LINCOCIN

Ulotka: informacje dla pacjenta

LINCOCIN 500 mg kapsułki twarde

Lincomycina
Przed zażyciem tego lekarstwa należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
• To lekarstwo zostało przepisane wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki:

1. Co to jest Lincocin i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Lincocin
3. Jak stosować Lincocin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Lincocin
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lincocin i do czego służy

Lincocin zawiera substancję czynną lincomycina hydrochlorid, która należy do grupy leków zwanych „antybiotykami do stosowania ogólnoustrojowego – lincosamidami”, spowalniających lub blokujących wzrost bakterii.
Lek ten jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez niektóre rodzaje bakterii (gronkowce, pneumokoki, paciorkowce), których nie można leczyć innymi antybiotykami.
W szczególności Lincocin należy zarezerwować dla osób uczulonych na penicylinę lub w przypadkach, gdy lekarz uzna, że penicylina nie może być zastosowana.
Przed rozpoczęciem leczenia Lincocinem lekarz, biorąc pod uwagę charakter zakażenia, powinien starannie rozważyć możliwość zastosowania innych leków mniej toksycznych, aby uniknąć poważnych stanów zapalnych jelita (kolitów) (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
Podczas leczenia powinny być wykonywane badania laboratoryjne (testy wrażliwości na lek), ponieważ skuteczność Lincocinu może ulec zmniejszeniu.
W razie potrzeby lek ten może być stosowany łącznie z innymi antybiotykami.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Lincocin

Nie przyjmuj Lincocin, jeśli

• jesteś uczulony na chlorku lincomycyny, inne podobne leki (klindamycynę) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• cierpisz na infekcję niegroźną lub infekcję wywołaną przez wirusy (infekcje wirusowe).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Lincocin.
Jeśli u Ciebie pojawią się bardzo poważne reakcje skórne, skontaktuj się z lekarzem natychmiast.
Stosowanie tego leku nie jest zalecane, jeśli:

• pojawia się u Ciebie biegunka w trakcie leczenia Lincocin, ponieważ może ona prowadzić do zapalenia jelita (kolity), nawet śmiertelnego (zobacz również punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Jak inne antybiotyki, również Lincocin może zaburzać normalną florę bakteryjną jelita i prowadzić do nadmiernej proliferacji bakterii zwanej Clostridium difficile, która powoduje biegunkę. W przypadkach mniej poważnych po odstawieniu leczenia Lincocin objawy te ustępują. Lekarz dobierze odpowiednią terapię w zależności od nasilenia objawów i będzie Cię regularnie kontrolować, ponieważ biegunka spowodowana przez Clostridium difficile może wystąpić nawet dwa miesiące po odstawieniu tego leku;

• cierpisz na choroby żołądka lub jelita;

• masz dziedziczną skłonność do występowania poważnych reakcji alergicznych (reakcje anafilaktyczne);

• cierpisz na choroby wątroby, z wyjątkiem przypadków, gdy istnieje rzeczywista potrzeba leczenia;

• cierpisz na problemy nerkowe;

• jesteś leczony antybiotykiem erytromycyną, innym antybiotykiem stosowanym w leczeniu infekcji bakteryjnych (zobacz punkt „Inne leki i Lincocin”);

• cierpisz na infekcję opon mózgowo-rdzeniowych, zwaną zapaleniem opon mózgowych (meningitis), ponieważ Lincocin nie jest w tym przypadku skuteczny.

Powiadom lekarza, jeśli uważasz, że któraś z poniższych sytuacji dotyczy Ciebie:

• jesteś leczony innymi lekami rozkurczającymi mięśnie (leki o działaniu blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe), ponieważ w takim przypadku Lincocin należy podawać z ostrożnością (zobacz punkt „Inne leki i Lincocin”);
• miałeś w przeszłości astmę lub inne reakcje alergiczne;
• przyjmujesz leki zmniejszające naturalne ruchy jelita ( leki antyprzeciwperystaltyczne), takie jak opioidy i difenoksylin z atropiną, ponieważ mogą one nasilać możliwe działania niepożądane Lincocin na jelita;
• jesteś osłabiony, ponieważ jesteś bardziej narażony na możliwe działania niepożądane tego leku na jelita;
• jesteś osobą starszą (zobacz punkt „Osoby starsze”).

Podczas leczenia ten lek może tracić skuteczność i sprzyjać rozwojowi cięższych infekcji (nadkażeń). W takim przypadku lekarz przepisze Ci odpowiednią terapię.
Jeśli cierpisz na infekcję grzybiczą (monilioza), lekarz przepisze Ci oprócz Lincocin również specyficzny lek przeciwko monilii (leczenie przeciwgrzybicze).
Badania laboratoryjne
Podczas długotrwałego leczenia Lincocin lekarz będzie wykonywał regularne badania krwi oraz kontrolował funkcje wątroby i nerek.
Osoby starsze
Jeśli jesteś osobą starszą, podczas leczenia Lincocin lekarz będzie Cię regularnie kontrolować, ponieważ jesteś bardziej narażony na możliwe działania niepożądane tego leku na jelita, takie jak biegunka.
Inne leki i Lincocin
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz zacząć przyjmować inne leki.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz następujące leki:

• blokery nerwowo-mięśniowe (leki stosowane do rozluźnienia mięśni, szczególnie przed zabiegiem chirurgicznym);
• erytromycynę i klindamycynę (antybiotyki stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Nie przyjmuj Lincocin, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dostępnych danych pozwalających ocenić wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Lincocin zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę, rodzaj cukru. Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Lincocin zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza, że jest praktycznie „bez sodu”.

3. Jak stosować Lincocin

Stosuj ten lek zgodnie z dokładnymi wskazówkami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka to:

• infekcje ciężkie: 1 kapsułka 500 mg co 8 godzin;
• infekcje bardzo ciężkie: 1 kapsułka 500 mg co 6 godzin.

Zaleca się, aby nie przyjmować niczego poza wodą przez 1–2 godziny zarówno przed, jak i po zażyciu Lincocinu.
Stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia czynności nerek (ciężkie upośledzenie czynności nerek), lekarz może przepisać niższe dawki tego leku niż zwykle zalecane.
Jeśli zażyjesz więcej Lincocinu niż należy
Nie znane są przypadki przedawkowania.
Jeśli uważasz, że zażyłeś więcej Lincocinu niż należało, natychmiast przerwij leczenie i skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.
Jeśli zapomnisz zażyć dawkę Lincocinu
Jeśli zapomnisz zażyć dawkę, zażyj ją tak szybko, jak tylko sobie o tym przypomnisz. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Jeśli uważasz, że zapomniałeś więcej niż jednej dawki, skonsultuj się z lekarzem.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób):

• biegunka, nudności, wymioty

Nieczęste (może dotyczyć do 1 na 100 osób):

• infekcja pochwy
• wysypka, pokrzywka

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• świąd

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• trwająca biegunka, która może być objawem ciężkiego zapalenia okrężnicy (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (neutropenia, leukopenia, agranulocytoza), powstawanie czerwono-brązowatych plam na skórze spowodowanych zmniejszeniem liczby płytek krwi (purpura małopłytkowa), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia aplastyczna) lub wszystkich składników krwi (pancytopenia);
• reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, warg i języka (angioobrzęk), bardzo ciężkie reakcje alergiczne (choroba surowicza i reakcje anafilaktyczne);
• zapalenie przełyku (przełykowe zapalenie), dolegliwości brzuszne;
• żółte zabarwienie skóry, błon śluzowych i oczu, spowodowane zaburzeniami wątroby, oraz zmiany wyników niektórych badań funkcji wątroby;
• bardzo ciężkie reakcje skórne:
• nagłe pojawienie się ciężkiej wysypki lub pęcherzy oraz złuszczania się skóry, czasem towarzyszone wysoką gorączką lub bólem stawów (toksyczna nekroliza naskórka (TEN))
• nagłe pojawienie się wysypki w postaci obszarów czerwonej skóry pokrytych drobnymi pustulkami (małymi pęcherzykami wypełnionymi białym/żółtym płynem) (ogólna ostrożna pustulopatia egzantematyczna (AGEP))
• rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczaniem dużych obszarów skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu lub narządów płciowych (zespoł Stevensa-Johnsona (SJS))
• wysypka, która może obejmować pęcherze i objawiać się małymi „tarczami” (ciemne środki otoczone jaśniejszym obszarem, z ciemnym pierścieniem wokół brzegu) (wielopostaciowe rumień);
• podrażnienie i zapalenie skóry (odruchowe zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry).

Inne działania niepożądane:

• zapalenie języka (gloszycie) lub błony śluzowej jamy ustnej (stomatyt), zapalenie jelita (enterokolit), świąd w okolicy odbytu (analny);
• zaburzenia nerek (dysfunkcja nerek) charakteryzujące się wzrostem poziomu azotu we krwi (azotemia), zmniejszoną wydolnością moczu (oliguria) i/lub obecnością białka w moczu (proteinuria);
• zawroty głowy i uczucie dzwonienia w uszach (szumy uszne).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Lincocin

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu i na folii po słowie „Wydano”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca.
Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Składnik aktywny Lincocin
Substancją czynną jest lincomycyna (jako chlorowodorek lincomycyny).
Każda kapsułka zawiera 544,81 mg chlorowodorku lincomycyny (równowartość 500 mg lincomycyny w postaci zasadowej).
Pozostałe składniki to: talk, stearynian magnezu, laktoza monohydrat.
Twarda kapsułka składa się z żelatyny, dwutlenku tytanu, indygotyny (E132), tlenku żelaza (E172).
Wygląd Lincocin i zawartość opakowania
Twarde kapsułki Lincocin 500 mg dostępne są w blisterach z tworzywa sztucznego PVC/aluminium w opakowaniu zawierającym 12 kapsułek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo,71
04100 Latina
Producent
Pfizer Italia S.r.l.
Località Marino del Tronto
63100, Ascoli Piceno (AP)

Ulotka informacyjna: informacje dla użytkownika

LINCOCIN 300 mg roztwór do wstrzykiwań, 600 mg roztwór do wstrzykiwań

Lincomycina
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ten ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub lekarzem opiekującym się Twoim dzieckiem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie lub Twojego dziecka. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym także nie wymienione w niniejszym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem lub lekarzem opiekującym się Twoim dzieckiem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika:

1. Co to jest Lincocin i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Lincocin
3. Jak stosować Lincocin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Lincocin
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lincocin i do czego służy

Lincocin zawiera substancję czynną chlorowodorek linkomycyny, która należy do grupy leków zwanych „antybiotykami do stosowania ogólnego – lankozamidami”, spowalniających lub blokujących wzrost bakterii.
Lek ten jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez niektóre rodzaje bakterii (gronkowce, pneumokoki, paciorkowce), których nie można leczyć innymi antybiotykami.
W szczególności Lincocin należy zarezerwować dla osób uczulonych na penicylinę lub w przypadkach, gdy lekarz uzna, że penicylina nie może być zastosowana.
Przed rozpoczęciem leczenia Lincocinem lekarz, biorąc pod uwagę rodzaj zakażenia, powinien dokładnie ocenić możliwość zastosowania innych leków mniej toksycznych, aby uniknąć poważnych stanów zapalnych jelita (zapaleń jelita – kolitów) (zobacz rozdział „Możliwe działania niepożądane”).
Podczas leczenia powinny być wykonywane badania laboratoryjne (testy wrażliwości na lek), ponieważ Lincocin może tracić skuteczność.
W razie potrzeby lek ten może być stosowany łącznie z innymi antybiotykami.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem Lincocin

Nie należy podawać Lincocin, jeśli

• Pani lub jej dziecko:
• jest uczulone na lincomycynę chlorowodorek, inne podobne leki (klindamycynę) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• ma niewielkie zakażenie lub zakażenie wirusowe (zakażenia wirusowe).
• Dziecko:
• urodziło się przedwcześnie, jest noworodkiem lub ma mniej niż 2 lata (zobacz punkt „Dzieci”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem Lincocin Pani lub jej dziecku.
Jeśli Pani lub jej dziecko wystąpią bardzo poważne reakcje skórne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nie zaleca się stosowania tego leku, jeśli Pani lub jej dziecko:

• doświadczyły biegunki podczas leczenia Lincocin, ponieważ może ona prowadzić do zapalenia jelita (kolity), nawet śmiertelnego (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Podobnie jak inne antybiotyki, Lincocin może zaburzać normalną florę bakteryjną jelita i powodować nadmierne rozmnażanie bakterii zwanej Clostridium difficile, co powoduje biegunkę. W przypadkach łagodnych po odstawieniu Lincocin objawy ustępują. Lekarz dobierze odpowiednią terapię w zależności od nasilenia objawów i będzie przeprowadzał regularne kontrole, ponieważ biegunka spowodowana przez Clostridium difficile może wystąpić nawet do 2 miesięcy po odstawieniu tego leku;
• ma choroby żołądka lub jelita;
• ma dziedziczną skłonność do występowania poważnych reakcji alergicznych (reakcje anafilaktyczne);
• cierpi na choroby wątroby, z wyjątkiem przypadków, gdy istnieje rzeczywista potrzeba leczenia;
• ma problemy nerkowe;
• przyjmuje erytromycynę, inny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych (zobacz punkt „Inne leki i Lincocin”);
• cierpi na zakażenie opon mózgowo-rdzeniowych zwane zapaleniem opon mózgowych, ponieważ Lincocin nie jest w tym przypadku skuteczny.

Powiadom lekarza lub lekarza leczącego jej dziecko, jeśli uważa Pani, że jedna z poniższych sytuacji dotyczy Pani lub jej dziecka:

• przyjmuje inne leki rozluźniające mięśnie (leki o działaniu blokującym układ nerwowo-mięśniowy), ponieważ w takim przypadku Lincocin należy podawać ostrożnie (zobacz punkt „Inne leki i Lincocin”);
• w przeszłości występowały u Pani przypadki astmy lub innych reakcji alergicznych;
• przyjmuje leki, które zmniejszają naturalne ruchy jelita ( leki antyprzeciwperystaltyczne ), takie jak opioidy i difenoksylo z atropiną, ponieważ mogą one nasilać możliwe działania niepożądane Lincocin na jelita;
• jeśli Pani jest osłabiona, ponieważ jest wtedy bardziej narażona na możliwe działania niepożądane tego leku na jelita;
• jeśli Pani jest osobą starszą (zobacz punkt „Osoby starsze”).

Podczas leczenia skuteczność tego leku może się zmniejszyć, co może sprzyjać rozwojowi poważniejszych zakażeń (nadkażeń). W takim przypadku lekarz przepisze odpowiednie leczenie.
Jeśli Pani lub jej dziecko cierpi na zakażenie grzybicze (monilioza), lekarz przepisze oprócz Lincocin również specyficzny lek przeciwko moniliozie (leczenie przeciwko moniliozie).

Badania laboratoryjne
Podczas długotrwałego leczenia Lincocin lekarz lub lekarz leczący jej dziecko będzie przeprowadzał regularne badania krwi oraz kontrolował funkcję wątroby i nerek.

Dzieci
Nie należy podawać tego leku noworodkom i dzieciom poniżej 2. roku życia (zobacz punkt „Nie należy podawać Lincocin, jeśli”). Alkohol benzylowy, jeden ze składników tego leku, może powodować poważne, nawet śmiertelne działania niepożądane u dzieci i noworodków, takie jak tzw. „zespół gasping”, charakteryzujący się spadkiem wszystkich funkcji mózgu i pogorszeniem stanu układu nerwowego, gromadzeniem się kwasu mlekowego w organizmie, trudnościami z oddychaniem, problemami z sercem oraz zaburzeniami krwi.

Osoby starsze
Jeśli Pani jest osobą starszą, podczas leczenia Lincocin lekarz będzie przeprowadzał regularne kontrole, ponieważ Pani jest bardziej narażona na możliwe działania niepożądane tego leku na jelita, takie jak biegunka.

Inne leki i Lincocin
Powiadom lekarza, lekarza leczącego jej dziecko, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli Pani lub jej dziecko przyjmuje, przyjmowało ostatnio lub może przestać przyjmować jakiekolwiek inne leki.
Powiadom lekarza, jeśli Pani lub jej dziecko przyjmuje następujące leki:

• blokery układu nerwowo-mięśniowego (leki stosowane do rozluźnienia mięśni, szczególnie przed zabiegiem chirurgicznym);
• erytromycynę i klindamycynę (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli Pani jest w ciąży, podejrzewa ciążę, planuje zajście w ciążę lub karmi piersią, przed podaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Lincocin nie będzie Pani podany, jeśli jest w ciąży lub karmi piersią.

Kierowanie pojazdów i obsługa maszyn
Nie ma dostępnych danych, aby określić wpływ leku na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

Lincocin zawiera alkohol benzylowy
Ten lek zawiera 9,45 mg/ml alkoholu benzylowego, dlatego nie należy go podawać dzieciom przedwcześnie urodzonym ani noworodkom. Może powodować toksyczne i alergiczne reakcje u dzieci do 3. roku życia.

3. Jak stosować Lincocin

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek może być podawany w postaci zastrzyku do mięśnia (drogą dołękową) lub powolnego zastrzyku do żyły (drogą dożylną). W tym drugim przypadku Lincocin będzie podawany Tobie lub Twojemu dziecku zawsze przez lekarza lub pielęgniarkę.
Podawanie przez mięsień (droga dołękowa)
Dorośli
Zalecana dawka to:

• Ciężkie infekcje: 1 fiolka 2 ml (600 mg) co 24 godziny;
• Bardzo ciężkie infekcje: 1 fiolka 2 ml (600 mg) co 12 godzin lub częściej.

Dzieci (powyżej 2. roku życia)
Zalecana dawka to:

• Ciężkie infekcje: 10 mg na kilogram masy ciała dziennie;
• Bardzo ciężkie infekcje: 10 mg na kilogram masy ciała co 12 godzin lub częściej.

Podawanie przez żyłę (droga dożylna)
Dorośli
Zalecana dawka to 1 fiolka 2 ml (600 mg) co 8–12 godzin. Jeśli infekcja jest bardzo ciężka, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki.
Dzieci (powyżej 2. roku życia)
Zalecana dawka to 10–20 mg na kilogram masy ciała dziennie, podzielona na 2–3 infuzje co 12–8 godzin.
Jeśli Ty lub Twoje dziecko cierpiacie na infekcję wywołaną przez bakterię zwaną Streptococcus beta-haemolyticus, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 10 dni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób autoimmunologicznych, które mogą dotknąć serce lub nerki (choroba reumatyczna lub gruczolica nerek).
Stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
Jeśli Ty lub Twoje dziecko cierpicie na ciężkie zaburzenia czynności nerek (ciężkie upośledzenie czynności nerek), lekarz zaleci mniejsze dawki tego leku niż zwykle zalecane.
Jeśli podano więcej Lincocinu niż przepisano
Nie znane są przypadki przedawkowania.
Jeśli uważasz, że podałeś(-aś) dziecku więcej Lincocinu niż należało, natychmiast przerwij leczenie i skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem.
Jeśli zapomnisz zastosować Lincocin
Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Jeśli uważasz, że pominąłeś(-aś) więcej niż jedną dawkę, skonsultuj się z lekarzem lub lekarzem opiekującym się Twoim dzieckiem.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Następujące działania niepożądane mogą się pojawić:

Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• biegunka, nudności, wymioty

Nieczeście (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• zakażenie pochwy
• wysypka skórna, pokrzywka

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• świąd

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• trwająca biegunka, która może być objawem ciężkiego zapalenia okrężnicy (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (neutropenia, leukopenia, agranulocytoza), powstawanie czerwono-brązowatych plam na skórze spowodowanych zmniejszeniem liczby płytek krwi (purpura zakrzepowa), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia aplastyczna) lub wszystkich składników krwi (pancytopenia);
• reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, warg i języka (angioobrzęk), bardzo ciężkie reakcje alergiczne (choroba surowicza i reakcje anafilaktyczne);
• zatrzymanie krążenia i oddychania (zatrzymanie krążeniowo-oddechowe) po zbyt szybkim wlewie dożylnym;
• obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja), szczególnie gdy lek jest podawany zbyt szybko;
• zapalenie żył (tromboflebita) po wlewie leku do żyły;
• dolegliwości brzuszne;
• żółte zabarwienie skóry, błon śluzowych i oczu spowodowane problemami wątrobowymi oraz zmiany wyników niektórych badań funkcji wątroby;
• bardzo ciężkie reakcje skórne:
• nagłe pojawienie się ciężkiej wysypki skórnej, pęcherzy lub łuszczenia się skóry, czasem towarzyszone wysoką gorączką lub bólem stawów (toksyczna nekroliza epidermy (TEN))
• wysypka skórna charakteryzująca się szybkim pojawieniem się czerwonych obszarów skóry z drobnymi pustulkami (małymi pęcherzykami wypełnionymi białym/żółtym płynem) (ogólnoustrojowa ostro pustuliczna wysypka (AGEP))
• uogólniona wysypka z pęcherzami i łuszczeniem się dużych obszarów skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu lub narządów płciowych (zespoł Stevensa-Johnsona (SJS))
• wysypka skórna, która może obejmować pęcherze i wyglądać jak małe tarcze (ciemne centra otoczone jaśniejszym obszarem z ciemnym pierścieniem wokół brzegu) (wielopostaciowe rumień);
• podrażnienie i zapalenie skóry (dermatyta odłuszczająca, dermatyta bąblowa);
• lokalne podrażnienie, ból, zgrubienie skóry oraz gromadzenie się materiału bez ropnego wydzielania w tkankach (beztowarowy ropień) w miejscu wstrzyknięcia do mięśnia.

Inne działania niepożądane:

• zapalenie języka (glossyty) lub błony śluzowej jamy ustnej (stomatyty), zapalenie jelita (enterokolity), świąd w okolicy odbytu (analny);
• zaburzenia nerek (dysfunkcja nerek) charakteryzujące się podwyższeniem poziomu azotu we krwi (azotemia), zmniejszona ilością oddawanej moczu (oliguria) i/lub obecnością białka w moczu (proteinuria);
• zawroty głowy i uczucie dzwonienia w uszach (szumy).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: : www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa .
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać Lincocin

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci, poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu i na fiolce po napisie „Scad.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Lincocin
Substancją czynną jest lincomycyna (jako chlorek lincomycyny).
Każda fiolka 1 ml zawiera 326,88 mg chlorowodorku lincomycyny (równowartość 300 mg lincomycyny w formie zasadowej).
Każda buteleczka 2 ml zawiera 653,77 mg chlorowodorku lincomycyny (równowartość 600 mg lincomycyny w formie zasadowej).
Pozostałe składniki to: alkohol benzylowy, woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.
Opis wyglądu Lincocin i zawartości opakowania
Roztwór do wstrzykiwań Lincocin 300 mg jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę szklaną o pojemności 1 ml z zabezpieczeniem przed przypadkowym otwarciem.
Roztwór do wstrzykiwań Lincocin 600 mg jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 buteleczkę szklaną typu I o pojemności 2 ml z zamknięciem z bromobutylogumy.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo,71
04100 Latina
Producent
Lincocin 300 mg roztwór do wstrzykiwań
Valdepharm
Parc Industriel d’Incarville
27106 Val de Reuil, Cedex
Francja
Lincocin 600 mg roztwór do wstrzykiwań
Pfizer Manufacturing Belgium N.V.
Rijksweg 12
B-2870 Puurs
Belgia

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

LINCOCIN 300 mg roztwór do wstrzykiwania
LINCOCIN 600 mg roztwór do wstrzykiwania
Lincomycina
Sposób podania
Lincocin roztwór do wstrzykiwania należy rozcieńczyć do stężenia nie przekraczającego 600 mg/100 ml
(patrz poniższy punkt „Zgodność”) i podawać w formie powolnej infuzji trwającej nie krócej niż
1 godzinę. Zaobserwowano poważne reakcje o charakterze kardiopulmonalnym, gdy lek ten był podawany
w wyższych stężeniach i szybciej niż zaleca się.
Zgodność
Lincomycina jest fizycznie zgodna przez 24 godziny w temperaturze pokojowej, chyba że określono inaczej, z:

• Roztwory do infuzji: glukoza w wodzie, roztwór 5% i 10%; glukoza w roztworze soli fizjologicznej, roztwór 5% i 10%; roztwór Ringera; mleczan sodu 1/6 molarny; Travert 10%-elektrolit N. 1; dekstran w roztworze soli fizjologicznej 6% w/v.
• Witaminy w roztworach do infuzji: witaminy grupy B; witaminy grupy B z kwasem askorbinowym.
• Antybiotyki w roztworach do infuzji: penicylina G sodowa (zgodność potwierdzona przez 4 godziny); cefalotyna; cefalorydyna; tetracyklina HCl; kolistymetan sodu (zgodność potwierdzona przez 4 godziny); ampicylina; metycylina; chloramfenikol; polimyksyna B siarczan.

Należy podkreślić, że oceny zgodności i niezgodności są jedynie obserwacjami fizycznymi
i nie obejmują analiz chemicznych. Nie przeprowadzono odpowiedniej oceny klinicznej bezpieczeństwa
i skuteczności tych kombinacji.
Niezgodność
Lincomycina jest fizycznie niezgodna z novobiocyną i kanamycyną.