Citalopram Ratiopharm

Ulotka: informacje dla pacjenta

Citalopram ratiopharm 20 mg tabletki powlekane, 40 mg tabletki powlekane

Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Citalopram ratiopharm i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Citalopram ratiopharm
3. Jak stosować Citalopram ratiopharm
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram ratiopharm
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Citalopram ratiopharm i do czego służy

Citalopram ratiopharm zawiera citalopram, substancję należącą do grupy leków przeciwdziałających depresji zwanej selektywnymi inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny, stosowaną w celu złagodzenia stanów emocjonalnego i psychicznego dyskomfortu, które powodują dolegliwości i czasem ograniczają normalne czynności, działając na tonus nastroju.
Lek ten jest wskazany w leczeniu następujących zaburzeń:

• depresja (endogenne zespoły depresyjne);
• zapobieganie nawrotom i powtarzającym się epizodom depresji;
• ataki paniki (zaburzenia lękowe z napadami paniki), towarzyszące lub nie agorafobii (uczucie strachu lub ciężkiego dyskomfortu, które osoba odczuwa, gdy znajduje się w dużych otwartych przestrzeniach).

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej.

2. Co należy wiedzieć przed zażywaniem Citalopram ratiopharm

Nie przyjmuj Citalopram ratiopharm

• jeśli jesteś uczulony na substancję czynną lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• w celu leczenia dziecka lub osoby poniżej 18. roku życia, chyba że lekarz uzna to za konieczne;
• jeśli przyjmujesz leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (I-MAO), takie jak moklobemid (stosowany w leczeniu depresji), selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona) w dawkach dziennych przekraczających 10 mg/dzień lub antybiotyki zawierające linezolid (chyba że ciśnienie krwi będzie dokładnie monitorowane);
• jeśli masz zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT lub wrodzona długiego QT);
• jeśli przyjmujesz leki powodujące zaburzenia rytmu serca, takie jak pimozyd (stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych); Twój lekarz poinformuje Cię, czy wśród leków, które przyjmujesz, znajdują się inne;
• jeśli przyjmujesz preparaty zawierające ziółko św. Jana;
• w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne;
• jeśli cierpisz na padaczkę i nie przyjmujesz leków przeciwpadaczkowych;
• jeśli przyjmujesz inne leki wpływające na poziom serotoniny, takie jak leki zwane triptanami lub tryptofan; Twój lekarz poinformuje Cię, czy wśród leków, które przyjmujesz, znajdują się takie substancje.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Citalopram ratiopharm.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Citalopram ratiopharm, jeśli:

• jesteś osobą starszą;
• Twoja funkcja nerek jest upośledzona (niewydolność nerek);
• Twoja funkcja wątroby jest upośledzona;
• musisz przyjmować lek w celu leczenia zaburzeń lękowych;
• masz obniżoną aktywność enzymatyczną (tzw. wolny metabolizator w odniesieniu do CYP2C19). W takich przypadkach lekarz może rozważyć dostosowanie dawki.
• cierpisz na zaburzenia krzepnięcia, przyjmujesz leki wpływające na funkcję płytek krwi (antykoagulancy) lub leki zwiększające ryzyko krwawienia (lekarz poinformuje Cię, czy wśród przyjmowanych leków znajdują się takie substancje), lub jesteś w ciąży (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
• cierpisz na cukrzycę;
• poddajesz się jednoczesnemu leczeniu elektrowstrząsowemu (elektrochock);
• cierpisz na chorobę psychiczną (ciężkie zaburzenie psychiczne, w którym osoba traci kontakt z rzeczywistością i zdolność jasnego myślenia i oceny), towarzyszące epizodom depresyjnym;
• wcześniej występowały u Ciebie skłonności samobójcze (myśli samobójcze lub tendencje do krzywdzenia siebie);
• Twoja funkcja serca jest upośledzona (bradykardia, niedawny ostry zawał mięśnia sercowego, nieskompensowana niewydolność serca);
• cierpisz na zaburzenia równowagi elektrolitowej, np. niski poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia i hipomagnezemia);
• cierpisz na chorobę charakteryzującą się silnym wzrostem ciśnienia w oku, zwaną „jaskrą zamkniętego kąta”, lub miałeś(-aś) wcześniej jaskrę;
• cierpisz na padaczkę (leczoną specyficznymi lekami).

Jeśli cierpisz na przewlekłą chorobę serca, przed rozpoczęciem leczenia
Citalopram ratiopharm lekarz sprawdzi poprawność działania Twojego serca (w tym
przez wykonanie echokardiogramu).
Dodatkowo skonsultuj się z lekarzem, jeśli w pierwszych tygodniach leczenia
rozwinie się u Ciebie stan niepokoju i niemożności usiedzenia lub pozostania w spoczynku (akatyzja), ponieważ
ewentualne zwiększenie dawki może być szkodliwe. Na początku leczenia mogą również
pojawiać się bezsenność i pobudzenie.
Leki takie jak Citalopram ratiopharm (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i serotoniny-noradrenaliny (SNRI)) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach obserwowano utrzymywanie się tych objawów po zakończeniu leczenia.
Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem, jeśli wcześniej przyjmowałeś(-aś) inhibitor nieodwracalny monoaminooksydazy (I-MAO) lub inhibitor odwracalny monoaminooksydazy (RIMA).
Citalopram ratiopharm nie powinien być przyjmowany wcześniej niż 14 dni po zakończeniu leczenia inhibitorem odwracalnym monoaminooksydazy (I-MAO).
Jeśli natomiast przyjmowałeś(-aś) inhibitor odwracalny monoaminooksydazy (RIMA), dokładnie przeczytaj ulotkę do RIMA, które przyjmowałeś(-aś), aby dowiedzieć się, przez jaki okres czasu należy odczekać przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu.
Po zakończeniu przyjmowania Citalopram ratiopharm należy odczekać co najmniej 7 dni przed ponownym rozpoczęciem przyjmowania jednego z tych leków.
Ponadto, należy natychmiast przerwać leczenie i poinformować lekarza, jeśli:

• pojawią się zaburzenia rytmu serca (arytmię);
• cierpisz na chorobę afektywną i podczas leczenia u Ciebie pojawiają się trwające objawy maniakalne;
• pojawią się napady padaczkowe;
• cierpisz na padaczkę i liczba napadów wzrasta;
• rozwinie się u Ciebie tzw. zespół serotoniczny (nadmierny wzrost poziomu serotoniny w organizmie), stan, który może prowadzić do śmierci i objawia się takimi objawami jak pobudzenie, halucynacje, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilone odruchy, krótkie i niechciane skurcze mięśni lub grupy mięśni (mioklonie), w tym mięśni kontrolujących ruchy oczu, zwiększenie napięcia mięśniowego i silny wzrost temperatury ciała (hipertermia) (zobacz „Inne leki i Citalopram ratiopharm”). Myśli samobójcze i pogorszenie stanu zdrowia
  Jeśli cierpisz na depresję, może wzrosnąć ryzyko pojawienia się myśli i zachowań samobójczych oraz samookaleczeń. Takie myśli mogą występować częściej na początku leczenia antydepresyjnego, ponieważ leki te zaczynają działać dopiero po kilku tygodniach, zwykle po 2–4 tygodniach, a czasem nawet dłużej. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli:
• wcześniej miałeś(-aś) myśli lub próbował(-aś) popełnić samobójstwo lub skrzywdzić siebie;
• masz mniej niż 25 lat i cierpisz na zaburzenia psychiczne leczone antydepresyjnymi (takimi jak citalopram). Nawet jeśli cierpisz na zaburzenia lękowe, stan ten może początkowo się nasilić, by następnie osłabnąć w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii.

Ważne jest, aby wiedzieć, że po zakończeniu leczenia tym lekiem mogą pojawić się
objawy abstynencyjne, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, w tym zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała (parestezje), zaburzenia snu (bezsenność i szczególnie intensywne sny), pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, dezorientacja, potliwość, ból głowy, biegunka, zaburzenia rytmu serca (kołatanie serca), niestabilność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia wzroku. Objawy te zwykle pojawiają się w pierwszych dniach po odstawieniu leku i zazwyczaj ustępują w ciągu 2 tygodni.
Ponieważ objawy abstynencyjne są bardziej prawdopodobne w przypadku nagłego odstawienia leku, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko ich wystąpienia.

Dzieci i młodzież
Stosowanie citalopramu jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia,
chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Jeśli po dokładnej ocenie lekarz zdecyduje się przepisać Citalopram ratiopharm, pacjent musi być dokładnie monitorowany pod kątem ryzyka wystąpienia zachowań samobójczych i wrogich (głównie agresywność, zachowanie opozycyjne i gniew).

Inne leki i Citalopram ratiopharm
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś(-aś) lub możesz przyjmować inne leki.
Nie przyjmuj Citalopram ratiopharm, jeśli przyjmujesz już jeden z następujących leków:

• • inhibitory monoaminooksydazy (I-MAO)*, takie jak selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), linezolid (antybiotyk) lub moklobemid (stosowany w leczeniu depresji);
• leki powodujące zaburzenia rytmu serca, takie jak pimozyd i inne leki przeciwpsychotyczne, np. pochodne fenantrenu i haloperidol (stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych), niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalariom i w szczególności halofantryna) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (np. astemizol, mizolastyna);
• zioło św. Jana (stosowane w leczeniu depresji).

Zwróć szczególną uwagę i poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz jeden z następujących leków:

• lit (stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych);
• tryptofan (stosowany w celu wspomagania prawidłowego działania mechanizmów regulujących sen i nastrój);
• inne leki działające na serotonię, takie jak tramadol i buprenorfina (silne środki przeciwbólowe), sumatriptan lub inne triptany (grupa leków stosowanych w migrenie);
• leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin (antykoagulancy i leki przeciwzakrzepowe), w tym LZWS (lekowe środki przeciwzapalne niesteroidowe), kwas acetylosalicylowy, dyprydamol lub ticlopidyna;
• leki zwiększające ryzyko krwawienia (np. niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne);
• leki powodujące obniżenie poziomu potasu (hipokaliemia) i magnezu (hipomagnezemia);
• leki mogące sprzyjać wystąpieniu drgawek (obniżenie progu drgawkowego), takie jak antydepresanty (inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny lub SSRI), neuroleptyki (tioksanteny i butyrofenony), meflochina i bupropion;
• leki hamujące aktywność wątrobowego enzymu CYP2C19, takie jak omeprazol, esomeprazol, lansoprazol lub cyklosporyna (stosowane w leczeniu nadmiernej kwasowości żołądka), fluconazol (stosowany w leczeniu grzybiczych infekcji) i fluwoksamina (antydepresant);
• leki metabolizowane przez enzym CYP2D, takie jak flekainid, propafenon i metoprolol (gdy stosowany w niewydolności serca) lub niektóre leki działające na OUN, np. antydepresanty takie jak desipramina, klomipramina i nortryptylina lub leki przeciwpsychotyczne, takie jak rysperydon i tioridazyna.

Twój lekarz pomoże Ci ocenić, czy wśród leków, które przyjmujesz, znajduje się któryś z wymienionych powyżej.

Citalopram ratiopharm i alkohol
Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia tym lekiem jest niezalecane.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

Ciąża
Możesz przyjmować Citalopram ratiopharm w czasie ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne. Jeśli przyjmujesz Citalopram ratiopharm w późnych stadiach ciąży zgodnie z zaleceniem lekarza, Twoje dziecko po urodzeniu może doświadczać zaburzeń oddechowych, niebieskawe zabarwienie skóry i błon śluzowych (cyna), trudności w oddychaniu (apnea), drgawek, niestabilnej temperatury ciała, trudności w odżywianiu, wymiotów, obniżenia poziomu glukozy we krwi (hipoglikemia), zwiększenia napięcia mięśniowego (hipertonia), utraty siły mięśniowej (hipotonia), nasilenia odruchów (hiperrefleksja), drżenia, niepokoju, drażliwości, letargu, przewlekłego płaczu, senności lub trudności z zasypianiem. Ponadto może wzrosnąć ryzyko wystąpienia u dziecka nadciśnienia płucnego (wysokie ciśnienie krwi w płucach).
Jeśli przyjmujesz Citalopram ratiopharm tuż przed końcem ciąży, istnieje zwiększone ryzyko silnego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli cierpisz na zaburzenia krzepnięcia (predispozycja do krwawień). Poinformuj swojego lekarza lub położną o tym, że przyjmujesz Citalopram ratiopharm, aby mogli Ci doradzić, co należy zrobić.

Karmienie piersią
Przyjmuj Citalopram ratiopharm ostrożnie w czasie karmienia piersią i tylko po konsultacji z lekarzem, ponieważ citalopram wydzielany jest z mlekiem matki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Citalopram ratiopharm umiarkowanie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

3. Jak stosować Citalopram ratiopharm

Stosuj ten lek zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy kontynuować przyjmowanie tego leku tak długo, jak zaleci lekarz, i unikać nagłego przerwania leczenia, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Lekarz dobierze odpowiednią dawkę dla Ciebie, uwzględniając stan Twojego zdrowia.
W trakcie leczenia lekarz może dostosować dawkę – należy zawsze dokładnie przestrzegać zaleconej dawki.

Depresja (endogenne zespoły depresyjne)
Zalecana dawka to 20 mg (1 tabletka) dziennie.
Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg (2 tabletki) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Efekt terapeutyczny pojawia się zazwyczaj w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Leczenie powinno być kontynuowane przez 4–6 miesięcy w przypadku chorób typu maniakalno-depresyjnego. Jeśli natomiast chorujesz na nawrotową depresję jednobiegunową, leczenie utrzymujące należy kontynuować przez dłuższy czas, aby zapobiec nawrotom.

Ataki paniki (zaburzenia lękowe z napadami paniki), z lub bez agorafobii
Zalecana dawka początkowa to 10 mg (pół tabletki) dziennie przez pierwszy tydzień leczenia; następnie lekarz zwiększy dawkę do 20 mg (1 tabletka) dziennie.
Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg (2 tabletki) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Pełny efekt terapeutyczny pojawia się po około 3 miesiącach leczenia. W przypadku zaburzeń z napadami paniki leczenie jest zazwyczaj długotrwałe.
Utrzymujący się efekt terapeutyczny został potwierdzony również przy stosowaniu leczenia przedłużonego (1 rok).

Pacjenci w wieku powyżej 65 lat
Jeśli jesteś osobą starszą, zalecana dawka to 10–20 mg (½–1 tabletka) dziennie, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg (1 tabletka) dziennie.

Pacjenci z upośledzoną czynnością wątroby lub nerek oraz wolni metabolizatorzy CYP2C19
Jeśli masz problemy z wątrobą (łagodne lub umiarkowane niedostateczność wątroby) lub lekarz poinformował Cię o obniżonej aktywności enzymatycznej (wolny metabolizator CYP2C19), zalecana dawka początkowa to 10 mg (½ tabletki) dziennie przez pierwsze dwa tygodnie leczenia.
Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg (1 tabletka) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli masz problemy z nerkami, lekarz zaleci minimalną możliwą dawkę.
Tabletkę można podzielić na równe części.

Instrukcje dotyczące stosowania

Lekarstwo należy przyjmować jako pojedynczą dawkę dzienną, o dowolnej porze dnia i niezależnie od przyjmowania pokarmu.
Stosowanie u dzieci i u młodzieży poniżej 18. roku życia
Nie należy stosować Citalopram ratiopharm w leczeniu dzieci ani młodzieży poniżej 18. roku życia, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Jeśli przyjmie zbyt dużą dawkę Citalopram ratiopharm
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki tego lekarstwa należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Przyjęcie zbyt dużej dawki citalopramu w połączeniu z innymi lekarstwami lub alkoholem może mieć nawet śmiertelny skutek. Gdy stosowany jest samodzielnie, przedawkowanie citalopramu rzadko kończy się śmiercią.
Objawy przedawkowania, które mogą wystąpić, to: drgawki, zaburzenia czynności serca (tachykardia, wydłużenie odcinka QT lub trzonu QRS, zatrzymanie krążenia, bradykardia, blok przewodzenia elektrycznego w sercu, tzw. torsade de pointes, arytmia przedsionkowo-komorowa), senność, śpiączka, wymioty, drżenie, obniżenie lub podwyższenie ciśnienia (hipotensja lub nadciśnienie), nudności, zespół serotonergiczny, pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic oka w warunkach braku światła (midriaza), brak krytycznej funkcji poznawczej (otępienie), pocenie się, sinica skóry i błon śluzowych (cianoza), trudności w oddychaniu (nadwentylacja).
Jeśli zapomni przyjąć Citalopram ratiopharm
Jeśli zapomni przyjąć dawkę lekarstwa, należy to zrobić tak szybko, jak tylko pamięta, chyba że jest już czas na przyjęcie następnej dawki. Nie należy przyjmować podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przestanie przyjmować Citalopram ratiopharm
Nie należy przerywać leczenia Citalopram ratiopharm nagle ani bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienia (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Jeśli ma jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego lekarstwa, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Przestań przyjmować lek i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie:

• myśli i zachowania samobójcze lub pragnienie zranienia samego siebie (automutilacja) podczas terapii. Te myśli mogą pojawić się również po przerwaniu leczenia;
• zaburzenia rytmu serca (arytmię serca);
• wysypkę, swędzenie, trudności w oddychaniu (bronchospazm) lub połykaniu, obrzęk twarzy, rąk i stóp, oczu, warg i/lub języka (angioedem). Mogą to być objawy ciężkich reakcji alergicznych (szok anafilaktyczny);
• chorobę afektywną dwubiegunową i skłonność do trwałego rozwoju zachowań maniakalnych;
• napady padaczkowe lub większa niż zwykle liczba napadów padaczkowych, jeśli już cierpisz na padaczkę;
• zespół serotoniowy (nadmierny nagromadzenie serotoniny w organizmie), stan, który może prowadzić do śmierci i objawia się takimi objawami jak: pobudzenie, halucynacje, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, nasilone odruchy, krótkotrwałe i nieprzywolne skurcze mięśnia lub grupy mięśni (mioklonie), w tym mięśni kontrolujących ruchy oczu, zwiększone napięcie mięśniowe i silny wzrost temperatury ciała (hipertermia). Aby pomóc Ci rozpoznać niektóre działania niepożądane, może być pomocne poinformowanie bliskiego członka rodziny lub przyjaciela, że przyjmujesz ten lek, i poproszenie ich o zapoznanie się z niniejszym ulotką. Możesz poprosić ich, aby poinformowali Cię, jeśli zauważą jakiekolwiek zmiany w Twoim zachowaniu.

Działania niepożądane, które pojawiają się przede wszystkim w pierwszym i drugim tygodniu terapii, a następnie zmniejszają się pod względem nasilenia i zanikają w trakcie kontynuowania leczenia, mogą obejmować:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• senność;
• bezsenność, trudności ze snem;
• suchość w ustach;
• nudności;
• zwiększoną potliwość; Te działania mogą różnić się u poszczególnych osób i zazwyczaj są związane z dawką leku.
• ból głowy.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• zmniejszenie apetytu;
• spadek masy ciała;
• pobudzenie;
• zmniejszenie pożądania seksualnego;
• lęk;
• drażliwość;
• stan dezorientacji;
• zaburzenia orgazmu u kobiet;
• nietypowe sny;
• drżenie;
• zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała (parestezje);
• zawroty głowy;
• zaburzenia koncentracji;
• nieprzyjemne uczucie brzęczenia w uszach (tinnitus);
• większa skłonność do ziewania;
• biegunka (to działanie może różnić się u poszczególnych osób i zazwyczaj jest związane z dawką leku);
• wymioty;
• zaparcia;
• swędzenie;
• ból w jednym lub więcej mięśniach (mialgia);
• ból stawów (artralgia);
• zaburzenia seksualne u mężczyzn (impotencja, zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji);
• zmęczenie (to działanie może różnić się u poszczególnych osób i zazwyczaj jest związane z dawką leku).

Nieczone (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• zwiększenie apetytu;
• przyrost masy ciała;
• agresywność;
• uczucie, że rzeczy nie są rzeczywiste (depersonalizacja);
• halucynacje;
• zachowania maniakalne;
• omdlenia (syncope);
• rozszerzenie źrenicy oka w warunkach braku światła (midriaza);
• zaburzenia rytmu serca (bradykardia lub tachykardia);
• podrażnienie skóry (koprzywica, wysypka);
• wypadanie włosów (alopecia);
• małe czerwone lub fioletowe plamy na skórze, pojawiające się pojedynczo lub w większej liczbie, czasem towarzyszą im bóle stawów, mięśni, osłabienie i gorączka – mogą to być objawy stanu zapalnego ścian naczyń krwionośnych (purpura);
• reakcja układu odpornościowego na światło słoneczne, objawiająca się wysypką towarzyszoną swędzeniem (reakcja fotouczulenia);
• trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu);
• przedłużone i obfite miesiączki u kobiet (menorragia);
• obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu (edem).

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia);
• nieprzywolne zaburzenia ruchu (dyskinezie);
• zaburzenia smaku;
• krwawienia (hemoragie);
• zaburzenia funkcji wątroby (zapalenie wątroby);
• gorączka.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
• reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje (reakcja anafilaktyczna);
• zaburzenia produkcji hormonu ADH;
• obniżenie poziomu potasu (hipokaliemia);
• ataki paniki;
• niepokój;
• zgrzytanie zębami (bruksizm);
• zaburzenia układu pozapiramidowego (nieprzywolne ruchy, drżenie, sztywność mięśni i skurcze mięśni);
• niepokój i niemożność pozostania w spoczynku lub siedzeniu (akatyzja);
• zaburzenia ruchu;
• zaburzenia wzroku;
• zaburzenia funkcji serca (wydłużenie odcinka QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes);
• silne obniżenie ciśnienia krwi po nagłym przejściu z pozycji siedzącej lub leżącej do stojącej (hipotensja ortostatyczna);
• krwawienie z nosa (epistaksa);
• krwawienie przewodu pokarmowego lub krwawienie z odbytu;
• zaburzenia wartości czynności wątroby;
• pojawianie się siniaków (ekchymozy);
• angioedem;
• obfite krwawienie pochodzące z macicy, niezależne od cyklu miesięcznego (metrorragia);
• przedłużona i bolesna erekcja niezwiązana z pobudzeniem seksualnym i niekończąca się ejakulacją (priapizm);
• wytwarzanie i wyciek mleka z gruczołu piersiowego u mężczyzn (galaktoreja);
• zwiększone ryzyko złamań kości;
• obfite krwawienie pochwy tuż po porodzie (krwawienie poporodowe), zobacz punkt 2 „Ciąża i karmienie piersią” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie wymieniono w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać Citalopram ratiopharm

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „Waz. do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Citalopram ratiopharm
Citalopram ratiopharm 20 mg tabletki powlekane filmowo

• Substancją czynną jest bromek citalopramu. Jedna tabletka powlekana filmowo zawiera 24,99 mg bromku citalopramu (równowartość 20 mg citalopramu).

Citalopram ratiopharm 40 mg tabletki powlekane filmowo

• Substancją czynną jest bromek citalopramu. Jedna tabletka powlekana filmowo zawiera 49,98 mg bromku citalopramu (równowartość 40 mg citalopramu).

Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikryształowa, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, hipromeloza,
stearynian magnezu, dwutlenek tytanu, makrogole, woda oczyszczona.
Wygląd zewnętrzny Citalopram ratiopharm i zawartość opakowania
Citalopram ratiopharm 20 mg tabletki powlekane filmowo jest dostępne w opakowaniu kartonowym zawierającym 14 lub
28 tabletek powlekanych filmowo w blistrach lub w butelkach.
Citalopram ratiopharm 40 mg tabletki powlekane filmowo jest dostępne w opakowaniu kartonowym zawierającym 14
tabletek powlekanych filmowo w blistrach lub w butelkach.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
ratiopharm GmbH - Graf-Arco Strasse, 3 - 89079 Ulm (Niemcy)
Producent
Merckle GmbH Ludwig-Merckle - Strasse 3 - 89143, Blauberen (Niemcy)
Merckle GmbH - Graf-Arco-Strasse, 3 - 89079 Ulm (Niemcy)