Medaxone 2 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Medaxone 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do przetaczania EFG

ceftrybona

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Medaxone i w jakim celu jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Medaxone
3. Jak stosować Medaxone
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Medaxone
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Medaxone i do czego służy

Medaxone to antybiotyk stosowany u dorosłych i dzieci (w tym u noworodków). Działa eliminując bakterie powodujące infekcje. Należy do grupy leków zwanej cephalosporynami.

Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji bakteryjnych i nie działają w przypadku infekcji wirusowych, takich jak grypa czy przeziębienie.

Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki, odstępu między dawkami i czasu trwania leczenia.

Nie należy zachowywać ani ponownie stosować tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie nadmiar antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wolno wyrzucać leków do kanalizacji ani wraz z odpadami domowymi.

Medaxone stosuje się w leczeniu infekcji:

• mózgu (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych),
• płuc,
• ucha środkowego,
• jamy brzusznej i ściany brzusznej (zapalenie otrzewnej),
• dróg moczowych i nerek,
• kości i stawów,
• skóry i tkanek miękkich,
• krwi,
• serca.

Może być stosowany:

• w leczeniu niektórych infekcji przenoszonych drogą płciową (przeciw trądzikowi grzybowemu i kiły),
• w leczeniu pacjentów z niedoborem białych krwinek (neutropenia) z gorączką spowodowaną infekcją bakteryjną,
• w leczeniu infekcji klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli,
• w leczeniu boreliozy (wywołanej ukąszeniami kleszczy) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków od 15. dnia życia,
• w zapobieganiu infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Medaxone

Nie stosuj Medaxone:

• Jeśli jesteś uczulony na ceftriaksonę lub którykolwiek z innych składników leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli wcześniej miałeś/aś ciężką, nagłą reakcję alergiczną na penicylinę lub podobne antybiotyki (np. cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy). Objawy mogą obejmować między innymi nagłe opuchnięcie gardła lub twarzy, które może utrudniać oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej oraz nagłe wystąpienie ciężkiego wysypki.
• Jeśli jesteś uczulony na lidokainę i Medaxone ma być podane w formie wstrzyknięcia do mięśnia.

Medaxone nie powinno być podawane niemowlętom:

• Jeśli niemowlę jest przedwczesne.
• Jeśli jest noworodkiem (do 28. dnia życia) i ma określone zaburzenia krwi lub żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu), albo jeśli ma być podane dożylnie lek zawierający wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania Medaxone:

• Jeśli doświadczyłeś/aś lub miałeś/miałaś objawy takie jak: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i w jamie ustnej, odspajanie się skóry, wysoka gorączka, objawy przypominające grypę, podwyższone poziomy enzymów wątrobowych w badaniach krwi, zwiększoną liczbę jednego typu białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększone węzły chłonne (objawy ciężkich reakcji skórnych – patrz także sekcja 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli niedawno podano Ci lub planuje się podać leki zawierające wapń.
• Jeśli miałeś/miałaś niedawno biegunkę po zastosowaniu antybiotyku lub kiedykolwiek miałeś/miałaś problemy jelitowe, szczególnie kolitę (zapalenie jelita grubego).
• Jeśli masz problemy wątrobowe lub nerkowe (patrz sekcja 4).
• Jeśli masz kamienie żółciowe lub kamice nerkowe.
• Jeśli cierpisz na inne choroby, takie jak anemia hemolityczna (niedobór czerwonych krwinek, który może powodować bladożółte zabarwienie skóry oraz osłabienie lub duszności).
• Jeśli przestrzegasz diety ubogiej w sod.

Badania krwi i moczu

Jeśli ceftriaksona jest stosowana przez dłuższy czas, może być konieczne regularne wykonywanie badań krwi.

Ceftriaksona może wpływać na wyniki badań glukozy w moczu oraz na wynik testu Coombsa – badania krwi. Jeśli masz wykonywać badania:

• Poinformuj osobę pobierającą próbkę, że otrzymujesz ceftriaksonę.

Jeśli jesteś chory/chora na cukrzycę lub musisz kontrolować poziom glukozy we krwi, nie należy stosować niektórych systemów oznaczania glukozy we krwi, które mogą dawać błędne wyniki podczas leczenia ceftriaksoną. Jeśli korzystasz z takich systemów, sprawdź instrukcje i skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

W razie potrzeby należy stosować alternatywne metody analizy.

Dzieci

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem Medaxone dziecku, jeśli:

• Ostatnio podano mu lek zawierający wapń dożylnie.

Stosowanie Medaxone z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś/przyjmowałaś niedawno lub może być konieczność przyjęcia innych leków.

W szczególności poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Grupę antybiotyków zwaną aminoglikozydami.
• Antybiotyk zwany chloramfenikolem (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni korzyści z leczenia ceftriaksoną dla Ciebie i potencjalne ryzyko dla dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftriaksona może powodować zawroty głowy. Jeśli doświadczasz zawrotów głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn.

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy.

3. Jak stosować Medaxone

Medaxone zazwyczaj podaje lekarz lub pielęgniarka.

Lek może być podawany w postaci:

• kroplówki (dożylnej infuzji) lub
• wstrzyknięcia do mięśnia.

Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka odtwarzają Medaxone i nie mieszają go ani nie podają jednocześnie z zastrzykami zawierającymi wapń.

Zalecana dawka

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę Medaxone. Dawkę dobiera się w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia, od tego, czy stosowane są inne antybiotyki, masy ciała, wieku oraz od tego, czy nerki i wątroba działają prawidłowo.

Liczba dni lub tygodni, przez które będzie podawany Medaxone, zależy od rodzaju zakażenia.

Dorośli, osoby starsze i dzieci od 12. roku życia o masie ciała 50 kilogramów (kg) lub więcej:

• 1–2 g jednorazowo dziennie, w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może zwiększyć dawkę (do 4 g jednorazowo dziennie). Jeśli dawka dzienna przekracza 2 g, może być podana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia o masie ciała poniżej 50 kg:

• 50–80 mg ceftryaksonu na kg masy ciała dziecka raz dziennie, w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg na kg masy ciała, maksymalnie do 4 g jednorazowo dziennie. Jeśli dawka dzienna przekracza 2 g, może być podana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki.
• Dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej powinny otrzymać standardową dawkę dla dorosłych.

Noworodki (0–14 dni):

• 20–50 mg ceftryaksonu na kg masy ciała dziecka raz dziennie, w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia.
• Maksymalna dawka dzienna nie powinna przekraczać 50 mg na kg masy ciała niemowlęcia.

Osoby z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek

Może być konieczne zastosowanie innej niż standardowa dawki. Lekarz ustali, ile Medaxone należy podać, i będzie dokładnie monitorował stan Twojego zdrowia w zależności od ciężkości choroby wątroby i nerek.

Jeśli podasz zbyt dużą dawkę Medaxone

Jeśli przypadkowo otrzymasz dawkę większą niż zalecaną, natychmiast udaj się do lekarza lub najbliższego szpitala.

Jeśli zapomnisz podać Medaxone

Jeśli zapomnisz o zastrzyku, należy go podać jak najszybciej. Jeśli jednak do następnego zaplanowanego zastrzyku pozostało niewiele czasu, pomijamy pominiętą dawkę. Nie należy podawać podwójnej dawki (dwóch zastrzyków jednocześnie), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Medaxone

Nie przerywaj stosowania ceftryaksonu, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Podobnie jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Ten lek może powodować następujące działania uboczne:

Leczenie ceftryaksonem, szczególnie u osób starszych z ciężkimi zaburzeniami nerek lub problemami neurologicznymi, rzadko może powodować zmniejszenie przytomności, niepokój, nietypowe ruchy i napady padaczkowe.

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja alergiczna, niezwłocznie powiadom lekarza.

Objawy mogą obejmować, między innymi:

• Nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej, które mogą utrudniać oddychanie lub połykanie.
• Nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek.
• Ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego alergią (zespołu Kounis).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja skórna, niezwłocznie powiadom lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• Ciężkie wysypki pojawiające się nagle, z pęcherzami lub łuszczeniem się skóry i ewentualnie pęcherzami w jamie ustnej (zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza epidermy, znane również jako SSJ i NET).
• Kombinację dowolnych z następujących objawów: ogólną wysypkę, wysoką temperaturę ciała, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, zmiany w badaniach krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych, uszkodzenie innych narządów (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki).
• Reakcję Jarischa-Herxheima, powodującą gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, która zazwyczaj ma charakter samoinwoluujący. Pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia ceftryaksoną na infekcje spirochetami, takie jak choroba Lyme.

Inne możliwe działania niepożądane:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zmiany w liczbie krwinek białych (obniżenie leukocytów i podwyższenie eozynofili) oraz płytek krwi (obniżenie trombocytów).
• Miękkie stolce lub biegunka.
• Zmiany wyników badań krwi dotyczących czynności wątroby.
• Wysypka.

Nieczęste (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Infekcje grzybicze (np. kandydoza jamy ustnej lub infekcje grzybicze narządów płciowych).
• Obniżenie liczby niektórych krwinek białych (granulocytopenia).
• Obniżenie liczby krwinek czerwonych (anemia).
• Problemy z krzepnięciem krwi. Objawy mogą obejmować, między innymi, łatwe powstawanie siniaków, ból i obrzęk stawów.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Nudności lub wymioty.
• Świąd (zobojętnienie).
• Ból lub uczucie pieczenia w miejscu podania ceftryaksony. Pęcherze, siniaki, głębokie zaczerwienienie lub wysypka, uczucie pieczenia, ból, podrażnienie, świąd, zgrubienie skóry lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.
• Wysoka temperatura ciała (gorączka).
• Zmiany w badaniach czynności nerek (podwyższenie kreatyniny we krwi).

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Zapalenie okrężnicy (grubej części jelita). Objawy obejmują biegunkę, zazwyczaj z krwią lub śluzem, ból brzucha i gorączkę.
• Trudności w oddychaniu (bronchospazm).
• Wypukła wysypka (płaski wysyp) mogąca obejmować dużą część ciała, uczucie świądu i obrzęk.
• Obecność krwi lub cukru w moczu.
• Obrzęk (nagromadzenie płynu).
• Dreszcze.
• Infekcja w miejscu wstrzyknięcia.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• Infekcja wtórna nieodpowiadająca na wcześniej stosowany antybiotyk.
• Postać anemii polegająca na niszczeniu krwinek czerwonych (anemia hemolityczna).
• Ciężkie obniżenie liczby krwinek białych (agranulocytoza).
• Napady padaczkowe.
• Obrzęk (uczucie, że wszystko się kręci).
• Zapalenie trzustki (pankreatyt). Objawy obejmują silny ból brzucha rozprzestrzeniający się na plecy.
• Zapalenie błony śluzowej wyściełającej jamę ustną (stomatyt).
• Zapalenie języka (glosyt). Objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i pieczenie języka.
• Problemy z pęcherzykiem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę, świąd, niepokojąco ciemny mocz i stolce barwy gliny.
• Zaburzenie neurologiczne, które może wystąpić u noworodków z ciężką żółtaczką (encefalopatia bilirubinowa).
• Problemy nerek spowodowane wytrącaniem się ceftryaksonu wapniowego. Możesz odczuwać ból podczas oddawania moczu lub oddawać małą ilość moczu.
• Fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (badanie służące do wykrywania niektórych zaburzeń krwi).
• Fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się cukru galaktozy).
• Ceftryaksona może zakłócać niektóre typy badań glukozy we krwi – skonsultuj się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Medaxone

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania pod względem temperatury. Należy przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Odtworzony roztwór powinien być stosowany preferencyjnie natychmiast. Stabilność fizyczną i chemiczną potwierdzono na czas użytkowania przez 6 godzin w temperaturze 25°C oraz przez 24 godziny w temperaturze 2°C – 8°C. Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt powinien być stosowany natychmiast. Jeżeli nie zostanie użyty natychmiast, czas i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że odtworzenie zostało przeprowadzone w warunkach kontrolowanej aseptyki i zwalidowanych.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebuje. Te środki mają na celu ochronę środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Medaxone

• Substancją czynną jest ceftrybona. Każda fiolka zawiera 2 g ceftrybony w postaci sodowej ceftrybony.
• Inne składniki to: brak.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Medaxone 2 g to niemal biały lub lekko żółtawy, krystaliczny proszek, lekko higroskopijny.

Medaxone 2 g jest dostarczany w fiolkach szklanych typu I przezroczystych o pojemności nominalnej 20 ml, uszczelnionych gumowym przekładkiem z bromobutylu i aluminiową kapselą (z lub bez plastikowego zabezpieczenia typu flip-off), w pudełku z ulotką.

Dostępne są opakowania kartonowe zawierające 1, 10, 25, 50 lub 100 fiolki.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Medochemie Ltd.

1-10 Constantinoupoleos Street

3011 Limassol

Cypr

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Medochemie Limited (Factory C)

2 Michael Erakleous street,

Agios Athanassios, Industrial Area,

4101 Agios Athanassios, Limassol,

Cypr

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Przedstawiciel lokalny:

Medochemie Iberia S.A., Oddział w Hiszpanii

Avenida de las Águilas, nº 2 B; planta 5 oficina 6,

28044 Madryt

HISZPANIA

Data ostatniej weryfikacji ulotki: marzec 2025

---

Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej:

Zobacz w skrócie charakterystyki produktu pełny opis właściwości produktu.

Sposób podania

Iniekcja wewnątrzmięśniowa

Medaxone może być podawany za pomocą głębokiej iniekcji wewnątrzmięśniowej. Należy rozpuścić 2 g ceftrybony w 7 ml 1% roztworu lidokainy do wstrzykiwania.

Iniekcje wewnątrzmięśniowe należy wykonywać głęboko w masie stosunkowo dużego mięśnia, nie więcej niż 1 g w jednym miejscu.

Ponieważ jako rozpuszczalnik stosuje się lidokainę, otrzymany roztwór nigdy nie może być podawany dożylnie.

Wlewanie dożylne

Medaxone może być podawany przez wlewanie dożylne przez co najmniej 30 minut (sposób preferowany).

Należy rozpuścić 2 g ceftrybony w 40 ml jednego z następujących roztworów bez zawartości wapnia.

Dawki dożylne w dawce 50 mg/kg lub wyższe u niemowląt i dzieci do 12 roku życia należy podawać za pomocą wlewania. U noworodków dawki dożylne należy podawać przez 60 minut, aby zmniejszyć potencjalne ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Należy rozważyć podanie wewnątrzmięśniowe, gdy droga dożylna jest niemożliwa lub mniej odpowiednia dla pacjenta. W przypadku dawek przekraczających 2 g należy stosować podanie dożylne.

Ceftrybona jest przeciwwskazana u noworodków (≤ 28 dni), jeśli wymagają (lub przewiduje się, że będą wymagać) leczenia roztworami dożycznymi zawierającymi wapń, np. ciągłymi wlewami zawierającymi wapń, takimi jak żywienie pozajelitowe, ze względu na ryzyko wytrącania się osadu ceftrybony-wapń.

Nie należy stosować rozcieńczycieli zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rekonstytucji fiolki z ceftryboną ani do dalszego rozcieńczania odtworzonej fiolki do podania dożylnego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Wytrącanie się osadu ceftrybony-wapń może również wystąpić, gdy ceftrybona jest mieszana z roztworami zawierającymi wapń w tym samym wlewniczym przewodzie dożylnym. W związku z tym roztwory ceftrybony i roztwory zawierające wapń nie powinny być mieszane ani podawane jednocześnie.

W celu profilaktyki przedoperacyjnej infekcji miejsca operacyjnego, ceftrybonę należy podać 30–90 minut przed zabiegiem.

Instrukcje użycia

Zaleca się stosowanie świeżo przygotowanych roztworów. Zachowują one aktywność przez co najmniej 6 godzin w temperaturze 25°C lub 24 godziny w temperaturze 2–8°C.

Iniekcja wewnątrzmięśniowa:

2 g ceftrybony należy rozpuścić w 7 ml 1% roztworu lidokainy do wstrzykiwania.

Roztwór może być podawany za pomocą głębokiej iniekcji wewnątrzmięśniowej. Dawki przekraczające 1 g należy podzielić i wstrzyknąć w więcej niż jednym miejscu.

Ceftrybony nie wolno mieszać w tej samej strzykawce z żadnym lekiem, z wyjątkiem 1% roztworu lidokainy (wyłącznie do iniekcji wewnątrzmięśniowej).

Roztwory z lidokainą nie powinny być podawane dożylnie.

Ceftrybona jest kompatybilna z różnymi stosowanymi powszechnie płynami do wlewu dożylnego, takimi jak 5% lub 10% roztwór dekstrozy do wstrzykiwania BP, chlorek sodu do wstrzykiwania BP, chlorek sodu (0,45%), roztwory dożylne dekstrozy do wstrzykiwania (2,5%) BP, dekstran 6% w 5% roztworze dekstrozy do wstrzykiwania BP oraz hydroksyetylokrzemień 6%.

Wlew należy podawać przez co najmniej 30 minut.

Stężenie do wlewu dożylnego: 50 mg/ml

Usuwanie nieużywanego leku oraz wszystkich materiałów, które miały z nim kontakt, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.

Niekompatybilności:

Na podstawie publikacji naukowych, ceftrybona nie jest kompatybilna z amsakryną, wancomycyną, flukonazolem, aminoglikozydami i labetalolem.

Roztworów zawierających ceftrybonę nie wolno mieszać ani dodawać do innych środków, z wyjątkiem tych wymienionych w „Instrukcjach użycia”. W szczególności nie należy stosować rozcieńczycieli zawierających wapń (takich jak roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rekonstytucji fiolki z ceftryboną ani do dalszego rozcieńczania odtworzonej fiolki do podania dożylnego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Ceftrybony nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym z pełnym żywieniem pozajelitowym.