Gastrografin

Ulotrin: informacje dla użytkownika

Gastrografin 370 mg jodu/ml roztwór do badań przewodu pokarmowego

sodowy amidotrizoatan + megluminy amidotrizoatan
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać niniejszy ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpi jakikolwiek niepożądany efekt działania leku, w tym także nie wymieniony w niniejszym ulotniku, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Treść tego ulotnika:

1. Co to jest Gastrografin i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Gastrografin
3. Jak stosować Gastrografin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Gastrografin
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Gastrografin i do czego służy

Gastrografin należy do grupy rozpuszczalnych w wodzie, niefrotropowych środków cieniujących o wysokiej osmolarności.
Ten lek przeznaczony jest wyłącznie do diagnostyki, podawany doustnie lub doodbytniczo.
Gastrografin jest środkiem cieniującym do badań rentgenowskich wykorzystywanym do wizualizacji przewodu pokarmowego (również w połączeniu z siarczanem baru). Zastosowanie Gastrografinu jest szczególnie wskazane w przypadkach, gdy użycie siarczanu baru jest niewystarczające lub przeciwwskazane, albo gdy wyniki uzyskane przy użyciu siarczanu baru są niezadowalające.
W szczególności Gastrografin stosuje się w następujących przypadkach:

• podejrzenie częściowego lub całkowitego zwężenia (stenosis) układu pokarmowego;
• występowanie ostrych krwawień;
• zagrożenie perforacją (np. wrzód peptyczny, zwapnowienia);
• inne stany ostre, które bardzo prawdopodobnie wymagają interwencji chirurgicznej;
• zaburzenia po zabiegach operacyjnych na żołądku lub jelitach (zagrożenie perforacją lub rozwarstwieniem szwów);
• megakolon (rozширzenie ostatniego odcinka jelita);
• wizualizacja ciał obcych lub nowotworów przed przeprowadzeniem endoskopii;
• wizualizacja przetok przewodu pokarmowego (połączeń między organami lub ich częściami, które normalnie nie komunikują się ze sobą).

Oprócz tych przypadków, Gastrografin może być oczywiście stosowany we wszystkich wskazaniach, w których stosuje się siarczan baru.
W połączeniu z siarczanem baru Gastrografin pozwala znacznie poprawić badanie rutynowe przejścia kontrastu przez przewód pokarmowy, zarówno pod względem diagnostycznym, jak i organizacyjnym. Gastrografin nie nadaje się wyłącznie do diagnostyki enteropatii (zapaleń jelita).

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem Gastrografin

Nie stosuj Gastrografin

• jeśli jest nadwrażliwy na amidotrizoatan sodu lub amidotrizoatan megluminy, środki kontrastowe jodowe lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• w przypadku paraproteinemię Waldenströma lub szpiczaka mnogiego (choroby charakteryzujące się obecnością w krwi nietypowych białek);
• w przypadku ciężkiego niewydolności wątroby lub nerek (ciężkie zmniejszenie czynności wątroby lub nerek);
• w formie nieryczonej, gdy występuje zmniejszona objętość osocza, przetoka przewodu pokarmowego do oskrzeli (fistula broncho-esophagea) lub istnieje podejrzenie możliwości aspiracji (patrz punkt „Jak stosować Gastrografin”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem Gastrografin skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Podczas podawania środków kontrastowych, w tym Gastrografin, może wystąpić reakcja anafilaktyczna/ alergiczna lub inne reakcje idiosynkratyczne, objawiające się objawami skórnymi, oddechowymi lub układu krążenia, aż do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu.
Takie ryzyko jest większe przy podawaniu wewnątrznaczyniowym (bezpośrednio do naczyń krwionośnych) środków kontrastowych jodowych, jednak istotne jest również przy stosowaniu środków kontrastowych do użycia dojelitowego (doustnego lub doodbytniczego), takich jak Gastrografin.
Możliwe są opóźnione reakcje (po kilku godzinach lub dniach) (patrz „Działania niepożądane”).
Jeśli wystąpią objawy takie jak nudności, wymioty, łagodny obrzęk naczynioruchowy (angioedem), zapalenie spojówek, kaszel, swędzenie, katar, kichanie lub pokrzywka, należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, ponieważ mogą to być pierwsze objawy rozwijającego się wstrząsu. Takie reakcje mogą wystąpić niezależnie od dawki i drogi podania (patrz „Działania niepożądane”).
Jeśli dotyczy Cię jedna z poniższych sytuacji, poinformuj lekarza, który zadecyduje, czy należy przeprowadzić badanie:

• jeśli miałeś/miałaś wcześniej zaburzenia alergiczne,
• jeśli masz historię astmy oskrzelowej,
• jeśli miałeś/miałaś wcześniej reakcje anafilaktyczne/alergiczne na środki kontrastowe jodowe,
• jeśli masz choroby układu krążenia (choroby serca). Pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej narażeni na ciężkie lub nawet śmiertelne następstwa ciężkich reakcji anafilaktycznych/alergicznych. W takich przypadkach ryzyko reakcji anafilaktycznych/alergicznych jest większe i może być rozważone leczenie wstępne lekami przeciwhistaminowymi i/lub glikokortykosteroidami.

Jeśli wystąpią reakcje alergiczne (patrz „Działania niepożądane”), podawanie środka kontrastowego należy natychmiast przerwać i – w razie potrzeby – rozpocząć odpowiednie leczenie za pomocą dostępu dożylnego. Może być również poddany leczeniu lekami przygotowanymi do leczenia reakcji alergicznych.

Dysfunkcja tarczycy
Jeśli cierpisz lub podejrzewasz nadczynność tarczycy (nadmierna czynność gruczołu tarczowego) lub wole (powiększenie tarczycy), Twój lekarz szczególnie dokładnie oceni ryzyko i korzyści związane ze stosowaniem Gastrografin, ponieważ środki kontrastowe jodowe mogą wpływać na czynność tarczycy i nasilać lub wywoływać nadczynność tarczycy oraz kryz tarczycowy (ciężkie powikłanie nadczynności tarczycy).
Przed podaniem Gastrografin lekarz może przepisać badania oceniające czynność tarczycy i może zalecić leczenie tyreostatyczne (lekami zmniejszającymi czynność gruczołu tarczowego).
Lekarz przeprowadzi badania funkcji tarczycy u noworodków, którzy byli narażeni na działanie Gastrografin w okresie ciąży lub okresie noworodkowym, ponieważ nadmierna dawka jodu może spowodować niedoczynność tarczycy (obniżoną czynność gruczołu tarczowego), która może wymagać leczenia.

Układ pokarmowy
Długotrwałe zatrzymanie Gastrografin w przewodzie pokarmowym (np. w przypadku obturacji, stazu) może spowodować uszkodzenie tkanek, krwawienie, martwicę (śmierć tkanki) i przebicie ściany jelita.

Dzieci
Gastrografin należy podawać tylko w postaci rozcieńczonej u pacjentów z obniżoną objętością osocza, takich jak noworodki, niemowlęta i dzieci.

Inne leki i Gastrografin
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/-aś lub możesz zacząć przyjmować inne leki.
Zwróć szczególną uwagę, jeśli jesteś leczony/-a:

• Beta-blokerami (lekami stosowanymi w nadciśnieniu tętniczym lub przy przyspieszonym rytmie serca), ponieważ reakcje alergiczne mogą być nasilone, jeśli przyjmujesz beta-blokery, szczególnie jeśli cierpisz na astmę oskrzelową.
• Leki stosowane zazwyczaj w leczeniu reakcji alergicznych lub podobnych do alergii (tj. leki beta-agonistyczne) mogą nie działać, jeśli jesteś leczony/-a beta-blokerami.
• Interleukiną-2 (lek wpływający na układ odpornościowy), ponieważ wcześniejsze leczenie (aż do kilku tygodni) interleukiną-2 wiąże się z większym ryzykiem opóźnionych reakcji na Gastrografin.

WPŁYW NA BADANIA DIAGNOSTYCZNE – RADIOIZOTOPY: DIAGNOSTYKA I LECZENIE ZABURZEŃ TARCZYCY Z WYKORZYSTANIEM RADIOIZOTOPÓW MOGĄ BYĆ UTRUDNIONE AŻ DO KILKU TYGODNI PO PODANIU ŚRODKÓW KONTRASTOWYCH JODOWYCH Z POWODU ZMNIEJSZONEGO POCHŁANIANIA RADIOIZOTOPÓW.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie przeprowadzono wystarczająco licznych i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży.
W przypadku ciąży należy zachować ostrożność przy podawaniu Gastrografin.
Ponieważ, o ile to możliwe, należy unikać napromienienia w czasie ciąży, Twój lekarz dokładnie oceni korzyści i możliwe ryzyko związane z badaniem diagnostycznym przy użyciu promieni rentgenowskich, z lub bez środka kontrastowego.

Karmienie piersią
Po podaniu wewnątrznaczyniowym sole kwasu diatrizoiowego są wydzielane z mlekiem matki. Jednak przy zalecanych dawkach Gastrografin nie przewiduje się wpływu na niemowlę. Prawdopodobnie możesz bezpiecznie kontynuować karmienie piersią, szczególnie biorąc pod uwagę niskie wchłanianie enteralne Gastrografin.

Gastrografin zawiera sód
Gastrografin zawiera 3,76 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdym ml. Odpowiada to 0,19% maksymalnego zalecanego dziennego spożycia sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować Gastrografin

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub pielęgniarki. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Stosowanie leku jest zarezerwowane dla szpitali, klinik, zakładów leczniczych oraz specjalistycznych gabinetów radiologicznych i musi odbywać się pod kontrolą lekarską.
Gastrografin będzie podawany w rozcieńczeniu pacjentom z obniżoną objętością osocza, np. u noworodków, niemowląt, dzieci i pacjentów odwodnionych, ponieważ u tych pacjentów powikłania hipowolemiczne mogą być szczególnie ciężkie.
Gastrografin będzie podawany w rozcieńczeniu pacjentom z podejrzeniem możliwości aspiracji lub przetoki przewodu pokarmowego do oskrzeli, ponieważ hiperozmotyczność może spowodować ostre obrzęki płuc, zapalenie płuc o podłożu chemicznym, niewydolność oddechową i śmierć.
Wskazówki dietetyczne i nawodnienie
W celu zwiększenia wartości diagnostycznej może być konieczne wcześniejsze oczyszczenie jelita.
Jeśli cierpisz na szpiczaka plazmacytowego (nowotwór szpiku kostnego), cukrzycę typu I lub II z powikłaniami nerkowymi, poliurię lub oligurię (zwiększenie lub zmniejszenie ilości wytwarzanej moczu), hiperurykemię (podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi), jesteś osobą starszą lub lek jest stosowany u noworodków, niemowląt lub małych dzieci, konieczna jest odpowiednia kontrola stanu nawodnienia zarówno przed, jak i po podaniu środka kontrastowego.
Zalecane dawki to:

• Gastrografin czysty

Zastosowanie doustne
Dawkę należy dostosować do Twojego wieku i rodzaju badania, do którego się przygotowujesz.
Dorośli i dzieci powyżej 10 roku życia:
Podano Ci 60 ml do badania żołądka oraz do 100 ml do badania serii przewodu pokarmowego.
Osoby starsze i pacjenci osłabieni
Środek kontrastowy zostanie Ci podany po uprzednim rozcieńczeniu wodą w stosunku 1:1.
Zastosowanie doodbytnicze
Dorośli
Środek kontrastowy zostanie podany w postaci rozcieńczonej, w objętości wody 3–4 razy większej. Wystarczy 500 ml takiej rozcieńczonej roztworu.

• Gastrografin w połączeniu z siarczanem baru

Dorośli i dzieci powyżej 10 roku życia:
Podano Ci kombinację około 30 ml Gastrografinu z typowymi ilościami zawiesiny siarczanu baru.
W przypadku pilorospazmu lub zwężenia odnogi żołądka (spazm lub zwężenie zastawki znajdującej się w dolnej części żołądka), lekarz może dodatkowo zwiększyć ilość Gastrografinu w zawiesinie, bez wpływu na intensywność kontrastu. Badania rentgenowskie żołądka można wykonywać standardowymi metodami, stosując Gastrografin samodzielnie lub w połączeniu z siarczanem baru. Czasy opróżniania żołądka są identyczne jak przy użyciu zawiesiny siarczanu baru.
Wypełnienie jelita natomiast zachodzi szybciej. Gdy Gastrografin jest podawany samodzielnie, środek kontrastowy zazwyczaj dociera do odbytu w ciągu 2 godzin, natomiast w połączeniu z siarczanem baru przejście może trwać do trzech godzin lub dłużej, w zależności od przypadku.
Najkorzystniejszym momentem na wykonanie zdjęć rentgenowskich okrężnicy będzie moment, w którym odczujesz bodziec do wypróżnienia, który nigdy nie występuje.
Stosowanie u dzieci
Noworodki (do 1 miesiąca), niemowlęta (1 miesiąc–2 lata) i dzieci (2–11 lat)
Istnieje możliwość, że niemowlęta poniżej roku życia, a zwłaszcza noworodki, mogą doświadczać zaburzeń równowagi elektrolitowej i zaburzeń krążenia krwi. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na dawkę środka kontrastowego do podania, technikę wykonania badania radiologicznego oraz stan zdrowia pacjenta.

• Gastrografin czysty

Zastosowanie doustne
U dzieci poniżej 10 roku życia podana zostanie dawka Gastrografinu w ilości maksymalnie 15–30 ml, ewentualnie rozcieńczona wodą w stosunku 1:2.
U noworodków, niemowląt i chorych dzieci środek kontrastowy będzie rozcieńczony wodą w stosunku 1:3.
Zastosowanie doodbytnicze
U dzieci powyżej 5 roku życia podana zostanie dawka do 500 ml rozcieńczonego roztworu (otrzymanego przez rozcieńczenie Gastrografinu wodą w objętości 4–5 razy większej).
U dzieci do 5 roku życia podana zostanie dawka do 500 ml rozcieńczonego roztworu (otrzymanego przez rozcieńczenie Gastrografinu wodą w objętości 5 razy większej).

• Gastrografin w połączeniu z siarczanem baru

U dzieci w wieku 5–10 lat podana zostanie dawka 10 ml Gastrografinu na 100 ml zawiesiny siarczanu baru.
U dzieci do 5 roku życia podana zostanie dawka 2–5 ml Gastrografinu na 100 ml zawiesiny siarczanu baru.
Jeśli otrzymałeś więcej Gastrografinu niż powinieneś
W przypadku przedawkowania lekarz będzie starał się skompensować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej (utrzymanie wody i elektrolitów w organizmie w stałej proporcji).
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić w związku z zastosowaniem środków kontrastowych jodowych,
są zazwyczaj od łagodnych do umiarkowanych i mają charakter przejściowy. Zgłaszano jednak również
ciężkie i potencjalnie śmiertelne reakcje, w niektórych przypadkach nawet śmierć.
Niektóre z działań niepożądanych mogą wystąpić z częstościami podanymi poniżej:
Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• wymioty,
• nudności,
• biegunka.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• szok anafilaktyczny,
• reakcja anafilaktyczna/alergiczna,
• nadczynność tarczycy (nadmierna aktywność gruczołu tarczowego),
• zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (płynów i soli),
• zaburzenia świadomości,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• zatrzymanie akcji serca,
• tachykardia (przyspieszenie akcji serca),
• szok (spadek ciśnienia i obniżenie wszystkich funkcji fizycznych i psychicznych, spowodowany ciężką niewydolnością krążenia),
• hipotensja (obniżenie ciśnienia),
• skurcz oskrzeli (spazm oskrzeli),
• duszność,
• aspiracja leku,
• obrzęk płuc (wodna w płucach) jako skutek aspiracji,
• zapalenie płuc po aspiracji,
• perforacja jelita,
• ból brzucha,
• pęcherze na ustach i błonach śluzowych,
• toksyczny zespół odłuszczeniowy (ciężka choroba skóry),
• pokrzywka (małe plamy na skórze i swędzenie),
• wysypka,
• swędzenie,
• rumień (zakrztusienie skóry),
• obrzęk twarzy,
• gorączka,
• pocenie.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• niedoczynność tarczycy (obniżenie czynności gruczołu tarczowego). Zaburzenia układu odpornościowego, reakcja anafilaktyczna/alergiczna: Alergia ogólna jest rzadka i najczęściej łagodna, objawia się zazwyczaj reakcjami skórnymi. Nie można jednak całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, objawiającej się zaburzeniami skórnymi, oddechowymi lub sercowo-naczyniowymi, aż do ciężkich reakcji, w tym szoku, które mogą wymagać interwencji medycznej (patrz rozdział „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
  Choroby przewodu pokarmowego:
  Hipertoniczny roztwór Gastrografin może powodować biegunkę, która ustępuje po opróżnieniu jelita. Jeśli w momencie podania leku cierpi Pan/Pani na zapalenie okrężnicy lub zapalenie jelita cienkiego, objawy te mogą się przejściowo nasilić. W przypadku obturacji (zablokowania) długotrwały kontakt z nabłonkiem jelita może prowadzić do erozji i martwicy jelita (zniszczenia i śmierci tkanki jelita) (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
  Jeśli wystąpią u Pana/Pani objawy takie jak łagodny obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, kaszel,
  swędzenie, katar, kichanie lub pokrzywka, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę,
  ponieważ mogą to być pierwsze objawy ciężkiej reakcji, również opóźnionej (po kilku godzinach lub dniach
  po podaniu leku) (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
  Zgłaszanie działań niepożądanych
  Jeśli wystąpi u Pana/Pani jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym również nie wymienione w tym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
  Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać Gastrografin

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na butelce po napisie „Termin ważności”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Data ważności dotyczy produktu w nieuszkodzonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków temperaturowych przechowywania.
Butelkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem. Chronić przed promieniowaniem rentgenowskim.
Roztwór środka kontrastowego niewykorzystany w ciągu 1 dnia od otwarcia butelki należy usunąć.
Przy temperaturach poniżej 7°C Gastrografin może wykazywać tendencję do krystalizacji, zjawisko to jest odwracalne po ogrzaniu i wstrząśnięciu. Nie wpływa to na skuteczność i stabilność preparatu.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą Ci w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Gastrografin

• Substancjami czynnymi są amidotrizoat sodu i amidotrizoat megluminy. W 100 ml roztworu gastroenterycznego znajduje się 10 g amidotrizoatu sodu i 66 g amidotrizoatu megluminy.
• Pozostałe składniki to: sacyryna sodowa uwodniona, wapniowo-sodowy edytan dihydrat, woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.

Wygląd zewnętrzny Gastrografin i zawartość opakowania
Roztwór gastroenteryczny
Butelka o pojemności 100 ml
Właściciel dopuszczenia do obrotu i producent
Właściciel dopuszczenia do obrotu
Bayer S.p.A. - Viale Certosa, 130 – 20156 Milano
Producent
Berlimed SA c/ Francisco Alonso s/n 28806 Alcalà de Henares - Madrid/Hiszpania

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

Gastrografin jest lekiem przeznaczonym wyłącznie do celów diagnostycznych, podawanym drogą doustną lub doodbytniczą.
Ze względu na obecność dodatków (aromatyzantów i środka zwilżającego) Gastrografin nie powinien być stosowany do wstrzykiwania do naczyń krwionośnych.
Zaleca się zapewnienie i utrzymanie odpowiedniego nawodnienia organizmu oraz prawidłowego równowagi elektrolitowej (solnej we krwi) u pacjentów, ponieważ hiperosmolarność (wysokie stężenie) Gastrografinu może prowadzić do odwodnienia i zaburzeń równowagi elektrolitowej. Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej należy skorygować przed przeprowadzeniem badania diagnostycznego.
Gastrografin nie powinien być podawany w postaci niesolonej pacjentom z obniżoną objętością osocza, np. noworodkom, niemowlętom, dzieciom oraz pacjentom odwodnionym, ponieważ u tych pacjentów powikłania spowodowane hipowolemią (zmniejszeniem objętości krwi) mogą być szczególnie ciężkie.
Ze względu na wysokie ciśnienie osmotyczne oraz tendencję do wchłaniania przez jelita, Gastrografin nie powinien być stosowany u noworodków, niemowląt i małych dzieci w dawkach przekraczających zalecane. U noworodków i niemowląt bezpieczniejsze często okazują się środki kontrastowe o niskiej osmolarności w porównaniu z Gastrografinem o wysokiej osmolarności.
Gastrografin nie powinien być podawany w postaci niesolonej pacjentom z podejrzeniem możliwości aspiracji lub z przetoką przewodu pokarmowego do oskrzeli, ponieważ hiperosmolarność może powodować ostry obrzęk płuc, zapalenie płuc typu chemicznego, niewydolność oddechową i śmierć.
U pacjentów z predyspozycjami alergicznymi, znaną nadwrażliwością na środki kontrastowe jodowe lub z wywiadem astmy, należy rozważyć wstępną terapię antyhistaminową i/lub glukokortykosteroidową.
W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwościowych (patrz „Możliwe działania niepożądane”) należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i – w razie potrzeby – rozpocząć odpowiednią terapię za pośrednictwem dostępu dożylnego.
Zaleca się zapewnienie gotowości do podjęcia natychmiastowych działań w nagłych przypadkach oraz posiadanie leków do leczenia reakcji nadwrażliwościowych.
Stosowanie leku u pacjentów, u których wcześniej wystąpiła reakcja anafilaktyczna/nadwrażliwościowa na dowolny inny środek kontrastowy jodowy, należy dokładnie ocenić pod kątem stosunku ryzyka do korzyści, ze względu na większe ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych/nadwrażliwościowych u tych pacjentów.
Pacjenci leczoni lekami z grupy beta-blokerów, u których wystąpią takie reakcje, mogą nie odpowiadać na działanie beta-agonistów (patrz „Inne leki i Gastrografin”).

Dysfunkcja tarczycy
U pacjentów z potwierdzonym lub podejrzanym nadczynnością tarczycy należy rozważyć wykonanie badań funkcji tarczycy przed podaniem Gastrografinu i/lub zastosowanie profilaktycznego leczenia tyreostatycznego (hamującego aktywność tarczycy).
U noworodków, szczególnie u wcześniaków, którzy byli narażeni na działanie Gastrografinu poprzez matkę podczas ciąży lub w okresie noworodkowym, zaleca się monitorowanie funkcji tarczycy, ponieważ narażenie na nadmierną dawkę jodu może prowadzić do niedoczynności tarczycy, która może wymagać leczenia.

Poważne pogorszenie stanu zdrowia
Niezbędność wykonania badania należy bardzo starannie ocenić u pacjentów z poważnym pogorszeniem stanu zdrowia.

Siarczan baru
W przypadku stosowania Gastrografinu razem z preparatami zawierającymi siarczan baru należy zwrócić szczególną uwagę na przeciwwskazania, ostrzeżenia oraz możliwe działania niepożądane związane z takimi preparatami.