PERGIDAL

Ulotka: informacje dla pacjenta

Pergidal dzieci 3,6 g proszek do sporządzenia roztworu doustnego

Macrogol 4000
Przed zażyciem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.
Stosuj ten lek zgodnie z opisem w niniejszej ulotce lub tak, jak zalecił lekarz lub farmaceuta.

• Zachowaj tę ulotkę. Może Ci się przydać w przyszłości.
• W przypadku potrzeby uzyskania dodatkowych informacji lub porad skontaktuj się z farmaceutą.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.
• Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie dostrzegasz poprawy lub jeśli objawy nasilają się.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Pergidal i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Pergidal
3. Jak stosować Pergidal
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Pergidal
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Pergidal i do czego służy

Substancją czynną Pergidalu jest makrogol 4000, składnik, który ułatwia wypróżnianie, przyciągając wodę do światła jelita (laksatyw działający osmotycznie).
Lek ten stosuje się w leczeniu zaparć u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Pergidal dziecku

Nie podawaj Pergidal dziecku, jeśli:
jest uczulone na makrogol 4000 lub którykolwiek z innych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
ma nagły (ostry) ból brzucha o nieznanej przyczynie;
ma nudności lub wymioty;
ma znacznie zwiększoną lub zmniejszoną perystaltykę jelit (ruchy jelit);
ma krwawienie z odbytu.

We wszystkich tych przypadkach lekarz musi przeprowadzić odpowiednią ocenę (diagnostykę), aby wykluczyć stan, w którym stosowanie tego leku byłoby niewłaściwe, np.:

• ciężkie choroby zapalne jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna);
• nieprawidłowo duża wielkość okrężnicy (toksyczny megakolon) związana z zwężeniem światła jelita i widocznymi powikłaniami;
• przebicie (perforacja) lub ryzyko perforacji jelita;
• niedrożność jelit bez wyraźnej przyczyny (ileo paralityczne), zablokowanie (zator) lub zwężenie (stenozę) jelita;
• ciężki stan odwodnienia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed podaniem Pergidal dziecku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Lekarz musi wykluczyć, że zaparcia wynikają z konkretnych problemów (zaburzenia organicznego).
Leczenie zaparć za pomocą jakiegokolwiek leku to jedynie wspomaganie zdrowego stylu życia i odpowiedniej diety, np.: diety bogatej w płyn i błonnik, odpowiedniej aktywności fizycznej oraz przywrócenia odruchów jelitowych.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem, jeśli:

• podczas leczenia dziecko wykazuje objawy reakcji alergicznych. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości (osypki skórnej, pokrzywki, obrzęku) oraz wyjątkowo rzadko – wstrząs anafilaktyczny po podaniu leków zawierających makrogol (polietylenoglikol);
• dziecko cierpi na przewlekłe zaparcia. Długotrwałe leczenie zaparć wymaga zawsze interwencji lekarza w celu postawienia diagnozy, przepisania leków i nadzoru nad terapią;
• stosowanie tego leku wynika z nagłej zmiany dotychczasowych nawyków jelitowych (częstotliwość i cechy wypróżnień), która trwa dłużej niż dwa tygodnie;
• stosowanie leku przeczyszczającego nie przynosi efektu;
• dziecko jest starsze i/lub jego ogólny stan zdrowia jest słaby;
• dziecko ma przewlekłą biegunkę.

W przypadku biegunki, jeśli istnieje skłonność do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, np. u osób starszych, przy zaburzeniach funkcji wątroby lub nerek lub przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających wydzielanie moczu (moczopędnych), lekarz może rozważyć kontrolę poziomu elektrolitów we krwi.
Skonsultuj się z lekarzem po trzech miesiącach leczenia w celu kompleksowej oceny stanu dziecka.

Nadużywanie leków przeczyszczających (częste, długotrwałe lub w nadmiernych dawkach) może prowadzić do przewlekłej biegunki, powodując nadmierną utratę wody, soli mineralnych (szczególnie potasu) oraz innych niezbędnych składników odżywczych. W najcięższych przypadkach może dojść do zaburzeń równowagi, które mogą powodować problemy serca lub zaburzenia przesyłania sygnałów z mózgu do mięśni (zaburzenia neuromięśniowe). Te zjawiska mogą wystąpić szczególnie wtedy, gdy dziecko przyjmuje również leki na zaburzenia rytmu serca (glikozydy nasercowe), leki moczopędne lub leki przeciwzapalne (glikokortykosteroidy).

Nadmierna częstotliwość stosowania leków przeczyszczających, szczególnie tych zwiększających skurcze jelit (leków przeczyszczających typu kontaktowego, innych niż Pergidal), może prowadzić do uzależnienia (konieczność stopniowego zwiększania dawki), przewlekłych zaparć i utraty normalnej funkcji jelit (atonii jelitowej).

Pergidal nie zawiera istotnych ilości cukrów ani polioli i może być przepisywany chorym na cukrzycę lub osobom przestrzegającym diety bez galaktozy.

Zasady edukacji zdrowotnej
Najważniejsze jest, że w większości przypadków zrównoważona dieta bogata w płyn i błonnik (płatki owsiane, warzywa i owoce) może trwale rozwiązać problem zaparć.
Wiele osób uważa, że cierpi na zaparcia, jeśli nie wypróżnia się każdego dnia.
Jest to błędne przekonanie, ponieważ taka sytuacja jest całkowicie normalna dla dużej liczby osób.
Zaparcia należy rozumieć jako zmniejszenie częstości wypróżnień w porównaniu z własnymi nawykami oraz wypróżnianie twardych stolców.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli przypadki zaparć powtarzają się.

Dzieci poniżej 2. roku życia
Dane dotyczące skuteczności tego leku u dzieci poniżej 2. roku życia są ograniczone.

Inne leki i Pergidal
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli dziecko przyjmuje, niedawno przyjmowało lub może zacząć przyjmować inne leki.
Unikaj podawania dziecku innych leków doustnych w tym samym czasie co Pergidal. Po podaniu leku doustnego, odczekaj co najmniej 2 godziny przed podaniem Pergidal. Pergidal, podobnie jak inne leki przeczyszczające, może skrócić czas przebywania innych leków w jelitach, co może wpłynąć na ich skuteczność.
Niektóre leki o wąskim zakresie działania terapeutycznego, takie jak leki przeciwdrgawkowe, doustna cyfoglikozyna (digoksyna) i leki immunosupresyjne, nie powinny być podawane jednocześnie z Pergidal, aby uniknąć potencjalnej utraty skuteczności spowodowanej chwilowym zmniejszeniem ich wchłaniania.
Nie podawaj dziecku Pergidal w połączeniu z korzeniem lakierca (liquiricją). Stosowanie lakierca zwiększa ryzyko obniżenia poziomu potasu we krwi (hipokaliemia).
Jeśli konieczne jest zagęszczenie płynów, aby mogły być bezpiecznie spożywane, Pergidal może osłabić działanie zagęszczaczy.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży i karmienia piersią stosuj Pergidal tylko w razie konieczności i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Pergidal zawiera barwnik żółty FCF (E110)
Barwnik żółty FCF (E110) może powodować reakcje alergiczne.

3. Jak podawać Pergidal

Podawaj to lekarstwo dziecku ściśle według zaleceń zawartych w niniejszym ulotce lub wytycznych lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Prawidłowa dawka to najniższa dawka, która zapewnia łatwe wypróżnienie miękkich stolców.
Początkowo podaj dziecku najniższą zalecaną dawkę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć, ale nigdy nie przekraczaj maksymalnej dawki.
Zalecana dawka u dzieci to:
Wiek Liczba saszetek/dzień Ilość makrogolu
6 miesięcy – 1 rok 1 saszetka 3,644 g
1 – 4 lata 1–2 saszetki 3,644 g – 7,288 g
4 – 8 lat 2–3 saszetki 7,288 g – 10,932 g
8 – 12 lat 3–4 saszetki 10,932 g – 14,576 g
Czas trwania leczenia
Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 3 miesiące.
Sposób podania
Podawaj to lekarstwo dziecku poza porami posiłków, rano – jeśli podaje się jedną saszetkę dziennie – lub rano i wieczorem – jeśli podaje się więcej niż jedną saszetkę dziennie.
Rozpuść proszek tuż przed użyciem w około 50 ml wody (około połowa szklanki).
Nie dodawaj innych składników.
Najlepiej, aby dziecko wypilo całą ilość dość szybko (w ciągu kilku minut), unikając długotrwałego smakowania.
Efekt może pojawić się w ciągu 24–48 godzin od podania lekarstwa.
Przywrócenie prawidłowej czynności jelit po leczeniu można utrzymać poprzez zdrowy tryb życia i odpowiednią dietę. Dieta bogata w płynach wspomaga działanie lekarstwa.
W zależności od odpowiedzi organizmu lekarz dostosuje codzienną dawkę lekarstwa dla dziecka, a także czas i sposób przerwania leczenia.
Jeśli dziecko przyjmie więcej Pergidal niż powinno
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Pergidal natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Jeśli Twoje dziecko przyjmie więcej lekarstwa niż powinno, mogą wystąpić niepożądane efekty takie jak ból brzucha i biegunka, które ustępują po zmniejszeniu dawki lub tymczasowym przerwaniu leczenia. Zbyt duża utrata płynów i składników mineralnych (elektrolitów) spowodowana biegunką lub wymiotami może wymagać specyficznego leczenia. Zobacz także informacje w punkcie „Ostrzeżenia i środki ostrożności” dotyczące nadużywania środków przeczyszczających.
Zgłoszono przypadki aspiracji płucnej, gdy podawano duże objętości tego lekarstwa i składników mineralnych (elektrolitów) przez rurkę nosowo-żołądkową (rurkę stosowaną u dzieci, które nie potrafią połykać). Dzieci z uszkodzeniami neurologicznymi i zaburzeniami artykulacji mowy (dysfunkcja oromotoryczna) są szczególnie narażone na aspirację.
Dodatkowo zgłaszano przypadki zapalenia okolica odbytu (okolice odbytu) oraz bólu, gdy duże objętości roztworu makrogolu (od 4 do 11 litrów) były podawane w celu przemywania jelita, zarówno w przygotowaniu do kolonoskopii (badanie diagnostyczne jelita), jak i w zabiegu oczyszczania jelita z kału (rozwiązywanie zaporu kałowego) w przypadku niekontrolowanego wypróżniania (enkozja).
Jeśli zapomnisz podać Pergidal
Nie podawaj dziecku podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego lekarstwa, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.

Działania niepożądane u dzieci:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• ból brzucha
• biegunka (może powodować podrażnienie okołoodbytowe)

Niecześć (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• wymioty
• wzdęcia brzucha (meteorystm)
• nudności

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• ciężka biegunka

Nieznana częstość (na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania)

• reakcje nadwrażliwościowe, które mogą objawiać się swędzeniem, wysypką, pokrzywką lub obrzękiem lokalnym, szczególnie twarzy lub rąk, obrzękiem lub swędzeniem warg lub gardła (obrzęk)
• trudności w oddychaniu

Działania niepożądane u dorosłych:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• ból brzucha i/lub wzdęcie brzucha
• biegunka
• nudności

Niecześć (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• wymioty
• parcie na stolec
• nietrzymanie stolca
• podrażnienie okolicy odbytu

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• ciężka biegunka

Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)

• reakcje nadwrażliwościowe, które mogą objawiać się swędzeniem, wysypką, pokrzywką lub obrzękiem lokalnym, szczególnie twarzy lub rąk, obrzękiem lub swędzeniem warg lub gardła (obrzęk)
• obrzęk Quinckego, stan charakteryzujący się szybkim pojawieniem się rozległych obrzęków twarzy, rąk, stóp, narządów płciowych lub błon śluzowych
• trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny

Nieznana częstość (na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania)

• niedobór sodu (hiponatremia)
• niedobór potasu (hipokaliemia)
• odwodnienie, szczególnie u pacjentów starszych

Jeśli wystąpią powyższe działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem i w razie potrzeby przestań przyjmować lek.
Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym również te niewymienione w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Pergidal

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po napisie „Zaoszczędź do”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Data ważności dotyczy produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do zwykłych śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Pergidal

• Substancją czynną jest makrogol 4000. Jedna torebka zawiera 3,644 g makrogolu 4000.
• Pozostałe składniki to: simetykon, acesulfam potasu, aromat mandarynkowy (dekstroza, maltodekstryny, gumę arabską), barwnik żółty FCF (E110).

Opis wyglądu leku Pergidal i zawartość opakowania
Pergidal jest proszkiem do sporządzenia roztworu doustnego.
Zawartość opakowania to 20 torebek po 3,75 g każda.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
NEOPHARMED GENTILI S.p.A – Via San Giuseppe Cottolengo 15 – 20143 Mediolan
Producent
Sigmar Italia s.p.a. - Via Sombreno 11, 24011 - Almé (BG)

Ulotka: informacja dla pacjenta

Pergidal 7,3 g proszek do sporządzania roztworu doustnego

Macrogol 4000
Przed zażyciem tego leku dokładnie przeczytaj cały ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.
Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z opisem w niniejszym ulotniku lub tak, jak zalecił lekarz lub farmaceuta.

• Zachowaj ten ulotnik. Może okazać się konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji lub porad, skontaktuj się z farmaceutą.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym nie wymienione w tym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.
• Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie dostrzegasz poprawy lub jeśli objawy się nasilają.

Spis treści niniejszego ulotnika:

1. Co to jest Pergidal i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Pergidal
3. Jak stosować Pergidal
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Pergidal
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Pergidal i do czego służy

Substancją czynną Pergidal jest makrogol 4000, składnik ułatwiający wypróżnianie poprzez przyciąganie wody do światła jelita (lek przeczyszczający działający osmotycznie).
Lek ten stosuje się w leczeniu zaparć u dorosłych, osób starszych oraz dzieci w wieku powyżej 12 lat (nastolatków).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Pergidal

Nie przyjmuj Pergidal
Jeśli jesteś uczulony na makrogol 4000 lub którykolwiek z innych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
Jeśli masz nagły (ostry) ból brzucha o nieznanej przyczynie;
Jeśli występuje u Ciebie nudności lub wymioty;
Jeśli masz znaczną zwiększoną lub zmniejszoną perystaltykę jelit (ruchy jelit);
Jeśli występuje krwawienie z odbytu.
We wszystkich tych przypadkach lekarz musi przeprowadzić odpowiednią ocenę (diagnostykę), aby
wykluczyć stan, który czyni stosowanie tego leku nieodpowiednim, np.:

• ciężkie choroby zapalne jelit (takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna);
• nieprawidłowe powiększenie jelita grubego (toksyczny megakolon) związane z zwężeniem światła jelita i widocznymi powikłaniami;
• przebicie lub ryzyko przebicia ściany jelita;
• niedrożność jelit bez wyraźnej przyczyny (ileo paralityczne), zablokowanie (obstrukcja) lub zwężenie (stenozę) jelita;
• ciężki stan odwodnienia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Pergidal.
U dzieci powyżej 12. roku życia (u nastolatków) lekarz musi wykluczyć, że zaparcia wynikają z
określonych problemów (zaburzeń organicznych).
Leczenie zaparć za pomocą jakiegokolwiek leku to jedynie wspomaganie zdrowego stylu życia i odpowiedniej
diety, np.: diety bogatej w płyn i błonnik, odpowiedniej aktywności fizycznej oraz przywrócenia
odruchów jelitowych.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem:
jeśli podczas leczenia wystąpią reakcje alergiczne. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki reakcji
nadwrażliwości (osypki skórnej, pokrzywki, obrzęku) oraz wyjątkowo rzadko – wstrząs anafilaktyczny przy stosowaniu leków
zawierających makrogol (polietylenoglikol);
jeśli cierpisz na przewlekłe zaparcia. Długotrwałe leczenie zaparć wymaga zawsze
interwencji lekarza w celu postawienia diagnozy, przepisania leków i monitorowania terapii;
jeśli stosowanie tego leku wynika z nagłej zmiany wcześniejszych nawyków jelitowych (częstotliwość i charakterka wypróżnień) trwającej dłużej niż dwa tygodnie;
jeśli stosowanie środków przeczyszczających nie przynosi efektu;
jeśli jesteś osobą starszą i/lub stan Twojego zdrowia ogólnego nie jest dobry;
jeśli wystąpi długotrwała biegunka;
jeśli wystąpi nagły ból brzucha lub krwawienie z odbytu podczas przyjmowania
Pergidal w celu przygotowania jelita.
W przypadku biegunki, jeśli istnieje skłonność do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, np. u
osoby starszej, przy zaburzeniach funkcji wątroby lub nerek lub przy stosowaniu leków zwiększających
wydalenie moczu (moczopędnych), lekarz oceni potrzebę kontroli poziomu elektrolitów we krwi.
Skonsultuj się z lekarzem po trzech miesiącach leczenia w celu kompletnego przeglądu klinicznego.
Nadużywanie środków przeczyszczających (częste, długotrwałe lub w nadmiernych dawkach) może prowadzić do długotrwałej biegunki, nadmiernych utrat wody, soli mineralnych (szczególnie potasu) oraz innych niezbędnych składników odżywczych. W ciężkich przypadkach może dojść do zaburzeń równowagi, które mogą powodować problemy serca lub zaburzenia przekazywania sygnałów z mózgu do mięśni (neuromięśniowych). Zjawiska te mogą wystąpić szczególnie przy jednoczesnym przyjmowaniu leków na zaburzenia rytmu serca (glikozydy nasercowe), leków zwiększających wydalenie moczu (moczopędne) lub leków przeciwzapalnych (kortykosteroidy).
Nadmierny stosunek środków przeczyszczających, zwłaszcza tych zwiększających skurcze jelit (środki przeczyszczające typu kontaktowego, różne od Pergidal), może prowadzić do uzależnienia (konieczność stopniowego zwiększania dawki), przewlekłych zaparć i utraty normalnej funkcji jelit (atonii jelitowej).
Pergidal nie zawiera istotnych ilości cukrów ani polioli i może być przepisywany chorym na cukrzycę lub osobom na diecie bez galaktozy.
Informacje edukacyjne
Najpierw należy pamiętać, że w większości przypadków zrównoważona dieta bogata w
wodę i błonnik (płatki owsiane, warzywa i owoce) może trwale rozwiązać problem zaparć.
Wiele osób uważa, że cierpi na zaparcia, jeśli nie może wypróżnić się każdego dnia.
Jest to błędne przekonanie, ponieważ taka sytuacja jest całkowicie normalna dla wielu
osób.
Zamiast tego, zaparcia występują, gdy wypróżnienia są rzadsze niż Twoje osobiste nawyki i są związane z wypróżnianiem twardych stolców.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli epizody zaparć powtarzają się.
Inne leki i Pergidal
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Nie przyjmuj innych leków doustnych jednocześnie z Pergidal. Po zażyciu leku doustnego, odczekaj co najmniej 2 godziny przed zażyciem Pergidal. Pergidal, podobnie jak inne środki przeczyszczające, może skrócić czas przebywania innych leków w jelitach, zmieniając ich skuteczność.
Niektóre leki o wąskim zakresie działania terapeutycznego, takie jak leki przeciwpadaczkowe, cytrynian digoksyny i leki immunosupresyjne, nie powinny być stosowane jednocześnie z Pergidal, aby uniknąć potencjalnej utraty skuteczności spowodowanej przejściowym zmniejszeniem ich wchłaniania.
Nie przyjmuj Pergidal razem z korzeniem lukrecji. Stosowanie lukrecji zwiększa ryzyko obniżenia poziomu potasu we krwi (hipokaliemia).
Jeśli potrzebujesz zgęścić płyn, aby móc go bez problemu spożywać, Pergidal może osłabić działanie zgęszczacza.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
W okresie ciąży i laktacji stosuj Pergidal tylko w razie konieczności i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Pergidal zawiera barwnik żółty zachód słońca FCF (E110)
Barwnik żółty zachód słońca FCF (E110) może powodować reakcje alergiczne.
Pergidal zawiera sód i potas
Pergidal zawiera 359,25 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednej porcji. Odpowiada to 18% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dla dorosłego.
Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, jeśli potrzebujesz przyjmować dwie lub więcej porcji dziennie przez dłuższy czas, szczególnie jeśli zostałeś poinstruowany, aby stosować dietę o niskiej zawartości sodu.
Pergidal zawiera 1,44 mmol (56,34 mg) potasu w jednej porcji. Należy to wziąć pod uwagę u osób z obniżoną funkcją nerek lub stosujących dietę o niskiej zawartości potasu.

3. Jak stosować Pergidal

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z informacjami zawartymi w niniejszym ulotce lub zgodnie z wytycznymi lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Odpowiednia dawka to najniższa dawka, która zapewnia łatwe wypróżnienie miękkich stolców.
Na początek przyjmij najniższą zalecaną dawkę. W razie potrzeby możesz ją zwiększyć, ale nigdy nie przekraczaj maksymalnej dawki.
Zalecana dawka u dorosłych, u osób starszych oraz u dzieci powyżej 12. roku życia (nastolatków) to od 1 do 3 saszetek dziennie.
Stosowanie u nastolatków
U dzieci powyżej 12. roku życia (nastolatków) leczenie nie powinno trwać dłużej niż 3 miesiące.
Sposób podania
Przyjmuj ten lek na czczo, rano – jeśli przyjmujesz jedną saszetkę dziennie – lub rano i wieczorem – jeśli przyjmujesz więcej niż jedną saszetkę dziennie.
Rozpuść proszek tuż przed użyciem w około 250 ml wody (mniej więcej zawartość dwóch szklanek lub jednej filiżanki).
Nie dodawaj innych składników.
Najlepiej wypić całą ilość dość szybko (w ciągu kilku minut), unikając długotrwałego sipania.
Efekt może pojawić się w ciągu 24–48 godzin od podania.
Wznowienie ruchów jelitowych wywołanych leczeniem można utrzymać poprzez zdrowy tryb życia i odpowiednią dietę. Dieta bogata w płynność wspomaga działanie leku.
W zależności od uzyskanych efektów lekarz powinien dostosować dawkę dzienną leku, a także czas i sposób odstawienia leczenia.
Jeśli przyjmiesz więcej Pergidal niż należy
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Pergidal natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Jeśli przyjmiesz więcej Pergidal niż należy, mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak ból brzucha i biegunka, które ustępują po zmniejszeniu dawki lub tymczasowym przerwaniu leczenia.
Zbyt duże utraty płynów i składników mineralnych (elektrolitów) spowodowane biegunką lub wymiotami mogą wymagać specjalnego leczenia. Zobacz także informacje w punkcie „Ostrzeżenia i środki ostrożności” dotyczące nadużywania środków przeczyszczających.
Zgłaszano przypadki aspiracji do dróg oddechowych (lek dostaje się do układu oddechowego), gdy duże objętości tego leku i składników mineralnych (elektrolitów) podawano przez rurkę nosowo-żołądkową (rurkę stosowaną u dzieci, które nie mogą połykać). Dzieci z uszkodzeniami neurologicznymi i zaburzeniami artykulacji mowy (dysfunkcja oromotoryczna) są szczególnie narażone na aspirację.
Dodatkowo zgłaszano przypadki zapalenia okolicy odbytu (zapalenie okołoodbytowe) i bólu, gdy duże objętości roztworu makrogolu (od 4 do 11 litrów) podawano w celu przemywania jelita – zarówno w przygotowaniu do kolonoskopii (badania diagnostycznego jelita), jak i w zabiegu wyprowadzania kału z jelita (rozprzężenie kałowe) w przypadku niekontrolowanego wypróżniania (enkopreza).
Jeśli zapomnisz przyjąć Pergidal
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Działania niepożądane u dorosłych:
Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• ból brzucha i/lub wzdęcia brzucha
• biegunka
• nudności

Nieczęste (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• wymioty
• pilna potrzeba wypróżnienia
• nietrzymanie stolca
• podrażnienie okołoodbytowe

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• ciężka biegunka

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)

• reakcje nadwrażliwościowe, które mogą objawiać się świądem, wysypką, pokrzywką lub obrzękiem lokalnym, szczególnie twarzy lub rąk, obrzękiem lub świądem warg lub gardła (obrzęd)
• obrzęk Quinckego, stan charakteryzujący się szybkim pojawieniem się rozległych obrzęków twarzy, rąk, stóp, narządów płciowych lub błon śluzowych
• trudności w oddychaniu, szok anafilaktyczny

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• niedobór sodu (hiponatremia)
• niedobór potasu (hipokaliemia)
• odwodnienie (szczególnie u pacjentów starszych)

Działania niepożądane u dzieci:
Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• ból brzucha
• biegunka (która może powodować podrażnienie okołoodbytowe)

Nieczeście (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• wymioty
• wzdęcia (meteoryzm)
• nudności

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• ciężka biegunka

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• reakcje nadwrażliwościowe, które mogą objawiać się świądem, wysypką, pokrzywką lub obrzękiem lokalnym, szczególnie twarzy lub rąk, obrzękiem lub świądem warg lub gardła (obrzęd), trudnościami w oddychaniu

Jeśli wystąpią powyższe działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem i w razie potrzeby przestań przyjmować lek.
Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Pergidal

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po napisie „Ważny do”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Wskazana data ważności dotyczy produktu w
nieuszkodzonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Pergidal

• Substancją czynną jest makrogol 4000. Jedna torebka zawiera 7,287 g makrogolu 4000.
• Pozostałe składniki to: bezwodny siarczan sodu, wodorowęglan sodu, chlorek sodu, chlorek potasu, simetykon, acesulfam potasu, aroma mandarynki (dekstroza, maltodekstryny, gumę arabską), żółty barwnik FCF (E110).

Opis wyglądu Pergidal i zawartość opakowania
Pergidal jest proszkiem do sporządzenia roztworu doustnego.
Zawartość opakowania to 20 torebek po 8,75 g każda.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
NEOPHARMED GENTILI S.p.A – Via San Giuseppe Cottolengo 15 – 20143 Mediolan
Producent
Sigmar Italia s.p.a. - Via Sombreno 11, 24011 - Almé (BG)