Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w roztworze glukozy 3,3% i chlorku sodu 0,3% do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukoza 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do przewlekania

Chlorek potasu, Glukoza, Chlorek sodu

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukoza 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do przewlekania i do czego służy

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukoza 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do przewlekania

3. Jak stosować Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukoza 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do przewlekania

4. Możliwe działania niepożądane

   1. Warunki przechowywania Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukoza 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do przewlekania

5. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukoza 3,3% i Chloryd sodu 0,3% Roztwór do wlewania i w jakich przypadkach stosuje się ten lek

Ten lek zawiera następujące substancje czynne: chlorek potasu, glukozę (jako monohydrat) i chlorek sodu. Jest to roztwór do wlewania, który podaje się dożylnie za pomocą cienkiego przewodu.

Lek ten należy do grupy leków zwanych roztworami dożylnymi wpływającymi na równowagę elektrolitową – elektrolity z węglowodanami (stosowane w celu utrzymania prawidłowej równowagi płynów w organizmie).

Lek ten jest wskazany do zapobiegania lub leczenia niedoboru potasu (elektrolitu) w organizmie, gdy konieczne jest uzupełnienie wody, elektrolitów i węglowodanów, ponieważ środki dietetyczne lub leczenie doustne są niewystarczające.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Potassium Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wlewu

Nie stosować Potassium Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wlewu

• jeśli jest alergiczny na chlorek potasu, glukozę lub chlorek sodu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)

• jeśli poziom potasu we krwi jest podwyższony (hiperkaliemia)

• jeśli choruje się na ciężką chorobę nerek z oligurią (zmniejszona wydzielanie moczu), anurią (brak wydzielania moczu) lub azotemią (nadmiar związków azotowych we krwi spowodowany niewydolnością nerek)

• jeśli poziom chlorków we krwi jest podwyższony (hiperkloremia)

• jeśli poziom sodu we krwi jest podwyższony (hipernatremia)

• jeśli występują stany hiperhydratacji (nadmiar wody w organizmie)

• jeśli występują stany hiperglikemii (wysoki poziom glukozy we krwi), takie jak w przypadku śpiączki hiperosmolarnego, dekompensowanej cukrzycy lub innych nietolerancji glukozy, np. w stanach stresu metabolicznego

  • jeśli występuje kwasica kanalikowa nerkowa (zaburzenie funkcji nerek)
  • jeśli wystąpił ostry niedokrwienny udar mózgu (nagła utrata funkcji mózgu spowodowana zablokowaniem przepływu krwi)
  • w ciągu pierwszych 24 godzin po urazie głowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania Potassium Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wlewu.

• Podawanie potasu musi odbywać się zawsze pod ścisłym nadzorem lekarskim. Podczas podawania tego leku, w celu wcześniejszego wykrycia oznak zbyt wysokiego poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia), lekarz będzie kontrolować pracę serca za pomocą elektrokardiogramu oraz wykonywać okresowe badania krwi w celu określenia poziomu potasu we krwi, szczególnie:

• jeśli występuje choroba serca lub nerek, lub inne stany sprzyjające wystąpieniu hiperkaliemii

• jeśli przyjmuje się inne leki, które mogą podnosić poziom potasu we krwi (patrz następny podpunkt).

• Lekarz powinien zachować szczególną ostrożność, jeśli pacjent przyjmuje digitaliki, szczególnie przy przerywaniu podawania potasu, ponieważ szybkie obniżenie poziomu potasu może spowodować toksyczność digitalików. W takich przypadkach leczenie potasem nie powinno być przerywane gwałtownie.

• Roztwory potasu powinny być podawane wyłącznie w przypadku wystarczającego przepływu moczu. Jeśli nie ma takiego przepływu, może być konieczne podanie roztworu nie zawierającego potasu.

• Lekarz będzie wykonywał częste badania kliniczne i laboratoryjne w celu kontroli zmian w bilansie płynów i równowadze kwasowo-zasadowej oraz poziomów elektrolitów i glukozy we krwi.

• Ten lek może stawać się fizjologicznie hipotoniczny w organizmie z powodu szybkiego metabolizmu glukozy (patrz punkt 3).

• W zależności od objętości i szybkości wlewania, stanu klinicznego pacjenta oraz jego zdolności do metabolizowania glukozy, podawanie dożylne tego typu roztworów może powodować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia (niski poziom sodu we krwi).

Hiponatremia:

Pacjenci z nieosmotycznym wydzielaniem wazopresyny (hormonu antydiuretycznego) (np. w stanach krytycznych, bólu, stresie popołożeniowym, infekcjach, oparzeniach i chorobach układu nerwowego centralnego), chorobach serca, wątroby i nerek oraz pacjenci przyjmujący agonisty wazopresyny (patrz następny podpunkt) są szczególnie narażeni na rozwój ostrej hiponatremii po podaniu roztworów hipotonicznych.

Ostra hiponatremia może powodować ostrą encefalopatię hiponatremiczną (obrzęk mózgu), charakteryzującą się bólem głowy, nudnościami, drgawkami, osłabieniem i wymiotami. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na poważne, nieodwracalne i potencjalnie śmiertelne uszkodzenie mózgu.

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z obniżoną rozciągliwością mózgu (np. przy zapaleniu opon mózgowych, krwawieniu śródczaszkowym i wstrząsie mózgu) są szczególnie narażeni na ciężki i potencjalnie śmiertelny obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

• W przypadku stanu nagłego zagrożenia życia i bardzo niskiego poziomu potasu we krwi lub przy stosowaniu leków digitalikowych, nie zaleca się podawania roztworów glukozy, ponieważ obecność glukozy może uniemożliwić szybkie podniesienie poziomu potasu.

• Jeśli występują epizody wewnątrzczaszkowego podwyższonego ciśnienia, lekarz będzie dokładnie kontrolować poziom glukozy we krwi.

• Ponieważ ten lek zawiera glukozę, należy go podawać z ostrożnością u pacjentów z niedoborem witaminy B1 lub cukrzycą. Lekarz może podać ten lek, o ile wcześniej zainicjowano odpowiednie leczenie.

• Ponieważ ten lek zawiera sód, należy go podawa游戏副本

3. Jak stosować Potasio Grifels 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do infuzji

Lek ten będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę w szpitalu drogą dożylną w formie kroplówki (powolna infuzja dożylna).

Dawkę leku ustali lekarz, biorąc pod uwagę stopień nasilenia hipokaliemii, Pana/Pani wiek, masę ciała i stan kliniczny (szczególnie obecność chorób serca lub nerek) oraz czas potrzebny na podanie leku.

Przed i podczas podawania leku może być konieczne monitorowanie gospodarki wodnej, stężenia glukozy we krwi, stężenia sodu we krwi oraz innych elektrolitów, szczególnie u pacjentów z nieosmotycznym zwiększeniem wydzielania wazopresyny (zespół nieodpowiedniej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u tych, którzy jednocześnie przyjmują leki będące agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii. Monitorowanie stężenia sodu w surowicy jest szczególnie ważne przy podawaniu roztworów fizjologicznie hipotonicznych. Ten lek może stać się hipotoniczny po podaniu z powodu szybkiego przemianowania glukozy w organizmie (patrz punkty 2 i 4).

Zalecana maksymalna dawka potasu to 2–3 mEq/kg/doba. U dorosłych dawka potasu nie powinna przekraczać 200 mEq na dobę. Dawkę zalecaną do pokrycia potrzeb utrzymaniowych stanowi 40–80 mEq na dobę.

Ilość płynu, który powinien Pan/Pani otrzymać, zostanie określona przez lekarza. Ogólnie jednak nie należy podawać więcej niż 40 ml/kg/doba (maksymalnie 3000 ml dziennie).

Dawka glukozy podawanej wraz z roztworem nie powinna przekraczać 4–5 mg/kg/min.

W przypadku zaburzeń czynności nerek należy podać mniejszą dawkę.

Zasada ogólna: szybkość infuzji nie powinna nigdy przekraczać 20 mEq potasu na godzinę przy podawaniu przez żyłę obwodową.

Podawanie doustnych suplementów potasu lub spożywanie pokarmów bogatych w potas powinno zastąpić podawanie tego leku dożylnie tak szybko, jak to tylko możliwe.

Stosowanie u dzieci

U dzieci dawka potasu nie powinna przekraczać 3 mEq/kg/doba, a dobowe zapotrzebowanie utrzymaniowe wynosi 2–2,5 mEq/kg.

Zalecana dzienna dawka płynów u tych pacjentów jest następująca:

• przy masie ciała poniżej 10 kg: 100 ml/kg
• przy masie ciała od 10 do 20 kg: 1000 ml + 50 ml/kg powyżej 10 kg
• przy masie ciała powyżej 20 kg: 1500 ml + 20 ml/kg powyżej 20 kg

Jeśli otrzyma Pan/Pani zbyt dużą dawkę Potasio Grifels 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do infuzji

Zbyt intensywne podawanie roztworów potasu może prowadzić do hiperkaliemii, która może być potencjalnie śmiertelna, szczególnie w przypadku zaburzeń czynności nerek. W przypadku przedawkowania mogą również wystąpić zaburzenia gospodarki wodnej i elektrolitów osocza, obrzęki oraz zaburzenia krążeniowe i sercowe (zobacz objawy w punkcie 4. Możliwe działania niepożądane).

W przypadku hiperkaliemii lekarz powinien przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania mające na celu obniżenie stężenia potasu we krwi.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy skontaktować się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznej. Telefon: 915 620 420.

Jeśli ma Pan/Pani jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, prosimy o zwrócenie się do lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuje.

Po podaniu tego leku może wystąpić hiperhydratacja (zatrzymanie płynów), hiperglikemia, kwasica hiperchloremiczna (podwyższony poziom chlorków we krwi) oraz hiperkaliemia, szczególnie w przypadku zbyt szybkiego lub nadmiernego podania roztworu albo niewłaściwej pracy nerek. Objawy hiperkaliemii dotyczą głównie nerwów, mięśni i serca i obejmują swędzenie lub mrowienie kończyn, osłabienie mięśni, porażenie ze zwiotczeniem mięśni, porażenie oddechowe, porażenie jelit, dezorientację, utratę odruchów, apatię, zimne i bladą skórę (szarawy odcień skóry), osłabienie i uczucie ciężkości w nogach, hipotensję (niskie ciśnienie krwi), zaburzenia na elektrokardiogramie, nieregularne bicie serca, blokadę serca oraz zatrzymanie krążenia. Bardzo ważne jest, aby lekarz kontrolował pracę Twojego serca w celu oceny ciężkości możliwej hiperkaliemii.

Pacjenci z niemosmotycznym uwalnianiem wazopresyny, pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek oraz pacjenci leczeni agonistami wazopresyny są szczególnie narażeni na ostre wystąpienie hiponatremii po podaniu roztworów hipotonicznych. Hiponatremia hospitalna może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci z powodu rozwoju obrzęku mózgu (patrz punkty 2 i 3).

Możliwe są również działania niepożądane związane z podaniem leku dożylnym. Obejmują one gorączkę, infekcję w miejscu wstrzyknięcia, ból miejscowy, podrażnienie żyły, zakrzepicę żylną (powstawanie skrzepu), stan zapalny, zgrubienie lub zwężenie żyły, wypływ płynu poza naczynie (ekstrawazację) oraz martwicę (śmierć tkanki).

U niektórych osób mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• Podwyższony poziom potasu i/lub glukozy we krwi, zatrzymanie płynów, kwasica hiperchloremiczna
• Dezorientacja, apatia
• Osłabienie mięśni, swędzenie lub mrowienie kończyn, utrata ruchomości mięśni (porażenie), utrata odruchów, uczucie osłabienia i ciężkości
• Silne lub całkowite osłabienie mięśni oddechowych
• Zator jelit spowodowany brakiem ruchomości mięśni jelit
• Zaburzenia rytmu serca, blokada serca, zatrzymanie krążenia
• Niski poziom sodu we krwi (nabyte w czasie hospitalizacji)
• Obrzęk mózgu
• Infekcja w miejscu wstrzyknięcia
• Gorączka
• Stan zapalny, zgrubienie lub zwężenie żyły, do której podano lek, zakrzepica żyły, zimna skóra, bladość (szarawy odcień skóry), hipotensja
• Ból, podrażnienie, ekstrawazacja i martwica w miejscu wstrzyknięcia
• Zaburzenia na elektrokardiogramie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio poprzez System Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi w Hiszpanii: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Potassium Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wstrzykiwań dożylnych

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca, który jest podany.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Po otwarciu opakowania, roztwór należy użyć natychmiast.

Ten lek jest przeznaczony do jednorazowego użytku. Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić.

Nie należy stosować tego leku, jeśli stwierdzi się, że roztwór nie jest klarowny lub zawiera cząstki, albo jeśli opakowanie jest uszkodzone.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Potassium Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wlewu dożylnego

• Substancjami czynnymi są chlorek potasu, glukoza i chlorek sodu. Każde 100 ml tego leku zawiera 0,149 g chlorku potasu, 3,3 g glukozy (jako monohydratu) i 0,3 g chlorku sodu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to kwas solny (do regulacji pH) oraz woda do sporządzania środków wstrzykiwalnych.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Potassium Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% to roztwór do wlewu dożylnego. Jest to przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny.

Ten lek jest dostępny w workach z polipropylenu (Fleboflex) (w pudełkach zawierających 20 worków po 500 ml lub 10 worków po 1000 ml).

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorios Grifols, S.A.

Can Guasch, 2

08150 Parets del Vallès, Barcelona (Hiszpania)

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

LABORATORIOS GRIFOLS, S.A.

Polígono Los Llanos. C/Marte 4

30565 Las Torres de Cotillas, Murcia (Hiszpania)

Ten lek ma pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w krajach członkowskich Europejskiej Przestrzeni Gospodarczej pod następującymi nazwami:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotnika: Lipiec 2018

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)

Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych:

Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wlewu jest gotowym do użycia roztworem, który należy podawać drogą dożylną w postaci powolnego wlewu.

Teoretyczna osmolalność roztworu wynosi 326 mOsm/l.

Ze względu na stężenie potasu w roztworze (20 mEq/l), lek ten nadaje się do podawania dożylnego obwodowego. W przypadku stosowania dożylnego centralnego zaleca się użycie żyły udowej i unikanie żył szyjnej i podobojczykowej.

Ogólnie zaleca się nie przekraczać stężenia 40 mEq/l przy podawaniu drogą obwodową.

Dawkowanie:

Dawkę i długość trwania leczenia należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od nasilenia hipokaliemii, wieku, masy ciała i stanu klinicznego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca lub nerek.

Może być konieczne monitorowanie bilansu wodnego, stężenia glukozy we krwi, sodu we krwi i innych elektrolitów przed i podczas podawania leku, szczególnie u pacjentów z zwiększoną nieosmotyczną uwalnianiem wazopresyny (zespołem nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów przyjmujących leki współdziałające z agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii. Monitorowanie stężenia sodu we krwi jest szczególnie ważne przy podawaniu roztworów fizjologicznie hipotonicznych. Potasio Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% może stać się hipotoniczny po podaniu z powodu szybkiego metabolizmu glukozy w organizmie.

Dawkę i szybkość podawania należy ustalać na podstawie monitorowania EKG oraz oznaczeń stężenia potasu w osoczu.

U dorosłych maksymalna zalecana dawka potasu wynosi 2–3 mEq/kg/doba, bez przekraczania 200 mEq/dobę, natomiast dawka zalecana w terapii utrzymaniowej to 40–80 mEq/dobę.

Dawkę płynu należy obliczyć indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od potrzeb uzupełnienia lub utrzymania. Jednak ogólnie nie należy podawać więcej niż 40 ml/kg/dobę (maks. 3000 ml na dobę).

Ilość glukozy podawanej wraz z roztworem nie powinna przekraczać 4–5 mg/kg/min.

U dzieci dawka potasu nie powinna przekraczać 3 mEq/kg/dobę, a dobowe zapotrzebowanie utrzymaniowe wynosi 2–2,5 mEq/kg.

Zalecana dobową dawkę płynu u tych pacjentów przedstawia się następująco:

• < 10 kg masy ciała: 100 ml/kg
• pomiędzy 10 a 20 kg masy ciała: 1000 ml + 50 ml/kg powyżej 10 kg

• 20 kg masy ciała: 1500 ml + 20 ml/kg powyżej 20 kg

Pacjenci z niewydolnością nerek powinni otrzymywać niższe dawki ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkaliemii.

Podawanie potasu dożylnie w tempie 10 mEq/h uznaje się za bezpieczne. Gdy szybkość podawania przekracza 10 mEq/h, należy prowadzić ścisłe monitorowanie pacjenta za pomocą EKG oraz okresowych oznaczeń stężenia potasu w osoczu. Ogólnie szybkość wlewu dożylnego obwodowego nie powinna nigdy przekraczać 20 mEq/h. Przy podawaniu dożylnym centralnym można osiągnąć wyższe szybkości podawania.

Ogólne zalecenia dotyczące podawania roztworów dożylnych zawierających potas:

Zasady przygotowania i manipulowania:

Zawartość każdego opakowania przeznaczona jest do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną zawartość należy odrzucić.

Roztwór powinien być klarowny i nie zawierać cząsteczek. W przeciwnym przypadku nie należy go podawać.

Sprawdzić brak małych wycieków, naciskając mocno na worka. W przypadku wykrycia wycieków, produkt należy odrzucić.

W celu podłączenia zestawu do wlewu, należy odczepić osłonę ochronną portu infuzyjnego, odsłaniając membranę dostępową do worka.

Należy stosować technikę jałową zarówno przy podawaniu roztworu, jak i przy dodawaniu leków do roztworu, jeśli jest to konieczne.

Jak w przypadku wszystkich roztworów dożylnych, przed dodaniem leków do roztworu lub jednoczesnym podawaniem z innymi lekami, należy sprawdzić brak niezgodności dodanego leku z roztworem i opakowaniem. Należy również zapoznać się z ulotką informacyjną dodanego leku.

Użytkownik ponosi odpowiedzialność za ocenę niezgodności dodanego leku z Potas Grifols 0,02 mEq/ml w Glukozie 3,3% i Chlorku sodu 0,3% Roztwór do wlewu, obserwując możliwe zmiany barwy i/lub powstawanie osadów, nierozpuszczalnych kompleksów lub kryształów.

Przed podaniem mieszaniny należy sprawdzić stabilność i osmolarność końcowego roztworu.

Gdy do tej formuły dodaje się lek zgodny, roztwór należy podawać natychmiast, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanych i zwalidowanych warunków jałowych.

Niezgodności:

Nie stwierdzono badań opisujących niezgodności związane z tym lekiem, ale stwierdzono niezgodności związane z substancjami czynnymi roztworu.

Chlorek potasu w mieszankach dożylnych okazał się niezgodny z amoksycyliną sodową, amfoterycyną B, dobutaminą chlorowodoranem i penicyliną G sodową. Ponadto nie zaleca się jednoczesnego podawania w ramieniu „Y” następujących leków podczas podawania mieszanek potasu: azitromycyna, prometazyna chlorowodoran, diazepan, fenytoina sodowa, metylprednizolonu suk cynian sodowy i ergotamina tartrat.

Opisano, że roztwór glukozowo-solny o zawartości glukozy 3,3% i chlorku sodu 0,3% jest niezgodny z mitomycyną z powodu niskiego pH tego roztworu. Ponadto zaobserwowano przypadki niezgodności różnych roztworów glukozowo-solnych z: fenytoiną sodową, heparyną sodową, haloperidolem laktem, imipenem-cilastatyną sodową i meropenemem. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków mogą być kompatybilne z roztworami glukozowo-solnymi w zależności od różnych czynników, takich jak stężenie leku w roztworze (heparyna sodowa) lub czas pomiędzy rozpuszczeniem a podaniem roztworu (imipenem-cilastatyna sodowa i meropenem).

Z drugiej strony opisano przypadki niezgodności, gdy niektóre leki są rozcieńczane w roztworach zawierających glukozę, między innymi: amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, ampicylina sodowa, interferon alfa-2b i procainamida chlorowodoran. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków, na przykład amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, mogą być wstrzykiwane bezpośrednio w punkt wstrzykiwania podczas podawania tych roztworów do wlewu.

Opisano również przypadki niezgodności, gdy niektóre leki są rozcieńczane w roztworach zawierających chlorek. Należą do nich amsakryna i trimetrekstat guksolonian.

Leczenie nagłego przypadku hiperkaliemii:

Leczenie hiperkaliemii zależy od jej nasilenia. Zaproponowano różne schematy leczenia, obejmujące podanie wapnia w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom hiperkaliemii na sercu, stosowanie insuliny i glukozy lub wodorostanu sodu w celu przemieszczenia potasu z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek oraz/lub stosowanie moczopędnych, żywic wymiennych kationów lub dializy w celu zwiększenia wydalania potasu:

• W przypadku objawów kardiologicznych: podanie soli wapnia dożylnie (10–20 ml gluconianu wapnia 10%). W niektórych przypadkach może być konieczne ponowne podanie.

• W celu szybkiego obniżenia stężenia potasu w osoczu: podanie dożylne insuliny i glukozy (np. 5–15 jednostek insuliny wraz z 50 ml glukozy 50%). Alternatywnie lub dodatkowo, u pacjentów z acidozą, można podać dożylnie wodorowęglan sodu (40–160 mEq podane w ciągu 5 minut).

• W celu usunięcia nadmiaru potasu z organizmu: stosowanie moczopędnych, szczególnie moczopędnych pętlowych (furozepid), żywic wymiennych kationów (polistyrenosulfonian sodu lub wapnia) drogą doodbytniczą lub doustną, lub hemodializę lub dializę otniczą w ciężkich przypadkach niewydolności nerek i hiperkatabolizmu.

Szybkie obniżenie stężenia potasu w osoczu u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi może spowodować toksyczność serca spowodowaną glikozydami.

Środki zapobiegawcze przed tromboflebitą:

W przypadku dłuższego podawania może dojść do wypływu roztworu poza naczynie (ekstrawazacja) lub do tromboflebity. Aby zapobiec tromboflebie, zaleca się zmianę miejsca wprowadzenia kaniuli co 24–48 godzin.