Ulotka: informacje dla pacjenta

Lasitone 25 mg + 37 mg kapsułki twarde

furosemid, spironolakton
Dokładnie przeczytaj ten ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne zapoznanie się z nią ponownie.
W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest Lasitone i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Lasitone
Jak stosować Lasitone
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Lasitone
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lasitone i do czego służy

Ten lek zawiera spironolakton i furozemyd, dwie substancje należące do grupy leków zwanych moczówkami, które pomagają zwiększyć produkcję moczu, pomagając w ten sposób w złagodzeniu dolegliwości spowodowanych nadmiernym gromadzeniem się płynów ( obrzęd ).
Lasitone stosuje się w leczeniu hiper aldosteronizmu (choroby spowodowanej nadmierną sekrecją hormonu aldosteronu, objawiającej się niedoborem potasu we krwi i nadciśnieniem tętniczym) typu wtórnego (czyli spowodowanego innymi chorobami, takimi jak niewydolność serca w stadium zastoinowym, wątrobica wodniaka wątroby lub zespół nerczycowy), gdy inne terapie nie okazały się skuteczne.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Lasitone

Nie przyjmuj Lasitone

jeśli jesteś uczulony na substancje czynne lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) lub na sulfamidy (leki antybiotyki) lub ich pochodne;
jeśli Twoje nerki źle funkcjonują (ostra niewydolność nerek, anuria, stężenie kreatyniny poniżej 30 ml/min);
jeśli masz ciężkie choroby wątroby powodujące zaburzenia świadomości (niewydolność wątroby z wątrobowym śpiączką lub preśpiączką);
jeśli masz zaburzone stężenie potasu we krwi: zbyt wysokie (hiperkaliemia) lub bardzo niskie (ciężka hipokaliemia);
jeśli masz bardzo niskie stężenie sodu we krwi (ciężka hiponatremia);
jeśli jesteś odwodniony lub w stanie hipowolemii (silne zmniejszenie objętości Twojej krwi), ewentualnie z niskim ciśnieniem krwi;
jeśli jesteś w ciąży lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży;
jeśli karmisz piersią;
jeśli przyjmowałeś zbyt dużą dawkę digitalis (przeciwskazanie).

U pacjentów uczulonych na sulfonamidy (np. antybiotyki zawierające sulfonamidy lub sulfonylomoczniki) może wystąpić
uczulenie krzyżowe na furozemyd.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Lasitone.
Ten lek należy przyjmować zawsze pod ścisłą kontrolą lekarza.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Lasitone, jeśli:

cierpisz na niskie ciśnienie krwi (hipotensja), szczególnie jeśli masz silne obniżenie ciśnienia krwi i jesteś pacjentem z ciężkimi zwężeniami (stenozami) tętnic serca (wieńcowych) lub naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg;
jesteś osobą starszą, przyjmujesz inne leki, które mogą powodować obniżenie ciśnienia krwi i cierpisz na inne choroby wiążące się z ryzykiem obniżenia ciśnienia krwi;
Twój głos odgrywa ważną rolę w życiu i pracy, ponieważ spironolakton może powodować zaburzenia głosu;
masz cukrzycę;
masz podagry;
cierpisz na przewlekłą chorobę autoimmunologiczną, która może dotykać różnych narządów i tkanek organizmu, zwaną tocznym rumieniem układowym, ponieważ przyjmowanie tego leku może nasilić stan Twojej choroby (po użyciu leku choroba ta może się również pojawić u osób, u których jeszcze się nie ujawniła).
jeśli masz zablokowany odpływ moczu (np. zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego, powiększenie prostaty, hydronefrozę, zwężenie cewki moczowej). W takim przypadku Lasitone może być stosowany tylko wtedy, gdy zapewniona jest odpływu moczu, ponieważ zwiększenie produkcji moczu może prowadzić do nadmiernego rozdęcia pęcherza; masz ciężkie problemy z wątrobą (cirrhosis hepatica) i nerkami; masz niskie stężenie białek we krwi i zaburzoną czynność nerek (np. w chorobach nerek z utratą białek, zaburzeniach lipidowych i zatrzymaniu wody); zaleca się wówczas ostrożne dawkowanie leku. Działanie składnika furozemydu może być osłabione, a także jego szkodliwe działanie na słuch może się nasilić.

Twój lekarz będzie regularnie zalecać badania w celu sprawdzenia ilości niektórych soli, takich jak potas i
sód, oraz poziomu cukru i kreatyniny we krwi. W szczególności konieczne będą częste kontrole
stężenia potasu we krwi, jeśli:

Twoje nerki źle funkcjonują (zaburzona czynność nerek);
przyjmujesz inne leki powodujące wzrost stężenia potasu.

Noworodki przedwcześnie urodzone powinny mieć monitorowaną czynność nerek oraz wykonywane badanie USG nerek przed
użyciem leku.
Podczas leczenia Lasitone nie zaleca się przyjmowania moczopędów działających poprzez ograniczanie utraty
potasu z moczem, takich jak spironolakton (antykaluretyki). Jednoczesne przyjmowanie Lasitone
z niektórymi lekami, suplementami potasu i pokarmami bogatymi w potas może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii
(wzrost stężenia potasu we krwi). Objawy ciężkiej hiperkaliemii mogą obejmować skurcze mięśni, nieregularne bicie serca, biegunkę, zawroty głowy lub bóle głowy.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli stężenie sodu we krwi jest niskie lub stężenie potasu we krwi jest wysokie.
U niektórych pacjentów z rakiem prostaty, który rozprzestrzenił się na inne części ciała i jest oporny na kastrację, zaobserwowano postęp choroby podczas leczenia spironolaktonem. Spironolakton może
zwiększyć stężenie specyficznego antygenu prostaty (PSA), białka produkowanego przez prostatę.
Badania radiologiczne
Jeśli jesteś narażony na rozwój choroby nerek (nefropatia) i musisz wykonać badanie diagnostyczne wymagające podania środka kontrastowego, powinieneś poinformować lekarza, że przyjmujesz Lasitone,
ponieważ istnieje większe prawdopodobieństwo zaburzenia czynności nerek.
Lasitone zawiera laktozę: jeśli lekarz zdiagnozował u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim
przed zażyciem tego leku.
Lasitone zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest praktycznie „bezsodowy”.
Dla osób uprawiających sport: przyjmowanie leku bez potrzeby terapeutycznej stanowi doping i może
prowadzić do wykrycia w teście antydopingu.
Inne leki i Lasitone
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne
leki.
W szczególności nie zaleca się przyjmowania Lasitone z:

mitotanem (lek stosowany w leczeniu nowotworu nadnerczy) , ponieważ spironolakton może obniżyć jego stężenie we krwi. Lasitone nie powinno być stosowane razem z mitotanem;
solanami potasu (stosowanymi w celu przywrócenia zaburzeń mineralnych) , lekami zmniejszającymi wydalenie potasu , inhibitorami ACE (stosowanymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego) : mogą one zwiększyć stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia);
lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi (NSAID) : oprócz ryzyka wzrostu stężenia potasu we krwi mogą one zmniejszyć działanie Lasitone; jeśli jesteś odwodniony lub objętość Twojej krwi jest już zmniejszona (cierpisz na hipowolemię) przed rozpoczęciem leczenia Lasitone, jednoczesne przyjmowanie tej kategorii leków może spowodować zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek);
antybiotykami aminoglikozydowymi (np. gentamycyna, amikacyna, neomycyna, netymycyna, tobramycyna, wancomycyna);
cisplatyną (lek przeciwnowotworowy): jeśli stosowana jest razem z furozemydem, należy spodziewać się ryzyka uszkodzenia słuchu. Zwiększa również ryzyko uszkodzenia nerek.
Stosowanie tych leków powinno więc następować tylko w razie rzeczywistej potrzeby;
chlorek wapnia (lek o działaniu uspokajającym): przyjmowanie Lasitone w ciągu 24 godzin po zażyciu tego leku może spowodować uczucie gorąca, napady potliwości, pobudzenie, nudności, wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie tętna (tachykardię);
karbenoksoloną (stosowaną w leczeniu wrzodu żołądka) : może ona zakłócić działanie spironolaktonu;
kwasem gliceryzynowym : jednoczesne przyjmowanie dużej ilości kwasu gliceryzynowego może zakłócić działanie Lasitone;
kortykosteroidami, karbenoksoloną, kwasem gliceryzynowym w dużych ilościach i lekami przeczyszczającymi stosowanymi przez dłuższy czas: ułatwiają one obniżenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), zwiększając ryzyko tego niepożądanego efektu u pacjentów przyjmujących Lasitone;
lekami nasercowe, takimi jak digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń czynności serca) : Lasitone zwiększa stężenie digoksyny we krwi; może zwiększyć ryzyko wystąpienia niepożądanych efektów;
lekami powodującymi zespół długości QT: może zwiększyć ryzyko wystąpienia niepożądanych efektów;
fenytoiną (stosowaną w leczeniu padaczki): może zmniejszyć działanie Lasitone;
lekami stosowanymi do obniżania ciśnienia krwi lub innymi moczopędami: mogą prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia krwi;
kolestyraminą (stosowaną do obniżania poziomu cholesterolu we krwi) : jednoczesne przyjmowanie Lasitone może spowodować kwasicę nadchlorową (zwiększenie ilości kwasów we krwi spowodowaną nadmierną utratą wodorowęglanu sodu) z podwyższeniem potasu we krwi (hiperkaliemia);
lekami przeciwcukrzycowymi (stosowanymi do utrzymania poziomu glukozy we krwi w normie) i lekami sympatykomimetycznymi (stosowanymi w leczeniu różnych chorób) : jednoczesne przyjmowanie Lasitone może zmniejszyć ich skuteczność;
teofiliną (stosowaną w leczeniu niektórych problemów oddechowych) i miorelaksantami kurarynowymi (stosowanymi w znieczuleniu chirurgicznym): jednoczesne przyjmowanie Lasitone zwiększa działanie terapeutyczne tej kategorii leków;
salicylanami (należącymi do grupy leków przeciwzapalnych niesteroidowych) w wysokich dawkach: działanie terapeutyczne i niepożądane tej kategorii leków mogą być nasilone;
cefalosporynami (antybiotyki): jednoczesne podawanie Lasitone i wysokich dawek niektórych cefalosporyn może prowadzić do zaburzeń czynności nerek;
probencydolem (stosowanym w leczeniu podagry), metotreksatem ( stosowanym w leczeniu niektórych nowotworów) : mogą one zmniejszyć działanie terapeutyczne Lasitone, którego działanie z kolei może zwiększyć aktywność tych leków. Jeśli przyjmujesz wysokie dawki Lasitone i tych kategorii leków, zwiększa się ryzyko wystąpienia niepożądanych efektów spowodowanych przez Lasitone;
cyklosporynę A (stosowaną w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu) : jednoczesne przyjmowanie z Lasitone zwiększa ryzyko rozwoju podagrycznego zapalenia stawów (ostra forma zapalenia stawów);
lekami toksycznymi dla nerek (nefrotoksycznymi) : Lasitone nasila szkodliwe działanie tych leków na nerki;
solanami litu (stosowanymi w leczeniu zaburzeń psychicznych): Lasitone może nasilić występowanie toksycznych efektów litu na serce i mózg; lekarz będzie kontrolował stężenie tego leku we krwi podczas jednoczesnego leczenia z Lasitone;
sukralfatem (stosowanym w leczeniu wrzodu żołądka): ten lek zmniejsza wchłanianie Lasitone; dlatego Lasitone i sukralfat nie powinny być przyjmowane jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu;
inhibitory ACE lub antagonistami receptorów angiotensyny II (stosowanymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego) : jednoczesne przyjmowanie jednego z tych leków i Lasitone może spowodować ciężkie obniżenie ciśnienia krwi i zaburzenia czynności nerek (w tym niewydolność nerek). Zjawisko to występuje szczególnie podczas pierwszego podania lub pierwszego zwiększenia dawki inhibitora ACE lub antagonisty receptorów angiotensyny II; lekarz w takich przypadkach rozważy możliwość tymczasowego odstawienia Lasitone lub przynajmniej zmniejszenia dawki 3 dni przed rozpoczęciem leczenia lub przed zwiększeniem dawki;
rysperydonem (lek antypsychotyczny, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych): lekarz rozważy ryzyko i korzyści przed zaleceniem przyjmowania Lasitone razem z tym lekiem ze względu na zwiększone ryzyko zgonów, szczególnie u starszych pacjentów z demencją;
lewotyroksyną (lek stosowany do pobudzania tarczycy) : wysokie dawki furozemydu mogą prowadzić do ogólnego obniżenia poziomu hormonu tarczycy;
trymetoprimem i trymetoprim-sulfametoksazolem.

Twój lekarz może być zmuszony do zmiany dawki i/lub podjęcia innych środków ostrożności, jeśli przyjmujesz któryś z
następujących leków:

aliskiren (stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego) .

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz abirateron w leczeniu raka prostaty.
Lasitone z jedzeniem i alkoholem
Wchłanianie tego leku jest lepsze, jeśli przyjmujesz go na pełny żołądek.
Przyjmowanie alkoholu podczas leczenia Lasitone może wpływać na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługi maszyn (zobacz punkt „Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn”).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią,
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj Lasitone w czasie ciąży.
Karmienie piersią
Nie przyjmuj tego leku, jeśli karmisz piersią, ponieważ oba środki moczopędne (furozemyd i spironolakton)
zawarte w leku mogą zmniejszyć produkcję mleka i ponieważ furozemyd przechodzi do mleka
matki.
Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn
Ten lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ może zmniejszyć
stopień koncentracji i opóźnić reakcje. W szczególności pamiętaj, że te zaburzenia mogą wystąpić na początku leczenia Lasitone lub podczas przyjmowania alkoholu w czasie terapii.

3. Jak stosować Lasitone

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka to 1–3 kapsułki dziennie, zgodnie z wytycznymi lekarza.
Sposób podania
Zaleca się przyjmowanie leku po posiłku rano podczas śniadania lub podczas lunchu.
Kapsułki należy połykać całe, nie żując, z dużą ilością płynu (około 1 szklanka).
Nie zaleca się przyjmowania leku wieczorem z uwagi na zwiększoną produkcję moczu.
Jeśli przyjmie więcej Lasitone niż powinien
W przypadku przyjęcia większej dawki niż przepisana niezwłocznie powiadom lekarza lub udać się do
najbliższego szpitala.
Objawy przedawkowania wynikają z nadmiernych utrat płynów z moczem, takich jak odwodnienie,
zmniejszenie objętości krwi, nadmierne zagęszczenie krwi, zaburzenia rytmu serca (blok A-V i migotanie
komorowe), obniżenie ciśnienia krwi nawet w ciężkiej postaci (ciężka hipotensja aż do wstrząsu),
uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek), powstawanie skrzeplin w naczyniach krwionośnych (tromboza),
stany otępienia, porażenie mięśni, apatia i dezorientacja.
Jeśli zapomni przyjąć dawkę Lasitone
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwie leczenie lekiem Lasitone
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli zamierzasz przerwać leczenie.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów je występują.
Przestań stosować ten lek i niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące zaburzenia:
trudności w oddychaniu lub połykaniu, obrzęk twarzy, oczu, warg i/lub języka, podrażnienie skóry: mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej (szok anafilaktyczny), który rzadko występuje.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić, to:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

zaburzenia równowagi elektrolitowej (również objawowe), zmniejszenie objętości krwi i odwodnienie (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku), wzrost stężenia kreatyniny we krwi, wzrost lipidów we krwi (triglicerydy). Możliwość rozwoju zaburzeń elektrolitowych zależy od istniejących chorób (np. marskości wątroby, osłabienia mięśnia sercowego), innych leków i sposobu odżywiania. Zaburzenia elektrolitowe należy korygować, szczególnie jeśli są nasilone. W najcięższych przypadkach należy monitorować parametry życiowe w warunkach intensywnej opieki medycznej oraz wykonywać powtarzane kontrole równowagi wodno-elektrolitowej, równowagi kwasowo-zasadowej, poziomu glukozy we krwi, substancji moczopędnych i w razie potrzeby korygować odchylenia.
obniżenie ciśnienia krwi i zaburzenia krążenia; odwodnienie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku; zmniejszenie objętości krwi (hipowolemia), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku; wzrost niektórych badań krwi (kreatynina i triglicerydy);

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

wzrost stężenia krwi (hemokoncentracja);
zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia);
zmniejszenie stężenia chloru we krwi (hipochloremia);
zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia);
wzrost cholesterolu;
wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia);
dnia (zapalenie stawów powodujące ból i obrzęk);
zaburzenia mózgu jako konsekwencja chorób wątroby (encefalopatia wątrobowa);
zwiększone wydzielanie moczu związane ze zwiększoną częstotliwością potrzeby oddawania moczu (poliuria).

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

zmniejszenie liczby komórek krwi zwanych płytkami krwi (trombocytopenia);
cukrzyca i nasilenie istniejącej cukrzycy (zaburzona tolerancja glukozy, kliniczne objawy utajonej cukrzycy);
senność;
ból głowy;
zawroty głowy;
stan zamroczenia;
zaburzenia wzroku;
zaburzenia słuchu aż do głuchoty, zwykle przemijające, szczególnie u pacjentów z chorobami nerek (niewydolność nerek);
zmniejszenie stężenia białek we krwi (hipoproteinemie) w przypadku chorób nerek (zespołu nerczycowego);
zaburzenia rytmu serca (arytmie serca);
suchość w ustach;
nudności;
zaburzenia motoryki jelit;
swędzenie, pokrzywka, podrażnienie skóry, powstawanie pęcherzy na skórze i błonach śluzowych (są to objawy chorób skóry, takich jak dermatyta pęcherzowa, dermatyta egzfoliatywna, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca);
drobne czerwone lub sinoczerwone plamy rozlanych na skórze, z bólem stawów, bólem mięśni, osłabieniem, gorączką lub bez nich (mogą to być objawy zapalenia ścian naczyń krwionośnych, tzw. purpura);
reakcja alergiczna na światło słoneczne, objawiająca się podrażnieniem skóry towarzyszone swędzeniem (reakcja fotosensybilizacji);
silne, nagłe bóle mięśni spowodowane nieprzyjemnym skurczem jednego lub więcej mięśni (kurcze);
osłabienie mięśni (miastenia);
kurcze, skurcze mięśni, nieprzyjemne skurcze mięśni i drżenia (są to objawy choroby znanej jako tetania);
zmęczenie.

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (leukopenia);
wzrost liczby białych krwinek we krwi (eozynofilia);
zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała (parestezje);
zapalenie naczyń krwionośnych (waskulit);
obniżenie głosu (chrypka);
zaburzenia tonu głosu (obniżenie tonu u kobiet, podwyższenie tonu u mężczyzn);
wymioty;
biegunka;
nadmierna wzrost włosów (hirsutyzm);
zaburzenia funkcji nerek (nephritis interstitialis);
zaburzenia cyklu menstruacyjnego;
niemożność osiągnięcia i utrzymania erekcji (impotencja);
gorączka.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

niedostateczna produkcja wszystkich typów komórek krwi w szpiku kostnym (anemia aplastyczna);
ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek zwanych granulocytami (agranulocytoza);
nadmierne zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi spowodowane nieprawidłowym niszczeniem czerwonych krwinek (anemia hemolityczna);
dzwonienie w uszach (szumy);
zaburzenia funkcji trzustki (ostra zapalenie trzustki);
wrzód żołądka, również z krwawieniem;
zaburzenia prawidłowego odpływu żółci (cholestaza);
wzrost wartości niektórych enzymów wątrobowych we krwi (transaminazy).

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

zmniejszenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia);
zmniejszenie stężenia magnezu we krwi (hipomagnezemia);
zaburzenia kwasowo-zasadowe krwi (alkaloza metaboliczna);
wzrost mocznika we krwi;
wzrost stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), szczególnie przy długotrwałym leczeniu; znacznie podwyższone stężenie potasu we krwi, które może prowadzić do porażenia mięśni, arytmii serca, a także zawrotów głowy i kurczów nóg.
zespół Bartter’a (rzadka choroba nerek) w przypadku nadużywania lub długotrwałego stosowania Lasitone;
uczucie pełności w głowie;
powstawanie skrzeplin krwi w naczyniach krwionośnych (tromboza);
zaburzenia skóry, takie jak pokrzywka, powstawanie czerwonych plakiet lub pęcherzy, łuszczenie się, szczególnie na nogach, rękach, dłoniach i stopach, które mogą się rozszerzać na twarz i wargi, czasem towarzyszone gorączką. Mogą to być objawy ciężkich chorób skóry, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra ogólna pustuloza egzantematyczna (AGEP) lub zespół DRESS;
reakcje typu likenoidalnego, charakteryzujące się swędzącymi, czerwono-fioletowymi, wielokątnymi zmianami na skórze, narządach płciowych lub w jamie ustnej;
wzrost stężenia sodu w moczu;
wzrost stężenia chloru w moczu;
trudności w opróżnianiu pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu, u pacjentów z przerostem prostaty, zwężeniem cewki moczowej lub innymi trudnościami w opróżnianiu pęcherza);
zaburzenia funkcji nerek (niewydolność nerek), szczególnie jeśli występuje zmniejszony przepływ krwi przez nerki;
zwiększona wrażliwość brodawek na dotyk;
ból piersi (mastodinia);
zwiększenie objętości piersi (efekt zależny od dawki);
rozwój piersi u mężczyzn (efekt odwracalny, zależny od dawki i czasu trwania leczenia);
postęp choroby nowotworowej prostaty opornej na kastrację;
pojawienie się lub nasilenie przewlekłej choroby autoimmunologicznej, która może dotknąć różne narządy i tkanki organizmu, tzw. lupus rumieniowaty systemowy;
zapalenienie wątroby (hepatyt);
ból głowy (cefalea);
trudności w wykonywaniu ruchów (ataksja);
utrata wrażliwości i odruchów (obrzęk);
zamroczenie i senność (letarg);
nieregularność cyklu menstruacyjnego, zależna od dawki, w tym brak cyklu menstruacyjnego (amenoarea);
zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności (spowodowane hipotensją objawową lub innymi przyczynami);
ciężkie uszkodzenie mięśni szkieletowych i uwalnianie substancji zawartych w mięśniach do krwi (rabdomioliza), zazwyczaj w kontekście ciężkiego niedoboru potasu we krwi.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

kamica nerkowa (nephrolithiasis) lub zwapnienia w nerkach (nephrocalcinosis) u wcześniaków;
zwiększone ryzyko zaburzeń serca (otwarty przewód tętniczy) u wcześniaków, którym podano Lasitone w pierwszych tygodniach życia.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: http://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Lasitone

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Przechowuj w temperaturze poniżej 30°C.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „Zamienia się.”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. To pomoże ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Lasitone

Substancje czynne to: furosemid i spironolakton. Każda kapsułka twarda zawiera 25 mg furosemidu i 37 mg spironolaktonu.
Pozostałe składniki to: Zawartość kapsułki: celuloza mikrokryształowa, laktoza monohydrat, talk, karboksymetyloamid sodu (typ C) i stearynian magnezu. Otoczka kapsułki: żelatyna i dwutlenek tytanu (E171).

Opis wyglądu Lasitone i zawartość opakowania
Lasitone 25 mg + 37 mg kapsułki twarde są dostępne w opakowaniu kartonowym zawierającym blistr z 20 kapsułkami.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel
Sanofi S.r.l. - Viale L. Bodio, 37/B - Mediolan
Producent
Opella Healthcare Poland Sp. z o.o. - Oddział w Rzeszowie - Ul. Lubelska 52 - 35-233 Rzeszów - Polska
Sanofi S.r.l. - S.S. 17 km 22 - 67019 Scoppito (L’Aquila)

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

Badania laboratoryjne
Leczenie lekiem Lasitone wymaga regularnego monitorowania stężenia w surowicy sodu, potasu, kreatyniny i glukozy.
Częste oznaczanie stężenia potasu w surowicy jest konieczne u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek oraz przy klirensie kreatyniny niższym niż 60 mL/min na 1,73 m² powierzchni ciała, a także u pacjentów, u których Lasitone stosuje się łącznie z innymi lekami, które mogą prowadzić do podwyższenia stężenia potasu we krwi.
W trakcie leczenia lekiem Lasitone nie wskazane jest podawanie suplementów potasu ani innych leków antikaliuretycznych, z wyjątkiem wyjątkowo szczególnych przypadków. Niemniej jednak leczenie należy przerwać, gdy stężenie sodu w surowicy spadnie poniżej 126 mEq/l lub stężenie potasu w surowicy przekroczy 5 mEq/l.

Stosowanie współbieżne z rysperydonem
W badaniach klinicznych z rysperydonem, kontrolowanych placebo, u starszych pacjentów z demencją zaobserwowano wyższą śmiertelność u chorych leczonych furozepem i rysperydonem (7,3%; średni wiek 89 lat, zakres 75–97 lat) w porównaniu z pacjentami leczonymi samym rysperydonem (3,1%; średni wiek 80 lat, zakres 70–96 lat) lub samym furozepem (4,1%; średni wiek 80 lat, zakres 67–90 lat). Stosowanie rysperydonu łącznie z innymi diuretykami (głównie tiazydowymi o niskiej dawce) nie wiązało się z podobnym zjawiskiem.
Nie ustalono żadnego mechanizmu fizjopatologicznego wyjaśniającego te dane, ani nie zaobserwowano żadnego wzorca związanego z przyczyną śmierci. Niemniej jednak przed podjęciem decyzji o zastosowaniu tej kombinacji należy zachować ostrożność oraz rozważyć ryzyko i korzyści wynikające z tej kombinacji lub współpodawania innych silnych diuretyków. Nie odnotowano wzrostu śmiertelności u pacjentów przyjmujących inne diuretyki współbieżnie z rysperydonem. Niezależnie od terapii, odwodnienie okazało się ogólnym czynnikiem ryzyka śmiertelności i dlatego należy go unikać u starszych pacjentów z demencją (zobacz Inne leki i Lasitone).

LASITONE