Viaflex Glukosa Baxter 20% roztwór do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Viaflex Glukosa Baxter 20% roztwór do przetaczania

Substancja czynna: Glukoza

Przed podaniem tego leku przeczytaj dokładnie całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Viaflex Glukosa 20% i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Viaflex Glukozę 20%
3. Jak stosować Viaflex Glukozę 20%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Viaflex Glukozę 20%
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Viaflex Glukoza 20% i kiedy jest stosowany

Viaflex Glukoza 20% to roztwór cukru (glukozy) w wodzie. Glukoza jest jednym z głównych źródeł energii dla organizmu. Ten roztwór do wlewu dożylnego dostarcza 800 kcal na litr.

Viaflex Glukoza 20% stosuje się w celu:

• dostarczenia węglowodanów (cukru) samodzielnie lub, jeśli jest to konieczne, w odżywianiu dożylnej. Odżywianie dożylne stosuje się u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu doustnie. Polega na powolnym wlewaniu (infuzji) dożylnym.
• zapobiegania lub leczenia niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia)
• dostarczenia dodatkowej ilości płynu, gdy organizm nie ma wystarczającej ilości wody (odwodnienie) i potrzebuje dodatkowych węglowodanów (cukru).

jako roztwór pomocniczy do podawania innych leków, z którymi jest kompatybilny.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Viaflex Glukoza 20%

Nie należy podawać Viaflex Glukoza 20%, jeśli występuje jedna z następujących sytuacji:

• jeśli jest Pan(i) alergicznym na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),

• jeśli ma Pan(i) cukrzycę nieleczoną w odpowiedni sposób, wskutek czego stężenie glukozy we krwi jest wyższe niż normalnie (niezrównoważona cukrzyca),

• utrata przytomności (śpiączka hiperosmolarna). Jest to rodzaj śpiączki, który może wystąpić u osób z cukrzycą nieleczonej odpowiednio,

• rozcieńczenie krwi z powodu podania zbyt dużej ilości płynu (hemodylucja),

• nadmiar płynu w przestrzeniach pozakomórkowych organizmu (hiperhydratacja pozakomórkowa),

• zwiększenie objętości krwi w naczyniach krwionośnych powyżej normalnej (hiperwolemia),

• stężenie glukozy we krwi wyższe niż normalnie (hiperglikemia),

• stężenie mleczanu we krwi wyższe niż normalnie (hiperlaktemia),

• ciężka niewydolność nerek (gdy nerki nie działają prawidłowo i konieczna jest dializa),

• niezrównoważona niewydolność serca. Jeśli niewydolność serca nie była odpowiednio leczona i powoduje objawy takie jak:

• trudności w oddychaniu,

• obrzęk kostek,

• gromadzenie się płynu pod skórą, obejmujące cały organizm, w tym mózg i płuca (ogólny obrzęk),

• choroba wątroby powodująca gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wysięk w przebiegu marskości wątroby),

• inne stany chorobowe wpływające na sposób regulacji poziomu cukru w organizmie,

• nietolerancja (nadwrażliwość) na glukozę, która może wystąpić u pacjentów z alergią na kukurydzę.

Nie należy podawać roztworów do wlewu dożylnego zawierających glukozę, w tym Viaflex Glukoza 20%, w pierwszych 24 godzinach po urazie głowy.

Jeśli do roztworu do wlewu dożylnego dodaje się inny lek, należy przeczytać ulotkę do tego leku, aby upewnić się, że można go stosować.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Viaflex Glukoza 20% jest roztworem hipertonicznym (stężonym). Lekarz uwzględni to przy obliczaniu ilości podawanego roztworu.

Jeśli ma Pan(i) którąkolwiek z poniższych chorób lub chorował(a) na którąś z nich, należy powiadomić lekarza.

• Cukrzycę,

• niewydolność nerek,

• ciężki i potencjalnie śmiertelny stan chorobowy (ostry stan krytyczny),

• należy poinformować lekarza, jeśli w ciągu ostatnich 24 godzin doznał(a) Pan(i) urazu głowy,

• podwyższone ciśnienie wewnątrz czaszki (hipertensoję wewnątrzczaszkową),

• udar mózgu spowodowany skrzepem w naczyniu mózgowym (udar niedokrwienny),

• chorobę serca (niewydolność serca),

• chorobę płuc (niewydolność oddechową),

• zmniejszenie ilości wydzielanej moczu (oliguria lub anuria),

• nadmiar wody w organizmie (zatrucie wodne),

• obniżone stężenie sodu we krwi (hiponatremia),

• alergię na kukurydzę (Viaflex Glukoza 20% zawiera cukier pochodzący z kukurydzy).

• Jeśli ma Pan(i) stan chorobowy, który może powodować podwyższony poziom wazopresyny – hormonu regulującego ilość płynu w organizmie. Może mieć Pan(i) zbyt wysoki poziom wazopresyny, ponieważ np.:

• przebył(a) Pan(i) nagłą i ciężką chorobę,

• odczuwa Pan(i) ból,

• przeszedł(a) Pan(i) operację,

• ma Pan(i) infekcję, oparzenia lub uraz mózgu,

• ma Pan(i) choroby serca, wątroby, nerek lub układu nerwowego,

• przyjmuje Pan(i) niektóre leki (patrz: Inne leki i Viaflex Glukoza 20%).

Może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hiponatremii i spowodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu i śmierć. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko śmierci i trwałego uszkodzenia mózgu. Osoby z największym ryzykiem obrzęku mózgu to:

• dzieci,
• kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym),
• osoby z problemami z poziomem płynu mózgowo-rdzeniowego, np. z powodu zapalenia opon mózgowych, krwawienia do mózgu lub urazu mózgu.

Podczas podawania tego wlewu lekarz będzie kontrolował:

• stężenie elektrolitów, takich jak sód i potas we krwi (elektrolity osocza),
• poziom glukozy we krwi,
• ilość płynu w organizmie (bilans wodny),
• kwasowość krwi i moczu (zmiany w bilansie kwasowo-zasadowym).

Lekarz dostosuje ilość podawanego roztworu do wyników badań. Badania te pozwolą lekarzowi ocenić, czy konieczne jest podanie dodatkowego potasu – substancji chemicznej obecnej we krwi. Jeśli będzie to konieczne, potas może być podany dożylnie.

Ponieważ Viaflex Glukoza 20% zawiera cukier (glukozę), może powodować wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemię). Jeśli do tego dojdzie, lekarz może:

• dostosować szybkość wlewu,
• podać insulę w celu obniżenia poziomu glukozy we krwi,
• w razie potrzeby podać więcej potasu.

Jest to szczególnie ważne:

• u osób z cukrzycą,
• u osób, których nerki nie działają prawidłowo,
• u osób, które niedawno przeżyły udar mózgu (ostry udar niedokrwienny). Wysoki poziom glukozy we krwi może pogorszyć skutki udaru i wpłynąć na proces rekonwalescencji,
• u osób z zaburzeniami metabolicznymi spowodowanymi niedożywieniem lub dietą niezawierającą odpowiedniej proporcji niezbędnych składników odżywczych (niedożywienie),
• u osób z niskim stężeniem tiaminy (witaminy B1). Może to występować u osób z przewlekłym alkoholizmem.

Ten roztwór nie będzie podawany za pomocą tej samej igły, co przetaczanie krwi, ponieważ może to uszkodzić czerwone krwinki lub spowodować ich agregację.

Lekarz uwzględni, czy otrzymuje Pan(i) żywienie pozajelitowe (podawane przez wlew do żyły). Podczas długotrwałego leczenia Viaflex Glukoza 20% może być konieczne podanie dodatkowego żywienia.

Aby zmniejszyć ryzyko spadku poziomu glukozy we krwi, lekarz może dostosować szybkość podawania żywienia pozajelitowego.

W zależności od indywidualnej sytuacji, do żywienia pozajelitowego mogą być dodawane składniki odżywcze, takie jak witaminy, minerały, białka i tłuszcze, aby zapobiec powikaniom i zaspokoić codzienne potrzeby organizmu.

Aby zmniejszyć ryzyko wzrostu poziomu glukozy we krwi, lekarz może dostosować składniki żywienia pozajelitowego w razie potrzeby.

Wątroba niektórych pacjentów może być przeciążona podczas podawania żywienia pozajelitowego. Lekarz może zalecić badania laboratoryjne, aby ocenić odpowiedź wątroby i/lub dostosować żywienie pozajelitowe.

Podczas żywienia pozajelitowego może wystąpić infekcja. Utrzymywanie czystości worka z pożywieniem i przewodów prowadzących do organizmu może pomóc w zmniejszeniu ryzyka infekcji.

Ponieważ w workach z pożywieniem mogą tworzyć się kryształy przypominające cukier, zaleca się dokładne obserwowanie płynu w worku i przewodzie, aby upewnić się, że nie ma kryształów przypominających cukier. Nie należy używać worka z pożywieniem, jeśli widoczne są kryształy przypominające cukier.

Jeśli ma Pan(i) trudności z oddychaniem, należy natychmiast wezwać pomoc.

Dzieci

Viaflex Glukoza 20% należy podawać dzieciom z szczególną ostrożnością.

Viaflex Glukoza 20% powinno być podawane dzieciom przez lekarza lub pielęgniarkę. Dawkę ustala lekarz specjalizujący się w leczeniu dzieci, uwzględniając wiek, wagę i stan dziecka. Jeśli roztwór jest używany do podania lub rozcieńczenia innego leku lub jeśli podawane są inne leki jednocześnie, dawka może również zostać zmieniona.

Podczas podawania wlewu dzieciom lekarz będzie pobierał próbki krwi i moczu w celu monitorowania stężenia elektrolitów, takich jak potas we krwi (elektrolity osocza).

Noworodki – szczególnie wcześni i o niskiej masie urodzeniowej – są narażone na większe ryzyko wystąpienia niskiego lub wysokiego stężenia glukozy we krwi (hipo- lub hiperglikemia). Dlatego wymagają ścisłej kontroli podczas leczenia roztworami glukozy dożylnie, aby zapewnić odpowiednie monitorowanie poziomu cukru we krwi i uniknąć możliwych długoterminowych skutków niepożądanych. Niski poziom glukozy we krwi u noworodków może powodować długotrwałe drgawki, śpiączkę i uszkodzenie mózgu. Wysoki poziom glukozy we krwi może powodować krwawienia do mózgu, infekcje bakteryjne lub grzybicze, uszkodzenie oczu (retinopatia przedwczesności), infekcje przewodu pokarmowego (enterokolita nekrotyczna), problemy z płucami (dysplazja oskrzelowo-płucna), wydłużenie pobytu w szpitalu i śmierć.

Podczas podawania noworodkowi roztwór może być podłączony do pompy wlewu, która umożliwia dokładne podanie wymaganej ilości płynu w ustalonym czasie. Lekarz lub pielęgniarka będą monitorować działanie urządzenia, aby zapewnić bezpieczne podanie.

Dzieci (w tym noworodki i starsze dzieci), którym podaje się Viaflex Glukoza 20%, są narażone na większe ryzyko wystąpienia niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremia hipotoniczna) i zaburzenia mózgu spowodowanego niskim stężeniem sodu we krwi (encefalopatia hiponatremiczna).

Inne leki i Viaflex Glukoza 20%

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli Pan(i) stosuje, stosował(a) ostatnio lub może konieczne będzie stosowanie innych leków.

Viaflex Glukoza 20% i inne leki stosowane jednocześnie mogą wpływać na siebie nawzajem.

Nie należy stosować Viaflex Glukoza 20% z niektórymi hormonami (katecholaminami), w tym adrenalina lub steroidami, ponieważ zwiększają one poziom cukru we krwi.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli Pan(i) przyjmuje kortykosteroidy (leki przeciwwzapalne), kortykotropinę lub leki na cukrzycę.

Niektóre leki wpływają na działanie hormonu wazopresyny. Mogą to obejmować:

• leki przeciwcukrzycowe (chlorpropamida),
• leki obniżające poziom cholesterolu (klofibrat),
• niektóre leki przeciwnowotworowe (winkrystyna, ifosfamida, cyklofosfamid),
• inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (stosowane w leczeniu depresji),
• leki przeciwpsychotyczne lub opioidy stosowane w leczeniu silnego bólu,
• leki przeciwbólowe i/lub przeciwzapalne (tzw. NLPZ),
• leki naśladujące lub wzmocniające działanie wazopresyny, takie jak desmopresyna (stosowana w leczeniu nadmiernego pragnienia i oddawania moczu), terlipresyna (stosowana w leczeniu krwawienia z przełyku) i oksytocyna (stosowana w indukcji porodu),
• leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina i okskarbazepina),
• diuretyki.

Stosowanie Viaflex Glukoza 20% z pokarmem i napojami

Należy zapytać lekarza, co można jeść lub pić.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jest Pan(i) w ciąży lub karmi piersią, myśli, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Viaflex Glukoza 20% może być stosowany w czasie ciąży. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu roztworu glukozy podczas porodu.

Rozrodczość

Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu glukozy na płodność, jednak nie oczekuje się żadnego wpływu na płodność.

Karmienie piersią

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania roztworu glukozowego podczas karmienia piersią, jednak nie oczekuje się żadnego wpływu na karmienie. Viaflex Glukoza 20% może być stosowany podczas karmienia piersią.

Jednakże, jeśli do roztworu do wlewu dożylnego dodaje się inny lek podczas ciąży lub karmienia piersią, należy:

• skonsultować się z lekarzem,
• przeczytać ulotkę do dodawanego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Viaflex Glukoza 20% nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

3. Jak ma być podawany Viaflex Glukoza 20%

Viaflex Glukoza 20% będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz ustali, ile leku należy podać i kiedy ma on być podany. Dawkę określa się w zależności od wieku, masy ciała, stanu fizycznego oraz powodu leczenia. Dawkę może również wpływaćć inne leczenie, które otrzymuje się.

Nie należy podawać Viaflex Glukoza 20%, jeśli w roztworze znajdują się unoszące się cząstki lub jeśli opakowanie jest w jakiś sposób uszkodzone.

Zwykle Viaflex Glukoza 20% podaje się za pomocą plastikowego przewodu wprowadzonego do dużych żył w klatce piersiowej. Jednakże lekarz może zastosować inną metodę podania leku.

Viaflex Glukoza 20% należy podawać powoli, aby zapobiec nadmiernemu wydzielaniu moczu (moczopłuczeniu osmotycznemu).

Przed i podczas wlewu lekarz będzie kontrolował:

• ilość płynów w organizmie,
• poziom odczynu krwi i moczu,
• stężenie elektrolitów w organizmie (szczególnie sodu u pacjentów z podwyższonym poziomem hormonu wazopresyny lub przyjmujących inne leki zwiększające działanie wazopresyny).

Każdy niewykorzystany pozostały roztwór należy usunąć. NIE należy podawać Viaflex Glukoza 20% z otwartej worka.

Jeśli podano zbyt dużą dawkę Viaflex Glukoza 20%

Podanie zbyt dużej dawki Viaflex Glukoza 20% (przedawkowanie) lub zbyt szybkie lub zbyt częste podanie leku może spowodować następujące objawy:

• gromadzenie się płynu w tkankach, powodujące obrzęki (obrzęk) lub zatrucie wodne, z obniżonym stężeniem sodu we krwi (hiponatremia),
• podwyższony poziom glukozy we krwi (hiperglikemia),
• nadmierną stężenie krwi (hiperozmolarność),
• obecność glukozy w moczu (hiperglikuria),
• zwiększenie ilości wydalanego moczu (moczopłuczenie osmotyczne),
• utratę płynów z organizmu (odwodnienie).

Jeśli wystąpią u Państwa któreś z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Wlew zostanie wstrzymany, a leczenie zostanie dostosowane do występujących objawów.

Jeśli do Viaflex Glukoza 20% dodano przed przedawkowaniem inny lek, ten dodany lek może również powodować objawy. Należy zapoznać się z listą możliwych objawów w ulotce dołączanej do dodanego leku.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy skontaktować się z Toksykologicznym Centrum Informacyjnym. Telefon 915.620.420

Przerwanie wlewu Viaflex Glukoza 20%

Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać wlew.

Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego produktu, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Jeśli uważasz, że któreś z działań niepożądanych, które wystąpiły, są poważne lub jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę. Mogą to być objawy bardzo ciężkiej, a nawet śmiertelnej reakcji alergicznej (nadwrażliwości):

Działania niepożądane mogą obejmować:

• Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężką reakcję alergiczną zwaną anafilaksją (potencjalna manifestacja u pacjentów z alergią na kukurydzę),

• trudności w oddychaniu,

• obrzęk skóry twarzy i warg lub obrzęk gardła,

• gorączkę,

• wysypkę (urtikarię),

• erupcję skórną,

• zaczerwienienie skóry (erytemę cutaneous),

• dreszcze,

• zmiany stężenia elektrolitów we krwi (zaburzenia elektrolityczne), w tym:

• niskie stężenie sodu we krwi, które może wystąpić podczas hospitalizacji (hiponatremia nosokomialna) oraz powiązane z tym zaburzenie neurologiczne (encefalopatia hiponatremiczna ostra). Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i śmierci z powodu obrzęku / zapalenia mózgu (zobacz również sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

• niskie stężenie potasu we krwi (hipokaliemia),

• niskie stężenie magnezu we krwi (hipomagnezemia),

• niskie stężenie fosforanów we krwi (hipofosfatemia),

• wysokie stężenie glukozy we krwi (hiperglikemia),

• nadmiar płynu w naczyniach krwionych (hemodylucja i hipervolemia),

• obecność glukozy w moczu (glukozuria),

• reakcje związane z drogą podania:

• gorączkę, reakcję gorączkową (pireksję),

• potliwość,

• infekcję w miejscu wstrzyknięcia,

• wyciek roztworu do wlewu do otaczających tkanek (ekstrawazację). Może to uszkodzić tkanki i prowadzić do powstawania blizn,

• powstawanie skrzepliny (trombosis venosa) w miejscu wlewu, powodując ból, obrzęk lub zaczerwienienie w okolicy skrzepliny,

• podrażnienie i zapalenie żyły, przez którą podawany jest wlew (flebitę). Może powodować zaczerwienienie, ból, pieczenie lub obrzęk żyły,

• reakcję lub ból lokalny (zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu wlewu),

Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy natychmiast przerwać wlew.

Zostanie Ci przepisane leczenie zależne od występujących objawów.

Jeśli do roztworu do wlewu dodano lek, może on również powodować działania niepożądane. Będą one zależne od dodanego leku. Należy zapoznać się z ulotką tego leku, aby uzyskać listę możliwych objawów.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie roztworu Viaflex Glukoza 20%

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.

Nie stosować leku Viaflex Glukoza 20% po upływie daty ważności podanej na worku i opakowaniu po oznaczeniu „cad.” Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Nie należy podawać Viaflex Glukoza 20%, jeśli w roztworze znajdują się unoszące się cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Viaflex Glukoza 20%

Substancją czynną jest cukier (glukoza): 20 g na litr.

Innym składnikiem jest woda do sporządzania do wstrzykiwania.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Viaflex Glukoza 20% to klarowny roztwór bez widocznych cząstek. Dostarczany jest w workach z tworzywa sztucznego PVC (Viaflex). Każdy worek jest pakowany w ochronny foliowy worek zewnętrzny.

Wielkości worków to:

• 250 ml
• 500 ml
• 1000 ml

Worki są dostarczane w tekturowych pudełkach. Każde pudełko zawiera jedną z następujących ilości:

• 20 worków po 250 ml
• 20 worków po 500 ml
• 10 worków po 1000 ml

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Baxter, S.L.

Pouet de Camilo 2, 46394 Ribarroja del Turia

Producent:

Baxter S.A.

Boulevard René Branquart, 80 7860 Lessines

Belgia

Data ostatniej weryfikacji tej ulotki: luty 2020 r.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

---

Informacja przeznaczona wyłącznie dla personelu medycznego:

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i innych manipulacji:

Roztwór należy podawać za pomocą sterylnego zestawu do wlewu z filtrem, stosując technikę bezpylną. Zestaw należy napełnić roztworem, aby zapobiec wprowadzeniu powietrza do układu.

Należy używać tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, bez widocznych cząstek i gdy opakowanie nie jest uszkodzone. Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do wlewu.

Nie usuwać opakowania z ochronnego foliowego worka zewnętrznego przed momentem użycia. Wewnętrzny worek zapewnia sterylność produktu.

Nie wolno łączyć worków z tworzywa sztucznego szeregowo. Taki sposób użycia może prowadzić do zatoru gazowego spowodowanego powietrzem pozostałym w opakowaniu pierwotnym przed zakończeniem podawania płynu z opakowania wtórnego.

Usunięcie nieużywanego leku oraz wszystkich materiałów, które miały z nim kontakt, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.

Wyrzucić po jednym użyciu.

Wyrzucić każdą niewykorzystaną pozostałość roztworu.

Nie wolno ponownie podłączać częściowo używanych worków.

1 – Otwarcie

a – Wyciągnąć worek z ochronnego foliowego worka tuż przed użyciem.

b – Sprawdzić brak małych wycieków, silnie uciskając wewnętrzny worek. W przypadku wykrycia wycieków, wyrzucić roztwór, ponieważ może nie być sterylny.

c – Sprawdzić klarowność roztworu i brak obcych cząstek. Wyrzucić roztwór, jeśli nie jest klarowny lub zawiera obce cząstki.

2 – Przygotowanie do podania

Używać sterylnego sprzętu do przygotowania i podania.

a – Zawiesić opakowanie za ucho.

b – Usunąć plastikową osłonę z wylotu w dolnej części opakowania.

• jedną ręką trzymać mały język przy szyjce rury wylotowej,
• drugą ręką trzymać duży język przy pokrywce zamykającej i obrócić,
• pokrywka się odkręci.

c – Stosować technikę bezpylną przy przygotowaniu wlewu.

d – Podłączyć zestaw do podania. Zapoznać się z instrukcjami dołączonymi do zestawu dotyczącymi jego podłączenia, napełnienia i podania roztworu.

3 – Techniki wstrzykiwania dodatkowych leków

Ostrzeżenie: Dodane leki mogą być niekompatybilne. Aby dodać lek przed podaniem:

a – Zdezynfekować miejsce wstrzykiwania.

b – Używając strzykawki z igłą kalibru 19G do 22G, przebić przystawkę do ponownego zamykania i wstrzyknąć lek.

c – Delikatnie wymieszać lek z roztworem. W przypadku leków o dużej gęstości, takich jak chlorek potasu, delikatnie poruszać workiem w pozycji pionowej, aby wymieszać zawartość.

Ostrzeżenie: Nie przechowywać worków z dodanymi lekami.

Aby dodać lek podczas podawania:

a – Zamknąć zacisk na zestawie.

b – Zdezynfekować miejsce wstrzykiwania.

c – Używając strzykawki z igłą kalibru 19G do 22G, przebić przystawkę do ponownego zamykania i wstrzyknąć lek.

d – Zdjąć opakowanie z uchwytu do wlewu i/lub obrócić je do pozycji pionowej.

e – Delikatnie uderzyć w obie rurki, aby opróżnić je z powietrza, gdy opakowanie jest w pozycji pionowej.

f – Delikatnie wymieszać roztwór i lek.

g – Ponownie umieścić opakowanie w pozycji do użytku, otworzyć zacisk i kontynuować podawanie.

1. Okres przydatności do użycia (dodatki)

Stabilność chemiczna i fizyczna leków dodanych do roztworu Viaflex Glukoza 20% o pH w worku Viaflex należy określić przed użyciem.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt powinien być używany natychmiast, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie jest używany natychmiast, warunki i czas przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.

1. Niekompatybilności dodanych leków

Roztworu glukozy nie należy podawać jednocześnie, przed lub po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do wlewu, ponieważ może dojść do hemolizy i powstawania skrzepów.

Należy ocenić niekompatybilność leków, które mają być dodane do Viaflex Glukoza 20%, przed ich dodaniem.

W przypadku braku badań dotyczących niekompatybilności, tego produktu nie wolno mieszać z innymi.

Należy zapoznać się z ulotką leku, który ma być dodany.

Przed dodaniem leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i stabilny w wodzie w zakresie pH roztworu Viaflex Glukoza 20% (pH od 3,2 do 6,5).

Po dodaniu zgodnego leku do Viaflex Glukoza 20%, roztwór należy podawać natychmiast.

Nie należy stosować dodatkowych leków, które nie są kompatybilne.