KEYCUTE

ULOTKA DO PRODUKTU: INFORMACJE DLA UŻYTKOWNIKA

Keycute 160 mg/ml Roztwór do wlewania podskórnie

Immunoglobulina humana normalis (SCIg) do stosowania podskórnie
Lek objęty dodatkowym nadzorem. Umożliwia to szybkie wykrywanie nowych informacji dotyczących bezpieczeństwa. Możesz wnieść swój wkład, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły podczas stosowania tego leku. Zobacz koniec punktu 4, aby uzyskać informacje na temat sposobu zgłaszania działań niepożądanych.
Przeczytaj uważnie ten ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
• Ten lek został przepisany właśnie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy są podobne do Twoich, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Keycute i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Keycute
3. Jak stosować Keycute
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Keycute
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Keycute i do czego służy

Keycute to roztwór ludzkiej immunoglobuliny normalnej do podania podskórnego.
Immunoglobuliny to ludzkie przeciwciała, które występują również we krwi.
Keycute stosuje się:

• w celu przywrócenia (terapia zastępcza) normalnych poziomów przeciwciał we krwi u dorosłych pacjentów, którzy mają zmniejszoną lub całkowitą wrodzoną niemożność wytwarzania przeciwciał (pierwotne niedobory odporności).
• w leczeniu nowotworów krwi prowadzących do bardzo niskich poziomów przeciwciał (hipogammaglobulinemia) oraz do nawracających zakażeń bakteryjnych:
• u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytyczną (CLL), u których profilaktyka antybiotykiem nie przyniosła skutku lub w których jest ona przeciwwskazana.
• u pacjentów z szylakiem mnogim (MM).
• u pacjentów z bardzo niskimi poziomami przeciwciał (hipogammaglobulinemia), którzy mają być poddani lub zostali poddani alogenicznemu przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HSCT).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Keycute

Nie stosować Keycute
Jeśli jest nadwrażliwy na ludzkie immunoglobuliny lub którykolwiek z innych składników tego
lekarskiego (wymienionych w punkcie 6).
Jeśli w Twojej krwi występują przeciwciała skierowane przeciwko immunoglobulinom typu IgA. Ta sytuacja jest bardzo rzadka i może wystąpić, jeśli nie posiadasz immunoglobulin typu IgA we krwi.
W naczyniu krwionośnym.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem Keycute.
Lekarz lub inny pracownik służby zdrowia dokładnie Cię przebada i będzie dokładnie obserwował przez cały czas oraz przez 20 minut po zakończeniu infuzji Keycute, aby upewnić się, że nie wystąpią żadne reakcje.
Podczas pierwszej infuzji zostanie Cię poproszony o pozostanie pod obserwacją przez godzinę po zakończeniu infuzji, aby upewnić się, że nie wystąpią żadne reakcje.
Niektóre działania niepożądane mogą występować częściej, jeśli otrzymujesz ludzkie immunoglobuliny po raz pierwszy lub rzadziej, jeśli wcześniej był leczony innym lekiem zawierającym ludzkie immunoglobuliny, lub gdy minęło długie okres czasu od ostatniej infuzji.
W niektórych stanach, immunoglobuliny mogą zwiększyć ryzyko zawału serca, udaru, zakrzepicy płucnej lub zakrzepicy żył głębokich, ponieważ zwiększają lepkość krwi.
Dlatego lekarz będzie szczególnie ostrożny w następujących sytuacjach:

• jeśli jesteś starszy,
• jeśli cierpisz na cukrzycę,
• jeśli masz wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
• jeśli objętość krwi jest zbyt niska (hipowolemia),
• jeśli masz lub miałeś problemy z naczyniami krwionośnymi (choroby naczyniowe),
• jeśli masz zwiększone skłonności do krzepnięcia krwi (zespół trombofilii dziedzicznych lub nabytych),
• jeśli cierpisz na epizody zakrzepowe,
• jeśli cierpisz na choroby zwiększające gęstość krwi (lepkość),
• jeśli miałeś długotrwały okres bezruchu,

W przypadku wystąpienia objawów takich jak duszność, ból i obrzęk kończyn, utrata ruchomości lub wrażliwości części ciała (deficyt neurologiczny ogniskowy) oraz ból w klatce piersiowej, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – może to wskazywać na trwający zdarzenie zakrzepowe.
Jeśli wystąpi silny ból głowy, sztywność karku, senność, gorączka, fotofobia (wrażliwość na światło), nudności i wymioty, możesz mieć do czynienia z Aseptyczną Meningitą (AMS); natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Możesz być uczulony (nadwrażliwy) na immunoglobuliny (przeciwciała), nie wiedząc o tym.
Może to wystąpić nawet, jeśli wcześniej otrzymywałeś ludzkie immunoglobuliny i dobrze znosiłeś poprzednie dawki. Może to szczególnie dotyczyć osób z niedoborem immunoglobulin typu IgA (niedobór IgA z przeciwciałami anty-IgA). W tych rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne (nadwrażliwościowe), takie jak obniżenie ciśnienia krwi lub szok. Jeśli posiadasz przeciwciała anty-IgA, a leczenie IgG do podania podskórnie pozostaje jedyną opcją terapeutyczną, leczenie Keycute musi być przeprowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską.
W przypadku wystąpienia działania niepożądanego lekarz zadecyduje, czy zmniejszyć szybkość podania lub przerwać infuzję. Leczenie będzie dostosowane do rodzaju i nasilenia działania niepożądanego.
Keycute przeznaczony jest wyłącznie do podania podskórnego. W przypadku przypadkowego podania Keycute do naczynia krwionośnego możesz wpaść w stan szoku.
W przypadku szoku lekarz powinien przeprowadzić standardowe leczenie szoku.
Powiadom lekarza, jeśli cierpisz na którykolwiek z powyższych stanów – lekarz będzie szczególnie ostrożny przy przepisywaniu i podawaniu Ci Keycute.
Bezpieczeństwo wirusowe
Leki przygotowywane z krwi lub osocza ludzkiego poddawane są szeregu środków bezpieczeństwa w celu zapobiegania przenoszeniu infekcji na pacjentów. Obejmują one staranne wybieranie dawców krwi lub osocza, aby wykluczyć potencjalnie zakażonych dawców, oraz kontrolę każdej dawki i puli osocza w celu wykrycia ewentualnej obecności wirusów. Producentom tych leków dodatkowo wprowadzają do procesu produkcji krwi lub osocza pewne etapy inaktywujące lub usuwające patogeny.
Mimo tych środków, przy podawaniu leków przygotowanych z krwi lub osocza ludzkiego, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia infekcji. Dotyczy to również nowych lub nieznanych wirusów lub innych czynników infekcyjnych.
Stosowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów o powłoce lipidowej, takich jak wirus niedoboru odporności u ludzi (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV), wirus zapalenia wątroby typu C (HCV) oraz wobec wirusa bez powłoki lipidowej zapalenia wątroby typu A (HAV). Stosowane środki mają ograniczoną skuteczność wobec wirusów bez powłoki lipidowej, takich jak parwowirus B19. Immunoglobuliny nie były powiązane z infekcjami wirusem zapalenia wątroby typu A (HAV) ani parwowirusem B19; może to wynikać z faktu, że przeciwciała przeciwko tym infekcjom zawarte w produkcie mają działanie ochronne.
Zaleca się zdecydowanie, aby za każdym razem, gdy otrzymujesz dawkę Keycute, zapisano nazwę i numer serii produktu, aby zapewnić śledzenie zastosowanej serii.
Badania krwi
Keycute może wpływać na niektóre badania krwi.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność Keycute u dzieci nie zostały jeszcze ustalone.
Osoby starsze
Bezpieczeństwo i skuteczność Keycute u osób starszych nie zostały jeszcze ustalone.
Inne leki i Keycute
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz lub ostatnio przyjmowałeś inne leki, w tym te dostępne bez recepty.
Ludzkich immunoglobulin do podania podskórnego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi.
Szczepionki z żywymi osłabionymi wirusami
Podanie immunoglobuliny może zakłócić działanie szczepionek z żywymi osłabionymi wirusami, takimi jak przeciwko odry, różyczce, śwince i ospy wietrznej, przez okres co najmniej 6 tygodni i do 3 miesięcy. Przed szczepieniem szczepionkami z żywymi osłabionymi wirusami należy zachować odstęp trzech miesięcy po podaniu tego produktu. W przypadku odrzy osłabienie odpowiedzi może trwać nawet do roku. Dlatego u pacjentów otrzymujących szczepionkę przeciwko odre należy kontrolować poziom przeciwciał.
Populacja pediatryczna
Nie są dostępne dane dotyczące specyficznych interakcji u dzieci.
Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zadecyduje, czy stosowanie Keycute w czasie ciąży i karmienia piersią jest wskazane.
• Nie przeprowadzono badań klinicznych z Keycute u kobiet w ciąży. Wykazano, że produkty zawierające immunoglobuliny ludzkie przechodzą przez łożysko w sposób nasilający się w trzecim trymestrze. Jednak leki zawierające przeciwciała są stosowane od lat u kobiet w ciąży i wykazano, że nie należy oczekiwać szkodliwych skutków na przebieg ciąży, płód ani noworodka.
• Jeśli karmisz piersią i jesteś leczony Keycute, przeciwciała zawarte w produkcie mogą przechodzić do mleka matki i mogą przyczynić się do ochrony Twojego dziecka przed ewentualnymi infekcjami.
• Doświadczenie kliniczne z immunoglobulinami sugeruje, że nie należy oczekiwać szkodliwych skutków na płodność.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Możliwość kierowania pojazdami i korzystania z maszyn może być zaburzona przez niektóre działania niepożądane związane z Keycute. Jeśli podczas leczenia wystąpią u Ciebie działania niepożądane, odczekaj, aż ustąpią, zanim zaczniesz kierować pojazdem lub korzystać z maszyn.
Keycute zawiera sód
Ten lek zawiera do maksymalnie 39 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w fiolce 10 ml oraz 98 mg sodu w fiolce 25 ml.
Te wartości, odpowiednio dla fiolki 10 ml i fiolki 25 ml, odpowiadają 1,95% i 4,9% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.

3. Jak stosować Keycute

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Lek należy podawać wyłącznie drogą podskórną.
Podskórne wlewanie w celu leczenia domowego powinno być początkowo przeprowadzone i monitorowane przez lekarza doświadczonych w leczeniu immunodeficytów oraz w kierowaniu terapią domową pacjentów.
Powinieneś zostać poinstruowany w zakresie użytkowania pompy do wlewania, technik wlewania, prowadzenia dziennika terapii oraz środków zaradczych w przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych.
W przypadku samodzielnego wlewania produktu, zawsze stosuj Keycute zgodnie z instrukcjami zamieszczonymi w punkcie „Instrukcje dotyczące poprawnego użytkowania”. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Schemat dawkowania powinien zapewnić osiągnięcie stężenia podstawowego IgG (pomiaru przeprowadzonego przed kolejnym wlewaniem) wynoszącego co najmniej 5 g/l.
Dawka i schemat leczenia zależą od wskazań.
Lekarz obliczy odpowiednią dla Ciebie dawkę, uwzględniając Twoją masę ciała oraz odpowiedź na leczenie.
Keycute można wstrzykiwać w miejsca takie jak brzuch i uda. Dawkę przekraczającą 30 ml można podzielić na kilka miejsc wlewania zgodnie z Twoimi preferencjami. Nie ma ograniczenia co do liczby miejsc wlewania.
Na początku leczenia otrzymasz Keycute z niską prędkością wlewania, którą lekarz może stopniowo zwiększyć, jeśli jest dobrze tolerowana.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania Keycute u dzieci nie zostały jeszcze ustalone.
Więcej informacji dotyczących dawkowania i długości trwania terapii znajduje się na końcu ulotki w sekcji przeznaczonej dla lekarzy lub personelu medycznego.
Jeśli zastosujesz więcej Keycute niż powinieneś
Nie są znane skutki przedawkowania.
Jeśli zapomnisz zastosować Keycute
Jeśli uważasz, że pominąłeś dawkę, skontaktuj się z lekarzem jak najszybciej.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
osób one występują.
Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, natychmiast skontaktuj się z lekarzem:

• nagłe obniżenie ciśnienia krwi. Reakcje alergiczne lub nadwrażliwość (szok anafilaktyczny), nawet jeśli pacjent wcześniej nie wykazywał nadwrażliwości na wcześniejsze podania.

Podczas stosowania Keycute mogą również wystąpić następujące działania niepożądane:

• ból głowy (cefalea)
• biegunka
• dreszcze
• gorączka (piressja)
• ból stawów (artrologia)
• ból pleców
• ból lędźwiowy o umiarkowanym nasileniu
• ból uszu (otalgia)
• zawroty głowy
• uczucie oszołomienia
• nudności
• wymioty
• ataki paniki

Nie można wykluczyć infekcji różnego rodzaju dotykających układu pokarmowego
(gastroenteryt), dróg oddechowych (zapalenie gardła, gardła, nosa, zatok, oskrzeli) oraz układu
moczowo-płciowego u kobiet (np. infekcje narządów zewnętrznych i pochwy wywołane grzybami z rodzaju
Candida oraz zapalenie pęcherza).
W okolicy miejsca wlewu możliwe jest częste występowanie działań niepożądanych takich jak: obrzęk, zgrubienie, zaczerwienienie skóry (rumień), swędzenie, ból, uczucie ciepła,
danie pokrzywki, siniaki, wysypka skórna.
Jeśli zauważysz pojawienie się lub nasilenie któregoś z powyższych działań niepożądanych, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Ten produkt jest wskazany u dorosłych.
Bezpieczeństwo i skuteczność Keycute u dzieci nie zostały jeszcze ustalone.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie którekolwiek działanie niepożądane, w tym również te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.
Aby uzyskać informacje dotyczące bezpieczeństwa wirusowego, zobacz punkt 2 „Co należy wiedzieć przed zastosowaniem
Keycute”.

5. Jak przechowywać Keycute

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na etykiecie i opakowaniu zewnętrznym po napisie „Wydano”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).
Przed użyciem i w ciągu okresu ważności, wyłącznie fiolki o pojemności 10 ml mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej, nie wyższej niż 25°C, przez maksymalnie 6 kolejnych miesięcy.
Po upływie tego okresu produkt należy usunąć. W żadnym wypadku produktu przechowywanego w temperaturze pokojowej nie wolno ponownie umieszczać w lodówce.
Na opakowaniu zewnętrznym należy zaznaczyć datę rozpoczęcia przechowywania w temperaturze pokojowej.
Fiolki o pojemności 25 ml należy przechowywać wyłącznie w lodówce (2°C – 8°C).
Po otwarciu pojemnika do infuzji zawartość należy użyć natychmiast.
Fiolkę należy trzymać w opakowaniu zewnętrznym.
Nie zamrażać.
Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór wydaje się bardzo mętny, zawiera osad lub zmienił barwę.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak prawidłowo pozbyć się leków, których już nie używasz. Odpowiednie usunięcie leków pomoże chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Keycute
Substancją czynną jest ludzka immunoglobulina normalna.
Jeden ml roztworu zawiera 160 mg ludzkich immunoglobulin normalnych.
Roztwór zawiera białka ludzkie w ilości 160 mg/ml, z których co najmniej 95% stanowią
immunoglobuliny G (IgG).
Podklasy immunoglobulin typu G (IgG) mają następujący skład:
IgG 61,6 %
IgG 34,2 %
IgG 3,3 %
IgG 0,9 %
Maksymalna zawartość IgA wynosi 50 mikrogramów/ml.
Produkt pochodzi z ludzkiej osocznicy dawcy.
Inne składniki to glicyna, chlorek sodu i woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwania.
Opis wyglądu preparatu Keycute i zawartość opakowania
Keycute to klarowny, bezbarwny roztwór, żółtawy lub jasnobrunatny; podczas przechowywania może pojawić się lekkie zmętnienie lub niewielka ilość cząstek w zawiesinie. Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest silnie zmętniały, zawiera osady lub zmienił barwę.
Keycute 1,6 g/10 ml roztwór do dożylnej infuzji podskórnej, fiolka 10 ml
Keycute 4 g/25 ml roztwór do dożylnej infuzji podskórnej, fiolka 25 ml
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Kedrion S.p.A. - Loc. Ai Conti, 55051 Castelvecchio Pascoli, Barga (Lucca) - WŁOCHY.
Producent:
Kedrion S.p.A. - S.S. 7 bis Km 19,5, S. Antimo (Napoli).
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Instrukcje dotyczące właściwego stosowania

• Przed podaniem należy doprowadzić produkt do temperatury pokojowej lub ciała.
• Przed podaniem należy wizualnie sprawdzić produkt pod kątem obecności ciał obcych lub zmian barwy. Nie należy stosować roztworów silnie zmętniałych lub zawierających osady. Preparat Keycute należy podawać podskórnie z początkową szybkością infuzji 10 ml/godz./miejsce. Jeśli jest dobrze tolerowany, szybkość infuzji może być stopniowo zwiększana przy każdej kolejnej infuzji, aż do maksymalnej zalecanej szybkości infuzji 22 ml/godz./miejsce. Można stosować więcej niż jedną pompę jednocześnie. Ilość podawanego produktu w danym miejscu może się różnić. U dorosłych dawki powyżej 30 ml mogą być podzielone na kilka miejsc, zgodnie z preferencjami pacjenta. Nie ma ograniczenia liczby miejsc infuzji.

Szczególne środki ostrożności
Potencjalne komplikacje można często uniknąć:

• rozpoczynając leczenie od wolnej infuzji (10 ml/godz./miejsce)
• zapewniając dokładne monitorowanie pacjentów pod kątem wszelkich objawów w czasie trwania infuzji. W szczególności pacjentów, którzy po raz pierwszy otrzymują ludzką immunoglobulinę normalną, pacjentów wcześniej leczonych innym produktem zawierającym immunoglobuliny oraz pacjentów, u których upłynął długi okres od ostatniej infuzji, należy monitorować podczas pierwszej infuzji i przez pierwszą godzinę po jej zakończeniu w celu wykrycia potencjalnych sygnałów reakcji niepożądanych. Wszystkich innych pacjentów należy obserwować przez co najmniej 20 minut po podaniu. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy zmniejszyć szybkość podawania lub przerwać infuzję. Wymagane leczenie zależy od rodzaju i ciężkości niepożądanego działania. W przypadku przypadkowego podania do naczynia krwionośnego pacjenci mogą wpaść w stan wstrząsu. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe leczenie wstrząsu.

Zakrzepica i zatorowość
Istnieją dowody kliniczne wskazujące na związek między podawaniem immunoglobulin a wystąpieniem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu (w tym udar), zatorowość płucna i zakrzepica żył głębokich. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu i podawaniu immunoglobulin u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowych (takimi jak zaawansowany wiek, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, wywiad chorób naczyniowych lub epizodów zakrzepowych, pacjenci z dziedzicznymi lub nabytymi zaburzeniami zakrzepicy, pacjenci długotrwale unieruchomieni, pacjenci z ciężkim niedowolem, pacjenci z chorobami zwiększającymi lepkość krwi). Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach, które mogą wystąpić w przypadku zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak duszność, ból i obrzęk kończyn, ogniskowe zaburzenia neurologiczne i ból w klatce piersiowej; w takich przypadkach należy zalecić natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem w momencie wystąpienia objawów. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni przed zastosowaniem immunoglobulin.
Bezirowa zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (AMS)
Zespół zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych może wystąpić w połączeniu z leczeniem immunoglobulinami podawanymi podskórnie; objawy mogą pojawić się w ciągu kilku godzin do 2 dni po leczeniu.
Przerwanie leczenia immunoglobulinami prowadzi do ustąpienia AMS w ciągu kilku dni, bez konsekwencji.
Pacjentów należy poinformować o objawach, które mogą wystąpić i obejmują silny ból głowy, sztywność karku, senność, gorączkę, światłowstręt, nudności i wymioty.
Zalecenia dotyczące dawkowania
Schemat dawkowania powinien prowadzić do osiągnięcia stężenia podstawowego IgG (mierzonego przed kolejną infuzją) co najmniej 5-6 g/l, aby utrzymać się, w zależności od wieku, w granicach odniesienia surowicy dla IgG. Może być wymagana dawka załadunkowa co najmniej 0,2 - 0,5 g/kg (od 1,25 do 3,125 ml/kg) masy ciała, którą może być konieczne podzielić na kilka dni z maksymalną dozwoloną dawką dzienną 0,1 - 0,15 g/kg. Po osiągnięciu stabilnych stężeń IgG należy podawać dawki utrzymujące w regularnych odstępach (około raz w tygodniu), aby osiągnąć skumulowaną dawkę miesięczną rzędu 0,4 - 0,8 g/kg masy ciała. Może być konieczne wstrzyknięcie każdej pojedynczej dawki w różnych miejscach anatomicznych.
Stężenia podstawowe należy mierzyć i oceniać wraz z częstością infekcji.
Może być konieczne zwiększenie dawki i osiągnięcie wyższych stężeń podstawowych, aby zmniejszyć częstość infekcji.
Badania krwi
Keycute może wpływać na niektóre badania krwi z powodu tymczasowego wzrostu różnych przeciwciał, które po podaniu immunoglobulin są przenoszone biernie do krwi; ten wzrost przeciwciał może powodować wyniki niektórych badań krwi, które mogą być nieprawidłowe. Bierne przekazanie przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. A, B, D (określającym grupę krwi), może wpływać na niektóre badania serologiczne przeciwciał czerwonych krwinek, np. bezpośredni test antyglobulinowy (DAT, bezpośredni test Coombsa).