Baiama

Ulotka: informacje dla pacjenta

Baiama 40 mg/mL roztwór do wstrzykiwań w fiolce

aflibercept
Lek objęty dodatkowym nadzorem. Umożliwia to szybkie uzyskanie nowych informacji dotyczących bezpieczeństwa. Możesz wnieść swój wkład poprzez zgłaszanie wszelkich niepożądanych działań, które wystąpią podczas przyjmowania tego leku. Zobacz koniec punktu 4, aby uzyskać informacje na temat sposobu zgłaszania niepożądanych działań.
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych działań, w tym tych niewymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki

1. Co to jest Baiama i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Baiama
3. Jak stosować lek Baiama
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Baiama
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Baiama i do czego służy

Baiama to roztwór wstrzykiwany do oka w celu leczenia u dorosłych chorób oczu zwanych

• neowaskularną zwyrodnieniową zmianą plamki spowodowaną wiekiem (AMD typu egzudatywnego),
• pogorszeniem wzroku związanym z obrzękiem plamki wtórnym do zamknięcia żyły siatkówki (RVO – zamknięcie pnia BRVO lub zamknięcie CRVO),
• pogorszeniem wzrocu związanym z cukrzycowym obrzękiem plamki (Diabetic Macular Oedema – DME),
• pogorszeniem wzroku związanym z miopowym nowotworzeniem naciekowym naczyniówki (miopowa CNV).

Aflibercept, substancja czynna leku Baiama, blokuje działanie grupy czynników znanych jako VEGF-A (czynnik wzrostu śródbłonka naczyń A) i PlGF (czynnik wzrostu łożyska). U pacjentów z AMD egzudatywnym i miopową CNV nadmiar tych czynników prowadzi do nieprawidłowego powstawania nowych naczyń krwionośnych w oku. Nowe naczynia mogą powodować wyciek składników krwi do wnętrza oka i dalsze uszkodzenie tkanek ocznych odpowiedzialnych za widzenie.
U pacjentów z CRVO powstaje zator w głównym naczyniu krwionośnym odprowadzającym krew od siatkówki. W odpowiedzi na to zdarzenie poziom VEGF wzrasta, co powoduje wyciek płynu do siatkówki i powstanie obrzęku plamki (części siatkówki odpowiedzialnej za ostre widzenie), znanego jako obrzęk plamki. Gdy plamka nabrzmieje płynem, ostre widzenie staje się nieostre.
U pacjentów z BRVO jeden lub więcej dopływów (gałęzi) głównego naczynia odprowadzającego krew od siatkówki jest zablokowanych. W efekcie poziomy VEGF są podwyższone, co powoduje wyciek płynu do siatkówki i powstanie obrzęku plamki.
Cukrzycowy obrzęk plamki to obrzęk siatkówki występujący u pacjentów z cukrzycą, spowodowany wyciekiem płynu z naczyń krwionośnych w obszarze plamki. Plamka to część siatkówki odpowiedzialna za ostre widzenie. Gdy plamka napełnia się płynem, ostre widzenie staje się nieostre.
Wykazano, że aflibercept blokuje wzrost nieprawidłowych nowych naczyń krwionośnych w oku, z których często wycieka płyn lub krew. Aflibercept może pomóc w ustabilizowaniu, a w wielu przypadkach również w poprawie utraty wzroku związanej z AMD egzudatywnym, CRVO, BRVO, DME oraz miopową CNV.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Baiama

Nie przyjmuj leku Baiama

• jeśli jest alergicznym na aflibercept lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli masz aktualną lub podejrzaną infekcję wewnątrz lub wokół oka (infekcję oczną lub okołookową),
• jeśli masz ciężkie zapalenie oka (objawiające się bólem lub zaczerwienieniem).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku Baiama:

• jeśli masz jaskrę,
• jeśli kiedykolwiek widziałeś migające światła lub „muchy w polu widzenia” i jeśli liczba oraz rozmiar tych „much” nagle wzrosła,
• jeśli miałeś lub planujesz operację oka w ciągu ostatnich lub nadchodzących czterech tygodni,
• jeśli masz ciężką postać CRVO lub BRVO (CRVO lub BRVO izchemiczne), leczenie lekiem Baiama nie jest zalecane.

Ważne jest również, abyś wiedział, że:

• bezpieczeństwo i skuteczność afliberceptu podawanego jednocześnie do obu oczu nie zostały zbadane, a podawanie w ten sposób może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych,
• zastrzyki leku Baiama mogą u niektórych pacjentów powodować wzrost ciśnienia w oku (ciśnienie wewnątrzgałkowe) w ciągu 60 minut po zastrzyku. Lekarz będzie monitorował ten efekt po każdym zastrzyku,
• jeśli rozwinie się u Ciebie infekcja lub zapalenie wewnątrz oka (endoftalmia) lub inne powikłania, może wystąpić ból oka lub nasilenie się dolegliwości, pogorszenie zaczerwienienia oka, zamglenie lub osłabienie wzroku oraz zwiększone światłoczułość. Ważne jest, aby każdy objaw został jak najszybciej zdiagnozowany i leczony,
• lekarz sprawdzi, czy nie masz innych czynników ryzyka, które mogą zwiększyć możliwość oderwania się lub pęknięcia jednej z warstw z tylnej części oka (odwarstwienie lub pęknięcie siatkówki, oderwania lub pęknięcie nabłonka barwnikowego siatkówki); w takich przypadkach aflibercept będzie podawany z ostrożnością,
• aflibercept nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że potencjalna korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu,
• kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez co najmniej kolejne trzy miesiące po ostatnim zastrzyku leku Baiama.

Systematyczne stosowanie inhibitorów VEGF, substancji podobnych do tych zawartych w leku Baiama, może wiązać się z teoretycznym ryzykiem powstawania skrzeplin blokujących naczynia krwionośne (zdarzenia tromboemboliczne tętnicze), co może prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia takich zdarzeń po wstrzyknięciu leku Baiama do oka. Dane dotyczące bezpieczeństwa leczenia pacjentów z CRVO, BRVO, DME i miopatyczną CNV, którzy doświadczyli udaru mózgu lub przejściowego niedokrwienia mózgu (przejściowy atak niedokrwienny) lub zawału serca w ciągu ostatnich 6 miesięcy, są ograniczone. Jeśli którykolwiek z tych przypadków dotyczy Ciebie, lek Baiama będzie podawany z ostrożnością.
Doświadczenie w leczeniu jest ograniczone w przypadku:

• pacjentów z DME spowodowanym cukrzycą typu I,
• pacjentów z cukrzycą o wysokich średnich wartościach glikemii (HbA1c powyżej 12%),
• pacjentów z cukrzycą z chorobą oka spowodowaną cukrzycą zwaną proliferacyjną retinopatią cukrzycową.

Nie ma żadnych doświadczeń z leczeniem:

• pacjentów z infekcjami ostrymi,
• pacjentów z innymi chorobami oka, takimi jak odwarstwienie siatkówki lub dziura w plamce,
• pacjentów z cukrzycą z niekontrolowanym wysokim ciśnieniem krwi,
• pacjentów nieazjatyckiego pochodzenia z miopatyczną CNV,
• pacjentów wcześniej leczonych z powodu miopatycznej CNV,
• pacjentów z ogniskami poza centralną częścią plamki (ogniska ekstrafowelarne) w przypadku miopatycznej CNV.

Jeśli u Ciebie występuje którykolwiek z powyższych przypadków, lekarz weźmie pod uwagę brak informacji przy decyzji o leczeniu lekiem Baiama.
Dzieci i młodzież
Zastosowanie afliberceptu u dzieci lub młodzieży poniżej 18. roku życia nie zostało zbadane, ponieważ zwyrodnienie plamki związanego z wiekiem, CRVO, BRVO, DME i miopatyczna CNV występują głównie u dorosłych. Dlatego jego zastosowanie w tej grupie wiekowej nie jest odpowiednie.
Inne leki i Baiama
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Ciąża i karmienie piersią

• Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez co najmniej trzy miesiące po ostatnim zastrzyku leku Baiama.
• Brak doświadczenia w stosowaniu afliberceptu u kobiet w ciąży. Lek Baiama nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że potencjalna korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, porozmawiaj z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia lekiem Baiama.
• Małe ilości afliberceptu mogą przechodzić do mleka matki. Nie są znane skutki na noworodki/dzieci karmione piersią. Lek Baiama nie jest zalecany w okresie karmienia piersią. Jeśli karmisz piersią, porozmawiaj z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia lekiem Baiama.

Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn
Po wstrzyknięciu leku Baiama mogą wystąpić tymczasowe zaburzenia wzroku. Nie prowadź pojazdów i nie korzystaj z maszyn do czasu ustąpienia tych objawów.
Lek Baiama zawiera polisorbat i sód
Lek Baiama zawiera polisorbat 20 (E432) i chlorek sodu.
Ten lek zawiera 0,015 mg polisorbatu 20 w każdej dawce 0,05 mg, co odpowiada 0,3 mg/mL. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Powiadom lekarza, jeśli znasz jakąkolwiek alergię.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę jednostkową, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Baiama

Lekarz doświadczony w wykonywaniu zastrzyków do oka wstrzyśnie Ci Baiama w warunkach bezpyłowych
(czystych i sterylnych).
Zalecana dawka to 2 mg afliberceptu (0,05 mL).
Baiama podaje się jako zastrzyk do oka (zastrzyk wewnątrzszybieniowy).
Przed zastrzykiem lekarz użyje środka odkażającego do przemywania oka, aby dokładnie oczyścić oko
i zapobiec infekcji. Lekarz poda Ci również znieczulenie miejscowe, aby zmniejszyć lub zablokować ból
spowodowany zastrzykiem.
Złogowa AMD
Pacjenci z złogową AMD będą leczeni jednym zastrzykiem miesięcznie przez trzy kolejne dawki,
a następnie kolejnym zastrzykiem po upływie kolejnych 2 miesięcy. Lekarz zadecyduje następnie, czy odstępy
między zastrzykami mogą być utrzymane co dwa miesiące, czy też należy stopniowo wydłużać odstępy
o 2 lub 4 tygodnie, jeśli Twoja choroba będzie się stabilizować.
Jeśli stan Twojego oka się pogorszy, odstępy między zastrzykami mogą zostać skrócone.
O ile nie wystąpią żadne problemy lub lekarz nie zaleci inaczej, nie ma potrzeby wizyt u lekarza
w okresie między zastrzykami.
Obrzęk plamki spowodowany ZZW (ZWZ pętlicowy i ZWZ centralny)
Lekarz ustali dla Ciebie najodpowiedniejszą częstotliwość leczenia. Leczenie rozpocznie się serią
miesięcznych zastrzyków Baiama.
Odstęp między dwoma zastrzykami nie powinien być krótszy niż miesiąc.
Jeśli po ciągłym leczeniu nie odnotowano korzyści, lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia
Baiama.
Leczenie będzie kontynuowane zastrzykami miesięcznymi aż do ustabilizowania stanu Twojego oka.
Może być konieczne wykonanie trzech lub więcej miesięcznych zastrzyków.
Lekarz będzie monitorował odpowiedź na leczenie i może kontynuować leczenie z stopniowym wydłużaniem
odstępów między zastrzykami, aby utrzymać stabilny stan. Jeśli po wydłużeniu odstępu między zabiegami
stan Twojego oka zacznie się pogarszać, lekarz skróci odstępy między zabiegami.
W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie lekarz zadecyduje, kiedy należy wykonać wizyty kontrolne
i kolejne zabiegi.
Cukrzycowy obrzęk plamki (DME)
Pacjenci z DME będą leczeni jednym zastrzykiem miesięcznie przez pierwsze pięć kolejnych dawek,
a następnie jednym zastrzykiem co 2 miesiące.
Odstępy między zabiegami mogą być utrzymywane co 2 miesiące lub dostosowywane do stanu Twojego oka
na podstawie badań wykonywanych przez lekarza. Lekarz zadecyduje o częstotliwości wizyt kontrolnych.
Lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia Baiama, jeśli stwierdzi, że nie odnosisz korzyści
z kontynuowania terapii.
Miopatyczne naczynia nowotworowe (CNV miopica)
Pacjenci z CNV miopica zostaną poddani leczeniu jednym zastrzykiem. Kolejne zastrzyki otrzymasz tylko wtedy,
gdy badania przeprowadzone przez lekarza wskazują, że choroba nie uległa poprawie.
Odstęp między dwoma zastrzykami nie powinien być krótszy niż miesiąc.
Jeśli choroba ustąpi, a następnie ponownie się pojawi, lekarz może wznowić leczenie.
Lekarz ustali harmonogram wizyt kontrolnych.
Jeśli zapomnisz zastosować Baiama
Umów się na nową wizytę w celu wykonania badań i zastrzyku.
Jeśli przerwiesz leczenie Baiama
Skonsultuj się z lekarzem przed przerwaniem leczenia.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Istnieje możliwość wystąpienia reakcji alergicznych (nadwrażliwości), które mogą być poważne i wymagać natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Podczas podawania afliberceptu mogą wystąpić pewne działania niepożądane po stronie oczu, które są spowodowane procedurą wstrzyknięcia. Niektóre z nich mogą być poważne i obejmować ślepotę, ciężkie zakażenie lub stan zapalny wewnątrz oka (endoftalmię), odwarstwienie, rozwarstwienie lub krwawienie warstwy wrażliwej na światło z tylnej części oka (odwarstwienie lub rozwarstwienie siatkówki), zmętnienie soczewki (zaćma), krwawienie wewnątrz oka (krwawienie w ciała szklistym), odwarstwienie żelatynowatej substancji znajdującej się wewnątrz oka od siatkówki (odwarstwienie ciała szklistego), oraz podwyższenie ciśnienia wewnątrz oka, patrz punkt 2.
Te poważne działania niepożądane po stronie oczu wystąpiły w badaniach klinicznych w mniej niż 1 na 1 900 wstrzyknięć.

Jeśli zauważysz nagłe pogorszenie wzroku lub nasilenie bólu i zaczerwienienie oka po wstrzyknięciu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Lista zgłoszonych działań niepożądanych
Poniżej znajduje się lista działań niepożądanych zgłoszonych jako potencjalnie powiązane z procedurą wstrzyknięcia lub z lekiem. Nie panikuj — możesz nie doświadczyć żadnego z nich. Zawsze rozmawiaj z lekarzem o wszelkich podejrzanych działaniach niepożądanych.
Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 osoby na 10):

• pogorszenie wzroku
• krwawienie w tylnej części oka (krwawienie siatkówki)
• zaczerwienienie oka spowodowane krwawieniem z drobnych naczyń krwionośnych w zewnętrznych warstwach oka
• ból oka

Często występujące działania niepożądane (mogą występować u do 1 osoby na 10):

• odwarstwienie lub pęknięcie jednej z warstw w tylnej części oka, powodujące błyski światła, „latające muszki” i czasem prowadzące do utraty wzrocu (pęknięcie nabłonka siatkówki*/odwarstwienie, odwarstwienie siatkówki/pęknięcie)
• zwyrodnienie siatkówki (powodujące zaburzony wzrok)
• krwawienie w oku (krwawienie ciała szklistego)
• pewne formy zmętnienia soczewki (zaćma)
• uszkodzenie najbardziej zewnętrznej warstwy gałki ocznej (rogówki)
• podwyższone ciśnienie w oczach
• widzenie ruchomych plam (latające muszki)
• odwarstwienie żelatynowatej substancji wewnątrz oka od siatkówki (odwarstwienie ciała szklistego, powodujące błyski światła i latające muszki)
• uczucie obecności ciała obcego w oku
• zwiększone wydzielanie łez
• obrzęk powieki
• krwawienie w miejscu wstrzyknięcia
• zaczerwienienie oka

Stanom, które są znane z powiązania z zaawansowaną zwyrodnieniową chorobą plamki żylastej (AMD), obserwowanym wyłącznie u pacjentów z AMD typu wysiękowego.
Nieczęsto występujące działania niepożądane (mogą występować u do 1 osoby na 100):

• reakcje alergiczne (nadwrażliwość)**
• ciężki stan zapalny lub zakażenie wewnątrz oka (endoftalmia)
• zapalenie tęczówki lub innych części oka (zapalenie tęczówki, uveitis, irydocyklicit, poświata w komorze przedniej)
• dziwne uczucie w oku
• podrażnienie powieki, obrzęk najbardziej zewnętrznej warstwy gałki ocznej (rogówki)

** Zgłoszono reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka oraz pojedyncze przypadki ciężkiej reakcji alergicznej (anafilaktycznej/anafilakso-podobnej).
Rzadko występujące działania niepożądane (mogą występować u do 1 osoby na 1 000):

• ślepotę
• zmętnienie soczewki w wyniku urazu (zaćma traumatyczna)
• stan zapalny żelatynowatej substancji wewnątrz oka
• obecność ropiwek w oku

W badaniach klinicznych stwierdzono zwiększoną częstość krwawień z drobnych naczyń krwionośnych w zewnętrznej warstwie oka (krwawienie spojówek) u pacjentów z zaawansowaną zwyrodnieniową chorobą plamki żylastej (AMD) leczonych lekami rozrzedzającymi krew. Zwiększone występowanie to było porównywalne u pacjentów leczonych ranibizumabem i tymi, którzy otrzymywali aflibercept.
Użycie doustne inhibitorów czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), które są substancjami podobnymi do tych zawartych w leku Baiama, może wiązać się z ryzykiem powstawania skrzeplin blokujących naczynia krwionośne (zdarzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze), które mogą prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia takich zdarzeń po wstrzyknięciu afliberceptu do oka.
Tak jak w przypadku wszystkich białek stosowanych terapeutycznie, przy stosowaniu Baiama możliwe jest wystąpienie reakcji immunologicznej (powstawanie przeciwciał).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie wymieniono w tym ulotce, skontaktuj się z lekarzem. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Krajowego Systemu Zgłaszania wymienionego w załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Baiama

• Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
• Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu i etykiecie po oznaczeniach „Ważne do” / „EXP”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
• Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C). Nie zamrażać.
• Zamkniętego fiolki można przechowywać poza lodówką w temperaturze nie przekraczającej 25 °C przez maksymalnie 24 godziny.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie wyrzucać żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Należy zasięgnąć porady u farmaceuty w sprawie sposobu utylizacji leków, których już nie używa się. Pomogą Państwo w ten sposób chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Baiama

• Substancją czynną jest aflibercept. Jedno fiolka zawiera objętość do odessania co najmniej 0,1 ml, odpowiadającą co najmniej 4 mg afliberceptu. Jedna fiolka zapewnia dawkę 2 mg afliberceptu w 0,05 ml.
• Pozostałe składniki to: polisorbat 20 (E432), histydyny chlorowodorek monohydrat (do regulacji pH), histydyna (do regulacji pH), chlorek sodu, sacharoza, woda do sporządzania środków strzykawkowych. Zobacz punkt 2 „Baiama zawiera polisorbat i sód”.

Opis wyglądu leku Baiama i zawartość opakowania
Baiama to roztwór do wstrzykiwań (preparat do wstrzykiwania) w fiolce. Wygląd roztworu to od bezbarwnego do jasnożółtego.
Opakowanie zawiera 1 fiolkę.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Formycon AG
82152 Martinsried/Planegg
Niemcy
Producent
Midas Pharma GmbH
Rheinstrasse 49
55218 Ingelheim am Rhein
Niemcy
Bardziej szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Fiolekka przeznaczona jest wyłącznie do leczenia jednego oka.
Fiolekka zawiera więcej niż zalecana dawka 2 mg afliberceptu (równoważna do 0,05 mL). Nadmiar objętości należy usunąć przed podaniem.
Przed podaniem należy wizualnie sprawdzić roztwór do wstrzykiwań pod kątem obecności obcych cząstek i/lub zmiany koloru lub jakichkolwiek innych zmian wyglądu. W przypadku ich stwierdzenia lek należy usunąć.
Nieotwarta fiolekka może być przechowywana poza lodówką w temperaturze poniżej 25 °C przez maksymalnie 24 godziny. Po otwarciu fiolekki należy postępować w warunkach bezpylnych.
Do przygotowania i wstrzyknięcia do ciała szklistego wymagane są następujące jednorazowe urządzenia medyczne:
igła sterylizowana z filtrem 5 mikronów (18 gauge × ½ cala)
sztyrynga sterylizowana 1 mL z końcówką Luer‑lock
igła sterylizowana do wstrzyknięcia 30 G × ½ cala, wymagana do wstrzyknięcia do ciała szklistego
Wymienione urządzenia medyczne nie są zawarte w opakowaniu.
Instrukcje dotyczące użytkowania fiolekki:

1. Usunąć plastikowy kapturzek i zdezynfekować zewnętrzną część gumowego zatyczki fiolekki:

2. Podłącz igłę 18 G z filtrem 5 mikronów do jałowej strzykawki 1 mL z końcówką Luer-lock:

3. Wprowadź igłę z filtrem w środek korka fiolki, aż igła zostanie całkowicie wsunięta do fiolki i jej koniec dotknie dna lub narożnika fiolki.
4. Stosując technikę bezpylną, za pomocą ssania pobierz całą zawartość fiolki Baiama do strzykawki, trzymając fiolkę w pozycji pionowej, lekko pochylonej, aby ułatwić pełne pobranie.

Aby uniknąć wprowadzenia powietrza, upewnij się, że cały koniec igły, który jest ukośnie ścięty, jest całkowicie zanurzony w cieczy. Podczas pobierania trzymaj fiolkę pochyloną, zachowując pełny zanurzony koniec igły w cieczy:

5. Upewnij się, że trzpień strzykawki jest wystarczająco wyciągnięty, gdy opróżniasz fiolkę, aby całkowicie opróżnić igłę z filtrem.
6. Usuń igłę z filtrem i zutylizuj ją w odpowiedni sposób. Uwaga: igły z filtrem nie należy używać do wstrzykiwania do ciała szklistego.
7. Stosując technikę bezpylną, załóż igłę do wstrzykiwania 30 G × ½ cala na końcówkę strzykawki z Luer-lock, silnie ją obracając:

8. Trzymając strzykawkę igłą skierowaną do góry, sprawdź brak pęcherzyków powietrza. Jeśli występują, delikatnie stukaj palcem w strzykawkę, aby spowodować wypłynięcie pęcherzyków na powierzchnię:

9. Usuń wszystkie pęcherzyki i wypuść nadmiar leku, powoli wciskając tłoczek, tak aby płaska końcówka tłoczka wyrównała się z linią oznaczającą 0,05 mL na strzykawce:

10. Fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Pobieranie wielu dawek z jednej fiolki może zwiększyć ryzyko zanieczyszczenia i powikłań zakaźnych.

Nieużywany lek oraz odpady pochodzące od tego leku należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.