CLUVIAT

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Cluviat 250 IU

Proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwania/do infuzji.
Stężony ludzki plazmatyczny czynnik krzepnięcia XIII
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie zapoznać się z treścią ulotki,
ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są podobne do Twoich, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli zauważysz wystąpienie działań niepożądanych lub jakichkolwiek działań niepożądanych nie wymienionych w tej ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Cluviat i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Cluviat
3. Jak stosować Cluviat
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Cluviat
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Cluviat i do czego służy

Co to jest Cluviat?
Cluviat jest dostępne w postaci białego proszku i rozpuszczalnika. Przygotowany roztwór należy podawać przez wstrzyknięcie do żyły.
Cluviat to produkt zawierający czynnik XIII (FXIII) krzepnięcia krwi pozyskany z osocza ludzkiego (ciekłej części krwi), który pełni istotne funkcje w hemostazie (zatrzymywaniu krwawień).
Do czego służy Cluviat?
Cluviat stosuje się u dorosłych i dzieci

• do leczenia profilaktycznego wrodłego niedoboru czynnika XIII;
• do leczenia wspomagającego w okresie operacyjnym krwawień chirurgicznych u pacjentów z wrodłym niedoborem czynnika XIII.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Cluviat

Poniższe akapity zawierają informacje, które lekarz powinien wziąć pod uwagę przed
podaniem Cluviat.
Nie przyjmuj Cluviat:

• jeśli jesteś uczulony na substancje czynne lub którykolwiek z substancji pomocniczych tego leku (zobacz listę w punkcie 6). Powiadom lekarza, jeśli jesteś uczulony na jakikolwiek lek lub pokarm.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• jeśli kiedykolwiek miałeś reakcje alergiczne na FXIII czynnika krzepnięcia. Należy przyjmować leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy w celu zapobiegania, jeśli zaleci tego lekarz.
• w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych lub anafilaktycznych (ciężka reakcja alergiczna powodująca poważne trudności oddechowe lub zawroty głowy). Podawanie Cluviat należy natychmiast przerwać (np. przerwać infuzję). W przypadku wstrząsu należy podjąć standardowe działania kliniczne w leczeniu wstrząsu.
• jeśli niedawno wystąpiła u Ciebie tromboza (tworzenie się skrzeplin krwi). Należy zachować ostrożność ze względu na działanie stabilizujące fibrynę FXIII.
• tworzenie się inhibitorów (przeciwciał neutralizujących) jest znanym powikłaniem leczenia i oznacza, że leczenie przestaje działać. Jeśli krwawienie nie ustaje po podaniu Cluviat, niezwłocznie powiadom lekarza. Powinieneś pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską w celu wykrycia ewentualnego powstawania inhibitorów.

Lekarz dokładnie oceni korzyści wynikające z leczenia Cluviat w porównaniu z ryzykiem wystąpienia tych
powikłań.
Bezpieczeństwo wirusowe
W przypadku przygotowywania leków z krwi lub osocza ludzkiego podejmuje się pewne
środki zapobiegające przenoszeniu czynników zakaźnych na pacjentów. Obejmują one:

• staranne dobieranie dawców krwi i osocza w celu zapewnienia wykluczenia potencjalnie zakażonych dawców,
• kontrolę każdej pojedynczej dawki i puli osocza w celu wykrycia ewentualnej obecności wirusów/zakażeń,
• włączenie w proces produkcji krwi lub osocza etapów, które mogą dezaktywować lub usuwać wirusy.

Mimo tych środków, przy podawaniu leków uzyskanych z krwi lub osocza ludzkiego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażeń.
Dotyczy to również nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów oraz innych rodzajów zakażeń.
Podejmowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus HIV (ludzkiego wirusa niedoboru odporności), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C, a także wobec wirusów nieotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19.
Zdecydowanie zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje Ci się Cluviat, lekarz odnotował
nazwę i numer serii produktu (podany na opakowaniu).
Lekarz może zalecić szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby typu A i B, jeśli regularnie/wielokrotnie przyjmujesz leki uzyskane z osocza ludzkiego.
Stosowanie Cluviat z innymi lekami

• Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
• Nie znano interakcji koncentratu ludzkiego czynnika XIII krzepnięcia osoczowego z innymi lekami.
• Cluviat nie powinno się mieszać z innymi lekami, rozcieńczalnikami ani rozpuszczalnikami, z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6, i należy podawać za pomocą oddzielnego przewodu do infuzji.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
• Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania Cluviat w ciąży nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży ani na rozwój okołoporodowy lub poporodowy. Przyjmowanie Cluviat może więc być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest to konieczne.
• Brak danych dotyczących wydzielania Cluviat w mleku matki. Jednakże, ze względu na dużą wielkość cząsteczek, wydzielanie w mleku matki jest mało prawdopodobne, a z uwagi na jego białkową naturę, wchłanianie całych cząsteczek przez niemowlę jest również mało prawdopodobne. Cluviat może zatem być stosowany u kobiet karmiących piersią.
• Brak danych dotyczących wpływu na płodność.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Cluviat zawiera sód
Należy pamiętać, że Cluviat zawiera sód. Jest to istotne, jeśli przestrzegasz diety o kontrolowanej zawartości sodu. Cluviat zawiera od 124,4 do 195,4 mg (od 5,41 do 8,50 mmol) sodu na każdą dawkę (40 IU/kg masy ciała – przy średniej masie ciała 70 kg), przy zalecanej dawce (2800 IU = 44,8 ml).

3. Jak stosować Cluviat

• Cluviat jest zazwyczaj podawany przez lekarza.
• Cluviat przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania do żyły.

Dawkowanie
Lekarz obliczy odpowiednią dawkę i ustali częstotliwość podawania Cluviat, biorąc pod uwagę pozytywne działanie leczenia.
Aby uzyskać więcej informacji, zobacz punkt „Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego”.

Przedawkowanie
Nie zgłaszano przypadków przedawkowania i nie przewiduje się ich, ponieważ lek jest podawany przez personel medyczny.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów one występują.
Następujące działania niepożądane obserwowano rzadko (dotyczą więcej niż 1 na 10000
pacjentów i mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

• Reakcje alergiczne, takie jak uogólnione pokrzywki (świerzbienie i obrzęki skóry), wysypki skórne, obniżenie ciśnienia krwi (towarzyszone możliwe uczuciem osłabienia lub zawrotami głowy) oraz trudności oddechowe.
• Podwyższenie temperatury ciała.

Następujące działania niepożądane obserwowano bardzo rzadko (dotyczą mniej niż 1 na
10000 pacjentów):

• Rozwój inhibitorów FXIII.

W przypadku reakcji alergicznych należy natychmiast przerwać podawanie Cluviat i rozpocząć odpowiednią terapię. Należy podjąć standardowe środki kliniczne w leczeniu wstrząsu.
Działania niepożądane u dzieci i nastolatków
U dzieci należy oczekiwać takich samych działań niepożądanych, jakie obserwuje się u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią działania niepożądane, powiadom o tym lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, również w przypadku działań niepożądanych nie wymienionych w tej ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania Agencji Leków Włoch (Agenzia Italiana del Farmaco), Strona internetowa: http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa.
Zgłaszając działania niepożądane, pomagasz w dostarczaniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Cluviat

• Przechowywać w lodówce (+2°C – +8°C).
• Nie zamrażać.
• Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić je przed światłem.
• Cluviat nie zawiera substancji konserwujących. Produkt należy stosować natychmiast po odtworzeniu. Jeżeli nie zostanie podany natychmiast, czas przechowywania nie powinien przekraczać 4 godzin w temperaturze pokojowej. Nie chłodzić ani nie zamrażać odtworzonego roztworu.
• Trzymać lek poza zasięgiem i wzrokiem dzieci.
• Nie stosować leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie i opakowaniu.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Cluviat
Substancja czynna to:
Stężony ludzki czynnik XIII osocza krzepnięcia zawierający 250 IU na
fiolę.
Substancje pomocnicze to:
Albumina ludzka, glukoza jednowodna, chlorek sodu, wodorotlenek sodu (w niewielkich ilościach
do regulacji pH)
Roztwórnik: Woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań
W jakiej postaci jest Cluviat i jaka jest zawartość opakowania
Cluviat jest dostępne w postaci białego proszku i jest dostarczane z roztwornikiem (Woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań).
Przygotowany roztwór powinien być bezbarwny, od klarownego do lekko mlecznego. Przy oglądaniu w świetle przechodzącym nie powinien być mętny ani zawierać osadów (zanieczyszczeń/cząstek).
Opakowanie
Opakowanie 250 IU zawiera:

• 1 fiolkę z proszkiem
• 1 fiolkę z 4 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań
• 1 urządzenie filtrujące do transferu 20/20 (Mix2Vial)
• Zestaw do podania (opakowanie wewnętrzne):
• 1 jednorazową strzykawkę 5 ml
• 1 zestaw do wstrzykiwania dożylnego
• 2 chusteczki alkoholowe
• 1 plaster niesterowny

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
CSL Behring GmbH
Emil-von-Behring-Strasse 76
35041 Marburg
Niemcy
Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Dawkowanie i sposób podania
Dawkowanie
1 ml odpowiada około 62,5 IU i 100 IU odpowiada 1,6 ml, odpowiednio.
Ważne:
Dawkę i częstotliwość podania należy zawsze dostosować do skuteczności klinicznej w każdym poszczególnym przypadku.
Dawka
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie na podstawie masy ciała, wyników laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta.
Schemat dawkowania do profilaktyki rutynowej
Dawka początkowa

• 40 jednostek międzynarodowych (IU) na kg masy ciała.
• Szybkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 4 ml na minutę.

Kolejne dawki

• Dawkowanie należy dobrać na podstawie najnowszych wartości minimalnej aktywności FXIII, podając co 28 dni (4 tygodnie), aby utrzymać minimalny poziom aktywności FXIII na poziomie około 5–20%.
• Zmiany dawki o ±5 IU/kg w stosunku do zalecanej dawki należy ocenić na podstawie minimalnych poziomów aktywności FXIII (jak wskazano w Tabeli 1) oraz stanu klinicznego pacjenta.
• Zmiany dawki należy dokonywać na podstawie specyficznego, czułego testu służącego do oznaczania poziomów FXIII. Przykładem modyfikacji dawki przy użyciu standardowego testu aktywności Berichrom jest przedstawiony poniżej w Tabeli 1.

Tabela 1: Modyfikacja dawki według testu aktywności Berichrom®

Aktywność wyrażana w jednostkach jest określana za pomocą testu aktywności Berichrom, zgodnie z obecnym międzynarodowym standardem dla Czynnika XIII Krzepnięcia Krwi, Osocze. W związku z tym jednostka odpowiada w tym przypadku jednostce międzynarodowej.

Profilaktyka przedoperacyjna
Po ostatniej dawce profilaktycznej podanej zgodnie z harmonogramem rutynowym u pacjenta, gdy planowana jest interwencja chirurgiczna:

• Od 21 do 28 dni po – podać pacjentowi pełną dawkę profilaktyczną bezpośrednio przed zabiegiem, a kolejną dawkę profilaktyczną należy podać po 28 dniach.
• Od 8 do 21 dni po – może zostać podana dodatkowa dawka (pełna lub częściowa) bezpośrednio przed zabiegiem. Dawka ta powinna być ustalona na podstawie poziomów aktywności FXIII oraz stanu klinicznego pacjenta i dostosowana do okresu półtrwania Cluviat.
• W ciągu 7 dni od ostatniej dawki – dodatkowa dawka może nie być konieczna.

Dawkowanie może odbiegać od tych zaleceń i powinno być dostosowane indywidualnie do poziomów aktywności FXIII oraz stanu klinicznego pacjenta. Wszystkich pacjentów należy dokładnie monitorować podczas i po zabiegu chirurgicznym.
Zaleca się zatem monitorowanie wzrostu aktywności FXIII za pomocą specyficznego testu. W przypadku dużych zabiegów chirurgicznych i ciężkich krwawień celem jest osiągnięcie wartości bliskich normy (osoby zdrowe: 70% – 140%).

Populacja pediatryczna
Dawkowanie i sposób podania u dzieci i młodzieży opierają się na masie ciała i zatem ogólnie na tych samych wytycznych, które stosuje się u dorosłych. Dawkę i/lub częstotliwość podania dla każdego pacjenta należy zawsze dostosować do skuteczności klinicznej oraz poziomów aktywności FXIII.

Populacja geriatryczna
Dawkowanie i sposób podania u osób starszych (> 65 lat) nie zostały udokumentowane w badaniach klinicznych.

Sposób podania
Ogólne instrukcje

• Roztwór powinien być klarowny lub lekko mleczny. Po przefiltrowaniu/odcieciu (patrz poniżej) odtworzony produkt należy sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząstek i zmian barwy przed podaniem.
• Nie należy stosować roztworów wyraźnie mętnych ani roztworów zawierających nadal strąki lub cząstki.
• Odtwarzanie i odczepienie muszą być przeprowadzone w warunkach bezpylnych.

Odtworzenie
Doprowadzić rozpuszczalnik do temperatury pokojowej. Upewnić się, że usunięto usuwalne osłonki produktu i rozpuszczalnika oraz że septa zostały przetarte roztworem bezpylnym i pozostawione do wyschnięcia przed otwarciem opakowania Mix2Vial.

	1							1. Otwórz opakowanie Mix2Vial, usuwając pokrywkę. Nie usuwaj Mix2Vial z blistrów!
		2						2. Umieść fiolkę z rozpuszczalnikiem na płaskiej i czystej powierzchni i trzymaj ją mocno. Weź Mix2Vial wraz z blisterem i wciśnij końcówkę niebieskiego adaptera w korek fiolki z rozpuszczalnikiem.
			3					3. Ostrożnie usuń blister z Mix2Vial, trzymając go za brzeg i pociągając w górę w kierunku pionowym. Upewnij się, że usuwasz tylko blister, a nie Mix2Vial.
			4					4. Umieść fiolkę z lekiem na płaskiej i twardej powierzchni. Odwróć fiolkę z rozpuszczalnikiem z zamocowanym Mix2Vial i wciśnij końcówkę przezroczystego adaptera aż do wnętrza korka fiolki z lekiem. Rozpuszczalnik automatycznie przepłynie do fiolki z lekiem.
			5					5. Jedną ręką chwyć Mix2Vial od strony fiolki z lekiem, a drugą ręką weź część od strony rozpuszczalnika i delikatnie odkręć urządzenie na dwie części. Wyrzuć fiolkę z rozpuszczalnikiem z zamocowanym niebieskim adapterem Mix2Vial.
		6				6		6. Delikatnie obracaj fiolkę z lekiem z zamocowanym przezroczystym adapterem, aż substancja całkowicie się rozpuści. Nie wstrząsaj.

7

7. Wesseraj powietrze do sterylnej, pustej strzykawki. Trzymając fiolkę z lekiem w pozycji pionowej, podłącz strzykawkę do akcesorium Luer Lock Mix2Vial. Wprowadź powietrze do fiolki z lekiem.

Pobieranie i podawanie

	8		8. Trzymając wciśnięty tłok strzykawki, odwróć układ i powoli wciągnij roztwór do strzykawki, cofając tłok.
	9		9. Gdy roztwór został już przeniesiony do strzykawki, trzymaj mocno cylinder strzykawki (z tłokiem skierowanym w dół) i odłącz przezroczysty adapter Mix2Vial od strzykawki.

Należy zwrócić uwagę, aby nie dopuścić do przedostania się krwi do strzykawki wypełnionej produktem, ponieważ istnieje ryzyko, że krew może się skrzepnąć w strzykawce i w ten sposób do chorego mogą zostać podane skrzepliny fibryny.
Odtworzony roztwór należy podawać dożylnie za pomocą oddzielnego przewodu wlewu/injekcji (dostarczanego wraz z produktem) w formie powolnej iniekcji, z szybkością nie przekraczającą 4 ml na minutę.
Każdy nieużywany lek lub odpady materiałowe należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Cluviat 1250 IU

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania/do infuzji.
Stężony ludzki plazmatyczny czynnik krzepnięcia XIII
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę,
ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy są podobne do Twoich, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub jakichkolwiek działań niepożądanych nie wymienionych w tej ulotce, powiadom lekarza lub farmaceuty. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Cluviat i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Cluviat
3. Jak stosować Cluviat
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Cluviat
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Cluviat i do czego służy

Co to jest Cluviat?
Cluviat występuje w postaci białego proszku i rozpuszczalnika. Przygotowana roztwór należy podawać przez wstrzykiwanie do żyły.
Cluviat to produkt zawierający czynnik XIII (FXIII) krzepnięcia krwi pozyskany z ludzkiej osocza (ciekłej części krwi) i pełni istotne funkcje w hemostazie (zatrzymywaniu krwotoków).
Do czego służy Cluviat?
Cluviat stosuje się u dorosłych i dzieci

• w leczeniu zapobiegawczym wrodzonego niedoboru czynnika XIII;
• w leczeniu krwotoków operacyjnych w okresie okołochirurgicznym u pacjentów z wrodzonym niedoborem czynnika XIII.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Cluviat

Poniższe akapity zawierają informacje, które lekarz powinien wziąć pod uwagę przed podaniem Cluviat.
Nie przyjmuj Cluviat:

• jeśli jesteś uczulony na substancje czynne lub którykolwiek z substancji pomocniczych tego leku (zobacz wykaz w punkcie 6). Powiadom lekarza, jeśli jesteś uczulony na jakikolwiek lek lub pokarm.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• jeśli wcześniej występowały reakcje alergiczne na FXIII krzepnięcia. Należy przyjmować antyhistaminiki i kortykosteroidy w celu profilaktyki, jeśli lekarz tak zaleci.
• w przypadku reakcji alergicznych lub anafilaktycznych (ciężka reakcja alergiczna powodująca poważne trudności w oddychaniu lub zawroty głowy). Podawanie Cluviat należy natychmiast przerwać (np. przerwać infuzję). W przypadku wstrząsu należy podjąć standardowe postępowanie kliniczne w leczeniu wstrząsu.
• jeśli niedawno wystąpiła u Ciebie tromboza (powstawanie skrzepów krwi). Należy zachować ostrożność ze względu na działanie stabilizujące fibrynę czynnika FXIII.
• powstawanie inhibitorów (przeciwciał neutralizujących) jest znanym powikłaniem leczenia i oznacza, że leczenie przestaje być skuteczne. Jeśli krwawienie nie ustaje po podaniu Cluviat, niezwłocznie powiadom lekarza. Powinieneś pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską pod kątem rozwoju inhibitorów.

Lekarz dokładnie oceni korzyści wynikające z leczenia Cluviat w porównaniu z ryzykiem wystąpienia tych powikłań.
Bezpieczeństwo wirusowe
Podczas przygotowywania leków z krwi lub osocza ludzkiego podejmuje się pewne środki zapobiegające przeniesieniu czynników zakaźnych na pacjentów. Obejmują one:

• staranne dobieranie dawców krwi i osocza w celu wykluczenia potencjalnie zakażonych dawców,
• kontrolę każdej pojedynczej dawki i puli osocza pod kątem obecności wirusów/zakażeń,
• włączenie do procesu przetwarzania krwi lub osocza etapów, które mogą dezaktywować lub usuwać wirusy.

Mimo tych środków nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażeń po podaniu leków uzyskanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to również nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów oraz innych rodzajów zakażeń.
Przyjęto, że podjęte środki są skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus HIV (ludzkiego zespołu niedoboru odporności), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C, a także wobec wirusów nieotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19.
Zdecydowanie zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje Ci się Cluviat, lekarz rejestrował nazwę i numer serii produktu (podany na opakowaniu).
Lekarz może zalecić szczepienie przeciwko wirusom zapalenia wątroby typu A i B, jeśli regularnie/wielokrotnie przyjmujesz leki uzyskane z osocza ludzkiego.
Stosowanie Cluviat z innymi lekami

• Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
• Nie znano interakcji między stężonym czynnikiem XIII ludzkiego krzepnięcia a innymi lekami.
• Cluviat nie powinien być mieszany z innymi lekami, rozcieńczalnikami ani rozpuszczalnikami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6, i powinien być podawany za pomocą oddzielnej linii do infuzji.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem tego leku.
• Ograniczone dane dotyczące stosowania Cluviat w ciąży nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży ani na rozwój okołoporodowy lub poporodowy. Stosowanie Cluviat może więc być rozważane w trakcie ciąży, jeśli jest to konieczne.
• Brak danych dotyczących wydzielania Cluviat w mleko matki. Jednakże, ze względu na dużą wielkość cząsteczek, wydzielanie w mleko matki jest mało prawdopodobne, a ze względu na białkową naturę substancji, wchłanianie niezmienionych cząsteczek przez niemowlę jest również mało prawdopodobne. Cluviat może być stosowany u kobiet karmiących piersią.
• Brak danych dotyczących wpływu na płodność.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i użytkowania maszyn.
Cluviat zawiera sód
Należy pamiętać, że Cluviat zawiera sód. Ma to znaczenie, jeśli przestrzegasz diety o kontrolowanej zawartości sodu. Cluviat zawiera od 124,4 do 195,4 mg (od 5,41 do 8,50 mmol) sodu na każdą dawkę (40 IU/kg masy ciała – przy średniej masie ciała 70 kg), przy zalecanej dawce (2800 IU = 44,8 ml).

3. Jak stosować Cluviat

• Cluviat jest zazwyczaj podawany przez lekarza.
• Cluviat przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania do żyły.

Dawkowanie
Lekarz obliczy odpowiednią dawkę i zadecyduje o częstotliwości podawania Cluviat, biorąc pod uwagę pozytywne efekty leczenia.
Aby uzyskać więcej informacji, zobacz punkt „Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego”.
Przedawkowanie
Nie odnotowano przypadków przedawkowania i nie przewiduje się ich, ponieważ lek jest podawany przez personel medyczny.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Następujące działania niepożądane obserwowano rzadko (dotyczą więcej niż 1 na 10 000 pacjentów i mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

• Reakcje alergiczne, takie jak uogólnione pokrzywki (świąd i obrzęk skóry), wysypka skórna, obniżenie ciśnienia krwi (towarzyszone możliwym uczuciem słabości lub zawrotami głowy) oraz trudności w oddychaniu.
• Podwyższenie temperatury ciała.

Następujące działania niepożądane obserwowano bardzo rzadko (dotyczą mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Rozwój inhibitorów FXIII.

W przypadku reakcji alergicznych należy natychmiast przerwać podawanie Cluviat i rozpocząć odpowiednią terapię. Należy podjąć standardowe postępowanie kliniczne w celu leczenia wstrząsu.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
U dzieci należy spodziewać się takich samych działań niepożądanych, jakie występują u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią działania niepożądane, należy powiadomić lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, również w przypadku działań niepożądanych nie wymienionych w tej ulotce. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania Agencji Leków Włoskich (Agenzia Italiana del Farmaco), Strona internetowa: http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na lepsze określenie bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Cluviat

• Przechowywać w lodówce (+2°C - +8°C).
• Nie zamrażać.
• Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić je przed światłem.
• Cluviat nie zawiera substancji konserwujących. Produkt należy stosować natychmiast po odtworzeniu. Jeśli nie zostanie podany natychmiast, czas przechowywania nie powinien przekraczać 4 godzin w temperaturze pokojowej. Nie chłodzić ani nie zamrażać odtworzonego roztworu.
• Lekarstwo należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
• Nie stosować lekarstwa po upływie daty ważności podanej na etykiecie i opakowaniu.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Cluviat
Substancja czynna to:
Stężony ludzki czynnik krzepnięcia XIII osocza zawierający 1250 IU na
fiolę.
Substancje pomocnicze to:
Albumina ludzka, glukoza jednowodna, chlorek sodu, wodorotlenek sodu (w niewielkich ilościach
do regulacji pH)
Roztwórnik: Woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań
Jak wygląda Cluviat i jaka jest zawartość opakowania
Cluviat jest białym proszkiem i jest dostarczany wraz z rozpuszczalnikiem (Woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań).
Przygotowany roztwór powinien być bezbarwny, od klarownego do lekko mlecznego. Przy oglądaniu w świetle przechodzącym nie powinien być mętny ani zawierać osadów (depozytów/cząstek).
Opakowanie
Opakowanie 1250 IU zawiera:

• 1 fiolę z proszkiem
• 1 fiolę z 20 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań
• 1 urządzenie filtracyjne do transferu 20/20 (Mix2Vial)
• Zestaw do podania (opakowanie wewnętrzne):
• 1 jednorazową strzykawkę 20 ml
• 1 zestaw do wstrzykiwania dożylnego
• 2 tampony nasączone alkoholem
• 1 opatrunek niesterlny

Właściciel Uprawnienia do WPW i Producent
CSL Behring GmbH
Emil-von-Behring-Strasse 76
35041 Marburg
Niemcy
Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Dawkowanie i sposób podania
Dawkowanie
1 ml odpowiada około 62,5 IU i 100 IU odpowiada 1,6 ml, odpowiednio.
Ważne:
Dawkę i częstotliwość podania należy zawsze dostosować do skuteczności klinicznej w każdym przypadku.
Dawka
Schemat dawkowania należy dostosować indywidualnie na podstawie masy ciała, wyników laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta.
Schemat dawkowania dla profilaktyki rutynowej
Dawka początkowa

• 40 Jednostek Międzynarodowych (IU) na kg masy ciała.
• Prędkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 4 ml na minutę.

Kolejne dawki

• Dawkę należy dobrać na podstawie najnowszego poziomu minimalnej aktywności FXIII, podając lek co 28 dni (4 tygodnie), aby utrzymać minimalny poziom aktywności FXIII na poziomie około 5–20%.
• Zmiany dawki o ±5 IU/kg należy ocenić na podstawie minimalnych poziomów aktywności FXIII (jak wskazano w Tabeli 1) oraz stanu klinicznego pacjenta.
• Zmiany dawki należy dokonywać na podstawie czułego, specyficznego testu służącego do oznaczania poziomów FXIII. Przykładem modyfikacji dawki za pomocą standardowego testu aktywności Berichrom jest przedstawiony poniżej w Tabeli 1.

Tabela 1: Modyfikacja dawki za pomocą testu aktywności Berichrom®

Aktywność wyrażana w jednostkach jest określana za pomocą testu aktywności Berichrom, zgodnie z obecnym międzynarodowym standardem dla Czynnika XIII Krzepnięcia Krwi, Plasma. W związku z tym jednostka odpowiada w tym przypadku jednostce międzynarodowej.

Profilaktyka przedoperacyjna
Po ostatniej dawce profilaktycznej podanej pacjentowi, jeśli planowana jest interwencja chirurgiczna:

• Od 21 do 28 dni po – podać pacjentowi pełną dawkę profilaktyczną bezpośrednio przed zabiegiem, a kolejną dawkę profilaktyczną podać po 28 dniach.
• Od 8 do 21 dni po – może zostać podana dodatkowa dawka (pełna lub częściowa) bezpośrednio przed zabiegiem. Dawkę należy ustalić na podstawie poziomów aktywności FXIII oraz stanu klinicznego pacjenta i dostosować zgodnie z okresem półtrwania Cluviat.
• W ciągu 7 dni od ostatniej dawki – dodatkowa dawka może nie być konieczna.

Zmiany dawkowania mogą odbiegać od tych zaleceń i powinny być dostosowane indywidualnie do poziomów aktywności FXIII oraz stanu klinicznego pacjenta. Wszyscy pacjenci powinni być dokładnie monitorowani podczas i po zabiegu chirurgicznym.
Zaleca się zatem monitorowanie wzrostu aktywności FXIII za pomocą specyficznego testu. W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych i ciężkich krwotoków celem jest osiągnięcie wartości bliskich normy (osoby zdrowe: 70% – 140%).

Populacja pediatryczna
Dawkowanie i sposób podania u dzieci i młodzieży opierają się na masie ciała i zatem ogólnie na tych samych wytycznych, które stosuje się u dorosłych. Dawka i/lub częstotliwość podania dla każdego pacjenta powinny zawsze uwzględniać skuteczność kliniczną oraz poziomy aktywności FXIII.

Populacja osób starszych
Dawkowanie i sposób podania u osób starszych (> 65 lat) nie zostały udokumentowane w badaniach klinicznych.

Sposób podania
Ogólne instrukcje

• Roztwór powinien być klarowny lub lekko mleczny. Po przefiltrowaniu/pobraniu (patrz poniżej) odtworzony produkt należy sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząstek i zmian barwy przed podaniem.
• Nie należy stosować roztworów wyraźnie mętnych ani roztworów zawierających nadal płatki lub cząstki.
• Odtworzenie i pobranie produktu należy wykonać w warunkach bezpylnych.

Odtworzenie
Doprowadzić rozpuszczalnik do temperatury pokojowej. Upewnić się, że usunięto usuwalne osłonki produktu i rozpuszczalnika oraz że septa zostały przetarte roztworem bezpylnym i pozostawione do wyschnięcia przed otwarciem opakowania Mix2Vial.

	1							1. Otwórz opakowanie Mix2Vial, usuwając pokrywkę. Nie usuwaj Mix2Vial z blistra!
		2						2. Umieść fiolkę z rozpuszczalnikiem na płaskiej i czystej powierzchni i trzymaj ją nieruchomo. Weź Mix2Vial razem z blisterem i wciśnij końcówkę niebieskiego adaptera w korek fiolki z rozpuszczalnikiem.
			3					3. Ostrożnie usuń blister z Mix2Vial, trzymając go za brzeg i pociągając w górę w kierunku pionowym. Upewnij się, że usuwasz tylko blister, a nie Mix2Vial.
			4					4. Umieść fiolkę z lekiem na płaskiej i twardej powierzchni. Odwróć fiolkę z rozpuszczalnikiem z zamocowanym Mix2Vial i wciśnij końcówkę przezroczystego adaptera w korek fiolki z lekiem. Rozpuszczalnik automatycznie przepłynie do fiolki z lekiem.
			5					5. Jedną ręką chwyć część Mix2Vial z lekiem, drugą ręką ujmij część z rozpuszczalnikiem i delikatnie odkręć urządzenie na dwie części. Wyrzuć fiolkę z rozpuszczalnikiem z zamocowanym niebieskim adapterem Mix2Vial.
		6				6		6. Delikatnie obracaj fiolkę z lekiem z zamocowanym przezroczystym adapterem, aż substancja całkowicie się rozpuści. Nie wstrząsaj.

7

7. Wciągnij powietrze do pustej, sterylnej strzykawki. W pozycji pionowej połącz strzykawkę z końcówką Luer Lock urządzenia Mix2Vial. Wprowadź powietrze do fiolki z produktem.

Pobieranie i podawanie

	8		8. Przytrzymując tłoczek strzykawki, odwróć układ i wciągnij roztwór do strzykawki, powoli wyciągając tłoczek.
	9		9. Gdy roztwór został już przeniesiony do strzykawki, trzymaj mocno cylinder strzykawki (z tłoczkiem skierowanym w dół) i odłącz przezroczysty adapter Mix2Vial od strzykawki.

Należy zwrócić uwagę, aby nie dopuścić do dostania się krwi do strzykawki wypełnionej produktem, ponieważ istnieje ryzyko, że krew może się skrzepnąć w strzykawce, co może prowadzić do podania pacjentowi skrzeplin fibryny.
Odtworzoną roztwór należy podawać dożylnie za pomocą oddzielnego przewodu wlewu/iniekcji (dostarczanego razem z produktem) w formie powolnej iniekcji, z szybkością nie przekraczającą 4 ml na minutę.
Każdy niepotrzebny lek lub odpady materiałowe należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.