Metformina Stadafarma 1000 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Metformina Stadafarma 850 mg tabletki powlekane EFG

Metformina Stadafarma 1.000 mg tabletki powlekane EFG

chlorowodorek metforminy

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został Ci przepisany wyłącznie osobistym charakterze i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli wykazują takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma wymienionych w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Metformina Stadafarma i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Metformina Stadafarma
3. Jak stosować Metformina Stadafarma
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Metformina Stadafarma
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Metformina Stadafarma i kiedy jest stosowana

Metformina Stadafarma zawiera metforminę, lek stosowany w leczeniu cukrzycy. Należy on do grupy leków zwanych biguanidami.

Insulina to hormon wytwarzany przez trzustkę, który powoduje, że organizm pobiera glukozę (cukier) z krwi. Organizm wykorzystuje glukozę do produkcji energii lub magazynuje ją na przyszłość.

Jeśli masz cukrzycę, Twoja trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub Twój organizm nie potrafi prawidłowo wykorzystać insuliny, którą wytwarza. Powoduje to podwyższony poziom glukozy we krwi. Metformina pomaga obniżyć poziom glukozy we krwi do wartości jak najbliższych normy.

Jeśli jesteś dorosłym z nadwagą, długotrwałe stosowanie metforminy pomaga również zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z cukrzycą. Metformina wiąże się z utrzymaniem masy ciała lub lekkim jej zmniejszeniem.

Metformina jest stosowana w leczeniu pacjentów z cukrzycą typu 2 (nazywaną również „cukrzycą niezależną od insuliny”), gdy dieta i aktywność fizyczna same w sobie nie wystarczają do kontrolowania poziomu glukozy we krwi. Stosuje się ją szczególnie u pacjentów z nadwagą.

Dorośli mogą przyjmować metforminę samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (leki podawane doustnie lub insulinę).

Dzieci w wieku od 10 roku życia oraz młodzież mogą przyjmować metforminę samodzielnie lub w połączeniu z insuliną.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Metformina Stadafarma

NIE przyjmuj Metformina Stadafarma

• Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na metforminę lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• Jeśli masz problemy wątrobowe
• Jeśli masz ciężkie zaburzenia czynności nerek
• Jeśli masz niekontrolowaną cukrzycę, np. z ciężką hiperglikemią (wysoki poziom glukozy we krwi), nudnościami, wymiotami, biegunką, szybką utratą masy ciała, kwasobicą mleczanową (zobacz „Ryzyko kwasobicy mleczanowej” poniżej) lub ketoacydozą. Ketoacydoza to zaburzenie, przy którym w organizmie gromadzą się substancje zwane „ciałami ketonowymi”, co może prowadzić do przedkomatycznego stanu cukrzycowego. Objawy obejmują ból brzucha, szybkie i głębokie oddychanie, senność lub nietypowy owocowy zapach oddechu
• Jeśli straciłeś dużą ilość wody z organizmu (odwodnienie), np. w wyniku długotrwałej lub nasilonej biegunki, lub jeśli wielokrotnie wymiotowałeś. Odwodnienie może wywołać zaburzenia nerek, co z kolei może zwiększyć ryzyko rozwoju kwasobicy mleczanowej (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
• Jeśli cierpisz na ciężką infekcję, np. zakażenie płuc, oskrzeli lub nerek. Ciężkie infekcje mogą wywołać zaburzenia nerek, co zwiększa ryzyko rozwoju kwasobicy mleczanowej (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
• Jeśli otrzymujesz leczenie na ostre niewydolność serca lub niedawno przebyłeś zawał serca, masz ciężkie zaburzenia krążenia (np. wstrząs) lub masz trudności z oddychaniem. Może to prowadzić do niedotlenienia tkanek, co zwiększa ryzyko rozwoju kwasobicy mleczanowej (zobacz poniżej „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
• Jeśli dużo pijesz alkohol

Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy Ciebie, skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Upewnij się, że skonsultujesz się z lekarzem, jeśli:

• wymagana jest u Ciebie procedura diagnostyczna, taka jak rentgen lub skaner, wymagająca wstrzyknięcia do krwi środka kontrastowego zawierającego jod.
• wymagana jest u Ciebie większa operacja chirurgiczna.

Należy przerwać przyjmowanie metforminy na określony czas przed i po takiej procedurze lub operacji. Lekarz zadecyduje, czy w tym czasie potrzebne będzie inne leczenie. Ważne jest, aby dokładnie przestrzegać wskazówek lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przestań przyjmować metforminę i natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem, jeśli wystąpią u Ciebie objawy kwasicy mleczanowej, ponieważ to zaburzenie może prowadzić do śpiączki.

Objawy kwasicy mleczanowej obejmują:

• wymioty
• ból brzucha (ból jamy brzusznej)
• skurcze mięśni
• ogólne złe samopoczucie, towarzyszące silnemu zmęczeniu
• trudności w oddychaniu
• obniżenie temperatury ciała oraz spowolnienie tętna

Kwasica mleczanowa to stan nagły wymagający natychmiastowej pomocy medycznej i leczenia w szpitalu.

Przerwij na krótko przyjmowanie metforminy, jeśli wystąpi u Ciebie stan mogący prowadzić do odwodnienia (znaczna utrata płynów organizmu), np. silne wymioty, biegunka, gorączka, narażenie na działanie wysokiej temperatury lub gdy pijesz mniej płynów niż zwykle. Skonsultuj się z lekarzem w celu uzyskania dalszych wskazówek.

Natychmiast skonsultuj się z lekarzem w celu uzyskania wskazówek, jeśli:

• znane jest u Ciebie dziedziczne schorzenie mitochondriów (struktur wytwarzających energię w komórkach), takie jak zespół MELAS (mitochondrialna encefalopatia, miopatia, kwasica mleczanowa i epizody przypominające udar) lub cukrzyca matczynego pochodzenia i głuchota (MIDD).

• po rozpoczęciu leczenia metforminą wystąpiły u Ciebie następujące objawy: napady padaczkowe, pogorszenie funkcji poznawczych, trudności w wykonywaniu ruchów ciała, objawy wskazujące na uszkodzenie nerwów (np. ból lub drętwienie), migreny i głuchota.

Proszę zwrócić uwagę na następujące kwestie:

• Jeśli konieczna jest duża operacja chirurgiczna, należy przerwać przyjmowanie metforminy na czas jej wykonywania i przez pewien czas po jej zakończeniu. Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać leczenie metforminą i kiedy je wznowić.

• Metformina sama w sobie nie powoduje hipoglikemii (zbyt niskiego stężenia glukozy we krwi). Jednakże, jeśli przyjmujesz metforminę razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy, które mogą powodować hipoglikemię (takimi jak sulfonamidy, insulina, meglitinidy), istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Jeśli wystąpią u Ciebie objawy hipoglikemii, takie jak osłabienie, zawroty głowy, nadmierne pocenie się, przyspieszone tętno, zaburzenia widzenia lub trudności w koncentracji, zazwyczaj pomocne jest zjedzenie lub wypicie czegoś zawierającego cukier.

• Podczas leczenia metforminą lekarz będzie kontrolować funkcję Twoich nerek co najmniej raz w roku lub częściej, jeśli jesteś osobą starszą i/lub jeśli funkcja Twoich nerek się pogarsza.

Inne leki i Metformina Stadafarma

Jeśli konieczne jest podanie Ci do krwi środka kontrastowego zawierającego jod, np. w ramach prześwietlenia rentgenowskiego lub badania obrazowego, należy przerwać przyjmowanie metforminy przed wstrzyknięciem lub w momencie jego podania. Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać leczenie metforminą i kiedy je wznowić.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub może Ci być konieczne przyjmowanie jakichkolwiek innych leków. Może być konieczne częstsze badanie stężenia glukozy we krwi i funkcji nerek lub lekarz może konieczne będzie dostosowanie dawki metforminy. Szczególnie ważne jest wspomnienie o następujących lekach:

• lekach zwiększających produkcję moczu (diuretyki)
• lekach stosowanych w leczeniu bólu i stanów zapalnych (lekach przeciwzapalnych niesteroidowych i inhibitorach COX-2, takich jak ibuprofen i celekoksyb)
• niektórych lekach stosowanych w nadciśnieniu tętniczym (inhibitorach ACE i antagonistach receptora angiotensyny II)
• agonistach beta-2, takich jak salbutamol lub terbutalina (stosowane w leczeniu astmy)
• glikokortykosteroidach (stosowanych w leczeniu różnych schorzeń, takich jak silne zapalenie skóry lub astma)
• lekach, które mogą wpływać na stężenie metforminy we krwi, szczególnie jeśli występuje zaburzona funkcja nerek (np. werapamil, ryfampicyna, cyklotydyna, dolutegravirow, ranolazyna, trimetoprim, wandetanib, izawukonazol, kryzotynib, olaparyb)
• innych lekach stosowanych w leczeniu cukrzycy

Przyjmowanie Metforminy Stadafarma z alkoholem

Unikaj nadmiernego spożycia alkoholu podczas przyjmowania metforminy, ponieważ może to zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej (zobacz sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, porozmawiaj z lekarzem o możliwej konieczności zmiany leczenia lub monitorowania poziomu glukozy we krwi.

Nie zaleca się przyjmowania tego leku, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Metformina sama w sobie nie powoduje hipoglikemii (zbyt niskiego stężenia glukozy we krwi). Oznacza to, że nie wpływa na Twoją zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.

Jednakże, zachowaj szczególną ostrożność, jeśli przyjmujesz metforminę razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy, które mogą powodować hipoglikemię (takimi jak sulfonamidy, insulina, meglitinidy). Objawy hipoglikemii obejmują osłabienie, zawroty głowy, nadmierne pocenie się, przyspieszone tętno, zaburzenia widzenia lub trudności w koncentracji. Nie kieruj pojazdami ani nie obsługuj maszyn, jeśli zaczniesz odczuwać te objawy.

3. Jak stosować Metformina Stadafarma

Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza dotyczącą dawkowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Metformina nie może zastąpić korzyści płynących ze zdrowego stylu życia. Kontynuuj przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących diety i regularnie ćwicz.

Zalecana dawka

Dzieci od 10 roku życia i młodzież

Zwykle rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg metforminy raz dziennie. Maksymalna dobową dawką jest 2000 mg podzielona na 2 lub 3 dawki. Leczenie dzieci w wieku od 10 do 12 lat jest zalecane wyłącznie pod szczególną opieką lekarza, ponieważ doświadczenie kliniczne w tej grupie pacjentów jest ograniczone.

Dorośli

Zwykle rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg metforminy dwa lub trzy razy dziennie. Maksymalna dobową dawką jest 3000 mg podzielona na 3 dawki. Jeśli masz obniżoną funkcję nerek, lekarz może przepisać niższą dawkę.

Jeśli stosowana jest również insulina, lekarz wskazze Ci, jak rozpocząć przyjmowanie metforminy.

Metformina Stadafarma 1000 mg tabletki powlekane:

Tabletki mogą być dzielone na równe dawki.

Monitorowanie

• Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom glukozy we krwi i dostosowywał dawkę metforminy do Twoich poziomów glukozy we krwi. Upewnij się, że regularnie rozmawiasz z lekarzem. Jest to szczególnie ważne u dzieci, młodzieży oraz u osób starszych.
• Lekarz będzie również sprawdzał co najmniej raz w roku, jak działają Twoje nerki. Może być konieczna częstsza kontrola, jeśli jesteś osobą starszą lub jeśli Twoje nerki nie działają prawidłowo.

Jak przyjmować metforminę

Tabletki przeznaczone są do użytku wewnętrznego.

Metforminę przyjmuj podczas lub bezpośrednio po posiłku. Zapobiegnie to wystąpieniu niepożądanych działań na układ trawienny. Nie żuj ani nie przeżuwaj tabletek. Każdą tabletę połknij w całości z szklanką wody.

• Jeśli przyjmujesz jedną dawkę dziennie, zażyj ją rano (podczas śniadania).
• Jeśli przyjmujesz dwie dawki dziennie, zażyj je rano (podczas śniadania) i wieczorem (podczas kolacji).
• Jeśli przyjmujesz trzy dawki dziennie, zażyj je rano (podczas śniadania), w południe (podczas obiadu) i wieczorem (podczas kolacji).

Jeśli po pewnym czasie uważasz, że działanie metforminy jest zbyt słabe lub zbyt silne, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli zażyjesz więcej Metformina Stadafarma niż powinieneś

Jeśli zażyjesz więcej metforminy niż zalecono, możesz doświadczyć kwasicy mlekowej. Objawy kwasicy mlekowej są niespecyficzne i obejmują wymioty, ból brzucha (ból jamy brzusznej) z kurczami, ogólne złe samopoczucie z silnym zmęczeniem oraz trudności w oddychaniu. Dodatkowe objawy mogą obejmować obniżenie temperatury ciała i spadek częstości akcji serca. Jeśli wystąpią u Ciebie którekolwiek z tych objawów, musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ kwasica mlekowa może prowadzić do śpiączki. Natychmiast przestań przyjmować metforminę i skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia skontaktuj się natychmiast z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej. Telefon: 91 562 04 20, podając nazwę leku i zażytą ilość.

Jeśli zapomniałeś/-łaś zażyć Metformina Stadafarma

Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Przyjmij następną dawkę o zwykłej porze.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Metformina może powodować bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000), ale poważne działanie niepożądane zwane kwasocą mleczniczą (zobacz sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, należy natychmiast przestać przyjmować metforminę i skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem, ponieważ kwasica mlecznicza może prowadzić do śpiączki.

Objawy kwasicy mleczniczej obejmują:

• wymioty
• ból brzucha (ból abdominalny)
• skurcze mięśni
• uczucie niedobytu z dużym zmęczeniem
• trudności w oddychaniu
• obniżoną temperaturę ciała i spowolnione bicie serca

Inne możliwe działania niepożądane są wymienione poniżej według częstości występowania:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha (ból abdominalny) i utrata apetytu

Te działania niepożądane występują najczęściej na początku leczenia metforminą. Rozłożenie dawek w ciągu dnia oraz przyjmowanie metforminy podczas lub bezpośrednio po posiłku może pomóc w zmniejszeniu tych działań niepożądanych. Jeśli objawy trwają, należy przestać przyjmować metforminę i skonsultować się z lekarzem.

Często (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• zmiany w poczuciu smaku
• obniżone stężenie witaminy B12 we krwi (objawy mogą obejmować silne zmęczenie (zmęczenie), bolesne i zaczerwienione języka (glosytę), mrowienie (parestezje) lub żółtawe lub bladą skórę). Lekarz może zalecić wykonanie niektórych badań, aby określić przyczynę objawów, ponieważ niektóre z nich mogą być spowodowane cukrzycą lub innymi niezwiązanymi ze sobą stanami zdrowia

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• kwasica mlecznicza. Jest to bardzo rzadka, ale poważna komplikacja, szczególnie w przypadku niewłaściwego działania nerek. Objawy kwasicy mleczniczej są niespecyficzne (zobacz sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
• zaburzenia wyników badań funkcji wątroby lub zapalenie wątroby (zapalenie wątroby; może powodować zmęczenie, utratę apetytu, utratę masy ciała, z lub bez żółtaczki skóry lub białek oczu). Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, należy przestać przyjmować metforminę i porozmawiać z lekarzem
• reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie skóry (erytem), swędzenie lub swędzące wyrwy (pokrzywka)

Dzieci i młodzież

Ograniczone dane dotyczące dzieci i młodzieży wykazały, że działania niepożądane były podobne pod względem rodzaju i nasilenia do tych obserwowanych u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłaszać bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczania dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Warunki przechowywania Metformina Stadafarma

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty przydatności do użycia wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data przydatności do użycia odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Słoiki z HDPE: Po pierwszym otwarciu słoik można używać przez okres do 90 dni.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i leki, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Metforminy Stadafarma

Metformina Stadafarma 850 mg tabletki powlekane EFG

Substancją czynną jest chlorowodorek metforminy. Jedna tabletka powlekana zawiera 850 mg chlorowodorotku metforminy, co odpowiada 663 mg metforminy w postaci zasadowej. Pozostałe składniki to stearynian magnezu, povidon (E1201), hipromeloza 2910 (E464), dwutlenek tytanu (E171) i makrogol 3350.

Metformina Stadafarma 1000 mg tabletki powlekane EFG

Substancją czynną jest chlorowodorek metforminy. Jedna tabletka powlekana zawiera 1000 mg chlorowodorotku metforminy, co odpowiada 780 mg metforminy w postaci zasadowej. Pozostałe składniki to stearynian magnezu, povidon (E1201), hipromeloza 2910 (E464), dwutlenek tytanu (E171) i makrogol 3350.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Opis

Metformina Stadafarma 850 mg tabletki powlekane EFG:

Tabletki powlekane, okrągłe, białe lub prawie białe, oznaczone tłoczonym napisem „002” po jednej stronie i „850” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary tabletek to 13 mm średnicy i 7 mm grubości.

Metformina Stadafarma 1000 mg tabletki powlekane EFG:

Tabletki powlekane, białe lub prawie białe, owalne, dwuwypukłe, oznaczone tłoczonym napisem „003” po jednej stronie i „1000” po drugiej stronie, z rowkiem po obu stronach. Tabletę można podzielić na dwie równe dawki. Przybliżone wymiary tabletek to 19 mm długości i 10 mm szerokości.

Zawartość opakowania

Metformina Stadafarma 850 mg tabletki powlekane EFG:

Opakowania blisterowe (PVC-aluminium) zawierające 18, 30, 40, 50, 56, 60, 90, 100, 120 i 180 tabletek powlekanych.

Szyjki HDPE z polipropylenowym zamknięciem chroniącym przed dziećmi, biała nieprzezroczysta pokrywka, przezroczysta wewnętrzna pokrywka i wyłożenie zawierające 100 tabletek powlekanych.

Szyjki HDPE z polipropylenowym zamknięciem śrubowym, biała nieprzezroczysta pokrywka, przezroczysta wewnętrzna pokrywka i wyłożenie zawierające 500 tabletek powlekanych.

Metformina Stadafarma 1000 mg tabletki powlekane EFG:

Opakowania blisterowe (PVC-aluminium) zawierające 18, 30, 50, 60, 90, 120, 180 i 1500 tabletek powlekanych.

Szyjki HDPE z polipropylenowym zamknięciem chroniącym przed dziećmi, biała nieprzezroczysta pokrywka, przezroczysta wewnętrzna pokrywka i wyłożenie zawierające 100 tabletek powlekanych.

Szyjki HDPE z polipropylenowym zamknięciem śrubowym, biała nieprzezroczysta pokrywka, przezroczysta wewnętrzna pokrywka i wyłożenie zawierające 500 tabletek powlekanych.

Opakowania o zawartości 500 tabletek (w szyjkach HDPE) i 1500 tabletek (w blisterach) przeznaczone są wyłącznie dla szpitali i systemów dawkowania indywidualnego.

Może być dostępna tylko wybrana liczba rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou, 5

08960 Sant Just Desvern (Barcelona)

Hiszpania

[email protected]

Producent

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2 – 18

61118 Bad Vilbel,

Niemcy

lub

Centrafarm Services B.V.

Nieuwe Donk, 9

4879 AC Etten-Leur

Holandia

lub

Laboratori Fundació Dau

Ulica Lletra C de la Zona Franca 12-14

Obszar przemysłowy Zona Franca de Barcelona

08040 Barcelona

Hiszpania

Data ostatniej rewizji ulotki: maj 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/