jeśli doświadczasz infekcji z objawami takimi jak gorączka i znaczne pogorszenie ogólnego stanu, lub gorączka z objawami zlokalizowanej infekcji, takimi jak ból gardła, ból w gardle lub jamie ustnej lub problemy z układem moczowym, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. Wykonane zostanie badanie krwi w celu sprawdzenia ewentualnego zmniejszenia liczby białych krwinek (agranulocytoza). Ważne jest, aby powiadomić lekarza o przyjmowanym leku.
Jeśli odczuwasz silny i nagły ból w brzuchu, klatce piersiowej lub plecach, który może być objawem aneuryzmy i rozwarstwienia aorty, natychmiast udaj się do szpitala. Ryzyko może być większe, jeśli przyjmujesz kortykosteroidy doustne.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz szybkie nasilenie duszności, szczególnie w pozycji leżącej, obrzęk kostek, stóp lub brzucha, lub nowe przypadki kołatania serca (uczucie szybkiego lub nieregularnego bicia serca).

Powikłania niepożądane, długotrwałe, niepełnosprawne i mogące nie ulec poprawie
Leki przeciwbakteryjne zawierające fluorochinolony/chinolony, w tym PROCIFLOR, są związane z bardzo rzadkimi, ale poważnymi niepożądanymi skutkami, niektóre z nich długotrwałe (trwające miesiące lub lata), niepełnosprawne lub mogące nie ulec poprawie. Obejmują one ból ścięgien, mięśni i stawów rąk i nóg, trudności w chodzeniu, nietypowe odczucia takie jak mrowienie, szumienie, swędzenie, zdrętwienie lub palenie (parestezja), zaburzenia narządów zmysłu takie jak zmiany wzroku, smaku, węchu i słuchu, depresję, zaburzenia pamięci, silne zmęczenie i ciężkie zaburzenia snu.
Jeśli po zażyciu PROCIFLOR wystąpi którykolwiek z tych niepożądanych skutków, natychmiast skontaktuj się z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Lekarz wspólnie z Tobą zadecyduje, czy kontynuować leczenie i rozważy również użycie antybiotyku z innej klasy.
Inne leki i PROCIFLOR
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Nie przyjmuj PROCIFLOR razem z tizanidyną, ponieważ może to powodować niepożądane skutki, takie jak obniżone ciśnienie krwi i senność (zobacz punkt 2: „Nie przyjmuj PROCIFLOR”).
Następujące leki oddziałują z PROCIFLOR w organizmie.
Przyjmowanie PROCIFLOR razem z tymi lekami może wpływać na ich działanie terapeutyczne i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych skutków.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz:

antagonisty witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fenprobokumon lub fluindion) lub inne doustne leki przeciwkrzepliwe (do rozrzedzania krwi)
probenecyd (na duchy)
metotreksat (na niektóre typy nowotworów, na łuszczycę lub reumatoidalne zapalenie stawów)
teofilinę (na problemy oddechowe)
tizanidynę (na sztywność mięśni w stwardnieniu rozsianym)
olanzapinę (lek przeciwpadaczkowy)
klozapinę (lek przeciwpadaczkowy)
ropinirol (na chorobę Parkinsona)
fenytoinę (na epilepsję)
metoklopramid (na nudności i wymioty)
cyklosporynę (na problemy skórne, reumatoidalne zapalenie stawów i przeszczepach narządów)
inne leki, które mogą zmieniać rytm serca: leki należące do grupy leków przeciwarytmicznych (np. chinidyna, hydrochinidyna, dysopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutilid), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre środki przeciwbakteryjne (należące do grupy makrolidów), niektóre leki przeciwpadaczkowe
glibenamid (na cukrzycę)
zolpidem (na zaburzenia snu).

PROCIFLOR może zwiększać poziom następujących leków we krwi:

pentoksyfillina (na zaburzenia krążenia)
kofeina
duloksetyna (na depresję, neuropatię cukrzycową lub nietrzymanie moczu)
lidokaina (na problemy sercowe lub jako środek znieczulający)
syldenafil (na zaburzenia erekcji)
agomelatyna (na depresję)

Niektóre leki zmniejszają działanie PROCIFLOR. Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz lub planujesz przyjmować:

leki przeciwkwasowe
omeprazol
suplementy mineralne
sukralfat
polimerowy chelator fosforanu (np. sevelamer lub węglan lanthanu)
leki lub suplementy zawierające wapń, magnez, glin lub żelazo. Jeśli te preparaty są niezbędne, zażywaj PROCIFLOR około dwie godziny przed ich przyjęciem lub nie wcześniej niż cztery godziny po.

Przyjmowanie PROCIFLOR z pokarmami i napojami
Chyba że przyjmujesz PROCIFLOR podczas posiłków, nie jedz ani nie pij produktów mlecznych (np. mleko lub jogurt) ani napojów wzbogacanych wapniem w czasie przyjmowania tabletek, ponieważ mogą one zakłócać wchłanianie substancji czynnej.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Preferowane jest unikanie stosowania PROCIFLOR w czasie ciąży. Powiadom lekarza, jeśli planujesz ciążę.
Nie przyjmuj PROCIFLOR podczas karmienia piersią, ponieważ cyprofloksacyna wydzielana jest z mlekiem matki i może być szkodliwa dla dziecka.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
PROCIFLOR może wpływać na stan czujności. Ponieważ mogą wystąpić niepożądane działania neurologiczne, sprawdź swoje reakcje na PROCIFLOR przed kierowaniem pojazdem lub obsługą maszyn. Jeśli masz wątpliwości, porozmawiaj z lekarzem.
PROCIFLOR zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli jest zasadniczo bez sodu.

3. Jak stosować PROCIFLOR

Stosuj ten lek zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty.
W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Lekarz dokładnie wyjaśni, ile PROCIFLOR należy przyjmować, jak często i przez jaki czas. Będzie to zależało od rodzaju i ciężkości infekcji.
Powiadom lekarza, jeśli masz problemy z nerkami, ponieważ może być konieczna dostosowanie dawki.
Zwykle leczenie trwa od 5 do 21 dni, ale w przypadku ciężkich infekcji może trwać dłużej.
Zawsze przyjmuj tabletki zgodnie z instrukcją lekarza. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli nie jesteś pewien, ile tabletek należy przyjmować i w jaki sposób stosować PROCIFLOR.
a. a. Połknij tabletki z dużą ilością płynu. Nie żuj tabletek, ponieważ mają nieprzyjemny smak.
b. b. Stosuj tabletki w mniej więcej tym samym czasie każdego dnia.
c. c. Tabletki możesz przyjmować podczas posiłków lub między nimi. Wapń spożywany podczas posiłków nie wpływa istotnie na wchłanianie. Jednakże nie przyjmuj PROCIFLOR tabletek z produktami mlecznymi, takimi jak mleko lub jogurt, ani z sokami owocowymi wzbogaconymi w minerały (np. sok pomarańczowy wzbogacony wapniem).
Pamiętaj, aby podczas leczenia tym lekiem dużo pić.
Jeśli przyjmiesz więcej PROCIFLOR niż należy
Jeśli przyjmiesz większą dawkę niż przepisana, skontaktuj się natychmiast z lekarzem. Jeśli to możliwe, zabierz ze sobą tabletki lub opakowanie, aby pokazać lekarzowi.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę PROCIFLOR
Przyjmij zaleganą dawkę tak szybko, jak to możliwe, a następnie kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniem. Jeśli jednak zbliża się czas następnej dawki, nie przyjmuj zaległej dawki i kontynuuj leczenie zgodnie z harmonogramem. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Upewnij się, że ukończysz pełny cykl leczenia.
Jeśli przerwiesz leczenie PROCIFLOR
Bardzo ważne jest, aby ukończyć pełny cykl leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej już po kilku dniach. Przerwanie przyjmowania tego leku zbyt wcześnie może spowodować, że infekcja nie zostanie w pełni wyleczona, a objawy mogą powrócić lub się nasilić. Może również dojść do rozwoju oporności na antybiotyk.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego z nich występują.
Poniższy akapit zawiera wykaz najpoważniejszych działań niepożądanych, które można zaobserwować samodzielnie:
Przestań przyjmować PROCIFLOR i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, który rozważy inne leczenie antybiotykowe, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych poważnych działań niepożądanych:
Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000 osób)

napady (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)

Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000 osób)

ciężka i nagła reakcja alergiczną z objawami takimi jak uczucie ucisku w klatce piersiowej, uczucie zawrotu głowy, niedoboru lub omdlenia, albo zawroty głowy w pozycji stojącej (reakcja anafilaktyczna/chock anafilaktyczny) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, które może prowadzić do zerwania ścięgna – szczególnie dużego ścięgna znajdującego się z tyłu kostki (ścięgno Achillesa) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności);
wysypka zagrożona dla życia, zazwyczaj w postaci pęcherzy lub owrzodzeń w jamie ustnej, gardle, nosie, oczach i innych błonach śluzowych, takich jak błony narządów płciowych, które mogą postępować do rozległych pęcherzy lub złuszczania się skóry (zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej nekrolizy naskórka)

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

nietypowe uczucie bólu, palenia, mrowienia, drętwienia lub osłabienia mięśni w kończynach (neuropatia) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności);
reakcja powodująca wysypkę, gorączkę, zapalenie narządów wewnętrznych, zmiany we krwi i objawy ogólne dotyczące całego organizmu (DRESS: reakcje na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, AGEP – ostrą ogólną pustułkową wysypkę).

Inne działania niepożądane obserwowane podczas leczenia PROCIFLOREM wymieniono poniżej według częstości występowania:
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10 osób):

nudności, biegunka
bóle stawów i zapalenia stawów u dzieci

Nieczeście (może dotyczyć do 1 osoby na 100 osób):

ból stawów u dorosłych
nadkażenie grzybicze
wysoki poziom eozynofili, rodzaju białych krwinek
zmniejszenie apetytu
nadpobudliwość, pobudzenie
ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku
wymioty, ból brzucha, problemy trawienne (takie jak niestrawność, wzdęcia/odruchy żołądka), wzdęcia
wzrost niektórych substancji we krwi (transaminazy i/lub bilirubina)
wysypka, swędzenie, pokrzywka
zmniejszona funkcja nerek
bóle mięśni i kości, niedyspozycja (astenia), gorączka
wzrost fosfatazy alkalicznej we krwi (pewna substancja we krwi)

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000 osób):

ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększony tonus mięśniowy i kurcze
zapalenie jelita (kolit) związane z użyciem antybiotyków (w bardzo rzadkich przypadkach może być śmiertelne) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
zmiany w liczbie komórek krwi (leukopenia, leukocytoza, neutropenia, anemia)
wzrost lub spadek czynnika krzepnięcia krwi (płytki krwi)
reakcja alergiczną, obrzęk (edem), ostry obrzęk skóry i błon śluzowych (angioedem) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
wzrost cukru we krwi (hiperglikemia)
spadek cukru we krwi (hipoglikemia) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
dezorientacja, dezorientacja, reakcja lękowa, nietypowe sny, depresja (która w rzadkich przypadkach może prowadzić do myśli samobójczych lub prób samobójstwa lub samobójstwa) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności) lub halucynacje
mrowienie, nietypowa wrażliwość na bodźce czuciowe, zmniejszona wrażliwość skóry, drżenie, oszołomienie
zaburzenia wzroku, w tym podwójne widzenie (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
szum w uszach, utrata słuchu, zmniejszenie słuchu
przyspieszone tętno (tachykardia)
rozszerzenie naczyń krwionośnych (wazodilatacja), niskie ciśnienie krwi, omdlenie
duszność, w tym objawy astmy
zaburzenia wątroby, żółtaczka (żółtaczka cholestatyczna), zapalenie wątroby
wrażliwość na światło (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
niewydolność nerek, krew lub kryształy w moczu, zapalenie dróg moczowych
zatrzymanie wody, nadmierna potliwość
wzrost poziomu enzymu amylazy

Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000 osób):

szczególny rodzaj zmniejszenia czerwonych krwinek (anemia hemolityczna); niebezpieczne zmniejszenie rodzaju białych krwinek (agranulocytoza) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności); zmniejszenie czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (pancytopenia), które może być śmiertelne; zahamowanie szpiku kostnego, które również może być śmiertelne, reakcja alergiczną zwaną reakcją przypominającą chorobę surowiczą (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
zaburzenia psychiczne (reakcje psychotyczne, które w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do myśli samobójczych lub prób samobójstwa lub samobójstwa) (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
migrenę, zaburzenia koordynacji, niestabilny chód (zaburzenia chodu), zaburzenia węchu (zaburzenia węchowe), ciśnienie na mózg (hipertensja wewnątrzczaszkowa, w tym pseudotumor cerebri)
zaburzenia percepcji kolorów
zapalenie ścian naczyń krwionośnych (wazopatia)
zapalenie trzustki
śmierć komórek wątroby (nekroza wątroby), które bardzo rzadko może prowadzić do niewydolności wątroby zagrożonej dla życia (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)
punktowe krwawienia pod skórą (plamki krwotoczne); różne rodzaje wysypki lub wysypki
nasilenie objawów miastenii ciężkiej (patrz punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności)

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

zespół związany z zaburzeniem wydalania wody i niskim poziomem sodu (SIADH)
utrata przytomności spowodowana ciężkim spadkiem poziomu cukru we krwi (hipoglikemiczny śpiączka). Zobacz punkt 2.
uczucie silnego pobudzenia (mania), uczucie dużego optymizmu i nadpobudzenia (hipomania)
nieprawidłowe przyspieszone rytm serca, niebezpieczny dla życia nieregularny rytm serca, zaburzenia rytmu serca (tzw. wydłużenie odcinka QT, widoczne w EKG, aktywność elektryczna serca)
wpływ na krzepnięcie krwi (u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K) Bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata) lub trwałych niepożądanych reakcji na lek, takich jak zapalenia ścięgien, pęknięcie ścięgna, ból stawów, ból rąk lub nóg, trudności z chodzeniem, nietypowe uczucia takie jak szczypiące, mrowienie, swędzenie, palenie, drętwienie lub ból (neuropatia), zmęczenie, zaburzenia pamięci i koncentracji, zaburzenia zdrowia psychicznego (mogą obejmować zaburzenia snu, lęk, ataki paniki, depresję i myśli samobójcze), a także zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu, zostały powiązane z użyciem antybiotyków z grupy chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących czynników ryzyka.

Zgłoszono przypadki rozszerzenia i osłabienia ściany aorty lub pęknięcia ściany aorty (aneurysmy i rozwarstwienia), z możliwym pęknięciem, które może prowadzić do śmierci, a także przypadki cofania się krwi z zastawek serca, u pacjentów leczonych fluorochinolonami.
Zobacz również punkt 2.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać PROCIFLOR

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na folii lub tece po słowie „Wydano do”.
Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia miesiąca.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do zwykłych śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera PROCIFLOR
Substancją czynną jest ciprofloksacyna. Każda tabletka zawiera 250 mg, 500 mg lub 750 mg
ciprofloksacyny (jako chlorowodorek).
Inne składniki to celuloza mikrokryształowa (E460), sodio amidoglikolan sodu (typ A),
krospowidon (E1202), skrobię kukuryzjaną, dwutlenek krzemu (anhydryczny, koloidalny), stearynian magnezu (E572), dwutlenek tytanu (E171), hipromeloza (E464), makrogol 4000.
Opis wyglądu PROCIFLOR i zawartości opakowania
PROCIFLOR 250 mg tabletki powlekane
Opakowanie zawierające 10 tabletek w blisterach z PVC/PE/PVDC/Al
PROCIFLOR 500 mg tabletki powlekane
Opakowanie zawierające 6 tabletek w blisterach z PVC/PE/PVDC/Al
PROCIFLOR 750 mg tabletki powlekane
Opakowanie zawierające 12 tabletek w blisterach z PVC/PE/PVDC/Al
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Epifarma S.r.l. - Via San Rocco, 6 - 85033 Episcopia (PZ)
Producent
Laboratorio Farmacologico Milanese S.r.l. – Via Monterosso, 273 – 21042 Caronno Pertusella (VA)
Porady/edukacja zdrowotna
Antybiotyki stosuje się do leczenia infekcji bakteryjnych. Nie są skuteczne w przypadku infekcji wirusowych.
Jeśli lekarz przepisał Ci antybiotyk, oznacza to, że jest on konieczny w Twoim przypadku.
Mimo stosowania antybiotyków niektóre bakterie mogą przeżyć lub się rozmnażać. Ten zjawisko nazywa się opornością: niektóre terapie antybiotykami tracą skuteczność.
Nieprawidłowe stosowanie antybiotyków zwiększa oporność. Możesz nawet sprzyjać rozwojowi oporności u bakterii i spowodować opóźnienie wyleczenia lub zmniejszenie skuteczności antybiotyków, jeśli nie przestrzegasz:

dawki
częstotliwości przyjmowania
długości trwania leczenia

W związku z tym, aby zapewnić zachowanie skuteczności tego leku:
1 – Stosuj antybiotyki wyłącznie na receptę lekarza.
2 – Ścisłe przestrzegaj wskazówek lekarza.
3 – Nie stosuj ponownie antybiotyku bez recepty lekarza, nawet jeśli chcesz leczyć podobne schorzenie.
4 – Nigdy nie przekazuj swojego antybiotyku innej osobie; może on nie być odpowiedni dla jej choroby.
5 – Po zakończeniu leczenia oddaj wszystkie niewykorzystane leki do apteki, aby zostały one prawidłowo zutylizowane.