CARTIDONT

Ulotka: informacja dla użytkownika

Cartidont 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina, 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina

Artykaina chlorowodorek/adrenalina
Uważnie przeczytaj całą ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie

• Zachowaj ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem dentystą, lekarzem lub farmaceutą.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, powiadom lekarza dentystę, lekarza lub farmaceutę. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest CARTIDONT i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem CARTIDONT
3. Jak stosować CARTIDONT
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CARTIDONT
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CARTIDONT i do czego służy

CARTIDONT służy do znieczulenia (anestezji) jamy ustnej podczas zabiegów dentystycznych.
Ten lek zawiera dwa składniki czynne:

• artykainę – lek z grupy znieczynnych miejscowych, który zapobiega bólowi, oraz
• adrenalina – środek zwężający naczynia krwionośne, który ogranicza przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia, przedłużając w ten sposób działanie artykainy. Adrenalina zmniejsza również krwawienie podczas zabiegu chirurgicznego.

CARTIDONT będzie podany przez dentystę.
CARTIDONT wskazany jest u dzieci powyżej 4. roku życia (około 20 kg masy ciała), młodzieży i dorosłych.
W zależności od rodzaju wykonywanego zabiegu dentystycznie, dentysta wybierze jeden z dwóch leków:
CARTIDONT 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwania z adrenalina jest ogólnie stosowany w przypadku krótkotrwałych zabiegów dentystycznych,
CARTIDONT 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwania z adrenalina jest bardziej wskazany w przypadku dłuższych zabiegów lub takich, które mogą wiązać się z większym krwawieniem.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed zastosowaniem CARTIDONT

Nie stosować CARTIDONT, jeśli ma się którąkolwiek z następujących chorób:

• alergię na articainę lub adrenaliny, lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• alergię na inne leki przeciwbólowe miejscowe;
• padaczkę nieodpowiednio kontrolowaną leczeniem farmakologicznym.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy skonsultować się z lekarzem dentystą przed zastosowaniem CARTIDONT, jeśli ma się którąkolwiek z następujących chorób:

• ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia);
• ostre niewydolność serca (słabość mięśnia sercowego, np. nagły ból w klatce piersiowej w spoczynku lub po zawałcie serca (np. atak serca));
• niskie ciśnienie krwi;
• nieprawidłowo szybkie tętno;
• atak serca w ciągu ostatnich 3–6 miesięcy;
• operację bypassu tętnic wieńcowych w ciągu ostatnich 3 miesięcy;
• przyjmowanie leków na ciśnienie krwi zwanych beta-blokerami, takich jak propranolol. Istnieje ryzyko wystąpienia kryzysu nadciśnieniowego (bardzo wysokie ciśnienie krwi) lub poważnego spowolnienia tętna (patrz punkt Inne leki);
• bardzo wysokie ciśnienie krwi;
• jednoczesne przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Mogą one nasilać działanie adrenaliny;
• padaczkę;
• niedobór naturalnej substancji chemicznej zwanej cholinesterazą we krwi (niedobór cholinesterazy w osoczu);
• problemy nerkowe;
• ciężkie problemy wątrobowe;
• chorobę zwaną miastenią, powodującą osłabienie mięśni;
• porfię, powodującą powikłania neurologiczne i problemy skórne;
• stosowanie innych leków przeciwbólowych miejscowych, czyli leków powodujących odwracalną utratę czucia (w tym lotnych anestetyków, takich jak halotan);
• przyjmowanie leków zwanych lekami przeciwzakrzepowym lub lekami przeciwkrzepliwym, stosowanych w celu zapobiegania zwężeniu lub stwardnieniu naczyń krwionośnych rąk i nóg;
• wiek powyżej 70 lat;
• aktualne lub wcześniejsze problemy sercowe;
• niekontrolowaną cukrzycę;
• nadmierną aktywność tarczycy (tireotoksykozę);
• guza zwanego fochromocytomem;
• chorobę zwaną jaskrą zamkniętego kąta, która wpływa na oczy;
• stan zapalny lub infekcję w miejscu, gdzie ma być wykonana iniekcja;
• zmniejszoną ilość tlenu w tkankach organizmu (hipoksję), wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemię) oraz zaburzenia metaboliczne spowodowane nadmiarem kwasu we krwi (kwasica metaboliczna).

Inne leki i CARTIDONT
Należy poinformować lekarza dentystę, jeśli pacjent przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza dentysty, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków:

• inne leki przeciwbólowe miejscowe, czyli leki powodujące odwracalną utratę czucia (w tym lotne anestetyki, takie jak halotan);
• środki uspokajające (np. benzodiazepiny, opioidy), np. w celu zmniejszenia niepokoju przed zabiegiem stomatologicznym;
• leki na serce i ciśnienie krwi (np. guanadrel, guanetydyna, propranolol, nadolol);
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylinę, desypraminę, imipraminę, nortryptylinę, maprotylinę i protryptrylinę);
• inhibitory COMT stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. entakapon lub tolkapon);
• inhibitory MAO stosowane w leczeniu zaburzeń depresyjnych lub lękowych (np. moclobemid, fenelzyna, tranylcypramina, linezolid);
• leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. digitalis, chinidyna);
• leki stosowane w napadach migreny (np. metyzer gyd, ergotamina);
• sympatykomimetyczne leki naciskowe (np. kokaina, amfetamina, fenyloefryna, pseudoefedryna, ksylometazolina) stosowane w celu podniesienia ciśnienia krwi: jeśli zostały one zastosowane w ciągu ostatnich 24 godzin, należy odłożyć zaplanowany zabieg stomatologiczny;
• leki neuroleptyczne (np. fenytozyny).

CARTIDONT i jedzenie
Należy unikać jedzenia lub żucia gumy do żucia aż do odzyskania normalnej czułości, ponieważ istnieje ryzyko przegryzienia warg, policzków lub języka, szczególnie u dzieci.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, powinna skonsultować się z lekarzem dentystą lub lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz dentysta lub lekarz zdecyduje, czy pacjentka może przyjmować CARTIDONT w czasie ciąży.
Karmienie piersią można wznowić 5 godzin po znieczuleniu.
Nie przewiduje się niepożądanych zdarzeń dotyczących płodności przy dawkach stosowanych w zabiegach stomatologicznych.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Jeśli wystąpią skutki niepożądane, takie jak zawroty głowy, zamazane widzenie lub zmęczenie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn aż do pełnego odzyskania sprawności (zazwyczaj w ciągu 30 minut po zabiegu stomatologicznym).
CARTIDONT zawiera sód i metabisulfit sodu

• Sód: mniej niż 23 mg na strzykawkę; oznacza to, że jest praktycznie „bezsodowy”
• Metabisulfit sodu: rzadko może powodować ciężkie reakcje alergiczne i trudności oddechowe (bronchospazm).

3. Jak stosować CARTIDONT

Tylko lekarze i dentystycy są uprawnieni do stosowania CARTIDONT.
Dentysta zadecyduje, czy zastosować CARTIDONT 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml lub
CARTIDONT 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml oraz ustali odpowiednią dawkę, biorąc pod uwagę wiek, wagę, stan zdrowia ogólnego oraz rodzaj zabiegu stomatologicznego. Należy zastosować najniższą dawkę skuteczną w wywołaniu znieczulenia.
Lek ten podaje się za pomocą powolnego wstrzyknięcia do jamy ustnej.
Jeśli podano Ci więcej CARTIDONT niż powinno się to zdarzyć
Mało prawdopodobne jest, że podano by Ci zbyt dużą ilość zastrzyku; jednakże, jeśli zacząłbyś źle się czuć, powiedz o tym natychmiast lekarzowi stomatologowi. Objawy przedawkowania obejmują silne osłabienie, bladość skóry, ból głowy, pobudzenie lub niepokój, dezorientację, utratę równowagi, niezamierzone drżenie lub dreszcze, rozszerzenie źrenic, zamazanie wzroku, trudności w skupieniu wzroku na obiektach, zaburzenia mowy, zawroty głowy, drgawki, stupor, utratę przytomności, śpiączkę, częste ziewanie, nieprawidłowe zwolnienie lub przyśpieszenie oddychania, które może prowadzić do tymczasowego zatrzymania oddychania, niemożność skutecznego skurczu serca (zatrzymanie krążenia).
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem stomatologiem.

4. Możliwe działania niepożądane Jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Podczas pobytu w gabinecie stomatologicznym dentysta będzie dokładnie obserwował działanie CARTIDONT.
Natychmiast powiadom dentystę, lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych:

• obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka lub trudności w oddychaniu (angioobrzęk);
• wysypka skórna, świąd, obrzęk gardła i trudności w oddychaniu: mogą to być objawy reakcji alergicznej (nadwrażliwość);
• połączenie opadnięcia powieki i zwężenia źrenicy (zespół Hornera).

Te działania niepożądane występują rzadko (mogą występować u 1 osoby na 1000).
U niektórych pacjentów mogą również wystąpić inne działania niepożądane, nie wymienione powyżej.
Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

• zapalenie dziąseł
• ból neuropatyczny: ból spowodowany uszkodzeniem nerwu
• zdrętwienie lub zmniejszenie wrażliwości w jamie ustnej i w jej okolicach
• smak metaliczny, zaburzenia lub utrata smaku
• zwiększone, nieprzyjemne lub niezwykłe wrażliwość dotykową
• zwiększoną wrażliwość na ciepło
• ból głowy
• nieprawidłowe zwiększenie częstości akcji serca
• nieprawidłowe zmniejszenie częstości akcji serca
• niskie ciśnienie krwi
• obrzęk języka, warg i dziąseł

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

• uczucie palenia
• wysokie ciśnienie krwi
• zapalenie języka i jamy ustnej
• nudności, wymioty, biegunka
• wysypka skórna, świąd
• ból szyi lub w miejscu wstrzyknięcia

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć tylko 1 osoby na 1000):

• pobudzenie nerwowe, lęk
• zaburzenia nerwów twarzowych (paraliż twarzy)
• senność
• trudności w oddychaniu
• świsty w oddychaniu (bronchospazm), astma
• kołatanie serca
• niezamierzone ruchy oczu
• podwójne widzenie, tymczasowa ślepotę
• opadnięcie powieki i zwężenie źrenicy (zespół Hornera) – przesunięcie gałki ocznej z cofnięciem się do tyłu w obrębie orbity z powodu zmian objętości orbity (enoftalmos)
• dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu
• napoty ciepła
• złuszczanie i owrzodzenie dziąseł
• złuszczanie w miejscu wstrzyknięcia
• pokrzywka
• skurcze mięśni, niezamierzone skurcze mięśni
• zmęczenie, osłabienie
• dreszcze

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

• trwała utrata wrażliwości, rozległe zdrętwienie i utrata smaku

Nieznane: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• nadmierna radość (euforia)
• zaburzenia koordynacji częstości akcji serca (zaburzenia przewodzenia, blok przedsionkowo-komorowy)
• zwiększenie ilości krwi w danej części ciała, powodujące zastój w naczyniach krwionośnych
• rozszerzenie lub zwężenie naczyń krwionośnych
• chrypka
• trudności w połykaniu
• obrzęk policzków i obrzęk lokalny
• zespół palącej jamy ustnej
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• nieprawidłowe zwiększenie potliwości
• nasilenie objawów neuromięśniowych w zespole Kearnsa-Sayre’a
• uczucie ciepła lub zimna
• blok żuchwy

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem stomatologiem, lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać CARTIDONT

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na etykiecie i opakowaniu po oznaczeniu „Wazne do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 25°C. Nie zamrażać. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest mętny lub zmienił kolor.
Kartusze są jednorazowego użytku. Użyj natychmiast po otwarciu kartusza.
Niewykorzystanego roztworu nie wolno wykorzystywać ponownie – wyrzuć go.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj dentysty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera CARTIDONT

• Substancjami czynnymi są articaina cloridrato i adrenalina tartrato.
  o Każda fiolka o pojemności 1,7 ml roztworu do wstrzykiwania CARTIDONT 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwania z adrenaliną zawiera 68 mg chlorowodorku articainy i 8,5 mikrograma adrenaliny (jako winianu adrenaliny).
  o 1 ml CARTIDONT 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwania z adrenaliną zawiera 40 mg chlorowodorku articainy i 5 mikrogramów adrenaliny (jako winianu adrenaliny).

Każda fiolka o pojemności 1,7 ml roztworu do wstrzykiwania CARTIDONT 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwania z adrenaliną zawiera 68 mg chlorowodorku articainy i 17 mikrogramów adrenaliny (jako winianu adrenaliny).
1 ml CARTIDONT 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwania z adrenaliną zawiera 40 mg chlorowodorku articainy i 10 µg adrenaliny (jako winianu adrenaliny).

• Pozostałe składniki to: sodio cloruro, sodio metabisolfito (E223), acqua per preparazioni iniettabili.

Opis wyglądu leku CARTIDONT i zawartość opakowania
CARTIDONT to klarowny, bezbarwny roztwór.
Dostarczany jest w jednorazowych fiolkach szklanych, uszczelnionych u dołu ruchomym tłokiem gumowym, a u góry uszczelnieniem gumowym zamocowanym aluminiowym korkiem.
Opakowanie kartonowe zawiera 50 fiol szklanych po 1,7 ml.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
CURASEPT S.p.A - Via G. Parini, 19 - CAP 21047, Saronno (VA), Włochy
Producent
Pierrel S.p.A. - Strada Statale Appia n. 46/48 - 81043 CAPUA (CE)

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Dawkowanie:
W przypadku wszystkich grup populacyjnych należy stosować najniższą dawkę skuteczną w wywoływaniu znieczulenia. Dawkę niezbędną należy ustalać indywidualnie.
W przypadku standardowej procedury typową dawką dla dorosłych pacjentów jest jedna ampułka, jednak zawartość mniejszej niż jedna ampułka może okazać się wystarczająca do osiągnięcia skutecznego znieczulenia. W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów, lekarz dentysta może uznać za konieczne użycie więcej niż jednej ampułki, nie przekraczając przy tym zalecanej maksymalnej dawki.
W przypadku większości rutynowych zabiegów stomatologicznych zaleca się stosowanie CARTIDONT 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml.
W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów, na przykład takich, które wymagają wyraźnego krzepnięcia krwi, zaleca się stosowanie CARTIDONT 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml.
Stosowanie współbieżne środków uspokajających w celu zmniejszenia lęku pacjenta:
Bezpieczna maksymalna dawka znieczulenia lokalnego może być zmniejszona u pacjentów poddawanych uspokojeniu z powodu addytywnego efektu depresji ośrodkowego układu nerwowego.
Dorośli i nastolatkowie (wiek od 12 do 18 lat):
U dorosłych i nastolatków maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg, z bezwzględną maksymalną dawką 500 mg. Maksymalna dawka 500 mg artykainy odnosi się do zdrowego dorosłego o masie ciała powyżej 70 kg.
Dzieci (wiek od 4 do 11 lat):
Bezpieczeństwo CARTIDONT u dzieci poniżej 4. roku życia nie zostało ustalone. Brak dostępnych danych.
Ilość do wstrzyknięcia należy ustalić na podstawie wieku i masy ciała dziecka, a także zakresu zabiegu. Skuteczną średnią dawką jest 2 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio dla zabiegów prostych i skomplikowanych. Należy stosować najniższą dawkę skuteczną w wywoływaniu znieczulenia. U dzieci w wieku 4 lat (lub co najmniej 20 kg (44 funty) masy ciała) i starszych, maksymalna dawka artykainy wynosi tylko 7 mg/kg, z bezwzględną maksymalną dawką 385 mg artykainy u zdrowego dziecka o masie ciała 55 kg.
Grupy specjalne
Osoby starsze i pacjenci z chorobami nerek
Z powodu braku danych klinicznych należy zachować szczególną ostrożność, stosując najniższą dawkę skuteczną w wywoływaniu znieczulenia u osób starszych i u pacjentów z chorobami nerek.
U tych pacjentów mogą występować podwyższone stężenia leku we krwi, zwłaszcza po wielokrotnym stosowaniu. Jeśli konieczne jest powtórzenie wstrzyknięcia, pacjent powinien być dokładnie monitorowany pod kątem ewentualnych objawów względnego przedawkowania.
Pacjenci z zaburzeniami wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność, stosując najniższą dawkę skuteczną w wywoływaniu znieczulenia u pacjentów z zaburzeniami wątroby, szczególnie po wielokrotnym stosowaniu, mimo że 90% artykainy jest inaktywowane przez nieswoiste esterazy osocza, tkanek i krwi.
Pacjenci z niedoborem cholinesterazy osocza
U pacjentów z niedoborem cholinesterazy lub leczonych inhibitorami acetylocholinesterazy mogą występować podwyższone stężenia leku we krwi, ponieważ produkt jest inaktywowany w 90% przez esterazy osocza. Dlatego należy stosować najniższą dawkę skuteczną w wywoływaniu znieczulenia.
Sposób podania
Znieczulenie miejscowe i zastosowanie okołoniowe w jamie ustnej.
Znieczulacze miejscowe należy wstrzykiwać ostrożnie w przypadku obecności stanu zapalnego i/lub infekcji w miejscu wstrzyknięcia. Wstrzyknięcie należy wykonywać bardzo powoli (1 ml/min).
Środki ostrożności, które należy podjąć przed przygotowaniem lub podaniem leku
Ten lek należy stosować wyłącznie przez lekarzy lub dentystów posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu toksyczności systemowej lub pod ich nadzorem. Przed zastosowaniem znieczulenia regionalnego za pomocą znieczulaczy miejscowych należy zapewnić dostępność odpowiedniego sprzętu i leków do resuscytacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych wypadków oddechowych i kardiologicznych. Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu znieczulacza miejscowego.
W przypadku stosowania CARTIDONT do znieczulenia przez znieczulenie miejscowe lub znieczulenie lokalno-ograniczone, wstrzyknięcie należy zawsze wykonywać powoli i po uprzednim odsysaniu.
Szczególne ostrzeżenia
Adrenalina zmniejsza przepływ krwi w dziąsłach, co może powodować martwicę tkanek lokalnie.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki uszkodzenia nerwów i długotrwałej lub nieodwracalnej utraty smaku po znieczuleniu blokowym żuchwy.
Środki ostrożności przy stosowaniu
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczyń krwionośnych
Przypadkowe wstrzyknięcie do naczyń krwionośnych może spowodować nagły wzrost stężenia adrenaliny i artykainy w obiegu ogólnym. Może to być związane z poważnymi niepożadanymi odczynami, na przykład drgawkami, a następnie depresją układu oddechowego, krążeniowego i ośrodkowego układu nerwowego oraz śpiączką, które mogą prowadzić do zatrzymania oddychania i krążenia. Dlatego, aby upewnić się, że igła nie wnika do naczynia krwionośnego podczas wstrzykiwania, należy przed wstrzyknięciem znieczulenia lokalnego odsysać. Jednak brak krwi w strzykawce nie gwarantuje, że uniknięto wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego.
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do nerwu
Przypadkowe wstrzyknięcie do nerwu może spowodować wstępowanie leku wzdłuż nerwu. Aby uniknąć wstrzyknięcia do nerwu i zapobiegać uszkodzeniom nerwów związanym z blokowaniem nerwów, igłę należy nieco cofnąć, jeśli pacjent odczuwa uczucie porażenia elektrycznego podczas wstrzykiwania lub jeśli wstrzyknięcie jest szczególnie bolesne. W przypadku uszkodzenia nerwów potencjalna toksyczność chemiczna artykainy oraz obecność adrenaliny mogą nasilać efekt neurotoksyczny, ponieważ adrenalina może zmniejszać dopływ krwi wokół nerwu i utrudniać eliminację artykainy lokalnie.
Leczenie przedawkowania
Przed podaniem znieczulenia regionalnego za pomocą znieczulaczy miejscowych należy zapewnić dostępność sprzętu i leków do resuscytacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych wypadków oddechowych i kardiologicznych.
Ciężkość objawów przedawkowania powinna skłonić lekarza/dentystę do zastosowania protokołów zapewniających szybkie zabezpieczenie dróg oddechowych i prowadzenie wentylacji wspomaganej.
Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu znieczulenia miejscowego.
W przypadku wystąpienia objawów ostrej toksyczności systemowej należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie znieczulenia miejscowego. W razie potrzeby należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej.
Objawy ze strony OUN (drgawki, depresja OUN) należy natychmiast leczyć odpowiednim wspomaganiem oddychania/dróg oddechowych oraz podaniem leków przeciwdrgawkowych.
Optymalne natlenienie, wentylacja i wspomaganie krążenia, wraz z leczeniem zakwasu, mogą zapobiegać zatrzymaniu krążenia.
W przypadku depresji układu krążenia (hipotensja, bradykardia) należy rozważyć odpowiednie leczenie płynami dożylnymi, lekami vaso-pressorowymi i/lub inotropowymi. U dzieci dawkę należy dostosować do wieku i masy ciała.
W przypadku zatrzymania krążenia należy natychmiast rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania
Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór jest mętny lub zmienia kolor.
Aby uniknąć ryzyka zakażenia (na przykład przeniesienia wirusa zapalenia wątroby), strzykawki i igły używane do pobierania roztworu muszą być zawsze nowe i sterylne.
Ampułki są jednorazowego użytku. W przypadku częściowego wykorzystania ampułki, pozostały roztwór należy wyrzucić.
Nieużywany lek i odpady pochodzące z tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.