CLONAT

Ulotka: informacja dla użytkownika

Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

Disodio clodronato i lidocaina cloridrato
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać niniejszą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest Clonat i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastrzykiem Clonat
3. Jak stosować Clonat
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Clonat
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Clonat i do czego służy

Clonat to lek zawierający kwas kłodronowy (w postaci dichlorek sodu kłodronianu), substancję czynną należącą do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób kości, zwanych bisfosfonanami, oraz lidokainę, substancję czynną należącą do grupy leków zwanych „anestetykami miejscowymi”.
Clonat stosuje się u dorosłych w leczeniu:

• utraty gęstości kości spowodowanej nowotworem (osteoliza nowotworowa);
• nowotworu szpiku kostnego (szpiczak wielopowiękłego);
• nadczynności przytarczyc (pierwotny hiperparateroidyzm).

Lek stosuje się również u kobiet w celu zapobiegania i leczenia utraty gęstości kości (osteoporozy) po menopauzie (okresie trwałego ustania cyklu miesięcznego).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Clonat

Nie stosować Clonat

• Jeśli jest nadwrażliwy na kwas kłodronowy lub którykolwiek z innych składników leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmuje inne bisfosfoniany, leki podobne do Clonat.
• Jeśli jest nadwrażliwy na lidokainę lub inne miejscowe leki znieczulające typu amidowego, takie jak: bupiwakaina, mepiwakaina, ropiwakaina, lewobupiwakaina.
• Jeśli cierpi na chorobę serca powodującą utratę przytomności (zespół Adama-Stoksa).
• Jeśli cierpi na zaburzenia rytmu serca (zespół Wolff-Parkinsona-White’a, migotanie przedsionków, blokę sinowo-przedsionkową, przedsionkowo-komorową lub wewnątrzkomiową).
• Jeśli ma osłabione serce, które nie jest w stanie dostarczać organizmowi odpowiedniej ilości krwi (ostra niewydolność serca).
• Jeśli cierpi na stan obniżonego objętości krwi (hipowolemia).

Lek przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania do mięśnia i nie powinien być
podawany do naczynia krwionośnego (drogą dożylną). Wstrzyknięcie przypadkowe do
żyły zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych spowodowanych wysoką stężeniem
w krwi środka znieczulającego lidokainy (patrz punkt 3. Jeśli zastosuje więcej Clonat niż powinien).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem Clonat należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Clonat nie jest przeznaczony do leczenia fazy ataku.
Przed i podczas leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań krwi w celu monitorowania funkcji nerek i wątroby (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Ważne jest, aby podczas leczenia tym lekiem przyjmować odpowiednią ilość płynów, szczególnie jeśli ma się problemy z nerkami (patrz punkt 3. Jak stosować Clonat).
W szczególności należy poinformować lekarza:

• Jeśli ma podwyższony poziom wapnia we krwi.
• Jeśli cierpi na chorobę nerek (niewydolność nerek).
• Jeśli jest leczony Clonat w celu leczenia nowotworu lub osteoporozy i jest w trakcie leczenia u stomatologa lub ma być poddany zabiegowi stomatologicznemu. Należy również poinformować stomatologa o leczeniu Clonat (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), ponieważ może być konieczne leczenie profilaktyczne u stomatologa.
• Jeśli cierpi na choroby serca (w szczególności zaburzenia rytmu serca z niską częstością i niewydolność serca) lub jeśli przeszedł operację serca.
• Jeśli cierpi na chorobę wątroby.
• Jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny cierpi na chorobę powodującą silny wzrost temperatury ciała po zastosowaniu środków znieczulających miejscowych, takich jak lidokaina (zespół hipertermii złośliwej).
• Jeśli podczas leczenia pojawi się słabość lub ból w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być wczesny objaw możliwego złamania kości udowej (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
• Jeśli cierpi na napady drgawkowe (epilepsję). Lekarz będzie dokładnie monitorować pojawienie się ewentualnych objawów.
• Jeśli cierpi na zaburzenia oddechowe i płucne.
• Jeśli cierpi na chorobę powodującą osłabienie mięśni (miastenia gravis).
• Jeśli ma porfię (rzadką dziedziczną chorobę krwi, która wpływa na skórę i układ nerwowy).

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność leku u pacjentów pediatrycznych nie zostały ustalone.

Inne leki i Clonat

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się obecnie, niedawno stosował lub może zacząć stosować inne leki.

Dotyczy to szczególnie w przypadku:

• Przyjmowania innych bisfosfonianów, leków stosowanych w leczeniu chorób kości, ponieważ jednoczesne stosowanie Clonat z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane (patrz punkt 2. Nie stosować Clonat).
• Przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID), leków stosowanych w leczeniu stanów zapalnych (w szczególności diklofenaku), ponieważ mogą wystąpić problemy z nerkami.
• Przyjmowania aminoglikozydów, leków stosowanych w leczeniu infekcji, ponieważ może dojść do obniżenia stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia).
• Przyjmowania estramustyny, leku stosowanego w leczeniu raka prostaty (gruczołu u mężczyzn produkującego nasienie), ponieważ stężenie estramustyny we krwi może wzrosnąć.
• Przyjmowania leków stosowanych w leczeniu zaburzeń serca, w tym nieregularnego rytmu serca, takich jak beta-blokery (np. propranolol), blokery kanałów wapniowych (np. amiodaron) lub blokery kanałów sodowych, ponieważ lidokaina może dłużej krążyć we krwi.
• Przyjmowania cyklosporyny, leku stosowanego głównie w leczeniu zapalenia żołądka i wrzodu żołądka (uszkodzenia ściany żołądka); fluwoksaminy (lek stosowany w depresji); leków stosowanych w leczeniu infekcji wirusowych, takich jak rytonawir; leków stosowanych w leczeniu infekcji, takich jak makrolidowe antybiotyki (erytromycyna) lub inne antybiotyki, takie jak cyprofloksacyna; leków stosowanych w leczeniu infekcji grzybiczych, takich jak ketokonazol, itrakonazol, ponieważ może dojść do wzrostu stężenia lidokainy we krwi.
• Przyjmowania leków barbiturowych, takich jak fenobarbital; leków stosowanych w leczeniu epilepsji, takich jak karbamazepina; fenytoina; primidon; doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą, ponieważ może dojść do obniżenia stężenia lidokainy we krwi.
• Leczenia glikozydami nasierdziowymi, lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca, ponieważ może wzrosnąć ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Przyjmowania leków stosowanych do rozluźnienia mięśni podczas znieczulenia ogólnego, takich jak suksametonium.

Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli kobieta jest w ciąży, podejrzewa ciążę, planuje ciążę lub karmi piersią, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

Ciąża

Należy unikać stosowania Clonat w czasie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują terapii antykoncepcyjnej (leki stosowane w celu zapobiegania ciąży).

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy przechodzi do mleka matki, natomiast lidokaina jest wydzielana z mlekiem matki w niewielkich ilościach. Dlatego podczas leczenia Clonat należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy i lidokaina wpływają na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn

Clonat może powodować zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i użytkowania maszyn.
Jeśli wystąpi jeden lub więcej objawów wymienionych w punkcie 4 lub jeśli zastosuje się więcej Clonat niż należy, należy unikać kierowania pojazdami i użytkowania maszyn.

Clonat zawiera sod

Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą zawiera 17,22 mg sodu na dawkę.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest w zasadzie „bezsodowy”.

Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań dożylnych z lidokainą zawiera 32,90 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na dawkę. Odpowiada to 2% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.
Należy to wziąć pod uwagę, jeśli cierpi się na chorobę nerek lub stosuje dietę o niskiej zawartości sodu.

3. Jak stosować Clonat

Stosuj ten lek ściśle według instrukcji lekarza, który określi odpowiednią dawkę, zależnie od ciężkości Twojej choroby, oraz czas trwania leczenia. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą (zobacz sekcję DOZOWANIE, SPOSÓB I CZAS PODAWANIA na końcu ulotki).

Kwasy kłodronowe są wydalane głównie drogą nerkową. Dlatego w czasie leczenia kwasem kłodronowym należy zapewnić odpowiednią ilość płynów.

Sposób podania

Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą oraz Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą przeznaczone są wyłącznie do wstrzykiwania domięśniowego (czyli do mięśnia).

Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia leku do naczynia krwionośnego, zaleca się aspirację przed wstrzyknięciem leku.

Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia.

Jeśli zastosujesz więcej Clonat niż należy

W przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki Clonat natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• podwyższenie stężenia kreatyniny we krwi oraz uszkodzenie nerek (dysfunkcja nerek) (przy wysokich dawkach kwasu kłodronowego podawanego dożylowo),
• podwyższone stężenie azotu we krwi (uremia),
• uszkodzenie wątroby,
• obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia).

W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania lidokainy:

• senność,
• euforia (stan nadmiernej pobudzenia),
• uspokojenie (relaksacja fizyczna i psychiczna),
• utrata wrażliwości niektórych części ciała (parestezje),
• skurcze mięśni (nagłe, niekontrolowane skurcze mięśnia),
• niekontrolowane ruchy ciała (drżenia),
• zmniejszony przepływ krwi do organizmu (kolaps krążeniowo-oddechowy).

Leczenie

Lekarz będzie kontrolował objawy i zastosuje odpowiednie terapie.

Jeśli zapomnisz zastosować Clonat

Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przestaniesz stosować Clonat

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli podczas leczenia wystąpią zaburzenia wzroku lub problemy z oczami, PRZERWIJ leczenie i skontaktuj się z okulistą.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie:

• ból lub owrzodzenia w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy), ponieważ mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub lokalnym zakażeniem (zobacz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności). Możliwe działania niepożądane wymienione są poniżej według częstości występowania:

częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• biegunka, nudności, wymioty (zazwyczaj łagodne),
• obniżenie stężenia wapnia we krwi bez objawów (bezobjawowa hipokalcemia),
• podwyższenie stężenia transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), zazwyczaj w granicach normy.

rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1 000)

• obniżenie stężenia wapnia we krwi z objawami (objawowa hipokalcemia),
• podwyższenie stężenia parathormonu (hormonu regulującego poziom wapnia) we krwi, związane z obniżonym stężeniem wapnia we krwi,
• podwyższenie stężenia fosfatazy alkalicznej we krwi (badanie oceniające stan kości i wątroby),
• podwyższenie stężenia transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby) dwa razy wyższe niż norma, bez innych zaburzeń funkcji wątroby,
• reakcje alergiczne objawiające się zmianami skórnymi,
• nietypowe złamanie kości udowej, szczególnie u pacjentów leczonych długotrwałe na osteoporozę. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi ból lub osłabienie w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być pierwszy objaw możliwego złamania kości udowej.

bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• skontaktuj się z lekarzem w przypadku bólu ucha, wydzieliny z ucha i/lub zakażenia ucha. Te objawy mogą być oznakami uszkodzenia kości ucha.

Dodatkowo mogą wystąpić następujące działania niepożądane, dla których nie można oszacować częstości:
działania dotyczące oczu

• zapalenie spojówek, błony pokrywającej gałkę oczną i wewnętrzną powierzchnię powiek (zapalenie spojówek);
• zapalenie oka (episkleryt, skleryt, zapalenie tuniczki naczyniowej oka).
• episkleryt i skleryt są obecnie zgłaszane w przypadku innych leków należących do tej samej kategorii co kwas kłodronowy (reakcja niepożądana klasy bisfosfonatów). działania dotyczące płuc
• zaburzenia oddychania u pacjentów z astmą wrażliwą na kwas acetylosalicylowy (lek stosowany w leczeniu gorączki, bólu i stanów zapalnych).
• reakcje alergiczne objawiające się zaburzeniami oddychania. działania dotyczące nerek i dróg moczowych
• choroba nerek (niewydolność nerek), poważne uszkodzenie nerek. Rzadko, a szczególnie w połączeniu z lekami przeciwbólowymi niesteroidowymi (NSAID – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu), niewydolność nerek doprowadziła do śmierci (częściej przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku). Zobacz punkt 2. Inne leki i Clonat. działania dotyczące kości i mięśni
• silny ból kości, stawów i mięśni. Objawy mogą pojawić się od kilku dni do kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia Clonat.
• ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy). Mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub lokalnym zakażeniem (zobacz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności). W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z nowotworem. działania dotyczące miejsca wstrzyknięcia
• bolesność w miejscu wstrzyknięcia, również w zależności od długości trwania terapii.

Działania niepożądane specyficzne dla lidokainy

• Poniżej wymieniono działania niepożądane występujące przy stosowaniu lidokainy. Nie ma wystarczających danych, aby określić częstość poszczególnych wymienionych działań. Działania niepożądane są zazwyczaj spowodowane reakcjami alergicznymi lub zbyt wysokim stężeniem w krwi w wyniku przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego i/lub przedawkowania. Może to powodować okazjonalne działania pobudzające ośrodkowy układ nerwowy oraz okazjonalne działania depresyjne na układ krążenia (zobacz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności).

Zaburzenia układu odpornościowego

• Ciężka reakcja alergiczna (anafilaktyczna), obrzęk krtani aż do trudności w oddychaniu (bronchospazm), oraz spadek ciśnienia krwi (niewydolność krążeniowo-oddechowa) spowodowane wstrząsem anafilaktycznym. Choroby układu nerwowego
• Objawy pobudzenia lub depresji związane z zawrotami głowy, sennością, zaburzeniami widzenia, drgawkami, a następnie zmianami stanu świadomości, drgawkami, śpiączką, długotrwałą kontrakturą mięśni żucia prowadzącą do mocnego zaciśnięcia żuchwy i szczęki (trismus), zaburzeniami czucia kończyn lub innych części ciała (parestezje). Zaburzenia psychiczne
• Lęk, dezorientacja Choroby serca
• Spowolnienie rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca (arytmie), depresja mięśnia sercowego aż do zatrzymania krążenia. Choroby oka
• Rozszerzenie źrenic (midriaza), zamazane widzenie, podwójne widzenie jednego obrazu (diplopia). Choroby przewodu pokarmowego
• Nudności, wymioty. Choroby układu oddechowego, klatki piersiowej i przestrzeni międzyłojowej
• Trudności w oddychaniu (dyspnę), zmniejszenie częstości oddechów (depresja oddechowa). Choroby układu naczyniowego
• Niskie ciśnienie krwi (hipotensja), wysokie ciśnienie krwi (hipertensja), przerwanie normalnej cyrkulacji krwi w wyniku zatrzymania krążenia i spadku przepływu krwi (kolaps cyrkulacyjny). Choroby skóry i tkanki podskórnej
• Nagłe zaczerwienienie skóry (wypryski różnego typu), wysypka skórna z swędzeniem (świerzbienie), swędzenie. Choroby ucha i błędnika
• Dźwięk w uszach (tinnitus), nadwrażliwość na stosunkowo słabe dźwięki (hiperakuzja)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio przez stronę:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Clonat

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu Ważne do: Data
przeterminowania odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Clonat
Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

• Substancje czynne to disodowy klobronian (sól disodowa kwasu klobronowego jako tetrahydra) 100 mg i chlorek lidokainy (jako monohydrat) 33 mg
• Inne składniki to wodorowęglan sodu (patrz punkt 2. Clonat zawiera sód), woda do wstrzykiwań.
  Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
• Substancje czynne to disodowy klobronian (sól disodowa kwasu klobronowego jako tetrahydra) 200 mg i chlorek lidokainy 40 mg (jako monohydrat).
• Inne składniki to wodorowęglan sodu (patrz punkt 2. Clonat zawiera sód), woda do wstrzykiwań.

Wygląd leku Clonat i zawartość opakowania
Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą: roztwór do wstrzykiwań w opakowaniu zawierającym 6
fiol do stosowania wewnątrzmięśniowego. Przezroczysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek.
Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą: roztwór do wstrzykiwań w opakowaniu zawierającym 3
fiolki do stosowania wewnątrzmięśniowego. Przezroczysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
S.F. Group S.r.l
Via Tiburtina, 1143
Roma 00156
Włochy
Producent
Esseti Farmaceutici S.r.l.
Via Campobello, 15
00071 Pomezia (Roma)
Włochy

Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy i personelu medycznego:
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
Osteoliza nowotworowa. Szpiczak mnogi. Pierwotny hiperparatyreoidyzm.
Poniższy schemat dawkowania należy traktować jako orientacyjny i może być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Faza ataku: W fazie ataku lekarz poda lek zawierający kwas klobronowy w formie do wlewu dożylnego, ponieważ Clonat jest dostępny wyłącznie w formie do stosowania wewnątrzmięśniowego.
Faza utrzymania: Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą (jedna fiolka dziennie przez 2–3 tygodnie).
Cykle te mogą być powtarzane w różnym odstępie czasu w zależności od przebiegu choroby.
Alternatywnie lekarz może podać lek zawierający kwas klobronowy do stosowania doustnego, ponieważ Clonat jest dostępny wyłącznie w formie do stosowania wewnątrzmięśniowego.
Czas trwania leczenia, zazwyczaj długoterminowego, zależy od przebiegu choroby.
Zaleca się okresową ocenę parametrów resorpcji kostnej jako wskazówki do oceny potrzeby kontynuacji terapii.
Profilaktyka i leczenie osteoporozy pomenopauzalnej
Dawkowanie, w zależności od obrazu klinicznego i wartości mineralometrycznych, może się różnić w sposób następujący:
Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą:
drogą wewnątrzmięśniową 100 mg + 33 mg co 7–14 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą:
drogą wewnątrzmięśniową 200 mg + 40 mg co 14–28 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą może być stosowany u pacjentek, które nie rozpoczynały wcześniej leczenia klobronianem.
W przypadku przejścia z podawania Clonat 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą na Clonat 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, podawanie jednej fiolki Clonat 200 mg + 40 mg co 14 dni może być stosowane jako alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg tygodniowo.
Podawanie jednej fiolki Clonat 200 mg + 40 mg co 28 dni może być stosowane jako alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg co dwa tygodnie.
Optymalny czas trwania leczenia bisfosfonanami w osteoporozie nie został ustalony. Potrzeba kontynuacji leczenia powinna być okresowo oceniana u każdego pacjenta indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnych korzyści i ryzyka, szczególnie po 5 latach lub dłużej stosowania.
Grupy specjalne

• Dzieci: Bezpieczeństwo i skuteczność leku u dzieci nie zostały ustalone.
• Osoby starsze: Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania leku u osób starszych. Badania kliniczne obejmowały pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie zgłaszano specyficznych niepożądanych zdarzeń u tej grupy wiekowej.
• Pacjenci z niewydolnością nerek: Klobronian jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego należy stosować go ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Zaleca się zmniejszenie dawki klobronianu w następujący sposób:

Zaleca się podawanie klobronianu przed hemodializą, zmniejszenie dawki o 50% w dniach wolnych od dializy oraz ograniczenie schematu leczenia do 5 dni. Należy zauważyć, że dializa otrzewnowa słabo usuwa klobronian z krążenia.
Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.