Saxenda 6 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w piórze prefillowanym

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Saxenda 6 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w piórze wstępnie załadowanym

liraglutyda

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy co Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Saxenda i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Saxenda
3. Jak stosować Saxenda
4. Możliwe działania niepożądane
5. Warunki przechowywania Saxenda
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Saxenda i w jakim celu się go stosuje

Co to jest Saxenda

Saxenda to lek stosowany w celu redukcji masy ciała, zawierający substancję czynną liraglutyd. Działa podobnie jak naturalnie występujący hormon zwany peptydem podobnym do glukagonu-1 (GLP-1), który jest uwalniany w jelitach po spożyciu posiłku. Saxenda działa na receptory w mózgu kontrolujące apetyt, sprawiając, że czujesz się bardziej syty i mniej głodny. W ten sposób może pomóc Ci jeść mniej i zmniejszyć masę ciała.

Do czego stosuje się Saxenda

Saxenda stosuje się w celu redukcji masy ciała w połączeniu z odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną u dorosłych powyżej 18. roku życia z:

• BMI wynoszącym 30 kg/m² lub więcej (otyłość) lub
• BMI wynoszącym 27 kg/m² do mniej niż 30 kg/m² (nadwaga) oraz stanami chorobowymi związanymi z masą ciała (takimi jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowe poziomy tłuszczu we krwi lub zaburzenia oddychania podczas snu zwane „bezdechem sennym obturacyjnym”).

BMI (wskaźnik masy ciała) to miara masy ciała w stosunku do wzrostu.

Leczenie Saxendą powinno być kontynuowane tylko wtedy, jeśli po 12 tygodniach leczenia w dawce dobowej 3,0 mg utracisz co najmniej 5% początkowej masy ciała (zobacz punkt 3). Przed kontynuacją skonsultuj się z lekarzem.

Saxenda może być stosowany w połączeniu ze zdrową dietą i zwiększoną aktywnością fizyczną w celu kontroli masy ciała u nastolatków od 12. roku życia z:

• otyłością (zdiagnozowaną przez lekarza)
• masą ciała powyżej 60 kg

Leczenie Saxendą powinno być kontynuowane tylko wtedy, jeśli po 12 tygodniach leczenia w dawce 3,0 mg/dobę lub maksymalnej dawce tolerowanej przez pacjenta utracisz co najmniej 4% wartości BMI (zobacz punkt 3). Przed kontynuacją skonsultuj się z lekarzem.

Saxenda jest wskazane w połączeniu ze zdrową dietą i zwiększoną aktywnością fizyczną w celu kontroli masy ciała u pacjentów w wieku od 6 do mniej niż 12 lat z:

• otyłością (zdiagnozowaną przez lekarza)
• masą ciała ≥45 kg

Leczenie Saxendą powinno być kontynuowane tylko wtedy, jeśli po 12 tygodniach leczenia w dawce 3,0 mg/dobę lub maksymalnej dawce tolerowanej przez pacjenta utracisz co najmniej 4% wartości BMI (zobacz punkt 3). Przed kontynuacją skonsultuj się z lekarzem.

Dieta i aktywność fizyczna

Lekarz zaleci Ci odpowiednią dietę i program ćwiczeń fizycznych, które należy wykonywać podczas leczenia Saxendą.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Saxenda

Nie stosuj leku Saxenda

• jeśli jesteś uczulony na liraglutyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Saxenda skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Stosowanie leku Saxenda nie jest zalecane, jeśli cierpisz na ciężką niewydolność serca.

Doświadczenie w stosowaniu tego leku u pacjentów powyżej 75. roku życia jest ograniczone. Nie jest zalecany u osób w wieku 75 lat lub starszych.

Ograniczone doświadczenie dotyczy również stosowania tego leku u pacjentów z chorobami nerek. Jeśli cierpisz na chorobę nerek lub jesteś na dializie, skonsultuj się z lekarzem.

Ograniczone doświadczenie dotyczy również stosowania tego leku u pacjentów z chorobami wątroby. Jeśli masz problemy z wątrobą, skonsultuj się z lekarzem.

Ten lek nie jest zalecany, jeśli cierpisz na ciężką chorobę żołądka lub jelit powodującą opóźnione opróżnianie żołądka (tzw. gastroparezę) lub jeśli masz chorobę zapalną jelit.

Jeśli wiesz, że będziesz poddany zabiegowi operacyjnemu z zastosowaniem znieczulenia (stanu uśpienia), powiadom lekarza, że przyjmujesz lek Saxenda.

Osoby z cukrzycą

Jeśli jesteś chory na cukrzycę, nie stosuj leku Saxenda jako zamiennika insuliny.

Zapalenie trzustki

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz lub miałeś chorobę trzustki.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamice żółciowe

Jeśli szybko tracisz wagę, istnieje ryzyko rozwoju kamieni żółciowych i w konsekwencji zapalenia pęcherzyka żółciowego. Natychmiast przestań stosować lek Saxenda i skontaktuj się z lekarzem, jeśli odczuwasz silny ból w górnej części brzucha, zazwyczaj nasilający się po prawej stronie, pod żebrami. Ból może promieniować do pleców lub prawego barku. Zobacz sekcję 4.

Choroby tarczycy

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz chorobę tarczycy, w tym guzy tarczycy lub powiększenie gruczołu tarczowego.

Tętnenie

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli odczuwasz kołatanie serca (świadomie odczuwasz bicie serca) lub masz wrażenie przyśpieszonego tętna w spoczynku podczas leczenia lekiem Saxenda.

Utrata płynów i odwodnienie

Podczas rozpoczęcia leczenia lekiem Saxenda możesz tracić płyny lub doświadczyć odwodnienia. Może to być spowodowane wystąpieniem nudów, wymiotów i biegunki. Ważne jest, aby zapobiegać odwodnieniu, pociągając odpowiednią ilość płynów. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości lub pytania, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz sekcję 4.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność leku Saxenda nie zostały zbadane u dzieci poniżej 6. roku życia.

Inne leki i Saxenda

Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli stosujesz, stosowałeś ostatnio lub mógłbyś potrzebować stosowania innych leków.

W szczególności powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli:

• stosujesz leki na cukrzycę zwane „sulfonilomocznikami” (np. glimepirydą lub gliklazidem) lub jeśli otrzymujesz insuliny. Poziom cukru we krwi może obniżyć się (hipoglikemia) podczas stosowania tych leków razem z Saxenda. Lekarz może dostosować dawkę leków na cukrzycę, aby zapobiec epizodom hipoglikemii. Zobacz sekcję 4, aby poznać objawy wskazujące na obniżenie poziomu cukru we krwi. Jeśli dostosowujesz dawkę insuliny, lekarz może zalecić częstsze monitorowanie poziomu cukru we krwi.
• przyjmujesz warfarynę lub inne doustne leki obniżające krzepliwość krwi (antykoagulanty). Może być konieczna częstsza kontrola krwi w celu oceny zdolności krzepnięcia krwi.

Ciąża i karmienie piersią

Nie stosuj leku Saxenda, jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, ponieważ nie wiadomo, czy Saxenda może wpływać na rozwijający się płód.

Jeśli stosujesz lek Saxenda, powinnaś unikać karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy Saxenda wydostaje się z mlekiem matki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Mało prawdopodobne, aby lek Saxenda wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy podczas stosowania leku Saxenda, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach leczenia (zobacz sekcję „Możliwe działania niepożądane”). Jeśli odczuwasz zawroty głowy, zachowaj ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub korzystania z maszyn. Jeśli potrzebujesz więcej informacji, skonsultuj się z lekarzem.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników leku Saxenda

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Saxenda

Stosuj dokładnie zalecenia dotyczące dawkowania tego leku, które podał lekarz. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Lekarz wyznaczy Ci odpowiednią dietę i zaleci program ćwiczeń fizycznych, które należy wykonywać podczas leczenia Saxendą.

Jaką dawkę zastrzyknąć

Dorośli

Leczenie rozpoczyna się od niskiej dawki, którą zwiększa się stopniowo w ciągu pierwszych pięciu tygodni terapii.

• Gdy zaczniesz stosować Saxendę, początkowa dawka wynosi 0,6 mg raz dziennie przez co najmniej jeden tydzień.
• Lekarz zaleci stopniowe zwiększanie dawki, zazwyczaj o 0,6 mg co tydzień, aż do osiągnięcia zalecanej dawki 3,0 mg raz dziennie.

Lekarz wskazze Ci, ile Saxendy należy stosować każdego tygodnia. Zazwyczaj zalecane jest postępowanie zgodnie z poniższą tabelą.

Po osiągnięciu zalecanej dawki 3,0 mg w 5. tygodniu leczenia należy kontynuować stosowanie tej dawki aż do zakończenia okresu leczenia. Nie należy zwiększać dawki w dalszym ciągu.

Leczenie będzie okresowo oceniane przez lekarza.

Dzieci i młodzież (6–18 lat)

Dla dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat należy stopniowo zwiększać dawkę w sposób podobny jak u dorosłych (zobacz powyższą tabelę dla dorosłych). Dawka powinna być zwiększana do 3,0 mg (dawka utrzymaniowa) lub do momentu osiągnięcia maksymalnej dawki, którą można tolerować. Nie zaleca się dawek dziennych przekraczających 3,0 mg.

Jak i kiedy stosować Saxendę

• Przed pierwszym użyciem pióra lekarz lub pielęgniarka pokażą, jak go stosować.
• Saxendę można stosować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub bez niego.
• Stosuj Saxendę mniej więcej o tej samej porze każdego dnia: wybierz godzinę, która najbardziej Ci odpowiada.

Gdzie robić zastrzyk

Saxenda podaje się jako zastrzyk podskórny (pod skórę).

• Najlepszymi miejscami do zastrzyku są: brzuch, przednia część uda lub górna część ramienia.
• Codziennie zmieniaj miejsce zastrzyku, aby zmniejszyć ryzyko powstawania guzków pod skórą.
• Nie wstrzykuj leku do żyły ani do mięśnia.

Szczegółowe instrukcje dotyczące sposobu użycia znajdują się na odwrocie ulotki.

Osoby z cukrzycą

Powiadom lekarza, jeśli masz cukrzycę. Lekarz może dostosować dawkę leków przeciwcukrzycowych, aby uniknąć epizodów hipoglikemii.

• Nie mieszać Saxendy z innymi lekami do wstrzykiwania (np. insuliną).
• Nie stosować Saxendy w połączeniu z innymi lekami zawierającymi agonisty receptora GLP-1 (np. eksenatydą lub liksysenatydą).

Jeśli zastosujesz więcej Saxendy niż należy

Jeśli zastosujesz więcej Saxendy niż należy, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala. Zabierz ze sobą opakowanie leku. Może być potrzebna pomoc medyczna. Mogą wystąpić następujące objawy:

• nudności
• wymioty
• obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia). Zobacz objawy ostrzegawcze hipoglikemii w punkcie „Częste działania niepożądane”.

Jeśli zapomnisz zastosować Saxendę

• Jeśli zapomnisz o dawce i przypomnisz sobie o tym w ciągu 12 godzin od czasu, kiedy zazwyczaj robiłeś zastrzyk, zastosuj ją natychmiast, gdy sobie przypomnisz.
• Jeśli jednak minęło więcej niż 12 godzin od czasu, w którym powinieneś zastosować Saxendę, pomiń zapomnianą dawkę i zrób następną dawkę następnego dnia o zwykłej porze.
• Nie stosuj podwójnej dawki ani nie zwiększaj dawki następnego dnia, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Saxendą

Nie przerywaj leczenia Saxendą bez konsultacji z lekarzem.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.

Działania niepożądane poważne

Rzadko występowały ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja) u pacjentów stosujących Saxenda. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie objawy takie jak trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy i gardła oraz kołatanie serca.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zapalenia trzustki (pankreatyt) u pacjentów stosujących Saxenda. Zapalenie trzustki to poważna choroba, potencjalnie zagrażająca życiu.

Przestań stosować Saxenda i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych poważnych działań niepożądanych:

• Silny i trwający ból w jamie brzusznej (w okolicy żołądka), który może promieniować do pleców, oraz nudności i wymioty, ponieważ mogą to być objawy zapalenia trzustki (pankreatytu).

Inne działania niepożądane

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób

• nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból głowy; zazwyczaj ustępują po kilku dniach lub tygodniach.

Często: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób

• problemy z żołądkiem i jelitami, takie jak wzdwojenie (dyspepsja), zapalenie wyściółki żołądka (gastrotyda), dyskomfort żołądkowy, ból w górnej części brzucha, zgaga, uczucie wzdęcia, wzdęcia (flatalencja), odbijanie, suchość w ustach
• uczucie osłabienia lub zmęczenia
• zaburzenia węchu
• zawroty głowy
• trudności ze snem (bezsenność). Zazwyczaj występują w pierwszych 3 miesiącach leczenia
• kamienie żółciowe
• wysypka
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia (takie jak siniaki, ból, podrażnienie, świąd i wysypka)
• obniżony poziom cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy ostrzegawcze przed spadkiem poziomu cukru we krwi mogą pojawiać się nagle i obejmować: zimny pot, zimną i bladą skórę, ból głowy, kołatanie serca, uczucie dyskomfortu, nadmierne uczucie głodu, zaburzenia wzroku, senność, uczucie osłabienia, pobudzenie nerwowe, niepokój, dezorientację, trudności z koncentracją i drżenie.
• zwiększenie aktywności enzymów trzustkowych, takich jak lipaza i amylaza.

Nieczęsto: mogą dotyczyć do 1 na 100 osób

• utrata płynów (odwodnienie). Jest to bardziej prawdopodobne na początku leczenia i może wynikać z wymiotów, nudności i biegunki
• opóźnione opróżnianie żołądka
• zapalenie pęcherzyka żółciowego
• reakcje alergiczne, w tym wysypki skórne
• ogólne uczucie niedoboru samopoczucia
• przyspieszone tętno.

Rzadko: mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób

• obniżona funkcja nerek
• ostra niewydolność nerek. Objawy mogą obejmować zmniejszenie objętości moczu, metaliczny smak w ustach oraz skłonność do powstawania siniaków.

Częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych

• zespół jelitowy. Poważna forma zaparcia z dodatkowymi objawami, takimi jak ból brzucha, wzdęcie, wymioty itp.
• podskórne guzki mogą pojawić się w wyniku gromadzenia się białka zwanego amyloidem (amyloidosis cutanea; nieznana jest częstość występowania tego zjawiska).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Saxendy

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosuj Saxendy po upływie terminu ważności, który jest podany na etykiecie pióra i opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Przed pierwszym użyciem:

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamarzać. Chronić przed zamrażaniem.

Po rozpoczęciu stosowania pióra:

Pióro można przechowywać przez jeden miesiąc, jeśli będzie przechowywane poniżej 30 °C lub w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamarzać. Chronić przed zamrażaniem.

Gdy pióro nie jest używane, należy przechowywać je z zakładaną osłonką, aby chronić przed światłem.

Nie stosuj tego leku, jeśli roztwór nie jest klarowny i bezbarwny lub prawie bezbarwny.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Saxenda

• Substancją czynną jest liraglutyd. 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 6 mg liraglutydu. Wstępnie załadowane pióro zawiera 18 mg liraglutydu.
• Pozostałe składniki to: dwuwodny fosforan sodu, glikol propylenowy, fenol, kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Saxenda jest dostarczany jako przejrzysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór do wstrzykiwań w piórze wstępnie załadowanym. Każde pióro zawiera 3 ml roztworu i pozwala na dozowanie dawek: 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg oraz 3,0 mg.

Saxenda jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 3 lub 5 piór. Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.

Igły nie są dołączone do opakowania.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Novo Nordisk A/S

Novo Alle 1

DK-2880 Bagsværd

Dania

Podmiot odpowiedzialny za wyprodukowanie

Novo Nordisk A/S

Novo Alle 1

DK-2880 Bagsværd

Dania

Novo Nordisk Production SAS

45 Avenue D Orleans

28000 Chartres

Francja

Data ostatniej rewizji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

Instrukcje użytkowania Saxenda 6 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w piórze wstępnie załadowanym

Uważnie przeczytaj te instrukcje przed zastosowaniem pióra wstępnie załadowanego Saxenda.

Nie używaj pióra bez odpowiedniego szkolenia przeprowadzonego przez lekarza lub pielęgniarkę.

Zacznij od sprawdzenia pióra, aby upewnić się, że zawiera Saxenda 6 mg/ml, a następnie obejrzyj ilustracje, aby zapoznać się z poszczególnymi częściami pióra i igłą.

Jeśli jesteś niewidomym lub masz ograniczoną ostrość widzenia i nie możesz odczytać wyświetlacza dawki pióra, nie używaj tego pióra bez pomocy. Poproś o pomoc osobę, która dobrze widzi i została przeszkolona w użytkowaniu pióra wstępnie załadowanego Saxenda.

Twoje pióro to pióro wstępnie załadowane z dawkowaczem. Zawiera 18 mg liraglutydu i pozwala na dozowanie dawek: 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg i 3,0 mg. Pióro zostało zaprojektowane do użytku z igłami jednorazowymi NovoFine lub NovoTwist o długości do 8 mm i grubości do kalibru 32 G.

Igły nie są dołączone do opakowania.

Ważne informacje

Zwróć szczególną uwagę na te wskazówki, ponieważ są one istotne dla bezpiecznego użytkowania pióra.

1. Przygotowanie pióra z nową igłą

• Sprawdź nazwę i kolor etykiety pióra, aby upewnić się, że zawiera ono Saxenda. Jest to szczególnie ważne, jeśli stosujesz więcej niż jeden rodzaj leku do wstrzykiwań. Użycie niewłaściwego leku może zaszkodzić Twojemu zdrowiu.
• Zdejmij osłonkę pióra.

• Sprawdź, czy roztwór w piórze jest przejrzysty i bezbarwny. Spójrz przez okienko pióra. Jeśli roztwór jest mętny, nie używaj pióra.

• Weź nową igłę i usuń papierową taśmę.

Upewnij się, że igła została poprawnie zamontowana.

• Umieść igłę prostopadle do pióra.
• Zaśrubuj ją, aż będzie dobrze dokręcona.

Igła jest chroniona dwiema osłonkami. Należy usunąć obie osłonki. Jeśli zapomnisz usunąć obie osłonki, nie zostanie wstrzyknięty żaden roztwór.

• Zdejmij zewnętrzną osłonkę igły i odłóż ją na później. Będziesz jej potrzebować po wstrzyknięciu, aby bezpiecznie zdjąć igłę z pióra.

• Zdejmij wewnętrzną osłonkę igły i wyrzuć ją. Jeśli spróbujesz ją ponownie założyć, możesz przypadkowo ukłuć się igłą.

Na końcu igły może pojawić się kropla roztworu. Jest to normalne, ale mimo to należy sprawdzić przepływ, jeśli po raz pierwszy używasz nowego pióra.

Nie zakładaj nowej igły na pióro, dopóki nie będziesz gotowy do wykonania wstrzyknięcia.

Zawsze używaj nowej igły do każdego wstrzyknięcia.

W ten sposób możesz uniknąć zatkania igły, zanieczyszczenia, infekcji i niedokładnego dozowania.

• Nigdy nie używaj wygiętych ani uszkodzonych igieł.

2. Sprawdzenie przepływu przy każdym nowym piórze

• Jeśli pióro jest już w użyciu, przejdź do kroku 3 „Wybór dawki”. Sprawdź przepływ tylko przed pierwszym wstrzyknięciem z nowego pióra.
• Obróć pokrętło dozowania do symbolu sprawdzania przepływu ( ), tuż za 0. Upewnij się, że symbol sprawdzania przepływu jest wyrównany z wskaźnikiem dawki.

• Trzymaj pióro igłą skierowaną do góry.

Naciśnij i przytrzymaj przycisk dawki, aż wyświetlacz dawki powróci do 0. 0 musi być wyrównany z wskaźnikiem dawki.

Na końcu igły powinna pojawić się kropla roztworu.

Może się zdarzyć, że mała kropla pozostanie na końcu igły, ale nie zostanie wstrzyknięta.

Jeśli kropla nie pojawi się, powtórz krok 2 „Sprawdzenie przepływu przy każdym nowym piórze” do 6 razy. Jeśli nadal nie pojawi się kropla, zmień igłę i ponownie wykonaj krok 2 „Sprawdzenie przepływu przy każdym nowym piórze” jeden raz.

Jeśli mimo wszystko kropla się nie pojawi, wyrzuć pióro i użyj nowego.

Zawsze upewnij się, że pojawi się kropla na końcu igły przed pierwszym użyciem nowego pióra. Dzięki temu upewnisz się, że roztwór przepływa.

Jeśli kropla się nie pojawi, nie zostanie wstrzyknięty lek, nawet jeśli wyświetlacz dawki się przesunie. Może to oznaczać, że igła jest zablokowana lub uszkodzona.

Jeśli nie sprawdzisz przepływu przed pierwszym wstrzyknięciem z nowego pióra, może nie zostać podana przepisana dawka i Saxenda może nie wytworzyć oczekiwanego działania.

3. Wybór dawki

• Obróć pokrętło dozowania, aż wybrana dawka pojawi się na wyświetlaczu dawki (0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg lub 3,0 mg).

Jeśli wybrałeś niewłaściwą dawkę, możesz obrócić pokrętło dozowania do przodu lub do tyłu, aby wybrać właściwą dawkę.

Pióro pozwala dobrać maksymalnie 3,0 mg.

Pokrętło dozowania zmienia dawkę. Tylko wyświetlacz dawki i wskaźnik dawki pokazują, ile mg wybrałeś w danej dawce.

Możesz dobrać do 3,0 mg na dawkę. Gdy w piórze pozostaje mniej niż 3,0 mg, wyświetlacz dawki zatrzyma się przed pojawieniem się 3,0.

Pokrętło dozowania kliknie inaczej, gdy obracasz je do przodu, do tyłu lub po przekroczeniu liczby mg, które pozostały. Nie licz kliknięć pióra.

Przed wstrzyknięciem leku zawsze korzystaj z wyświetlacza dawki i wskaźnika dawki, aby zobaczyć, ile mg wybrałeś.

Nie licz kliknięć pióra.

Nie używaj skali na piórze, ponieważ pokazuje jedynie przybliżoną ilość roztworu pozostałego w piórze.

Pokrętłem dozowania należy wybierać wyłącznie dawki: 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg lub 3,0 mg. Wybrana dawka musi być dokładnie wyrównana z wskaźnikiem dawki, aby zapewnić prawidłową wstrzykniętą dawkę.

Ile roztworu pozostało?

• Skala na piórze pokazuje przybliżoną ilość roztworu pozostałego w piórze.

• Aby dokładnie ustalić, ile roztworu pozostało, użyj wyświetlacza dawki:

Obróć pokrętło dozowania, aż wyświetlacz dawki się zatrzyma.

Jeśli pokazuje 3,0, oznacza to, że w piórze pozostało co najmniej 3,0 mg. Jeśli wyświetlacz dawki zatrzyma się przed 3,0 mg, oznacza to, że nie pozostał wystarczający roztwór na pełną dawkę 3,0 mg.

Jeśli potrzebujesz więcej leku niż pozostało w piórze

Jeśli lekarz lub pielęgniarka doradzili i nauczyli Cię, jak to zrobić, możesz podzielić dawkę między używane pióro a nowe. Użyj kalkulatora, aby zaplanować dawkę zgodnie z wskazówkami lekarza lub pielęgniarki.

Bądź bardzo ostrożny przy obliczaniu dawki.

Jeśli nie jesteś pewien, jak podzielić dawkę z użyciem dwóch piór, wybierz i wstrzyknij potrzebną dawkę za pomocą nowego pióra.

4. Wstrzyknięcie dawki

• Wprowadź igłę pod skórę zgodnie z instrukcją udzieloną przez lekarza lub pielęgniarkę.
• Sprawdź, czy widzisz wyświetlacz dawki. Nie zakrywaj go palcami. Może to przerwać wstrzyknięcie.

• Naciśnij i przytrzymaj przycisk dawki. Obserwuj, jak wyświetlacz dawki powraca do 0. 0 musi być wyrównany z wskaźnikiem dawki. W tym momencie możesz usłyszeć lub poczuć kliknięcie.
• Kontynuuj naciskanie przycisku dawki, trzymając igłę w skórze.

• Powoli policz do 6, trzymając przycisk dawki naciśnięty.
• Jeśli wcześniej usuniesz igłę, możesz zauważyć, że roztwór wycieka z końca igły. Oznacza to, że dawka nie została wstrzyknięta w całości.

• Wyjmij igłę ze skóry. Możesz puścić przycisk dawki.

Jeśli pojawi się krew w miejscu wstrzyknięcia, delikatnie uciskaj.

Po wstrzyknięciu może pojawić się kropla roztworu na końcu igły. Jest to normalne i nie wpływa na dawkę.

Zawsze obserwuj wyświetlacz dawki, aby wiedzieć, ile mg wstrzykujesz. Naciśnij i przytrzymaj przycisk dawki, aż wyświetlacz dawki wskaże 0.

Jak wykryć, czy igła jest zablokowana lub uszkodzona?

• Jeśli po ciągłym naciskaniu przycisku dawki 0 nie pojawi się na wyświetlaczu dawki, mogłeś użyć zablokowanej lub uszkodzonej igły.
• W takim przypadku nie otrzymasz żadnego leku, nawet jeśli wyświetlacz dawki przesunął się z początkowej wybranej dawki.

Co zrobić, jeśli igła jest zablokowana?

Zmień igłę zgodnie z opisem w kroku 5 „Po wstrzyknięciu” i powtórz wszystkie kroki od kroku 1 „Przygotowanie pióra z nową igłą”. Upewnij się, że wybierzesz pełną dawkę, której potrzebujesz.

Nigdy nie dotykaj wyświetlacza dawki podczas wstrzykiwania. Może to przerwać wstrzyknięcie.

5. Po wstrzyknięciu

• Zawsze wyrzucaj igłę po każdym wstrzyknięciu, aby zapewnić prawidłowe wstrzyknięcia i uniknąć zatkania igieł. Jeśli igła jest zatkana, nie zostanie wstrzyknięty lek.
• Wprowadź koniec igły do jej zewnętrznej osłonki, umieszczonej na płaskiej powierzchni, nie dotykając igły ani zewnętrznej osłonki.

• Gdy igła będzie przykryta, delikatnie, ale całkowicie naciśnij zewnętrzną osłonkę.
• Odkręć igłę i bezpiecznie wyrzuć ją zgodnie z instrukcjami lekarza, pielęgniarki, farmaceuty lub lokalnych władz.

• Załóż osłonkę na pióro po każdym użyciu, aby ochronić roztwór przed światłem.

Po opróżnieniu pióra wyrzuć je bez założonej igły, zgodnie z instrukcjami lekarza, pielęgniarki, farmaceuty lub lokalnych władz.

Nigdy nie próbuj ponownie założyć wewnętrznej osłonki igły. Możesz się nią ukłuć.

Zawsze zdejmuj igłę z pióra po każdym wstrzyknięciu.

W ten sposób możesz uniknąć zatkania igieł, zanieczyszczenia, infekcji, wycieku roztworu i niedokładnego dozowania.

Więcej ważnych informacji

• Zawsze trzymaj pióro i igły poza zasięgiem wzroku i rąk innych osób, szczególnie dzieci.
• Nigdy nie dziel się piórem ani igłami z innymi osobami.
• Osoby opiekujące się pacjentami muszą być bardzo ostrożne przy obsłudze używanych igieł, aby uniknąć przypadkowych ukłuć i infekcji.
• Codziennie zmieniaj miejsce wstrzyknięć, aby zmniejszyć ryzyko powstawania guzków pod skórą.

Konserwacja pióra

• Nie zostawiaj pióra w samochodzie ani w innym miejscu, gdzie może się nadmiernie nagrzać lub ochłodzić.
• Nie wstrzykuj Saxenda, jeśli został zamrożony. W przeciwnym razie lek nie wywoła oczekiwanego działania.
• Nie narażaj pióra na kurz, brud ani ciecze.
• Nie myj, nie moczyj ani nie smaruj pióra. Można je wyczyścić za pomocą szmatki zwilżonej łagodnym środkiem myjącym.
• Zadbaj, aby pióro nie upadło ani nie uderzyło o twarde powierzchnie. Jeśli pióro upadnie lub podejrzewasz, że może mieć usterkę, załóż nową igłę i sprawdź przepływ przed wstrzyknięciem.
• Nie próbuj uzupełniać pióra. Po opróżnieniu należy je wyrzucić.
• Nie próbuj naprawiać pióra ani go rozbierać.