ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU LECZNICZEGO

Ulotka dołączona do produktu leczniczego: Informacja dla pacjenta

Furosemide Noridem 10 mg/mL roztwór do wstrzykiwań lub do infuzji

Lek równoważny
Uważnie przeczytaj ten ulotkę zanim podano Ci ten lek, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią działania niepożądane, w tym również takie, których nie wymieniono w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki

Co to jest Furosemide Noridem i do czego służy
Co należy wiedzieć przed podaniem Furosemide Noridem
Jak stosuje się Furosemide Noridem
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Furosemide Noridem
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Furosemide Noridem i do czego służy

Furosemid należy do grupy leków zwanych moczopędnymi pętlowymi (pomagają zwiększyć produkcję moczu).
Furosemid Noridem jest wskazany w leczeniu niewydolności serca, marskości wątroby (nieodwracalnego włóknienia wątroby) lub choroby nerek towarzyszącej zastoju płynów.
Jest również wskazany w nadciśnieniu tętniczym (podwyższonym ciśnieniu krwi) jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi u pacjentów z niewydolnością serca lub przewlekłą chorobą nerek, a także w przypadku utrzymującego się nadciśnienia lub gdy leki pierwszego wyboru nie są wystarczające lub nie są dobrze tolerowane.
Podanie dożylnie jest zalecane, gdy konieczne jest natychmiastowe działanie moczopędne (szybkie usunięcie nadmiaru płynów), np. w przypadku obrzęku płucnego (nadmiar płynu w płucach).

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Furosemide Noridem

Nie należy podawać Furosemide Noridem
jeśli jest uczulony na furosemid lub którykolwiek z innych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6). Pacjenci uczuleni na sulfonamidy (np. antybiotyki z grupy sulfonamidów lub sulfonylomoczniki) i diuretyki tiazydowe mogą wykazywać uczulenie krzyżowe na Furosemide Noridem,
jeśli cierpi na hipowolmię (niski objętość krwi) lub jesteś odwodniony,
jeśli cierpi na anurię spowodowaną niewydolnością nerek, ponieważ tacy pacjenci nie odpowiadają na Furosemide Noridem,
jeśli ma ciężką hipokaliemię (niskie stężenie potasu (K+) we krwi) (zobacz punkt 4),
jeśli ma ciężką hiponatremię (niskie stężenie sodu we krwi),
jeśli znajduje się w stanie śpiączki lub przedśpiączki związanej z encefalopatią wątrobową (spadek funkcji mózgu występujący w wyniku ciężkiej niewydolności wątroby),
jeśli cierpi na niewydolność nerek spowodowaną zatruciem lekami, które mogą uszkadzać nerki lub wątrobę,
jeśli karmi piersią. W kwestii ciąży zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem Furosemide Noridem skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Należy zapewnić swobodny odpływ moczu. U pacjentów z częściowym zablokowaniem dróg moczowych (np. u pacjentów z trudnościami w opróżnianiu pęcherza moczowego, powiększeniem prostaty lub zwężeniem cewki moczowej) zwiększenie produkcji moczu może spowodować lub nasilić dolegliwości. Dlatego wymagana jest szczególnie staranna kontrola pacjentów, szczególnie w początkowych fazach leczenia.
Leczenie furosemidem wymaga regularnych kontroli medycznych. Wymagana jest szczególnie staranna kontrola, jeśli pacjent:

ma hipotensję (niskie ciśnienie krwi),
ma większe ryzyko istotnego spadku ciśnienia krwi (naczynia krwionośne w sercu lub mózgu są zbyt zwężone),
cierpi (lub może cierpieć) na cukrzycę,
ma dżumę (zapalenie i bolesne stawy spowodowane wysokim poziomem kwasu moczowego),
ma jakiekolwiek problemy z wątrobą lub nerkami,
ma niski poziom białek we krwi (hipoproteinemia), np. związaną z zespołem nerczycowym (stan, w którym w moczu znajduje się nadmiar białek), ponieważ może to zmniejszyć działanie leku i zwiększyć ryzyko uszkodzenia słuchu. Wymagana jest dostosowanie dawki.
jeśli noworodek przedwczesny ma otrzymać furosemid, należy monitorować czynność nerek i wykonać USG nerek, ponieważ może się rozwinąć kamica nerkowa. Zwiększa się również ryzyko utrzymywania się przewodnika tętniczego (PDA) (stan, w którym krew przepływa do płuc) i wystąpienia zespołu ostrej niewydolności oddechowej u noworonków (powoduje trudności w oddychaniu u noworodków, których płuca nie są jeszcze w pełni rozwinięte).
jeśli jest osobą starszą, przyjmuje inne leki, które mogą powodować spadek ciśnienia krwi lub ma inne choroby, które mogą wpływać na ciśnienie krwi. Podczas leczenia Furosemide Noridem zaleca się staranne monitorowanie stężenia elektrolitów, szczególnie potasu, wapnia, chlorków, bikarbonianów i równowagi płynów. Konieczne jest również częste monitorowanie stężenia kreatyniny i kwasu moczowego we krwi. Należy również monitorować metabolizm węglowodanów.

Szczególnie staranna kontrola jest wymagana u pacjentów z większym ryzykiem rozwoju zaburzeń równowagi elektrolitowej lub dodatkowej, istotnej utraty płynów (np. z powodu wymiotów, biegunki lub intensywnego pocenia się). Eventualna hipowolemia (niski objętość krwi) lub odwodnienie, jak również wszelkie istotne zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, powinny być skorygowane. Może to wymagać tymczasowego odstawienia Furosemide Noridem.
Istnieje możliwość nasilenia lub aktywacji toczeńzowatego zapalenia skóry (SLE).
Furosemide Noridem w połączeniu z rysperydonem
Należy zachować ostrożność i ocenić stosunek ryzyka do korzyści z tej kombinacji lub leczenia towarzyszącego z innymi silnymi diuretykami przed rozpoczęciem terapii. Nie odnotowano zwiększenia częstości występowania zgonów u pacjentów przyjmujących inne diuretyki w połączeniu z rysperydonem. Niezależnie od leczenia, odwodnienie było ogólnym czynnikiem ryzyka zgonu i dlatego należy go unikać u starszych pacjentów z demencją.
Inne leki i Furosemide Noridem
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
Kombinacje niewskazane
W pojedynczych przypadkach podanie furosemidu dożylnie w ciągu 24 godzin po podaniu chloralu hydratu (stosowanego jako środek uspokajający) może powodować zaczerwienienie, nadmierne pocenie się, niepokój, nudności, wzrost ciśnienia krwi i tachykardię. Dlatego stosowanie Furosemide Noridem w połączeniu z chloralem hydratu jest niewskazane.
Furosemid powinien być przyjmowany razem z aminoglikozydami (grupa antybiotyków) i innymi lekami, które mogą uszkadzać słuch, tylko z powodów medycznych, ponieważ ta kombinacja może powodować nieodwracalne uszkodzenia.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmuje:

cisplatyna (stosowana jako chemioterapia). Jeśli przyjmowana jednocześnie z furosemidem, zwiększa ryzyko uszkodzenia słuchu. Może również uszkadzać nerki, jeśli furosemid nie jest podawany w niskiej dawce (np. 40 mg u pacjentów z normalną czynnością nerek) i przy dodatnim bilansie płynów.
sole litu (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych). Furosemid może powodować wzrost stężenia litu we krwi. Lekarz może zalecić badania krwi w celu sprawdzenia poziomu litu.
inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) lub antagonistę receptora angiotensyny II (stosowane do obniżenia ciśnienia krwi). Po raz pierwszy podczas podawania lub po zwiększeniu dawki u pacjentów przyjmujących diuretyki mogą wystąpić istotne spadki ciśnienia krwi i pogorszenie czynności nerek, w tym przypadki niewydolności nerek. Należy rozważyć tymczasowe odstawienie lub przynajmniej zmniejszenie dawki furosemidu przez 3 dni przed rozpoczęciem leczenia lub zwiększeniem dawki inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II.
rysperydon (stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych/nastrój) – należy zachować ostrożność i ocenić stosunek ryzyka do korzyści z tej kombinacji lub leczenia towarzyszącego z furosemidem lub innymi silnymi diuretykami przed rozpoczęciem terapii.
lewotyroksyna (lek na tarczycę) – wysokie dawki furosemidu mogą hamować wiązanie hormonów tarczycy z białkami transportowymi podawanymi razem z lewotyroksyną, co może prowadzić do początkowego przejściowego wzrostu wolnych hormonów tarczycy, a następnie do ogólnego spadku poziomu hormonów tarczycy. Lekarz może zalecić badania krwi w celu sprawdzenia poziomu hormonów tarczycy. Niektóre leki mogą oddziaływać z Furosemide Noridem i zmieniać ich działanie. Obejmują one:
niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), w tym kwas acetylosalicylowy (stosowany jako środek przeciwbólowy), mogą zmniejszać działanie furosemidu. U pacjentów odwodnionych lub z hipowolemią niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą powodować ostre niewydolności nerek. Toksyczność salicylanów może być zwiększona przez furosemid.
fenytoina, stosowana w leczeniu epilepsji – może zmniejszać działanie Furosemide Noridem.
kortykosteroidy (leków przeciwzapalnych), karbenoksolon, duże ilości lukierca i długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających może zwiększać ryzyko hipokaliemii (niskie stężenie potasu we krwi).
przygotowania zawierające cyfrynę (stosowane w leczeniu niektórych chorób serca) i leki wywołujące zespół QT – ich toksyczność może być nasilana przez zmiany stężenia elektrolitów (np. hipokaliemia, hipomagnezemia).
leki przeciwnadciśnieniowe, diuretyki lub inne leki, które mogą obniżać ciśnienie krwi, jeśli podawane jednocześnie z furosemidem, można spodziewać się większego spadku ciśnienia.
probenecyd (stosowany w leczeniu dżumy), metotreksat (stosowany w terapii onkologicznej) i inne leki wydalane z organizmu przez nerki mogą zmniejszać działanie furosemidu. Z kolei furosemid może zmniejszać wydalanie nerkowe tych leków. W przypadku leczenia wysokimi dawkami (szczególnie gdy furosemid jest podawany jednocześnie z innymi lekami) może wystąpić wzrost stężenia surowicy i zwiększone ryzyko działań niepożądanych furosemidu lub kombinacji leków.
leki stosowane w leczeniu cukrzycy i leki zwiększające ciśnienie krwi (np. adrenalina, noradrenalina), ponieważ ich działanie może być osłabione.
Furosemide Noridem osłabia działanie miorelaksantów typu kurare i nasila działanie sukcylocholiny (stosowanej podczas znieczulenia ogólnego).
teofilina (stosowana w leczeniu astmy).
leki, które mają szkodliwy wpływ na nerki – ich szkodliwe działanie na nerki może być nasilone.
cefalosporyny (grupa antybiotyków) – u pacjentów otrzymujących terapię towarzyszącą z furosemidem i wysokie dawki niektórych cefalosporyn może rozwinąć się niewydolność nerek.
przyjmowanie cyklosporyny A (stosowanej w reumatoidalnym zapaleniu stawów, łuszczycie, chorobie Crohna, zespole nerczycowym i przeszczepach narządów w celu zapobiegania odrzuceniu) razem z furosemidem – wiąże się z większym ryzykiem rozwoju artretyzmu goutowego, wtórnego hiperurykemii wywołanej przez furosemid i zaburzonego wydalania moczanów wywołanego przez cyklosporyny.
środki kontrastowe – pacjenci z wysokim ryzykiem nefropatii związanej ze środkiem kontrastowym (pogorszenie czynności nerek, zazwyczaj tymczasowe) leczeni furosemidem mieli wyższe ryzyko pogorszenia czynności nerek po podaniu środka kontrastowego w porównaniu z pacjentami z wysokim ryzykiem, którzy otrzymali tylko nawodnienie dożylne przed podaniem środka kontrastowego.
metolazona podawana razem z furosemidem może powodować intensywną moczówkę (zwiększenie produkcji moczu) u pacjentów, którzy nie odpowiadają na sam furosemid.
alkohole, środki odurzające (stosowane jako środki przeciwbólowe) i barbiturany – mogą zwiększać ryzyko rozwoju gwałtownego spadku ciśnienia krwi podczas wstawania.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Furosemid przenika przez barierę łożyskową. Nie należy przyjmować tego leku w czasie ciąży, chyba że istnieją pilne wskazania medyczne i przez krótki okres czasu. Leczenie w czasie ciąży wymaga monitorowania wzrostu płodu.
Karmienie piersią
Furosemid przenika do mleka matki i hamuje laktację. Nie należy karmić piersią podczas leczenia Furosemide Noridem.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Niektóre działania niepożądane (takie jak niepożądane i wyraźne obniżenie ciśnienia krwi) mogą wpływać na zdolność koncentracji i reaktywność. Dlatego nie powinien kierować pojazdami ani obsługiwać maszyn, jeśli odczuwa te efekty po podaniu Furosemide Noridem. Ma to szczególne znaczenie na początku leczenia, przy zmianie leku lub w połączeniu z alkoholem.
Furosemide Noridem zawiera sód
Fiolki 2 ml, 4 ml, 5 ml:
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.
Butelka 25 ml
Ten lek zawiera do 93,25 mg sodu (głównie składnik soli kuchennej/stołowej) w każdej butelce. Odpowiada to 4,67% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej w diecie.

3. Jak stosować Furosemide Noridem

Ten lek będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.
Aby uzyskać najlepszy możliwy efekt i zahamować przeciwregulację, zazwyczaj wskazane jest ciągłe wlewanie furosemidu zamiast powtarzanych wstrzyknięć doładowych.
Należy stosować najniższą skuteczną dawkę niezbędną do osiągnięcia pożądanych efektów.

Dorośli i nastolatkowie powyżej 15. roku życia:
W przypadku braku chorób wymagających specyficznego dawkowania zalecana dawka początkowa to 20–40 mg Furosemide Noridem. W razie potrzeby dawkę 20 mg można powtarzać co 2 godziny, aż do uzyskania pożądanego efektu. Tak dobraną dawkę indywidualnie można podawać raz lub dwa razy dziennie.

Ostre obrzęki płuc (nawodnienie płuc): początkową dawkę 40 mg Furosemide Noridem podaje się powoli dożylnie. Jeśli w ciągu godziny nie uzyskano zadowalającego efektu, dawkę należy zwiększyć do 80 mg Furosemide Noridem podawanego dożylnie.

Leczenie niewydolności serca, zaawansowanej choroby wątroby lub niewydolności nerek towarzyszącej zatrzymaniu płynów, gdy nie jest możliwa podanie doustne: 20–40 mg Furosemide Noridem podaje się domięśniowo lub dożylnie. Dawkę należy zwiększać o 20 mg co 2 godziny, aż do osiągnięcia pożądanego efektu. Następnie tę dawkę podaje się jako pojedynczą dawkę lub podzielić na dwa podania dziennie.

Wysokie dawki należy podawać z szybkością wlewania nie przekraczającą 4 mg/min.
Dalsze leczenie zależy od eliminacji i uzupełnienia płynów oraz utraty elektrolitów.
W przypadku zatrucia kwasem lub zasadą alkalizacja lub acidyfikacja moczu może zwiększyć wydalanie moczem.

Noworodki, dzieci i nastolatkowie poniżej 15. roku życia:
Ogólnie furosemid powinien być podawany drogą doustną.
Podanie parenteralne (wlew kroplowy) jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku stanu zagrożenia życia.
W przypadku wlewu kroplowego Furosemide Noridem dawkowanie wynosi 1 mg/kg masy ciała, maksymalnie do 20 mg. Należy jak najszybciej przejść na leczenie doustne.
Czas trwania leczenia określa lekarz, w zależności od rodzaju i nasilenia choroby.

Jeśli podasz zbyt dużą dawkę Furosemide Noridem
Obraz kliniczny przy ostrym lub przewlekłym przedawkowaniu zależy przede wszystkim od nasilenia i skutków utraty elektrolitów i płynów, np. odwodnienia, zaburzeń rytmu serca. Objawy przedawkowania obejmują silne obniżenie ciśnienia krwi (aż do szoku), ostrą niewydolność nerek, zakrzepicę (tworzenie się skrzeplin krwi), stany majaczenia, osłabienie lub porażenie z utratą napięcia mięśniowego, apatię (brak emocji) oraz dezorientację.
Nie znane jest żadne specyficzne przeciwtrucie na furosemid.
Celem leczenia jest uzupełnienie płynów oraz korekta zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, przy regularnym i częstym monitorowaniu poziomu elektrolitów i ciśnienia krwi. Oprócz zapobiegania i leczenia powikłań wynikających z tych zaburzeń równowagi oraz innych skutków na organizm, działania korygujące mogą wymagać zarówno intensywnego ogólnego i specjalistycznego nadzoru medycznego, jak i interwencji terapeutycznych. Hemodializa nie przyspiesza usuwania furosemidu.

Jeśli zapomnisz podać Furosemide Noridem
Lekarz lub pielęgniarka otrzymają wskazówki, kiedy należy podać ten lek. Mało prawdopodobne, abyś otrzymał(a) ten lek w inny sposób niż przewidziano. Jeśli jednak podejrzewasz, że pominięto dawkę, powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

zaburzenia równowagi elektrolitowej (również objawowe), odwodnienie i hipowolemia, szczególnie u pacjentów starszych, wzrost stężenia kreatyniny we krwi oraz poziomów trójglicerydów.
Przy dożylnej infuzji: obniżone ciśnienie krwi, w tym ortostatyczna hipotensja (zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):
hiponatremia (niskie stężenie sodu we krwi), hipochloremia (niskie stężenie chlorków we krwi), hipokaliemia (niskie stężenie potasu), podwyższony cholesterol we krwi, wzrost stężenia kwasu moczowego w surowicy oraz napady dny moczanowej.
zwiększone wydalanie moczu.
encefalopatia wątrobową (spadek funkcji mózgu w wyniku ciężkiego uszkodzenia wątroby) u pacjentów z niewydolnością wątroby. (Zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Dlatego konieczne jest regularne monitorowanie diurezy i elektrolitów, jak również odpowiednia korekcja wszelkich zaburzeń.
hemoconcentrację (zwiększenie liczby czerwonych krwinek we krwi, spowodowaną zmniejszeniem objętości osocza)

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

obniżoną tolerancję glukozy. Ujawnienie się utajonego cukrzycy. Zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
nudności (niedobór samopoczucia)
zaburzenia słuchu, choć zazwyczaj przejściowe, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, niskim poziomem białek we krwi (np. zespół nerczycowy) i/lub gdy furosemid jest podawany dożylnie bardzo szybko. Zgłaszano przypadki głuchoty, czasem nieodwracalnej, po podaniu furosemidu doustnie lub dożylnie.
świąd, pokrzywkę, wysypkę, dermatyt pęcherzowaty, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, dermatyt odłuszczający, purpurę, reakcje fotosensybilizujące.
trombocytopenię (niska liczba płytek krwi, która może powodować krwawienia).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1 000)

zapalenie naczyń krwionośnych
dzwonienie w uszach
zapalenie kanalików nerkowych
wymioty, biegunka
ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilakto-idne (np. z wstrząsem)
leukopenię (niska liczba białych krwinek), eozynofilię
parestezje (niepokojące uczucia, takie jak ukłucia igłami)
gorączkę

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

zapalenie trzustki
cholestazę, podwyższone stężenie transaminaz (enzymów)
choroby układu krwiotwórczego (agranulocytoza, aplazja szpiku, anemia hemolityczna)

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

hipokalcemię (niskie stężenie wapnia we krwi), hipomagnezemię (niskie stężenie magnezu we krwi), wzrost stężenia mocznika we krwi, alkalozę metaboliczną (stan, w którym krew staje się zasadowa), zespół pseudobartterowski w przypadkach nieprawidłowego i/lub długotrwałego stosowania furosemidu.
Trombozę (zakrzep krwi).
wzrost stężenia sodu w moczu, wzrost stężenia chlorków w moczu, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściowym obturacją dróg moczowych, zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
kamienie nerkowe u noworodków przedwczesnych (zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
niewydolność nerek (zobacz punkt 2 „Inne leki i Furosemide Noridem”)
ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, pustuloza egzantematyczna ostra uogólniona (Acute Generalized Exanthematous Pustulosis, AGEP) oraz wysypka lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (Drug Rash with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS)
Zawroty głowy, omdlenia lub utrata przytomności, bóle głowy
zgłaszano przypadki rabdomiolizy, często w przebiegu ciężkiej hipokaliemii (zobacz punkt 2).
Zwiększony ryzyko utrzymywania się przetrwałego przewodu tętniczego, gdy furosemid był podawany noworodkowi przedwczesnemu w pierwszych tygodniach życia.
po wstrzyknięciu do mięśnia – reakcje miejscowe, takie jak ból.
Ksantopsję (zaburzoną percepcję kolorów), tromboflebitę (zapalenie żyły prowadzące do powstawania zakrzepu), niepokojąco wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi, azotemię (gromadzenie się kreatyniny i mocznika). Odwodnienie jest powszechne, szczególnie u osób starszych i w miesiącach letnich.
nasilenie lub aktywacja toczeń rumieniowatego układowego (SLE)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma w ulotce, skontaktujcie się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możecie Państwo również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Zgłaszając działania niepożądane, możecie Państwo pomóc w uzyskaniu większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Furosemid Noridem

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu kartonowym, na etykiecie fiolki, po oznaczeniu „SCAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Po pierwszym otwarciu produkt powinien być natychmiast użyty.
Po rozcieńczeniu (tylko worki PP mogą być stosowane do rozcieńczania):
Stabilność chemiczna i fizyczna w zakresie użytkowania została potwierdzona na okres:

24 godziny w temperaturze 2 - 8°C oraz 23 - 27°C, pod warunkiem ochrony przed światłem.
24 godziny w temperaturze 23 - 27°C pod światłem sztucznym.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być używany natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 °C do 8 °C, chyba że otwarcie/rozcieńczenie miało miejsce w warunkach kontrolowanej, sterylnej techniki.
Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą Państwo w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Furosemide Noridem

Substancją czynną jest furosemid. Każde 2 ml roztworu zawiera 20 mg furosemidu. Każde 4 ml roztworu zawiera 40 mg furosemidu. Każde 5 ml roztworu zawiera 50 mg furosemidu. Każde 25 ml roztworu zawiera 250 mg furosemidu.
Pozostałe składniki to chlorek sodu, wodorotlenek sodu 5N, woda do wstrzykiwań.

Wygląd Furosemide Noridem i zawartość opakowania
Ampułki z polipropylenu zawierające 2 ml roztworu, w opakowaniach zawierających 5 lub 10 ampułek z osłoną aluminiową.
Ampułki z polipropylenu zawierające 4 ml roztworu, w opakowaniach zawierających 5 lub 10 ampułek z lub bez osłony aluminiowej.
Ampułki z polipropylenu zawierające 5 ml roztworu, w opakowaniach zawierających 5 lub 10 ampułek z lub bez osłony aluminiowej.
Dla ampułek termozgrzewanych: każda osłona zawiera 5 ampułek.
Butelki szklane barwione brązowo typu I, zawierające 25 ml roztworu, w kartonach po 5 lub 10 butelek, zamknięte 20 mm bromobutylową gumą i uszczelnione aluminiowym korkiem z plastikowym pokrywką do odkręcania.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Noridem Enterprises Limited
Evagorou & Makariou, Mitsi Building 3, Office 115,
1065 Nicosia, Cyprys
Producent:
DEMO S.A. PHARMACEUTICAL INDUSTRY,
21st Km Athinon Lamias National Rd
14568 Krioneri, Attiki, Grecja,
T: +30 210 8161802, F: +30 210 8161587.

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Wielkiej Brytanii (Irlandia Północna) pod następującymi nazwami handlowymi:
Włochy Furosemide Noridem
Grecja DEMEFUR 10 mg/ml Διάλυμα για ένεση/έγχυση
Polska Furosemid Noridem
Węgry Furosemid Noridem 10 mg/ml oldatos injekció/infúzió

<--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Sposób podania
Podawanie parenteralne Furosemide Noridem jest wskazane w przypadkach ograniczonego wchłaniania jelitowego lub gdy konieczna jest szybka eliminacja płynów.
Furosemide Noridem do wstrzykiwania dożylnego należy wstrzykiwać powoli, nie przekraczając szybkości 4 mg na minutę. U pacjentów z istotnym obniżeniem funkcji nerek (kreatynina surowicy > 5 mg/dl) zaleca się nie przekraczać szybkości wlewu 2,5 mg furosemidu na minutę.
Podawanie domięśniowe należy zarezerwować dla wyjątkowych przypadków, gdy droga doustna i dożylna są niemożliwe. Należy podkreślić, że wstrzykiwania domięśniowe nie są odpowiednie do leczenia stanów ostrych, takich jak obrzęk płucny.
Czas trwania leczenia określa lekarz w zależności od rodzaju i ciężkości choroby.
Ten lek nie powinien być dożylnie wleczony jednocześnie z innymi lekami ani mieszany w tej samej strzykawce z innymi lekami.
Furosemid jest roztworem o pH w zakresie 8,0–9,3 bez właściwości buforujących. Dlatego substancja czynna może wytrącać się przy pH poniżej 7. W związku z tym, jeśli roztwór ten jest rozcieńczany, należy zadbać o utrzymanie pH roztworu od lekko alkalicznego do obojętnego. Nadaje się jako rozpuszczalnik roztwór soli fizjologicznej i roztwór Ringer’a z laktem. Zaleca się podawanie rozcieńczonego roztworu jak najszybciej.