Prednisone PensA

ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU: INFORMACJE DLA UŻYTKOWNIKA

Prednisone Pensa 5 mg tabletki, 20 mg tabletki, 25 mg tabletki

Prednisone
Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, zawiera ona ważne informacje.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Treść tej ulotki:

1. Co to jest Prednisone Pensa i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Prednisone Pensa
3. Jak stosować Prednisone Pensa
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Prednisone Pensa
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Prednisone Pensa i do czego służy

Prednisone Pensa to glikokortykosteroid (hormon produkowany przez nadnercz) działający na
metabolizm, równowagę elektrolitową (soli) oraz funkcje tkankowe.
Prednisone Pensa stosuje się w przypadku chorób wymagających leczenia systemowego
glikokortykosteroidami, w tym następujących, w zależności od typu i ciężkości (tabela dawek SD od a do d), zobacz
punkt 3 „Jak stosować Prednisone Pensa”).
Leczenie zastępcze hormonalne w przypadku

• obniżonej lub brakującej czynności nadnerczy (niewydolność nadnerczy) o dowolnym pochodzeniu (np. choroba Addisona, zespół adrenogenitalny, chirurgiczne usunięcie nadnerczy, obniżona czynność przysadki) po okresie wzrostu (leki pierwszego wyboru to hydrokortyzon i kortyzon).
• stanów stresowych po długotrwałym leczeniu kortykosteroidami.

Choroby reumatyczne:

• aktywne fazy zapaleń naczyń:
  • zapalenie naczyń w postaci zapalenia naczyń guzowatych (zapalenie naczyń guzowate) (SD: a, b, czas trwania leczenia ograniczony do dwóch tygodni w przypadku obecności zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B)
  • tętnicówka z komórkami olbrzymimi, bóle mięśni i sztywność mięśni (polimialgia reumatyczna) (SD: c)
  • zapalenie tętnicy skroniowej (SD: a); w przypadku nagłej utraty wzroku zaleca się wstępną terapię uderzeniową glikokortykosteroidami dożylnie oraz leczenie ciągłe z kontrolą szybkości osiadania krwinek czerwonych (OB)
  • gruźlicze zapalenie naczyń (gruźlicze zapalenie naczyń Wegenera): leczenie indukcyjne (SD: a-b) w połączeniu z metotreksatem (łagodne postacie bez zaangażowania nerek) lub według schematu Fausiego (ciężkie postacie z zaangażowaniem nerek i/lub płuc), utrzymanie remisji: (SD: d, stopniowe zmniejszanie dawki) w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi
• zespół Churga-Straussa: wstępna terapia (SD: a-b), z zaangażowaniem narządów i ciężkim przebiegiem w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi, utrzymanie remisji: (SD: d)
  • aktywne fazy chorób reumatycznych mogących dotknąć narządy wewnętrzne (SD: a, b):
• toczeń rumieniowaty (przewlekła choroba spowodowana zaburzeniem układu odpornościowego prowadzącym do stanów zapalnych i uszkodzeń tkanek), osłabienie mięśni i bóle mięśni (polimioza)
• zapalenia chrząstek (przewlekła chondryt chorobowa)
• choroby tkanki łącznej (mieszana kolagenoza)
  • aktywne reumatoidalne zapalenie stawów (SD: od a do d) z ciężkim postępem, np. postacie szybko postępujące, niszczące (SD: a) lub postacie niezaangażujące stawów (SD: b)
  • inne zapalne reumatyczne zapalenia stawów, jeśli ciężki stan kliniczny tego wymaga i nie można stosować niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ):
• zapalenia stawów kręgosłupa (zespoły zapalenia stawów kręgosłupa: sztywniace zapalenie stawów kręgosłupa z zaangażowaniem stawów obwodowych (SD: b, c), zapalenie stawów psoriazyjne (SD: c, d), zapalenie stawów związane z chorobą jelit (enteropatyczne) o wysokiej aktywności zapalnej (SD: a)
• zapalenia stawów reaktywne (SD: c)
• zapalenie stawów w sarkoidozie (SD: b początkowo)
  • zapalenie osierdzia w gorączce reumatycznej, w ciężkich przypadkach w ciągu 2-3 miesięcy (SD: a)
  • młodzieńcze zapalenie stawów idiopatyczne z ciężką postacią systemową (zespołem Still) lub z zapaleniem tęczówki i ciała rzęskowego, gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne (SD: a)

Choroby oskrzeli i płuc:

• Astma oskrzelowa (SD: od c do a), jednocześnie zaleca się stosowanie leków rozszerzających oskrzela
• Ostra zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (SD: b), zalecany czas trwania terapii do 10 dni
• Choroby śródmiąższowe płuc, takie jak ostra alweolity (SD: b), włóknienie płuc (SD: b), obturacyjna zapalenie oskrzelików z organizującym zapaleniem płuc (BOOP) (SD: b, z stopniowym zmniejszaniem dawki aż do przerwania), ewentualnie w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc (SD: b, z stopniowym zmniejszaniem dawki aż do przerwania), długotrwałe leczenie przewlekłych postaci sarkoidozy w stadium II i III (w przypadku duszności, kaszlu i pogorszenia wskaźników czynności płuc) (SD: b)
• Profilaktyka zespołu ostrej niewydolności oddechowej u wcześniaków (SD: b, dwa razy)

Choroby górnych dróg oddechowych:

• Ciężkie postacie kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa po niepowodzeniu stosowania glikokortykosteroidów do nosa (SD: c)
• Ostra zwężenie krtani i tchawicy: obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowe (pseudo-krup) (SD: od b do a)

Choroby skóry:
Choroby skóry i błon śluzowych, których nie można leczyć lub nie można odpowiednio leczyć
glikokortykosteroidami miejscowymi z powodu ciężkości i/lub rozległości lub zaangażowania układu.
Obejmują one:

• Choroby alergiczne, pseudoalergiczne i alergiczno-zakaźne: np. ostra pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, zespół skórny po lekach, wielopostaciowe rumienie, toksyczna nekroliza naskórków (zespołem Lyella), ogólnoustrojowe pęcherzyki, rumień guzowaty, ostra febrilna dermatopatia neutrofilowa (zespołem Sweeta), alergiczne zapalenie skóry kontaktowe (SD: od b do a)
• Choroby z grupy egzam: np. egzema atopowe, egzema kontaktowe, egzema mikrobne (monetyczne) (SD: od b do a)
• Choroby granulomatozy: np. sarkoidoza, gruźlicze zapalenie warg (monosymptomaticzny zespół Melkerssona-Rosenthala) (SD: od b do a)
• Pęcherzykowe choroby skóry: np. trądzik trzewny, pęcherzyca pęcherzykowata, łagodna pęcherzyca błon śluzowych, choroby skóry z liniowym IgA (SD: od b do a)
• Zapalenia naczyń: np. alergiczne zapalenie naczyń, zapalenie naczyń guzowate (SD: od b do a)
• Choroby autoimmunologiczne: np. zapalenie mięśni i skóry, twardzina układowa (faza twardnienia), toczeń rumieniowaty przewlekły i podostry (SD: od b do a)
• Choroby skóry ciężarnych (zobacz również punkt 4.6): np. herpes gestationis, impetygo herpetiforme (SD: od d do a)
• Rumieniowo-łuszczące choroby skóry: np. pustulatyczne łuszczycy, rumień płaski, grupa parazłuszczyc (SD: od c do a)
• Erytrodermia, również w zespole Sézary’ego (SD: od c do a)
• Inne choroby: np. reakcja Jarischa-Herxheamera podczas leczenia penicyliną lues, szybko rosnące i powiększające się żylaki jaskrawe, choroba Behçeta, pioderma gangrenozum, eozynofilowa faszcyt, rumień płaski, pierwotne pęcherzykowe rozwarcie naskórka (SD: od c do a)

Choroby krwi/choroby nowotworowe:

• Autoimmunologiczne anemia hemolityczna (SD: od c do a), zespół małopłytkowy z małopłytkowością (choroba Werlhofa) (SD: a), przemijające ostre małopłytkowość (SD: a)
• Ostra białaczka limfoblastyczna, choroba Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, przewlekła białaczka limfocytarna, choroba Waldenströma, szpiczak plazmocytowy (SD: e)
• Nadmiar wapnia we wtórnych nowotworach złośliwych (SD: od c do a)
• Profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych lekami przeciwnowotworowymi (SD: od b do a), stosowanie w schematach przeciw wymiotnych
• Leczenie paliatywne chorób nowotworowych
• Uwaga: prednizon może być stosowany w celu złagodzenia objawów, np. braku apetytu, anoreksji i ogólnego osłabienia w zaawansowanych nowotworach złośliwych, po wyczerpaniu specyficznych opcji terapeutycznych. Więcej szczegółów zawiera aktualna literatura medyczna.

Choroby układu nerwowego:

• Ciężka miastenia (lekiem pierwszego wyboru jest azatiopryna)
• Przewlekły zespół Guillaina-Barrégo.
• Zespół Tolosy-Hunta
• Polineuropatia w jednorodnej gammopatii
• Stwardnienie rozsiane (z stopniowym zmniejszaniem dawki aż do przerwania po podaniu glikokortykosteroidów w wysokich dawkach dożylne w fazie ostrej)
• Zespół Westa (spazmy niemowlęce)

Specyficzne przebiegi chorób zakaźnych:

• Stany toksyczne związane z ciężkimi chorobami zakaźnymi (w połączeniu z antybiotykami/chemioterapią), np. gruźlica opon mózgowych (SD: b), ciężka gruźlica płuc (SD: b)

Choroby oczu (SD: od b do a):

• W chorobach systemowych z zaangażowaniem oka i procesach immunologicznych w orbicie i oku: neuropatia wzrokowa (np. tętnicówka z komórkami olbrzymimi, przednia niedokrwienna neuropatia wzrokowa (NOIA), neuropatia wzrokowa pourazowa), choroba Behçeta, sarkoidoza, endokrynna choroba oczu, pseudoguzy orbity, odrzucenie przeszczepu oraz w niektórych zapaleniach tuniczki naczyniowej, takich jak choroba Harady i zapalenie oka sympatyczne
• Podanie systemowe wskazane jest wyłącznie po niepowodzeniu leczenia miejscowego w następujących chorobach: zapalenie twardówki, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, przewlekłe zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie tuniczki naczyniowej, alergiczne zapalenie spojówek, oparzenia chemiczne zasadami, w połączeniu z terapią przeciwdrobnoustrojową w zapaleniu rogówki autoimmunologicznym lub związanym z syfilisą, w zapaleniu stromy rogówki spowodowanym wirusem Herpes simplex wyłącznie wtedy, gdy nabłonek rogówki jest nietknięty i przy regularnych badaniach okulistycznych

Choroby przewodu pokarmowego / choroby wątroby:

• Zapalenie jajnika (SD: od b do c)
• Choroba Crohna (SD: b)
• Autoimmunologiczne zapalenie wątroby (SD: b)
• Opalenie przełyku (SD: a)

Choroby nerek:

• Nefryt z minimalnymi zmianami (SD: a)
• Proliferacyjne zapalenie kłębuszków nerek z zewnątrz naczyniowe (szybko postępujące zapalenie kłębuszków nerek) (SD: terapia pulsacyjna [ pulse therapy ] w wysokich dawkach, zazwyczaj w połączeniu z lekami cytotoksycznymi), w zespole Goodpasture’a zmniejszenie i przerwanie leczenia, we wszystkich innych postaciach długotrwałe kontynuowanie terapii (SD: d)
• Idiopatyczna włóknista choroba zaotrzewnowa (SD: b)

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Prednisone Pensa

Nie przyjmuj Prednisone Pensa
Jeśli jest uczulony na substancję czynną (prednison) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Nie ma innych przeciwwskazań do krótkoterapeutycznego stosowania Prednisone Pensa.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Prednisone Pensa.
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli:
➢ chorujesz na twardzinę (znana również jako sklerodermia systemowa, chorobę autoimmunologiczną), ponieważ
dawki dzienne 15 mg lub jeszcze wyższe mogą zwiększyć ryzyko załamania nerkowego ze wzrostem ciśnienia krwi i zmniejszeniem produkcji moczu.
Lekarz może zalecić regularne badania ciśnienia krwi i moczu.
➢ Jeśli masz nadczynność tarczycy (hipertiroidyzm)
Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu Prednisone Pensa w wysokich dawkach w ramach zastępczej terapii hormonalnej.
Prednisone Pensa należy przyjmować tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne.
Z powodu supresji układu odpornościowego leczenie Prednisone Pensa może zwiększyć ryzyko infekcji bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych, oportunisticznych i grzybiczych.
Objawy i dolegliwości istniejącej lub rozwijającej się infekcji mogą być maskowane i trudne do rozpoznania.
Może dojść do reaktywacji subklinicznych infekcji, takich jak gruźlica lub zapalenie wątroby typu B.
Natychmiast skonsultuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie jedna z następujących chorób:

• ostra infekcja wirusowa (zapalenie wątroby typu B, odrza, ospy półpasica, infekcje spowodowane przez wirusa Herpes simplex, zapalenia rogówki spowodowane wirusami herpes)
• zakaźne zapalenie wątroby (aktywne przewlekłe zapalenie wątroby HBsAg-dodatnie)
• od około 8 tygodni przed do 2 tygodni po szczepieniach szczepionkami żywymi
• grzybicze choroby narządów wewnętrznych
• określone choroby wywołane przez pasożyty (infekcje amebowe, robaki)
• u pacjentów z podejrzeniem lub potwierdzonymi infekcjami nicieni karłowatych (strongilidów) Prednisone Pensa może spowodować aktywację i masową rozmnożenie pasożytów.
• poliomyelitę
• chorobę węzłów chłonnych po szczepieniu przeciwko gruźlicy (w przypadku przeszłej gruźlicy stosować tylko w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi)
• ostra i przewlekła infekcja bakteryjna

W przypadku jednoczesnego leczenia Prednisone Pensa następujące choroby powinny być celowo monitorowane
i leczone zgodnie z potrzebami pod ścisłym nadzorem lekarza:

• wrzód żołądka i dwunastnicy
• osteoporoza
• trudno regulowana nadciśnienie tętnicze
• trudno regulowany cukrzyca (cukrzyca typu 2)
• choroby psychiczne (również w wywiadzie), w tym skłonności samobójcze: zalecana jest obserwacja neurologiczna lub psychiatryczna
• wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego (jaskra o kącie wąskim i jaskra o kącie otwartym); zalecane jest monitorowanie okulistyczne i terapia wspomagająca
• rany i owrzodzenia rogówki oka; zalecane jest monitorowanie okulistyczne i terapia wspomagająca

Leczenie tym lekiem może prowadzić do tzw. kryzu feochromocytomu, który może być śmiertelny.
Feochromocytom to rzadki nowotwór złośliwy nadnerczy. Możliwe objawy kryzu to ból głowy, potliwość, kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze (nadciśnienie).
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.
Skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Prednisone Pensa, jeśli podejrzewasz lub wiadomo, że masz feochromocytom (nowotwór nadnerczy).
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli podczas stosowania prednisonu wystąpią osłabienie mięśni, bóle mięśni, skurcze i sztywność.
Mogą to być objawy choroby zwanej „paraliżem okresowym tarczycowym”, która może wystąpić u pacjentów z nadczynnością tarczycy (hipertiroidyzmem) leczonych prednisone.
Może być konieczne dodatkowe leczenie w celu złagodzenia tej choroby.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią rozmazanie widzenia lub inne zaburzenia wzroku.
Z powodu ryzyka perforacji jelita Prednisone Pensa może być przyjmowany tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne i pod jego ścisłym nadzorem w przypadku:

• ciężkiego zapalenia jelita grubego (colitis ulcerosa) z zagrożeniem perforacji, z ropniem lub zapaleniami ropnymi, nawet bez objawów podrażnienia otrzewnej
• zapalenia jeleni (divertikulitis)
• bezpośrednio po niektórych zabiegach chirurgicznych na jelitach (enteroanastomoza)

Objawy podrażnienia otrzewnej po perforacji wrzodu żołądka lub dwunastnicy mogą nie występować u pacjentów otrzymujących wysokie dawki glukokortykosteroidów.
Ryzyko zaburzeń ścięgien, zapaleń ścięgien i pęknięć ścięgien wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonów (pewnych antybiotyków) i Prednisone Pensa.
W przypadku cukrzycy metabolizm należy regularnie kontrolować; lekarz oceni, czy konieczne jest zwiększenie dawki leków stosowanych w leczeniu cukrzycy (insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe itp.).
W przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego i ciężkiej niewydolności serca skonsultuj się z lekarzem w celu dokładnych kontroli, ponieważ może dojść do pogorszenia stanu.
W leczeniu określonej formy porażenia mięśni (miastenia gravis) na początku może dojść do pogorszenia objawów, dlatego przyjmowanie Prednisone Pensa powinno odbywać się w szpitalu.
Szczególnie w przypadku, gdy zaburzenia w obrębie twarzy i gardła są szczególnie nasilone i oddychanie jest zaburzone, leczenie Prednisone Pensa należy rozpocząć stopniowo.
Długoterapeutyczne stosowanie nawet niskich dawek prednisonu zwiększa ryzyko infekcji również przez mikroorganizmy, które rzadko powodują infekcje (tzw. infekcje oportunisticzne).
Szczepienia szczepionkami z martwych patogenów (szczepionki inaktywowane) są ogólnie możliwe. Należy jednak pamiętać, że skuteczność szczepienia może być utrudniona przez wysokie dawki Prednisone Pensa.
Wysokie dawki Prednisone Pensa mogą powodować spowolnienie rytmu serca (bradykardię).
Wystąpienie bradykardii nie musi być koniecznie związane z długością leczenia.
W przypadku długotrwałej terapii Prednisone Pensa konieczne są regularne wizyty kontrolne u lekarza (w tym kontrole okulistyczne co trzy miesiące).
W przypadku długotrwałego leczenia w wysokich dawkach Prednisone Pensa należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie spożycie potasu (np. warzywa, banany) i ograniczenie spożycia soli. Lekarz może zalecić badania kontrolujące poziom potasu we krwi.
Jeśli podczas leczenia Prednisone Pensa wystąpią u Ciebie szczególne sytuacje stresowe (choroby z gorączką, wypadki, zabiegi chirurgiczne, poród itp.), musisz natychmiast poinformować lekarza, ponieważ może być konieczne tymczasowe zwiększenie dziennej dawki Prednisone Pensa. Dlatego w przypadku długotrwałego leczenia lekarz powinien wydać Ci odpowiedni dokument, który należy zawsze nosić przy sobie.
Może dojść do ciężkich reakcji anafilaktycznych (przegrzanej reakcji układu odpornościowego).
W zależności od długości i dawki leczenia należy uwzględnić negatywny wpływ na metabolizm wapnia i zaleca się profilaktykę osteoporozy. Dotyczy to szczególnie w przypadku współistniejących czynników ryzyka, takich jak predyspozycje rodzinne, zaawansowany wiek, niedostateczne spożycie białka i wapnia, nadmierna ilość palenia tytoniu, nadmierne spożycie alkoholu, po menopauzie i przy niskiej aktywności fizycznej. Profilaktyka obejmuje odpowiednie spożycie wapnia i witaminy D oraz aktywność fizyczną. W przypadku już istniejącej osteoporozy należy rozważyć również leczenie lekami.
Po zakończeniu lub przerwaniu długotrwałej terapii Prednisone Pensa mogą wystąpić następujące ryzyka: nawrót lub pogorszenie choroby podstawowej, zmniejszona aktywność nadnerczy (szczególnie w sytuacjach stresowych, np. podczas infekcji, po wypadkach, przy zwiększonej aktywności fizycznej), zespół odstawienia kortyzolu.
Szczególne wirusowe choroby (odrza, różyczka) mogą mieć szczególnie ciężki przebieg u pacjentów leczonych glukokortykosteroidami. Jeśli jesteś immunosupresyjny i nie miałeś odry ani różyczki i miałeś kontakt z osobami chorymi na te choroby podczas leczenia Prednisone Pensa, może być konieczne rozpoczęcie leczenia profilaktycznego.
Dzieci i młodzież
Prednisone Pensa powinno być stosowane u dzieci tylko w razie konieczności i pod kontrolą lekarza ze względu na ryzyko hamowania wzrostu, które należy regularnie kontrolować. Leczenie Prednisone Pensa powinno być ograniczone czasowo lub podawane naprzemiennie (np. jeden dzień tak, jeden nie, ale z podwójną dawką (terapia naprzemienna)).
Pacjenci starsi
Ponieważ pacjenci starsi mają większe ryzyko osteoporozy, stosunek korzyści i ryzyka terapii Prednisone Pensa należy dokładnie ocenić.
Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez potrzeby terapeutycznej stanowi doping i może prowadzić do wykrycia w teście antydopingowym.
Inne leki i Prednisone Pensa
Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki, również te dostępne bez recepty.
Niektóre leki mogą zwiększać lub zmniejszać działanie Prednisone Pensa:

• Niektóre leki mogą zwiększać działanie Prednisone Pensa i lekarz może chcieć Cię dokładnie obserwować, jeśli przyjmujesz te leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicistat)
• Leki opóźniające rozkład w wątrobie, takie jak niektóre leki przeciwgrzybicze (ketoconazol, itrakonazol), mogą nasilać działanie Prednisone Pensa.
• Niektóre żeńskie hormony płciowe, np. środki antykoncepcyjne („pigłuszka”). Działanie Prednisone Pensa może być zwiększone.
• Leki takie jak środki nasenne (barbiturany), leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina, primidon) i niektóre leki przeciwko gruźlicy (ryfampicyna) mogą zmniejszać działanie Prednisone Pensa.
• Efedryna (może być zawarta np. w lekach na hipotensję, przewlekły zapalenie oskrzeli, ataki astmy i do odgrupowania błony śluzowej przy przeziębieniu oraz jako składnik środków przeciwwagowych); może zmniejszać skuteczność Prednisone Pensa.
• Leki przeciw nadmiernemu wydzielaniu kwasu żołądkowego (antacida): przy jednoczesnym stosowaniu wodorotlenku magnezu lub glinu możliwe jest zmniejszenie wchłaniania prednisonu. Przyjmowanie obu leków powinno być oddzielone w czasie (2 godziny).

Inne działania Prednisone Pensa

• Z powodu niedoboru potasu Prednisone Pensa może nasilać działanie leków wzmacniających serce (glikozydy serca).
• Prednisone Pensa może zwiększać wydalanie potasu przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych (saluretyków) i środków przeczyszczających.
• Prednisone Pensa może zmniejszać działanie hipoglikemizujące doustnych leków przeciwcukrzycowych i insuliny.
• Prednisone Pensa może zmniejszać lub zwiększać działanie leków przeciwwzroczkowych (doustne leki przeciwzakrzepowe, pochodne kumaryny). Twój lekarz zadecyduje, czy konieczna jest dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych.
• W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwzapalnych i reumatoidalnych (salicylany, indometacyna i inne NSAID) Prednisone Pensa może zwiększać ryzyko wrzodów żołądka i krwawień przewodu pokarmowego.
• Prednisone Pensa może przedłużać działanie miorelaksantów nieodpolarizujących.
• Prednisone Pensa może nasilać działanie zwiększające ciśnienie wewnątrzgałkowe niektórych leków (atropina i inne antycholinergiki).
• Prednisone Pensa może zmniejszać działanie leków przeciwko pasożytom (prazikwantel).
• W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwmalarycznych lub chorobom reumatycznym (chlorochina, hydroksychlorochina, meflochina) Prednisone Pensa może zwiększać ryzyko wystąpienia chorób mięśni lub chorób mięśnia sercowego (miopatie, kardiomiopatie).
• Hormony wzrostu (somatotropina): ich działanie jest szczególnie zmniejszane przez wysokie dawki Prednisone Pensa.
• Prednisone Pensa może zmniejszać wzrost hormonu tyreotropowego (TSH) po jednoczesnym podaniu protireliny (hormonu międzymózgowia).
• Prednisone Pensa i jednoczesne stosowanie leków obniżających odporność (immunosupresory) mogą zwiększać skłonność do infekcji i pogarszać już istniejące, ale być może jeszcze nie ujawnione infekcje.
• W połączeniu z cyklosporyną (lek na supresję odporności): Prednisone Pensa może zwiększać stężenie cyklosporyny we krwi i tym samym ryzyko napadów padaczkowych.
• Niektóre leki obniżające ciśnienie krwi (inhibitory ACE): zwiększone ryzyko wystąpienia zmian w stanie hematologicznym.
• Fluorochinolony, grupa antybiotyków, mogą zwiększać ryzyko pęknięcia ścięgien.

Wpływ na badania diagnostyczne
Reakcje skórne w testach alergicznych mogą być zahamowane.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
W czasie ciąży przyjmowanie powinno odbywać się tylko na polecenie lekarza. Poinformuj lekarza o ciąży.
Przy długotrwałym leczeniu Prednisone Pensa w czasie ciąży nie można wykluczyć zaburzeń wzrostu płodu.
Jeśli Prednisone Pensa jest przyjmowany na końcu ciąży, u noworodka może wystąpić zanik kory nadnerczy, co może wymagać stopniowego leczenia zastępczego. W badaniach na zwierzętach prednison wykazał szkodliwe działanie na płód (np. wady podniebienia). Omawiane jest zwiększone ryzyko takich uszkodzeń u ludzi po podaniu prednisonu w pierwszym trymestrze ciąży.
Karmienie piersią
Prednison przechodzi do mleka matki. Dotychczas nie znane są szkodliwe działanie na niemowlę. Mimo to należy dokładnie ocenić konieczność podawania Prednisone Pensa podczas karmienia piersią. Jeśli z powodu choroby konieczne są wyższe dawki, należy przerwać karmienie piersią. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Dotychczas nie ma wskazówek, że Prednisone Pensa wpływa na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.
Prednisone Pensa zawiera laktozę.
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Prednisone Pensa

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkę ustali lekarz indywidualnie dla Ciebie.
Postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania, ponieważ w przeciwnym razie Prednisone Pensa nie będzie działać odpowiednio. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Sposób podania
Przyjmuj tabletki bez żucia, popijając wystarczającą ilość płynu podczas lub bezpośrednio po posiłku.
Jeśli lekarz nie zalecił inaczej, typowa dawka w terapii zastępczej hormonalnej (powyżej okresu wzrostu) to:
od 5 do 7,5 mg prednisonu dziennie, podzielone na dwie dawki (rano i w południe; w przypadku zespołu adrenogenitalnego – rano i wieczorem). W razie potrzeby lekarz może przepisać dodatkową dawkę mineralokortykoidu (fludrokortysonu). W przypadku szczególnych stanów stresu, takich jak choroby z gorączką, wypadki, zabiegi chirurgiczne lub poród, lekarz może zdecydować o tymczasowym zwiększeniu dawki.
W przypadku stanów stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami: podawanie należy niezwłocznie zwiększyć do 50 mg prednisonu dziennie; zmniejszanie dawki powinno następować stopniowo przez kilka dni.
Leczenie określonych chorób (farmakoterapia):
Poniższe tabele przedstawiają ogólne wytyczne dotyczące dawkowania:
Dorośli

Ogólnie cała doba dawka jest przyjmowana rano, między godziną 6 a 8. Wysokie dawki dobowe mogą być podzielone, w zależności od choroby, na 2–4 dawki pojedyncze, dawki średnie – na 2–3 dawki pojedyncze.
Dzieci

U dzieci dawki powinny być jak najniższe. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tej rekomendacji.
Redukcja dawki
Po osiągnięciu pożądanego efektu klinicznego i w zależności od podstawowego schorzenia rozpoczyna się redukcję dawki. W przypadku podziału dawki dobowej na kilka dawek pojedynczych, najpierw redukuje się dawkę wieczorną, następnie ewentualnie dawkę południową. Dawka jest najpierw zmniejszana w większych krokach, począwszy od około 30 mg/dzień, a następnie w mniejszych krokach (patrz tabela poniżej). W zależności od sytuacji klinicznej decyduje się o stopniowej redukcji dawki aż do przerwania leczenia lub konieczności stosowania dawki utrzymania, w zależności od choroby. Do redukcji dawki można stosować następujące orientacyjne zmniejszenia:

Wysokie i bardzo wysokie dawki, podawane przez kilka dni, mogą być przerywane w zależności od podstawowej choroby i odpowiedzi klinicznej bez stopniowego zmniejszania dawki.
Schemat dawkowania „e” (SD: e)
Ogólnie Prednisone Pensa stosuje się jako pojedynczą dawkę bez stopniowego zmniejszania aż do zakończenia leczenia. W chemioterapii uznaje się, np. następujące schematy dawkowania:
W przypadku niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby mogą wystarczyć niższe dawki lub może być konieczne zmniejszenie dawki.
Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, jeśli masz wrażenie, że działanie Prednisone Pensa jest zbyt silne lub zbyt słabe.

• Chłoniaki nieziarnicze: schemat CHOP, prednizon 100 mg/m , dni 1-5; schemat COP, prednizon 100 mg/m , dni 1-5.
• Przewlekła białaczka limfocytowa: schemat Knospe, prednizon 75/50/25 mg, dni 1-3.
• Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m , dni 1-14.
• Szpiczak mnogi: schemat Alexanian, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dni 1-4.

Jeśli wziąłeś więcej Prednisone Pensa niż powinieneś
Ogólnie Prednisone Pensa jest dobrze tolerowany bez powikłań nawet przy krótkotrwałym zażyciu dużych ilości. Dlatego nie są wymagane żadne szczególne środki. Jeśli zauważysz nasilenie działań niepożądanych, skontaktuj się z lekarzem.
Jeśli zapomnisz wziąć Prednisone Pensa
Nie bierz podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Skontaktuj się z lekarzem, aby dowiedzieć się, jak należy postąpić.
Jeśli przerwiesz leczenie Prednisone Pensa
Zawsze postępuj zgodnie ze schematem dawkowania przepisanym przez lekarza. Nie przerywaj nagle zażywania Prednisone Pensa. Jeśli przerwiesz leczenie Prednisone Pensa, szczególnie po długotrwałym leczeniu, może dojść do zahamowania produkcji glukokortykosteroidów przez organizm. Szczególne sytuacje stresowe mogą stanowić zagrożenie dla życia (kryzys addisonowski).
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skorzystaj z porady lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Częstość i nasilenie wymienionych poniżej działań niepożądanych zależy od dawki i długości leczenia.
Terapia zastępcza hormonalna:
Niskie ryzyko działań niepożądanych przy przestrzeganiu zalecanych dawek.
Leczenie niektórych chorób w dawkach wyższych niż w terapii zastępczej hormonalnej:
Możliwe są następujące działania niepożądane, zależne od dawki i czasu trwania leczenia, których częstość jest nieznana:
Infekcje i inwazje
Maskowanie objawów infekcji, pojawienie się, nawrót i nasilenie infekcji wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych, infekcji pasożytniczych lub oportunistycznych, aktywacja infekcji nicińcem (strongiloidoza).
Choroby układu krwiotwórczego i limfatycznego
Zmiany obrazu hematologicznego (zwiększenie liczby białych krwinek lub wszystkich komórek krwi, zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek).
Zaburzenia układu odpornościowego
Reakcje nadwrażliwości (np. wysypka lekowa), ciężkie reakcje anafilaktyczne, takie jak zaburzenia rytmu serca, skurcz oskrzeli (kurcze mięśni gładkich oskrzeli), nadciśnienie lub nadmierna hipotensja, omdlenie, zatrzymanie krążenia, osłabienie odporności.
Choroby układu endokrynnego
Rozwój tzw. zespołu Cushinga (charakterystyczne objawy to „twarz w kształcie księżyca”, przyrost masy ciała w górnej części ciała i zaczerwienienie twarzy), niedoczynność lub atrofia kory nadnerczy.
Zaburzenia przemiany materii i odżywiania
Przyrost masy ciała, podwyższone stężenie glukozy we krwi, cukrzyca, wzrost stężenia tłuszczów we krwi (cholesterol i trójglicerydy), zatrzymanie sodu z powstawaniem obrzęków, niedobór potasu spowodowany zwiększoną jego wydzielaniem, zwiększone apetyt.
Zaburzenia psychiczne
Depresja, drażliwość, euforia, zwiększony popęd seksualny, psychoza, mania, halucynacje, niestabilność emocjonalna, lęk, zaburzenia snu, skłonność do samobójstw.
Choroby układu nerwowego
Zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, pojawienie się dotąd nierozpoznanego padaczki oraz nasilenie skłonności do napadów u osób z istniejącą padaczką.
Choroby oczu
Zamglenie soczewki (zaćma), zwiększenie ciśnienia wewnętrznego oka (jaskra), nasilenie zmian w rogówce, zwiększone ryzyko zapaleń oka wywołanych przez wirusy, bakterie lub grzyby, rozmazane widzenie.
Choroby serca
Spowolnienie rytmu serca, którego częstość jest nieznana.
Choroby układu naczyniowego
Zwiększenie ciśnienia krwi, zwiększone ryzyko miażdżycy i zakrzepicy, zapalenie naczyń (również jako zespół odstawienia po długotrwałym leczeniu), zwiększone pęknięcie naczyń.
Choroby przewodu pokarmowego
Jaskrzeń przewodu pokarmowego, krwawienia przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki.
Choroby skóry i tkanki podskórnej
Pręgi na skórze (Striae rubrae), atrofia skóry, rozszerzenie naczyń skórnych (telangiectazje), skłonność do powstawania siniaków, punktowe lub płaskie krwawienia skórne, nadmierna owłosienie ciała, trądzik, zapalne zmiany skóry twarzy, szczególnie w okolicach ust, nosa i oczu, zmiany pigmentacji skóry.
Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej
Choroby mięśni, osłabienie mięśni, atrofia mięśni i osteoporoza, które występują w zależności od dawki i mogą pojawić się nawet przy krótkotrwałym stosowaniu, inne formy degradacji kości (martwica kości), zaburzenia ścięgien, zapalenie ścięgien, pęknięcia ścięgien i odkładanie tłuszczu wokół rdzenia kręgowego (lipomatoza przestrzeni podpajęczynówkowej), hamowanie wzrostu u dzieci.
W przypadku zbyt szybkiego zmniejszenia dawki po długotrwałym leczeniu mogą wystąpić zaburzenia, takie jak bóle mięśni i stawów.
Choroby nerek i dróg moczowych
Kryzys nerkowy spowodowany przez twardzinę u pacjentów, którzy już cierpią na twardzinę (autoimmunologiczne schorzenie).
Objawy kryzysu nerkowego spowodowanego przez twardzinę obejmują wzrost ciśnienia krwi i zmniejszenie ilości wydalanego moczu.
Choroby układu rozrodczego i gruczołu piersiowego
Zaburzenia wydzielania hormonów płciowych, które mogą prowadzić do braku miesiączkowania (amenoja), owłosienia w typowych dla mężczyzn miejscach u kobiet (hirsutyzm), impotencji.
Choroby układu ogólnego i stanów związanych z miejscem podania
Opóźnienie gojenia się ran.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią zaburzenia przewodu pokarmowego, bóle pleców, barków lub stawu biodrowego, zaburzenia psychiczne, wahania stężenia glukozy u diabetyków lub inne objawy niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, które nie są wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczaniu większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Prednisone Pensa

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 30°C.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Prednisone Pensa
Substancją czynną jest prednizon.
Jedna tabletka Prednisone Pensa 5 mg zawiera 5 mg prednizonu.
Jedna tabletka Prednisone Pensa 20 mg zawiera 20 mg prednizonu.
Jedna tabletka Prednisone Pensa 25 mg zawiera 25 mg prednizonu.
Inne składniki to: laktoza monohydrat, sodu amylo-glycolat (typ A), talk, krzemionka wodna,
magnez stearan.
Opis wyglądu leku Prednisone Pensa i zawartość opakowania
Prednisone Pensa dostępne jest w postaci tabletek o dawkach 5, 20 i 25 mg w blisterach z PVC/PVDC-Al.
Opakowanie kartonowe zawiera 10, 20 lub 30 tabletek o mocy 5 mg.
Opakowanie kartonowe zawiera 20 lub 30 tabletek o mocy 20 mg.
Opakowanie kartonowe zawiera 10, 20 lub 30 tabletek o mocy 25 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Towa Pharmaceutical S.p.A., Via Enrico Tazzoli, 6 – 20154 Milano
Producent
Genetic S.p.A., Via Della Monica n. 26, 84083 Castel San Giorgio (SA)
Niniejszy ulotka została ostatnio zatwierdzona w: marzec 2026.