PENSTAPHO

Ulotka: informacje dla pacjenta

PENSTAPHO

1/8

Ulotka: informacje dla pacjenta

PENSTAPHO

1 g/5 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań
Oxacillina sodica monoidrata
Przed zażyciem/wprowadzeniem leku do organizmu dziecka należy dokładnie przeczytać ten ulotnik,
ponieważ zawiera ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i/lub Twojemu dziecku. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli u Ciebie i/lub u Twojego dziecka wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym także nie wymienione w tym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika:

1. Co to jest Penstapho i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem/wprowadzeniem do organizmu dziecka Penstapho
3. Jak stosować Penstapho u dziecka
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Penstapho
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Penstapho i do czego służy

Penstapho zawiera oksacylinę sodową i należy do grupy antybiotyków ogólnych (leków zdolnych do zabijania bakterii lub hamowania ich wzrostu) stosowanych ogólnie (czyli działających na wszystkie narządy organizmu).
Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków, lekarz zaleci przyjmowanie Penstapho po uzyskaniu wyników testu oceniającego wrażliwość bakterii na działanie tego antybiotyku (test wrażliwości).
Penstapho jest wskazany u dorosłych i dzieci w leczeniu następujących stanów:

• infekcji układu oddechowego (płuc, oskrzeli, ucha, nosa i gardła)
• infekcji skóry i tkanek miękkich:
  • furunkulozy (pojawienie się czerwonych, bolesnych wybrzuszeń skóry)
  • owrzodzeń septycznych (ran skóry powoli gojących się, zakażonych drobnoustrojami)
  • infekcji ran
  • cellulitis (zapaleń tkanki tłuszczowej spowodowanych infekcją)
  • ropni (nagromadzeń ropnych wewnątrz tkanki)
• osteomielitów (infekcji i zapaleń obejmujących kość i odpowiadającą jej jamę szpadową)
• infekcji układu moczowo-płciowego
• bakteriemii (obecności bakterii we krwi)
• enterokolitów stafilokokowych (zapaleń jelita cienkiego i okrężnicy wywołanych przez bakterie z rodzaju Staphylococcus).

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Penstapho dziecku

Nie podawaj Penstapho dziecku, jeśli:

• Ty i/lub Twoje dziecko macie alergię na oksacylinę sodową.
• Twoje dziecko jest noworodkiem. 2/8

1 g/5 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań
Oksacylina sodowa monohydrat
Uważnie przeczytaj ten ulotkę przed podaniem dziecku tego leku, ponieważ
zawiera ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie i/lub Twojego dziecka. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli Ty i/lub Twoje dziecko doświadczacie jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym tych niewymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Penstapho i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Penstapho dziecku
3. Jak podawać Penstapho dziecku
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Penstapho
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Penstapho i do czego służy

Penstapho zawiera oksacylinę sodową i należy do grupy ogólnych środków przeciwdrobnoustrojowych (leków zdolnych do zabijania bakterii lub hamowania ich wzrostu) stosowanych ogólnie (czyli działających na wszystkie narządy organizmu).
Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków, lekarz zaleci przyjmowanie Penstapho po uzyskaniu wyników testu oceniającego wrażliwość bakterii na działanie tego antybiotyku (test wrażliwości).
Penstapho jest wskazany u dorosłych i dzieci w leczeniu następujących stanów:

• infekcje dróg oddechowych (płuc, oskrzeli, ucha, nosa i gardła)
• infekcje skóry i tkanek miękkich:
  • furiunkulozę (pojawianie się czerwonych, bolesnych zmian skórnych)
  • owrzodzenia septyczne (rany skóry powoli gojące się, zakażone drobnoustrojami)
  • infekcje ran
  • cellulitis (zapalenia tkanki tłuszczowej wywołane infekcją)
  • ropnie (skupiska ropnych treści wewnątrz tkanki)
• osteomielity (infekcje i zapalenia obejmujące kość i przyległą jamę szpadową)
• infekcje układu rozrodczego i moczowego
• bakteriemie (obecność bakterii we krwi)
• enterokolity stafilokokowe (zapalenia jelita cienkiego i grubego wywołane przez bakterie z rodzaju Staphylococcus).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem/wdaniem Penstapho dziecku

Nie zażywaj/wdawaj Penstapho dziecku

• Jeśli Ty i/lub Twoje dziecko macie alergię na oksacylinę sodową.
• Jeśli Twoje dziecko jest noworodkiem.
• Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
3/8
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem/wdaniem Penstapho.
Powiadom lekarza, jeśli:

• W przeszłości występowały u Ciebie reakcje alergiczne na inne antybiotyki beta-laktamowe (leki podobne do Penstapho, takie jak penicyliny, cefalosporyny), na inne antybiotyki (takie jak cefamycyny, karbapenemy, 1-oksacyliny-beta-laktamowe) lub na inne alergeny, ponieważ lekarz poda Ci Penstapho z ostrożnością. Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja alergiczna, lekarz zaleci przerwanie leku i poda odpowiednie leczenie (patrz punkt 4).

Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych, w tym oksacyliny, może powodować encefalopatię (np. dezorientację,
zaburzenia świadomości, padaczkę, zaburzenia ruchu); szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek oraz przy podawaniu wysokich dawek.
Podczas stosowania niemal wszystkich antybiotyków, w tym Penstapho, obserwowano biegunkę spowodowaną przez Clostridium difficile (bakterię normalnie występującą w układzie pokarmowym), której nasilenie może wahać się od łagodnej biegunki po śmiertelną kolitę.
Wystąpienie biegunki spowodowanej przez C. difficile może mieć miejsce nawet w ciągu dwóch miesięcy po zakończeniu leczenia Penstapho. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia C. difficile lekarz może zdecydować o przerwaniu terapii antybiotykowej.
Możliwe skutki długotrwałego stosowania Penstapho
Podobnie jak inne antybiotyki, Penstapho może powodować niekontrolowany wzrost organizmów (bakterii niewrażliwych na ten antybiotyk oraz grzybów). Jeśli Ty i/lub Twoje dziecko doświadczycie nowego zakażenia dodatkowego do już istniejącego, lekarz podejmie odpowiednie działania.
Co należy zrobić przed rozpoczęciem leczenia i podczas jego trwania:
Przed rozpoczęciem terapii Penstapho oraz co najmniej raz w tygodniu podczas leczenia zaleca się wykonanie:

• posiewów krwi (badania mające na celu wyizolowanie i identyfikację ewentualnych mikroorganizmów obecnych we krwi),
• liczenia białych krwinek we krwi,
• oznaczenia procentowego udziału poszczególnych typów białych krwinek we krwi (wzór leukocytarny). Podczas terapii zaleca się wykonywanie następujących badań:
• okresowych badań moczu,
• stężenia azotu w moczu (azotemia): stężenie azotu we krwi,
• stężenia kreatyniny we krwi (kreatyninemia): wskaźnik funkcji nerek,
• stężenia asparaginianowej aminotransferazy (AST, białko występujące szczególnie w mięśniach, wątrobie i sercu) we krwi, które może wskazywać głównie na problemy z wątrobą i sercem,
• stężenia alaninowej aminotransferazy (ALT, białko występujące szczególnie w wątrobie) we krwi, które może wskazywać na problemy z wątrobą.
  W przypadku wzrostu tych wartości lekarz rozważy odpowiednią modyfikację dawki. W przypadku długotrwałego leczenia Penstapho zaleca się okresowe sprawdzanie czynności nerek, wątroby oraz układu krwiotwórczego (zespołu narządów odpowiedzialnych za produkcję komórkowych elementów krwi).

Dzieci i młodzież
U dzieci powyżej 1 miesiąca życia oraz u młodzieży lekarz musi dokładnie ocenić dawkę leku na podstawie wieku, masy ciała, ciężkości i rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek pacjenta.

Inne leki i Penstapho
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli Ty i/lub Twoje dziecko przyjmujecie, niedawno przyjmowałyście lub mogłybyście przyjmować inne leki.
4/8
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli przyjmujecie:

• probenecyd – lek stosowany w celu zwiększenia wydalania kwasu moczowego z moczem,
• aminoglikozydy (antybiotyki),
• doustne środki antykoncepcyjne (leki stosowane w celu zapobiegania ciąży).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę (lub istnieje możliwość zajścia w ciążę). Penstapho należy stosować w ciąży wyłącznie w przypadkach rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Lekarz dokładnie oceni korzyści z leczenia w porównaniu do ryzyka dla płodu.
Karmienie piersią
Powiadom lekarza, jeśli karmisz piersią lub zamierzasz rozpocząć karmienie. Lekarz oceni, czy należy przerwać karmienie piersią czy leczenie Penstapho.
Lek ten można przyjmować wyłącznie w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod ścisłym nadzorem lekarza.
Kierowanie pojazdami i używanie maszyn
Ten lek może wpływać na zdolność kierowania pojazdami i używania maszyn w przypadku wystąpienia encefalopatii.

3. Jak podawać Penstapho dziecku

Należy stosować ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę ustali lekarz, biorąc pod uwagę rodzaj bakterii, ciężkość zakażenia, funkcję nerek oraz stan ogólny pacjenta.
Penstapho będzie podawane przez lekarza lub personel medyczny do żyły (doustnie) w organizmie pacjenta.
Stosowanie u dzieci i nastolatków
Lekarz ustali zalecaną dawkę na podstawie wieku, masy ciała, ciężkości i rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek dziecka.
Lekarz rozważy podanie leku noworodkowi, starannie kontrolując dawkę oraz poziom leku we krwi i monitorując możliwe działania niepożądane.
Czas trwania leczenia
Lekarz ustali czas trwania leczenia na podstawie wieku, masy ciała, ciężkości i rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek pacjenta/dziecka.
W przypadku podania dziecku większej dawki Penstapho niż przewidziano
Jeśli pacjent i/lub jego dziecko przypadkowo zażyje zbyt dużą dawkę Penstapho, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych, w tym oksacyliny, może powodować encefalopatię (np. dezorientację, zaburzenia świadomości, padaczkę, zaburzenia ruchowe), szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek oraz w przypadku podawania wysokich dawek.
5/8
W przypadku zapomnienia podania dziecku Penstapho
Nie należy podawać podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
W przypadku przerwania leczenia Penstapho
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli podczas przyjmowania Penstapho wystąpią u Ciebie następujące ciężkie działania niepożądane, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, który PRZERWIE leczenie tym lekiem:

• reakcje alergiczne, które mogą prowadzić nawet do śmierci i mogą objawiać się: ➢ w ciągu 20 minut – 48 godzin od podania lub kрапliczką (pojawienie się na skórze czerwonych lub białych wykwitów różnej wielkości) i świądem lub gorączką lub obrzękiem naczyniowym (puchnięcie twarzy, języka lub gardła) lub obrzękiem krtani lub laryngospazmem (skurcz mięśni krtani) lub bronchospazmem (zmniejszenie średnicy oskrzeli) lub hipotensją (obniżenie ciśnienia krwi) lub kolapsem naczyniowym (ciężkie zmniejszenie przepływu krwi w tkankach organizmu) lub śmiercią; ➢ po 48 godzinach i do 2–4 tygodni po podaniu lub gorączką lub osłabieniem lub kрапliczką lub mialgiami (bóle w jednym lub więcej mięśniach) lub artrologiami (bóle stawów i otaczających tkanek) lub bólem brzucha lub różnymi wysypkami skórnymi (np. purpurą: pojawienie się plam skórnych różnej wielkości o barwie purpurowej);

Dodatkowo, działania niepożądane, których częstość jest nieznana, to:
Działania dotyczące jamy ustnej, żołądka i jelit

• nudności
• wymioty
• biegunka
• stomatytą (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej)
• czarnym owłosionym językiem (pojawienie się w środku języka tworu przypominającego ciemny, włosowaty pędzelek)
• podrażnienie żołądka i jelit
• kolitą pseudobłoniastą (zapalenie okrężnicy związane z przyjmowaniem antybiotyków).

Działania dotyczące układu nerwowego

• trwała senność (letargia)
• dezorientacja
• skurcze (nagłe, niekontrolowane skurcze mięśni)
• wielofokalny mioklonus (krótkie skurcze jednego lub więcej mięśni obejmujące całe ciało)
• napady padaczkowe (niekontrolowane skurcze niektórych mięśni) 6/8
• amblyopią (osłabienie wzroku jednego oka)
• neuropatie (choroby układu nerwowego obwodowego)
• encefalopatię (chorobę ośrodkowego układu nerwowego), która może objawiać się dezorientacją, zaburzeniami świadomości, padaczką i zaburzeniami ruchu.

Działania dotyczące nerek i dróg moczowych (rzadko związane z oksacyliną)

• uszkodzenie kanalików nerkowych
• zapalenienie śródmiąższowe nerek (nephritis interstitialis) spowodowane różnymi czynnikami patogennymi, z głównym zaangażowaniem miąższu nerkowego, objawiające się: wysypką skórną, gorączką (podwyższeniem temperatury ciała), eozynofilią (podwyższony poziom eozynofili w krwi – rodzaj białych krwinek)
• obecność krwi w moczu (hematuria)
• obecność białka w moczu (proteinuria)
• zmniejszenie zdolności nerek do wykonywania ich funkcji (niewydolność nerek).

Działania dotyczące krwi

• podwyższony poziom eozynofili w krwi (eozynofilia) – rodzaj białych krwinek
• zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)
• zmniejszenie ilości hemoglobiny w krwi (anemia hemolityczna)
• ciężkie zmniejszenie liczby granulocytów w krwi – rodzaj białych krwinek (agranulocytoza)
• zmniejszenie liczby neutrofili w krwi – rodzaj białych krwinek (neutropenia)
• zmniejszenie liczby białych krwinek w krwi (leukopenia)
• zmniejszenie liczby granulocytów, w tym eozynofili i bazofili (granulocytopenia)
• zmniejszenie liczby komórek krwi spowodowane niewydolnością szpiku kostnego (depresja szpiku kostnego).

Działania dotyczące wątroby i dróg żółciowych

• toksyczność wątroby (hepatotoksyczność) objawiająca się: gorączką (podwyższeniem temperatury ciała), nudnościami i wymiotami
• przemijające, bezobjawowe podwyższenie alaniny aminotransferazy (ALT – białko występujące głównie w wątrobie), co może wskazywać na problemy z wątrobą
• przemijające, bezobjawowe podwyższenie asparaginianu aminotransferazy (AST – białko występujące głównie w mięśniach, wątrobie i sercu), co może wskazywać głównie na problemy z wątrobą i sercem
• przemijające, bezobjawowe podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej w krwi (białko występujące głównie w wątrobie, drogach żółciowych i kościach), co może wskazywać na choroby układu kostnego lub wątroby.

Działania dotyczące skóry i tkanek podskórnych

• zapaleniem pęcherzowym skóry (dermatitis bullosa).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli Ty lub Twoje dziecko doświadczacie jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym tych niewymienionych w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: http://www.aifa.gov.it/content/segnalazione-reazioni-
avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Penstapho

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
7/8
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Należy go stosować natychmiast po odtworzeniu.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu WAŻ. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Penstapho
Fiolka:

• Substancją czynną jest oksacylina sodowa monohydrat 1,1 g, odpowiadające 1 g oksacyliny.

Fiolka z rozpuszczalnikiem:
Każda fiołka z rozpuszczalnikiem zawiera wodę do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Opis wyglądu Penstapho i zawartość opakowania
Proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do użytku dożylnego.
Opakowanie zawiera 1 fiolkę po 1 g i 1 fiolkę z rozpuszczalnikiem o pojemności 5 ml.
Opakowanie zawiera 25 fiol po 1 g i 25 fiol z rozpuszczalnikiem o pojemności 5 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
LABORATOIRES DELBERT sas
49 rue Rouelle
75015 Paryż – Francja
Producent
Haupt Pharma Latina
Strada Statale 156 dei Monti Lepini,
04100 Borgo San Michele (LT), Włochy

Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Dawkowanie i sposób podania
Należy przeprowadzić badania bakteriologiczne w celu ustalenia drobnoustrojów wywołujących infekcję oraz ich wrażliwości na penicyliny odporne na działanie penicylinazy.
8/8
Czas trwania terapii zależy od rodzaju i ciężkości infekcji oraz stanu ogólnego pacjenta. Dlatego należy go ustalić na podstawie odpowiedzi klinicznej i bakteriologicznej pacjenta.
Terapię należy kontynuować przez co najmniej 48 godzin po ustąpieniu gorączki, zniknięciu objawów klinicznych i uzyskaniu ujemnych wyników posiewów.
W przypadku ciężkich infekcji stafilokokowych terapię penicylinami odpornymi na działanie penicylinazy należy kontynuować przez co najmniej 14 dni.
Leczenie endokardytu i osteomielitu może wymagać dłuższego czasu trwania terapii. Infekcje wywołane przez paciorkowce hemolizujące należy leczyć przez co najmniej 10 dni w celu zapobieżenia wystąpieniu gorączki reumatycznej lub kłębuszkowego zapalenia nerek.
PENSTAPHO należy podawać wyłącznie przez powolne wstrzykiwanie dożylne lub, co bardziej zalecane, przez dożylne wlewanie kroplowe.
W przypadku infekcji o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu dróg oddechowych górnych lub lokalizowanych w skórze i tkankach miękkich:
Dorośli lub dzieci o masie ciała równej lub powyżej 40 kg: 250–500 mg co 4–6 godzin.
Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg: 50 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na równe dawki co 6 godzin.
W przypadku cięższych infekcji, takich jak infekcje dróg oddechowych dolnych lub rozsiane:
Dorośli lub dzieci o masie ciała równej lub powyżej 40 kg: 1 g lub więcej, według uznania lekarza, co 4–6 godzin.
Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg: 100 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na równe dawki co 4–6 godzin.
Grupy specjalne: niewydolność nerek
Ogólnie u pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna korekta dawki; jednak u pacjentów z klirem kreatyniny poniżej 10 ml/min może być wskazane stosowanie niższej dawki z zakresu dawki zalecanej.
Sposób przygotowania i stosowania roztworu do wstrzykiwań
Podanie dożylne (do żyły ciała): do fiolki dodać wodę do sporządzania roztworów do wstrzykiwań lub roztwór fizjologiczny w następujących proporcjach: 5 ml do fiolki o zawartości 1 g. Wstrzykiwać powoli do żyły w ciągu 10 minut. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na możliwość wystąpienia zatorowości żył powierzchownych (zapalenie żył powierzchownych z powstawaniem zatorów w naczyniach).
UWAGA: szybkie podanie może wywołać drgawki (nieprzywolne skurcze niektórych mięśni).
Podanie przez dożylne wlewanie kroplowe: roztwór, przygotowany jak wyżej (do wstrzykiwania dożylnego), należy dodatkowo rozcieńczyć w roztworze do wlewania kroplowego. W takich warunkach antybiotyk pozostaje stabilny przez co najmniej 6 godzin.
Roztwory nadające się do użycia

• Roztwór fizjologiczny (chlorek sodu 0,9%)
• 5% roztwór dekstrozy w wodzie
• 5% roztwór dekstrozy w roztworze fizjologicznym
• 10% roztwór fruktozy w wodzie
• 10% roztwór fruktozy w roztworze fizjologicznym
• Roztwór Ringera-laktyczny
• Roztwór solny lakto-potasowy
• 10% roztwór cukru inwertowanego w wodzie
• 10% roztwór cukru inwertowanego w roztworze fizjologicznym
• 10% roztwór cukru inwertowanego plus 0,3% chlorku potasu w wodzie.

Tylko powyższe roztwory mogą być stosowane do dożylnej infuzji Penstapho. Stężenie antybiotyku powinno wynosić od 0,5 do 2 mg/ml: stężenie leku, szybkość i objętość infuzji należy dostosować tak, aby podać całkowitą dawkę oksacyliny przed utratą stabilności roztworu.
9/8
Po otwarciu i odtworzeniu: produkt należy użyć natychmiast.
Po odtworzeniu i rozcieńczeniu:
Stabilność chemiczno-fizyczną różnych odtworzonych i rozcieńczonych roztworów w różnych rozpuszczalnikach oceniono w następujący sposób:

Stabilność chemiczno-fizyczna roztworów odtworzonych wodą do wstrzykiwań i rozcieńczonych w roztworze chlorku sodu 0,9% została potwierdzona przez 8 godzin w temperaturze od 18 do 25 °C.
Stabilność chemiczno-fizyczna roztworów odtworzonych wodą do wstrzykiwań i rozcieńczonych w roztworze glukozy 5% została potwierdzona przez 8 godzin w temperaturze od 18 do 25 °C dla roztworu (A) i roztworu (B).
Stabilność chemiczno-fizyczna roztworów odtworzonych wodą do wstrzykiwań i rozcieńczonych w roztworze glukozy 5% została potwierdzona przez 6 godzin w temperaturze od 18 do 25 °C dla roztworu (C).
Jednakże z mikrobiologicznego punktu widzenia, Penstapho 1 g/5 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, należy stosować natychmiast po przygotowaniu.
Do wlewu dożylnego Penstapho należy stosować wyłącznie wymienione powyżej roztwory. Stężenie leku, szybkość oraz objętość wlewu muszą być dostosowane tak, aby podać całkowitą dawkę oksacyliny zanim roztwór utraci stabilność.
10/8