Mitomycyna MEDAC

Ulotka: informacje dla użytkownika

Mitomicyna medac 1 mg/ml, proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań/infuzji lub do zastosowania

do pęcherza moczowego
mitomicyna
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Jeżeli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Mitomicyna medac i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Mitomicyny medac
3. Jak stosować Mitomicynę medac
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Mitomicynę medac
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Mitomicina medac i do czego służy

Mitomicina medac to lek stosowany w leczeniu nowotworów, czyli lek, który zapobiega lub znacząco spowalnia podział aktywnych komórek, wpływając na ich metabolizm na wiele sposobów (lek cytotoksyczny). Terapeutyczne zastosowanie leków cytotoksycznych w terapii nowotworów opiera się na fakcie, że jedną z różnic między komórkami nowotworowymi a normalnymi komórkami organizmu jest znacznie szybszy podział komórek nowotworowych, których wzrost nie można kontrolować.

Wskazania terapeutyczne
Mitomicina medac jest stosowana w terapii nowotworowej w celu złagodzenia objawów (terapia nowotworowa paliatywna).

Zastosowanie dożylne
Gdy lek jest podawany w postaci wstrzyknięcia lub wlewu do żyły (podanie dożylne), stosuje się go samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami cytotoksycznymi. Lek ten jest skuteczny w leczeniu następujących nowotworów:

• zaawansowany rak jelita (rak jelita grubego)
• zaawansowany rak żołądka (rak żołądka)
• zaawansowany i/lub przerzutowy rak piersi (rak piersi)
• zaawansowany rak przełyku (rak przełyku)
• zaawansowany rak szyjki macicy (rak szyjki macicy)
• rak płuc (rak oskrzela) niezarównocząstkowy
• zaawansowany rak trzustki (rak trzustki)
• zaawansowane nowotwory głowy i szyi.

Zastosowanie pęcherzowe
Ten lek jest wprowadzany bezpośrednio do pęcherza moczowego (zastosowanie pęcherzowe) w celu zapobiegania nawrotowi powierzchownego raka pęcherza po usunięciu zmienionego nowotworowo tkanki przez cewkę moczową (resekcja przezcewkowa).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Mitomicina medac

Lek Mitomicina medac może być podawany wyłącznie w przypadku wyraźnych wskazań, pod ciągłym nadzorem krwiomocznym, gdy stosowany jest dożylnie, oraz przez lekarzy doświadczonych w tej formie terapii.
Nie należy stosować leku Mitomicina medac

• jeśli jest uczulony na mitomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• w okresie karmienia piersią: nie należy karmić piersią w trakcie leczenia mitomycyną
• w przypadku podania dożylnego (wstrzyknięcie lub infuzja do naczynia krwionego):
• jeśli występuje znaczne obniżenie liczby wszystkich komórek krwi (czerwonych, białych i płytek krwi [pancytopenia]) lub izolowane obniżenie liczby białych krwinek (leukopenia) lub płytek krwi (trombocytopenia)
• jeśli występuje skłonność do krwawień (diatesa krwotoczna)
• w przypadku ostrych infekcji (choroba wywołana przez patogeny)
• w przypadku podania do pęcherza moczowego (zastosowanie w pęcherzu moczowym):
• jeśli występuje przebicie ściany pęcherza moczowego
• jeśli występuje zapalenienie pęcherza moczowego (cystyt).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Mitomicina medac.
Szczególna ostrożność jest wymagana przy stosowaniu leku Mitomicina medac

• jeśli stan ogólny jest słaby
• jeśli występuje zaburzenie czynności płuc, nerek lub wątroby
• jeśli poddawany jest radioterapii
• jeśli stosuje się inne cytostatyki (substancje hamujące wzrost/podział komórek)
• jeśli został poinformowany, że występuje u Ciebie zahamowanie szpiku kostnego (szpik kostny nie jest w stanie produkować komórek krwi, których potrzebujesz). Stan ten może się nasilić (szczególnie u osób starszych i w trakcie długotrwałego leczenia mitomycyną); infekcja może się nasilić z powodu niskiej liczby komórek krwi i może mieć śmiertelny przebieg
• jeśli jesteś w wieku rozrodczym, ponieważ mitomycyna może wpłynąć na zdolność do posiadania dzieci w przyszłości.

Mitomycyna jest substancją, która może powodować istotne dziedziczne zmiany materiału genetycznego i może potencjalnie wywoływać raka u człowieka.
Podanie do pęcherza moczowego
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli odczuwasz ból w brzuchu lub okolicy miednicy bezpośrednio po podaniu leku Mitomicina medac do pęcherza moczowego lub nawet tygodnie czy miesiące później. Może być konieczne wykonanie przez lekarza USG jamy brzusznej w celu ustalenia przyczyny bólu.
Unikaj kontaktu z skórą i błonami śluzowymi.
Zapoznaj się z ogólnymi wytycznymi higieny po przeprowadzeniu wlewu do pęcherza moczowego (podanie do pęcherza moczowego):
Zaleca się oddawanie moczu w pozycji siedzącej, aby uniknąć rozpryskiwania moczu, oraz mycie rąk i obszaru narządów płciowych po oddaniu moczu. Dotyczy to szczególnie pierwszego oddania moczu po podaniu mitomycyny.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży.
Inne leki i Mitomicina medac
Nie znano interakcji z innymi lekami w przypadku podania do pęcherza moczowego (podanie do pęcherza moczowego) mitomycyny.
Możliwe interakcje podczas wstrzykiwania lub infuzji do naczynia krwionego (podanie dożylnego)
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz/stosujesz, niedawno przyjmowałeś/stosowałeś lub możesz zacząć przyjmować/stosować inne leki.
W przypadku jednoczesnego stosowania z innymi formami leczenia (szczególnie z innymi lekami przeciwnowotworowymi, radioterapią), które również wywierają szkodliwy wpływ na szpik kostny, nasila się szkodliwe działanie leku Mitomicina medac na szpik kostny.
Połączenie z alkaloidami winca lub bleomycyną (leki należące do grupy cytostatyków) może nasilić szkodliwe działanie na płuca.
U pacjentów leczonych mitomycyną dożylnie w połączeniu z 5–fluorouracylem lub tamoksyfenem zaobserwowano zwiększony ryzyko wystąpienia określonej choroby nerek (zespołu hemolityczno-mocznicowego).
Badania na zwierzętach wykazały utratę działania mitomycyny, gdy była podawana razem z witaminą B.
Nie należy poddawać się szczepieniom żywymi szczepionkami w trakcie leczenia mitomycyną, ponieważ może to zwiększyć ryzyko zakażenia się żywą szczepionką.
Mitomycyna może nasilić szkodliwe działanie Adriamycyny (doxorubicyny, leku należącego do grupy cytostatyków) na serce.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Mitomycyna może powodować dziedziczne zmiany genetyczne i negatywne skutki na rozwój embrionalny. Należy unikać ciąży w trakcie leczenia mitomycyną. W przypadku ciąży należy skorzystać z porady genetycznej.
Nie należy stosować mitomycyny w czasie ciąży. Lekarz musi ocenić korzyści wobec ryzyka szkodliwego wpływu na dziecko, jeśli w trakcie ciąży konieczne będzie leczenie mitomycyną.
Karmienie piersią
Mitomycyna prawdopodobnie wydostaje się z mlekiem matki. Karmienie piersią należy przerwać w trakcie leczenia lekiem Mitomicina medac.
Płodność/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Jako osoba dorosła płciowo powinien stosować środki antykoncepcyjne lub praktykować abstynencję seksualną w trakcie chemioterapii i przez 6 miesięcy po jej zakończeniu.
Mitomycyna może powodować dziedziczne zmiany genetyczne. Jeśli jesteś mężczyzną leczonym mitomycyną, nie powinieneś mieć dzieci w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu oraz powinieneś zasięgnąć informacji o zabezpieczeniu nasienia przed rozpoczęciem terapii, ponieważ mitomycyna może spowodować nieodwracalne bezpłodzie.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nawet przy stosowaniu zgodnie z instrukcją, ten lek może powodować nudności i wymioty, wydłużając w ten sposób czasy reakcji w stopniu, który może utrudnić prowadzenie pojazdów lub korzystanie z maszyn. Dotyczy to szczególnie jednoczesnego spożycia alkoholu.

3. Jak stosować Mitomicyna medac

Mitomicyna medac jest podawana wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny.
Lek ten jest przeznaczony do wstrzykiwania lub wlewu do naczynia krwionośnego (dożylne) albo do wprowadzenia do pęcherza moczowego (instylacja do-pęcherzowa) po rozpuszczeniu.
Lekarz ustali dawkę i schemat leczenia odpowiedni dla Ciebie.
Podawanie dożylne
Przed podaniem Mitomicyny medac w formie wstrzykiwania lub wlewu zaleca się wykonanie badania krwi oraz kontrolę funkcji płuc, nerek i wątroby, aby wykluczyć obecność chorób, które mogą się nasilić podczas terapii mitomycyną.
Podczas podawania Mitomicyny medac igła musi pozostawać w miejscu w naczyniu krwionośnym. Jeśli igła wysunie się lub poluźni, albo jeśli lek przedostanie się do tkanki wokół naczynia krwionośnego (wówczas odczujesz dyskomfort lub ból), powiedz o tym natychmiast lekarzowi lub pielęgniarki.
Podawanie do-pęcherzowe
Mitomicyna medac jest wprowadzana do pęcherza moczowego pod niskim ciśnieniem za pomocą cewnika. Przed leczeniem należy opróżnić pęcherz moczowy. Roztwór musi pozostawać w pęcherzu przez 1–2 godziny. W tym celu nie należy pić dużej ilości płynów przed i podczas leczenia oraz po nim. Aby zapewnić odpowiednie nasycenie całej powierzchni błony śluzowej, zaleca się zmianę pozycji ciała podczas leczenia. Po upływie 2 godzin należy opróżnić pęcherz w pozycji siedzącej, aby uniknąć rozpryskiwania moczu.
Jeśli podasz więcej Mitomicyny medac niż należy
Jeśli przypadkowo otrzymasz zbyt dużą dawkę, mogą wystąpić objawy takie jak gorączka, nudności, wymioty i zaburzenia krwi. Lekarz może zalecić leczenie wspomagające w celu złagodzenia ewentualnych objawów.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Możliwe działania niepożądane po wstrzyknięciu lub wlewie do naczynia krwionośnego
(podanie dożylne)
Może wystąpić ciężka reakcja alergiczna (objawy mogą obejmować uczucie omdlenia, wysypkę lub pokrzywkę, swędzenie, obrzęk warg, twarzy i dróg oddechowych z trudnością w oddychaniu, utratę przytomności (może wystąpić u do 1 osoby na 10 000)).
Może rozwinąć się ciężka choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniem w płucach podczas wdychania (zapalenie pęcherzyków płucnych), oraz ciężka niewydolność nerek (choroba nerek z obniżoną lub brakiem oddawania moczu).
Jeśli zauważysz wystąpienie którejś z tych reakcji, natychmiast powiadom lekarza, ponieważ leczenie mitomycyną należy przerwać.
Bardzo często: może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10

• zahamowanie produkcji komórek krwi w szpiku kostnym (zespół szpikowy)
• zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), co zwiększa ryzyko infekcji
• zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), powodujące sińce i krwawienia
• nudności i wymioty

Często: może dotyczyć do 1 osoby na 10

• zaburzenia płucne objawiające się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniem w płucach podczas wdychania (zapalenie pęcherzyków płucnych)
• trudności w oddychaniu (dyspnę), kaszel, duszność
• wysypka (egzema)
• alergiczna wysypka skórna
• wysypka skórna spowodowana kontaktem z mitomycyną (zapalenie skóry kontaktowe)
• mrowienie, obrzęk i bolesne zaczerwienienie dłoni i podeszew stóp (rumień dłoniowo-stopy)
• zaburzenia nerek (niewydolność nerek, nefrotoksyczność, choroba kłębuszków nerkowych, podwyższenie poziomu kreatyniny we krwi) z obniżoną lub brakiem oddawania moczu

W przypadku wstrzyknięcia lub wycieku mitomycyny do otaczających tkanek (ekstrawazacja)

• zapalenie tkanki łącznej (zapalenie podskórnej)
• martwica tkanek (nekroza tkanek) Niekompletnie: może dotyczyć do 1 osoby na 100
• zapalenie błon śluzowych (mukoryza)
• zapalenie błon śluzowych jamy ustnej (stomatyt)
• biegunka
• wypadanie włosów (łysienie)
• gorączka
• utrata apetytu Rzadko: może dotyczyć do 1 osoby na 1000
• potencjalnie śmiertelna infekcja
• zakażenie krwi (sepsa)
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek spowodowane ich nieprawidłowym niszczeniem (anemia hemolityczna)
• sińce (purpura) i czerwone lub fioletowe plamki na skórze (plamki krwawinkowe) (trombotyczna małopłytkowa purpura)
• niewydolność serca po wcześniejszej terapii lekami przeciwnowotworowymi (antybiotykami antracyklinowymi)
• podwyższone ciśnienie krwi w płucach, powodujące np. duszność, zawroty głowy i omdlenia (nadciśnienie płucne)
• choroba z zatorowością żył w płucach (choroba zatorowa żył płucnych, PVOD)
• choroba wątroby (niewydolność wątroby)
• podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz)
• żółtaczka skóry i białka oczu (żółtaczka)
• choroba z zatorowością żył wątroby (choroba zatorowa żył wątroby, VOD)
• wysypka na całym ciele (egzema uogólnione)
• szczególny typ niewydolności nerek (zespół hemolityczno-mocznicowy, TTP) charakteryzujący się niszczeniem czerwonych krwinek w tempie przewyższającym ich produkcję przez szpik kostny (anemia hemolityczna), ostrą niewydolność nerek i niską liczbę płytek krwi
• typ anemii hemolitycznej spowodowanej przez określone czynniki w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatyczna anemia hemolityczna, MAHA)

Bardzo rzadko: może dotyczyć do 1 osoby na 10 000

• ciężka reakcja alergiczna (z objawami takimi jak omdlenie, wysypka lub pokrzywka, swędzenie, obrzęk warg, twarzy i dróg oddechowych z trudnością w oddychaniu, utrata przytomności)

Nieznana częstość: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych

• infekcje
• zmniejszenie liczby komórek krwi (anemia)

Możliwe działania niepożądane po wlewaniu do pęcherza moczowego (użycie endowezykalne)
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz wystąpienie którejś z poniższych reakcji (które obserwowano bardzo rzadko po wlewaniu do pęcherza moczowego), ponieważ leczenie mitomycyną należy przerwać:

• ciężka reakcja alergiczna z objawami takimi jak niedoból, wysypka lub pokrzywka, swędzenie, obrzęk warg, twarzy i dróg oddechowych z trudnością w oddychaniu, utrata przytomności,
• ciężka choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniem w płucach podczas wdychania (zapalenie pęcherzyków płucnych),
• ciężka niewydolność nerek: choroba nerek z obniżoną lub brakiem oddawania moczu.

Często: może dotyczyć do 1 osoby na 10

• zapalenie pęcherza moczowego (cystyt), które może towarzyszyć obecność krwi w pęcherzu/moczu
• ból podczas oddawania moczu (dysuria)
• częste oddawanie moczu w nocy (nikturia)
• nadmierne częstomoczowie (polakiuria)
• obecność krwi w moczu (hematuria)
• lokalne podrażnienie ściany pęcherza moczowego
• lokalna wysypka skórna (egzema lokalne)
• alergiczna wysypka skórna
• wysypka skórna spowodowana kontaktem z mitomycyną (zapalenie skóry kontaktowe)
• mrowienie, obrzęk i bolesne zaczerwienienie dłoni i podeszew stóp (rumień dłoniowo-stopy)

Rzadko: może dotyczyć do 1 osoby na 1000

• wysypka na całym ciele (egzema uogólnione)

Bardzo rzadko: może dotyczyć do 1 osoby na 10 000

• zapalenie pęcherza moczowego z uszkodzeniem tkanki pęcherza (cystyt nekrotyczny)
• zapalenie pęcherza moczowego (cystyt) alergicznego typu (eozynofilne)
• zwężenie (stenozę) dróg moczowych
• zmniejszoną pojemność pęcherza moczowego
• odkładanie się wapnia w ścianie pęcherza moczowego (kalkyfikacja ściany pęcherza)
• częściową transformację tkanki ściany pęcherza moczowego w tkankę łączną (fibroza ściany pęcherza)
• zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), co zwiększa ryzyko infekcji
• zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), powodujące sińce i krwawienia
• reakcje alergiczne układowe
• zaburzenia płucne objawiające się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniem w płucach podczas wdychania (choroba płucna międzyistotowa)
• podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (podwyższenie transaminaz)
• wypadanie włosów (łysienie)
• nudności i wymioty
• biegunka
• choroba nerek (niewydolność nerek) z obniżoną lub brakiem oddawania moczu
• gorączka

Nieznana częstość: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych
Jeśli mitomycyna przypadkowo dotrze do innych obszarów niż pęcherz moczowy:

• uszkodzenie pęcherza moczowego
• woreczek z ropą w jamie brzusznej (absces)
• martwica (nekroza) tkanki (tłuszczowej) w otaczającym obszarze
• przetoka pęcherza moczowego

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie wymieniono w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Mitomicina medac

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Przechowuj fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie i opakowaniu po napisie Ważne do.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Po odtworzeniu lek należy użyć natychmiast.
Chronić otrzymaną roztwór przed światłem.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Mitomicyna medac

• Substancją czynną jest mitomycyna.
• Innym składnikiem jest mocznik.

Jedno fiolka zawiera 2 mg (10 mg, 20 mg, 40 mg) mitomycyny.
Opis wyglądu leku Mitomicyna medac i zawartość opakowania
Mitomicyna medac to proszek o barwie od szarej do szaro-błękitnej do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji lub roztworu do użytku śródpuzyrzycowego, zawarty w fiolce z korkiem gumowym pokrytym parafinem i aluminiową zatyczką.
Każda fiolka zawiera 2, 10, 20 lub 40 mg mitomycyny.
Każde opakowanie leku Mitomicyna medac zawiera 1, 5 lub 10 fiolki.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH
Theaterstr. 6
22880 Wedel
Niemcy
Tel.: +49 4103 8006-0
Faks: +49 4103 8006-100
Ten lek jest zatwierdzony w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria, Belgia, Dania, Estonia, Finlandia, Niemcy, Islandia, Łotwa, Litwa, Norwegia, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Hiszpania:
Mitomycin medac
Włochy, Portugalia:
Mitomicyna medac
Słowenia:
Mitomicin medac

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Zalecana dawka
Podanie dożylnie
Mitomycynę stosuje się zazwyczaj dożylnie w monoterapii cytotoksycznej w formie wstrzyknięcia dołgowego.
Zalecane dawki to 10 – 20 mg/m² powierzchni ciała co 6 – 8 tygodni, 8 – 12 mg/m² powierzchni ciała co 3 – 4 tygodnie lub 5 – 10 mg/m² powierzchni ciała co 3 – 6 tygodni, w zależności od zastosowanego schematu terapeutycznego.
W terapii skojarzonej dawka jest znacznie niższa. Ze względu na ryzyko addytywnej mielotoksyczności nie należy odstępować od ustalonych protokołów terapeutycznych bez konkretnego powodu.
Podanie do pęcherza moczowego
Istnieje wiele schematów leczenia mitomycyną podawaną do pęcherza moczowego, różniących się dawką mitomycyny, częstotliwością wlewania oraz długością trwania terapii.
Jeśli nie podano inaczej, dawka mitomycyny wynosi 40 mg wprowadzanych do pęcherza raz w tygodniu. Można również stosować schematy z częstotliwością wlewania co 2 tygodnie, co miesiąc lub co 3 miesiące.
Specjalista musi określić optymalny dla danego pacjenta schemat, częstotliwość i czas trwania terapii.
Zaleca się stosowanie tego leku w optymalnym pH (pH moczu > 6) oraz utrzymywanie wysokiej stężenia mitomycyny w pęcherzu poprzez ograniczenie przyjmowania płynów przed, podczas i po wlewie. Przed wlewaniem pęcherz należy opróżnić. Mitomycyna jest wprowadzana do pęcherza za pomocą cewnika i przy niskim ciśnieniu. Czas pojedynczego wlewu powinien wynosić 1–2 godziny. W tym czasie roztwór powinien mieć wystarczający kontakt z całym nabłonkiem pęcherza. Dlatego należy jak najbardziej mobilizować pacjenta. Po upływie 2 godzin pacjent powinien opróżnić pęcherz, najlepiej w pozycji siedzącej.

Odtworzenie roztworu do wstrzykiwania lub do infuzji gotowego do użycia
Mitomycyna 2 mg
Rozpuścić zawartość jednego fiolki zawierającej 2 mg Mitomycyny medac w 2 ml wody do wstrzykiwań przez odwrócenie fiolki.
Mitomycyna 10 mg
Rozpuścić zawartość jednej fiolki zawierającej 10 mg Mitomycyny medac w 10 ml wody do wstrzykiwań przez odwrócenie fiolki.
Mitomycyna 20 mg
Rozpuścić zawartość jednej fiolki zawierającej 20 mg Mitomycyny medac w 20 ml wody do wstrzykiwań przez odwrócenie fiolki.
Jeśli proszek nie rozpuści się natychmiast, należy pozostawić fiolkę w temperaturze pokojowej aż do całkowitego rozpuszczenia. Zawartość fiolki powinna rozpuścić się w ciągu 2 minut, tworząc klarowny, niebiesko-fioletowy roztwór.
Mitomycyna medac nie powinna być mieszana z innymi zastrzykami. Inne roztwory do wstrzykiwań lub infuzji należy podawać oddzielnie.
W przypadku podania dożylnego konieczne jest unikanie wycieku roztworu poza naczynie.

Odtworzenie roztworu do użycia w pęcherzu moczowym gotowego do użycia
Mitomycyna 2 mg
Rozpuścić zawartość 10 – 20 fiolki zawierających po 2 mg Mitomycyny medac (równoważne 20 – 40 mg mitomycyny) w 20 – 40 ml sterylnego roztworu do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Zawartość fiolki powinna rozpuścić się w ciągu 2 minut, tworząc klarowny, niebiesko-fioletowy roztwór.
Mitomycyna 10 mg
Rozpuścić zawartość 2 – 4 fiolki zawierających po 10 mg Mitomycyny medac (równoważne 20 – 40 mg mitomycyny) w 20 – 40 ml sterylnego roztworu do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Zawartość fiolki powinna rozpuścić się w ciągu 2 minut, tworząc klarowny, niebiesko-fioletowy roztwór.
Mitomycyna 20 mg
Rozpuścić zawartość 1 – 2 fiolki zawierających po 20 mg Mitomycyny medac (równoważne 20 – 40 mg mitomycyny) w 20 – 40 ml sterylnego roztworu do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Zawartość fiolki powinna rozpuścić się w ciągu 2 minut, tworząc klarowny, niebiesko-fioletowy roztwór.
Mitomycyna 40 mg
Rozpuścić zawartość jednej fiolki zawierającej 40 mg Mitomycyny medac (równoważne 40 mg mitomycyny) w 40 ml sterylnego roztworu do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Zawartość fiolki powinna rozpuścić się w ciągu 2 minut, tworząc klarowny, niebiesko-fioletowy roztwór.

Uwagi
Po odtworzeniu lek należy użyć natychmiast.
Należy stosować wyłącznie klarowne roztwory. Zawartość fiolki przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku i jednorazowego podania. Niewykorzystany roztwór należy usunąć.