Ulotka informacyjna: informacje dla pacjenta

Diamox 250 mg tabletki

acetazolamide
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać następującą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Treść tej ulotki:

Co to jest Diamox i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Diamox
Jak przyjmować Diamox
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Diamox
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Diamox i do czego służy

Diamox zawiera substancję czynną acetazolamid, środek moczopędny należący do klasy sulfonamidów,
który działa zwiększając wydzielanie moczu.
Diamox stosuje się w celu:

leczenia nagromadzenia płynów w organizmie (obrzęki) spowodowanych niewydolnością serca;
leczenia podwyższonego ciśnienia w oczach (jaskra);
leczenia obrzęku oczu spowodowanego nagromadzeniem się płynów;
leczenia epilepsji w połączeniu z innymi lekami;
zapobiegania ostryemu wysokogórskiemu niedowlaściwemu stanowi zdrowia (AMS).

2. Co powinieneś wiedzieć przed zażyciem Diamox

NIE przyjmuj Diamox

jeśli jesteś uczulony na acetazolamid lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli cierpisz na nadmierną produkcję kwasów z nudnościami i wymiotami (kwasica hiperchloremiczna);
jeśli masz niski poziom potasu we krwi;
jeśli masz niski poziom sodu we krwi;
jeśli cierpisz na niewydolność nerek;
jeśli cierpisz na niewydolność wątroby, w tym na marskość wątroby (przewlekłe zapalenie wątroby);
jeśli cierpisz na niewydolność naderek;
jeśli cierpisz na przewlekłe, niezakrzepowe, zamknięte kątem jaskrę (rodzaj zaburzenia oczu spowodowanego wzrostem ciśnienia w oku);
w czasie ciąży i karmienia piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Diamox.
Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych w celu sprawdzenia możliwych skutków działania acetazolamidu na metabolizm substancji i komórek we krwi (takich jak sód, potas, białe krwinki, czerwone krwinki, płytki krwi, glukoza).
Ponadto powiadom lekarza, jeśli podczas leczenia pojawiają się myśli lub zachowania samobójcze. Lekarz będzie Cię dokładnie kontrolować i oceni konieczność podania odpowiedniego leczenia.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem:

jeśli masz uszkodzenia nerek i chorobę serca;
jeśli cierpisz na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc i emfizemę (choroby układu oddechowego wpływające na płuca i oskrzela, powodujące trudności w oddychaniu);
jeśli cierpisz na ograniczoną wentylację pęcherzykową (zaburzenie oddechowe zmniejszające wymianę powietrza w płucach);
jeśli przyjmujesz wysokie dawki aspiryny;
jeśli funkcja Twoich nerek jest obniżona;
jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na kamienie nerkowe;
jeśli masz cukrzycę lub obniżoną tolerancję glukozy;
jeśli jesteś starszym pacjentem z obniżoną czynnością nerek.

Jeśli wystąpią ciężkie postacie choroby wysokogórnej, np. obrzęk płucny lub obrzęk mózgu spowodowany przebywaniem na dużej wysokości, mimo szybkiego wspinania się i stosowania acetazolamidu, nie wyklucza to konieczności szybkiego zejścia na niższe tereny.
W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Do chwili obecnej nie przeprowadzono wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności acetazolamidu u dzieci i młodzieży.
Lekarz będzie dokładnie monitorować wzrost i rozwój dzieci i młodzieży poddawanych długotrwałemu leczeniu.
Inne leki i Diamox
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
W szczególności powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz lub zamierzasz przyjmować:

leki zawierające rtęć (w celu zwiększenia produkcji moczu);
miotyki (w celu zwężenia źrenicy i obniżenia ciśnienia w oku);
karbamazepinę, fenytoinę, primidon (w leczeniu epilepsji);
leki przeciwnadciśnieniowe (w leczeniu nadciśnienia);
chinidynę i glikozydy nasierdziowe (w leczeniu zaburzeń serca);
inne leki zwiększające wydzielanie moczu;
amfetaminę (w celu pobudzenia układu nerwowego);
trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe (w leczeniu depresji);
inne sulfonamidy i pochodne sulfonamidowe;
leki antagonistyczne wobec kwasu foliowego (witaminy);
leki stosowane w leczeniu cukrzycy;
metenaminę (w leczeniu i zapobieganiu infekcjom dróg moczowych);
wodorowęglan sodu;
cyklosporynę (w celu osłabienia reakcji układu odpornościowego);
aspirynę;
lit (w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych).

Diamox może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych: powiadom lekarza przed wykonaniem jakichkolwiek badań.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Do chwili obecnej nie przeprowadzono wystarczających badań u kobiet w ciąży.
Jeśli jesteś w ciąży, lekarz oceni, czy korzyści dla Ciebie są wyraźnie większe niż ryzyko dla płodu/dziecka, zanim przepisze Ci Diamox.
Karmienie piersią
Jeśli karmisz piersią, lekarz oceni, czy korzyści dla Ciebie są wyraźnie większe niż ryzyko dla płodu/dziecka, zanim przepisze Ci Diamox, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich niepożądanych działań.
Kierowanie pojazdami i używanie maszyn
Diamox może powodować senność i dezorientację.
Jeśli wystąpią takie objawy, nie kieruj pojazdów ani nie używaj maszyn, dopóki objawy te nie ustąpią.
Dla osób uprawiających sport
Stosowanie leku bez uzasadnienia terapeutycznego stanowi doping i może prowadzić do wykrycia jego obecności w testach antydopingu.

3. Jak stosować Diamox

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawka
Lekarz dobierze dla Ciebie odpowiednią dawkę na podstawie Twojej wagi i leczonego stanu chorobowego.

W celu zwiększenia produkcji moczu: od jednej do jednej i pół tabletki, jeden raz dziennie rano.
W leczeniu jaskry: jedna tabletka co 4–6 godzin (od 4 do 6 tabletek w ciągu 24 godzin). W niektórych przypadkach lekarz może zmniejszyć dawkę do jednej tabletki co 8–12 godzin (od 2 do 3 tabletek w ciągu 24 godzin). W przypadku ciężkich stanów ostrej jaskry lekarz może zalecić rozpoczęcie leczenia od dwóch tabletek, a następnie jedną tabletę co 4–6 godzin.
W leczeniu epilepsji: od jednej i pół do 4 tabletek w ciągu 24 godzin. Jeśli Diamox zastępuje już prowadzone leczenie epilepsji lub jest stosowany dodatkowo do niego: lekarz zaleci rozpoczęcie leczenia od jednej tabletki dziennie i stopniowe zwiększanie dawki do osiągnięcia zalecanych dawek wskazanych powyżej.
W zapobieganiu ostryemu chorobie wysokości: jedna tabletka dziennie.

Jeśli wziąłeś więcej Diamox niż należy
W przypadku przypadkowego przyjęcia lub nadmiernego dawkowania Diamox, niezwłocznie powiadom lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.
Lekarz będzie leczył nadmierną dawkę Diamox w zależności od Twojego stanu.
Jeśli zapomniałeś wziąć Diamox
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli zapomniałeś o dawce, kontynuuj leczenie zgodnie z zalecanymi dawkami i harmonogramem ustalonym przez lekarza.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Najczęściej występujące działania niepożądane na początku leczenia obejmują:

zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała, w szczególności mrowienie, zwłaszcza w rękach i stopach, zdrętwienie oraz świąd kończyn i twarzy;
zmniejszenie lub utratę apetytu (anoreksja);
zaburzenia słuchu, świsty i dzwonienie w uszach;
zaburzenia smaku;
dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka;
zwiększenie produkcji moczu;
senność;
dezorientację.

Inne działania niepożądane:

ciężkie reakcje z uszkodzeniem skóry i błon śluzowych (zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy nabłonka);
szybka śmierć komórek wątroby;
ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi, anemię charakteryzującą się zmniejszoną produkcją komórek krwi (anemię aplastyczną) oraz inne zmiany ilości lub jakości komórek krwi;
ciężkie alergiczne reakcje natychmiastowe;
ból głowy;
osłabienie;
zmęczenie;
gorączkę;
napady gorąca, zaczerwienienie skóry;
opóźnienie wzrostu u dzieci;
porażenie charakteryzujące się zmniejszeniem napięcia mięśniowego;
pragnienie;
zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby lub żółtaczkę (żółtawe zabarwienie skóry, błon śluzowych i białek oczu);
zmiany ilości lub jakości komórek krwi, np.: zmniejszenie liczby płytek krwi, które może powodować fioletowe lub czerwono-brązowe plamy na skórze; lub zmniejszenie wszystkich komórek krwi;
nadmierną produkcję kwasów w przemianie materii;
zaburzenia równowagi substancji we krwi, w tym:
o niski poziom potasu we krwi, bardzo rzadko towarzyszący niedrożności jelit spowodowanej porażeniem mięśni jelit;
o wysoki poziom kwasu moczowego we krwi;
o zaburzenia metabolizmu amoniaku;
o niski poziom sodu we krwi;
niedostateczne wapnienie kości, jeśli lek jest stosowany długoterminowo razem z fenytoiną;
zwiększenie lub zmniejszenie poziomu cukru we krwi;
depresję;
pobudzenie;
utratę koordynacji ruchów;
napady padaczkowe;
zawroty głowy;
reakcje alergiczne skóry, również ciężkie, w tym wysypki z towarzyszącym świądem, pojawienie się plam i/lub guzków na skórze;
nadwrażliwość na światło;
krótkowzroczność;
zaburzenia wzroku, rzadko po operacji zaćmy;
kryształki soli w moczu;
zwiększone ryzyko kamicy nerkowej (przy długotrwałym leczeniu);
obecność krwi w moczu;
nieprawidłową czynność wątroby;
obecność cukru w moczu;
niewydolność nerek.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią ciężkie objawy skórne: czerwona, łuszcząca się wysypka z pęcherzami i ropniakami (pustuloza egzantematyczna). Częstość tej reakcji jest nieznana (nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania, którego adres znajduje się na stronie internetowej odpowiedniego organu.
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Diamox

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie przechowuj w temperaturze wyższej niż 25°C.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu „Scad.” Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Diamox

Substancją czynną jest acetazolamid. Każda tabletka zawiera 250 mg acetazolamidu.
Pozostałe składniki to glikolat sodu skrobi, povidon K29-32, dwusiarczan wapnia dwuwodny, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu.

Wygląd zewnętrzny Diamox i zawartość opakowania
Tabletki 250 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
TEOFARMA S.r.l. – Via F.lli Cervi, 8 – 27010 Valle Salimbene (PV)
Producent
TEOFARMA S.r.l. – Viale Certosa, 8/A – 27100 PAVIA